A+ R A-
26 Μαΐου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Max Damage spelautomat الجائزة 3333 فتحة Lucky Cherry peliautomaatti http://cambioeurodolar.net/?art=gambling-games-for-golf&eb4=64 gambling games for golf http://longbranchfarms.net/?node=Crazy-7-speel-speelautomaten-online Crazy 7 speel speelautomaten online

Κ. ΓΚΕΤΣΗΣ: Είχαμε χρέος να γνωρίσουν οι προσκεκλημένοι μας, την Τζουμερκιώτικη φιλοξενία...

 

 

 

Τις καλύτερες στιγμές της παρομονής τους στην Άρτα, έζησαν οι προσκαλεσμένοι της "Γ", για το τριήμερο εκδηλώσεων περί Κύπρου, στο χωριό Ναζαίοι Κεντρικού, όπου ο εκεί Πολιτιστικός Σύλλογος, είχε φροντίσει να δείξει κατά επιβλητικό τρόπο, τι σημαίνει φιλοξενία στα Τζουμέρκα και οι συγκεκριμένοι επισκέπτες, που ο λόγος τους μετράει, να έχουν την δυνατότητα να μιλούν για τα Τζουμέρκα και να προτρέπουν τους πάντες να τα επισκεφτούν τα Τζουμέρκα, με επίκεντρο τους Ναζαίους.

"Είχαμε Πάσχα σήμερα", μας είπε καθώς πήραμε τον δρόμο της επιστροφής, ο Γιαννάκης Ομήρου. Συγκινητική ήταν η στιγμή που φτάσαμε στην πλατεία του χωριού... Το χρυσοπράσινο φύλλο του Μίκη Θεοδωράκη, που είναι αφιερωμένο στην Κύπρο. Και όλοι οι χωριανοί, νε περιμένουν με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση, να δουν τους αδερφούς Κυπρίους και να δηλώσουν πως έχουν το νου τους και στην Κύπρο... Να δείξουν την χαρά που τους προκάλεσε το γεγονός, ως απότοκος του θαυμασμού που είχαν για τους συγκεκριμένους ανθρώπους, αλλά και την ικανοποίηση που τους προσέφερε η εφημερίδα, που συνεργάστηκε μαζί τους, για να προκύψει εκεί το συγκεκριμένο γεγονός.

"Ο τελευταίος σταθμός μας, ήταν ο καλύτερος", μας έλεγε ο Σοφοκλής Σοφοκλέους και μας εξήγησε, πως "δεν είναι το εδέσματα που όλο το χωριό φρόντισε να υπάρχουν στο τραπέζι των εκλεκτών προσκεκλημένων, που κι αυτό δεν το παραβλέπεις. Είναι η χαρά που ένιωσαν οι άνθρωποι αυτοί και μας την έδειξαν. Όλοι τους, μας έκαναν να νοιώσουμε πως είμαστε γνωστοί και φίλοι πολλά χρόνια και τους λείψαμε για λίγο καιρό"...

Και είναι η αλήθεια... Η ηρεμία και η καλή διάθεση κυριάρχησαν... Οι γυναίκες του χωριού, είχαν ετοιμάσει τα πάντα... Επικεντρώθηκαν όλοι στις πίτες που ήταν το κάτι άλλο... Δεν είχες τι να δοκιμάσεις... Αλλά ήταν και η ανάμνηση... Οι υψηλοί επισκέπτες πήραν μαζί τους και τα τοπικά προϊόντα, για τους θυμίζουν την υπέροχη φιλοξενία και τις βαθιά εθνικές στιγμές, που έζησαν... Ήταν και τα κατσίκια... Μοναδικά... "Κόλασαν", μέχρι και τον αδιάφορο για το φαγητό Γιάννη Παπαγιάννη. Υπερέβαλλε κατά τι...

[Υποχρέωσή μας, να το υπερτονίσουμε... Το όλο σκηνικό δείχνει να το κινεί και να το καθοδηγεί ένα αόρατο χέρι και αυτό από μόνο του, μπορεί να χαρακτηριστεί "άνεμος αισιοδοξίας" για το παραμελημένο χωριό]...

Τον σκοπό της επίσκεψης και την επιλογή του συγκεκριμένου χωριού, εξήγησε στους καλεσμένους ο εκδότης της "Γ" Κώστας Γκέτσης, σημειώνοντας πως τα χωριά των Τζουμέρκων, είναι συνώνυμα της φιλοξενίας, με χαρακτηριστικότερο το χωριό Ναζαίοι, που μας φιλοξενεί. Επί πλέον τόνισε και την σημασία των εκδηλώσεων που η εφημερίδα κάνει, για την προβολή του Κυπριακού. Είπε χαρακτηριστικά, πως όλοι οι έλληνες πρέπει να ανησυχούμε, να αγωνιούμε και όταν χρειαστεί ν' αγωνιστούμε για τους αδερφούς μας Κυπρίους.

Τον λόγο στην συνέχεια έλαβε ο αντιπρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ναζαίων Γιάννης Κωνσταντάκης, ο οποίος ευχαρίστησε τους επισκέπτες, για να τονίσει με έμφαση πως αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για το χωριό του, η παρουσία τους εκεί.

Στον σύντομο χαιρετισμό του ο Γιάννης Κωνσταντάκης, ευχαρίστησε τους κ.κ. Ομήρου και Σοφοκλέους, για την παρουσία τους στην εκδήλωση μνήμης του στρατηγού Ευάγγελου Φλωράκη, με τον οποίο ο ίδιος είχε συγγενική σχέση...

Με τα πιό θερμά λόγια χαιρέτησε τους κατοίκους του χωριού, ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκης Ομήρου, σημειώνοντας πως είναι ιδιαίτερα συγκινημένος, που βρίσκεται ανάμεσα σε αγνούς ανθρώπους, με πολύ καλές διαθέσεις... Αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη σημασία, που δίνουν οι Κύπριοι πολιτικοί, μιας και αυτές σφυρηλατούν την ενότητα με τους αδερφούς έλληνες, οι οποίοι ήταν πάντα δίπλα τους...

Με αυτή την φιλοξενία, έκλεινε ο κύκλος των εκδηλώσεων που διοργάνωσε Η ΓΝΩΜΗ, για τους Κυπρίους αδερφούς μας και στο σημείο αυτό ζητήθηκε απ' τον κύριο διοργανωτή των εκδηλώσεων Νίκο Κοντογιώργο, να αξιολογήσει την καλύτερη εκδήλωση και χωρίς δεύτερη σκέψη απάντησε: "ΝΑΖΑΙΟΙ".

 

Η εικόνα της πραγματικής Ελλάδας...

Αυτή είναι η Ελλάδα, που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει να δείχνει το μοναδικό της πρόσωπο της φιλοξενίας, αλλά και να είναι ενεργή στον αγώνα για την δίκαιη επίλυση του Κυπριακού. Είναι άξιο αναφοράς το γεγονός, ότι καθ' όλη την διάρκεια της ομιλίας του Γιαννάκη Ομήρου στους Ναζαίους, οι κάτοικοι άκουγαν με μεγάλη προσοχή και είναι σίγουρο πως ως αποδέκτες του μηνύματος που μετέφερε ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκης Ομήρου, θ' αποδειχτούν οι πιό χρήσιμοι.

Η συνεργασία της "Γ" με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ναζαίων, δεν αρχίζει τώρα... Απλά συνεχίζεται, μιας και μέχρι τώρα έχουμε παρουσιάσει πολλές εκδηλώσεις που γίνονται εκεί και ίσως είναι απ' τα ελάχιστα χωριά των Τζουμέρκων, που έχουν τόση πολιτιστική δημιουργία, η οποία δεν είναι αποσπασματική, αλλά παρουσιάζει συνέχεια και συνέπεια...

Στο περιθώριο της επίσκεψης των κυπρίων πολιτικών στους Ναζαίους, συζητήθηκε και η δυνατότητα πολιτιστικών ανταλλαγών με τα Λεύκαρα και είναι σίγουρο πως άμεσα θα έχουμε την πρώτη επίσκεψη κατοίκων των Ναζαίων στην Κύπρο, για ν' ακολουθήσει επίσκεψη των Κυπρίων στους Ναζαίους...

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

naz-11-a

 

 

naz-11-e

 

naz-11-b

 

naz-11-d

 

naz-11-c

 

 

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017 08:49

Πάλι καλά που δεν μας έδιωξαν!

|

Η εκδήλωση μνήμης και τιμής για τον ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΦΛΩΡΑΚΗ, εξ αιτίας της διάθεσης εκμετάλλευσης, μετατράπηκε σε γενική συνέλευση αθλητικού σωματείου...

 

 

 

Η ιδέα ήταν του Νίκου Κοντογιώργου, όταν αποφασίσαμε να επισκεφτεί την Άρτα, ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκης Ομήρου και να θυμίσουμε στην περιοχή το Κυυπριακό, αλλά και να ξυπνήσουμε συνειδήσεις, σε σχέση με το θέμα αυτό.

Θα κάνουμε μια εκδήλωση στο Ρωμανού, όπου υπάρχει η προτομή του στρατηγού Φλωράκη. Δεν χρειάστηκε συζήτηση… Προχωράμε είπαμε και άρχισε ο… Γολγοθάς… Πρώτος προσέτρεξε αρωγός στην προσπάθεια ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου Φάνης Γιαννακούλης και όλα πήγαιναν καλά… Η προετοιμασία, ήταν σωστή και ως οφείλαμε ενημερώσαμε τον δημοτικό σύμβουλο Γιώργο Σιλιόγκα, να ενημερωθεί η δημοτική αρχή και να είναι παρόντες, ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι…

Όλα ήταν έτοιμα και φτάσαμε στην πλατεία Ρωμανού, όπου πολλοί συμπολίτες και συγχωριανοί του αείμνηστου Ευάγγελου Φλωράκη, ανέμεναν την άφιξη του Γιαννάκη Ομήρου και όσων αποτελούσαμε την συνοδεία και παράλληλα είμαστε οι διοργανωτές της εκδήλωσης…

Αντί κάποιος να μας ευχαριστήσει, για την πρωτοβουλία που αναλάβαμε και ανάλογη δεν είχε αναλάβει κανένας, στα δέκα πέντε χρόνια που συμπληρώνονται απ’ τον άδικο χαμό του στρατηγού, ακούσαμε από μικροφώνου, τον ανεκδιήγητο πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Κεντρικών Τζουμέρκων Φώτη Χαχούλη, ότι την εκδήλωση την διοργανώνει ο εν λόγω Δήμος και «μεγαλόψυχος», καθώς ήταν ευχαρίστησε τους δημοσιογράφους Κώστα Γκέτση, Νίκο Κοντογιώργο και κάποιον Γιώργο Βασιλείου, που βοήθησαν σ’ αυτή την διοργάνωση… Αντέδρασε ο Νίκος Κοντογιώργος, αλλά με την φόρα που είχε πάρει ο ανεκδιήγητος, τίποτα δεν άλλαζε… Όλα έδειχναν, πως ο στόχος του συγκεκριμένου κυρίου, ήταν να οδηγήσει την εκδήλωση, σε πλήρη εκφυλισμό και μαζί μ’ αυτόν θα πήγαινε περίπατο και η τιμή που είχαμε προετοιμάσει, για τον αείμνηστο στρατηγό Ευάγγελο Φλωράκη.

Ο προγραμματισμός της ΓΝΩΜΗΣ, προέβλεπε άλλα. Ή καλύτερα, προέβλεπε τα επιβαλλόμενα. Ένα τρισάγιο, μία ομιλία και κατάθεση στεφάνων, απ’ όλους τους επίσημους, οι οποίοι ήταν εκεί… Μάλιστα ο ομιλητής για την συγκεκριμένη περίπτωση, που ήταν ο Γιαννάκης Ομήρου, προσήλθε με την ομιλία του γραμμένη, γιατί όπως έλεγε ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρεου, όσο δεινός κι αν είναι ο ρήτορας, σε κηδείες και μνημόσυνα, πρέπει να προσέρχεται με την ομιλία του γραμμένη. Γιατί αυτό επιβάλλει η τιμή στο νεκρό…

 

florakis-22-a

 

Ο ανεκδιήγητος πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κεντρικών Τζουμέρκων μετέτρεψε την εκδήλωση τιμής, που ήταν άψογα σχεδιασμένη απ’ την «Γ», σε τσίρκο… Δυστυχώς σε τσίρκο… Περιφερόταν μ’ ένα μικρόφωνο σε κάθε παραβρισκόμενο και ρωτούσε αν κανένας, θέλει να μιλήσει σε εκδήλωση τιμής και μνήμης ενός στρατηγού , απροετοίμαστος, λες και η συγκεκριμένη εκδήλωση, ήταν γενική συνέλευση αθλητικού σωματείου! Απ’ τους απροετοίμαστους λοιπόν, προέκυψαν και οι ιστορικές ανακρίβειες, που ανάγκασαν τον Γιαννάκη Ομήρου, να αναρωτιέται αν είναι δυνατόν, ν’ ακούγονται αυτά τα πράγματα..

Δεν έχουμε κανέναν ενδοιασμό να σημειώσουμε, πως η πιο ανιστόρητη ομιλία, ως αποτέλεσμα της προχειρότητας και της διάθεσης εκμετάλλευσης μιας πρωτοβουλίας άλλων, ήταν αυτή του δημάρχου Μαρίνου Γαρνέλη! Εκ της οποίας έλαβε θάρρος και ο επίσης ανιστόρητος Φώτης Χαχούλης, για να πει κι αυτός απίστευτα πράγματα, που για μι ακόμη φορά, έκαναν τους προσκεκλημένους, να ψελλίζουν: "Αν είναι δυνατόν"!

 

florakis-33-a

 

Η ομιλία του Γιαννάκη Ομήρου

Ο μαρτυρικός θάνατος του Ευάγγελου Φλωράκη αναδεικνύει έναν κορυφαίο συμβολισμό

 

Με συγκίνηση βρίσκομαι σε αυτή τη σεμνή εκδήλωση μνήμης και απόδοσης προσήκουσας τιμής και ευγνωμοσύνης στον αξέχαστο Αρχηγό της Εθνικής Φρουράς που έδωσε ό,τι πολυτιμότερο είχε, την ίδια του τη ζωή, στον αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου. Μαζί με τους επίσης αξέχαστους Ταξίαρχο Στυλιανό Δεμέναγα, τον Πλωτάρχη Νικόλα Γεωργίου, τον Επισμηναγό Πάρη Αθανασιάδη και τον Σμηναγό Μιχάλη Σιακαλλή.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τη θυσία τους ο Κυπριακός Ελληνισμός κλίνει ευλαβικά το γόνυ και αποτίει τον οφειλόμενο φόρο τιμής.

Γιατί ο Αρχηγός της Ε.Φ. Ευάγγελος Φλωράκης και οι άλλοι τέσσερις αξιωματικοί μαρτύρησαν με αυτή τη θυσία, την αδάμαστη θέληση του Ελληνισμού να αγωνιστεί ασταμάτητα ως την ώρα τερματισμού της τουρκικής κατοχής, της απελευθέρωσης και της ενότητας της πατρίδας μας.

Σύμβολο πατριωτισμού, αυτοθυσίας και απόλυτης αφοσίωσης στον αγώνα για την ελευθερία υπήρξε ολόκληρη η ζωή του Αντιστράτηγου Ευάγγελου Φλωράκη που σφραγίστηκε με το μαρτυρικό του θάνατο στα χώματα της Πάφου. Άνθρωπος των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Ηπειρώτης στρατιωτικός ταύτισε τη ζωή του με τον αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για ελευθερία και δικαίωση. Είχα το προνόμιο να τον γνωρίσω ως Υπουργός Άμυνας και ως Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας και να εκτιμήσω τα ξεχωριστά του χαρίσματα. Κορυφαίο όλων η γνήσια και αδιαπραγμάτευτη φιλοπατρία του. Η ασταμάτητη προσφορά του στην αναβάθμιση της μαχητικής ικανότητας και της αποτρεπτικής ισχύος της Εθνικής μας Φρουράς. Άγνωστα τα ωράρια για τον Ευάγγελο Φλωράκη. Περιττή πολυτέλεια η ανάπαυση. Αφιερωμένος και αφοσιωμένος απόλυτα στην υπηρεσία της πατρίδας και του καθήκοντος. Πραγματικός ηγήτορας, εξασφάλιζε την εκτίμηση και το σεβασμό των μονίμων στελεχών και των κληρωτών όχι με τη δύναμη του αξιώματος αλλά γιατί βρισκόταν συνεχώς δίπλα τους, με το παράδειγμα του, την αγάπη, την στοργή και την ανθρωπιά.

Ο μαρτυρικός θάνατος του Ευάγγελου Φλωράκη και των άλλων αξιωματικών της Ε.Φ. αναδεικνύει ένα αυτονόητο και κορυφαίο συμβολισμό. Η κοινή θυσία Ελλαδιτών και Κυπρίων συμβολίζει την κοινή πορεία του Ελληνισμού ως αδιάσπαστης εθνικής και φυλετικής ενότητας μέσα στην πορεία του χρόνου.

Αποτελεί ακόμα αμάχητο τεκμήριο, ανεξίτηλη σφραγίδα και ακατάλυτο αρραβώνα των κοινών αγώνων και της κοινής μοίρας του έθνους.

Ο Ευάγγελος Φλωράκης θα παραμείνει για πάντα φωτεινό και λαμπρό παράδειγμα αφοσίωσης, ζήλου, φιλοπατρίας, αγωνιστικότητας και αυτοθυσίας.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα αξιωματικού που τιμά τις αγωνιστικές παραδόσεις του Έθνους.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τη θυσία και σαράντα τρία χρόνια μετά την τραγωδία του 1974 τα καθήκοντα παραμένουν αναλλοίωτα. Με την τουρκική κατοχή να ντροπιάζει την πατρίδα μας και ολόκληρο τον Ελληνισμό, με τα δικαιώματα του λαού μας να παραβιάζονται, με τους μάρτυρες - ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους για τη δημοκρατία και την ελευθερία να παραμένουν αδικαίωτοι.

Μπροστά σε αυτή τη συνεχιζόμενη δοκιμασία βαριά είναι η ευθύνη και αμετακίνητη η προτεραιότητα. Να μην καμφθούμε και να μην λιποψυχήσουμε. Να μην πτοηθούμε και να μην υποχωρήσουμε. Να συνεχίσουμε αταλάντευτα τον αγώνα για την ελευθερία και την ενότητα της πατρίδας, αντλώντας θάρρος, εγκαρτέρηση και δύναμη από τη θυσία των σήμερα τιμωμένων ηρώων μας.

Καμιά επανάπαυση και κανένας εφησυχασμός όσο η κατοχή είναι παρούσα και όσο η τουρκική απειλή εξακολουθεί να πλανάται πάνω από την Κύπρο.

Με δεδομένη τη συνεχιζόμενη τουρκική αδιαλλαξία, διακηρύσσουμε τη σταθερή μας άρνηση να αποδεχθούμε τα τετελεσμένα του τουρκικού εγκλήματος και την εμμονή μας σε λύση δημοκρατική, λειτουργική και βιώσιμη στη βάση των αρχών του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Μια λύση που δικαιούται και αξίζει ο λαός μας.

Δηλώνουμε ότι δεν υπάρχει δύναμη να κάμψει την αντίσταση του λαού μας, για να αποδεχθεί λύση που θα θέτει σε κίνδυνο την εθνική και φυσική επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού και την ομαλή συμβίωση όλων των νομίμων κατοίκων της Κύπρου σε ένα ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος.

Και με την ευκαιρία της σημερινής εκδήλωσης μνήμης και τιμής, για τον αξέχαστο Ευάγγελο Φλωράκη, ξαναμετρούμε τις δυνάμεις μας και συναισθανόμαστε τις ευθύνες μας. Συνειδητοποιούμε πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά ο αγώνας για διεκδίκηση των δικαίων μας.

Διαβεβαιώνουμε πως θα συνεχίσουμε τον αγώνα τους ενάντια στην κατοχή, με κάθε θυσία που ενισχύεται από τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού μας και τη θέλησή του να επιβιώσει και να ελευθερώσει την πατρίδα μας.

Υποσχόμαστε ότι τη σημαία που μας έδωσε ο τιμώμενος σήμερα ήρωας δεν θα την υποστείλουμε ως την ώρα της λύτρωσης.

Κυρίες και κύριοι,

Πολλά θα μπορούσαν να λεχθούν ακόμα για τον τιμώμενο αγωνιστή και τη μαρτυρική του προσφορά και θυσία. Είμαι όμως βέβαιο ότι θα προσέκρουαν στη σεμνότητα της θυσίας του.

Γι΄ αυτό ας μου επιτραπεί η καταφυγή στον ποιητικό λόγο του Γιώργου Σεφέρη:

Να μιλήσω για ήρωες, να μιλήσω για ήρωες: Ο Μιχάλης

που έφυγε με ανοικτές πληγές απ’ το Νοσοκομείο

ίσως μιλούσε για ήρωες όταν, τη νύκτα εκείνη

που έσερνε το ποδάρι του μες στη συσκοτισμένη πολιτεία

ούρλιαζε ψηλαφώντας τον πόνο μας.

Στα σκοτεινά πηγαίνουμε,

στα σκοτεινά προχωρούμε

Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά».

Ο Ευάγγελος Φλωράκης παραμένει οδηγός ως την ώρα που από τα σκοτάδια θα αναβλύσει φως άπλετο ελευθερίας.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

florakis-22-b

 

 

florakis-22-c

 

florakis-22-d

 

florakis-22-e

 

florakis-22-f

"Η βαριά κληρονομιά που αγώνων και θυσιών μας υπαγορεύει συγκεκριμένα καθήκοντα. Να αγωνιστούμε αταλάντευτα για τον τερματισμό της κατοχής, την ενότητα του κράτους, τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών του συνόλου του Κυπριακού λαού. Να δώσουμε το μήνυμα ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν θα γονατίσει"

 

"Από την Κύπρο της για 44 χρόνια συνεχιζόμενης κατοχής, από την Κύπρο του διαχωριστικού συρματοπλέγματος και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σας φέρνω το μήνυμα της αντίστασης και της άρνησης αποδοχής των τετελεσμένων. Σας φέρνω την αμετάθετη απόφαση του λαού μας να συνεχίσει τον αγώνα όσος χρόνος κι αν χρειαστεί, όσες θυσίες και αν απαιτηθούν ως τη νίκη, ως τη δικαίωση", επεσήμανε στην εμπνευσμένη ομιλία που έκανε στην αίθουσα του Επιμελητηρίου Άρτας, ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκης Ομήρου. Όπως είναι γνωστό, ο κύριος πολιτικός βρέθηκε στην Άρτα, προσκεκλημένος της "Γ" και παραβρέθηκε σε ια σειρά εκδηλώσεων, που οργάνωσε η εφημερίδα...

Κλείνοντας την ομιλία του ο Γιαννάκης Ομήρου επεσήμανε: "Η βαριά κληρονομιά που αγώνων και θυσιών μας υπαγορεύει συγκεκριμένα καθήκοντα. Να αγωνιστούμε αταλάντευτα για τον τερματισμό της κατοχής, την ενότητα του κράτους, τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών του συνόλου του Κυπριακού λαού. Να δώσουμε το μήνυμα ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν θα γονατίσει".

Να σημειωθεί πως στο Επιμελητήριο Άρτας τον κύπριο πρόεδρο υποδέχτηκε ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Άρτας, ενώ το παρόν έδωσαν ο βουλευτής Βασίλης Τσίρκας, ο αντιπεριεφερειάρχης Βασίλης Ψαθάς, οι δήμαρχοι Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης και Γ. Καραϊσκάκη Περικλής Μίγδος, οι πρώην βουλευτές Νίκος Σηφουνάκης, Θόδωρος Κολιοπάνος, Δημήτρης Τσιρώνης και Παύλος Στασινός...

 

omilia-11-a

 

Η ομιλία

Αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή αλλά και ευθύνη ευρισκόμενος σήμερα εδώ με πρόσκληση της Εφημερίδας «Γνώμη» για να μιλήσω για το πρόβλημα της συνεχιζόμενης τουρκικής στρατιωτικής κατοχής του 37% των εδαφών της Κύπρου και την προοπτική τερματισμού των δεινών του λαού μας, με μια λύση δίκαιη, λειτουργική, δημοκρατική και βιώσιμη.

Τέτοιες εκδηλώσεις, πέραν του ότι κρατούν ζωντανό το Κυπριακό μέσα στο μητροπολιτικό Ελληνισμό, σφυρηλατούν τους ακατάλυτους δεσμούς Κύπρου-Ελλάδας και θεμελιώνουν την εθνική ομοψυχία.

Από την Κύπρο της για 44 χρόνια συνεχιζόμενης κατοχής, από την Κύπρο του διαχωριστικού συρματοπλέγματος και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σας φέρνω το μήνυμα της αντίστασης και της άρνησης αποδοχής των τετελεσμένων. Σας φέρνω την αμετάθετη απόφαση του λαού μας να συνεχίσει τον αγώνα όσος χρόνος κι αν χρειαστεί, όσες θυσίες και αν απαιτηθούν ως τη νίκη, ως τη δικαίωση.

Η παρουσία μου εδώ στην Άρτα, σε καιρούς δοκιμασίας για τον Ελληνισμό, έχει πολλές διαστάσεις και ακόμη περισσότερους συμβολισμούς. Έρχομαι από την Κύπρο τη θαλασσοφίλητη, της Αφροδίτης και του χαλκού, τη δεύτερη και οριστική πατρίδα, ύστερα από τον Τρωικό πόλεμο, για τον Τεύκρο από τη Σαλαμίνα, τον Αγαπήνορα από την Τεγέα και τον Πράξανδρο από την Σπάρτη, τους οικιστές της Κυπριακής Σαλαμίνας, της Πάφου και της Λαπήθου. Τη γενέτειρα του Ευαγόρα, του Ονήσιλου και του στωικού φιλόσοφου Ζήνωνα του Κιτιέα. Την Κύπρο του Αποστόλου Ανδρέα, της Παναγίας του Κύκκου και των βυζαντινών ακριτών. Την Κύπρο με τις μεσαιωνικές «υπέρογκες αρχιτεκτονικές» των Ευρωπαίων κατακτητών, το σταυροδρόμι όπου συναντιούνται εδώ και αιώνες φυλές, πολιτισμοί, θρησκείες, και ιδέες. Τη «μεγαλόνησο» του νεοελληνικού αλυτρωτισμού, τον τόπο όπου έγινε η τελευταία επανάσταση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, ο αγώνας της ΕΟΚΑ, με ήρωες όπως τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον Κυριάκο Μάτση και τον Μιχαήλ Καραολή. Ένας άνισος αγώνας, το 1955-1959, απέναντι σε μια αποικιακή αυτοκρατορία που κατάφερε να συνενώσει για πρώτη φορά ύστερα από την τραυματική δεκαετία του 1940 και τον εμφύλιο πόλεμο όλους τους Έλληνες της μητροπολιτικής Ελλάδας στην πανεθνική και παλλαϊκή συμπαράσταση προς την Κύπρο. Ένας απελευθερωτικός αγώνας που μπορεί να μην πέτυχε τον σκοπό του, την ένωση με την Ελλάδα, όμως οδήγησε στη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, σηματοδοτώντας το τέλος μακρών αιώνων δουλείας.

Είμαι εδώ για να μεταφέρω το μήνυμα πώς η Κύπρος που αγάπησαν ο Καζαντζάκης, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος και ο Ελύτης και μαζί τους ολόκληρος ο Ελληνικός λαός, συνεχίζει μέσα στη δίνη και τις θύελλες τον αγώνα της πολιτικής και εθνικής επιβίωσης.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι στην Κύπρο θα συνεχίσει ν’ ακούγεται «βαριά η φωνή σαν το περπάτημα καματερού, εκεί στις φλέβες τ’ ουρανού, στο κύλισμα της θάλασσας» μαζί με τη φωνή του Σεφέρη και του Μακρυγιάννη:

                «Η γης δεν έχει κρικέλια

                για να την πάρουν στον ώμο και να φύγουν

                μήτε μπορούν, όσο κι αν είναι διψασμένοι

                να γλυκάνουν το πέλαγο με νερό μισό δράμι»  

               

Αυτοί που καταπατούν εδώ και 43 χρόνια τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κύπρο, και παραβιάζουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι από τα χρόνια του Αισχύλου,

«ο μαντατοφόρος τρέχει

κι’ όσο μακρύς και αν είναι ο δρόμος του θα φέρει

σ’ αυτούς που γύρευαν ν’ αλυσοδέσουν τον Ελλήσποντο

το φοβερό μήνυμα της Σαλαμίνας

Νήσος τις έστι»

Από τον μακρύ κατάλογο των Κυπρίων δημιουργών, πνευματικών ανθρώπων, καλλιτεχνών, αθλητών, πολιτικών και στρατιωτικών που ξεχώρισαν στην Ελλάδα τους τελευταίους δύο αιώνες, ως μια μικρή κυπριακή αντιδωρεά της Κύπρου προς τη μητροπολιτική Ελλάδα για όσα πρόσφερε και προσφέρει στην Κύπρο, ας μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε δύο μόνο προσωπικότητες στη σημερινή μου ομιλία:

Στο Λουκή Ακρίτα, ο οποίος θήτευσε στη Βουλή των Ελλήνων και στην ελληνική πολιτική, και διετέλεσε υφυπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, του οποίου η γενέτειρα, η Μόρφου, βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή.

Και στο Γιάννο Κρανιδιώτη, με καταγωγή από την κατεχόμενη Κερύνεια, που διέπρεψε στο χώρο της πολιτικής την τελευταία δεκαπενταετία του 20ου αιώνα, ευρωβουλευτή και αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών, οραματιστή της ευρωπαϊκής πορείας και αρχιτέκτονα της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι σχέσεις της Κύπρου με την Ήπειρο, όπως και με κάθε άλλο τμήμα του πανάρχαιου ελληνικού χώρου είναι παλαιές, ποικίλες και στέρεες. Στη νεότερη εποχή, ο μελετητής οφείλει να σταθεί σε μια σειρά Ηπειρωτών που άφησαν έντονη τη σφραγίδα τους στη μεγαλόνησο, στο χώρο της Παιδείας, ειδικά μετά την έλευση των Βρετανών, το 1878, με πιο σημαντικό τον θεολόγο Σπυρίδωνα Σπυριδάκι, που εγκαταστάθηκε τελικά στην Κύπρο και ήταν ο πατέρας του Κωνσταντίνου Σπυριδάκι, σπουδαίου φιλόλογου, του πρώτου υπουργού Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η παρουσία Κυπρίων εθελοντών στους αγώνες για την απελευθέρωση της Ηπείρου ήταν και ένα είδος αντιδώρου για την ευεργετική παρουσία των Ηπειρωτών εκπαιδευτικών στην Κύπρο. Όπως είναι γνωστό, οι Έλληνες της Κύπρου έδωσαν ανελλιπώς το παρόν τους στις επαναστατικές κινητοποιήσεις του αλύτρωτου Ελληνισμού και στις κατά καιρούς πολεμικές περιπέτειες του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Έλληνες Κύπριοι πήραν μέρος στις επαναστάσεις της Ηπείρου και της Θεσσαλίας του 1854 και του 1878, στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 στις ίδιες περιοχές, και στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941, όταν Κύπριοι εθελοντές εισήλθαν ως απελευθερωτές με τον ελληνικό στρατό στο Αργυρόκαστρο και την Κορυτσά.

Στους Βαλκανικούς πολέμους υπολογίζονται σε δέκα οι Κύπριοι εθελοντές που σκοτώθηκαν πολεμώντας στην Ήπειρο, σχεδόν όλοι στις πολύνεκρες μάχες του Μπιζανίου, στην πολιορκία των Ιωαννίνων. Ξεχωρίζει ανάμεσά σε αυτούς ο Χριστόδουλος Σώζος, δήμαρχος Λεμεσού και κορυφαίος Κύπριος πολιτευτής της εποχής του, που σκοτώθηκε στο Μπιζάνι, στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία, στις 6 Δεκεμβρίου 1912.

Οι επιστολές από το μέτωπο και τα πολεμικά ημερολόγια των Κυπρίων εθελοντών δίνουν διαφωτιστικές απαντήσεις στο σημερινό ερώτημα, για το τι οδήγησε τόσους Έλληνες Κύπριους στα βουνά της Ηπείρου και της Μακεδονίας στα 1912-1913. Σε ένα από τα πιο σημαντικά από αυτά, το ημερολόγιο του Λεμεσιανού φοιτητή της Φιλοσοφικής Σχολής Γιάγκου Τορναρίτη γίνονται με γλαφυρό τρόπο και λυρισμό εκτενείς αναφορές και στην Άρτα. Διαβάζω ένα μικρό απόσπασμα:

«Την 10ηννυκτερινήν της 26ης Οκτωβρίου 1912 εισηρχόμεθα μετά επτάωρον περί­που πορείαν εις την Άρταν, όπου ευρίσκετο το αρχηγείον της ηπει­ρωτικής στρατιάς, εις την πόλιν, η οποία σώζει το σημαντικώτερον εν Ελλάδι αρχιτεκτονικόν έργον του Μεσαίωνος και του ελληνικού Δεσποτάτου της Ηπείρου, τον περίφημονναόν της Παρηγορητίσσης, σταθμεύσαντες παρά τας όχθας του Αράχθου, τα σύνορα του οποίου διετάχθημεν να μεταφέρωμενδυτικώτερον και βορειότερον.

(…) Εις τα Πέντε Πηγάδια εμέναμενφρουρούντες την έξοδον των Στενών επί αρκετάς ημέρας μέχρι της κατασκευής παρά του Μηχανικού αμαξιτού διά το πεδινόνπυροβολικόν άνευ του οποίου η άλωσις των Πεστών ήτο αδύνατος. Παρά την έξοδον θα συναντήση τις αριστερά παλαιόνπύργον του οποίου αι ένδοξοι ημέραι ανάγονται εις τους χρόνους του Αλή Πασσά. O εξερχόμενος των Στενών των Πέντε Πηγα­δίων θα αντικρύση ευθύς αμέσως πεδιάδα της οποίας η ανατολική πλευρά τελειώνει, όπου το Ξεροβούνι και τα κράσπεδα των κορυφών του Ανωγιού, προς το οποίον συνεχομένη η απότομος και μεγάλη βουνοσειρά των Πεστών κυκλώνει από βορρά την πεδιάδα διά να την κλείσουν προς το δυτικόν μέρος τα υψώματα του Τερόβου, πίσω από τα οποία μεγαλοπρεπείς, όσον η δόξα των, υψούντο αι ιστορικαίκορυφαί του Σουλίου και της Κιάφας. Πόσες φορές και πόσα δειλινά, γυρμένος επί ενός βράχου διά να καθαρίζω το κινητόνουραίον του όπλου δεν αντίκρυζα το χρυσούνάστρον της ημέρας ολονένχαμηλώνον να περιλούη εις την στιγμήν του απολλωνίου δειλινού ασπασμού το πάλλευκον από χιόνια και τιμήν μέτωπον του ηρωικού Σουλίου. O πολεμιστής αν δεν είναι ποιητής ομολογουμένως γίνεται. (…)

Και εις την δικήν μου φαντασίανεφαίνοντο τες στιγμές εκείνες εμψυχούμενα τα τυπογραφικά μαυράδια της ιστορίας των παιδικών μου χρόνων και εις κάθε κορφούλα του δοξασμένου εκείνου βουνού διέβλεπα ζωντανεμένον το κορμί των πυργωμένων του πολεμι­στών, των μεγάλων περασμένων ηρώων. Αι σελίδες της Ιστορίας όσον μάλιστα είναι ενδοξότεραι, τόσον περισσότερονυποχωρούσιν εις την ζωντανήναναπαράστασιν των γεγονότων όταν συμβή να ανακαλούνται εις την μνήμην επάνω εις αυτήν ταύτην την «υποκειμένην» σκηνήν, εκεί όπου ευρίσκεται σκορπισμένον και ασυναρμολόγιστον της ιστο­ρίας το πρώτον ακατέργαστον υλικόν.»

Κυρίες και Κύριοι,

Σε ένα τόπο μικρό που βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια τόσο κρίσιμη γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά περιοχή, με τα συμφέροντα τρίτων να επηρεάζουν καταλυτικά τη μοίρα του, η ιστορική αναδρομή είναι επιτακτική ανάγκη. Ως μέθοδος εθνικής αυτογνωσίας αλλά και άντλησης διδαγμάτων για καθορισμό της μελλοντικής πορείας. Για να μπει η Κύπρος σε ένα νέο ιστορικό κύκλο αφήνοντας οριστικά πίσω ένα επώδυνο και πολυαίμακτο παρελθόν.

«Η ιστορία της Κύπρου είναι όμηρος της γεωγραφίας της». Αυτή η ρήση που αποτελεί συνήθη κοινή αναφορά πολιτικών και ιστορικών αναλυτών που ασχολήθηκαν και ασχολούνται με την Κύπρο, είναι ίσως η πιο λακωνική αλλά και αληθής αποτύπωση της γεωπολιτικής σημασίας της Κύπρου. Η συνήθης επωδός συγγραμμάτων, άρθρων και αναλύσεων για την κυπριακή ιστορία και το κυπριακό είναι: «Η Κύπρος βρίσκεται στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων, εκεί που συναντούνται τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, εκεί όπου μεγαλούργησαν μεγάλοι πολιτισμοί της αρχαιότητας, εκεί όπου συγκρούστηκαν μεγάλοι πρωταγωνιστές της ιστορίας» και άλλα παρόμοια.

Η εγγύτητα στη γη των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής και του Καυκάσου, η εγγύτητα του δρόμου προς την Ινδία και την Άπω Ανατολή μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, η εγγύτητα στην απόληξη του πετρελαιαγωγού Μπακού-Τσεϊχάν και η εγγύτητα στην Τουρκία, τη Συρία, το Λίβανο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Ελλάδα είναι μια γεωγραφική εικόνα που ομιλεί αφ’ εαυτής.

Πρόσφατα προστέθηκε ακόμα ένα στοιχείο: Η ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, ιδιαίτερα στη νότια περιοχή. Η Κύπρος διεκδίκησε και κατοχύρωσε τα συγκεκριμένα κυριαρχικά της δικαιώματα, με βάση τη σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Παρά τις έκνομες αντιδράσεις και θρασείες απειλές της Τουρκίας, η Κυπριακή Δημοκρατία προχωρεί σε διεθνείς προσφοροδοτήσεις δικαιωμάτων διερεύνησης και εκμετάλλευσης. Για πρώτη φορά στη μακραίωνη ιστορία της η γεωγραφική θέση της Κύπρου από επαχθές βάρος μπορεί να μετατραπεί σε συγκριτικό πλεονέκτημα.

Κυρίες και κύριοι,

Αποτέλεσμα εξωτερικών συνωμοσιών και αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων για το στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου, είναι η σημερινή ντε φάκτο διαίρεση με τη συνεχιζόμενη τουρκική στρατιωτική κατοχή. Το Κυπριακό πενήντα επτά χρόνια μετά τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου παραμένει ζήτημα άρσης του αποικισμού και 43 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή παραμένει ζήτημα τερματισμού της στρατιωτικής κατοχής. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι λύση πραγματική, μόνιμη και δίκαιη δεν μπορεί να υπάρξει αν αφήνεται η αξιοποίηση της στρατηγικής θέσης της Κύπρου στην Τουρκία και τη Βρετανία.

Πενήντα επτά χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας. Η δημιουργία της ωστόσο συνοδεύτηκε και σημαδεύτηκε από δόλιους σχεδιασμούς. Η Μεγάλη Βρετανία, με την αυτοκρατορία καταρρέουσα, αποφάσισε να συντηρήσει την πολιτικο- στρατιωτική της παρουσία στην Κύπρο για να διαδραματίσει ένα περιφερειακό ρόλο με παγκόσμια εμβέλεια. Έτσι, με την τριμερή στο Λονδίνο ενέπλεξε την Τουρκία, παρά τις πρόνοιες της Συνθήκης της Λοζάνης, με στόχο την αξιοποίηση των Τουρκοκυπρίων ως αναχώματος στον αγώνα του κυπριακού λαού για αυτοδιάθεση. Το «ουδέποτε» του τότε Υφυπουργού Χόπκινσον, τερμάτιζε κάθε προοπτική για ειρηνική ανέλιξη. Η έκρηξη υπήρξε νομοτελειακή. Η ΕΟΚΑ συντάραξε τον Κυπριακό Ελληνισμό και ενέπνευσε άλλους λαούς στον αντιαποικιοκρατικό τους αγώνα. Τα παιδιά του λαού εξευτέλισαν το θάνατο, ανεβαίνοντας τα σκαλιά της αγχόνης τραγουδώντας κι η πανίσχυρη βρετανική στρατιωτική μηχανή αποδείχθηκε ανίκανη να σιγάσει την επαναστατική φλόγα. Τα αγροτόσπιτα μεταμορφώθηκαν σε πανίσχυρα κάστρα κι ένας ολόκληρος λαός με μικρές εξαιρέσεις στρατεύθηκε στον αγώνα.

Το τέλος της διαδρομής ήταν η συμφωνία Ζυρίχης-Λονδίνου που δυστυχώς νομιμοποιούσε την πολιτικο-στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας και επέβαλλε ένα μη λειτουργικό σύνταγμα φυλετικών διακρίσεων. Η προσπάθεια του Μακάριου να μετατρέψει το Σύνταγμα σε λειτουργικό προσέκρουσε στην άρνηση της Τουρκίας.

Είναι τραγελαφικό να θεωρούν κάποιοι την πρόταση των 13 σημείων ως αφετηρία της έκρηξης του 1963-64. Από πότε προτάσεις οδηγούν σε έκρηξη αντί σε διάλογο; Έτσι προσφέρεται άλλοθι στην Τουρκία η οποία οργάνωσε την Τουρκοανταρσία που κακώς προβάλλεται ως διακοινοτική ταραχή. Ο τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ Ου Θάντ με σαφήνεια αποδίδει την ευθύνη στις τουρκικές προθέσεις για δημιουργία πολιτικο- στρατιωτικού προγεφυρώματος στην Κύπρο. Ούτε ο αυτοεγκλωβισμός πέτυχε, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων εξακολουθούσε να ζει ειρηνικά με τους Ελληνοκύπριους εκτός θυλάκων μέχρι την τουρκική εισβολή.

Ακολούθησε η αντεθνική τρομοκρατική δραστηριότητα της ΕΟΚΑ Β΄ με την εμπλοκή της χούντας ολιγάριθμων ελληνόφωνων αξιωματικών που είναι αδιανόητο να ταυτίζονται με την Ελλάδα και με τον Ελληνικό λαό, τον οποίο δυνάστευαν. Δυστυχώς, η συνεργασία ή η ένοχη σιωπή πολλών στην Κύπρο διευκόλυνε τα ξένα σχέδια. Το δημοκρατικό κίνημα αντιστάθηκε. Σε πλήρη συμπόρευση με τον Ελληνικό λαό.

Όμως, τελικά μαρτυρήσαμε την τελική φάση του σχεδίου Κίσινγκερ. Πραξικόπημα, απόπειρα δολοφονίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, εισβολή. Η εισβολή ήταν προσχεδιασμένη. Τα αποβατικά πλοία έτοιμα προ μακρού. Έτσι, παρά το ότι οι ολιγάριθμοι επίορκοι αξιωματικοί παραμένουν ένοχοι στη συνείδηση του Έθνους και θα ΄πρεπε να αντιμετωπίσουν ακόμα πιο σκληρά τις συνέπειες της ενοχής τους, αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί άλλοθι στην εγκληματική τουρκική εισβολή, ούτε να καταδικάζουμε το σύνολο των πατριωτών Ελλήνων αξιωματικών και στρατιωτών που πολέμησαν ηρωικά και έπεσαν προασπιζόμενοι τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Πενήντα επτά χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας. Χρόνια δίσεκτα με ανεκπλήρωτα οράματα και με κατολισθήσεις. Με την Τουρκοανταρσία, την αντεθνική δράση της ΕΟΚΑ Β΄, το προδοτικό πραξικόπημα, την προσπάθεια επιβολής του σχεδίου Γκιουνές, που προνοούσε διασπορά του τουρκικού στρατού σε ολόκληρη την Κύπρο, την απόπειρα επιβολής του καταστροφικού Σχεδίου Ανάν που διέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και το οποίο απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία ο λαός μας.

Πενήντα επτά χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Κύπρος, ένα αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού, με συμβολή στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, με Ζήνωνες και Ονήσιλλους, με ομηρικά κατάλοιπα στην τοπολαλιά, με βουβά τώρα αρχαία θέατρα, με συμπόρευση με το Μέγα Αλέξανδρο, με Κίμωνες, με Μαχαιράδες και Δίκωμα, εξευτελίζοντας τον θάνατο και με σύγχρονα «μολώνλαβέ» δακτυλοδεικτούν την πορεία μας.

Με τον Κολοκοτρώνη να δηλώνει: «Τίποτα δεν εφοβήθηκα, ούτε εις τας αρχάς, ούτε εις τον καιρόν του Δράμαλη όπου ήρθε με 30 χιλιάδες στράτευμα εκλεκτό ούτε ποτέ, μόνο εις το προσκύνημα εφοβήθηκα». Και εμείς αυτό φοβόμαστε. Και αυτή η κληρονομιά παραμένει ζωντανή όταν στην Κύπρο την αέρινη τη Μακαρία τη γη, οι ιστορικές παραδόσεις πλαστογραφούνται, θέατρα και εκκλησιές δολοφονούνται, τα ανθρώπινα δικαιώματα ενταφιάζονται και πατρογονικές εστίες δημεύονται.

Όμως, δεν μας ταιριάζει η απελπισία. Πιστοί στις παραδόσεις μας, θα αγωνιζόμαστε ωσότου ζωντανέψουμε την αρχαία φωνή στα βουβά θέατρα.

Τα παιδιά του λαού εξευτέλισαν το θάνατο προτάσσοντας το «ΜολώνΛαβέ» και ανεβαίνοντας τα σκαλιά της αγχόνης, τραγουδώντας κι η πανίσχυρη βρετανική στρατιωτική μηχανή αποδείχθηκε ανίκανη να σιγάσει την επαναστατική φλόγα.

Όμως η ιστορία και οι σημαντικές στιγμές της δεν αποτελούν αντικείμενο μελέτης για να γνωρίσουμε τι κατόρθωσαν άλλοι στο παρελθόν, αλλά για να μάθουμε τι είναι σωστό να πράξουμε και εμείς στο παρόν και στο μέλλον. Γιατί το παρελθόν είναι το μαντείο από όπου πρέπει να αντλούμε για το μέλλον.

Τα δραματικά και φωτεινά γεγονότα του 1955-59 και της αντίστασης στην τουρκοανταρσία του 63-64 και στην τουρκική εισβολή του 1974, πρέπει να είναι το «κρυφό σχολειό» κάθε Κύπριου Έλληνα που θέλει να στοχάζεται σωστά για τη μοίρα του τόπου του. Γι’ αυτό η αναδρομή στις μεγάλες στιγμές και η μελέτη των έργων και των ημερών εκείνου του αγώνα, είναι η προσφορότερη μέθοδος αυτογνωσίας για κάθε στοχαζόμενο Κύπριο Έλληνα. Μας προσφέρει τα φωτεινότερα παραδείγματα των αρετών, την απίστευτη αντοχή της ιστορικής συνείδησης, την πίστη μας στην Ιδέα της Ελευθερίας, την ευψυχία, την τόλμη, την πρωτοβουλία, τη δύναμη της προσωπικότητας των Κυπρίων Ελλήνων.

Μερικές δεκαετίες μετά τον υπέροχο αγώνα του 55-59, πιστό πρότυπο της εθνεγερσίας του 1821, αντιμετωπίζουμε δραματικές συνθήκες. Μια μοιρασμένη πατρίδα και μια διαρκή απειλή για την ανακοπή της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού στην Κύπρο. Ποιο είναι το χρέος μας μέσα σε αυτές τις συνθήκες; Θα περιοριζόμαστε σε εκφώνηση πατριωτικών ομιλιών; Θα εξαντλούμαστε σε πανηγυρικούς που εξατμίζονται με την παρέλευση των επετείων;

Η βαριά κληρονομιά που αγώνων και θυσιών μας υπαγορεύει συγκεκριμένα καθήκοντα. Να αγωνιστούμε αταλάντευτα για τον τερματισμό της κατοχής, την ενότητα του κράτους, τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών του συνόλου του Κυπριακού λαού. Να δώσουμε το μήνυμα ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν θα γονατίσει. Ναι, με σωφροσύνη. Ασφαλώς με υπευθυνότητα. Αλλά και με απόρριψη της λογικής της αποδοχής της υπέρτερης δύναμης του κατακτητή. Και με άρνηση συνεχών υποχωρήσεων στις πιέσεις ξένων που, αντί να στρέφονται προς την πλευρά του κατακτητή και παραβάτη του Διεθνούς Δικαίου, εξακολουθούν, υιοθετώντας κυνικά πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, να ανατρέπουν καθημερινά κάθε έννοια ηθικής και δικαιοσύνης.

Το καθήκον μας σήμερα απέναντι στην ιστορία και τον πολιτισμό μας είναι η με κάθε κόπο και κάθε θυσία αποτροπή των κινδύνων που απεργάζονται στην πατρίδα μας, οι εχθροί της ελευθερίας. Θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ξεγράψουμε δικαιώματα και να ξεχάσουμε δίκαια. Κανένας εκβιασμός, καμιά απειλή, καμιά δυσκολία και καμιά πίεση δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην ταπεινωτική συνθηκολόγηση.

Η Κύπρος δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραμείνει η μόνη μοιρασμένη χώρα στην Ευρώπη, όταν η ίδια η Ευρώπη προχωρεί προς την ενοποίηση της. Δεν μπορεί η Ευρώπη να ανέχεται στο κατώφλι της την παρουσία ενός στρατού κατοχής, σε μια χώρα μέλος της Ε.Ε. Η Κύπρος, στο δύσκολο δρόμο της, ενισχύεται γιατί νοιώθει δίπλα της την Ελλάδα και ολόκληρο το Ελληνικό Έθνος. Στρατεύεται ο Ελληνισμός στον αγώνα της Κύπρου γιατί συνειδητοποιεί πως κοινή είναι η μοίρα του Ελληνισμού και πως αν χαθεί ο αγώνας αυτός, θα σημειωθεί ένα βαθύ ρήγμα στην περίμετρο του Έθνους. Γι’ αυτό εκείνο που τώρα απαιτείται, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, είναι η εθνική ομοψυχία και η συσπείρωση όλου του Ελληνισμού, για να μπορέσει να αντέξει στον αγώνα για δικαίωση.

Κυρίες και κύριοι,

Είμαστε για μια ακόμα φορά σε μια κρίσιμη φάση της ιστορίας του κυπριακού προβλήματος. Ο Κυπριακός Ελληνισμός επιθυμεί λύση. Επιθυμεί λύση το συντομότερο δυνατό. Την επιθυμούσαμε και την επιδιώκαμε από την επομένη της τουρκικής εισβολής. Όχι, όμως, οποιαδήποτε λύση. Λύση τερματισμού της κατοχής, απομάκρυνσης των εποίκων, κατάργησης των αναχρονιστικών εγγυήσεων του 1960, αδιαπραγμάτευτη εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών όλων των νομίμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενότητα λαού, κράτους, θεσμών και οικονομίας. Εφαρμογή χωρίς μόνιμες παρεκκλίσεις του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Μια λύση που δεν θα διασφαλίζει τις ελευθερίες εγκατάστασης, διακίνησης, άσκησης επαγγέλματος και το δικαίωμα περιουσίας, δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή. Λύση που θα φαλκιδεύει δικαιώματα και ελευθερίες και θα καθιστά τους Κύπριους πολίτες, Ευρωπαίους πολίτες δεύτερης κατηγορίας, δεν πρόκειται να εγκριθεί από τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Οι συνομιλίες των τελευταίων δύο χρόνων δεν έχουν οδηγήσει σε λύση.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τον καθοριστικό ρόλο τον έχει η Τουρκία. Η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει την αδιάλλακτη πολιτική της ή αν επιτέλους θα συμφιλιωθεί με την ιδέα μιας λύσης στο Κυπριακό που θα αποκαθιστά συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Μια λύση που θα αίρει και τα εμπόδια για την ικανοποίηση των ευρωπαϊκών της φιλοδοξιών.

Το μήνυμα μας προς τη Διεθνή και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, πρέπει να είναι ότι τώρα είναι η ώρα για άσκηση πιέσεων προς την Τουρκία για εγκατάλειψη της διαχρονικά αδιάλλακτης στάσης της. Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε διαπιστώσει μέχρι στιγμής δείγματα γραφής αλλαγής της τουρκικής πολιτικής. Αντίθετα η Τουρκία συνεχίζει και εντείνει τις προκλήσεις της εντός των χωρικών υδάτων και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ το Μπαρπαρός διενεργεί παράνομες έρευνες παραβιάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου. Είναι γι’ αυτό που αποτελεί καθήκον μας να κινητοποιήσουμε και να συνεγείρουμε όλες μας τις δυνάμεις με πρωτοβουλίες και δράσεις για να πάρει το μήνυμα η Τουρκία τόσο από τη διεθνή όσο και από την ευρωπαϊκή κοινότητα ότι δεν μπορεί να συνεχίζει την έκνομη συμπεριφορά της στην Κύπρο.

Αντί εξάντλησης σε εσωτερικές πολιτικές συζητήσεις, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κινητοποίηση διεθνώς και εντός Ε.Ε. για να ασκηθούν πιέσεις και για να αξιοποιηθούν δυνατότητες επιρροών πάνω στην Τουρκία. Να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για το κορυφαίο θέμα της ασφάλειας. Λύση με εγγυήσεις και εγγυητές είναι αδιανόητη. Οι εγγυήσεις υπήρξαν η πηγή κακοδαιμονίας για την Κύπρο. Θα πρέπει οριστικά να καταργηθούν και να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η συμμετοχή στον ΟΗΕ και την Ε.Ε. είναι επαρκές εγγυητικό πλαίσιο.

Θα πρέπει ακόμα η Ε.Ε. να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στο πρόβλημα της στρατιωτικής κατοχής μιας χώρας - μέλους της από μια άλλη χώρα που ζητά να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Η ενεργός επικουρική συνδρομή της Ε.Ε. στις προσπάθειες για λύση είναι θεμελιακή της υποχρέωση. Για να είναι η λύση όχι απλώς λειτουργική και βιώσιμη, αλλά και πλήρως συμβατή με τις αρχές και τις αξίες που ισχύουν στην Ευρώπη.

Η ανάδειξη του κομβικού ρόλου Ελλάδας και Κύπρου, ως παραγόντων σταθερότητας στην άκρως ευαίσθητη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ιδιαίτερα υπό το φως της έξαρσης της τρομοκρατίας και άλλων ασύμμετρων απειλών, αποτελεί βασικό πυλώνα της εξωτερικής πολιτικής των χωρών μας και της κοινής μας στρατηγικής. Αξιοποιώντας τα σημαντικά πλεονεκτήματα που τους παρέχει η γεωγραφική τους θέση, η ιδιότητα τους ως κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι άριστες σχέσεις τους με τις χώρες της περιοχής, Ελλάδα και Κύπρος επιδιώκουν να συμβάλουν, κατά τρόπο εποικοδομητικό και ουσιαστικό, στην προώθηση και περαιτέρω ενίσχυση των στόχων της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας της Ε.Ε., ειδικότερα στη νότια γειτονία της, καθώς και στο στόχο της ενεργειακής ασφάλειας της Ένωσης.

Σε αυτά τα πλαίσια επίσης, η σύναψη τριμερών στρατηγικών συνεργασιών, της Ελλάδας και της Κύπρου μέχρι στιγμής με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, και την Ιορδανία, καθώς και οι αυξανόμενες προοπτικές συνεργασίας και με άλλες χώρες της περιοχής, σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, ειδικότερα στον τομέα της ενέργειας και στον οικονομικό και εμπορικό τομέα, αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στην εξυπηρέτηση των στόχων της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας για τις χώρες μας και την περιοχή.

Τα καθήκοντα μας είναι σαφή:

Θα πρέπει αποφασιστικά να προτάσσουμε και να προβάλλουμε την εμμονή μας σε ορθή, δίκαιη και δημοκρατική λύση. Με προσήλωση στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, την ορθή ερμηνεία των συμφωνιών υψηλού επιπέδου και με συναντίληψη ως προς το περιεχόμενο της λύσης, στη βάση της ομόφωνης απόφασης του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου του 2009.

Οι πολιτικοί και διπλωματικοί σχεδιασμοί, οι ενέργειες και οι πρωτοβουλίες μας, πρέπει να κινούνται στη λογική της απόκρουσης κάθε προσπάθειας αναγνώρισης του ψευδοκράτους, απόσχισης ή ενσωμάτωσης με την Τουρκία των κατεχομένων. Η διαφύλαξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως θώρακα και ασπίδα της κρατικής μας οντότητας πρέπει να αποτελεί αδιάλειπτη και κορυφαία προτεραιότητα.

Θα πρέπει να επιδιωχθεί η πιο ενεργός εμπλοκή της Ε.Ε. στις διαδικασίες και προσπάθειες για επίτευξη λύσης, Ο ρόλος του αντιπροσώπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξακολουθεί αν είναι εν πολλοίς «αθέατος».

Η προσδοκώμενη αξιοποίηση της Κύπρου ως γεωστρατηγικού κόμβου, ως ακραίου φυλακίου και ως γέφυρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τη Μέση Ανατολή και την Αφρική προϋποθέτει τη στοιχειώδη παρουσία πολυεπίπεδων σχέσεων Ελλάδας και Κύπρου με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και, βεβαίως, τη στοιχειώδη διαφύλαξη του Κυπριακού Κράτους και την ύπαρξη του ως συντεταγμένης οντότητας ισχύος. Οικονομικά και αμυντικά. Η αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει αποφασιστικά και αδιαπραγμάτευτα να συνεχιστεί.

Η αποτροπή επιβολής των τουρκικών απαιτήσεων για ευρωπαϊκές ελευθερίες σε τούρκους υπηκόους και η ανάδειξη διεθνώς του απαράδεκτου των εγγυήσεων και παρουσίας τουρκικού στρατού μετά τη λύση. Ο απόλυτος συντονισμός Κύπρου – Ελλάδας επί αυτών των θεμάτων είναι προϋπόθεση επιτυχούς αποτελέσματος.

Η παρεμπόδιση προώθησης συνομοσπονδιακής λύσης με το ψευδώνυμο της ομοσπονδίας, που θα είναι ότι χειρότερο για τον Κυπριακό λαό, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, αφού όχι μόνο θα οδηγήσει σε μόνιμο διαχωρισμό και απορρόφηση – εξαφάνιση της Τ/Κ κοινότητας, αλλά θα εξασφαλίσει στην Τουρκία μόνιμη επικυριαρχία σε όλο τον Κυπριακό χώρο.

Η πρόκληση είναι για όλους μεγάλη και οι ευθύνες ιστορικές.

Κυρίες και κύριοι,

Η τιμητική παρουσία μου σε αυτό το Βήμα, στέλλει το μήνυμα της αγάπης και της κοινής πίστης για ελευθερία και δικαίωση. Είναι ταυτόχρονα μήνυμα αισιοδοξίας και προσήλωσης στην κοινή μοίρα και την αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια και πορεία του Ελληνισμού.

Τελειώνοντας, μιλώντας από αυτό το βήμα , αποτίω ξανά φόρο τιμής στους ήρωες των αγώνων του Ελληνισμού στην Κύπρο, Κύπριους και Ελλαδίτες, που κατέθεσαν θυσία αίματος για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας, της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας της Κύπρου. Οι ήρωες και οι αγωνιστές αυτών των φωτεινών αγώνων εκπέμπουν στους αιώνες το παράγγελμα «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαιπερί πάτρης». Αποτελούν αιώνιο, ακατάλυτο αρραβώνα μεταξύ Κυπριακού και Μητροπολιτικού Ελληνισμού.

Ευχαριστώντας σας θερμά για την πρόσκληση σας γι’ αυτή την επίσκεψη και ιδιαίτερα για την άκρως τιμητική ευκαιρία που μου δώσατε να σας απευθύνω το λόγο, επιθυμώ να διαβιβάσω τους εγκάρδιους θερμούς χαιρετισμούς του Κυπριακού Ελληνισμού προς τους Έλληνες αδελφούς μας.

Είμαι βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα θα έλθει η ώρα της ιστορικής δικαίωσης. Η ώρα της μίας, ενιαίας και αδιαίρετης Κύπρου. Και αργά ή γρήγορα είμαι βέβαιος ότι κάποιοι από μας θα έλθουν ξανά εδώ, στην Άρτα, για να σας φέρουν το χαρμόσυνο μήνυμα. «Η κατοχή πέθανε - Η Κύπρος είναι ελεύθερη»!

|

Τέσσερις παράλληλες ιστορίες με θέμα το χιούμορ σαν όπλο για πολιτική δράση, στο νέο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου

 

 

Κατάθλιψη. Αν ανοίξει κανείς την τηλεόραση όταν παίζει ειδήσεις, τον πιάνει κατάθλιψη. Οικονομική κρίση, πολιτικές ίντριγκες, βία, τρομοκρατία…Ποιό μπορεί να είναι το αντίδοτο σε αυτή την κατάθλιψη των καιρών; Το γέλιο, που όχι μόνο μας αποσυμφορεί αλλά μπορεί να γίνει κι ένα ισχυρό όπλο δράσης για να αλλάξουμε τα πράγματα!

Ο σκηνοθέτης κι ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου, στη νέα του ταινία «Πεθαίνοντας στο γέλιο», που θα κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ερευνά κατά πόσο το χιούμορ μπορεί να γίνει εργαλείο πολιτικής δράσης, σκαρώνοντας μάλιστα σε συνεργασία με τους διάσημους Αμερικανούς ακτιβιστές «Yes Men», τη μεγαλύτερη φάρσα που έγινε ποτέ στο Ευρωκοινοβούλιο. Στους διαδρόμους του «αρχηγείου» της Ευρώπης, συναντά έναν Γερμανό κωμικό κι ευρωβουλευτή που σκέφτεται να σώσει την Ελλάδα με έναν πρωτότυπο τρόπο, ενώ ακολουθεί και τους Flashmob, τους ακτιβιστές που με το χαμόγελο αλλά και τον ύμνο των «Αθλίων» στα χείλη, αντιστέκονται. Κι ενώ τρεις κωμωδίες είναι σε εξέλιξη, μια τραγωδία, αυτή του Charlie Hebdo, τον κάνει να αναρωτηθεί… «μέχρι που μπορεί να φτάσει τελικά η σάτιρα;».

Το «Πεθαίνοντας στο γέλιο» έκανε το Ευρωκοινοβούλιο να γελάσει με τον ευατό του στην avant premiere που έγινε εκεί, και θα προβληθεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, την Πέμπτη 9/3 στις 20:00 στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης και την Παρασκευή 10/03 στις 15:15 στην αίθουσα Τόνια Μαρκετάκη.

Ο Στέλιος Κούλογλου μιλάει στην Μαρία Σαμολαδά και την εφημερίδα Thessnews για τη νέα του ταινία:

Πότε και πως εμπνευστήκατε τη σύνθεση του νέου σας ντοκιμαντέρ, Πεθαίνοντας στο γέλιο, που εξελίσσεται μέσα από τέσσερις παράλληλες ιστορίες;

Βασική αφετηρία ήταν η τραγωδία στο Charlie Hebdo. Πως είναι δυνατόν να δολοφονούνται 12 άνθρωποι επειδή έκαναν πλάκα με τα σκίτσα τους; Έχει το χιούμορ τόσο μεγάλη δύναμη;

Ετοιμάζοντας ένα παλιότερο ντοκιμαντέρ για την εκπομπή μου, το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, είχα κάνει γυρίσματα στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού και μια μεγάλη συνέντευξη με τον διευθυντή του, τον γνωστό γελοιογράφο Charb. Στην οποία ακριβώς συζητήσαμε για την απειλές που δέχονταν από τους ισλαμιστές και αν σκόπευαν να αυτολογοκιρθούν για να αποφύγουν τη βία. Είναι η τελευταία κινηματογραφημένη συνέντευξη, πριν τη δολοφονία του.

Το ντοκιμαντέρ που ετοίμαζα τότε δεν προβλήθηκε ποτέ, λόγω του μαύρου στην ΕΡΤ. Τον Ιανουάριο του 2016 διοργάνωσα στο Ευρωκοινοβούλιο μια ημερίδα αφιερωμένη στο Charlie Hebdo, ένα χρόνο μετά το μακελειό. Guest star ήταν οι περίφημοι Yes Men, μια ομάδα Αμερικανών ακτιβιστών που έχουν οργανώσει τις μεγαλύτερες πολιτικές φάρσες στο κόσμο.

Σκαρώσαμε λοιπόν με τους Yes Men μια αντιπολεμική φάρσα μέσα στο Κοινοβούλιο. Μαγνητοσκόπησα όλα τα στάδια της, από τα μαθήματα χιουμοριστικού ακτιβισμού στη Λιέγη μέχρι τις Βρυξέλλες. Θεωρείται η μεγαλύτερη φάρσα στην ιστορία του Ευρωκοινοβουλίου.

Στο Βέλγιο δρά  μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομάδα που χρησιμοποιεί το τραγούδι και το χιούμορ σαν πολιτικό όπλο, αυτή είναι η τρίτη ιστορία. Στο Ευρωκοινοβούλιο είναι επίσης εκλεγμένος ένας  Γερμανός δημοσιογράφος και κωμικός, ο Μάρτιν Σόνεμπορν. Έχει εκλεγεί με το κόμμα «ΤΟ ΚΟΜΜΑ».

Ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές της κάθε ιστορίας;

Για το Charlie Hebdo κατάφερα να μου μιλήσει ο μοναδικός επιζών της δημοσιογραφικής ομάδας. Βρισκόταν κι αυτός στην αίθουσα σύνταξης, αλλά μόλις μπήκαν οι 2 δολοφόνοι έπεσε κάτω από το τραπέζι, ενστικτωδώς, και σώθηκε. Η μαρτυρία του είναι συγκλονιστική.

Σας περιγράφει λεπτό προς λεπτό την επίθεση στα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας που συγκλόνισε την υφήλιο. Αισθανθήκατε ότι το ζείτε;

Σε παρόμοιες περιπτώσεις προσπαθώ να διατηρήσω τη ψυχραιμία μου και μια απόσταση. Ο νους μου είναι μήπως κάτι δεν πάει καλά, στη κάμερα, στον ήχο και δεν καταγραφεί η μαρτυρία. Γιατί ο ίδιος μιλούσε για πρώτη φορά, φανερά συγκινημένος και ήταν προφανές ότι δεν θα μπορούσε να τα επαναλάβει, αν κάτι δεν πήγαινε καλά.  Στην ιστορία του Charlie Hebdo είναι πολύ συγκινητική και η διήγηση της γυναίκας του Βολίνσκι, του διάσημου Γάλλου γελοιογράφου που επίσης δολοφονήθηκε.

Και  στις άλλες;

Στη μία είναι ο Αντυ των Yes Men, που παριστάνει έναν ειδικό για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Υπάρχει και η ξεκαρδιστική δράση του ευρωβουλευτή Μάρτιν Σόνεμπορν.

Πόσο χρονικό διάστημα χρειαστήκατε για να το ολοκληρώσετε;

Πέρα τα παλιότερα γυρίσματα στο Charlie Hebdo,  μου πήρε ενάμιση χρόνο για να ολοκληρωθει.

Πιστεύετε ο Σόνεμπορν μπορεί να καταστρώσει ένα πρωτότυπο σχέδιο για την σωτηρία της Ελλάδας όπως υπόσχεται στη ταινία; Σας συνδέει η φιλοσοφία του «χιούμορ»;

 

gelio-koulog-33-b

 

Τον ήξερα από παλιά και πρωταγωνιστούσε μάλιστα σε ένα προηγούμενο ντοκιμαντέρ μου, τη «Νονά», μια ανεπίσημη βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ.  Στο ντοκιμαντέρ σατιρίζει την υποκρισία γύρω από το ελληνικό πρόβλημα. Το χιούμορ είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να αποκαλύψεις την διάχυτη υποκρισία των ισχυρών.

Μπορεί το χιούμορ να αποτελέσει όπλο για πολιτική δράση;

Ο Καβανά, ένας από τους ιδρυτές του Charlie Hebdo, είχε πει ότι το χιούμορ είναι σαν μια γροθιά στο πρόσωπο. Και μπορεί να αλλάξει κάποια πράγματα, όπως θα δείτε και στην ταινία.

Ποιοι γελάνε τελικά κ.Κούλογλου; Δυστυχώς ο κόσμος κλαίει από την εξαθλίωση και βυθίζεται στη βαριά κατάθλιψη που έχει επιφέρει η γενικότερη οικονομική κρίση.

Στη διάρκεια της φρικτής πολιορκίας του Σεράγεβο, είχα παρακολουθήσει τρομερές θεατρικές παραστάσεις, κωμωδίες. Το χιούμορ είναι το αντίδοτο στη τραγωδία. Πρέπει να γελάμε. Μήπως αυτό δεν κάνουν συχνά στις κηδείες όταν λένε αστεία για να απαλύνουν τον πόνο;

 

Δείτε το επίσημο τρέιλερ της ταινίας:

|

|

Έχει σώσει αφιλοκερδώς τις ζωές δεκάδων χιλιάδων παιδιών

 

 

 

 

 

 

Το Coeurs pour Tous Hellas για τα παιδιά της Ελλάδας με συγγενή καρδιοπάθεια, αποτελεί έμπρακτη δέσμευση και προσφορά στην ελληνική κοινωνία για τους μικρούς ασθενείς των οικονομικά αδύναμων οικογενειών. Έργο του είναι, η στήριξη των άπορων και ανασφάλιστων παιδιών με καρδιοπάθεια.

 

 

 

Μέσα από το ίδρυμα Coeurs pour Tous ο κορυφαίος παιδοκαρδιοχειρουργός έχει σώσει αφιλοκερδώς τις ζωές δεκάδων χιλιάδων παιδιών στις χώρες τους αναπτυσσόμενου – και όχι μόνο- κόσμου. Το νέο κεφάλαιο αυτής της συγκινητικής ιστορίας γράφεται τώρα και στην Ελλάδα.

Το όνειρο ενός παιδιού με καρδιοπάθεια είναι να ζήσει μια κανονική ζωή.             Το διεθνές ίδρυμα Coeurs pour Tous που δημιούργησε το 1998 ο καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός επιδιώκει κάθε μέρα, να κάνει αυτό το όνειρο πραγματικότητα.

Με δράση σε κάθε γωνιά της αδύναμης ανθρωπότητας, και μια καρδιά για χιλιάδες παιδιά, στην αδιάκοπη διαδοχή των ανθρωπιστικών αποστολών   του, ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός και οι γιατροί συνεργάτες του, χειρούργησαν φιλανθρωπικά έως σήμερα, περισσότερα από 17.000 άπορα παιδιά στον κόσμο.

Με έδρα τη Γενεύη και με σκοπό να χειρουργούνται αφιλοκερδώς άπορα παιδιά με καρδιοπάθεια ευπαθών οικονομικά ομάδων, ο ιδρυτής του Coeurs pour   Tous, καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός και η ομάδα του, γράφουν με τις πράξεις τους, εδώ και μια εικοσαετία, ένα πρωτοποριακό επιστημονικό έργο.

 

kalagkos-11-a

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΡΓΟ:Σε αναπτυσσόμενες, και όχι μόνον, χώρες, και στο πλαίσιο μιας βιώσιμης αειφόρου ανάπτυξης, οι γιατροί του Coeurs pour Tous πραγματοποιούν ένα επιστημονικό σχέδιο δράσης: φροντίδα και θεραπεία στους μικρούς ασθενείς με επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς, εκπαίδευση ιατρικού δυναμικού σε κάθε αιτούσα χώρα για μια νοσηλευτική υποδομή υψηλού επιπέδου-ήδη αυτόχθονες ομάδες γιατρών, σταδιακά αυτονομούνται για την περίθαλψη των παιδιών τους. Το έργο του Coeurs pour Tous εφαρμόστηκε αρχικά   στην Τιφλίδα της Γεωργίας το 1998, οπότε κι εξοπλίστηκε η πρώτη καρδιοχειρουργική κλινική για παιδιά στη χώρα. Ακολούθησαν, Ερυθραία, Μαρόκο, Λίβανος, Μοζαμβίκη, Συρία, Κύπρος, Μαυρίκιος, Κόσσοβο, Λιβύη, Εκουαδόρ, Νησιά Κομόρες, Πολωνία, Σερβία, Αλγερία, Τουρκία, Ουκρανία, Αίγυπτος, Ινδία, Βιετνάμ, Νιγηρία, και νέα καρδιολογικά κέντρα στη Μποτσουάνα, στο Καμερούν, στη Μαδαγασκάρη και στην Αιθιοπία.

Τακτικός καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Γενεύης, κάτοχος της πατέντας KalangosRing - ένα καινοτόμο ‘δαχτυλίδι’ που τοποθετείται                       στις παιδικές καρδιές- , η παγκόσμια επιστημονική και φιλανθρωπική δράση               του καρδιοχειρουργού Αυξέντιου Καλαγκού σηματοδοτεί ένα πρότυπο ανθρωπιστικής συμπεριφοράς που απαιτεί κάθε χρόνο: 300.000 μίλια πτήσεων ανάμεσα στην Ευρώπη και τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου και περί τις 600 επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς.

Μεγαλωμένος στην Κωνσταντινούπολη, με καταγωγή από βυζαντινή οικογένεια, μυημένος στην έννοια της φιλανθρωπίας από τον γιατρό πατέρα του, αποφοίτησε το 1984, μόλις 23 ετών, από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή και μετεκπαιδεύτηκε με ειδικότητα στην Καρδιοχειρουργική Παίδων και Νεογνών, στο Λονδίνο, το Παρίσι και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέντορές του, οι διάσημοι καρδιοχειρουργοί Μαγκντί Γιακούμπ και Αλέν Καρπαντιέ.

Το διεθνές ίδρυμα Coeurs pour Tous, έχει ανθρωπιστικό, μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα και οι πόροι του προέρχονται από δωρεές και χορηγίες. Οι γιατροί και οι διοικητικοί συνεργάτες προσφέρουν εθελοντικό έργο.

 

grimani-anna-11-a

 

 

Μιλάει στην “Γ” η ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ, δημοσιογράφος, διευθύνει το Coeurs pour Tous Hellas

 

Έμπρακτη δέσμευση και προσφορά

στην ελληνική κοινωνία και τους μικρούς ασθενείς

 

 

Το Coeurs pour Tous Hellas- Καρδιές για Όλους, συστάθηκε το 2015 για τα παιδιά της Ελλάδας με συγγενή καρδιοπάθεια, ως έμπρακτη δέσμευση και προσφορά στην ελληνική κοινωνία και τους μικρούς ασθενείς των οικονομικά αδύναμων οικογενειών. Έργο του είναι, η οικονομική ενίσχυση για τις επεμβάσεις άπορων και ανασφάλιστων παιδιών με καρδιοπάθεια δίνοντας τους τη δυνατότητα για μια φυσιολογική ζωή.

Το Coeurs pour Tous Hellas- Καρδιές για Όλους, είναι παράρτημα του διεθνούς ιδρύματος Coeurs pour Tous που δημιούργησε το 1998 στη Γενεύη, ο καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός για την αρωγή των φτωχών παιδιών με καρδιοπάθεια.  

Στην Ελλάδα ετησίως γεννούνται από 800 έως 1.000 παιδιά με καρδιοπάθεια, από τα οποία το ένα τρίτο, κυρίως νεογνά, χρήζουν άμεσης καρδιοχειρουργικής επέμβασης.

Στο πεδίο μιας χώρας, που κατέχει αρνητική πρωτιά στην παιδική φτώχεια, υψηλότερη μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωζώνης, σύμφωνα με την Eurostat, ο ανθρωπιστικός φορέας Coeurs pour Tous Hellas – Καρδιές για Όλους δημιουργήθηκε µε γνώμονα τη σύγχρονη αυτή κοινωνική αναγκαιότητα.

Ποιο είναι ακριβώς το έργο σας;

Έργο μας είναι, η οικονομική ενίσχυση των άπορων και ανασφάλιστων παιδιών με καρδιοπάθεια.   Στη χώρα μας, γεννούνται κάθε χρόνο περί τα χίλια παιδιά με καρδιοπάθεια, και ας σκεφτούμε ότι, το 35% των παιδιών στην Ελλάδα είναι ανασφάλιστα. Για τα παιδιά λοιπόν, με καρδιοπάθεια, το Coeurs pour Tous Hellas αναλαμβάνει φιλανθρωπικά την χρηματοδότηση στα νοσήλια των απαιτούμενων επεμβάσεων τους, ιατρικών εξετάσεων και επεμβατικής καρδιολογίας. Το Coeurs pour Tous Hellas αποτελεί για την Ελλάδα, ένα νέο κεφάλαιο κοινωνικής προσφοράς.

Που γίνονται οι καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις;

Ο καθηγητής Αυξέντιος Καλαγκός, διεθνής Έλληνας, που το όνομα του συνδέθηκε με την ανιδιοτελή προσφορά του στην παιδοκαρδιοχειρουργική παγκοσμίως, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γενεύης χειρουργεί φιλανθρωπικά τα άπορα παιδιά με καρδιοπάθεια στο νοσοκομείο Παίδων ΜΗΤΕΡΑ με τη σύμπραξη των Ελλήνων γιατρών της ομάδας Προγράμματος Συγγενών Καρδιοπαθειών του ΜΗΤΕΡΑ και την αφιλοκερδή συμμετοχή τους σε αυτό το σκοπό. Όλες οι ιατρικές υπηρεσίες καρδιοχειρουργικής και επεμβατικής καρδιολογίας για άπορα και ανασφάλιστα παιδιά με καρδιοπάθεια, παρέχονται αφιλοκερδώς από τον καθηγητή Αυξέντιο Καλαγκό και την Ομάδα των Ελλήνων Γιατρών.

Τα παιδιά αυτά δεν καλύπτονται στα δημόσια νοσοκομεία;

Ένα μέρος αυτών καλύπτεται καθώς είναι μόνον δύο τα νοσοκομεία που διαθέτουν παιδοκαρδιοχειρουργικό τμήμα ενώ γνωρίζουμε, όλοι μας, ότι οι ελλείψεις στο δημόσιο τομέα υγείας είναι μεγάλες και ειδικότερα στην παιδοκαρδιοχειρουργική. Γι’ αυτό το λόγο, έως πρότινος, αξιοσημείωτο γεγονός ήταν, ο αριθμός των ασθενών παιδιών που οδηγούνταν   στο εξωτερικό, κυρίως στο Λονδίνο για επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς. Περιπτώσεις λοιπόν, ιδιαιτέρως σύνθετες ιατρικά, παιδιά που ο βαθμός δυσκολίας της καρδιολογικής πάθησης τους απαιτεί ανάλογη καρδιοχειρουργική επέμβαση και που λόγω ελλείψεων υποδομής στο δημόσιο τομέα, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν ζητούν μια διεξοδική λύση και αυτό ακριβώς προσφέρει το Coeurs pour Tous Hellas. Μιλάμε για     τις ζωές μωρών παιδιών που πολύ συχνά η κρισιμότητα της κατάστασης δεν επιτρέπει κανενός είδους αναμονή για τις επεμβάσεις τους.

 

grimani-pavlopoulos-00-a

 

Πώς αιτούνται στον φορέα σας οι οικογένειες που έχουν αυτό το πρόβλημα;

Οι αιτήσεις τους γίνονται είτε μετά από σύσταση των γιατρών τους, είτε απευθείας από τις ίδιες οικογένειες με την αιτιολογία της ανεπάρκειας του δημόσιου συστήματος στην παιδο-καρδιοχειρουργική και την αναζήτηση λύσης. Μέσα από ένα δίκτυο συνεργαζόμενων πανελλαδικά γιατρών δημόσιων νοσοκομείων, ενημερώνονται οι οικογένειες που είναι άπορες ή ανασφάλιστες με παιδιά σε υπέρτατο βαθμό δυσκολίας της καρδιολογικής πάθησης τους και αιτούνται την υποστήριξη μας. Ταυτοχρόνως ενημερώνονται οι γιατροί του Coeurs pour Tous Hellas που έχουν τον πρώτο λόγο επιστημονικά, για την αξιολόγηση κάθε περίπτωσης ασθενούς παιδιού, και τον προγραμματισμό της απαιτούμενης επέμβασης του.                                                                             Στην πραγμάτωση του απαιτητικού έργου μας, κύριος υποστηρικτής είναι, το Νοσοκομείο Παίδων ΜΗΤΕΡΑ με την διάθεση των υποδομών του και του ανθρώπινου εξειδικευμένου δυναμικού του.

Και πως γίνεται η επιλογή;

Ως κριτήριο, προέχει η ιατρική αναγκαιότητα του παιδιού. Παράλληλα μας δίδοντα στοιχεία των οικογενειών που αξιολογούνται από το λογιστικό τμήμα του   Coeurs pour Tous Hellas. Πρέπει να πώ, ότι οι περισσότερες από τις οικογένειες που αιτήθηκαν το 2016 βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας ενώ τα παιδιά, λόγω της ακραίας οικονομικής αδυναμίας των οικογενειών τους, διαφορετικά, θα ήταν αναγκασμένα να υπομείνουν σε συνθήκες αβεβαιότητας ως προς την έκβαση της θεραπείας τους.

Τι θαυμάζετε κυρίως στον καθηγητή Αυξέντιο Καλαγκό;

Την ανωτερότητα του και τη μεγαλοσύνη του. Όπως και την πειθαρχία του. Ακόμη, η δοτικότητα του αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό του αλλά και μια αφοπλιστική αντιμετώπιση σε κάθε ανταγωνισμό. Ανώτερο ζητούμενο για τον ίδιο είναι η επιστήμη του και τα παιδιά με καρδιοπάθεια που έχει γίνει, θάλεγε κανείς, φύλακας άγγελος τους… Έχω δει την σκηνή, και όχι μια φορά, να αλλάζει τα πάντα στο πρόγραμμα του και να παίρνει το πρώτο αεροπλάνο για να προλάβει π.χ. στο Κίεβο ή την Γεωργία κάποια επείγουσα περίπτωση   παιδιού. Στη συνείδηση του η έννοια της φιλανθρωπίας είναι καταχωρημένη από τα παιδικά του χρόνια – από την στάση ζωής του πατέρα του επίσης γιατρού, στην Κωνσταντινούπολη. Στον συναισθηματικό κόσμο του, ο Αυξέντιος Καλαγκός διαθέτει μια καρδιά για χιλιάδες παιδιά!

Πώς τον γνωρίσατε ως προσωπικότητα;

Δημοσιογραφικά, αρχικά για την πρώτη συνέντευξη του στον ελληνικό τύπο πριν από έξη χρόνια, στο περιοδικό Κ της Καθημερινής της Κυριακής, ενώ για αυτή την συνέντευξη έγινε αποστολή στη Γενεύη για τον συναντήσω και τον ακολούθησα επί ώρες, για δυόμιση μέρες, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης ( HUG) όπου ήταν ο διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής. Κατέγραψα τότε, την περίπτωση ενός             παιδιού που το είχαν ξεγράψει στην Ελλάδα και που οι γονείς απελπισμένοι           τηλεφώνησαν στον κύριο Καλαγκό για να το αναλάβει. Εκείνος, εφόσον βρισκόταν στη Γενεύη και όχι σε κάποια από τις αποστολές του σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, ανταποκρίθηκε άμεσα και χειρούργησε το κοριτσάκι με απόλυτη επιτυχία εκείνες τις μέρες.

Μετά από ένα διάστημα, τον ξανασυνάντησα για τα γυρίσματα της εκπομπής μου στην ΕΡΤ Ωραίοι ως Έλληνες όπου παρουσίασα το πορτραίτο του ως διεθνή Έλληνα και οικουμενικού γιατρού.

Και τι τον έκανε να αποφασίσει την επέκταση της επιστημονικής και φιλανθρωπικής δράσης του στην Ελλάδα;

Η πρόταση εδώ και τρία χρόνια να χειρουργεί και παιδιά στην Ελλάδα έγινε   από το ΜΗΤΕΡΑ και ο ίδιος το δέχτηκε αφιερώνοντας μέρος του χρόνου του. Ωστόσο, αντιμέτωπος με τη δοκιμαζόμενη ελληνική πραγματικότητα και τις ανάγκες της, αποφάσισε ότι πρέπει να δημιουργηθεί το παράρτημα του               ιδρύματος του στη χώρα μας για να βοηθηθούν τα άπορα παιδιά με καρδιοπάθεια και μου έκανε την τιμή να μου αναθέσει την ευθύνη του συγκεκριμένου ρόλου.

Πρακτικά πόσα παιδιά έχει βοηθήσει το Coeurs pour Tous Hellas;

Στον ένα χρόνο λειτουργίας μας στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα από τον Μάιο 2016 έως σήμερα ανταποκριθήκαμε σε δεκάδες αιτήματα οικονομικά αδύναμων οικογενειών και στηρίξαμε 59 άπορα παιδιά για εξετάσεις και καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις που έγιναν φιλανθρωπικά από τον καθηγητή Καλαγκό και την ομάδα του των Ελλήνων γιατρών .

Καλύψαμε τα νοσήλια και τα υλικά των επεμβάσεων τους ενώ αυτή την στιγμή υπάρχουν ήδη δέκα αιτήματα άπορων οικογενειών για τα παιδιά τους. Τόσο οι συνεργαζόμενοι γιατροί που χειρουργούν αφιλοκερδώς όσο και τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής που δίνουν καθημερινά αγώνα για την εξασφάλιση των πόρων του φορέα από χορηγίες και δωρεές, όλοι, προσφέρουν ένα αξιέπαινο εθελοντικό έργο.

 

kalagkos-11-a-a

 

Πως θα συνοψίζατε την ανθρωπιστική προσφορά του Αυξέντιου Καλαγκού.

Ότι εκατομμύρια παιδιά ανά την υφήλιο έχουν ανάγκη από μια επέμβαση ανοιχτής καρδιάς, εκατομμύρια λόγοι, αριστοποιούν το αποτέλεσμα κάθε ανθρωπιστικής ενέργειας του Coeurs pour Tous, που έχει δώσει σε χιλιάδες παιδιά με καρδιοπάθεια και συνεχίζει να δίνει τη δυνατότητα για μια φυσιολογική ζωή. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός και οι γιατροί συνεργάτες του, εφάρμοσαν μια πρωτοπόρο επιστημονική στρατηγική με στόχο επίσης, την εκπαίδευση εντόπιων γιατρών και τη δημιουργία περιφερικών καρδιολογικών κέντρων, ακριβώς, για την περίθαλψη των παιδιών με καρδιοπάθεια, προερχόμενων από υποβαθμισμένα περιβάλλοντα. Ο Αυξέντιος Καλαγκός και οι συνεργάτες του γιατροί προσφέρουν οικουμενικά, ένα μοναδικής σημασίας ανθρωπιστικό έργο.

 

COEURS POUR TOUS HELLAS.

 

Για τα παιδιά της Ελλάδας με συγγενή καρδιοπάθεια

 

kalagkos-11-b

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Επίτιμος πρόεδρος: Αυξέντιος Καλαγκός Καρδιοχειρουργός, καθηγητής Ιατρικής Σχολής Γενεύης.

Πρόεδρος: Άννα Γριμάνη Δημοσιογράφος

Αντιπρόεδρος: Σεραφείμ Κωνσταντινίδης Δημοσιογράφος.

Μέλη:

Αθανάσιος Φωκάς Ακαδημαϊκός, καθηγητής - κάτοχος της έδρας Mη Γραμμικής Μαθηματικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Cambridge, Δημήτρης Θάνος Διευθυντής του Ιδρύματος Βιοϊατρικών Ερευνών Ακαδημίας Αθηνών, Τερέζα Αγγελάτου Πρέσβης της Ελλάδας στην Τυνησία, Ιωάννης Ανδρέου Ακτινολόγος, Διευθυντής Απεικονιστικών Τμημάτων Νοσοκομείων ΥΓΕΙΑ & ΜΗΤΕΡΑ, Ανδρέας Πετρόπουλος Επικεφαλής τμήματος Παιδοκαρδιολογίας XMSK Hospital, Senior Consultant Merkezi Hospital, αναπ. καθηγητής Παιδιατρικής και Παιδοκαρδιολογίας Azerbaijan Medical University Baku, Γεώργιος Παναγιωτόπουλος Τ. Πρόεδρος Συμβουλίου Επικρατείας. πρόεδρος Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Σταυρούλα Μιχαλέα, φιλόλογος - γραμματέας CpTH.    

Εκτελεστική Επιτροπή:

Χριστίνα Κόκοτα Παιδαγωγός, μέλος Δ.Σ. Κ.Ο.Α, Ιωάννα Mουνδρέα Επιχειρηματίας, Ιφιγένεια Κατσαρίδου Ειδική σύμβουλος Ισότητας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Λούση Θεοδωροπούλου Advertising Manager, Έφη Παπαζαχαρίου Δημοσιογράφος Κατερίνα Φρέντζου Δημοσιογράφος, Τατιάνα Δρακάκη Ακτινολόγος,Ελένη Γιαννοπούλου Νομική σύμβουλος, Μελέτιος Μπαμπέκος Φορολογικός σύμβουλος. Χριστίνα Φλυτζάνη Λογιστής.

Γιατροί Προγράμματος Συγγενών Καρδιοπαθειών ΜΗΤΕΡΑ:

Καρδιολόγοι: Αφροδίτη Τζίφα . Πιπίνα Μπόνου, Αρετή Κομνού, Μαριάννα Σταματελάτου, Δημοσθένη Αβραμίδη, Ιωάννη Παπαγιάννη.

Καρδιοχειρουργοί: Φώτιος Μητρόπουλος . Παναγιώτης Σφυρίδης . Ευαγγελία Νταλαρίζου. Αναισθησιολόγοι: Κωνσταντίνος Πατρής . Χρήστος Αποστολίδης. Εξωσωματιστής: Ηλίας Λάζαρος.

Επιστημονικό Συμβούλιο με συμβουλευτικό χαρακτήρα:

Επικεφαλής Αφροδίτη Τζίφα Διευθύντρια της Παιδοκαρδιολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Παίδων ΜΗΤΕΡΑ. Συνεργαζόμενα μέλη: Γεώργιος Χρούσος Διευθυντής Καθηγητής Παιδιατρικής Α’ Παιδιατρική Κλινική Παν/μίου Αθηνών. Ευάγγελος Καρανάσιος Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», τ. πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Καρδιολογίας. Αντώνης Βλάχος Επίκουρος καθηγητής Παιδοκαρδιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Γιώργος Γιαννακούλας Λέκτορας Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή ΑΠΘ και καρδιολόγος Καρδιολογικής Κλινικής ΑΧΕΠΑ.

Το έργο του Coeurs pour Tous Hellas υποστηρίζουν οι χορηγοί: Eλληνικός Ερυθρός Σταυρός, Koινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, Ίδρυμα MARFIN, Τράπεζα Eurobank, Private Banking Eurobank,              WIND, Ολυμπιακή Ζυθοποιία, Τράπεζα Πειραιώς, Folli Follie, AEGEAN,       και ιδιώτες δωρητές.  

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017 20:49

Ο Άγγελος Γκέτσης μας βάζει τα γυαλιά

|

Συνέντευξη του ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΚΕΤΣΗ στο ειδικό τεχνολογικό site “itechnews365.com”

 

 

 

 

 

Περάσανε σχεδόν τρία χρόνια από την στιγμή που ο Άγγελος Γκέτσης έκανε την εμφάνισή του στην τηλεόραση παρουσιάζοντας στον κόσμο την εφεύρεσή του. Ένα ζευγάρι γυαλιά που χρησιμοποιούν υπερήχους για να εντοπίζουν εμπόδια στο περιβάλλον ενός ατόμου με σοβαρά προβλήματα όρασης και να τον προειδοποιούν για την ύπαρξή τους. Ο μαθητής τότε της τρίτης Λυκείου είχε μάλιστα βραβευτεί στο διαγωνισμό "Google Science Fair" το 2014 κατακτώντας την πρώτη θέση.

Μετά από τρία χρόνια ο Άγγελος Γκέτσης μας εξομολογείται ότι κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τα ειδικά γυαλιά P.E.ACE (Portable Evasine Assistance) που θα δώσουν λύση σε χιλιάδες ανθρώπους. 

Το 2014 αν δεν κάνω λάθος εμφανίστηκες στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega Channel παρουσιάζοντας την εφεύρεση σου. Μπορείς να μας περιγράψεις με λίγα λόγια τι ακριβώς είναι και τι κάνει;

Με λίγα λόγια τα γυαλιά P.E.ACE λειτουργούν σαν μια νυχτερίδα, δηλαδή χρησιμοποιούν ήχους σε υψηλή συχνότητα και στη συνέχεια χρησιμοποιούν την ηχώ που παράγεται από την αντανάκλαση των ηχητικών κυμάτων πάνω σε επιφάνειες για να υπολογίσουν την απόσταση του χρήστη, από τα αντικείμενα που υπάρχουν γύρω του και τον ειδοποιούν για την ύπαρξη τους με δονήσεις είτε αυτές δυνατές είτε πιο ήπιες ανάλογα με το πόσο κοντά βρίσκεται σε κάποιο αντικείμενο.

Από που εμπνεύστηκες αυτήν την εφεύρεση;

Η έμπνευση μου ήρθε όταν ανακάλυψα τον  παγκόσμιο διαγωνισμό της Google το Google Science Fair. Έναν διαγωνισμό με σκοπό την προώθηση νέων ιδεών που λύνουν πραγματικά προβλήματα.  Απευθυνόταν σε παιδιά κάτω των 18 ετών και ήθελα να συμμετάσχω... Κάθισα να βρω ένα πρόβλημα και ένα τρόπο να το λύσω. Αυτό που βρήκα και μου έκανε εντύπωση...  Παρά το γεγονός,  ότι παρότι έχουμε όλη αυτή την ανάπτυξη στην τεχνολογία τα βοηθήματα που έχουν στην διάθεση τους άτομα με έλλειψη όρασης είναι ελάχιστα και μη ανεπτυγμένα στο επίπεδο των εποχών μας.

Πόσο καιρό σου πήρε να υλοποιήσεις το έργο σου; Είχες κάποιον να σε βοηθήσει;

Η υλοποίηση του έργου μου πήρε περίπου μια εβδομάδα και όλο το έργο έγινε από εμένα. Το οικογενειακό μου περιβάλλον δεν έχει άτομα με γνώσεις σε ρομποτική και προγραμματισμό, ο πατέρας μου είναι δημοσιογράφος και η μητέρα μου έχει ένα κατάστημα με είδη δώρων. Οπότε πηγή γνώσεων και βοήθειας για εμένα, ήταν το Internet.

Συνολικά πόσο σου στοίχισε; Μπόρεσες και βρήκες όλα τα υλικά από την ελληνική αγορά;

Ένας από τους στόχους μου ήταν τα γυαλιά να είναι προσιτά σε όλους, έτσι το κόστος κατασκευής ήταν περίπου 60 ευρώ και παραμένει τόσο. Όσο για την εύρεση των υλικών μπορώ να πω ότι δεν ήταν καθόλου δύσκολη παρότι η διαθεσιμότητα ήταν μικρή αλλά με τα χρόνια έχω δει μια σημαντική άνοδο στην ελληνική αγορά.

Από το 2014 όπου παρουσίασες την εφεύρεση σου ενδιαφέρθηκε κανείς να επενδύσει σε εσένα και στα ειδικά γυαλιά για άτομα με σοβαρά προβλήματα όρασης;

Δυστυχώς μέχρι και σήμερα δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον και ότι ανάπτυξη έχει υπάρξει πάνω στα γυαλιά έχει γίνει από εμένα και με δικά μου χρήματα...

 

aggelos-nov-22-a


Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Αυτή την στιγμή στόχος μου είναι να τελειώσω την σχολή μου και στην συνέχεια να σχηματίσω μια startup από άτομα από διάφορα επιστημονικά υπόβαθρα με σκοπό την ανάπτυξη νέων ιδεών και την επίλυση προβλημάτων. Και γενικά θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ και να βοηθάω με τις δημιουργίες μου.

 

aggelos-gialia-77-d

 

Έχεις βραβευτεί από την Google, σου πρόσφεραν μία μελλοντική συνεργασία; Ποια ήταν η εμπειρία σου από αυτή τη βράβευση;

Η εμπειρία μου ήταν καταπληκτική είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τα γραφεία της Google στην Ελλάδα και να γνωρίσω πολλά άτομα που αποτελούν το δυναμικό της Google στην Ελλάδα. Η Google δεν μου έκανε κάποια πρόταση για συνεργασία και αυτό κατά την άποψη μου είναι καλό γιατί ο σκοπός του διαγωνισμού ήταν να αναδείξει νέα μυαλά και ιδέες.. Τώρα η πορεία που θα ακολουθήσουν αυτά τα μυαλά, πρέπει να αποτελεί δική τους επιλογή και προσπάθεια... Θεωρώ ότι η  λογική της Google, είναι αν αυτά τα μυαλά θα ήθελαν να συνεργαστούν μαζί μας θα πρέπει να περάσουν την ίδια πόρτα που πέρασαν όλοι και δεν θα τους δοθεί κάποια ξεχωριστή ευκαιρία.

|

Επικίνδυνος ο μετακομμουνιστικός αλβανικός αλυτρωτισμός

 

 

 

 

 

 

Συνέντευξη στην

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

"Αν οι αλυτρωτικές φωνές στη γειτονική χώρα ήταν προϊόντα μιας περιθωριακής ομάδας, τα πράγματα δεν θα ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικά. Όταν, όμως, αποτελούν κυβερνητικό Πρόγραμμα, αλλά και δεσπόζουσα ιδεολογία σε πνευματικούς θεσμούς της χώρας αυτής (π.χ. Ακαδημία), και όταν συντονίζονται με επιθετικές πολιτικές άλλης γειτονικής χώρας, τότε τα πράγματα αλλάζουν", επισημαίνει στην συνέντευξη που παραχώρησε στην "Γ", ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Θανάσης Γκότοβος.

Αφορμή για την συνέντευξη αυτή, στάθηκε το τεράστιο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε μετά την έκδοση του νέου βιβλίου του πανεπιστημιακού Θανάση Γκότοβου -Τσαμουριά. Πολλές οι συζητήσεις και προβληματισμοί που έχουν προκληθεί σε κάθε επίπεδο με τα στοιχεία που φέρνει ο κ.Γκότοβος στο φως. Ήταν για μας άγνωστα και αρκετά αδιευκρίνιστα και νομίζω πως η συνέντευξη που μας παραχώρησε ο κ. Γκότοβος θα λύσει όχι μόνο πολλές απορίες αλλά συνεισφέρει και στη γνώση και αλήθεια μιας περιοχής που έχει περάσει τόσα πολλά αλλά και σε ρωγμές της ιστορίας που αρχίζουν να φωτίζονται…

Τι ακριβώς σημαίνει Τσαμουριά;

Η περιοχή του σημερινού νομού Θεσπρωτίας, ένα τμήμα του νομού Πρέβεζας και τμήμα της Βορείου Ηπείρου, στα βόρεια της Κονίσπολης, ονομαζόταν επί Τουρκοκρατίας Τσαμουριά. Υπάρχουν διάφορες εκτιμήσεις για την ετυμολογία της λέξης και επομένως για την αρχική σημασία της. Καμία από αυτές δεν είναι μέχρι σήμερα γενικώς αποδεκτή.

Είναι μια σελίδα με αρκετά σκοτάδια στην οποία ρίχνετε φως και μάλιστα τόσο φως σε μια περίοδο που και πάλι προκύπτουν αλυτρωτικές τάσεις από την όμορη χώρα. Γιατί όμως αυτή την περίοδο;Τι νομίζετε πως το προκαλεί;

Η περίοδος της Κατοχής είναι όντως μια από τις πιο σκοτεινές και αιματηρές περιόδους για τη Θεσπρωτία και την Πρέβεζα, διότι τότε επιχειρήθηκε εκεί ο «καθαρισμός» της περιοχής από το χριστιανικό στοιχείο, δηλαδή είτε ο φυσικός αφανισμός (δολοφονίες, εκτελέσεις, στέρηση των προς το ζήν) είτε η φυγή μέσω της τρομοκράτησης του χριστιανικού πληθυσμού από ένοπλα τμήματα μουσουλμάνων Τσάμηδων, υπό την επίβλεψη των κατοχικών δυνάμεων, ιταλικών μέχρι το καλοκαίρι του 1943 και γερμανικών αργότερα και μέχρι το καλοκαίρι του 1944). Τα γεγονότα αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, με κορυφαία την εκτέλεση των 49 της Παραμυθιάς και την καταστροφή των χωριών του Φαναρίου.

Διαβλέπετε κάποιο κίνδυνο από την όλη αυτή αφύπνιση;

Αν οι αλυτρωτικές φωνές στη γειτονική χώρα ήταν προϊόντα μιας περιθωριακής ομάδας, τα πράγματα δεν θα ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικά. Όταν, όμως, αποτελούν κυβερνητικό Πρόγραμμα, αλλά και δεσπόζουσα ιδεολογία σε πνευματικούς θεσμούς της χώρας αυτής (π.χ. Ακαδημία), και όταν συντονίζονται με επιθετικές πολιτικές άλλης γειτονικής χώρας, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρεί τον μετακομμουνιστικό αλβανικό αλυτρωτισμό ως επικοινωνιακό παιχνίδι για εσωτερική (αλβανική) κατανάλωση, αλλά ως πραγματική απειλή, ως εχθρική ενέργεια της ηγεσίας της γειτονικής χώρας απέναντι στη χώρα μας. Ο αλβανικός αλυτρωτισμός, άλλωστε, έχει δημιουργήσει και σε άλλες περιοχές των Βαλκανίων ζητήματα (π.χ. Κόσοβο, ΦΥΡΟΜ), η Τσαμουριά είναι ένα από τα μέτωπά του. Άλλωστε δεν υπάρχει σχεδόν καμία πρώην κομμουνιστική χώρα στην οποία να μην έχουν εκδηλωθεί μετά την κατάρρευση του καθεστώτος ακραίες εθνικιστικές και αλυτρωτικές τάσεις στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

Πόσο δύσκολο ήταν να βρεθούν και να καταγραφούν πηγές και μαρτυρίες για την Τσαμουριά;

Στην πρώτη περίοδο, αμέσως μετά τα γεγονότα, δεν ήταν πολύ δύσκολο να βρεθούν και να καταγραφούν μαρτυρίες. Ωστόσο οι ερευνητές της εποχής εκείνης είχαν άλλη μεθοδολογία και έτσι δυστυχώς δεν συγκέντρωσαν αυτούσιες μαρτυρίες με τη μορφή συνεντεύξεων, αλλά περιορίστηκαν στα συμπεράσματα και στις καταγραφές. Επειδή, όμως, η ελληνική διοίκηση κατά τη διάρκεια της Κατοχής από ένα σημείο και μετά είχε παραλύσει στην περιοχή, επίσημη καταγραφή των συμβάντων δεν υπήρξε, παρά μόνο μετά την απελευθέρωση.

Αντιθέτως, η γερμανική στρατιωτική διοίκηση διενεργούσε λεπτομερέστατες καταγραφές των συμβάντων σε καθημερινή βάση. Από τις καταγραφές αυτές προκύπτει μια πολύ ρεαλιστική εικόνα για τους υπευθύνους της καταστροφής και τη δράση τους. Τα στοιχεία αυτά φυλάσσονται στα γερμανικά στρατιωτικά αρχεία στις πόλεις Κόμπλενς και Φράϊμπουργκ της Γερμανίας. Όσοι ενδιαφέρονται να τα μελετήσουν πρέπει να ταξιδέψουν μέχρι εκεί. Δυστυχώς τα αρχεία αυτά δεν έχουν ψηφιοποιηθεί, ώστε να έχει κανείς πρόσβαση και εξ αποστάσεως.

Πώς θα περιγράφατε την προσωπικότητα του Dr.Nuri Dino του πρωτεργάτη της Ξίλια;

Για την ίδια την προσωπικότητα του Νουρί Ντίνο δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Τα γερμανικά αρχεία, αλλά και κάποιες μαρτυρίες Γερμανών αξιωματικών που τον γνώρισαν από κοντά και έγραψαν μετά τον πόλεμο αναμνήσεις από την εποχή εκείνη, υπογραμμίζουν τη φανατική προσήλωση στην ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας, τη φιλοδοξία του να γίνει νομάρχης Θεσπρωτίας και αργότερα Αργυροκάστρου, την ικανότητά του να δίνει στις γερμανικές αρχές χρήσιμες πληροφορίες για την ελληνική αντίσταση και το μεγάλο μίσος του για τους Έλληνες και την Ελλάδα.

Όπως αναφέρετε και μέσα στο βιβλίο σας υπήρχαν και σε άλλες βαλκανικές και όχι μόνο περιοχές παρόμοιες ενέργειες επιθετικού μειονοτικού εθνικισμού, όπως στην Βοσνία, Κόσσοβο, Τσεχία, Πολωνία, Ρουμανία, Ουκρανία, Ρωσία, Βαλτική....ποιά η διαφορά τους με τις πολύπαθες περιοχές της Θεσπρωτίας;

Δύο είναι οι πιο σημαντικές διαφορές. Η πρώτη αφορά την έκταση της δράσης του μειονοτικού εθνικισμού στη Θεσπρωτία, όπου μεγάλο μέρος του χριστιανικού πληθυσμού κατά τη διάρκεια της Κατοχής αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την περιοχή, ενώ οι δολοφονίες και οι εκτελέσεις πρέπει να ξεπερνούν τον αριθμό 525 που δίνει μια επίσημη εμπιστευτική έκθεση (η έκθεση Ζάκκα) το 1948. Η δεύτερη αφορά τη διαδικασία εξόδου των Μουσουλμάνων Τσάμηδων, όταν τα ένοπλα τμήματά τους, χωρίς τη στήριξη πλέον των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων, ήρθαν αντιμέτωπα με τις συμμαχικές δυνάμεις, εκπροσωπούμενες από τους πολεμιστές του Ζέρβα, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, μαζί με τον άμαχο πληθυσμό (γυναικόπαιδα). Η φυγή των γερμανικών και φιλογερμανικών μειονοτήτων στην Ανατολική Ευρώπη προς τη Γερμανία ήταν ιδιαίτερα αιματηρή και ο κόκκινος στρατός ιδιαίτερα σκληρός. Η εκκένωση της Θεσπρωτίας από τον αλβανομουσουλμανικό πληθυσμό το καλοκαίρι και το Φθινόπωρο του 1944, παρά τα περιορισμένης έκτασης έκτροπα που σημειώθηκαν κατά την απελευθέρωση ορισμένων πόλεων λίγους μήνες πριν την απόφαση της ηγεσίας των Αλβανοτσάμηδων για εκκένωση της περιοχής, υπήρξε συντεταγμένη και δεν συνοδεύτηκε από ωμότητες των μονάδων του Ζέρβα εναντίον του άμαχου πληθυσμού.

 

gkotovos-vivlio-44-a

 

Υπήρξε ποτέ δίκη και καταδίκη αυτών των εγκληματιών πολέμου που σήμερα θα λογοδοτούσαν σε διεθνή δικαστήρια;Γνωρίζουμε την τύχη τους;

Σε ό,τι αφορά την πλευρά των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που είχαν εμπλακεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής σε εγκλήματα, υπήρξαν δίκες και καταδίκες από το 1945 μέχρι το 1948. Μόνο που οι δικαστικές αποφάσεις δεν εκτελέστηκαν ποτέ, διότι οι καταδικασθέντες βρίσκονταν τότε σε αλβανικό έδαφος και δεν εκδόθηκαν ποτέ στην Ελλάδα για να εκτίσουν την ποινή. Από την πλευρά των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων καταδικάστηκε ένας μόνο, ο στρατηγός Hubert Lanz στις λεγόμενες παρεπόμενες δίκες της μεγάλης δίκης της Νυρεμβέργης, αλλά ποτέ δεν εξέτισε ολόκληρη τη δωδεκαετή ποινή φυλάκισης. Το 1951 αποφυλακίστηκε ύστερα από αμερικανική παρέμβαση. Παρότι η Ελλάδα, με πρωταγωνιστή τον Ηπειρώτη δικαστή Ανδρέα Τούση, επί μία δεκαετία – μέχρι το 1959 - προσπάθησε να υποχρεώσει τους Γερμανούς εγκληματίες πολέμου να λογοδοτήσουν για τη δράση τους, η δυτικογερμανική κυβέρνηση προέβαλε σθεναρή αντίσταση και ουσιαστικά τους προστάτευσε τόσο από την ελληνική, όσο και από τη γερμανική δικαιοσύνη. Πρόκειται για ένα θλιβερό κεφάλαιο στις μεταπολεμικές ελληνογερμανικές σχέσεις που δεν έχει ακόμη πλήρως ερευνηθεί. Άλλωστε δεν είναι το μόνο.

Τι σημαίνει τελικά ιστορική καταγραφή για μια περιοχή που βίωσε μαι πρωτοφανή βία από μια μειονότητα;

Είναι υποχρέωση της επιστήμης να δώσει μια ρεαλιστική εικόνα των συμβάντων της εποχής αυτής στην περιοχή κατά τη διάρκεια της Κατοχής, καθώς και των αιτίων που τα προκάλεσαν. Θα ήταν, νομίζω, ασέβεια προς τη μνήμη όσων έχασαν τότε τη ζωή τους εξ αιτίας της φασιστικής και ναζιστικής βίας των κατοχικών στρατευμάτων και των συμμάχων τους αν υιοθετούσαμε μια στάση απάθειας ή λήθης απέναντι στα γεγονότα.

Ποτέ σε κανένα σχολικό βιβλίο ιστορίας δεν έχει διδαχθεί αυτή η ιστορική πτυχή. Πόσο αναγκαία την κρίνετε και γιατί;

Είναι αναγκαία από παιδαγωγικής πλευράς, τόσο για τη δημιουργία γνήσιας ιστορικής συνείδησης, όσο και για τη συμμετοχή των νέων, και αργότερα των πολιτών, στο δημόσιο διάλογο για τα ζητήματα αυτά, όταν ανακινούνται για οποιονδήποτε σκοπό. Η δική μας άγνοια ή λειψή πληροφόρηση γύρω από τα γεγονότα και τις αιτίες τους είναι πολύτιμοι βοηθοί για τους επιτήδειους που, για τους δικούς τους λόγους, επιχειρούν να διαδώσουν μια στρεβλή εικόνα για αυτά που συνέβησαν στην Ήπειρο κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η έκφραση «περασμένα, ξεχασμένα» μπορεί να είναι χρήσιμη για ορισμένες περιπτώσεις, για άλλες όμως έχει μεγάλο κόστος.

|

Δημήτρης Βλαχοπάνος:

Να αυξήσουμε τις ώρες της αγρύπνιας μας

Της

ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

Την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου ο Δημήτρης Βλαχοπάνος παρουσίασε στην αίθουσα του Μ.Φ. Συλλόγου «Σκουφάς» Άρτας το νέο του βιβλίο με τίτλο «Ισαάκ Μιζάν, αριθμός βραχίονα 182641», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Άπειρος Χώρα». Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που ιστορεί την τραγική περιπέτεια του Αρτινού Εβραίου Ισαάκ Μιζάν, ο οποίος οδηγήθηκε μαζί με άλλους 351 Αρτινούς και 70 περίπου χιλιάδες Έλληνες Εβραίους στα ναζιστικά στρατόπεδα της φρίκης και του αίσχους. Από τους 352 Αρτινούς Εβραίους επέζησαν τελικά μόνο οι 23. Η Εβραϊκή Κοινότητα, ύστερα από χίλια περίπου χρόνια ζωής και δράσης στην Άρτα, παύει οριστικά να υφίσταται το έτος 1959. Ο Ισαάκ Μιζάν είναι ο τελευταίος Εβραίος που, μαζί με τον Αβραμίνο Ιερεμία, εγκαταλείπει την Άρτα το 1961.

Με την ευκαιρία της έκδοσης και παρουσίασης του βιβλίου συνομιλήσαμε με τον συγγραφέα Δημήτρη Βλαχοπάνο. Και επικεντρώσαμε φυσικά στο βιβλίο, αλλά και στην Άρτα και στην Εβραϊκή Κοινότητα.

Ερώτηση: Κύριε Βλαχοπάνε, Ισαάκ Μιζάν, λοιπόν. Το ’πατε και το κάνατε. Ένα δραματικό οδοιπορικό, όπως γράφετε, από τη ζωή στο θάνατο. Αναλάβατε ένα αρκετά δύσκολο ομολογουμένως έργο. Πώς το αποτολμήσατε; Τι σας ώθησε σ’ αυτή σας την απόφαση;

Απάντηση: Ο Ισαάκ Μιζάν υπήρξε για μένα μια από τις πιο σημαντικές, τις πιο συγκλονιστικές μορφές που αποτελούν πλέον σταθμό στη ζωή μου. Θέλω όμως να σου πω πως από τα φοιτητικά μου ακόμη χρόνια, διαβάζοντας για τα στρατόπεδα των κρατουμένων και μελλοθανάτων, ένιωθα πάντα ένα μούδιασμα ψυχής διατρέχοντας τις απίστευτες ιστορίες που βίωσαν και κουβάλησαν όσοι επέζησαν και επέστρεψαν. Οφείλω να σημειώσω, ωστόσο, πως οι άνθρωποι αυτοί έμοιαζαν κάπως απόμακροι. Και το ίδιο το χρονικό της κράτησής τους φάνταζε πιο πολύ σαν ένα μυθικό τοπίο στην ομίχλη παρά σαν μια πραγματικότητα, έμοιαζε σαν μια ταινία τρόμου παρά σαν ένα μέρος της ιστορίας, το πιο αποτρόπαιο, του δεύτερου μεγάλου πολέμου. Κατά έναν περίεργο τρόπο είχε συναφθεί μια υπόγεια συνθήκη: ούτε εκείνοι επιθυμούσαν να μιλούν για τις φοβερές αυτές εμπειρίες τους στα στρατόπεδα ούτε εμείς τολμούσαμε να ρωτήσουμε και να διαταράξουμε έναν φρικώδη κόσμο που είχε πλέον αποθηκευτεί και αναπαυόταν στο υποσυνείδητό τους. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να επιχειρήσουμε πλέον να γκρεμίσουμε το φράχτη, το τείχος, ας πούμε, της σιωπής και να παραβιάσουμε τις αμπαρωμένες πύλες αυτού του απαγορευμένου κεφαλαίου.

Ερώτηση: Θέλετε να πείτε πως η συνάντησή σας με τον Ισαάκ Μιζάν και την ιστορία ήταν κάτι που «ξύπνησε» ξαφνικά μέσα σας αυτή την επιθυμία, αν μπορούμε να την ονομάσουμε έτσι;

Απάντηση: Όχι ακριβώς. Ας μου επιτρέψεις να σημειώσω πως οι πρώτες μεταπολεμικές τραγωδίες που διαχύθηκαν μέσα μου προήρθαν απ’ τα δικά μας στρατόπεδα, δηλαδή τα ελληνικά στρατόπεδα κρατουμένων. Απ’ τη Μακρόνησο κυρίως. Τα ελληνικά αυτά κολαστήρια με άφησαν πολλές νύχτες άγρυπνο. Και μ’ έκαναν να μιλώ συχνά στα μαθήματά μου γύρω από την αβάσταχτη αυτή βία της Μακρονήσου και των άλλων τόπων εξορίας. Η ιστορία, ωστόσο, των ναζιστικών στρατοπέδων άρχισε να γράφεται μέσα μου από τις αρχές του 1990, όταν επισκέφτηκα το στρατόπεδο Μάουτχαουζεν στην Αυστρία και βρέθηκα να χάνω το μυαλό μου μπροστά στο ασύλληπτο αυτό έγκλημα. Γιατί είναι άλλο πράγμα να διαβάζεις ή να βλέπεις ταινίες με αυτά τα θέματα και άλλο πράγμα να βρίσκεσαι μέσα στην ίδια τη φρίκη του κολαστηρίου, μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον με τα μουντά κτίρια που σου δημιουργεί την αίσθηση ότι αναπνέεις παντού μολυσμένο αέρα ή ότι χτυπά τα ρουθούνια σου η μυρουδιά καμένου ανθρώπινου σώματος. Αλλά μου φαινόταν αδύνατο να καταπιαστώ με τη συγγραφή ενός τέτοιου θέματος. Έλεγα πως τέτοιο δικαίωμα δεν είχα. Μόνο αυτοί που έζησαν τη φρίκη, μόνο αυτοί μπορούν να την αφηγηθούν και να τη γράψουν. Δεν τολμούσα, με άλλα λόγια, ούτε να σκεφτώ το ξεκίνημα ενός τέτοιου αφηγήματος.

Ερώτηση: Οπότε ήρθε η συγκυρία του Ισαάκ Μιζάν. Πώς προέκυψε αυτή η περίεργη και σημαντική, όπως την ονομάσατε, γνωριμία;

Απάντηση: Ήταν κάπου την άνοιξη του 2012, λίγο μετά το διήμερο εκδηλώσεων που, επί δημαρχίας Γιάννη Παπαλέξη, οργάνωσε το Μάρτη του 2012 ο Δήμος Αρταίων, σε συνεργασία με τον Μουσικοφιλολογικό Σύλλογο “Σκουφάς”, για να τιμήσει τη μνήμη των Αρτινών Εβραίων μαρτύρων του Ολοκαυτώματος, όταν δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον Ισαάκ Μιζάν. Με γνώριζε από τα άρθρα μου στις τοπικές εφημερίδες και μου εκδήλωσε την επιθυμία του να τα εκδώσει σε βιβλίο. Κι εκεί ξαφνικά και χωρίς να το έχω σκεφτεί πιο πριν, του αντιπρότεινα να γράψω τη δική του ιστορία και να την κάνουμε βιβλίο. Του φάνηκε κάπως απίστευτο. Κι εμένα αρκετά τολμηρό και εξίσου πολύ υπέροχο για να γίνει πράξη. Από εκεί και μετά ξεκίνησε το ταξίδι. Είχα στη διάθεσή μου τις συνεντεύξεις του Ισαάκ Μιζάν σε διάφορα μέσα, αλλά περισσότερο τη συχνή επικοινωνία μαζί του. Κάθε φορά ανακάλυπτα ότι ο Ισαάκ Μιζάν ήταν ένας φλογερός λάτρης της Άρτας, ένας πραγματικός Αρτινός που η καρδιά του δεν ξεκόλλησε ποτέ απ’ αυτή, απ’ την πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Ερώτηση: Το Κομμένο πώς; Γιατί στο βιβλίο γίνεται εκτενής αναφορά στο Κομμένο. Βάζετε, μάλιστα, στις πρώτες κιόλας σελίδες τον Ισαάκ Μιζάν να κατεβαίνει απ’ την Άρτα στο Κομμένο με τα πόδια το απόγευμα της 16ης Αυγούστου 1943, την ίδια δηλαδή ημέρα της σφαγής.

Απάντηση: Ναι, ήμουν έτοιμος να σας πω και γι’ αυτό. Μια εξαιρετική πτυχή της μορφής του Ισαάκ Μιζάν είναι οι φιλικές σχέσεις που είχε και εξακολουθεί ακόμη και τώρα να έχει με πρόσωπα του Κομμένου. Έχει καταγραφεί μέσα μου από τις πρώτες κουβέντες που αντάλλαξα μαζί του πως ο Ισαάκ Μιζάν έχει μια ερωτική σχέση με το Κομμένο. Γι’ αυτό και το ξεκίνημα του βιβλίου με το ολοκαύτωμα του Κομμένου ξεπήδησε εντελώς αυθόρμητα μέσα από αυτή τη σχέση του ήρωα με το χωριό μου. Αλλά ήταν για μένα σημαντικό να φέρω τον δεκαεξάχρονο έφηβο Ισαάκ αντιμέτωπο με την κτηνωδία του ναζισμού βάζοντάς τον να φτάνει με τα πόδια στο Κομμένο λίγες ώρες μετά την αποχώρηση των γερμανών εκτελεστών. Είναι η περίπτωση της τραγικής ειρωνείας: δεν μπορεί εκείνη τη χρονική στιγμή να περάσει απ’ το μυαλό του ήρωα και η μικρότερη έστω υπόνοια ότι λίγους μόνο μήνες μετά θα γνωρίσει ο ίδιος την ακόμη φρικτότερη όψη της ναζιστικής βίας.

Ερώτηση: Άρα, θέλετε να πείτε πως ο Ισαάκ Μιζάν μιλά συχνά για το Κομμένο ακόμη. Το διατηρεί καλά στη μνήμη του.

Απάντηση: Ναι, φυσικά. Διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον συνομήλικό του Χρήστο Δημητρίου, ο οποίος είναι και δικός μου φίλος, είμαι κάπως σαν μια γέφυρα που συχνά τους φέρνω σε επαφή. Σημειώνω πως με τον Χρήστο Δημητρίου έχω περάσει πολλές ώρες μιλώντας για το παρελθόν, ιδίως όμως για τη φοβερή δεκαετία του ’40 και τη σφαγή του Κομμένου. Κι έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στον Ισαάκ Μιζάν, γι’ αυτό και τον ευχαριστώ μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Αλλά ξέρεις ποιο είναι το φοβερό στην περίπτωση αυτή; Το φοβερό είναι πως ο φίλος του Χρήστος Δημητρίου αγνοούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια παντελώς την ομηρία του Μιζάν και της οικογένειάς του στα στρατόπεδα. Κι έμεινε με το στόμα ανοιχτό όταν του την αφηγήθηκα. Γράφω και στο βιβλίο πως οι Εβραίοι έθαψαν για πολλά χρόνια μέσα τους την ιστορία τους.

vlaxopanos-sxismenou-00-a

Ερώτηση: Και η παρουσίαση στην Άρτα;

Απάντηση: Ήταν μια μεγάλη στιγμή. Για μένα, αλλά και για τον Ισαάκ Μιζάν. Και για την Εβραϊκή Κοινότητα της Άρτας. Και για την ίδια την Άρτα. Η τοπική κοινωνία ανέβηκε με ευλάβεια τα σκαλιά του «Σκουφά» και άκουσε με βαθύ σεβασμό τους ομιλητές της βραδιάς. Υπάρχει, ευτυχώς, κι αυτή η Άρτα. Της μνήμης. Και της ελπίδας, επομένως.

Ερώτηση: Μόνο η Άρτα; Θέλω να πω, θα έχουν την τύχη και άλλες πόλεις να γνωρίσουν το βιβλίο σας και την ιστορία του Ισαάκ Μιζάν;

Απάντηση: Φυσικά. Μετά την Άρτα το βιβλίο θα διανύσει πολλά χιλιόμετρα και θα φτάσει σε αρκετές πόλεις. Με προτεραιότητα την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Λάρισα κλπ. Σημειώνω πως είναι πολύ συγκινητική η στήριξη που μου παρέχει το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος και οι Ισραηλιτικές Κοινότητες.

Ερώτηση: Δύσκολοι όμως οι καιροί για τέτοια ταξίδια.

Απάντηση: Το ταξίδι του βιβλίου είναι μια γοητευτική και πολυδιάστατη εμπειρία. Είναι μια κορυφαία κοινωνική και πολιτική πράξη. Όσοι ασχολούνται με τη γραφή, καλούνται να δοκιμαστούν μέσα στις δύσκολες συνθήκες. Το βιβλίο είναι μια μάχη με πολλά μέτωπα. Πρέπει να την κερδίσουμε.

Ερώτηση: Ποιο είναι το γενικό συμπέρασμα που έχετε καταγράψει ως τώρα με την έκδοση του βιβλίου σας;

Απάντηση: Θεωρώ πως είναι απόλυτη ανάγκη να γνωρίσουμε καλύτερα την ιστορία μας, τουλάχιστον την πρόσφατη. Οφείλουμε να μιλήσουμε πιο πολύ για την πόλη μας, την περιοχή μας και την ιστορία τους. Μοιάζει με σκάνδαλο, εβδομήντα μόλις χρόνια μετά το τέλος αυτού του εγκλήματος, οι παλιότεροι Αρτινοί να έχουν καταχωνιάσει γρήγορα – γρήγορα στις πίσω σελίδες τους το μεγαλείο και την τραγωδία της Εβραϊκής Κοινότητας. Και οι νεότεροι να αγνοούν παντελώς την ύπαρξή της. Στην Άρτα δεν υπάρχει πλέον ούτε ένας Εβραίος, δε γίνεται καμιά σχεδόν κουβέντα για την ιστορία τους, δε διατίθεται στα σχολεία ούτε μια ώρα το χρόνο για μια σύντομη αναφορά στην πικρή και τραγική ιστορία τους. Πρέπει, λοιπόν, να ξαναβάλουμε την ιστορία στην καθημερινή μας ζωή. Και όσοι από εμάς έχουμε συναίσθηση του ρόλου μας και της ευθύνης μας μέσα στα δρώμενα της κοινωνίας, οφείλουμε να αυξήσουμε τις ώρες της αγρύπνιας μας. «Ο καθείς και τα όπλα του».

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Βλαχοπάνε.

 

gnomi-vin-site-11-q

 

Aν δεν ήταν ένας από μας...

Δεν είναι υπερβολή... Ο Δημήτρης Βλαχοπάνος, αν δεν ήταν ένας από μας, ένας απ' τους ανθρώπους που συναντάς καθημερινά στον δρόμο και λες καλημέρα και ζούσε στην Αθήνα, με το συγγραφικό έργο που έχει να παρουσιάσει, το ουσιαστικό έργο καλύτερα, αν ερχόταν μια ημέρα στην μικρή μας πόλης, θα ήταν κάτι σαν ένας μύθος! Θα είχαμε να λέγαμε, κάποιοι από μας, ότι μεταξύ των ανθρώπων των γραμμάτων που έχουμε γνωρίσει είναι και αυτός.

Όμως... Ζει στην Άρτα και η πόλη, δεν φημίζεται για την αναγνώριση των αξιών και της προσφοράς... Είναι απλός, κάνει την πλάκα του, με τους φίλους του, αλλά είναι πάντα πρόθυμος, μόλις έρθει το ερέθισμα, να πάει και για την επόμενη συγγραφική προσπάθεια, που κι αυτή θα καταγραφεί ως σπουδαία. Όπως το τελευταίο του βιβλίο, την παρουσίαση του οποίου τίμησαν πολλοί αρτινοί...

Κάποτε όμως αυτό το καλαμπούρι, πρέπει να τελειώνει... Οι αξίες να αναγνωρίζονται και να τιμώνται... Ο συγγραφέας Δημήτρης Βλαχοπάνος, έχει πίσω του τεράστιο έργο και νέος καθώς είναι, έχει και μπροστά του, περισσότερα να παρουσιάσει.

Γι' αυτόν τον απλό λόγο η "Γ" σήμερα, δίνει τον χώρο που αξίζει, στον συγγραφέα μας... Ίσως είναι και μια παρότρυνση, να προχωρήσει πιό μπροστά και να μας χαρίσει περισσότερες συγκινήσεις, μέσα απ' τα βιβλία του...

Κ. ΓΚΕΤΣΗΣ

Η λιτή πλην ενδιαφέρουσα τελετή του αγιασμού των υδάτων, η βράβευση του πρώην υφυπουργού Θόδωρου Κολιοπάνου και τα πολιτικά μηνύματα που έβγαλε...

 

 

 

"Ο πολιτικός που σέβεται την αποστολή του, πρέπει να συνδέσει το όνομά του, με ένα έργο το οποίο αποτελεί αίτημα των πολιτών και κάνει ένα βήμα προόδου για τον τόπο", είπε ο πρώην υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Θόδωρος Κολιοπάνος, που πριν είκοσι χρόνια, μετέχοντας στην κυβέρνηση Σημίτη, είχε δώσει τον δικό του αγώνα, για να ενταχτεί σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα και να κατασκευαστεί η Γέφυρα στην περιοχή Αγριλιά των Τζουμέρκων, η αποκαλούμενη και Γέφυρα Τζαρή.

 

koliop-tzari-00-a

 

Την τεράστια προσφορά του Θόδωρου Κολιοπάνου στα Τζουμέρκα, μέσα απ' την κατασκευή του συγκεκριμένου έργου, αναγνώρισαν είκοσι χρόνια μετά ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων και οι Σύλλογοι της δημοτικής ενότητα Αθαμανίας, που συνδύασαν την εορτή των Θεοφανείων, που άλλοτε αποτελούσε και αφορμή διαδηλώσεων κατά της δημιουργίας του Φράγματος Αγίου Νικολάου. Μια εκδήλωση, που απ' την άρνηση οδηγήθηκε στην θετική σκέψη, που είναι η αναγνώριση της προσφοράς, όχι ως τυπική διαδικασία ικανοποίησης του τιμώμενου, αλλά της υπόδειξης του δρόμου της προσφοράς, ως αναγκαίο βήμα του κάθε πολιτικού.

Για την σημασία του συγκεκριμένου έργου, έχουν ειπωθεί πάρα πολλά, έχουν γραφεί άλλα τόσα, με κοινό παρανομαστή, ότι άλλαξε την μοίρα των χωριών των Τζουμέρκων, τα οποία χωρίς δρόμο και πρόσβαση προς την Άρτα, υπέφεραν στην κυριολεξία. Για τον λόγο αυτό, δεν είχε άδικο, ηλικιωμένος Τζουμερκιώτης, που λίγο πριν αρχίσει η συγκεκριμένη εκδήλωση, πλησίασε τον πρόεδρο του Συλλόγου Διστράτου Αντώνη Κοντό και του είπε πως η συγκεκριμένη γέφυρα πρέπει να ονομάζεται "Θεόδωρος Κολιοπάνος". Το πόσο δύσκολη ήταν η προσπάθεια του τότε υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ, που πίστεψε σ' αυτό το έργο υποδομής και πνοής, μαρτυράει και το γεγονός ότι η παράταξη του ΠΑΣΟΚ< στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Άρτας, ήταν διχασμένη, με τον επικεφαλής της, να είναι αντίθετος στην κατασκευή του συγκεκριμένου έργου. Είχε διαφωνήσει τότε, στο εσωτερικό του συνδυασμού, ο νομαρχιακός σύμβουλος Κώστας Φώτης, για τον οποίο έγινε αναφορά στην εκδήλωση και παίρνοντας τον λόγο, επεσήμανε πρώτα τον αγώνα που έκανε ο Θόδωρος Κολιοπάνος και ακολούθως την δική του συμβολή.

Ο δήμαρχος Κεντρικών Τζουμέρκων Μαρίνος Γαρνέλης, θυμήθηκε την τελετή θεμελίωσης του έργου (10-3-2000), σημειώνοντας πως ήταν εκεί ως αστυνόμος της περιοχής. Θεώρησε ιδιαίτερη τιμή και ευλογία για τον ίδιο να είναι ο άνθρωπος που θα παραδώσει την τιμητική πλακέτα στον Θόδωρο Κολιοπάνο, μιας και γνωρίζει το μέγεθος της προσπάθειας που έκανε. Επίσης σημείωσε πως γνώριζε από τότε και τα εμπόδια που μπήκαν, για να μην γίνει το καθοριστικό αυτό έργο... Όμως η επιμονή του, έφερε το αποτέλεσμα και το έργο, που κι αυτός θεώρησε πως πρέπει να φέρει το όνομα "Θεόδωρος Κολιοπάνος", έμελε ν' αλλάξει την μοίρα όλων χωριών των Τζουμέρκων, που μέχρι το έτος 2000, ήταν απομονωμένα.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Διστράτου Αντώνης Κοντός, εκπροσωπώντας όλους τους φορείς των αποδήμων της Δημοτικής Ενότητας Αθαμανίας, εξήγησε πως καθυστέρησε η επίσημη αναγνώριση της προσφοράς του Θόδωρου Κολιοπάνου, μιας και σ' αυτή την χρονική συγκυρία, ο πρώην υφυπουργός δεν πολιτεύεται. Θα κάναμε λόγο, για "φάουλ", μιας και η αναγνώριση της προσφοράς, δεν πρέπει να περνάει απ' την... μέγκενη της πολιτικής και μικροκομματικής σκοπιμότητας, αλλά δεν επιτρέπεται να υποβαθμίσουμε την συνολικότερη σημασία της εκδήλωσης που έγινε εκεί...

 

koliop-tzari-00-c

 

koliop-tzari-00-d

 

Σοβαρός και μεστός στον πολιτικό του λόγο, ο Θόδωρος Κολιοπάνος, έκανε αναφορά στην πορεία του στην πολιτική, σημειώνοντας πως η μόνιμη αγωνία του, ήταν να προκύψουν έργα, που θ' αλλάξουν την μοίρα του τόπου, αν και το σύνηθες για την εποχή, αλλά και τώρα είναι, ο πολιτικός να επιχειρεί να ικανοποιήσει προσωπικά αιτήματα, αφού αυτά φέρνουν ψήφους. "Δεν το απέφυγα κι αυτό", είπε για να συμπληρώσει πως το μεγαλύτερο μέρος της προσπάθειάς του, είχε να κάνει με τον σχεδιασμό έργων, τα οποία δεν θέλησε να αναφέρει, αν και είναι πολλά.

'Έστειλε ένα μήνυμα προς τους νέους πολιτικούς του τόπου, για τους οποίους είπε πως πρέπει να θέσουν ως στόχο τους, τα έργα που θα μείνουν στον τόπο, γιατί αυτά θα πάνε τον τόπο μας, ένα βήμα μπροστά.

Μιλώντας στην συνέχεια, ο δημοτικός σύμβουλος Κεντρικών Τζουμέρκων και πρώην νομαρχιακός σύμβουλος Κώστας Φώτης, αναφέρθηκε στο μέγεθος της προσπάθειας που έκανε ο Θόδωρος Κολιοπάνος, για την οποία, είπε χαρακτηριστικά τον ευγνωμονούν, όλοι οι κάτοικοι των χωριών των Τζουμέρκων. Ο Κ. Φώτης αναφέρθηκε και στην προσπάθεια που ο ίδιος έκανε, στο πλαίσιο της λειτουργίας του ως νομαρχιακός σύμβουλος, για να καταλήξει πως σημασία έχει το αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερη αίσθηση έκαναν οι συζητήσεις, ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους που βρέθηκαν στην εκδήλωση της περασμένης Παρασκευής στην Γέφυρα Τζαρή. Η ευγνωμοσύνη προς το πρόσωπο του Θόδωρου Κολιοπάνου, ήταν το χαρακτηριστικό τους, ενώ κάποιοι είχαν να προσθέσουν πως και άλλοι πολιτικοί πέρασαν και έπρεπε να κάνουν τις ίδιες προσπάθειες.

Βεβαίως είχε προηγηθεί η ομιλία του Αντώνη Κοντού, ο οποίος μιλώντας για την προσφορά του Θόδωρου Κολιοπάνου, δεν παρέλειψε να πει πως όταν τον διαδέχτηκε στο υπουργικό συμβούλιο, έτερος βουλευτής απ' την Άρτα, ο Γιώργος Παπαγεωργίου, συνέχισε με το ίδιο ενδιαφέρον την προσπάθεια, αφού ήταν αυτός που ενέταξε σε προγράμματα τις πιστώσεις για τις προσβάσεις στην Γέφυρα.

Η πλακέτα των συλλόγων των αποδήμων, δόθηκε στον Θόδωρο Κολιοπάνο, κατά την διάρκεια γεύματος που παρέθεσαν οι διοργανωτές, στην γνωστή ταβέρνα του Στέφανου Σφήκα, στο Κρυονέρι και την απένειμε ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Άρτας Χρήστος Παπάζογλου, ο οποίος έκανε με την σειρά του, αναφορά στο έργο του Θόδωρου Κολιοπάνου και ως μηχανικός που και ο ίδιος είναι και ως πολιτικός. "Θα ήθελα να κάνω κι εγώ μέρος του έργου, που έχει επιτελέσει ο Θόδωρος Κολιοπάνος", είπε χαρακτηριστικά ο Χρήστος Παπάζογλου.

Εντύπωση προκάλεσε, σ' όλους τους παριστάμενους, η περιορισμένη εκπροσώπηση των τοπικών παραγόντων, στην συγκεκριμένη εκδήλωση. Αξίζει να αναφερθεί ότι μεταξύ αυτών ήταν ο πρώην βουλευτής Παύλος Στασινός, ο οποίος και χαιρέτησε την εκδήλωση, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Άρτας Χρήστος Παπάζογλου, ο επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Γιώργος Ζάψας και δημοτικοί σύμβουλοι του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων.

 

theof-tzari-99-a

 

Ο αγιασμός των υδάτων στον Άραχθο

Με την απαιτούμενη μεγαλοπρέπεια, πραγματοποιήθηκε και η τελετή του αγιασμού των υδάτων, αφού είχε προηγηθεί η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Ράμιας, με την παρουσία των εφημέριων Ράμιας πατέρα Βασίλειου, του εφημέριου Κεντρικού πατέρα Χρύσανθου και του εφημέριου της Ροδαυγής πατέρα Αθανασίου.

Ο σταυρός έπεσε στα νερά του Αράχθου, όπου έπεσαν τα μέλη της ομάδας "alpinezone", που λίγο μετά έφεραν τον σταυρό, για να τους αποδοθούν τα αναμνηστικά τους...

|

Στην Άρτα, η συνέλευση Σώρρα, έκανε την μεγαλύτερη φασαρία, γιατί είχε και το ραδιόφωνο που την ακολούθησε!

 

 

 

 

 

Ίσως είχε τις καλύτερες προϋποθέσεις απ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας και απ’ την Πάτρα Ακόμη, απ’ όπου ξεκίνησε ο γνωστός πλέον Αρτέμης Σώρρας, μιας και χωρίς πολλή σκέψη ο ιδιοκτήτης του ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ Θανάσης Παπαθανασίου, προσφέρθηκε να προβάλλει και καθ' υπερβολή, την «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ», προφανώς γιατί είχε πιστέψει σ’ αυτή.

Εκείνη την εποχή (σ.σ απ’ τις αρχές ως και το καλοκαίρι του 2014), το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, με την βοήθεια του διαδικτύου ακουγόταν σ’ όλο τον πλανήτη και όποτε έπεφτες πάνω σ’ αυτόν τον σταθμό, θ’ άκουγες την φωνή κάποιου εκ των πρωτοκλασάτων (Εμ. Λαμπράκης, Βίκυ Χαραλάμπους απ’ την Κύπρο), αλλά και του ιδίου του Αρτέμη Σώρρα. Άπαντες επιθετικοί, κατά πάντων, με πρώτο στην φασαρία τον ιδιοκτήτη του σταθμού, που δεν εννοούσε να αντιληφθεί πως δεν είναι έγκλημα, να μην ακολουθείς, αυτόν που έμελε και ο ίδιος λίγους μήνες μετά, ν’ αποκαλεί απατεώνα!

Στον κινηματογράφο ΠΑΛΛΑΣ, είχαν γίνει οι πρώτες συνελεύσεις και καθώς αποχωρούσαν, όσοι αποτελούσαν την ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ήταν τόσο επιθετικοί κατά πάντων και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έκαναν λόγο για μια ιδιότυπη τρομοκρατία που αναπτύσσεται απ’ το πουθενά.

Η απογείωση του «κινήματος» Σιώρα στην Άρτα, είχε προκύψει μετά το Πάσχα του 2014, οπότε ετοιμαζόταν η παγκόσμια συνέλευση των συνελλήνων στην Θεσσαλονίκη. Εκεί το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, ήταν η «αιχμή του δόρατος» της εναγώνιας προσπάθειας, να καταστεί αυτή η συνέλευση της Θεσσαλονίκης, το πολιτικό γεγονός, που για κάποιους μπορεί να ανέτρεπε την κυβέρνηση! Όλους αυτούς, που είναι σήμερα αξιωματούχοι του Σώρρα, τους ακούγαμε πρωί, μεσημέρι και βράδυ, απ’ το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ και όσα έλεγαν αυτοί, είχαν και την επιβεβαίωση του υπευθύνου του ραδιοφωνικού σταθμού, ο οποίος δεν παρέλειπε να επιτίθεται κατά πάντων.

Τρεις μήνες περίπου, πριν την Παγκόσμια Συνέλευση της Θεσσαλονίκης, είχε προηγηθεί μια περιφερειακή συνέλευση Άρτας, Πρέβεζας, Λευκάδας κλπ, στην Γέφυρα Καλογήρου, όπου εκλήθη ο τότε δήμαρχος Ζηρού Δημήτρης Γιολδάσης, ν’ αποδεχτεί τις προτάσεις Σώρρα, για να γίνουν σημαντικά έργα στον Δήμο του. Εκείνο το Σαββατόβραδο του Μαρτίου του 2014, θα το θυμάται σ’ όλη του την ζωή ο Δημήτρης Γιολδάσης. Όταν πήγε να κάνει νύξη για τη νομιμότητα, όσων συζητούνταν στο καφενείο Γκίζα της Γέφυρας Καλογήρου, «έπεσαν να τον φάνε» φίλοι και γνωστοί, που μετείχαν σ’ αυτή την συνάντηση. Κάποια έγγραφα, με τις προτάσεις, διακινούνταν σ’ όλη την περιοχή, ενώ μονίμως καταγγελλόμενοι, ήταν οι δήμαρχοι της περιοχής, που είχαν αρνηθεί να συζητήσουν την όποια πρόταση Σώρρα! Το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, ήταν η αιχμή του δόρατος, στην επιθετική και άκρως επικίνδυνη κινητοποίηση, όπως αποδεικνύεται σήμερα και παραδέχεται και ο υπεύθυνός του Θανάσης Παπαθανασίου. Ο ίδιος θυμίζει, ότι μετά απ’ όλα αυτά, έχει ζητήσει συγγνώμη απ’ όσους έπεισε να τον ακολουθήσουν στην απάτη Σώρρα. Όμως η συγγνώμη του κ. Παπαθανασίου, δεν ήταν ικανή, να μαζέψει το κακό που είχε γίνει και στην Άρτα.

Σε μια μεταβατική περίοδο, απ’ τα τέλη του 2014, ο υπεύθυνος του ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, αρχίζει να κρίνει αρνητικά, αλλά με τον ίδιο επιθετικό τρόπο, τον Σώρρα και όλους τους συνεργάτες του απατεώνα, οι οποίοι, δεν πρέπει να λησμονούμε, πως κάλυπταν ατέλειωτες ώρες απ’ το πρόγραμμα του εν λόγω σταθμού.

 

papathanasiou-sioras-00-a

 

Η αλλαγή, που δεν επηρέασε!

Η ζημιά είχε γίνει και καθώς στις αρχές του 2015, παρατηρούμε το ΡΑΔΙΟ ΑΡΤΑ, να επιχειρεί να αποκαλύψει την απάτη Σώρρα με όσα μέσα διέθετε και πρωτίστως με την δική του προσωπική εμπειρία, αλλά η οργάνωση του Σώρρα στην Άρτα, κάθε ημέρα που περνούσε, μεγάλωνε υπερβολικά!

Είχαν αναλάβει την… δουλειά κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι! Και ήταν πρόθυμοι, να μάθουν τα κόλπα της επιβίωσης, σύμφωνα με το πρότυπο που και ο ραδιοφωνικός σταθμός χρησιμοποιούσε, για να πείσει περί το δίκαιο του Σώρρα! «Πας μη έλλην βάρβαρος», έλεγαν που σήμαινε ότι εχθρός των πάντων, όποιος δεν ορκιζόταν στις ανοησίες και επικίνδυνες επιλογές του Σώρρα.

Ο πρωταγωνιστής του κινήματος Σώρρα στην Άρτα, βρίσκεται τώρα στο στόχαστρο, όσων τον διαδέχτηκαν στην «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ». Με τον ίδιο τρόπο που αυτός προβοκάριζε τους πάντες, οι διάδοχοί του προβοκάρουν αυτόν. Και μια τέτοια επικίνδυνη οργάνωση, στο πρώτο που… εκπαιδεύει τους αφελείς που την ακολουθούν, είναι η προβοκάτσια.

Έτσι όταν τα γραφεία του Σώρρα στην Άρτα, κατακλυζόταν από αφελείς, που νόμιζαν πως θα… γλιτώσουν από τα χρέη τους, είχαμε βρεθεί εκεί, ρωτώντας τι έγινε και ο Παπαθανασίου, δεν είναι μαζί τους. Η προβοκάτσια, ήρθε χωρίς δεύτερη σκέψη: «Είχε ζητήσει χρήματα και δεν του τα έδωσε ο Σώρρας», έλεγαν και με τον τρόπο αυτόν, τον «έβγαζαν απ’ την μέση», για να μην έχει την δυνατότητα και την διάθεση, κανένας εκ των αφελών που ακολουθούσαν, να ακούσει και την άποψη του Παπαθανασίου, μήπως και σκεφτεί λογικά.

Δημόσιοι υπάλληλοι, η πλειοψηφία των υπευθύνων του «πολιτικού φορέα» Σώρρα και όταν αυτό σχολιάστηκε απ’ την «Γ», η μόνη απάντηση που λάβαμε σε διάφορες συζητήσεις, ήταν «και τι μπορεί να γίνει»!

Μπορεί να έχουν υπερβεί τους πεντακόσιους (500) οι αφελείς της περιοχής μας, οι οποίοι εμπιστεύτηκαν τους δημοσίους υπαλλήλους, που αποτελούσαν τον πυρήνα της επικίνδυνης οργάνωσης στην Άρτα. Ένα γεγονός που κανέναν δεν απασχόλησε στα σοβαρά, για να χρειαστεί να φτάσουμε στο έγκλημα της Λαμίας, για να ανοίξει η συζήτηση, για το πόσο επικίνδυνος είναι ο Σώρρας.

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός, πως ξαφνικά άδειασαν τα γραφεία της «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ», στην οδό Αμβρακίας, την στιγμή που εκεί, η πελατεία ήταν εξασφαλισμένη και υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, οι οποίοι αναζητούν τους δημόσιους υπάλληλους – στελέχη του Σώρρα, για να λύσουν τα προβλήματά τους. Νομίζουν πως όλοι οι άλλοι, που έδωσαν κι ένα αξιοσέβαστο ποσό, έλυσαν τα προβλήματά τους.

 

papathanasiou-skai-33-a

 

Κάνει φιλότιμη προσπάθεια, αλλά…

Αξιοσημείωτη η αγωνία του Θανάση Παπαθανασίου, να «πάρει πίσω», όσα είχε πει τότε και να ακυρώσει ο ίδιος την συμβολή που είχε στην ιδιαίτερη εξάπλωση της «απάτης Σώρρα» στην Άρτα και την ευρύτερη περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η απόφασή του, να μιλήσει για την επικίνδυνο της υπόθεσης και τον απατεώνα Σώρρα, στο κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΪ. Ήταν απ’ τους πρώτους, σ’ όλη της Ελλάδα που μίλησε ανοιχτά και αυτό ως απόφαση και επιλογή πρέπει να επαινεθεί.

Αλλά… Ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος επέλεξε, να προβάλει την «απάτη Σώρρα», έγινε κτήμα και όσων τον ακολούθησαν στην οργάνωση της απάτης. Και την προβοκάτσια, που αυτός έκανε καθημερινότητα, την εποχή της βαθιάς πίστης του στον Σώρρα, την εισπράττει ο ίδιος, με όλα όσα λένε για τον ίδιο, οι δημόσιοι υπάλληλοι που αποτελούν την οργάνωση της Άρτας, αλλά και άλλες οργανώσεις.

Οι παλιότεροι έλεγαν πως «αν κατουρήσεις στην θάλασσα, το βρίσκεις στο αλάτι» και δεν είχαν άδικο…

Σελίδα 1 από 26

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

11212187
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3408
31910
157756

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 56 επισκέπτες και κανένα μέλος