A+ R A-
25 Απριλίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Max Damage spelautomat الجائزة 3333 فتحة Lucky Cherry peliautomaatti http://cambioeurodolar.net/?art=gambling-games-for-golf&eb4=64 gambling games for golf http://longbranchfarms.net/?node=Crazy-7-speel-speelautomaten-online Crazy 7 speel speelautomaten online

Τέσσερις παράλληλες ιστορίες με θέμα το χιούμορ σαν όπλο για πολιτική δράση, στο νέο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου

 

 

Κατάθλιψη. Αν ανοίξει κανείς την τηλεόραση όταν παίζει ειδήσεις, τον πιάνει κατάθλιψη. Οικονομική κρίση, πολιτικές ίντριγκες, βία, τρομοκρατία…Ποιό μπορεί να είναι το αντίδοτο σε αυτή την κατάθλιψη των καιρών; Το γέλιο, που όχι μόνο μας αποσυμφορεί αλλά μπορεί να γίνει κι ένα ισχυρό όπλο δράσης για να αλλάξουμε τα πράγματα!

Ο σκηνοθέτης κι ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου, στη νέα του ταινία «Πεθαίνοντας στο γέλιο», που θα κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ερευνά κατά πόσο το χιούμορ μπορεί να γίνει εργαλείο πολιτικής δράσης, σκαρώνοντας μάλιστα σε συνεργασία με τους διάσημους Αμερικανούς ακτιβιστές «Yes Men», τη μεγαλύτερη φάρσα που έγινε ποτέ στο Ευρωκοινοβούλιο. Στους διαδρόμους του «αρχηγείου» της Ευρώπης, συναντά έναν Γερμανό κωμικό κι ευρωβουλευτή που σκέφτεται να σώσει την Ελλάδα με έναν πρωτότυπο τρόπο, ενώ ακολουθεί και τους Flashmob, τους ακτιβιστές που με το χαμόγελο αλλά και τον ύμνο των «Αθλίων» στα χείλη, αντιστέκονται. Κι ενώ τρεις κωμωδίες είναι σε εξέλιξη, μια τραγωδία, αυτή του Charlie Hebdo, τον κάνει να αναρωτηθεί… «μέχρι που μπορεί να φτάσει τελικά η σάτιρα;».

Το «Πεθαίνοντας στο γέλιο» έκανε το Ευρωκοινοβούλιο να γελάσει με τον ευατό του στην avant premiere που έγινε εκεί, και θα προβληθεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, την Πέμπτη 9/3 στις 20:00 στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης και την Παρασκευή 10/03 στις 15:15 στην αίθουσα Τόνια Μαρκετάκη.

Ο Στέλιος Κούλογλου μιλάει στην Μαρία Σαμολαδά και την εφημερίδα Thessnews για τη νέα του ταινία:

Πότε και πως εμπνευστήκατε τη σύνθεση του νέου σας ντοκιμαντέρ, Πεθαίνοντας στο γέλιο, που εξελίσσεται μέσα από τέσσερις παράλληλες ιστορίες;

Βασική αφετηρία ήταν η τραγωδία στο Charlie Hebdo. Πως είναι δυνατόν να δολοφονούνται 12 άνθρωποι επειδή έκαναν πλάκα με τα σκίτσα τους; Έχει το χιούμορ τόσο μεγάλη δύναμη;

Ετοιμάζοντας ένα παλιότερο ντοκιμαντέρ για την εκπομπή μου, το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, είχα κάνει γυρίσματα στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού και μια μεγάλη συνέντευξη με τον διευθυντή του, τον γνωστό γελοιογράφο Charb. Στην οποία ακριβώς συζητήσαμε για την απειλές που δέχονταν από τους ισλαμιστές και αν σκόπευαν να αυτολογοκιρθούν για να αποφύγουν τη βία. Είναι η τελευταία κινηματογραφημένη συνέντευξη, πριν τη δολοφονία του.

Το ντοκιμαντέρ που ετοίμαζα τότε δεν προβλήθηκε ποτέ, λόγω του μαύρου στην ΕΡΤ. Τον Ιανουάριο του 2016 διοργάνωσα στο Ευρωκοινοβούλιο μια ημερίδα αφιερωμένη στο Charlie Hebdo, ένα χρόνο μετά το μακελειό. Guest star ήταν οι περίφημοι Yes Men, μια ομάδα Αμερικανών ακτιβιστών που έχουν οργανώσει τις μεγαλύτερες πολιτικές φάρσες στο κόσμο.

Σκαρώσαμε λοιπόν με τους Yes Men μια αντιπολεμική φάρσα μέσα στο Κοινοβούλιο. Μαγνητοσκόπησα όλα τα στάδια της, από τα μαθήματα χιουμοριστικού ακτιβισμού στη Λιέγη μέχρι τις Βρυξέλλες. Θεωρείται η μεγαλύτερη φάρσα στην ιστορία του Ευρωκοινοβουλίου.

Στο Βέλγιο δρά  μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομάδα που χρησιμοποιεί το τραγούδι και το χιούμορ σαν πολιτικό όπλο, αυτή είναι η τρίτη ιστορία. Στο Ευρωκοινοβούλιο είναι επίσης εκλεγμένος ένας  Γερμανός δημοσιογράφος και κωμικός, ο Μάρτιν Σόνεμπορν. Έχει εκλεγεί με το κόμμα «ΤΟ ΚΟΜΜΑ».

Ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές της κάθε ιστορίας;

Για το Charlie Hebdo κατάφερα να μου μιλήσει ο μοναδικός επιζών της δημοσιογραφικής ομάδας. Βρισκόταν κι αυτός στην αίθουσα σύνταξης, αλλά μόλις μπήκαν οι 2 δολοφόνοι έπεσε κάτω από το τραπέζι, ενστικτωδώς, και σώθηκε. Η μαρτυρία του είναι συγκλονιστική.

Σας περιγράφει λεπτό προς λεπτό την επίθεση στα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας που συγκλόνισε την υφήλιο. Αισθανθήκατε ότι το ζείτε;

Σε παρόμοιες περιπτώσεις προσπαθώ να διατηρήσω τη ψυχραιμία μου και μια απόσταση. Ο νους μου είναι μήπως κάτι δεν πάει καλά, στη κάμερα, στον ήχο και δεν καταγραφεί η μαρτυρία. Γιατί ο ίδιος μιλούσε για πρώτη φορά, φανερά συγκινημένος και ήταν προφανές ότι δεν θα μπορούσε να τα επαναλάβει, αν κάτι δεν πήγαινε καλά.  Στην ιστορία του Charlie Hebdo είναι πολύ συγκινητική και η διήγηση της γυναίκας του Βολίνσκι, του διάσημου Γάλλου γελοιογράφου που επίσης δολοφονήθηκε.

Και  στις άλλες;

Στη μία είναι ο Αντυ των Yes Men, που παριστάνει έναν ειδικό για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Υπάρχει και η ξεκαρδιστική δράση του ευρωβουλευτή Μάρτιν Σόνεμπορν.

Πόσο χρονικό διάστημα χρειαστήκατε για να το ολοκληρώσετε;

Πέρα τα παλιότερα γυρίσματα στο Charlie Hebdo,  μου πήρε ενάμιση χρόνο για να ολοκληρωθει.

Πιστεύετε ο Σόνεμπορν μπορεί να καταστρώσει ένα πρωτότυπο σχέδιο για την σωτηρία της Ελλάδας όπως υπόσχεται στη ταινία; Σας συνδέει η φιλοσοφία του «χιούμορ»;

 

gelio-koulog-33-b

 

Τον ήξερα από παλιά και πρωταγωνιστούσε μάλιστα σε ένα προηγούμενο ντοκιμαντέρ μου, τη «Νονά», μια ανεπίσημη βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ.  Στο ντοκιμαντέρ σατιρίζει την υποκρισία γύρω από το ελληνικό πρόβλημα. Το χιούμορ είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να αποκαλύψεις την διάχυτη υποκρισία των ισχυρών.

Μπορεί το χιούμορ να αποτελέσει όπλο για πολιτική δράση;

Ο Καβανά, ένας από τους ιδρυτές του Charlie Hebdo, είχε πει ότι το χιούμορ είναι σαν μια γροθιά στο πρόσωπο. Και μπορεί να αλλάξει κάποια πράγματα, όπως θα δείτε και στην ταινία.

Ποιοι γελάνε τελικά κ.Κούλογλου; Δυστυχώς ο κόσμος κλαίει από την εξαθλίωση και βυθίζεται στη βαριά κατάθλιψη που έχει επιφέρει η γενικότερη οικονομική κρίση.

Στη διάρκεια της φρικτής πολιορκίας του Σεράγεβο, είχα παρακολουθήσει τρομερές θεατρικές παραστάσεις, κωμωδίες. Το χιούμορ είναι το αντίδοτο στη τραγωδία. Πρέπει να γελάμε. Μήπως αυτό δεν κάνουν συχνά στις κηδείες όταν λένε αστεία για να απαλύνουν τον πόνο;

 

Δείτε το επίσημο τρέιλερ της ταινίας:

|

|

Έχει σώσει αφιλοκερδώς τις ζωές δεκάδων χιλιάδων παιδιών

 

 

 

 

 

 

Το Coeurs pour Tous Hellas για τα παιδιά της Ελλάδας με συγγενή καρδιοπάθεια, αποτελεί έμπρακτη δέσμευση και προσφορά στην ελληνική κοινωνία για τους μικρούς ασθενείς των οικονομικά αδύναμων οικογενειών. Έργο του είναι, η στήριξη των άπορων και ανασφάλιστων παιδιών με καρδιοπάθεια.

 

 

 

Μέσα από το ίδρυμα Coeurs pour Tous ο κορυφαίος παιδοκαρδιοχειρουργός έχει σώσει αφιλοκερδώς τις ζωές δεκάδων χιλιάδων παιδιών στις χώρες τους αναπτυσσόμενου – και όχι μόνο- κόσμου. Το νέο κεφάλαιο αυτής της συγκινητικής ιστορίας γράφεται τώρα και στην Ελλάδα.

Το όνειρο ενός παιδιού με καρδιοπάθεια είναι να ζήσει μια κανονική ζωή.             Το διεθνές ίδρυμα Coeurs pour Tous που δημιούργησε το 1998 ο καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός επιδιώκει κάθε μέρα, να κάνει αυτό το όνειρο πραγματικότητα.

Με δράση σε κάθε γωνιά της αδύναμης ανθρωπότητας, και μια καρδιά για χιλιάδες παιδιά, στην αδιάκοπη διαδοχή των ανθρωπιστικών αποστολών   του, ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός και οι γιατροί συνεργάτες του, χειρούργησαν φιλανθρωπικά έως σήμερα, περισσότερα από 17.000 άπορα παιδιά στον κόσμο.

Με έδρα τη Γενεύη και με σκοπό να χειρουργούνται αφιλοκερδώς άπορα παιδιά με καρδιοπάθεια ευπαθών οικονομικά ομάδων, ο ιδρυτής του Coeurs pour   Tous, καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός και η ομάδα του, γράφουν με τις πράξεις τους, εδώ και μια εικοσαετία, ένα πρωτοποριακό επιστημονικό έργο.

 

kalagkos-11-a

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΡΓΟ:Σε αναπτυσσόμενες, και όχι μόνον, χώρες, και στο πλαίσιο μιας βιώσιμης αειφόρου ανάπτυξης, οι γιατροί του Coeurs pour Tous πραγματοποιούν ένα επιστημονικό σχέδιο δράσης: φροντίδα και θεραπεία στους μικρούς ασθενείς με επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς, εκπαίδευση ιατρικού δυναμικού σε κάθε αιτούσα χώρα για μια νοσηλευτική υποδομή υψηλού επιπέδου-ήδη αυτόχθονες ομάδες γιατρών, σταδιακά αυτονομούνται για την περίθαλψη των παιδιών τους. Το έργο του Coeurs pour Tous εφαρμόστηκε αρχικά   στην Τιφλίδα της Γεωργίας το 1998, οπότε κι εξοπλίστηκε η πρώτη καρδιοχειρουργική κλινική για παιδιά στη χώρα. Ακολούθησαν, Ερυθραία, Μαρόκο, Λίβανος, Μοζαμβίκη, Συρία, Κύπρος, Μαυρίκιος, Κόσσοβο, Λιβύη, Εκουαδόρ, Νησιά Κομόρες, Πολωνία, Σερβία, Αλγερία, Τουρκία, Ουκρανία, Αίγυπτος, Ινδία, Βιετνάμ, Νιγηρία, και νέα καρδιολογικά κέντρα στη Μποτσουάνα, στο Καμερούν, στη Μαδαγασκάρη και στην Αιθιοπία.

Τακτικός καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Γενεύης, κάτοχος της πατέντας KalangosRing - ένα καινοτόμο ‘δαχτυλίδι’ που τοποθετείται                       στις παιδικές καρδιές- , η παγκόσμια επιστημονική και φιλανθρωπική δράση               του καρδιοχειρουργού Αυξέντιου Καλαγκού σηματοδοτεί ένα πρότυπο ανθρωπιστικής συμπεριφοράς που απαιτεί κάθε χρόνο: 300.000 μίλια πτήσεων ανάμεσα στην Ευρώπη και τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου και περί τις 600 επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς.

Μεγαλωμένος στην Κωνσταντινούπολη, με καταγωγή από βυζαντινή οικογένεια, μυημένος στην έννοια της φιλανθρωπίας από τον γιατρό πατέρα του, αποφοίτησε το 1984, μόλις 23 ετών, από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή και μετεκπαιδεύτηκε με ειδικότητα στην Καρδιοχειρουργική Παίδων και Νεογνών, στο Λονδίνο, το Παρίσι και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέντορές του, οι διάσημοι καρδιοχειρουργοί Μαγκντί Γιακούμπ και Αλέν Καρπαντιέ.

Το διεθνές ίδρυμα Coeurs pour Tous, έχει ανθρωπιστικό, μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα και οι πόροι του προέρχονται από δωρεές και χορηγίες. Οι γιατροί και οι διοικητικοί συνεργάτες προσφέρουν εθελοντικό έργο.

 

grimani-anna-11-a

 

 

Μιλάει στην “Γ” η ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ, δημοσιογράφος, διευθύνει το Coeurs pour Tous Hellas

 

Έμπρακτη δέσμευση και προσφορά

στην ελληνική κοινωνία και τους μικρούς ασθενείς

 

 

Το Coeurs pour Tous Hellas- Καρδιές για Όλους, συστάθηκε το 2015 για τα παιδιά της Ελλάδας με συγγενή καρδιοπάθεια, ως έμπρακτη δέσμευση και προσφορά στην ελληνική κοινωνία και τους μικρούς ασθενείς των οικονομικά αδύναμων οικογενειών. Έργο του είναι, η οικονομική ενίσχυση για τις επεμβάσεις άπορων και ανασφάλιστων παιδιών με καρδιοπάθεια δίνοντας τους τη δυνατότητα για μια φυσιολογική ζωή.

Το Coeurs pour Tous Hellas- Καρδιές για Όλους, είναι παράρτημα του διεθνούς ιδρύματος Coeurs pour Tous που δημιούργησε το 1998 στη Γενεύη, ο καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός για την αρωγή των φτωχών παιδιών με καρδιοπάθεια.  

Στην Ελλάδα ετησίως γεννούνται από 800 έως 1.000 παιδιά με καρδιοπάθεια, από τα οποία το ένα τρίτο, κυρίως νεογνά, χρήζουν άμεσης καρδιοχειρουργικής επέμβασης.

Στο πεδίο μιας χώρας, που κατέχει αρνητική πρωτιά στην παιδική φτώχεια, υψηλότερη μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωζώνης, σύμφωνα με την Eurostat, ο ανθρωπιστικός φορέας Coeurs pour Tous Hellas – Καρδιές για Όλους δημιουργήθηκε µε γνώμονα τη σύγχρονη αυτή κοινωνική αναγκαιότητα.

Ποιο είναι ακριβώς το έργο σας;

Έργο μας είναι, η οικονομική ενίσχυση των άπορων και ανασφάλιστων παιδιών με καρδιοπάθεια.   Στη χώρα μας, γεννούνται κάθε χρόνο περί τα χίλια παιδιά με καρδιοπάθεια, και ας σκεφτούμε ότι, το 35% των παιδιών στην Ελλάδα είναι ανασφάλιστα. Για τα παιδιά λοιπόν, με καρδιοπάθεια, το Coeurs pour Tous Hellas αναλαμβάνει φιλανθρωπικά την χρηματοδότηση στα νοσήλια των απαιτούμενων επεμβάσεων τους, ιατρικών εξετάσεων και επεμβατικής καρδιολογίας. Το Coeurs pour Tous Hellas αποτελεί για την Ελλάδα, ένα νέο κεφάλαιο κοινωνικής προσφοράς.

Που γίνονται οι καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις;

Ο καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός, διεθνής Έλληνας, που το όνομα του συνδέθηκε με την ανιδιοτελή προσφορά του στην παιδοκαρδιοχειρουργική παγκοσμίως, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γενεύης χειρουργεί φιλανθρωπικά τα άπορα παιδιά με καρδιοπάθεια στο νοσοκομείο Παίδων ΜΗΤΕΡΑ με τη σύμπραξη των Ελλήνων γιατρών της ομάδας Προγράμματος Συγγενών Καρδιοπαθειών του ΜΗΤΕΡΑ και την αφιλοκερδή συμμετοχή τους σε αυτό το σκοπό. Όλες οι ιατρικές υπηρεσίες καρδιοχειρουργικής και επεμβατικής καρδιολογίας για άπορα και ανασφάλιστα παιδιά με καρδιοπάθεια, παρέχονται αφιλοκερδώς από τον καθηγητή Αυξέντιο Καλαγκό και την Ομάδα των Ελλήνων Γιατρών.

Τα παιδιά αυτά δεν καλύπτονται στα δημόσια νοσοκομεία;

Ένα μέρος αυτών καλύπτεται καθώς είναι μόνον δύο τα νοσοκομεία που διαθέτουν παιδοκαρδιοχειρουργικό τμήμα ενώ γνωρίζουμε, όλοι μας, ότι οι ελλείψεις στο δημόσιο τομέα υγείας είναι μεγάλες και ειδικότερα στην παιδοκαρδιοχειρουργική. Γι’ αυτό το λόγο, έως πρότινος, αξιοσημείωτο γεγονός ήταν, ο αριθμός των ασθενών παιδιών που οδηγούνταν   στο εξωτερικό, κυρίως στο Λονδίνο για επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς. Περιπτώσεις λοιπόν, ιδιαιτέρως σύνθετες ιατρικά, παιδιά που ο βαθμός δυσκολίας της καρδιολογικής πάθησης τους απαιτεί ανάλογη καρδιοχειρουργική επέμβαση και που λόγω ελλείψεων υποδομής στο δημόσιο τομέα, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν ζητούν μια διεξοδική λύση και αυτό ακριβώς προσφέρει το Coeurs pour Tous Hellas. Μιλάμε για     τις ζωές μωρών παιδιών που πολύ συχνά η κρισιμότητα της κατάστασης δεν επιτρέπει κανενός είδους αναμονή για τις επεμβάσεις τους.

 

grimani-pavlopoulos-00-a

 

Πώς αιτούνται στον φορέα σας οι οικογένειες που έχουν αυτό το πρόβλημα;

Οι αιτήσεις τους γίνονται είτε μετά από σύσταση των γιατρών τους, είτε απευθείας από τις ίδιες οικογένειες με την αιτιολογία της ανεπάρκειας του δημόσιου συστήματος στην παιδο-καρδιοχειρουργική και την αναζήτηση λύσης. Μέσα από ένα δίκτυο συνεργαζόμενων πανελλαδικά γιατρών δημόσιων νοσοκομείων, ενημερώνονται οι οικογένειες που είναι άπορες ή ανασφάλιστες με παιδιά σε υπέρτατο βαθμό δυσκολίας της καρδιολογικής πάθησης τους και αιτούνται την υποστήριξη μας. Ταυτοχρόνως ενημερώνονται οι γιατροί του Coeurs pour Tous Hellas που έχουν τον πρώτο λόγο επιστημονικά, για την αξιολόγηση κάθε περίπτωσης ασθενούς παιδιού, και τον προγραμματισμό της απαιτούμενης επέμβασης του.                                                                             Στην πραγμάτωση του απαιτητικού έργου μας, κύριος υποστηρικτής είναι, το Νοσοκομείο Παίδων ΜΗΤΕΡΑ με την διάθεση των υποδομών του και του ανθρώπινου εξειδικευμένου δυναμικού του.

Και πως γίνεται η επιλογή;

Ως κριτήριο, προέχει η ιατρική αναγκαιότητα του παιδιού. Παράλληλα μας δίδοντα στοιχεία των οικογενειών που αξιολογούνται από το λογιστικό τμήμα του   Coeurs pour Tous Hellas. Πρέπει να πώ, ότι οι περισσότερες από τις οικογένειες που αιτήθηκαν το 2016 βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας ενώ τα παιδιά, λόγω της ακραίας οικονομικής αδυναμίας των οικογενειών τους, διαφορετικά, θα ήταν αναγκασμένα να υπομείνουν σε συνθήκες αβεβαιότητας ως προς την έκβαση της θεραπείας τους.

Τι θαυμάζετε κυρίως στον καθηγητή Αυξέντιο Καλαγκό;

Την ανωτερότητα του και τη μεγαλοσύνη του. Όπως και την πειθαρχία του. Ακόμη, η δοτικότητα του αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό του αλλά και μια αφοπλιστική αντιμετώπιση σε κάθε ανταγωνισμό. Ανώτερο ζητούμενο για τον ίδιο είναι η επιστήμη του και τα παιδιά με καρδιοπάθεια που έχει γίνει, θάλεγε κανείς, φύλακας άγγελος τους… Έχω δει την σκηνή, και όχι μια φορά, να αλλάζει τα πάντα στο πρόγραμμα του και να παίρνει το πρώτο αεροπλάνο για να προλάβει π.χ. στο Κίεβο ή την Γεωργία κάποια επείγουσα περίπτωση   παιδιού. Στη συνείδηση του η έννοια της φιλανθρωπίας είναι καταχωρημένη από τα παιδικά του χρόνια – από την στάση ζωής του πατέρα του επίσης γιατρού, στην Κωνσταντινούπολη. Στον συναισθηματικό κόσμο του, ο Αυξέντιος Καλαγκός διαθέτει μια καρδιά για χιλιάδες παιδιά!

Πώς τον γνωρίσατε ως προσωπικότητα;

Δημοσιογραφικά, αρχικά για την πρώτη συνέντευξη του στον ελληνικό τύπο πριν από έξη χρόνια, στο περιοδικό Κ της Καθημερινής της Κυριακής, ενώ για αυτή την συνέντευξη έγινε αποστολή στη Γενεύη για τον συναντήσω και τον ακολούθησα επί ώρες, για δυόμιση μέρες, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης ( HUG) όπου ήταν ο διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής. Κατέγραψα τότε, την περίπτωση ενός             παιδιού που το είχαν ξεγράψει στην Ελλάδα και που οι γονείς απελπισμένοι           τηλεφώνησαν στον κύριο Καλαγκό για να το αναλάβει. Εκείνος, εφόσον βρισκόταν στη Γενεύη και όχι σε κάποια από τις αποστολές του σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, ανταποκρίθηκε άμεσα και χειρούργησε το κοριτσάκι με απόλυτη επιτυχία εκείνες τις μέρες.

Μετά από ένα διάστημα, τον ξανασυνάντησα για τα γυρίσματα της εκπομπής μου στην ΕΡΤ Ωραίοι ως Έλληνες όπου παρουσίασα το πορτραίτο του ως διεθνή Έλληνα και οικουμενικού γιατρού.

Και τι τον έκανε να αποφασίσει την επέκταση της επιστημονικής και φιλανθρωπικής δράσης του στην Ελλάδα;

Η πρόταση εδώ και τρία χρόνια να χειρουργεί και παιδιά στην Ελλάδα έγινε   από το ΜΗΤΕΡΑ και ο ίδιος το δέχτηκε αφιερώνοντας μέρος του χρόνου του. Ωστόσο, αντιμέτωπος με τη δοκιμαζόμενη ελληνική πραγματικότητα και τις ανάγκες της, αποφάσισε ότι πρέπει να δημιουργηθεί το παράρτημα του               ιδρύματος του στη χώρα μας για να βοηθηθούν τα άπορα παιδιά με καρδιοπάθεια και μου έκανε την τιμή να μου αναθέσει την ευθύνη του συγκεκριμένου ρόλου.

Πρακτικά πόσα παιδιά έχει βοηθήσει το Coeurs pour Tous Hellas;

Στον ένα χρόνο λειτουργίας μας στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα από τον Μάιο 2016 έως σήμερα ανταποκριθήκαμε σε δεκάδες αιτήματα οικονομικά αδύναμων οικογενειών και στηρίξαμε 59 άπορα παιδιά για εξετάσεις και καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις που έγιναν φιλανθρωπικά από τον καθηγητή Καλαγκό και την ομάδα του των Ελλήνων γιατρών .

Καλύψαμε τα νοσήλια και τα υλικά των επεμβάσεων τους ενώ αυτή την στιγμή υπάρχουν ήδη δέκα αιτήματα άπορων οικογενειών για τα παιδιά τους. Τόσο οι συνεργαζόμενοι γιατροί που χειρουργούν αφιλοκερδώς όσο και τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής που δίνουν καθημερινά αγώνα για την εξασφάλιση των πόρων του φορέα από χορηγίες και δωρεές, όλοι, προσφέρουν ένα αξιέπαινο εθελοντικό έργο.

 

kalagkos-11-a-a

 

Πως θα συνοψίζατε την ανθρωπιστική προσφορά του Αυξέντιου Καλαγκού.

Ότι εκατομμύρια παιδιά ανά την υφήλιο έχουν ανάγκη από μια επέμβαση ανοιχτής καρδιάς, εκατομμύρια λόγοι, αριστοποιούν το αποτέλεσμα κάθε ανθρωπιστικής ενέργειας του Coeurs pour Tous, που έχει δώσει σε χιλιάδες παιδιά με καρδιοπάθεια και συνεχίζει να δίνει τη δυνατότητα για μια φυσιολογική ζωή. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός και οι γιατροί συνεργάτες του, εφάρμοσαν μια πρωτοπόρο επιστημονική στρατηγική με στόχο επίσης, την εκπαίδευση εντόπιων γιατρών και τη δημιουργία περιφερικών καρδιολογικών κέντρων, ακριβώς, για την περίθαλψη των παιδιών με καρδιοπάθεια, προερχόμενων από υποβαθμισμένα περιβάλλοντα. Ο Αυξέντιος Καλαγκός και οι συνεργάτες του γιατροί προσφέρουν οικουμενικά, ένα μοναδικής σημασίας ανθρωπιστικό έργο.

 

COEURS POUR TOUS HELLAS.

 

Για τα παιδιά της Ελλάδας με συγγενή καρδιοπάθεια

 

kalagkos-11-b

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Επίτιμος πρόεδρος: Αυξέντιος Καλαγκός Καρδιοχειρουργός, καθηγητής Ιατρικής Σχολής Γενεύης.

Πρόεδρος: Άννα Γριμάνη Δημοσιογράφος

Αντιπρόεδρος: Σεραφείμ Κωνσταντινίδης Δημοσιογράφος.

Μέλη:

Αθανάσιος Φωκάς Ακαδημαϊκός, καθηγητής - κάτοχος της έδρας Mη Γραμμικής Μαθηματικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Cambridge, Δημήτρης Θάνος Διευθυντής του Ιδρύματος Βιοϊατρικών Ερευνών Ακαδημίας Αθηνών, Τερέζα Αγγελάτου Πρέσβης της Ελλάδας στην Τυνησία, Ιωάννης Ανδρέου Ακτινολόγος, Διευθυντής Απεικονιστικών Τμημάτων Νοσοκομείων ΥΓΕΙΑ & ΜΗΤΕΡΑ, Ανδρέας Πετρόπουλος Επικεφαλής τμήματος Παιδοκαρδιολογίας XMSK Hospital, Senior Consultant Merkezi Hospital, αναπ. καθηγητής Παιδιατρικής και Παιδοκαρδιολογίας Azerbaijan Medical University Baku, Γεώργιος Παναγιωτόπουλος Τ. Πρόεδρος Συμβουλίου Επικρατείας. πρόεδρος Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Σταυρούλα Μιχαλέα, φιλόλογος - γραμματέας CpTH.    

Εκτελεστική Επιτροπή:

Χριστίνα Κόκοτα Παιδαγωγός, μέλος Δ.Σ. Κ.Ο.Α, Ιωάννα Mουνδρέα Επιχειρηματίας, Ιφιγένεια Κατσαρίδου Ειδική σύμβουλος Ισότητας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Λούση Θεοδωροπούλου Advertising Manager, Έφη Παπαζαχαρίου Δημοσιογράφος Κατερίνα Φρέντζου Δημοσιογράφος, Τατιάνα Δρακάκη Ακτινολόγος,Ελένη Γιαννοπούλου Νομική σύμβουλος, Μελέτιος Μπαμπέκος Φορολογικός σύμβουλος. Χριστίνα Φλυτζάνη Λογιστής.

Γιατροί Προγράμματος Συγγενών Καρδιοπαθειών ΜΗΤΕΡΑ:

Καρδιολόγοι: Αφροδίτη Τζίφα . Πιπίνα Μπόνου, Αρετή Κομνού, Μαριάννα Σταματελάτου, Δημοσθένη Αβραμίδη, Ιωάννη Παπαγιάννη.

Καρδιοχειρουργοί: Φώτιος Μητρόπουλος . Παναγιώτης Σφυρίδης . Ευαγγελία Νταλαρίζου. Αναισθησιολόγοι: Κωνσταντίνος Πατρής . Χρήστος Αποστολίδης. Εξωσωματιστής: Ηλίας Λάζαρος.

Επιστημονικό Συμβούλιο με συμβουλευτικό χαρακτήρα:

Επικεφαλής Αφροδίτη Τζίφα Διευθύντρια της Παιδοκαρδιολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Παίδων ΜΗΤΕΡΑ. Συνεργαζόμενα μέλη: Γεώργιος Χρούσος Διευθυντής Καθηγητής Παιδιατρικής Α’ Παιδιατρική Κλινική Παν/μίου Αθηνών. Ευάγγελος Καρανάσιος Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», τ. πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Καρδιολογίας. Αντώνης Βλάχος Επίκουρος καθηγητής Παιδοκαρδιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Γιώργος Γιαννακούλας Λέκτορας Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή ΑΠΘ και καρδιολόγος Καρδιολογικής Κλινικής ΑΧΕΠΑ.

Το έργο του Coeurs pour Tous Hellas υποστηρίζουν οι χορηγοί: Eλληνικός Ερυθρός Σταυρός, Koινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, Ίδρυμα MARFIN, Τράπεζα Eurobank, Private Banking Eurobank,              WIND, Ολυμπιακή Ζυθοποιία, Τράπεζα Πειραιώς, Folli Follie, AEGEAN,       και ιδιώτες δωρητές.  

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017 20:49

Ο Άγγελος Γκέτσης μας βάζει τα γυαλιά

|

Συνέντευξη του ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΚΕΤΣΗ στο ειδικό τεχνολογικό site “itechnews365.com”

 

 

 

 

 

Περάσανε σχεδόν τρία χρόνια από την στιγμή που ο Άγγελος Γκέτσης έκανε την εμφάνισή του στην τηλεόραση παρουσιάζοντας στον κόσμο την εφεύρεσή του. Ένα ζευγάρι γυαλιά που χρησιμοποιούν υπερήχους για να εντοπίζουν εμπόδια στο περιβάλλον ενός ατόμου με σοβαρά προβλήματα όρασης και να τον προειδοποιούν για την ύπαρξή τους. Ο μαθητής τότε της τρίτης Λυκείου είχε μάλιστα βραβευτεί στο διαγωνισμό "Google Science Fair" το 2014 κατακτώντας την πρώτη θέση.

Μετά από τρία χρόνια ο Άγγελος Γκέτσης μας εξομολογείται ότι κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τα ειδικά γυαλιά P.E.ACE (Portable Evasine Assistance) που θα δώσουν λύση σε χιλιάδες ανθρώπους. 

Το 2014 αν δεν κάνω λάθος εμφανίστηκες στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega Channel παρουσιάζοντας την εφεύρεση σου. Μπορείς να μας περιγράψεις με λίγα λόγια τι ακριβώς είναι και τι κάνει;

Με λίγα λόγια τα γυαλιά P.E.ACE λειτουργούν σαν μια νυχτερίδα, δηλαδή χρησιμοποιούν ήχους σε υψηλή συχνότητα και στη συνέχεια χρησιμοποιούν την ηχώ που παράγεται από την αντανάκλαση των ηχητικών κυμάτων πάνω σε επιφάνειες για να υπολογίσουν την απόσταση του χρήστη, από τα αντικείμενα που υπάρχουν γύρω του και τον ειδοποιούν για την ύπαρξη τους με δονήσεις είτε αυτές δυνατές είτε πιο ήπιες ανάλογα με το πόσο κοντά βρίσκεται σε κάποιο αντικείμενο.

Από που εμπνεύστηκες αυτήν την εφεύρεση;

Η έμπνευση μου ήρθε όταν ανακάλυψα τον  παγκόσμιο διαγωνισμό της Google το Google Science Fair. Έναν διαγωνισμό με σκοπό την προώθηση νέων ιδεών που λύνουν πραγματικά προβλήματα.  Απευθυνόταν σε παιδιά κάτω των 18 ετών και ήθελα να συμμετάσχω... Κάθισα να βρω ένα πρόβλημα και ένα τρόπο να το λύσω. Αυτό που βρήκα και μου έκανε εντύπωση...  Παρά το γεγονός,  ότι παρότι έχουμε όλη αυτή την ανάπτυξη στην τεχνολογία τα βοηθήματα που έχουν στην διάθεση τους άτομα με έλλειψη όρασης είναι ελάχιστα και μη ανεπτυγμένα στο επίπεδο των εποχών μας.

Πόσο καιρό σου πήρε να υλοποιήσεις το έργο σου; Είχες κάποιον να σε βοηθήσει;

Η υλοποίηση του έργου μου πήρε περίπου μια εβδομάδα και όλο το έργο έγινε από εμένα. Το οικογενειακό μου περιβάλλον δεν έχει άτομα με γνώσεις σε ρομποτική και προγραμματισμό, ο πατέρας μου είναι δημοσιογράφος και η μητέρα μου έχει ένα κατάστημα με είδη δώρων. Οπότε πηγή γνώσεων και βοήθειας για εμένα, ήταν το Internet.

Συνολικά πόσο σου στοίχισε; Μπόρεσες και βρήκες όλα τα υλικά από την ελληνική αγορά;

Ένας από τους στόχους μου ήταν τα γυαλιά να είναι προσιτά σε όλους, έτσι το κόστος κατασκευής ήταν περίπου 60 ευρώ και παραμένει τόσο. Όσο για την εύρεση των υλικών μπορώ να πω ότι δεν ήταν καθόλου δύσκολη παρότι η διαθεσιμότητα ήταν μικρή αλλά με τα χρόνια έχω δει μια σημαντική άνοδο στην ελληνική αγορά.

Από το 2014 όπου παρουσίασες την εφεύρεση σου ενδιαφέρθηκε κανείς να επενδύσει σε εσένα και στα ειδικά γυαλιά για άτομα με σοβαρά προβλήματα όρασης;

Δυστυχώς μέχρι και σήμερα δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον και ότι ανάπτυξη έχει υπάρξει πάνω στα γυαλιά έχει γίνει από εμένα και με δικά μου χρήματα...

 

aggelos-nov-22-a


Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Αυτή την στιγμή στόχος μου είναι να τελειώσω την σχολή μου και στην συνέχεια να σχηματίσω μια startup από άτομα από διάφορα επιστημονικά υπόβαθρα με σκοπό την ανάπτυξη νέων ιδεών και την επίλυση προβλημάτων. Και γενικά θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ και να βοηθάω με τις δημιουργίες μου.

 

aggelos-gialia-77-d

 

Έχεις βραβευτεί από την Google, σου πρόσφεραν μία μελλοντική συνεργασία; Ποια ήταν η εμπειρία σου από αυτή τη βράβευση;

Η εμπειρία μου ήταν καταπληκτική είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τα γραφεία της Google στην Ελλάδα και να γνωρίσω πολλά άτομα που αποτελούν το δυναμικό της Google στην Ελλάδα. Η Google δεν μου έκανε κάποια πρόταση για συνεργασία και αυτό κατά την άποψη μου είναι καλό γιατί ο σκοπός του διαγωνισμού ήταν να αναδείξει νέα μυαλά και ιδέες.. Τώρα η πορεία που θα ακολουθήσουν αυτά τα μυαλά, πρέπει να αποτελεί δική τους επιλογή και προσπάθεια... Θεωρώ ότι η  λογική της Google, είναι αν αυτά τα μυαλά θα ήθελαν να συνεργαστούν μαζί μας θα πρέπει να περάσουν την ίδια πόρτα που πέρασαν όλοι και δεν θα τους δοθεί κάποια ξεχωριστή ευκαιρία.

|

Επικίνδυνος ο μετακομμουνιστικός αλβανικός αλυτρωτισμός

 

 

 

 

 

 

Συνέντευξη στην

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

"Αν οι αλυτρωτικές φωνές στη γειτονική χώρα ήταν προϊόντα μιας περιθωριακής ομάδας, τα πράγματα δεν θα ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικά. Όταν, όμως, αποτελούν κυβερνητικό Πρόγραμμα, αλλά και δεσπόζουσα ιδεολογία σε πνευματικούς θεσμούς της χώρας αυτής (π.χ. Ακαδημία), και όταν συντονίζονται με επιθετικές πολιτικές άλλης γειτονικής χώρας, τότε τα πράγματα αλλάζουν", επισημαίνει στην συνέντευξη που παραχώρησε στην "Γ", ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Θανάσης Γκότοβος.

Αφορμή για την συνέντευξη αυτή, στάθηκε το τεράστιο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε μετά την έκδοση του νέου βιβλίου του πανεπιστημιακού Θανάση Γκότοβου -Τσαμουριά. Πολλές οι συζητήσεις και προβληματισμοί που έχουν προκληθεί σε κάθε επίπεδο με τα στοιχεία που φέρνει ο κ.Γκότοβος στο φως. Ήταν για μας άγνωστα και αρκετά αδιευκρίνιστα και νομίζω πως η συνέντευξη που μας παραχώρησε ο κ. Γκότοβος θα λύσει όχι μόνο πολλές απορίες αλλά συνεισφέρει και στη γνώση και αλήθεια μιας περιοχής που έχει περάσει τόσα πολλά αλλά και σε ρωγμές της ιστορίας που αρχίζουν να φωτίζονται…

Τι ακριβώς σημαίνει Τσαμουριά;

Η περιοχή του σημερινού νομού Θεσπρωτίας, ένα τμήμα του νομού Πρέβεζας και τμήμα της Βορείου Ηπείρου, στα βόρεια της Κονίσπολης, ονομαζόταν επί Τουρκοκρατίας Τσαμουριά. Υπάρχουν διάφορες εκτιμήσεις για την ετυμολογία της λέξης και επομένως για την αρχική σημασία της. Καμία από αυτές δεν είναι μέχρι σήμερα γενικώς αποδεκτή.

Είναι μια σελίδα με αρκετά σκοτάδια στην οποία ρίχνετε φως και μάλιστα τόσο φως σε μια περίοδο που και πάλι προκύπτουν αλυτρωτικές τάσεις από την όμορη χώρα. Γιατί όμως αυτή την περίοδο;Τι νομίζετε πως το προκαλεί;

Η περίοδος της Κατοχής είναι όντως μια από τις πιο σκοτεινές και αιματηρές περιόδους για τη Θεσπρωτία και την Πρέβεζα, διότι τότε επιχειρήθηκε εκεί ο «καθαρισμός» της περιοχής από το χριστιανικό στοιχείο, δηλαδή είτε ο φυσικός αφανισμός (δολοφονίες, εκτελέσεις, στέρηση των προς το ζήν) είτε η φυγή μέσω της τρομοκράτησης του χριστιανικού πληθυσμού από ένοπλα τμήματα μουσουλμάνων Τσάμηδων, υπό την επίβλεψη των κατοχικών δυνάμεων, ιταλικών μέχρι το καλοκαίρι του 1943 και γερμανικών αργότερα και μέχρι το καλοκαίρι του 1944). Τα γεγονότα αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, με κορυφαία την εκτέλεση των 49 της Παραμυθιάς και την καταστροφή των χωριών του Φαναρίου.

Διαβλέπετε κάποιο κίνδυνο από την όλη αυτή αφύπνιση;

Αν οι αλυτρωτικές φωνές στη γειτονική χώρα ήταν προϊόντα μιας περιθωριακής ομάδας, τα πράγματα δεν θα ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικά. Όταν, όμως, αποτελούν κυβερνητικό Πρόγραμμα, αλλά και δεσπόζουσα ιδεολογία σε πνευματικούς θεσμούς της χώρας αυτής (π.χ. Ακαδημία), και όταν συντονίζονται με επιθετικές πολιτικές άλλης γειτονικής χώρας, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρεί τον μετακομμουνιστικό αλβανικό αλυτρωτισμό ως επικοινωνιακό παιχνίδι για εσωτερική (αλβανική) κατανάλωση, αλλά ως πραγματική απειλή, ως εχθρική ενέργεια της ηγεσίας της γειτονικής χώρας απέναντι στη χώρα μας. Ο αλβανικός αλυτρωτισμός, άλλωστε, έχει δημιουργήσει και σε άλλες περιοχές των Βαλκανίων ζητήματα (π.χ. Κόσοβο, ΦΥΡΟΜ), η Τσαμουριά είναι ένα από τα μέτωπά του. Άλλωστε δεν υπάρχει σχεδόν καμία πρώην κομμουνιστική χώρα στην οποία να μην έχουν εκδηλωθεί μετά την κατάρρευση του καθεστώτος ακραίες εθνικιστικές και αλυτρωτικές τάσεις στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

Πόσο δύσκολο ήταν να βρεθούν και να καταγραφούν πηγές και μαρτυρίες για την Τσαμουριά;

Στην πρώτη περίοδο, αμέσως μετά τα γεγονότα, δεν ήταν πολύ δύσκολο να βρεθούν και να καταγραφούν μαρτυρίες. Ωστόσο οι ερευνητές της εποχής εκείνης είχαν άλλη μεθοδολογία και έτσι δυστυχώς δεν συγκέντρωσαν αυτούσιες μαρτυρίες με τη μορφή συνεντεύξεων, αλλά περιορίστηκαν στα συμπεράσματα και στις καταγραφές. Επειδή, όμως, η ελληνική διοίκηση κατά τη διάρκεια της Κατοχής από ένα σημείο και μετά είχε παραλύσει στην περιοχή, επίσημη καταγραφή των συμβάντων δεν υπήρξε, παρά μόνο μετά την απελευθέρωση.

Αντιθέτως, η γερμανική στρατιωτική διοίκηση διενεργούσε λεπτομερέστατες καταγραφές των συμβάντων σε καθημερινή βάση. Από τις καταγραφές αυτές προκύπτει μια πολύ ρεαλιστική εικόνα για τους υπευθύνους της καταστροφής και τη δράση τους. Τα στοιχεία αυτά φυλάσσονται στα γερμανικά στρατιωτικά αρχεία στις πόλεις Κόμπλενς και Φράϊμπουργκ της Γερμανίας. Όσοι ενδιαφέρονται να τα μελετήσουν πρέπει να ταξιδέψουν μέχρι εκεί. Δυστυχώς τα αρχεία αυτά δεν έχουν ψηφιοποιηθεί, ώστε να έχει κανείς πρόσβαση και εξ αποστάσεως.

Πώς θα περιγράφατε την προσωπικότητα του Dr.Nuri Dino του πρωτεργάτη της Ξίλια;

Για την ίδια την προσωπικότητα του Νουρί Ντίνο δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Τα γερμανικά αρχεία, αλλά και κάποιες μαρτυρίες Γερμανών αξιωματικών που τον γνώρισαν από κοντά και έγραψαν μετά τον πόλεμο αναμνήσεις από την εποχή εκείνη, υπογραμμίζουν τη φανατική προσήλωση στην ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας, τη φιλοδοξία του να γίνει νομάρχης Θεσπρωτίας και αργότερα Αργυροκάστρου, την ικανότητά του να δίνει στις γερμανικές αρχές χρήσιμες πληροφορίες για την ελληνική αντίσταση και το μεγάλο μίσος του για τους Έλληνες και την Ελλάδα.

Όπως αναφέρετε και μέσα στο βιβλίο σας υπήρχαν και σε άλλες βαλκανικές και όχι μόνο περιοχές παρόμοιες ενέργειες επιθετικού μειονοτικού εθνικισμού, όπως στην Βοσνία, Κόσσοβο, Τσεχία, Πολωνία, Ρουμανία, Ουκρανία, Ρωσία, Βαλτική....ποιά η διαφορά τους με τις πολύπαθες περιοχές της Θεσπρωτίας;

Δύο είναι οι πιο σημαντικές διαφορές. Η πρώτη αφορά την έκταση της δράσης του μειονοτικού εθνικισμού στη Θεσπρωτία, όπου μεγάλο μέρος του χριστιανικού πληθυσμού κατά τη διάρκεια της Κατοχής αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την περιοχή, ενώ οι δολοφονίες και οι εκτελέσεις πρέπει να ξεπερνούν τον αριθμό 525 που δίνει μια επίσημη εμπιστευτική έκθεση (η έκθεση Ζάκκα) το 1948. Η δεύτερη αφορά τη διαδικασία εξόδου των Μουσουλμάνων Τσάμηδων, όταν τα ένοπλα τμήματά τους, χωρίς τη στήριξη πλέον των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων, ήρθαν αντιμέτωπα με τις συμμαχικές δυνάμεις, εκπροσωπούμενες από τους πολεμιστές του Ζέρβα, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, μαζί με τον άμαχο πληθυσμό (γυναικόπαιδα). Η φυγή των γερμανικών και φιλογερμανικών μειονοτήτων στην Ανατολική Ευρώπη προς τη Γερμανία ήταν ιδιαίτερα αιματηρή και ο κόκκινος στρατός ιδιαίτερα σκληρός. Η εκκένωση της Θεσπρωτίας από τον αλβανομουσουλμανικό πληθυσμό το καλοκαίρι και το Φθινόπωρο του 1944, παρά τα περιορισμένης έκτασης έκτροπα που σημειώθηκαν κατά την απελευθέρωση ορισμένων πόλεων λίγους μήνες πριν την απόφαση της ηγεσίας των Αλβανοτσάμηδων για εκκένωση της περιοχής, υπήρξε συντεταγμένη και δεν συνοδεύτηκε από ωμότητες των μονάδων του Ζέρβα εναντίον του άμαχου πληθυσμού.

 

gkotovos-vivlio-44-a

 

Υπήρξε ποτέ δίκη και καταδίκη αυτών των εγκληματιών πολέμου που σήμερα θα λογοδοτούσαν σε διεθνή δικαστήρια;Γνωρίζουμε την τύχη τους;

Σε ό,τι αφορά την πλευρά των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που είχαν εμπλακεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής σε εγκλήματα, υπήρξαν δίκες και καταδίκες από το 1945 μέχρι το 1948. Μόνο που οι δικαστικές αποφάσεις δεν εκτελέστηκαν ποτέ, διότι οι καταδικασθέντες βρίσκονταν τότε σε αλβανικό έδαφος και δεν εκδόθηκαν ποτέ στην Ελλάδα για να εκτίσουν την ποινή. Από την πλευρά των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων καταδικάστηκε ένας μόνο, ο στρατηγός Hubert Lanz στις λεγόμενες παρεπόμενες δίκες της μεγάλης δίκης της Νυρεμβέργης, αλλά ποτέ δεν εξέτισε ολόκληρη τη δωδεκαετή ποινή φυλάκισης. Το 1951 αποφυλακίστηκε ύστερα από αμερικανική παρέμβαση. Παρότι η Ελλάδα, με πρωταγωνιστή τον Ηπειρώτη δικαστή Ανδρέα Τούση, επί μία δεκαετία – μέχρι το 1959 - προσπάθησε να υποχρεώσει τους Γερμανούς εγκληματίες πολέμου να λογοδοτήσουν για τη δράση τους, η δυτικογερμανική κυβέρνηση προέβαλε σθεναρή αντίσταση και ουσιαστικά τους προστάτευσε τόσο από την ελληνική, όσο και από τη γερμανική δικαιοσύνη. Πρόκειται για ένα θλιβερό κεφάλαιο στις μεταπολεμικές ελληνογερμανικές σχέσεις που δεν έχει ακόμη πλήρως ερευνηθεί. Άλλωστε δεν είναι το μόνο.

Τι σημαίνει τελικά ιστορική καταγραφή για μια περιοχή που βίωσε μαι πρωτοφανή βία από μια μειονότητα;

Είναι υποχρέωση της επιστήμης να δώσει μια ρεαλιστική εικόνα των συμβάντων της εποχής αυτής στην περιοχή κατά τη διάρκεια της Κατοχής, καθώς και των αιτίων που τα προκάλεσαν. Θα ήταν, νομίζω, ασέβεια προς τη μνήμη όσων έχασαν τότε τη ζωή τους εξ αιτίας της φασιστικής και ναζιστικής βίας των κατοχικών στρατευμάτων και των συμμάχων τους αν υιοθετούσαμε μια στάση απάθειας ή λήθης απέναντι στα γεγονότα.

Ποτέ σε κανένα σχολικό βιβλίο ιστορίας δεν έχει διδαχθεί αυτή η ιστορική πτυχή. Πόσο αναγκαία την κρίνετε και γιατί;

Είναι αναγκαία από παιδαγωγικής πλευράς, τόσο για τη δημιουργία γνήσιας ιστορικής συνείδησης, όσο και για τη συμμετοχή των νέων, και αργότερα των πολιτών, στο δημόσιο διάλογο για τα ζητήματα αυτά, όταν ανακινούνται για οποιονδήποτε σκοπό. Η δική μας άγνοια ή λειψή πληροφόρηση γύρω από τα γεγονότα και τις αιτίες τους είναι πολύτιμοι βοηθοί για τους επιτήδειους που, για τους δικούς τους λόγους, επιχειρούν να διαδώσουν μια στρεβλή εικόνα για αυτά που συνέβησαν στην Ήπειρο κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η έκφραση «περασμένα, ξεχασμένα» μπορεί να είναι χρήσιμη για ορισμένες περιπτώσεις, για άλλες όμως έχει μεγάλο κόστος.

|

Δημήτρης Βλαχοπάνος:

Να αυξήσουμε τις ώρες της αγρύπνιας μας

Της

ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

Την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου ο Δημήτρης Βλαχοπάνος παρουσίασε στην αίθουσα του Μ.Φ. Συλλόγου «Σκουφάς» Άρτας το νέο του βιβλίο με τίτλο «Ισαάκ Μιζάν, αριθμός βραχίονα 182641», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Άπειρος Χώρα». Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που ιστορεί την τραγική περιπέτεια του Αρτινού Εβραίου Ισαάκ Μιζάν, ο οποίος οδηγήθηκε μαζί με άλλους 351 Αρτινούς και 70 περίπου χιλιάδες Έλληνες Εβραίους στα ναζιστικά στρατόπεδα της φρίκης και του αίσχους. Από τους 352 Αρτινούς Εβραίους επέζησαν τελικά μόνο οι 23. Η Εβραϊκή Κοινότητα, ύστερα από χίλια περίπου χρόνια ζωής και δράσης στην Άρτα, παύει οριστικά να υφίσταται το έτος 1959. Ο Ισαάκ Μιζάν είναι ο τελευταίος Εβραίος που, μαζί με τον Αβραμίνο Ιερεμία, εγκαταλείπει την Άρτα το 1961.

Με την ευκαιρία της έκδοσης και παρουσίασης του βιβλίου συνομιλήσαμε με τον συγγραφέα Δημήτρη Βλαχοπάνο. Και επικεντρώσαμε φυσικά στο βιβλίο, αλλά και στην Άρτα και στην Εβραϊκή Κοινότητα.

Ερώτηση: Κύριε Βλαχοπάνε, Ισαάκ Μιζάν, λοιπόν. Το ’πατε και το κάνατε. Ένα δραματικό οδοιπορικό, όπως γράφετε, από τη ζωή στο θάνατο. Αναλάβατε ένα αρκετά δύσκολο ομολογουμένως έργο. Πώς το αποτολμήσατε; Τι σας ώθησε σ’ αυτή σας την απόφαση;

Απάντηση: Ο Ισαάκ Μιζάν υπήρξε για μένα μια από τις πιο σημαντικές, τις πιο συγκλονιστικές μορφές που αποτελούν πλέον σταθμό στη ζωή μου. Θέλω όμως να σου πω πως από τα φοιτητικά μου ακόμη χρόνια, διαβάζοντας για τα στρατόπεδα των κρατουμένων και μελλοθανάτων, ένιωθα πάντα ένα μούδιασμα ψυχής διατρέχοντας τις απίστευτες ιστορίες που βίωσαν και κουβάλησαν όσοι επέζησαν και επέστρεψαν. Οφείλω να σημειώσω, ωστόσο, πως οι άνθρωποι αυτοί έμοιαζαν κάπως απόμακροι. Και το ίδιο το χρονικό της κράτησής τους φάνταζε πιο πολύ σαν ένα μυθικό τοπίο στην ομίχλη παρά σαν μια πραγματικότητα, έμοιαζε σαν μια ταινία τρόμου παρά σαν ένα μέρος της ιστορίας, το πιο αποτρόπαιο, του δεύτερου μεγάλου πολέμου. Κατά έναν περίεργο τρόπο είχε συναφθεί μια υπόγεια συνθήκη: ούτε εκείνοι επιθυμούσαν να μιλούν για τις φοβερές αυτές εμπειρίες τους στα στρατόπεδα ούτε εμείς τολμούσαμε να ρωτήσουμε και να διαταράξουμε έναν φρικώδη κόσμο που είχε πλέον αποθηκευτεί και αναπαυόταν στο υποσυνείδητό τους. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να επιχειρήσουμε πλέον να γκρεμίσουμε το φράχτη, το τείχος, ας πούμε, της σιωπής και να παραβιάσουμε τις αμπαρωμένες πύλες αυτού του απαγορευμένου κεφαλαίου.

Ερώτηση: Θέλετε να πείτε πως η συνάντησή σας με τον Ισαάκ Μιζάν και την ιστορία ήταν κάτι που «ξύπνησε» ξαφνικά μέσα σας αυτή την επιθυμία, αν μπορούμε να την ονομάσουμε έτσι;

Απάντηση: Όχι ακριβώς. Ας μου επιτρέψεις να σημειώσω πως οι πρώτες μεταπολεμικές τραγωδίες που διαχύθηκαν μέσα μου προήρθαν απ’ τα δικά μας στρατόπεδα, δηλαδή τα ελληνικά στρατόπεδα κρατουμένων. Απ’ τη Μακρόνησο κυρίως. Τα ελληνικά αυτά κολαστήρια με άφησαν πολλές νύχτες άγρυπνο. Και μ’ έκαναν να μιλώ συχνά στα μαθήματά μου γύρω από την αβάσταχτη αυτή βία της Μακρονήσου και των άλλων τόπων εξορίας. Η ιστορία, ωστόσο, των ναζιστικών στρατοπέδων άρχισε να γράφεται μέσα μου από τις αρχές του 1990, όταν επισκέφτηκα το στρατόπεδο Μάουτχαουζεν στην Αυστρία και βρέθηκα να χάνω το μυαλό μου μπροστά στο ασύλληπτο αυτό έγκλημα. Γιατί είναι άλλο πράγμα να διαβάζεις ή να βλέπεις ταινίες με αυτά τα θέματα και άλλο πράγμα να βρίσκεσαι μέσα στην ίδια τη φρίκη του κολαστηρίου, μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον με τα μουντά κτίρια που σου δημιουργεί την αίσθηση ότι αναπνέεις παντού μολυσμένο αέρα ή ότι χτυπά τα ρουθούνια σου η μυρουδιά καμένου ανθρώπινου σώματος. Αλλά μου φαινόταν αδύνατο να καταπιαστώ με τη συγγραφή ενός τέτοιου θέματος. Έλεγα πως τέτοιο δικαίωμα δεν είχα. Μόνο αυτοί που έζησαν τη φρίκη, μόνο αυτοί μπορούν να την αφηγηθούν και να τη γράψουν. Δεν τολμούσα, με άλλα λόγια, ούτε να σκεφτώ το ξεκίνημα ενός τέτοιου αφηγήματος.

Ερώτηση: Οπότε ήρθε η συγκυρία του Ισαάκ Μιζάν. Πώς προέκυψε αυτή η περίεργη και σημαντική, όπως την ονομάσατε, γνωριμία;

Απάντηση: Ήταν κάπου την άνοιξη του 2012, λίγο μετά το διήμερο εκδηλώσεων που, επί δημαρχίας Γιάννη Παπαλέξη, οργάνωσε το Μάρτη του 2012 ο Δήμος Αρταίων, σε συνεργασία με τον Μουσικοφιλολογικό Σύλλογο “Σκουφάς”, για να τιμήσει τη μνήμη των Αρτινών Εβραίων μαρτύρων του Ολοκαυτώματος, όταν δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον Ισαάκ Μιζάν. Με γνώριζε από τα άρθρα μου στις τοπικές εφημερίδες και μου εκδήλωσε την επιθυμία του να τα εκδώσει σε βιβλίο. Κι εκεί ξαφνικά και χωρίς να το έχω σκεφτεί πιο πριν, του αντιπρότεινα να γράψω τη δική του ιστορία και να την κάνουμε βιβλίο. Του φάνηκε κάπως απίστευτο. Κι εμένα αρκετά τολμηρό και εξίσου πολύ υπέροχο για να γίνει πράξη. Από εκεί και μετά ξεκίνησε το ταξίδι. Είχα στη διάθεσή μου τις συνεντεύξεις του Ισαάκ Μιζάν σε διάφορα μέσα, αλλά περισσότερο τη συχνή επικοινωνία μαζί του. Κάθε φορά ανακάλυπτα ότι ο Ισαάκ Μιζάν ήταν ένας φλογερός λάτρης της Άρτας, ένας πραγματικός Αρτινός που η καρδιά του δεν ξεκόλλησε ποτέ απ’ αυτή, απ’ την πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Ερώτηση: Το Κομμένο πώς; Γιατί στο βιβλίο γίνεται εκτενής αναφορά στο Κομμένο. Βάζετε, μάλιστα, στις πρώτες κιόλας σελίδες τον Ισαάκ Μιζάν να κατεβαίνει απ’ την Άρτα στο Κομμένο με τα πόδια το απόγευμα της 16ης Αυγούστου 1943, την ίδια δηλαδή ημέρα της σφαγής.

Απάντηση: Ναι, ήμουν έτοιμος να σας πω και γι’ αυτό. Μια εξαιρετική πτυχή της μορφής του Ισαάκ Μιζάν είναι οι φιλικές σχέσεις που είχε και εξακολουθεί ακόμη και τώρα να έχει με πρόσωπα του Κομμένου. Έχει καταγραφεί μέσα μου από τις πρώτες κουβέντες που αντάλλαξα μαζί του πως ο Ισαάκ Μιζάν έχει μια ερωτική σχέση με το Κομμένο. Γι’ αυτό και το ξεκίνημα του βιβλίου με το ολοκαύτωμα του Κομμένου ξεπήδησε εντελώς αυθόρμητα μέσα από αυτή τη σχέση του ήρωα με το χωριό μου. Αλλά ήταν για μένα σημαντικό να φέρω τον δεκαεξάχρονο έφηβο Ισαάκ αντιμέτωπο με την κτηνωδία του ναζισμού βάζοντάς τον να φτάνει με τα πόδια στο Κομμένο λίγες ώρες μετά την αποχώρηση των γερμανών εκτελεστών. Είναι η περίπτωση της τραγικής ειρωνείας: δεν μπορεί εκείνη τη χρονική στιγμή να περάσει απ’ το μυαλό του ήρωα και η μικρότερη έστω υπόνοια ότι λίγους μόνο μήνες μετά θα γνωρίσει ο ίδιος την ακόμη φρικτότερη όψη της ναζιστικής βίας.

Ερώτηση: Άρα, θέλετε να πείτε πως ο Ισαάκ Μιζάν μιλά συχνά για το Κομμένο ακόμη. Το διατηρεί καλά στη μνήμη του.

Απάντηση: Ναι, φυσικά. Διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον συνομήλικό του Χρήστο Δημητρίου, ο οποίος είναι και δικός μου φίλος, είμαι κάπως σαν μια γέφυρα που συχνά τους φέρνω σε επαφή. Σημειώνω πως με τον Χρήστο Δημητρίου έχω περάσει πολλές ώρες μιλώντας για το παρελθόν, ιδίως όμως για τη φοβερή δεκαετία του ’40 και τη σφαγή του Κομμένου. Κι έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στον Ισαάκ Μιζάν, γι’ αυτό και τον ευχαριστώ μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Αλλά ξέρεις ποιο είναι το φοβερό στην περίπτωση αυτή; Το φοβερό είναι πως ο φίλος του Χρήστος Δημητρίου αγνοούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια παντελώς την ομηρία του Μιζάν και της οικογένειάς του στα στρατόπεδα. Κι έμεινε με το στόμα ανοιχτό όταν του την αφηγήθηκα. Γράφω και στο βιβλίο πως οι Εβραίοι έθαψαν για πολλά χρόνια μέσα τους την ιστορία τους.

vlaxopanos-sxismenou-00-a

Ερώτηση: Και η παρουσίαση στην Άρτα;

Απάντηση: Ήταν μια μεγάλη στιγμή. Για μένα, αλλά και για τον Ισαάκ Μιζάν. Και για την Εβραϊκή Κοινότητα της Άρτας. Και για την ίδια την Άρτα. Η τοπική κοινωνία ανέβηκε με ευλάβεια τα σκαλιά του «Σκουφά» και άκουσε με βαθύ σεβασμό τους ομιλητές της βραδιάς. Υπάρχει, ευτυχώς, κι αυτή η Άρτα. Της μνήμης. Και της ελπίδας, επομένως.

Ερώτηση: Μόνο η Άρτα; Θέλω να πω, θα έχουν την τύχη και άλλες πόλεις να γνωρίσουν το βιβλίο σας και την ιστορία του Ισαάκ Μιζάν;

Απάντηση: Φυσικά. Μετά την Άρτα το βιβλίο θα διανύσει πολλά χιλιόμετρα και θα φτάσει σε αρκετές πόλεις. Με προτεραιότητα την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Λάρισα κλπ. Σημειώνω πως είναι πολύ συγκινητική η στήριξη που μου παρέχει το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος και οι Ισραηλιτικές Κοινότητες.

Ερώτηση: Δύσκολοι όμως οι καιροί για τέτοια ταξίδια.

Απάντηση: Το ταξίδι του βιβλίου είναι μια γοητευτική και πολυδιάστατη εμπειρία. Είναι μια κορυφαία κοινωνική και πολιτική πράξη. Όσοι ασχολούνται με τη γραφή, καλούνται να δοκιμαστούν μέσα στις δύσκολες συνθήκες. Το βιβλίο είναι μια μάχη με πολλά μέτωπα. Πρέπει να την κερδίσουμε.

Ερώτηση: Ποιο είναι το γενικό συμπέρασμα που έχετε καταγράψει ως τώρα με την έκδοση του βιβλίου σας;

Απάντηση: Θεωρώ πως είναι απόλυτη ανάγκη να γνωρίσουμε καλύτερα την ιστορία μας, τουλάχιστον την πρόσφατη. Οφείλουμε να μιλήσουμε πιο πολύ για την πόλη μας, την περιοχή μας και την ιστορία τους. Μοιάζει με σκάνδαλο, εβδομήντα μόλις χρόνια μετά το τέλος αυτού του εγκλήματος, οι παλιότεροι Αρτινοί να έχουν καταχωνιάσει γρήγορα – γρήγορα στις πίσω σελίδες τους το μεγαλείο και την τραγωδία της Εβραϊκής Κοινότητας. Και οι νεότεροι να αγνοούν παντελώς την ύπαρξή της. Στην Άρτα δεν υπάρχει πλέον ούτε ένας Εβραίος, δε γίνεται καμιά σχεδόν κουβέντα για την ιστορία τους, δε διατίθεται στα σχολεία ούτε μια ώρα το χρόνο για μια σύντομη αναφορά στην πικρή και τραγική ιστορία τους. Πρέπει, λοιπόν, να ξαναβάλουμε την ιστορία στην καθημερινή μας ζωή. Και όσοι από εμάς έχουμε συναίσθηση του ρόλου μας και της ευθύνης μας μέσα στα δρώμενα της κοινωνίας, οφείλουμε να αυξήσουμε τις ώρες της αγρύπνιας μας. «Ο καθείς και τα όπλα του».

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Βλαχοπάνε.

 

gnomi-vin-site-11-q

 

Aν δεν ήταν ένας από μας...

Δεν είναι υπερβολή... Ο Δημήτρης Βλαχοπάνος, αν δεν ήταν ένας από μας, ένας απ' τους ανθρώπους που συναντάς καθημερινά στον δρόμο και λες καλημέρα και ζούσε στην Αθήνα, με το συγγραφικό έργο που έχει να παρουσιάσει, το ουσιαστικό έργο καλύτερα, αν ερχόταν μια ημέρα στην μικρή μας πόλης, θα ήταν κάτι σαν ένας μύθος! Θα είχαμε να λέγαμε, κάποιοι από μας, ότι μεταξύ των ανθρώπων των γραμμάτων που έχουμε γνωρίσει είναι και αυτός.

Όμως... Ζει στην Άρτα και η πόλη, δεν φημίζεται για την αναγνώριση των αξιών και της προσφοράς... Είναι απλός, κάνει την πλάκα του, με τους φίλους του, αλλά είναι πάντα πρόθυμος, μόλις έρθει το ερέθισμα, να πάει και για την επόμενη συγγραφική προσπάθεια, που κι αυτή θα καταγραφεί ως σπουδαία. Όπως το τελευταίο του βιβλίο, την παρουσίαση του οποίου τίμησαν πολλοί αρτινοί...

Κάποτε όμως αυτό το καλαμπούρι, πρέπει να τελειώνει... Οι αξίες να αναγνωρίζονται και να τιμώνται... Ο συγγραφέας Δημήτρης Βλαχοπάνος, έχει πίσω του τεράστιο έργο και νέος καθώς είναι, έχει και μπροστά του, περισσότερα να παρουσιάσει.

Γι' αυτόν τον απλό λόγο η "Γ" σήμερα, δίνει τον χώρο που αξίζει, στον συγγραφέα μας... Ίσως είναι και μια παρότρυνση, να προχωρήσει πιό μπροστά και να μας χαρίσει περισσότερες συγκινήσεις, μέσα απ' τα βιβλία του...

Κ. ΓΚΕΤΣΗΣ

Η λιτή πλην ενδιαφέρουσα τελετή του αγιασμού των υδάτων, η βράβευση του πρώην υφυπουργού Θόδωρου Κολιοπάνου και τα πολιτικά μηνύματα που έβγαλε...

 

 

 

"Ο πολιτικός που σέβεται την αποστολή του, πρέπει να συνδέσει το όνομά του, με ένα έργο το οποίο αποτελεί αίτημα των πολιτών και κάνει ένα βήμα προόδου για τον τόπο", είπε ο πρώην υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Θόδωρος Κολιοπάνος, που πριν είκοσι χρόνια, μετέχοντας στην κυβέρνηση Σημίτη, είχε δώσει τον δικό του αγώνα, για να ενταχτεί σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα και να κατασκευαστεί η Γέφυρα στην περιοχή Αγριλιά των Τζουμέρκων, η αποκαλούμενη και Γέφυρα Τζαρή.

 

koliop-tzari-00-a

 

Την τεράστια προσφορά του Θόδωρου Κολιοπάνου στα Τζουμέρκα, μέσα απ' την κατασκευή του συγκεκριμένου έργου, αναγνώρισαν είκοσι χρόνια μετά ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων και οι Σύλλογοι της δημοτικής ενότητα Αθαμανίας, που συνδύασαν την εορτή των Θεοφανείων, που άλλοτε αποτελούσε και αφορμή διαδηλώσεων κατά της δημιουργίας του Φράγματος Αγίου Νικολάου. Μια εκδήλωση, που απ' την άρνηση οδηγήθηκε στην θετική σκέψη, που είναι η αναγνώριση της προσφοράς, όχι ως τυπική διαδικασία ικανοποίησης του τιμώμενου, αλλά της υπόδειξης του δρόμου της προσφοράς, ως αναγκαίο βήμα του κάθε πολιτικού.

Για την σημασία του συγκεκριμένου έργου, έχουν ειπωθεί πάρα πολλά, έχουν γραφεί άλλα τόσα, με κοινό παρανομαστή, ότι άλλαξε την μοίρα των χωριών των Τζουμέρκων, τα οποία χωρίς δρόμο και πρόσβαση προς την Άρτα, υπέφεραν στην κυριολεξία. Για τον λόγο αυτό, δεν είχε άδικο, ηλικιωμένος Τζουμερκιώτης, που λίγο πριν αρχίσει η συγκεκριμένη εκδήλωση, πλησίασε τον πρόεδρο του Συλλόγου Διστράτου Αντώνη Κοντό και του είπε πως η συγκεκριμένη γέφυρα πρέπει να ονομάζεται "Θεόδωρος Κολιοπάνος". Το πόσο δύσκολη ήταν η προσπάθεια του τότε υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ, που πίστεψε σ' αυτό το έργο υποδομής και πνοής, μαρτυράει και το γεγονός ότι η παράταξη του ΠΑΣΟΚ< στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Άρτας, ήταν διχασμένη, με τον επικεφαλής της, να είναι αντίθετος στην κατασκευή του συγκεκριμένου έργου. Είχε διαφωνήσει τότε, στο εσωτερικό του συνδυασμού, ο νομαρχιακός σύμβουλος Κώστας Φώτης, για τον οποίο έγινε αναφορά στην εκδήλωση και παίρνοντας τον λόγο, επεσήμανε πρώτα τον αγώνα που έκανε ο Θόδωρος Κολιοπάνος και ακολούθως την δική του συμβολή.

Ο δήμαρχος Κεντρικών Τζουμέρκων Μαρίνος Γαρνέλης, θυμήθηκε την τελετή θεμελίωσης του έργου (10-3-2000), σημειώνοντας πως ήταν εκεί ως αστυνόμος της περιοχής. Θεώρησε ιδιαίτερη τιμή και ευλογία για τον ίδιο να είναι ο άνθρωπος που θα παραδώσει την τιμητική πλακέτα στον Θόδωρο Κολιοπάνο, μιας και γνωρίζει το μέγεθος της προσπάθειας που έκανε. Επίσης σημείωσε πως γνώριζε από τότε και τα εμπόδια που μπήκαν, για να μην γίνει το καθοριστικό αυτό έργο... Όμως η επιμονή του, έφερε το αποτέλεσμα και το έργο, που κι αυτός θεώρησε πως πρέπει να φέρει το όνομα "Θεόδωρος Κολιοπάνος", έμελε ν' αλλάξει την μοίρα όλων χωριών των Τζουμέρκων, που μέχρι το έτος 2000, ήταν απομονωμένα.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Διστράτου Αντώνης Κοντός, εκπροσωπώντας όλους τους φορείς των αποδήμων της Δημοτικής Ενότητας Αθαμανίας, εξήγησε πως καθυστέρησε η επίσημη αναγνώριση της προσφοράς του Θόδωρου Κολιοπάνου, μιας και σ' αυτή την χρονική συγκυρία, ο πρώην υφυπουργός δεν πολιτεύεται. Θα κάναμε λόγο, για "φάουλ", μιας και η αναγνώριση της προσφοράς, δεν πρέπει να περνάει απ' την... μέγκενη της πολιτικής και μικροκομματικής σκοπιμότητας, αλλά δεν επιτρέπεται να υποβαθμίσουμε την συνολικότερη σημασία της εκδήλωσης που έγινε εκεί...

 

koliop-tzari-00-c

 

koliop-tzari-00-d

 

Σοβαρός και μεστός στον πολιτικό του λόγο, ο Θόδωρος Κολιοπάνος, έκανε αναφορά στην πορεία του στην πολιτική, σημειώνοντας πως η μόνιμη αγωνία του, ήταν να προκύψουν έργα, που θ' αλλάξουν την μοίρα του τόπου, αν και το σύνηθες για την εποχή, αλλά και τώρα είναι, ο πολιτικός να επιχειρεί να ικανοποιήσει προσωπικά αιτήματα, αφού αυτά φέρνουν ψήφους. "Δεν το απέφυγα κι αυτό", είπε για να συμπληρώσει πως το μεγαλύτερο μέρος της προσπάθειάς του, είχε να κάνει με τον σχεδιασμό έργων, τα οποία δεν θέλησε να αναφέρει, αν και είναι πολλά.

'Έστειλε ένα μήνυμα προς τους νέους πολιτικούς του τόπου, για τους οποίους είπε πως πρέπει να θέσουν ως στόχο τους, τα έργα που θα μείνουν στον τόπο, γιατί αυτά θα πάνε τον τόπο μας, ένα βήμα μπροστά.

Μιλώντας στην συνέχεια, ο δημοτικός σύμβουλος Κεντρικών Τζουμέρκων και πρώην νομαρχιακός σύμβουλος Κώστας Φώτης, αναφέρθηκε στο μέγεθος της προσπάθειας που έκανε ο Θόδωρος Κολιοπάνος, για την οποία, είπε χαρακτηριστικά τον ευγνωμονούν, όλοι οι κάτοικοι των χωριών των Τζουμέρκων. Ο Κ. Φώτης αναφέρθηκε και στην προσπάθεια που ο ίδιος έκανε, στο πλαίσιο της λειτουργίας του ως νομαρχιακός σύμβουλος, για να καταλήξει πως σημασία έχει το αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερη αίσθηση έκαναν οι συζητήσεις, ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους που βρέθηκαν στην εκδήλωση της περασμένης Παρασκευής στην Γέφυρα Τζαρή. Η ευγνωμοσύνη προς το πρόσωπο του Θόδωρου Κολιοπάνου, ήταν το χαρακτηριστικό τους, ενώ κάποιοι είχαν να προσθέσουν πως και άλλοι πολιτικοί πέρασαν και έπρεπε να κάνουν τις ίδιες προσπάθειες.

Βεβαίως είχε προηγηθεί η ομιλία του Αντώνη Κοντού, ο οποίος μιλώντας για την προσφορά του Θόδωρου Κολιοπάνου, δεν παρέλειψε να πει πως όταν τον διαδέχτηκε στο υπουργικό συμβούλιο, έτερος βουλευτής απ' την Άρτα, ο Γιώργος Παπαγεωργίου, συνέχισε με το ίδιο ενδιαφέρον την προσπάθεια, αφού ήταν αυτός που ενέταξε σε προγράμματα τις πιστώσεις για τις προσβάσεις στην Γέφυρα.

Η πλακέτα των συλλόγων των αποδήμων, δόθηκε στον Θόδωρο Κολιοπάνο, κατά την διάρκεια γεύματος που παρέθεσαν οι διοργανωτές, στην γνωστή ταβέρνα του Στέφανου Σφήκα, στο Κρυονέρι και την απένειμε ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Άρτας Χρήστος Παπάζογλου, ο οποίος έκανε με την σειρά του, αναφορά στο έργο του Θόδωρου Κολιοπάνου και ως μηχανικός που και ο ίδιος είναι και ως πολιτικός. "Θα ήθελα να κάνω κι εγώ μέρος του έργου, που έχει επιτελέσει ο Θόδωρος Κολιοπάνος", είπε χαρακτηριστικά ο Χρήστος Παπάζογλου.

Εντύπωση προκάλεσε, σ' όλους τους παριστάμενους, η περιορισμένη εκπροσώπηση των τοπικών παραγόντων, στην συγκεκριμένη εκδήλωση. Αξίζει να αναφερθεί ότι μεταξύ αυτών ήταν ο πρώην βουλευτής Παύλος Στασινός, ο οποίος και χαιρέτησε την εκδήλωση, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Άρτας Χρήστος Παπάζογλου, ο επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Γιώργος Ζάψας και δημοτικοί σύμβουλοι του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων.

 

theof-tzari-99-a

 

Ο αγιασμός των υδάτων στον Άραχθο

Με την απαιτούμενη μεγαλοπρέπεια, πραγματοποιήθηκε και η τελετή του αγιασμού των υδάτων, αφού είχε προηγηθεί η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Ράμιας, με την παρουσία των εφημέριων Ράμιας πατέρα Βασίλειου, του εφημέριου Κεντρικού πατέρα Χρύσανθου και του εφημέριου της Ροδαυγής πατέρα Αθανασίου.

Ο σταυρός έπεσε στα νερά του Αράχθου, όπου έπεσαν τα μέλη της ομάδας "alpinezone", που λίγο μετά έφεραν τον σταυρό, για να τους αποδοθούν τα αναμνηστικά τους...

|

Στην Άρτα, η συνέλευση Σώρρα, έκανε την μεγαλύτερη φασαρία, γιατί είχε και το ραδιόφωνο που την ακολούθησε!

 

 

 

 

 

Ίσως είχε τις καλύτερες προϋποθέσεις απ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας και απ’ την Πάτρα Ακόμη, απ’ όπου ξεκίνησε ο γνωστός πλέον Αρτέμης Σώρρας, μιας και χωρίς πολλή σκέψη ο ιδιοκτήτης του ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ Θανάσης Παπαθανασίου, προσφέρθηκε να προβάλλει και καθ' υπερβολή, την «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ», προφανώς γιατί είχε πιστέψει σ’ αυτή.

Εκείνη την εποχή (σ.σ απ’ τις αρχές ως και το καλοκαίρι του 2014), το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, με την βοήθεια του διαδικτύου ακουγόταν σ’ όλο τον πλανήτη και όποτε έπεφτες πάνω σ’ αυτόν τον σταθμό, θ’ άκουγες την φωνή κάποιου εκ των πρωτοκλασάτων (Εμ. Λαμπράκης, Βίκυ Χαραλάμπους απ’ την Κύπρο), αλλά και του ιδίου του Αρτέμη Σώρρα. Άπαντες επιθετικοί, κατά πάντων, με πρώτο στην φασαρία τον ιδιοκτήτη του σταθμού, που δεν εννοούσε να αντιληφθεί πως δεν είναι έγκλημα, να μην ακολουθείς, αυτόν που έμελε και ο ίδιος λίγους μήνες μετά, ν’ αποκαλεί απατεώνα!

Στον κινηματογράφο ΠΑΛΛΑΣ, είχαν γίνει οι πρώτες συνελεύσεις και καθώς αποχωρούσαν, όσοι αποτελούσαν την ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ήταν τόσο επιθετικοί κατά πάντων και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έκαναν λόγο για μια ιδιότυπη τρομοκρατία που αναπτύσσεται απ’ το πουθενά.

Η απογείωση του «κινήματος» Σιώρα στην Άρτα, είχε προκύψει μετά το Πάσχα του 2014, οπότε ετοιμαζόταν η παγκόσμια συνέλευση των συνελλήνων στην Θεσσαλονίκη. Εκεί το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, ήταν η «αιχμή του δόρατος» της εναγώνιας προσπάθειας, να καταστεί αυτή η συνέλευση της Θεσσαλονίκης, το πολιτικό γεγονός, που για κάποιους μπορεί να ανέτρεπε την κυβέρνηση! Όλους αυτούς, που είναι σήμερα αξιωματούχοι του Σώρρα, τους ακούγαμε πρωί, μεσημέρι και βράδυ, απ’ το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ και όσα έλεγαν αυτοί, είχαν και την επιβεβαίωση του υπευθύνου του ραδιοφωνικού σταθμού, ο οποίος δεν παρέλειπε να επιτίθεται κατά πάντων.

Τρεις μήνες περίπου, πριν την Παγκόσμια Συνέλευση της Θεσσαλονίκης, είχε προηγηθεί μια περιφερειακή συνέλευση Άρτας, Πρέβεζας, Λευκάδας κλπ, στην Γέφυρα Καλογήρου, όπου εκλήθη ο τότε δήμαρχος Ζηρού Δημήτρης Γιολδάσης, ν’ αποδεχτεί τις προτάσεις Σώρρα, για να γίνουν σημαντικά έργα στον Δήμο του. Εκείνο το Σαββατόβραδο του Μαρτίου του 2014, θα το θυμάται σ’ όλη του την ζωή ο Δημήτρης Γιολδάσης. Όταν πήγε να κάνει νύξη για τη νομιμότητα, όσων συζητούνταν στο καφενείο Γκίζα της Γέφυρας Καλογήρου, «έπεσαν να τον φάνε» φίλοι και γνωστοί, που μετείχαν σ’ αυτή την συνάντηση. Κάποια έγγραφα, με τις προτάσεις, διακινούνταν σ’ όλη την περιοχή, ενώ μονίμως καταγγελλόμενοι, ήταν οι δήμαρχοι της περιοχής, που είχαν αρνηθεί να συζητήσουν την όποια πρόταση Σώρρα! Το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, ήταν η αιχμή του δόρατος, στην επιθετική και άκρως επικίνδυνη κινητοποίηση, όπως αποδεικνύεται σήμερα και παραδέχεται και ο υπεύθυνός του Θανάσης Παπαθανασίου. Ο ίδιος θυμίζει, ότι μετά απ’ όλα αυτά, έχει ζητήσει συγγνώμη απ’ όσους έπεισε να τον ακολουθήσουν στην απάτη Σώρρα. Όμως η συγγνώμη του κ. Παπαθανασίου, δεν ήταν ικανή, να μαζέψει το κακό που είχε γίνει και στην Άρτα.

Σε μια μεταβατική περίοδο, απ’ τα τέλη του 2014, ο υπεύθυνος του ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, αρχίζει να κρίνει αρνητικά, αλλά με τον ίδιο επιθετικό τρόπο, τον Σώρρα και όλους τους συνεργάτες του απατεώνα, οι οποίοι, δεν πρέπει να λησμονούμε, πως κάλυπταν ατέλειωτες ώρες απ’ το πρόγραμμα του εν λόγω σταθμού.

 

papathanasiou-sioras-00-a

 

Η αλλαγή, που δεν επηρέασε!

Η ζημιά είχε γίνει και καθώς στις αρχές του 2015, παρατηρούμε το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, να επιχειρεί να αποκαλύψει την απάτη Σώρρα με όσα μέσα διέθετε και πρωτίστως με την δική του προσωπική εμπειρία, αλλά η οργάνωση του Σώρρα στην Άρτα, κάθε ημέρα που περνούσε, μεγάλωνε υπερβολικά!

Είχαν αναλάβει την… δουλειά κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι! Και ήταν πρόθυμοι, να μάθουν τα κόλπα της επιβίωσης, σύμφωνα με το πρότυπο που και ο ραδιοφωνικός σταθμός χρησιμοποιούσε, για να πείσει περί το δίκαιο του Σώρρα! «Πας μη έλλην βάρβαρος», έλεγαν που σήμαινε ότι εχθρός των πάντων, όποιος δεν ορκιζόταν στις ανοησίες και επικίνδυνες επιλογές του Σώρρα.

Ο πρωταγωνιστής του κινήματος Σώρρα στην Άρτα, βρίσκεται τώρα στο στόχαστρο, όσων τον διαδέχτηκαν στην «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ». Με τον ίδιο τρόπο που αυτός προβοκάριζε τους πάντες, οι διάδοχοί του προβοκάρουν αυτόν. Και μια τέτοια επικίνδυνη οργάνωση, στο πρώτο που… εκπαιδεύει τους αφελείς που την ακολουθούν, είναι η προβοκάτσια.

Έτσι όταν τα γραφεία του Σώρρα στην Άρτα, κατακλυζόταν από αφελείς, που νόμιζαν πως θα… γλιτώσουν από τα χρέη τους, είχαμε βρεθεί εκεί, ρωτώντας τι έγινε και ο Παπαθανασίου, δεν είναι μαζί τους. Η προβοκάτσια, ήρθε χωρίς δεύτερη σκέψη: «Είχε ζητήσει χρήματα και δεν του τα έδωσε ο Σώρρας», έλεγαν και με τον τρόπο αυτόν, τον «έβγαζαν απ’ την μέση», για να μην έχει την δυνατότητα και την διάθεση, κανένας εκ των αφελών που ακολουθούσαν, να ακούσει και την άποψη του Παπαθανασίου, μήπως και σκεφτεί λογικά.

Δημόσιοι υπάλληλοι, η πλειοψηφία των υπευθύνων του «πολιτικού φορέα» Σώρρα και όταν αυτό σχολιάστηκε απ’ την «Γ», η μόνη απάντηση που λάβαμε σε διάφορες συζητήσεις, ήταν «και τι μπορεί να γίνει»!

Μπορεί να έχουν υπερβεί τους πεντακόσιους (500) οι αφελείς της περιοχής μας, οι οποίοι εμπιστεύτηκαν τους δημοσίους υπαλλήλους, που αποτελούσαν τον πυρήνα της επικίνδυνης οργάνωσης στην Άρτα. Ένα γεγονός που κανέναν δεν απασχόλησε στα σοβαρά, για να χρειαστεί να φτάσουμε στο έγκλημα της Λαμίας, για να ανοίξει η συζήτηση, για το πόσο επικίνδυνος είναι ο Σώρρας.

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός, πως ξαφνικά άδειασαν τα γραφεία της «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ», στην οδό Αμβρακίας, την στιγμή που εκεί, η πελατεία ήταν εξασφαλισμένη και υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, οι οποίοι αναζητούν τους δημόσιους υπάλληλους – στελέχη του Σώρρα, για να λύσουν τα προβλήματά τους. Νομίζουν πως όλοι οι άλλοι, που έδωσαν κι ένα αξιοσέβαστο ποσό, έλυσαν τα προβλήματά τους.

 

papathanasiou-skai-33-a

 

Κάνει φιλότιμη προσπάθεια, αλλά…

Αξιοσημείωτη η αγωνία του Θανάση Παπαθανασίου, να «πάρει πίσω», όσα είχε πει τότε και να ακυρώσει ο ίδιος την συμβολή που είχε στην ιδιαίτερη εξάπλωση της «απάτης Σώρρα» στην Άρτα και την ευρύτερη περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η απόφασή του, να μιλήσει για την επικίνδυνο της υπόθεσης και τον απατεώνα Σώρρα, στο κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΪ. Ήταν απ’ τους πρώτους, σ’ όλη της Ελλάδα που μίλησε ανοιχτά και αυτό ως απόφαση και επιλογή πρέπει να επαινεθεί.

Αλλά… Ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος επέλεξε, να προβάλει την «απάτη Σώρρα», έγινε κτήμα και όσων τον ακολούθησαν στην οργάνωση της απάτης. Και την προβοκάτσια, που αυτός έκανε καθημερινότητα, την εποχή της βαθιάς πίστης του στον Σώρρα, την εισπράττει ο ίδιος, με όλα όσα λένε για τον ίδιο, οι δημόσιοι υπάλληλοι που αποτελούν την οργάνωση της Άρτας, αλλά και άλλες οργανώσεις.

Οι παλιότεροι έλεγαν πως «αν κατουρήσεις στην θάλασσα, το βρίσκεις στο αλάτι» και δεν είχαν άδικο…

|

Η Κατερίνα Σχισμένου συνομιλεί με τον διευθυντή του Ζωγραφείου Ιωάννη Δεμιρτζόγλου

 

 

 

 

 

Ήταν το 1893, όταν ο νεαρός τότε αρχιτέκτονας Περικλής Φωτιάδης σχεδίασε το νέο σχολείο της Κοινότητας Σταυροδρομίου, που σύμφωνα με την απόφαση της Κοινότητας θα έπαιρνε το όνομα του "μεγαθύμου χορηγού του, ευγνωμοσύνης και τιμής ένεκα", του πεφωτισμένου μεγαλοεπιχειρηματία Χρηστάκη Ζωγράφου, που παραχώρησε στην κοινότητα το υπέρογκο ποσό των 10.000 χρυσών λιρών, με στόχο να ιδρυθεί ένα σχολείο σύγχρονο και προοδευτικό, ένα σχολείο πρωτοποριακό που θα κάλυπτε τις εκπαιδευτικές ανάγκες της ρωμαίικης παιδείας και θα είχε κατεύθυνση τις θετικές επιστήμες.

Η υπεροχή του ελληνικού στοιχείου τότε στην Κωνσταντινούπολη ήταν αδιαμφισβήτητη.

Η συνθήκη της Λωζάνης και ό,τι προηγήθηκε στον κόσμο της Ανατολής έρχεται να ανατρέψει όμως το σκηνικό. Ο ελληνισμός της Πόλης σταδιακά συρρικνώνεται και αποδυναμώνεται. Ημερομηνίες σταθμοί το ’55, το ΄64 και το ΄74 έδωσαν τη χαριστική βολή. Η ιστορία της Μεγαλονήσου στενά δεμένη με τη μοίρα του Ελληνισμού της Πόλης.

Από 49 σχολεία και 5000 μαθητές το 1964 σήμερα μείναμε 5 με 264 μαθητές. Παρ’ όλα αυτά η Ομογένεια χαλυβδώνεται με πείσμα και πίστη. Η παρουσία της ΑΘΠ του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου σηματωρός και ευλογία για το μέλλον της.

Άνεμος αισιοδοξίας πνέει με την ανατολή του 21ου αιώνα. Πραγματοποιείται το πρώτο παγκόσμιο συνέδριο το 2006, με θέμα «Το χθες και το σήμερα της Ρωμιοσύνης». Για πρώτη φορά συζητείται ανοιχτά το μέλλον της Ρωμιοσύνης, τα «μεγαλεία» του παρελθόντος δεν αναλαμβάνει ρόλο πρωταγωνιστικό σε θέματα που αφορούν την Ομογένεια και τη συνέχειά της. Διεκδικεί δικαιώματα και στηρίζει προσπάθειες σε συνεργασία με ομογενειακούς φορείς.

Ιδρύεται ο ΣΥΡΚΙ, το πρώτο ανώτερο όργανο της ελληνικής κοινότητας, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην υλοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων, την ανάπτυξη της επικοινωνίας με άλλους φορείς και ιδρύματα και την αποδοχή και αναγνωρισιμότητα στην ευρύτερη τουρκική κοινωνία.

Οι Σύλλογοι, Πολιτιστικοί και Αθλητικοί αναλαμβάνουν δράση. Στο Σισμανόγλειο Μέγαρο του Ελληνικού Προξενείου πραγματοποιούνται εκδηλώσεις και παραδίδονται μαθήματα ελληνικών, το ενδιαφέρον των Τούρκων για την ελληνική παιδεία διαρκώς αυξάνεται και η ελληνική γλώσσα αποκτά περισσότερους μαθητές. Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια παρουσίασε μεγάλη ανάπτυξη. Όπου υπάρχει ανάπτυξη, υπάρχει και προοπτική.

Η ρωμαίικη κοινότητα βρίσκεται σήμερα εν συγκρίσει με τα παλαιότερα χρόνια σε καλό δρόμο.  Διεκδικήσεις ετών ικανοποιήθηκαν. Σχολεία ελληνικά επιστρέφουν στις κοινότητες και σχολεία ιδρύθηκαν στην Ίμβρο, στα οποία σήμερα φοιτούν 26 μαθητές. Αναγνωρίζονται οι ιδιοκτησίες της ρωμαίικης κοινότητας, επαναπατρίζονται κάποιοι πρώην συμπολίτες μας,  όλο και περισσότεροι νέοι μένουν για σπουδές και εργασία στην Πόλη, χάρη στο πρόγραμμα υποτροφιών που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Ζωγραφείου και βρήκε γρήγορα πολλούς υποστηρικτές σε Ελλάδα και μιμητές στην Πόλη. Οι νέοι μας αναλαμβάνουν κοινοτικές ευθύνες. Ελλαδίτες έρχονται για σπουδές και εργασία στην Κωνσταντινούπολη. Μετά από δεκάδες χρόνια ιδρύεται ο εκδοτικός οίκος ΙΣΤΟΣ, ενώ οι εφημερίδες μας ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ  ΗΧΩ και ΗΧΩ της Πόλης, το ραδιόφωνο ΗΧΩ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, παρ΄ όλες τις δυσκολίες συνεχίζουν τον δύσκολο αλλά ενδιαφέρον δρόμο της ενημέρωσης. Στη ΣΧΟΛΗ ΓΑΛΑΤΑ πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις  όπως και η BIENΝALE της Πόλης κάθε δύο χρόνια, που συμβάλλουν στην ελληνοτουρκική φιλία και στην καλλιέργεια ενός κλίματος συνεργασίας.

Κοινότητες, σύλλογοι και σχολεία αναλαμβάνουν δράση και στον πολιτισμό και ανοίγουν τις πόρτες τους στην κοινωνία. Σχεδόν όλες οι κοινότητες παρουσιάζουν πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα, όπως και οι Αθλητικοί Σύλλογοι Πέρα και Ταταούλων αλλά και το Ζάππειο, η Μεγάλη του Γένους Σχολή και το Ζωγράφειο.  

Το Ζωγράφειο δίνει καθημερινά το παρών, παρά τις δύσκολες συνθήκες, παρά τον μικρό αριθμό μαθητών έχει σημαντικές επιτυχίες στις εξετάσεις εισαγωγής στα Πανεπιστήμια της Τουρκίας, διακρίνεται σε διαγωνισμούς και συνέδρια, ξεχωρίζει ανάμεσα στα σχολεία του Πέραν. (Λίαν προσεχώς θα κυκλοφορήσει κατάλογος με τις επιτυχίες, την επαγγελματική και κοινωνική κατάρτιση των αποφοίτων). Ο αριθμός των μαθητών παραμένει σταθερός τα τελευταία 21 χρόνια. Δεν ξεπερνά τους 50 μαθητές, παρ΄ όλα αυτά επιμένουμε. Πιστεύουμε στη δύναμη του πολιτισμού. Ένα σχολείο που σέβεται το όνομά του οφείλει να προσφέρει στους μαθητές του γνώσεις και καλλιέργεια. Να ανιχνεύει τις κλίσεις τους και τα ενδιαφέροντά τους, να διευρύνει τους ορίζοντές του, να προκαλεί τις ευαισθησίες τους, να τους προσφέρει το καλύτερο. Οι εκδηλώσεις στοχεύουν και στο να κάνουν το σχολείο μας γνωστό στον κόσμο, να κάνουν περήφανους τους αποφοίτους του που βρίσκονται σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, να κεντρίσουν το ενδιαφέρον  και να προκαλέσουν τη συγκίνηση των φίλων του Ζωγραφείου, χάρη στη στήριξη των οποίων νιώθουμε δυνατοί και συνεχίζουμε.

Τα Διεθνή Μαθητικά Συνέδρια, που πραγματοποιούνται τα τελευταία έξι χρόνια, σε συνεργασία με τα Εκπαιδευτήρια Ε. Μαντουλίδη, υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με τη συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών από 20 σχολεία της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αιγύπτου, της Αμερικής και της Πόλης καθώς και εκλεκτών εκπροσώπων των γραμμάτων και των τεχνών αποκτούν χρόνο με τον χρόνο ξεχωριστή αίγλη και αποτελούν ένα μοναδικό γεγονός για τα γράμματα και τις τέχνες. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, που κηρύττει κάθε χρόνο την έναρξη κάνει λόγο για μια σπουδαία πρωτοβουλία που «φέρει και πάλι στην Πόλη, στην κοιτίδα της παιδείας, ως χελιδόνια κομίζοντα την άνοιξη, μαθητές και μαθήτριες από όλο τον κόσμο». Τα συνέδρια έχουν πολλαπλή αξία. Δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές να γνωρίσουν και να μελετήσουν το έργο μεγάλων Ελλήνων δημιουργών, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του Κωνσταντίνου Καβάφη, του Γιώργου Σεφέρη, του Γιώργου Βιζυηνού, του Οδυσσέα Ελύτη και του Γιώργου Θεοτοκά, να συνεργαστούν μεταξύ τους αλλά και με σημαντικούς εκπροσώπους της επιστήμης και της τέχνης και τέλος να γνωρίσουν την ιστορία τους. Να κοινωνήσουν στα νάματα της παράδοσής τους, να γευτούν τη ρωμαίικη φιλοξενία, να αναγνωρίσουν την αξία της πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Να επισκεφτούν  τις Ρωμαίικες κοινότητες, τις εκκλησίες, τα Σχολεία, τα Βυζαντινά μνημεία και να θαυμάσουν τις ομορφιές της Πόλης των πόλεων.

Στο πλαίσιο των συνεδρίων πραγματοποιούνται εκδηλώσεις, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής , εκδόσεις, από τον εκδοτικό οίκο της Πόλης ΙΣΤΟΣ και τις εκδόσεις ΑΙΩΡΑ καθώς και η αναβίωση του Ζωγράφειου Αγώνα.  Ο «Ζωγράφειος Αγών» είχε θεσμοθετηθεί από τον Φιλολογικό Σύλλογο Κωνσταντινουπόλεως, στα τέλη του 19ου αιώνα, για τη βράβευση δέκα εκθέσεων «περί ζώντων μνημείων», δηλαδή εκθέσεων που παρουσίαζαν «τις ελληνικές διαλέκτους, τα ήθη και τα έθιμα του ελληνικού λαού», με τη «γενναία χορηγία του αγωνοθέτου και μεγάλου του Συλλόγου ευεργέτου Χρηστάκη Εφέντη Ζωγράφου». Το 2016 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά με συμμετοχή που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, 50 διηγήματα και με κριτική επιτροπή τους: Κατρίν Βελισσάρη, τ. Διευθύντρια Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), Θανάση Βαλτινό, Συγγραφέα, Πρόεδρο Ακαδημίας Αθηνών, Κωνσταντίνο Μπλιάτκα, Δημοσιογράφος, Θέμη Πάνου, Ηθοποιό, Συγγραφέα, Γιώργο Σκαμπαρδώνη, Συγγραφέα,  Κατερίνα Σχινά, Δημοσιογράφο, Κριτικό Λογοτεχνίας, Μεταφράστρια.

Πέρα από τα Διεθνή Μαθητικά Συνέδρια τα οποία διοργανώνονται από το Ζωγράφειο, στη σχολή μας φιλοξενούμε κάθε χρόνο την Περιβαλλοντική Ημερίδα της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης,  της Χαλκιδικής και πέρσι για πρώτη φορά της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής, που συμβάλλουν στην καλλιέργεια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης των μαθητών της Ομογένειας. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε ότι ο πρώτος περιβαλλοντολόγος της Τουρκίας ήταν ο Ζωγραφειώτης Κρίτων Τζούρης. Ακόμη  οι συγγραφείς Ευγένιος Τριβιζάς, Άλκη Ζέη, Σοφία Ζαραμπούκα, Ελένη Πριοβόλου, Θωμάς Κοροβίνης, Γιάννης Καλπούζος, Victoria Hislop, Bruce Clark κ.ά. έχουν παρουσιάσει τα βιβλία τους και συνομίλησαν με τους μαθητές μας.  Επιπλέον φιλοξενούμε συνέδρια και επιμορφωτικές ημερίδες για τη γλώσσα, τις νέες τεχνολογίες, το διαδίκτυο,  την υγιεινή διατροφή  καθώς και ιατρικά συνέδρια. Όλα τα παραπάνω στόχο έχουν τον εμπλουτισμό του προγράμματος σπουδών, την επιμόρφωση μαθητών και εκπαιδευτικών, την καλλιέργεια της γλώσσας και το άνοιγμα νέων δρόμων στην ομογενειακή παιδεία.

Αναπόσπαστο μέρος της εκπαίδευσης των μαθητών η καλλιτεχνική παιδεία, το θέατρο, η μουσική, τα εικαστικά, ο χορός. Το Ζωγράφειο συνεχίζει την πολίτικη παράδοση στο θέατρο. Σε συνεργασία με τον ΕΡΘΟ (Ερασιτεχνικό Θεατρικό Όμιλο) πραγματοποιεί παραστάσεις, οι οποίες παρουσιάζονται σε όλες τις θεατρικές σκηνές της Πόλης αλλά και σε κεντρικές σκηνές της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Αλεξανδρούπολης και της Ευρώπης. Παράλληλα φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις ελληνικών θιάσων και σχολείων στη σκηνή του, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους μαθητές του αλλά και στο φιλοθεάμον κοινό της Πόλης να παρακολουθήσουν σπουδαία θεατρικά έργα και να καλλιεργήσουν τη θεατρική και καλλιτεχνική τους παιδεία. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει με τη μουσική παιδεία. Μεγάλοι Έλληνες δημιουργοί και ερμηνευτές έχουν περάσει από το Ζωγράφειο, όπως ο Δ. Σαββόπουλος, η Ευανθία Ρεμπούτσικα, ο Γιώργος Χατζηνάσιος κ.ά., έχουν τραγουδήσει μαζί με τους μαθητές, έχουν χαρίσει μοναδικές μουσικές στιγμές σε όσους είχαν την τύχη να τους παρακολουθήσουν. Επίσης κάθε χρόνο πραγματοποιείται με μεγάλη επιτυχία το καθιερωμένο Φεστιβάλ Χορωδιών, με τη συμμετοχή 20- 25 περίπου χορωδιών από την Ελλάδα και την Τουρκία.

 

zografeio-33-a

 

Επιπλέον εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας φιλοξενούνται συχνά στο Ζωγράφειο, ενώ τελευταία έχει ενταχθεί στην καθημερινότητα των μαθητών μας και ο μοντέρνος χορός, η ομάδα του οποίου πλαισιώνει πολλές εκδηλώσεις του Ζωγραφείου και της Ομογένειας, συμμετείχε στους Πανελλήνιους Αγώνες Τέχνης των Εκπαιδευτηρίων Ε. Μαντουλίδη και στο Φεστιβάλ Χορού του Παν. Bilgi. Μεταξύ 20 πανεπιστημίων ήμασταν ένα από τα δυο λύκεια.

Στο Ζωγράφειο πιστεύουμε ότι η επαφή με τις ρίζες μας συμβάλλει στη διατήρηση της ταυτότητάς μας και κυρίως στη συνειδητοποίηση της αξίας της. Για τον σκοπό αυτό πρωτοστατούμε στην αναβίωση εθίμων, χάρη στους μαθητές και τους φίλους του Ζωγραφείου απανταχού γης ακούγονται πάλι κάθε χρόνο τα κάλαντα την παραμονή των Χριστουγέννων στο Πέρα, μια συνήθεια που μετά τα Σεπτεμβριανά ατόνησε και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Τα τελευταία 7  χρόνια ακούγονται πάλι, στο Turnaci Sokak, στο σοκάκι του Ζωγραφείου και πλημμυρίζουν την οδό του Πέρα, ενώ στην είσοδο του Σισμανογλείου ο Έλληνας Πρόξενος μάς υποδέχεται, όπως οι παλιοί εκείνοι οικοδεσπότες και μας κερνάει χριστουγεννιάτικες λιχουδιές. Η Κοινότητα Σταυροδρομίου μοιράζει στους έκπληκτους αλλά θερμούς περαστικούς βασιλόπιτες με τη συνοδεία των εξαίσιων μουσικών του ακορντεόν του Διευθυντή του Ζωγραφείου και των μοναδικών ήχων των χριστουγεννιάτικων τριγώνων των μαθητών. Μετά το Σισμανόγλειο σειρά έχει το Φανάρι, το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο όπου τα κάλαντα και οι χριστουγεννιάτικοι ύμνοι ενώνονται με την ευλογία του Παναγιότατου. Τέλος η παρέα των καλαντιστών φτάνει στο Γηροκομείο Βαλουκλί, για να γιορτάσει με τους ηλικιωμένους και τους ψυχικά άρρωστους και να τους χαρίσει ζεστά χαμόγελα και πολλή αγάπη.

Το Πάσχα πάλι, τη Μ. Παρασκευή το Ζωγράφειο καθιέρωσε το προσκύνημα των 7 Επιταφίων της Ασιατικής πλευράς. Γεμίζουν κόσμο οι εκκλησιές της Χαλκηδόνας, λουλούδια και συγκίνηση οι Επιτάφιοι και οι πιστοί ζουν στιγμές μεγαλείου και βαθιάς κατάνυξης. Το απόγευμα, όλοι δίνουμε το παρών στην Πρίγκηπο, για να ψάλλουμε τα εγκώμια και να πάρουμε μέρος στην κατανυκτική περιφορά στους δρόμους του νησιού.

Τέλος, για να τιμήσουμε τη μνήμη του ιδρυτή μας οργανώσαμε τον Απρίλιο του 2015 ταξίδι στη γη του Χρηστάκη Ζωγράφου. Γνωρίσαμε το Μέτσοβο, τα Ιωάννινα, αδελφοποιηθήκαμε  με τους αποφοίτους της Ζωσιμαίας Σχολής, του σχολείου από όπου αποφοίτησε ο Ιδρυτής μας και επισκεφθήκαμε το Αργυρόκαστρο και το Κεστοράτι, τη γενέτειρα  του μεγάλου εθνικού ευεργέτη, όπου βρίσκονται και τα Ζωγράφεια Διδασκαλεία. Στο ταξίδι πήραν μέρος μαθητές, εκπαιδευτικοί, απόφοιτοι και φίλοι του Ζωγραφείου από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

 

zografeio-33-c

 

Θα μπορούσα να σας μιλώ πολλές ώρες για το Ζωγράφειο και για όσα καθημερινά γίνονται εκεί από τους 48 μαθητές του και τους 18 εκπαιδευτικούς. Θα ήθελα ακόμη να μοιραστώ μαζί σας όσα διαδραματίζονται κατά τις συχνές επισκέψεις ανωνύμων και επωνύμων στη σχολή μας, που έχουν ξεπεράσει τις 50000 καθώς και όσα καταγράφονται στους δέκα τόμους ζωντανής ιστορίας αλλά και όσα δεν χωράνε στα λόγια και δεν περιγράφονται με λέξεις. Όμως ο χρόνος είναι συγκεκριμένος και δεν θα ήθελα να κάνω κατάχρηση.

Μπορεί να είμαστε λίγοι όσοι απομείναμε στην Πόλη αλλά νιώθουμε αμέτρητοι. Πιστεύουμε ότι και οι λίγοι αξίζουν το καλύτερο και συνεχίζουμε με νεανικό φρόνημα να ατενίζουμε το αύριο και να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες, όπως όλη η Ρωμιοσύνη. Συνεχίζουμε να ρίχνουμε το δικό μας λάδι καθημερινά στο καντήλι του Φαναρίου. Συνεχίζουμε να πιστεύουμε, παρ΄ όλες τις Κασσάνδρες και τις δυσοίωνες προβλέψεις,  ότι τo δέντρο της Ρωμιοσύνης έχει βαθιές ρίζες και δεν μπορεί να το νικήσει κανένας άνεμος.

 

Ποιος είναι ο Γιάννης Δεμιρτζόγλου

 

Ο Γιάννης Δεμιρτζόγλου είναι ο λυκειάρχης του Ζωγράφειου. Γεννήθηκε σε ένα μικρό, γραφικό και πολυπολιτισμικό χωριό του Βοσπόρου, το Κουσκουτζούκι, σε μια γειτονιά όπου συναντιούνται τέσσερις διαφορετικές θρησκευτικές παραδόσεις: η ορθόδοξη χριστιανική, η αρμένικη γρηγοριανή, η εβραϊκή και η ισλαμική. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο του Τσεγκέλκιοϊ. Στη συνέχεια με εισαγωγικές εξετάσεις έγινε μαθητής του Ζωγραφείου και τέλος αποφοίτησε από το Τμήμα Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Πόλης. Είναι αυτός που φροντίζει ώστε το Ζωγράφειο να μη σιγήσει ποτέ, να είναι ενεργά παρόν στο χώρο που δικαιωματικά του ανήκει. Του ευχόμαστε κάθε επιτυχία και δύναμη, εκφράζοντας του και τον τεράστιο θαυμασμό μας...

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016 21:19

52 εκδόσεις, 2496 σελίδες και συνεχίζουμε…

|

Πήγαμε κόντρα σε πολλές κατεστημένες απόψεις και διαπιστώσαμε κι εμείς οι ίδιοι, πως η δημοσιογραφία, είναι καλή και σε συγκινεί, όταν επιχειρείς να είσαι απέναντι σ’ όλους και η λέξη συμβιβασμός, να μην υπάρχει στο λεξιλόγιό σου...

 

 

 

 

Απολογισμός ρεκόρ, για το έτος που αποχαιρετάμε, σε ότι αφορά την πορεία της «ΓΝΩΜΗΣ». Δεν έλειψε στους αναγνώστες, ούτε μια εβδομάδα… Ούτε Πάσχα, ούτε δεκαπενταύγουστο, η «Γ» ήταν εκεί… Στον αγώνα, για την αξιοπρέπεια -πρωτίστως- του τύπου, σε μια υπερπροσπάθεια, όπου μια εφημερίδα της μικρής πόλης, μπορεί να είναι σε πολλά στοιχεία της, ανταγωνιστική των μεγάλων εφημερίδων της Αθήνας.

Και φυσικά, αν μετρούσαμε εκδόσεις και σελίδες μόνο, θα ήταν μια προσπάθεια, να παινέψουμε το σπίτι μας και μόνο. Παράλληλα μετρούμε και ουσιαστικές – χρήσιμες παρεμβάσεις, για όλα τα θέματα που απασχόλησαν την ευρύτερη περιοχή, με απόψεις που δεν χρειάστηκε και δεν θα μπορούσαν να περάσουν από τα διάφορα φίλτρα, ούτε και να στρογγυλευτούν! Στα ίσα και με όποιο κόστος. Δεν φοβηθήκαμε κανέναν και ειδικά στον χρόνο (2016) που φεύγει, καταστήσαμε σαφές στον κάθε παράγοντα του τόπου, πως δεν υπάρχει απυρόβλητο, δεν υπάρχει «καλή μεταχείριση».

Πήγαμε κόντρα σε πολλές κατεστημένες απόψεις και διαπιστώσαμε κι εμείς οι ίδιοι, πως η δημοσιογραφία, είναι καλή και σε συγκινεί, όταν επιχειρείς να είσαι απέναντι σ’ όλους και η λέξη συμβιβασμός, να μην υπάρχει στο λεξιλόγιό σου.

Καμία σημασία δεν θα δώσουμε, στο αν κάποιοι πουν πως «ευλογούμε τα γένια μας», γιατί κι αυτό πρέπει να γίνει. Δεν καταλάβαμε… Ποιοι άλλοι θα έκαναν ανάλογη προσπάθεια, με τόση αναγνώριση και εκτός Άρτας και δεν θα έκανε την στοιχειώδη αναφορά σ’ αυτή την προσπάθεια, η οποία γίνεται με φόντο την αγάπη γι’ αυτό που κάνουμε, η οποία πολλές φορές μπορεί να λαμβάνει και τα χαρακτηριστικά διαστροφής.

Ένα παράδειγμα με αριθμούς. Οι μεγάλες κυριακάτικες εφημερίδες, κυκλοφορούν με το βασικό τους «σώμα», σε εξήντα τέσσερις (64) σελίδες και η εφημερίδα της Άρτας, κυκλοφορεί με σαράντα οχτώ (48) σελίδες, όλες έγχρωμες. Η εφημερίδα της Άρτας, εκτυπώνεται στις σύγχρονες εγκαταστάσεις της εταιρείας ΙΡΙΣ ΑΕΒΕ, όπου εκτυπώνονται και οι εφημερίδες «ΤΟ ΒΗΜΑ», το «ΕΘΝΟΣ», το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» και όλες οι άλλες κυριακάτικες μεγάλες εφημερίδες. Αυτό, για να κάνουμε αναφορά και στην ποιότητα του εντύπου -αποτέλεσμα σεβασμού στον αναγνώστη- που βγαίνει στην κυκλοφορία.

Το έχουμε επιλέξει… Δεν δώσαμε και ούτε θα δώσουμε βάση, στις κρατικές δημοσιεύσεις. Θα μπορούσαμε με μια απλή αίτηση, να είμαστε στην λίστα των εφημερίδων που τις δικαιούνται, γιατί ως εφημερίδα, πληρούμε περισσότερες απ’ τις προϋποθέσεις, που θέτει ο σχετικός νόμος. Είναι αρχή μας. Οι κρατικές δημοσιεύσεις, στις επαρχιακές εφημερίδες, στην εποχή της κυριαρχίας του ιντερνέτ, είναι μια κοροϊδία και μόνο. Είναι μια αβάντα εξάρτησης απ’ την κάθε κυβέρνηση και τον κάθε δήμαρχο ή περιφερειάρχη, που μοιράζουν χρήμα, έτσι για να το μοιράζουν. Η μαγκιά είναι να βγαίνει μια εφημερίδα και να στηρίζεται στις πωλήσεις της και στην διαφήμιση. Εμείς αυτό επιχειρούμε να πετύχουμε… «Αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα»…

Αυτά τα πετύχαμε… Με πολλή, πάρα πολλή δουλειά, πρώτα. Ακολούθως με τον απαιτούμενο τσαμπουκά, που αν δεν υπάρχει δεν βγαίνει εφημερίδα. Και στην συνέχεια, με την στήριξη των πολλών αναγνωστών, αλλά και των τοπικών επιχειρήσεων, που επιλέγουν αν διαφημίζονται στην «Γ», γιατί γνωρίζουν πως θα έχουν μια ανταγωνιστική και ποιοτική διαφήμιση. Η ποιότητα των διαφημίσεων φαίνεται και προτείνεται για συγκρίσεις…

Η τελευταία προσπάθεια, τους τελευταίους μήνες, έχει σχέση με την αύξηση των συνδρομητών… Πολλοί νέοι αναγνώστες έλαβαν την εφημερίδα στην επιχείρησή τους ή το σπίτι τους και πρέπει να πούμε πως η θετική ανταπόκρισή τους, μας έδωσε λίγη δύναμη ακόμη. Αυτοί οι νέοι αναγνώστες, αλλά και οι παλιοί θα στηρίξουν την προσπάθεια της νέας χρονιάς, που θέλουμε να πιστεύουμε πως θα μας δώσει την ευκαιρία να κάνουμε και άλλα πράγματα. Να αναβαθμιστεί ακόμη περισσότερο η εφημερίδα και να κατατάσσεται, όπως ήδη κατατάσσεται στις καλύτερες της χώρας.

Βεβαίως και επιθυμούμε την μεγαλύτερη στήριξη, αν και δύσκολη η εποχή, των αναγνωστών. Γιατί ο αναγνώστης που στηρίζει μια καλή εφημερίδα, μπροστά του βρίσκει το καλό. Μπορεί να γνωρίζει, ότι τα μεγάλα θέματα δεν θα περάσουν στο «ντούκου», αλλά θα αναδειχτούν και θα προκύψει το καλύτερο. Γνωρίζει, ότι αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις γι’ αυτόν, δεν θα περνάνε απαρατήρητοι. Θα ελέγχονται και μάλιστα πολύ αυστηρά, γιατί το καλύτερο, είναι πάντα το ζητούμενο…

 

gnomi-gketsis-00-q

 

Πλήρης η επιβεβαίωση σε όλα τα θέματα

Να μιλήσουμε και για τα μεγάλα θέματα, με τα οποία ασχολήθηκε η «Γ». Σε όλα προέκυψε με τον καιρό, η πλήρης δικαίωση. Δεν υπάρχει ένα θέμα, στο οποίο η αρθρογραφία της εφημερίδας, να έπεσε έξω. Όλα όσα έγιναν στον τόπο αυτό, με τα άρθρα της η «Γ», τα είχε προβλέψει και αυτό το αναγνωρίζουν οι πάντες.

Θα ήταν περιττό να αναφέρουμε, ένα – ένα τα θέματα, μιας και όλοι οι αναγνώστες τα θυμούνται και είναι αυτοί, που μας λένε τα καλύτερα λόγια, για τον τρόπο με τον οποίο τα χειριζόμαστε.

Και είναι σίγουρο πως η συνέχεια, θα είναι πολύ καλύτερη.

|

Η Εκκλησία είναι ο ίδιος ο Χριστός, δεν αλλάζει ούτε χθές, ούτε σήμερα, ούτε αύριο...

 

 

 

 

Υπάρχουν σίγουρα πολλοί τρόποι για να χάσεις τον προσανατολισμό σου, τον ορίζοντα ή την ψυχή σου, υπάρχει όμως μόνο ένας δρόμος να τον ξαναβρείς και αυτός είναι ο δρόμος του Θεού, ο δρόμος της αγιότητος, ο δρόμος της Εκκλησίας, η αγάπη. Αυτό είναι καλό να θυμάται ο άνθρωπος σε κάθε του ενέργεια, σε κάθε του πορεία και πράξη, δεν αποφασίζουμε εμείς, αλλά ο Θεός και είμαστε μέρος του σχεδίου και του σκοπού του. Έτσι και η εκλογή του νέου μητροπολίτη Άρτας ίσως να ήταν φαινομενικά μια μη αναμενόμενη εκλογή. Όμως οι δρόμοι και οι σκοποί είναι αφανείς και αόρατοι για μας, σοφοί και στο νόμο της απώτερης τελεολογίας για το θείο....

 

Πώς θα σχολιάζατε την εκλογή σας.

Καθόλου αναμενόμενη από εμένα, αλλά και για την πλειοψηφία του Ιεραρχών. Υπήρχε μια επιθυμία του προκατόχου μου να τον διαδεχθεί ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Άρτης. Βέβαια και ο ίδιος ο προκάτοχός μου με την αποχώρησή του είχε δηλώσει πως θα χαρούμε όποιον και αν στείλει η ιεραρχία, μακάρι ν΄ αναλάβει κάποιο δικό μας παιδί. Τότε θα χαρούμε διπλά. Εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι εμείς , όσοι δηλαδή εισερχόμαστε στην Εκκλησία είμαστε κατά την εκκλησιαστική γλώσσα στρατιώτες του Χριστού. Ο Χριστός όμως δεν είναι απρόσωπος. Είναι ένα πρόσωπο , είναι η ίδια η Εκκλησία είναι το σώμα της Εκκλησίας. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο επειδή είμαστε στρατιώτες , αυτό που κάνουμε και πρέπει να κάνουμε είναι να υπακούμε στην Εκκλησία, στο θέλημα της Εκκλησίας, στο θέλημα του Θεού. Έτσι και ο προκάτοχος μου ο πατήρ Ιγνάτιος όπως και ο πατήρ Θεολόγος αλλά και εγώ δεν κάναμε τίποτε άλλο από το να δεχθούμε το θέλημα του Θεού που εκφράστηκε μέσα από τις εκλογές της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν ήταν κάτι το αναμενόμενο, ούτε για μένα ήταν κάτι το αναμενόμενο. Όμως στη ζωή μας, τη στιγμή που αποφασίσαμε να μπούμε στο ράσο, αγωνιζόμαστε να μην περιμένουμε τίποτε άλλο από το θέλημα του Θεού το οποίο εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους και εμείς δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να είμαστε σε ετοιμότητα να αποδεχθούμε αυτό το θέλημα. Υπάρχει μια πολύ ωραία φράση μέσα στο Ψαλτήρι του Δαβίδ, όπου επισημαίνει, πές μου Θεέ μου ποιός είναι ο δρόμος στον οποίο πρέπει να ακολουθήσω. Εγώ είμαι 50 ετών όλη μου η πορεία μέχρι στιγμής έχει κέντρο την γενέτειρά μου την Αργολίδα. Στον ερχομό του ο τότε μητροπολίτης Αργολίδος, π. Ιάκωβος το 1985 με βρήκε αριστερό ψάλτη στην Παναγία την Κατακεκρυμμένη Άργους. Εικοσιτεσσάρων ετών με έκανε μοναχό και διάκονο, 29 ετών με έκανε πρεσβύτερο και 42 ετών με πρότεινε για βοηθό του επίσκοπο. Η Ιεραρχία της Ελλάδος αποδέχθηκε την επιθυμία του και εξελέγην τότε με 58 ψήφους βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος, με τον τίτλο Επιδαύρου. Όπως ξέρετε ο μακαριστός Ιάκωβος έφυγε απ΄ αυτόν τον κόσμο το 2013, δηλαδή 4 χρόνια μετά την εκλογή μου. Εγώ συνέχισα την εκκλησιαστική μου πορεία και τον ρόλο μου και επί τοποτηρητείας στην Αργολίδα, στο μεσοδιάστημα μέχρι να εκλεγεί ο νέος μητροπολίτης Αργολίδος, αλλά και κατόπιν, επί Αρχιερατείας του νέου Μητροπολίτου Αργολίδος κυρίου Νεκταρίου, δηλαδή, από το Νοέμβριο του 2013 έως το Νοέμβριο του 2016 οπότε ανέλαβα μητροπολίτης Άρτης.

 

kallinikos-sxismenou-00-a

 

Η σχέση σας όμως με τον τόπο σας, την Αργολίδα φάνηκε με το πλήθος κόσμου που σας ακολούθησε στην ενθρόνισή σας. Πώς αφήσατε πίσω σας την πατρίδα σας;

Ανθρώπινα δεν μπορώ να κρύψω πως υπάρχει μέσα μου ο πόνος του αποχωρισμού. Δεν ήταν απλά η πατρίδα μου. Αλλά υπηρέτησα εκεί ως κληρικός 25 χρόνια, σε όλες τις βαθμίδες. Πράγμα το οποίο είναι σπάνιο. Διάκονος, Πρεσβύτερος και Επίσκοπος, με τρείς χειροτονίες στον ίδιο ιερό ναό του Αγίου Πέτρου στο Άργος. Οπότε το δέσιμο δεν είναι μόνο συναισθηματικό αλλά και εκκλησιαστικό. 25 ολόκληρα χρόνια από τους τρείς βαθμούς της ιεροσύνης προσέφερα και έλαβα αγάπη και ανταπόκριση από τον κόσμο. Τώρα αν σκεφτούμε πως σε αυτόν τον τόπο και με αυτόν τον κόσμο συναναστρέφομαι 50 χρόνια μιας και εκεί γεννήθηκα, καταλαβαίνετε το δέσιμο της Αργολίδος με μένα αλλά και εγώ το πόσο δεμένος είμαι με τον τόπο και τον κόσμο. Αυτό βέβαια είναι ο άνθρωπος. Επανέρχομαι όμως και πάλι πως από τη στιγμή που εξελέγην Μητροπολίτης Άρτης ακολούθησα το -πές μου Θεέ μου το πού θέλεις να πάω. Κάποτε ο θεός είπε στον Αβραάμ, φύγε από τον τόπο που γεννήθηκες από εκεί που βρίσκονται οι συγγενείς σου και πήγαινε στον τόπο που θα σου δείξω. Και ο Αβραάμ ακολούθησε το θέλημα του Θεού. Και πήγε εκεί που του έδειξε ο Θεός. Δεν του είπε πές μου πού έχω να πάω, αυτό εξ΄ άλλου είναι που αγωνιζόμαστε εμείς οι κληρικοί, γι΄αυτό πρέπει ν΄ αντλούμε και τη δύναμη να αγωνιζόμαστε όσον το δυνατόν περισσότερο, να πραγματώσουμε στη ζωή μας το θέλημα του Θεού.

 

Η Άρτα σας αποδέχτηκε πολύ θερμά, ο κόσμος της οι αρχές, όλοι .Ποιό μέλλον διαβλέπετε στην Άρτα;

Η Εκκλησία κατά την δική μας βεβαιότητα, είναι ο ίδιος ο Χριστός. Δεν υπάρχει προσωπικό πνεύμα στις διαδοχές των επισκόπων. Ξέρετε όταν αλλάζουν κρατικές αρχές ο κόσμος προσβλέπει πως κάτι θ΄ αλλάξει, κάτι θα γίνει, όλο και καλύτερα ή υψηλότερα. Η Εκκλησία όμως δεν είναι μια κοσμική αρχή ανάμεσα στις άλλες. Ο Χριστιανός πιστεύει πως η Εκκλησία είναι ο ίδιος ο Χριστός, παρατεινόμενος εις τους αιώνες. ‘Αρα η αλλαγή των προσώπων δεν φέρνει αλλαγή στην ίδια την Εκκλησία. Η Εκκλησία είναι ο ίδιος ο Χριστός, δεν αλλάζει ούτε χθές, ούτε σήμερα, ούτε αύριο. Εγώ ήρθα σήμερα, θα φύγω όποτε φύγω, απ’ αυτήν την ζωή, τα πρόσωπα αλλάζουν, ο Χριστός όμως δεν αλλάζει. Αυτό που καταλαβαίνει λοιπόν κανείς από αυτές τις υποδοχές που έγιναν με θέρμη και από τον κόσμο εδώ της Άρτας και που εισέπραξα και εγώ αυτή την αγάπη, είναι πως οι άνθρωποι δεν έπαψαν να στηρίζονται στην Εκκλησία. Περισσότερο δε στις δύσκολες στιγμές που περνάμε. Η Εκκλησία αποτελεί και συνεχίζει ν΄ αποτελεί το καταφύγιο των ανθρώπων ίσως το τελικό καταφύγιο, το τελευταίο καταφύγιο, όταν τελειώνουν όλες οι άλλες ελπίδες, τότε καταλαβαίνει ο άνθρωπος πως μόνο αν στηριχθεί στην Εκκλησία μπορεί να κρατηθεί όρθιος. Όλες αυτές λοιπόν τις εκδηλώσεις, εγώ τις εισέπραξα ως εκδηλώσεις και το είπα μάλιστα μπροστά στην Παρηγορήτισσα ως εκδηλώσεις απέναντι στην ίδια την Εκκλησία και όχι απέναντι στο πρόσωπό μου. Ο κόσμος περίμενε και περιμένει από την εκκλησία να του λύσει τα προβλήματα. Το ερώτημα είναι τι λύσεις μπορεί να του δώσει η ίδια η Εκκλησία. Η Εκκλησία μπορεί ν΄ απαντήσει στα υπαρξιακά στα βαριά και ουσιαστικά προβλήματα του κόσμου, να δώσει διέξοδο στα αδιέξοδα και έχοντας αυτό ως κύριο στόχο προσπαθεί είναι πάντα δίπλα στους ανθρώπους σε οποιαδήποτε ανάγκη κι αν προκύψει, μη χάνοντας όμως τον βασικό προσανατολισμό, ότι τα προβλήματα όλα του ανθρώπου έχουν να κάνουν με την ψυχή του, από κει ξεκινούν και κει τελειώνουν. Και θα γίνω ακόμη πιο σαφής. Διερχόμεθα μια περίοδο που την ονομάσαμε περίοδο κρίσης. Αν ρωτήσεις τους ανθρώπους τι σημαίνει αυτό, οι περισσότεροι θεωρούν πως σημαίνει ότι δεν έχουμε χρήματα. Τίθεται όμως το επόμενο ερώτημα για να δούμε ότι τελικά όλα συνοψίζονται στο πρόβλημα της ψυχής. Πρίν από την περίοδο της κρίσεως δεν υπήρχαν προβλήματα και δεν ήταν πολύ σημαντικά; Δεν υπήρχαν άνθρωποι που έπασχαν από αρρώστιες ή ήταν σε νοσοκομεία, δεν υπήρχαν γονείς που έχαναν τα παιδιά τους, δεν υπήρχαν παιδιά εξαρτημένα; Άνθρωποι που είχαν δουλειές, και που είχαν μεροκάματα πολύ μεγαλύτερα από τα σημερινά, δεν έκαναν αγώνες για κάτι ακόμη μεγαλύτερο ή περισσότερο; Πότε χορταίνει ο άνθρωπος, στα πόσα ευρώ; Όλα αυτά τα ερωτήματα είναι φυσικά ρητορικά και το ζήτημα είναι πώς θα δώσεις στον άνθρωπο διέξοδο στα πραγματικά του αδιέξοδα. Για να επανέλθω, την υποδοχή που εισέπραξα από τον λαό της Άρτας, την αναφέρω στον ίδιο τον Θεό και όχι σε μένα. Προσωπικά, εκείνο που μπορώ να πώ όμως είναι πως θα ανταποκριθώ σ΄ αυτή την υποδοχή που έγινε όταν ήρθα ως Επίσκοπος σ΄ αυτόν τον τόπο, αγωνιζόμενος με όλες μου τις δυνάμεις κυρίως με το παράδειγμά μου, να πείσω τους ανθρώπους ότι υπάρχει διέξοδος στα αδιέξοδα επειδή υπάρχει Θεός. Κι αν ο άνθρωπος πιστεύσει πως υπάρχει Θεός, τότε καταλαβαίνει ότι το κυριότερο θέμα που πρέπει να μας απασχολεί είναι η σωτηρία της ψυχής μας. Και όπως λέει το Ευαγγέλιο, «ζητάτε πρώτα τη Βασιλεία του Θεού και όλα τα υπόλοιπα θα σας δοθούν».

 

'Ηρθατε μια πολύ δύσκολη στιγμή, τη στιγμή χωρίς να ξέρουμε ακόμη και σε ποια βαθμίδα ακόμη βρίσκεται αρχή μέση ή τέλος. Υπάρχει όμως στην πόλη αυτή φαινόμενο, φαινόμενα φτώχειας, ανθρώπους να ψάχνουν σε σκουπιδοτενεκέδες για φαγητό εξαθλίωση. Υπήρχε παλιότερα το συσσίτιο λειτουργούσε γι΄αυτούς τους ανθρώπους και πλέον δεν υπάρχει. Έχετε κατά νου κάτι να κάνετε πάνω σ΄αυτό ως κάτι το πιο χειροπιαστό;

Ενημερώνομαι για όλα, όσα συνέβαιναν και όσα συμβαίνουν, ήδη έχω αρχίσει να έχω εποπτεία για το τι παρέλαβα. Ξέρω πως και οι δυνατότητές μας ν΄ ανταποκριθούμε σε όλα αυτά δεν είναι απεριόριστες. Είναι περιορισμένες οι δυνατότητές μας γιατί καταλαβαίνετε πως όταν ο λαός δεν έχει χρήματα, τότε και η Εκκλησία δεν έχει , Και η Εκκλησία ό,τι βοήθεια μπορεί να προσφέρει, την λαμβάνει από το λαό. Όταν ο λαός βρίσκεται σε οικονομική δεινότητα τότε και η Εκκλησία οικονομικά υστερεί. Δεν θα 'ήθελα να κάνω προγραμματικές δηλώσεις, δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε τέτοιου είδους δηλώσεις, Κάποια στιγμή την οποία δεν γνωρίζω αλά γνωρίζει μόνο ο Θεός κι εγώ θα πεθάνω. Θα ήταν ασυνέπεια λοιπόν, να κάνω προγραμματικές δηλώσεις ότι είμαι εδώ και ότι θα σας φέρω φαγητό. Απλά το μόνο που μπορώ να πω είναι πως και σ΄αυτόν τον τομέα θ΄ αγωνιστούμε για ό,τι το καλύτερο. Συναισθανόμενοι τις ανάγκες του κόσμου και συνεργαζόμενοι και με τους άλλους φορείς που έχουν κατά κύριο λόγο την αρμοδιότητα να προσφέρουν υλικές εξυπηρετήσεις στον κόσμο και προσπαθώντας μ΄ αυτόν τον τρόπο να προσφέρουμε κατά το μέτρο του δυνατού. Χωρίς να χάσω όμως τον προσανατολισμό της ποιμαντορίας μου, ότι ο κύριος στόχος της Εκκλησίας είναι να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος το πώς βρίσκει την ολοκλήρωσή του, την πληρότητά του. Υπάρχουν απαντήσεις που μόνο η Εκκλησία μπορεί να δώσει στους ανθρώπους και κανένας κοσμικός φορέας ή υπηρεσία.

 

Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται η σχέση της εκκλησίας με τους νέους το μεγάλο αυτό κεφάλαιο κάθε κοινωνίας; Οι νέοι ειδικά της Άρτας είναι σε πολλά εκτεθειμένοι ,σε μια μικρή επαρχιακή πόλη , στον πιο φτωχό πανευρωπαϊκά νομό.

Θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να προσεγγίσω τα παιδιά, θα προσπαθήσω να τους δώσω ευκαιρίες κάνοντας εγώ το πρώτο βήμα και να τους περάσω το μήνυμα πως φτωχός δεν είναι αυτός που δεν έχει χρήματα, φτωχός είναι αυτός που δεν έχει αποθέματα ψυχής. Η δυστυχία δεν είναι να μένεις σε σπίτι με κεραμίδα, δυστυχία είναι να ζείς σε μια μεγαλούπολη όπως η Αθήνα, να συναντάς καθημερινά στο δρόμο σου εκατομμύρια ανθρώπους και να μη λες σε κανέναν καλημέρα, να μη γνωρίζεις κανέναν, να μένεις στο δίπλα διαμέρισμα με κάποιον γείτονα και να μην τον ξέρεις, να περνάς στο κέντρο της πόλης και να βλέπεις ανθρώπους να μένουν σε χαρτόκουτα, να βλέπεις ανθρώπους στην ακμή της ηλικίας τους και να είναι ζωντανοί νεκροί από τις εξαρτήσεις στις οποίες έχουν πέσει. Αυτή είναι η πραγματική δυστυχία και κρίση. Δεν πρέπει τα παιδιά της περιοχής μας να νοιώσουν κατώτερα από άλλα σε περιοχές πιο ανεπτυγμένες. Υπάρχει ένας πλούτος σ΄ αυτές τις κοινωνίες τις κλειστές, οι οποίες δεν έχουν ίσως ευχέρειας όπως άλλες. Και αυτός ο πλούτος λέγεται ψυχή, καθαρότητα χαρακτήρα, φιλότιμο, και αυτό γίνεται αντιληπτό. Άστεγοι δεν υπάρχουν στις επαρχίες αλλά στις μεγαλουπόλεις. Και γιατί υπάρχουν εκεί; Στις μεγάλες πόλεις δεν υπάρχει πραγματική κοινωνία που υπάρχει στις μικρές κοινωνίες. Το χάος της μάζας κυριαρχεί στις μεγάλες πόλεις χωρίς καμία επαφή μεταξύ των ανθρώπων. Συνήθως εκεί βρίσκεις άτομα και όχι πρόσωπα, έχουν χάσει τα πάντα. Αυτός είναι και ο πλούτος της επαρχίας, ο πλούτος ψυχής. Αυτό είναι το μεγάλο προνόμιο εξ άλλου μια μικρής κοινωνίας. Εδώ μαθαίνει ο άνθρωπος να αγωνίζεται και όταν μαθαίνει αυτό ο άνθρωπος, τότε δεν πρέπει να τον φοβόμαστε. Όπως λέει και μια κινέζικη παροιμία όταν πεινάει κάποιος μην αρκεστείς να του δώσεις ψάρια, μάθε τον να ψαρεύει ο ίδιος για να μην ξαναπεινάσει...

 

 

Εμείς ευχόμαστε καλή δύναμη στο δύσκολο αυτό και βαθύ πνευματικό του έργο, όμως πάντοτε το φώς και ελπίδα θριαμβεύουν γιατί "εἶς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι".

Σελίδα 1 από 26

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

11026075
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3614
8173
143678

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 82 επισκέπτες και κανένα μέλος