A+ R A-
20 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017 10:34

Ήταν η εσωτερική ανάγκη για δημιουργία...

|

Μιλάει στην "Γ" η πρόεδρος του Αγροτικού Γυναικείου Συνεταιρισμού Γυμνοτόπου Ανθή Νικολάου και αισιοδοξεί για το μέλλον του...

 

 

 

"Το 2007 σε μια συνάντησή μας πολλές γυναίκες του χωριού μας σκεφτήκαμε την ίδρυση του συνεταιρισμού εκμεταλλευόμενες τους καρπούς και τα αγνά υλικά που έχει το χωριό μας , σε συνδυασμό με το μεράκι και την αγάπη των γυναικών για δημιουργία", λέει στην "Γ", η πρόεδρος του Αγροτικού Γυναικείου Συνεταιρισμού Γυμνοτόπου Ανθή Νικολάου, απαντώντας σε ερώτηση, σε σχέση με την ίδρυση του συνεταιρισμού και την πορεία του.
Μιλάμε για έναν συνεταιρισμό που πορεύτηκε μόνος του και "ξεκίνησε από το μηδέν, χωρίς καμία οικονομική βοήθεια και στήριξη από πουθενά, από κανένα πρόγραμμα, στηριζόμενες και μόνο από την προσπάθεια και το πείσμα των γυναικών, η πορεία του είναι ανοδική", όπως θα συμπληρώσει η δραστήρια πρόεδρος, της οποίας η αγωνία, για προκοπή, είναι εμφανής.
Σύντομη μεν, ουσιαστική δε η συζήτηση που είχαμε με την κα Ανθή Νικολάου, ακολουθεί:

 

gimnotopos-sinetairismos-00-b


Ποιοί λόγοι επέβαλαν την ίδρυση του Συνεταιρισμού σας;


Οι λόγοι που επέβαλαν την ίδρυση του συνεταιρισμού μας ήταν η ανάγκη εξόδου των γυναικών από το σπίτι και   τις αποκλειστικές οικογενειακές ευθύνες, ασκώντας ένα επάγγελμα στο οποίο μπορούν να συνδυάσουν επαγγελματικές και οικογενειακές ασχολίες (δηλαδή,  να είναι κοντά στον τόπο διαμονής και να έχουν την επιλογή μερικής απασχόλησης). Μέσω του συνεταιρισμού, οι γυναίκες μπορούν να αναδείξουν τις υπάρχουσες ικανότητες και δεξιότητες που διαθέτουν, καθώς και να μάθουν καινούργιες μέσω της επαφής και της συνεργασίας με τα υπόλοιπα μέλη του συνεταιρισμού. Επίσης , μέσα από την ίδρυση του συνεταιρισμού μπορούμε να αναδείξουμε τα τοπικά παραδοσιακά προϊόντα και κυρίως να αποκτήσουμε και ένα μικρό εισόδημα , το οποίο βοηθάει πολύ στην απόκτηση αυτοπεποίθησης των γυναικών και στο ότι συνεισφέρουν στην οικογένεια ειδικά στην εποχή της κρίσης που περνάμε.

 

Η πορεία μέχρι τώρα δικαιώνει τους στόχους σας και την προσπάθειά σας;


Και αν σκεφτεί κανείς ότι ο συνεταιρισμός μας ξεκίνησε από το μηδέν , χωρίς καμία οικονομική βοήθεια και στήριξη από πουθενά , από κανένα πρόγραμμα, στηριζόμενες και μόνο από την προσπάθεια και το πείσμα των γυναικών, η πορεία του είναι ανοδική. Βλέπουμε καθημερινά ότι ο κόσμος , παρά την οικονομική κρίση που επικρατεί , προτιμάει τα χειροποίητα προιόντα μας και μας στηρίζει γιατί ξέρει ότι όλα είναι φτιαγμένα από αγνά υλικά του τόπου μας και με πολύ μεράκι.

 

Τι νέο φέρατε με αυτήν την προσπάθεια;


Με τον συνεταιρισμό μας αναδείξαμε το χωριό μας στην ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο. Τα μέλη του συνεταιρισμού προσπαθούν με κάθε ευκαιρία να διοργανώσουν εκδηλώσεις ώστε να λαμβάνουν μέρος όλοι οι κάτοικοι και ειδικά οι γυναίκες, συμβάλλοντας έτσι στην ψυχαγώγησή τους. Και τέλος "φέραμε' στο χωριό μας ένα κατάστημα , ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια , μετά την μετακόμιση του συνεταιρισμού μας σε νέες εγκαταστάσεις , στο κέντρο του χωριού μας όπου μπορούν να προμηθευτούν τα προϊόντα μας.

 

Οι στόχοι σας για το μέλλον;


ΟI στόχοι μας για το μέλλον είναι φυσικά να αυξήσουμε τις πωλήσεις μας. Να δραστηριοποιηθούμε πέραν από τις υπάρχουσες συνεργασίες που ΄εχουμε, που είναι κυρίως τοπικές, ίσως ανοίγοντας ένα κατάστημα σε μια μεγάλη πόλη όπως Άρτα ή Γιάννινα, που το αγοραστικό κοινό είναι μεγαλύτερο και φτιάχνονντας και ένα δικό μας ηλεκτρονικό κατάστημα.

 

Να κλείσουμε μ’ ένα μικρό ιστορικό για την πορεία του συνεταιρισμού.


Το 2007 σε μια συνάντησή μας πολλές γυναίκες του χωριού μας σκεφτήκαμε την ίδρυση του συνεταιρισμού εκμεταλλευόμενες τους καρπούς και τα αγνά υλικά που έχει το χωριό μας , σε συνδυασμό με το μεράκι και την αγάπη των γυναικών για δημιουργία.Έτσι ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τα προϊόντα μας, τα οποία είναι όλα χειροποίητα , χωρίς προσθήκες (αρωματικά και συντηρητικά) με σκοπό όχι μόνο το οικονομικό όφελος αλλά και την κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη των μελών και του χωριού μας, την διατήρηση των παραδοσιακών εδεσμάτων και την προβολή του χωριού μας.Στην αρχή οι δυσκολίες να στηθεί και να επιβιώσει ο συνεταιρισμός σε ένα μικρό χωριό και κάπως απομακρυσμένο από πόλεις όπως ο Γυμνότοπος ήταν πολλές. Όμως χάρη στην στήριξη των σyγχωριανών, της τοπικής κοινωνίας και κυρίως στην αγάπη  γιαυτό που κάνουμε, κατορθώσαμε να φτάσουμε ως εδώ .Ο συνεταιρισμός ξεκίνησε χωρίς καμιά οικονομική βοήθεια από κανένα πρόγραμμα ή κάτι άλλο, έτσι  στην αρχή εργαζόμασταν  χωρίς αμοιβή  και τα χρήματα τα διαθέταμε για να αγοράσουμε  τον εξοπλισμό που χρειαζόμασταν. Στην αρχή και για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα , καθώς προέκυψε και η οικονομική κρίση, νοικιάζαμε μόνο το εργαστήριο που χρειάζονταν να φτιάχνουμε τα προϊόντα μας και εργαζόμασταν μόνο με παραγγελίες. Από τον Αύγουστο του 2015 μετεφερθήκαμε στο κτίριο που είμαστε τώρα στο κέντρο του χωριού μας το οποίο διαθέτει  εργαστήριο και πρατήριο πωλήσεων και έχει και πιστοποίηση HACCP.

 

gimnotopos-sinetairismos-00-c

Η τέχνη όπως και κάθε ανθρώπινο δημιούργημα, απαιτούν σκληρή εργασία και μόχθο, ιδρώτα και χέρια σκληρά και ματωμένα...

 

 

 

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Το8ο Συμπόσιο Γλυπτικής, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης "Θεόδωρος Παπαγιάννης" στο Ελληνικό Ιωαννίνων, ξεκίνησε τη δημιουργική του δράση. Με παράλληλες πολιτιστικές εκδηλώσεις το Σάββατο 19 Αυγούστου 2017 και έληξε στις 10 Σεπτεμβρίου με την παραγωγή εξαιρετικών γλυπτών που κοσμούν  τον περιβάλλοντα χώρο όχι μόνο του μουσείου μιας και απέκτησε και τον εξωτερικό του φύλακα που είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε να τελειώνει και να στήνεται μεγαλόπρεπος και σιωπηλός δια χειρός Θεόδωρου Παπαγιάννη.
Τι είναι η τέχνη, πώς παράγεται, από ποιούς και πώς εντάσσεται μέσα στον ανθρώπινο χώρο; Αυτά τα ερωτήματα μπορούν ν΄απαντηθούν με μια επίσκεψη στο χωριό Ελληνικό των Ιωαννίνων και  στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης “ΘεόδωροςΠαπαγιάννης” που τα τελευταία χρόνια αυτή την περίοδο εξελίσσεται το συμπόσιο γλυπτικής. Μια υπέροχη συνεργασία με γλύπτες που ακούς πάνω στην εργασία τους που είναι συλλογική να αποκαλούν Δάσκαλο τον  Θεόδωρο Παπαγιάννη ύψιστη τιμή και τίτλος που δεν συνοδεύει πλέον πολλούς σήμερα κι ας φέρουν τον πολυπόθητο  τίτλο.

 

papagiannis-aa-thodoros-00-a


Ο Θεόδωρος Παπαγιάννης, ακούραστος Δάσκαλος κατευθύνει τους γλύπτες που θέλουν τη γνώμη, το βλέμμα αλλά και την εμπειρία του. Ένα πιάσιμο από δω, ένα χτύπημα εκεί μια γραμμή που θα καμπυλωθεί, μια ακόμη παρέμβαση για να ολοκληρωθεί το έργο. Νέα έργα κοσμούν το δρόνο πρός το Ελληνικό και τη μονή της Τσούκας. Τα παγόνια του Έργις Χρυσικού με μια διαχρονική ομορφιά και περηφάνια να κοιτάζουν από ψηλά το τοπίο έχοντας την κοιλιά τους γεμάτη από κουτάκια αναψυκτικών δίσημη αναφορά και προβληματισμός.
Στο χώρο του μουσείου δεσπόζει το έργο του ίδιου του γλύπτη «Μητρότητα», η αιώνια ιδέα και σύνολο της Μάνας που αγκαλιάζει το μωρό της. Το όστρακο αμύγδαλο εύρημα του Άρη Κατσιλάκη, έργα του Σπύρου Λισγάρα και Fattos Shulli. Αρκετές και άκρως ενδιαφέρουσες και οι παράλληλες εκδηλώσεις με συμμετοχή κόσμου και μεγάλη επισκεψιμότητα.
Σε συζήτηση με τον γλύπτη και με κυρίαρχο ερώτημα της συζήτησης,  αν η τέχνη περνά κρίση, η απάντηση είναι σαφής και ξεκάθαρη:  «Οταν η χώρα περνά κρίση είναι λογικό όλα να περνούν μαζί της κρίση.»  Ομολογεί πως είναι θλιβερό να περνά αυτό που ποτέ στη ζωή του δε φανταζόταν πως θα συναντούσε στο διάβα του, το μέγεθος της κρίσης που φτάνει σε απίστευτο σημείο και χτυπά τους πάντες από κάθε πλευρά και με κάθε μέσον.
Όμως ο ίδιος ο καλλιτέχνης δε σταματά. Ακούραστος και αεικίνητος μέσα στην πορεία της δημιουργίας αντιστέκεται και παράγει. Η τέχνη όπως και κάθε ανθρώπινο δημιούργημα απαιτούν σκληρή εργασία και μόχθο, ιδρώτα και χέρια σκληρά και ματωμένα, όχι μαλακά και περιποιημένα. Ξεχάσαμε ίσως σαν λαός τι σημαίνει εργασία, σκέψη, δημιουργικότητα έχοντας ως μοναδικό μας όραμα την καρέκλα του δημοσίου υπάλληλου, της μόνης ίσως σταθερής εργασίας, συνδικαλιστικής προέλευσης που αποδίδει τα μόνιμα και σίγουρα είτε εργασθείς είτε όχι, είτε κοπιάσεις είτε όχι. Όνειρο του κάθε γονιού για το τέκνο, η χωρίς ιδρώτα εργασία, η κληρονομική διασφάλιση μιας καρεκλίτσας και η διαιώνιση του αργού και μη παραγωγικού αγενούς είδους....
Κι όμως “Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Ημείς, αν δεν είμεθα τρελλοί, δεν εκάναμε την επανάσταση, διατί ηθέλαμε συλλογισθεί πρώτον δια πολεμοφόδια”...θα πεί ένας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ίσως και τώρα ή κάποτε να μας λένε τρελλούς θα πεί ο Θεόδωρος  Παπαγιάννης για τις ερχόμενες γενιές που θα παρατηρούν έργα μεγάλης αξίας σε χώρους που ούτε καν μπορεί κάποιος να υποψιαστεί πως η τέχνη και το ελεύθερο πνεύμα ανθίζει ακόμη και μέσα στα αγκάθια και τους κακοτράχαλους δρόμους. Και οι εργάτες της τέχνης και του πολιτισμού δε φοράνε καθαρά και ατσαλάκωτα ρούχα, δεν δίνουν διαταγές και διαλέξεις από τις καρέκλες τους που ούτως ή άλλως δεν κατέχουν, αλλά αντιθέτως χτυπάνε και σμιλεύουν την πέτρα, το μάρμαρο, το σίδερο και το μέταλλο,ψάχνουν για υλικά και το βλέμμα τους είναι καθάριο και ευθυτενές όπως και η σκέψη τους  που δεν κολλά στη λάσπη και το μικρό αλλά περπατά και πετά με το μεγάλο.
Προβληματισμοί για τις συζητήσεις των Μαρμάρων που φιλοξενούνται σε τόσα μη ελληνικά μουσεία και λειτουργούν ως πρεσβευτές μας, του πολιτισμού μας, που όπως αποδείχτηκε ούτε ποτέ τον καταλάβαμε ούτε πότε τον αποδεχτήκαμε ουσιαστικά και με την πρώτη ευκολία ή δυσκολία τον ξεπουλήσαμε. Λειτουργήσαμε με κάθε τρόπο ως αρχαιοκάπηλοι και έμποροι του κάθε μας ευρήματος και κληρονομιάς.
Δεν γέμισαν όλα τα ξένα μουσεία με ελληνικά εκθέματα κάθε περιόδου από τους κακούς ξένους που ήρθαν και μας λεηλάτησαν, αλλά και από ντόπια κι «αγαθά» χέρια που έδωσαν και πούλησαν ό,τι άρπαξαν ή κληρονόμησαν, ή «φιλοξένησαν»...σε χώρους και τόπους για να κοσμήσουν το μακρινό και καθόλου εχθρικό μουσείο πολιτισμού και όχι μικροπολιτκής και μικρο-ή και μεγαλοσυμφερόντων.
Δεν είναι βέβαιο πως ο Έλληνας αγαπά και εκτιμά τον πολιτισμό του, ίσως τον ανταγωνίζεται αλλά κι αυτό σχετικό είναι μιας και για τον ανταγωνιστείς ακόμη πρέπει να τον γνωρίζεις και το πιο πιθανό είναι με την πενιχρή μας παιδεία πως τον αγνοούμε έως τον κουβαλάμε μέσα μας κι έξω μας διαστρεβλωμένο.
Υπάρχει όμως και σώζει την τέχνη η δημιουργία και μάλιστα αυτή που εκτίθεται σε δημόσιο χώρο και μπορεί ο καθένας που θα ενδιαφερθεί να έχει πρόσβαση, να παρακολουθήσει, να συμμετάσχει να συνομιλήσει.
Ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης δε σταματά συνεχίζει αυτό που θεωρεί χρέος του και  να οραματίζεται. Έργα του αυτή την εποχή επίσης  εκτίθενται στο  αρχαιολογικό μουσείο των Δελφών και στο μουσείο Ελιάς στη Σπάρτη.

 

gnomi-vin-site-11-q

 

Να βρεθούν τα έργα σε χώρους καθημερινής συμβίωσης

 

Η τέχνη και οι εκπρόσωποί της, ειδικά οι γλύπτες ποτέ δεν ήταν απρόσιτοι και  από τον κόσμο ή και από το κοινό τους. Ίσως επειδή τα υλικά τα οποία χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν να είναι κοντά και οικεία στον απλό παρατηρητή και θεατή.  Επίσης τα εργαλεία που χρησιμοποιούν να είναι όπως και παλιότερα κοντά στις ρίζες της πρωτογενούς ανθρώπινης μνήμης που σκάλιζε τα πρώτα εργαλεία επιβίωσης και δημιουργούσε την πρώτη του τέχνη σκαλίζοντας τα πετρώματα των σπηλαίων αναπαριστώντας και αποδίδοντας τη καθημερινότητά του μέσα από σκηνές κυνηγιού. Η πρώτη τέχνη αφορά ακριβώς την αφή , την πρώτη δοκιμή στον πηλό το νερό και το χώμα η πρώτη έκφραση και δημιουργία. Μεγάλη και πλούσια η πορεία της γλυπτικής και θ΄αδικούσαμε την Αίγυπτο, την Μεσοποταμία την αρχαία Ελλάδα και Ρώμη...
Αν και υπηρέτησε και την τέχνη της διακόσμησης και την θρησκευτική οδό, η γλυπτική απελευθερώθηκε σιγά- σιγά από τα στενά δεσμά του μεσαίωνα και της Αναγέννησης και επέρχεται ρήξη ειδικά τον 200  αιώνα με γλύπτες όπως τον Auguste Rodin, που τον ενδιαφέρει η απόδοση της κίνησης στο γλυπτό που είναι και γέφυρα της μετάβασης από την μία κατάσταση στην άλλη.
Θα μπορούσαμε να γράψουμε άπειρες σελίδες για την γλυπτική και την ιδιαίτερη γοητεία που ασκεί μιας και πάνω απ΄όλα ένα γλυπτό ως μνημείο  συνήθως αποτελεί σημείο ιστορικής αναφοράς και κουβαλά τη μνήμη, την τιμή, το πέρασμα και το σημείο συνάντησης.
Ο γλύπτης , ο πραγματικός τεχνίτης είναι στενά δεμένος με το έργο του, μιας και βγαίνει κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια του, τα χέρια του θεού, τα χέρια της δημιουργίας τους δικούς του νόμους και κατεύθυνση. Είναι ένας τρελός που υπερασπίζεται τον κόσμο του και τα δημιουργήματά του- όπως ο Χαλεπάς, όπως η Καμίγ Κλοντέλ.....
Ο γλύπτης κυκλοφορεί με χτυπημένα δάχτυλα και σκονισμένα ρούχα, με την ψυχή του βαριά απ΄το υλικό που αφαίρεσε ή πρόσθεσε για να βγει το έργο του από την αμφιβολία του και τον προβληματισμό του, από στη σκέψη του στ΄όνειρό του.
Μια πρόταση προς τους εκλεγμένους του πολιτισμού του κάθε χώρου θα ήταν να  βρεθούν αυτά τα έργα και κάποια ίσως πιο μόνιμα και σε χώρους καθημερινής συμβίωσης με τον κάθε πολίτη σε πλατείες, και κοινόχρηστους χώρους. Πολιτισμός δεν είναι μόνο ο καφές και η πλαστική καρέκλα, το έδεσμα αλλά και το πνευματικό προϊόν της τέχνης που αν δεν του ανοίξουμε εμείς το δρόμο και δεν το βάλουμε στη ζωή μας  και στο οπτικό μας ορίζοντα και πεδίο δεν πρόκειται να εισέλθει πότε..

 

 

ΜΑΡΙΝΟΣ ΓΑΡΝΕΛΗΣ:

Η σημερινή βράβευση, είναι η πιό σπουδαία που κάνω. Είμαι βέβαιος πως θ' ακολουθήσουν και άλλες δεκάδες, εκατοντάδες βραβεύσεις, σ' αυτό το νεαρό έλληνα, σ' αυτό το νεαρό αρτινό

 

 

Όταν ο φοιτητής Άγγελος Γκέτσης, παρουσίασε στην αίθουσα του Δημαρχείου Κεντρικών Τζουμέρκων, το περασμένο Σάββατο, την συσκευή με την οποία φιλοδοξεί να αντικατασταθεί το λευκό μπαστούνι των τυφλών, ζήτησε απ' το ακροατήριο, κάποιος να την δοκιμάσει, για να επιβεβαιώσει και τα λεγόμενά του... Πρώτος ανταποκρίθηκε ο εφημέριος του Βουργαρελίου παπά Κίμωνας, που ανέβηκε στην σκηνή και φόρεσε τα γυαλιά, για να διαπιστώσει τι συμβαίνει με την συσκευή και πως λειτουργεί. Όταν κινούμενος με τα γυαλιά, χωρίς να βλέπει, εμφανίστηκε εμπόδιο μπροστά του, η συσκευή άρχισε να τον ειδοποιεί και ο ίδιος αναφώνησε: Φοβερό!

 

papa-kimonas-gialia-00-b

 

Ήταν μια απ' τις πολλές καλές στιγμές, που περιείχε η εκδήλωση του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, κατά την οποία τιμήθηκε με ειδική πλακέτα, ο φοιτητής Άγγελος Γκέτσης, για την παγκόσμια διάκριση που κατέλαβε συμμετέχοντας στον διαγωνισμό GoogleScienceFair 2014, όπου διακρίθηκε με το LocalPrize, το οποίο είναι το πρώτο που ήρθε στην Ελλάδα.

Την εκδήλωση προλόγισε ο δήμαρχος Κεντρικών Τζουμέρκων Μαρίνος Γαρνέλης, ο οποίος προέβλεψε ότι ο Άγγελος Γκέτσης, έχει να δημιουργήσει και άλλα πράγματα, τα οποία θα βοηθήσουν τον άνθρωπο, για να αναφέρει σαν ξεχωριστό, το γεγονός ότι έδειξε την ευαισθησία του, για τον τυφλό, που έχει ανάγκη, με κάθε τρόπο, να καλυτερεύσει την ζωή του...

Για την συγκεκριμένη επιλογή, ο δήμαρχος Μαρίνος Γαρνέλης, είπε χαρακτηριστικά: "Στην θητεία μου ως αξιωματικός της Αστυνομίας κυρίως, αλλά και ως δήμαρχος, έχω κάνει πολλές βραβεύσεις, σε ανθρώπους που ήταν εν ζωή και σε άλλους που έφυγαν. Όμως η σημερινή βράβευση, είναι η πιό σπουδαία που κάνω. Είμαι βέβαιος πως θ' ακολουθήσουν και άλλες δεκάδες, εκατοντάδες βραβεύσεις, σ' αυτό το νεαρό έλληνα, σ' αυτό το νεαρό αρτινό".

Ομιλητής της βραδιάς, ήταν το τιμώμενο πρόσωπο, ο φοιτητής της Σχολής Μηχανικών Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Άγγελος Γκέτσης, τον οποίο παρουσίασε ο γιατρός Γιώργος Σιλιόγκας, ο οποίος προλόγισε και το βίντεο που προβλήθηκε. Προβλήθηκε η ομιλία που είχε κάνει ο μαθητής τότε Άγγελος Γκέτσης στην παγκόσμια πλατφόρμα σκέψης, τη γνωστή TEDXπου φιλοξενήθηκε το Νοέμβριο του 2014 στην Αθήνα και ειδικότερα στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, του Ιδρύματος Ωνάση.

Είπε χαρακτηριστικά ο κ. Σιλιόγκας: "Προσωπικότητες με παγκόσμια αναγνώριση, πήραν μέρος στο συνέδριο της Αθήνας, όπως ο Don Dodge, Developer Advocate στην Google που αποτελεί μια παγκοσμίου φήμης προσωπικότητα στο χώρο της τεχνολογίας και των επιχειρήσεων. Ο Άγγελος Γκέτσης, ήταν ο μικρότερος σε ηλικία, μόλις 17 ετών, ενώ ο μεγαλύτερος σε ηλικία ήταν ο παγκόσμιας αναγνώρισης ποιητής Τίτος Πατρίκιος, ηλικίας τότε 86 ετών. Ο τελευταίος είχε μακρά συνομιλία με τον μαθητή τότε Άγγελο Γκέτση και αφού τον συνεχάρη, για την προσπάθειά του να σταθεί δίπλα στον άνθρωπο, τον συνεχάρη και για την ομιλία που έκανε".

Στην αρχή της μεστής ομιλίας του ο Άγγελος Γκέτσης, ευχαρίστησε τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, για την τιμή που του έκανε, για να σημειώσει με νόημα: "Έχω κάνει πολλές ομιλίες, στην Αθήνα, στο Λονδίνο, στα Χανιά και άλλες πόλεις της Ελλάδας, όπου ήμουν προσκεκλημένος και είναι η πρώτη που κάνω στην πατρίδα μου, την Ήπειρο".

Αναφέρθηκε στην προσπάθεια που έκανε και το πως έφτασε στην σκέψη για να δημιουργήσει την συσκευή, τις δυσκολίες που συνάντησε, για να καταλήξει στο πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα, θεωρεί αντιπαραγωγικό γι' αυτό, τη ενασχόληση των μαθητών με την δημιουργία ανάλογου επίπεδου, την στιγμή που σε άλλους μαθητές, οι οποίοι ασχολούνται με αθλητισμό, για παράδειγμα, δίνει επί πλέον κίνητρα για την πρόοδό τους.

Στο ίδιο θέμα αναφέρθηκε, με ύστερη παρέμβασή του και ο γιατρός Γιώργος Σιλιόγκας, ο είπε πως είναι αδιανόητο, το εκπαιδευτικό μας σύστημα, να μην δίνει κίνητρα σε μαθητές που δημιουργούν και διακρίνονται σε παγκόσμιους διαγωνισμούς, όπως ακριβώς έκανε ο Άγγελος Γκέτσης...

Τον λόγο έλαβε και ο πρώην δήμαρχο Χρήστος Χασιάκος, ο οποίος συνεχάρη το νεαρό φοιτητή, για να εκφράσει και αυτός την αισιοδοξία του, πως ο νεαρός φοιτητής θα προσφέρει στον άνθρωπο και άλλες ανάλογες δημιουργίες.

Η ιδιαίτερη στιγμή, ήρθε στο τέλος της εκδήλωσης, όταν τον λόγο έλαβε η καθηγήτρια Χρύσα Αντωνίου - Σιμοπούλου, η οποία ιδιαίτερα συγκινημένη θυμήθηκε τον μαθητή Άγγελο Γκέτση, για τον οποίο όλοι οι καθηγητές έλεγαν, πως το παιδί αυτό, μας επιφυλάσσει κάτι σημαντικό...

 

aggelos-aa-vourgareli-00-a

 

aggelos-aa-vourgareli-33-a

 

 

aggelos-aa-vourgareli-33-b

 

aggelos-aa-vourgareli-33-c

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017 09:21

ΕΝΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ…

Σ’ αυτή την περίπλοκη εποχή, πρέπει να αναδειχτεί ο ρόλος της πνευματικής και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, στην οποία αναντίρρητα στις πρώτες της θέσεις, πρέπει να είναι ο καθηγητής – γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης

 

 

 

 

Αν υπάρχει σήμερα στην Ήπειρο των γραμμάτων, ένα σημείο που ν’ αποτελεί το έμβλημα τα μακραίωνης πολιτιστικής της ιστορίας και ταυτότητας, είναι το Μουσείο Γλυπτικής ΘΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ, στο ελληνικό του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων. Δημιούργημα, ενός αδάμαντα της σύγχρονης ζωής, του καθηγητή - γλύπτη Θόδωρου Παπαγιάννη, ο οποίος έχει προσεγγίσει, κατά τον απόλυτο τρόπο, την πολιτισμική ταυτότητα της Ηπείρου και το αποδεικνύει με το έργο του, αλλά και τα σχόλια όσων έχουν επισκεφτεί το Μουσείο στο Ελληνικό του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων…

Στα δεδομένα αυτά, πρέπει να προστεθεί και η παγκόσμια αναγνώριση του γλύπτη Θόδωρου Παπαγιάννη, που είναι σίγουρο πως αν επέλεγε άλλο χώρο, άλλο μέρος της πατρίδας μας, να στεγάσει την δημιουργία του, θα είχε πολλαπλάσια αναγνώριση και φυσικά την κάθε απαιτούμενη βοήθεια, για να προχωρήσει και να ολοκληρώσει την παρακαταθήκη του, απέναντι στην ιστορία…

Τα δεδομένα αυτά, μας έφεραν ανήμερα δεκαπενταύγουστο στο Ελληνικό και η συνάντηση με τον γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη, έμελε να ανοίξει μια συζήτηση, με βάση την πρόταση που κόμιζε η «Γ», σε σχέση με την πολιτισμική αναζήτηση της Ηπείρου και για το πώς το λεγόμενο, αλλά και αναζητούμενο, πολιτιστικό κίνημα, θα κάνει το ένα βήμα μπροστά, ώστε να μην πάει τίποτα χαμένο απ’ όσα έχουμε ως παρακαταθήκη, αλλά και όσα ως ηπειρώτες, μπορούμε να δημιουργήσουμε…

Για κάμποση ώρα στην αναμονή, μιας και ο γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης, εκείνη την στιγμή ξεναγούσε στον χώρο, μια ομάδα επισκεπτών, που είχαν έρθει από πολύ μακριά και φεύγοντας, είχαν να πουν, τα καλύτερα λόγια. Ευχαρίστησαν τον γλύπτη, για να πουν πως την επόμενη φορά, θα είναι πολλοί περισσότεροι, γιατί αυτό που είδαν, ούτε που είχαν φανταστεί, πως θα το έβλεπαν. Μια μικρή επιβεβαίωση του πρώτου δεδομένου, της αναζήτησης που ήδη έχει αρχίσει και θεωρούμε πως το μοναδικό σημείο, που δείχνει τον πολιτισμό της Ηπείρου, είναι το εν λόγω Μουσείο…

Όση ώρα ο γλύπτης παρουσίαζε σους επισκέπτες του Μουσείου, το έργο του, η σκέψη μας είχε επικεντρωθεί, σε μια ρηξικέλευθη πρόταση για τον πολιτισμό της Ηπείρου, που ίσως στις «κακοφορμισμένες» μέρες που ζούμε, είναι και η μοναδική…

-Θεωρούμε πως με την πορεία σας στον χώρο του πολιτισμού και της τέχνης, την δημιουργία σας, αλλά και την διεθνή σας αναγνώριση, είναι επιβεβλημένο ν’ αναλάβετε έναν σύνθετο ρόλο, στην πρωτοπορία της αναζήτησης της συγκρότησης, του σύγχρονου πολιτιστικού κινήματος της Ηπείρου, ήταν η ερώτηση που του θέσαμε στον γλύπτη…

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος, για ν’ απαντήσει με βάση την κατάσταση, που έχει περιέλθει η χώρα μας, αλλά κι εμείς οι ίδιοι, μοιάζοντας να λέει πως σήμερα μας λείπει ο προσανατολισμός κι επί πλέον πως για το σημαντικό ζήτημα του πολιτισμού, το ενδιαφέρον είναι περιορισμένο. Η αγωνία του εμφανής, την είχε υπερτονίσει και στην ξενάγηση των επισκεπτών του Μουσείου, για το τι παραλάβαμε σε σχέση με τον πολιτισμό και τι αφήνουμε στα παιδιά μας. Μελαγχολική η προσέγγισή του, όμως δεν αφήνει την απαισιοδοξία να τον κυριεύσει, γιατί είναι γνωστή η ιστορία του… Είναι ένας μαχητής, με απεριόριστη ποιότητα. Είναι ο αδάμας της Ηπείρου, όπως μας είχε πει σε παλαιότερη συζήτηση, άλλη μια σπουδαία μορφή των γραμμάτων, ο Λαοκράτης Βάσσης.

Η συνέχεια της συζήτησης… Μπορεί να γίνει η προσπάθεια, σε σχέση με την πρόταση αυτή… Να προκύψει ένα μανιφέστο, το οποίο θ’ αποτελέσει την βάση του διαλόγου, για την πολιτισμική αναζήτηση της Ηπείρου και με βάση αυτό να προχωρήσει ο διάλογος. Μπορεί να είναι και επιβεβλημένο, μας είπε ο γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης, σκεπτόμενος και το πρακτικό της υπόθεσης, για να γίνει μια αρχή…

Να αποτελέσουν μια πρώτη ομάδα, η οποία θα επεξεργαστεί το «μανιφέστο», ο ίδιος, ο Λαοκράτης Βάσσης, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Παναγιώτης Νούτσος, ο Λευτέρης Γείτονας και άλλοι διακεκριμένοι παράγοντες της Ηπείρου, σκέφτηκε αρχικά, αν και το θέμα της συζήτησης που επιχειρεί ν’ ανοίξει η «Γ», είναι τεράστιο και δεν μπορεί να δώσει το ακριβές στίγμα, ένα ρεπορτάζ αναζήτησης.

Εκείνο που μένει, είναι ν’ ανοίξει η συζήτηση, για τον πολιτισμό, η οποία σύμφωνα και με τον καθηγητή - συγγραφέα Λαοκράτη Βάσση, μπορεί να είναι η μοναδική διέξοδος, στα πολλά αδιέξοδα, που έχει δημιουργήσει η περίπλοκη εποχή μας.

Σ’ αυτή την περίπλοκη εποχή όμως, πρέπει να αναδειχτεί ο ρόλος της πνευματικής και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, στην οποία αναντίρρητα στις πρώτες της θέσεις, πρέπει να είναι ο καθηγητής – γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017 21:30

ΝΕΡΟ... ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ;

|

"Ο δήμαρχος έχει λεφτά για να κάνει σεμινάριο να μάθουν πως φτιάχνουν την λαχανόπιτα και δεν έχει λεφτά, για να λυθεί το πρόβλημα με το νερό στο χωριό μας"...

 

 

 

Στην φωτογραφία κάτω, ο 80χρονος έφηβος κάτοικος του Ανωγείου Κώστας Παππάς, μα δείχνει την πλαστική σωλήνα, που αποτελεί μέρος του δικτύου ύδρευσης του χωριού, το οποίο κατασκευάστηκε, περί τα δέκα χρόνια πριν και σήμερα, βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης, αν και ποτέ απ' αυτό το δίκτυο, δεν πέρασε νερό...

 

anogeio-44-a

 

Σωτήριον έτος 2017 και η "Γ" βρέθηκε, μετά από επίμονη πρόσκληση του συνομιλητή μας Κώστα Παππά, στο υψηλότερο χωριό του νομού Πρέβεζας (1100 μέτρα υψόμετρο), που στέκει περήφανο μεν στις πλαγιές του Ξηροβουνίου, με πολλά παράπονα όμως, γιατί οι λιγοστοί κάτοικοι, να και έχουν δίπλα τους, νερό άριστης ποιότητας (σ.σ. απ' το χιόνι, μας λέει ο συνομιλητής μας) δε μπορούν να το απολαύσουν! Κι όλα αυτά γιατί, μάλλον όσοι αποφασίζουν και για το συγκεκριμένο χωριό, το έχουν κατατάξει στα δεύτερης κατηγορίας μέρη, στα οποία δεν πρέπει να δίνουν σημασία...

Η αγανάκτηση έχει χτυπήσει κόκκινο! "Ανάθεμα έχει αυτό το χωριό και δεν έχουμε νερό να πιούμε", μας λέει η συμπαθέστατη κυρία Αικατερίνη, η οποία συνεπικουρεί τον αγώνα που κάνει ο σύζυγός της Κώστας Παππάς, για να γίνει όσο το δυνατόν ευρύτερα γνωστό το πρόβλημα, με την ελπίδα ότι θα ξεκολλήσουν κάποια μυαλά και θα δουν την ουσία του πράγματος, αλλά και την προοπτική του Δήμου Ζηρού. Σε όποιον άλλον Δήμο της πατρίδας μας, ένα τέτοιο χωριό θ' αποτελούσε την τουριστική βιτρίνα του, μιας και η φύση έκανε αυτό το δώρο στην περιοχή. Αυτό το πανέμορφο χωριό.

-Αλήθεια, ποιό άλλο ορεινό χωριό της Ηπείρου, μπορεί να συγκριθεί με το Ανώγειο;

Αν με ειλικρίνεια, απαντούσαν το ερώτημα αυτό, όσοι καμώνονται πως σήμερα διοικούν τον Δήμο Ζηρού, θα είχαν ολοκληρώσει το αιτούμενο έργο, για να έχει το υψηλότερο χωριό του νομού, νερό... Άρα και τουριστική προοπτική.

Και να ήταν ένα έργο το οποίο θ' απαιτούσε το σύνολο του κρατικού προϋπολογισμού, θα έλεγες ας μείνουν οι λιγοστοί κάτοικοι και όσοι επισκέπτονται το χωριό, χωρίς νερό... Το αίτημα σήμερα, μετά απ' όσα μέχρι τώρα έχουν γίνει, αφορά την μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος, στην γεώτρηση που έχει γίνει και μπορεί με χαρακτηριστική άνεση, να γίνει η άντληση του νερού, το οποίο θα μεταφερθεί στο χωριό, για να φτάσει σε όλα τα σπίτια και ν' αποκτήσει το "δώρο της φύσης", όπως μπορεί να χαρακτηριστεί το Ανώγειο, μια κανονική ζωή για τους κατοίκους του, αλλά και τουριστική προοπτική.

Ο ιδιοκτήτης του πανέμορφου ξενώνα "ΑΝΩΓΕΙΟΝ" Κώστας Μαρούτσος, μας έλεγε πως σύμφωνα με την έρευνα που ο ίδιος έχει κάνει, συζητώντας με τεχνικούς της ΔΕΗ, διαπίστωσε πως το κόστος της μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος στην γεώτρηση, δεν θα ξεπεράσει τις 60.000 ευρώ. "Και παραπάνω να είναι, το έργο πρέπει να γίνει", λέει με αποφασιστικότητα ο μπάρμπα Κώστας, που γνωρίζει το θέμα πολύ καλά, μιας και γι το συγκεκριμένο πρόβλημα, έχει αφιερώσει κομμάτι της ζωής του...

Ο μπάρμπα Κώστας θέλει να είναι δίκαιος και τονίζει με έμφαση, πως μετά απ' την κινητοποίηση που έχει γίνει, ευαισθητοποιήθηκε ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης και έχει εξασφαλίσει πίστωση και για το υδραγωγείο, το οποίο είναι το επόμενο στάδιο...

Όμως δεν μπορεί... Οργίζεται και μας λέει, σε έντονο ύφος: "Ο δήμαρχος έχει λεφτά για να κάνει σεμινάριο να μάθουν πως φτιάχνουν την λαχανόπιτα και δεν έχει λεφτά, για να λυθεί το πρόβλημα με το νερό στο χωριό μας". Είναι βάσιμη η ένταση που έχουν οι κάτοικοι του Ανωγείου και με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε, πως αυτό το γεγονός από μόνο του, αποτελεί και ένσταση όλων των δημοτών του Δήμου Ζηρού...

[25.000 ευρώ και κάτι ψιλά κόστισε η τέντα που κατασκεύασε ο Δήμος Ζηρού, για να πραγματοποιηθεί το συνέδριο γαστρονομίας, αλλά όπως πάντα συμβαίνει στον εν λόγω Δήμο, οι αντιδράσεις είναι χαλαρές, έως ανύπαρκτες. Άξιοι της τύχης τους, όσοι δεν αντιδρούν].

Κρατάει χρόνια η αγωνία για το νερό στο Ανώγειο και ο μπάρμπα Κώστας την γνωρίζει καλύτερα απ' όλους. Κι έτσι μπορούμε να πάμε και στα περίεργα σημεία της. Πως έγινε και φτιάξατε πρώτα το δίκτυο ύδρευσης και δεν αρχίσατε με την εξασφάλιση του νερού, για να πάτε μετά στο δίκτυο, ρωτήσαμε... Η απάντηση οδηγεί στην αιτία..."Ήταν τότε που έδιναν λεφτά για τα δίκτυα ύδρευσης..." μας είπε και φυσικά οι πάντες καταλαβαίνουμε το τι συνέβη...

Όμως ως πρακτικός άνθρωπος ο μπάρμπα Κώστας, δεν επιθυμεί να ξύνει πληγές του παρελθόντος και ζητάει αυτό που μπορεί και πρέπει να γίνει σήμερα. Επανέρχεται στον περιφερειάρχη Αλέξανδρο Καχριμάνη, στον οποίο βασίζει πολλές ελπίδες, για να μας πει με νόημα: "Θα πρέπει να ξέρει ο κ. Καχριμάνης, ότι το Ανώγειο είναι και δικό του χωριό". Ας το λάβει το μήνυμα, ο πρακτικός και δραστήριος περιφερειάρχης και ας πράξει τα δέοντα, μιας και η υπομονή των κατοίκων, αλλά και η ελπίδα πως ο δήμαρχος Ν. Καλαντζής, μπορεί να δείξει ευαισθησία, έχει εξαντληθεί.

Ας ενώσουμε κι εμείς μαζί με τους κατοίκους του Ανωγείου, την φωνή μας, αλλά και ας προστρέξουμε στην ελπίδα, για την λύση του προβλήματος, απ' τον περιφερειάρχη Αλέξανδρο Καχριμάνη, που έχει στην σκέψη του, τα όμορφα ορεινά χωριά, τα οποία πρέπει να απολάβουν το μερίδιο, απ' την διαφαινόμενη τουριστική ανάπτυξη και της ορεινής Ηπείρου....

 

Κι αυτοί φυλάγουν Θερμοπύλες...

 

Πάνε πολλά χρόνια, που ο Κώστας Μαρούτσος, αποφάσισε να επενδύσει στο χωριό του, θαρρώντας ότι με την κίνησή του αυτή θα βοηθούσε το χωριό και ο ίδιος θα είχε μια άνετη επιχειρηματική πορεία... Θαρρούσε τότε, πως το χωριό του, που δεν στερείται σε τίποτα άλλων τουριστικών προορισμών, θα είχε την πρόοδο που παρουσιάζουν άλλα ορεινά χωριά, ίσως και μικρότερου κάλους... Ατύχησε όμως...

 

anogeion-xenonas-00-a

 

Και ο ίδιος παραδέχεται πως το νερό για το χωριό, είναι εκ των ων ουκ άνευ και όσο αυτό λείπει, δεν μπορεί κανένας να περιμένει κάτι καλύτερο... Έχε τρέξει κι αυτός να βρεθεί μια άκρη, στο πρόβλημα που κατάντησε άλυτο, αλλά όπως και όλοι οι άλλοι χωριανοί, διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει η διάθεση ν' αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, στο άμεσο μέλλον. Εκφράζει και τον θαυμασμό του, για τον μπάρμπα Κώστα που κινεί την προσπάθεια, να κρατείται στην επικαιρότητα του πρόβλημα, αλλά μένει απαισιόδοξος, για το αν αυτοί που πρέπει να λάβουν το μήνυμα, θα το λάβουν και θα το αξιοποιήσουν...

 

anogeio-maroutsos-99-a

 

Όμως πρέπει να μείνουμε στην προσπάθεια που έκανε, η οποία πρέπει να αναγνωριστεί ως προπομπός της όποιας τουριστικής ανάπτυξης έρθει στο χωριό. Δεν είναι και πολλά τα χωριά, που ενώ αποτελούν τουριστικό προορισμό, να έχουν ξενώνα σαν κι αυτόν του κ. Μαρούτσου.

Το τι λείπει, είναι πολύ απλό. Αν υπήρχαν παράγοντες, που θα είχαν αξιολογήσει σωστά την προσπάθεια που έκαναν, θα είχαν ενισχύσει το όμορφο χωριό, με κάποιες διοργανώσεις, οι οποίες θα έφερναν κόσμο εκεί...

 

anogeio-fani-00-a

 

Στην άλλη άκρη του χωριού, το καφενείο της κυρίας Φανής Μπαλάφα. Χωρίς το ιδιαίτερο κίνητρο, το κρατάει ανοιχτό, για όσους απ' τους κατοίκους θέλουν να περάσουν κάποια ώρα εκεί, αλλά και για έναν επισκέπτη που πρέπει να πιεί ένα καφέ...

ΚΙ αυτή στεναχωρημένη, για την τύχη που επιφυλάσσουν στο χωριό τους, οι διάφοροι φερόμενοι ως ευαίσθητοι παράγοντες... Το νερό ως αίτημα, είναι το κυρίαρχο και γι' αυτή, όμως είναι εξ ίσου απαισιόδοξη...

 

gnomi-vin-site-11-q

 

Όλα έχουν την εξήγησή τους...

Δεν διαφωνεί κανένας, πως το Ανώγειο ως χωριό και ως τοπίο, είναι δώρο της φύσης και για την Περιφέρεια Ηπείρου, περισσότερο για το νομό Πρέβεζας και ακόμη περισσότερο για τον Δήμο Ζηρού. Αυτό το δώρο της φύσης, με την ελάχιστη ευαισθησία όλων όσων διοίκησαν την περιοχή, όλα τα προηγούμενα χρόνια, θα μπορούσε ν' αποτελεί τον πιό ελκυστικό τουριστικό προορισμό. Ειδικά τώρα, που με την λειτουργία της Ιόνιας Οδού, φτάνεις απ' όλα τα σημεία της Ηπείρου, σε ελάχιστο χρόνο.

Βασανιστικό το ερώτημα: εμείς τώρα... ανακαλύψαμε την Αμερική; Όχι βέβαια... Όλοι γνωρίζουν το τι σημαίνει για μια περιοχή, να έχει ένα τέτοιο σημείο αναφοράς, για τον τουρισμό, αλλά αυτό το χωριό, για να καταστεί τέτοιο, θέλει δουλειά και ανθρώπους που θα ονειρεύονται το καλύτερο του τόπου τους...

Καθώς παρατηρούσαμε τους τόπους, απ' τον ωραιότατο ξενώνα ΑΝΩΓΕΙΟ, ήρθε η πρώτη ιδέα, την οποία συζητήσαμε με τους χωριανούς...

-Πόσο δύσκολο, θα ήταν για τον Δήμο Ζηρού, να ενισχύσει την όποια προοπτική έχει το χωριό και χωρίς νερό, με δυό ή τρεις σημαντικές εκδηλώσεις, μέσα στο καλοκαίρι;

Πανεύκολο είναι... Διαπιστώσαμε πως οι κάτοικοι είναι πρόθυμοι να εργαστούν, αρκεί να φανεί κάτι καλύτερο για τον τόπο τους. Είπαμε, μιλάμε με νέα δεδομένα και το Ανώγειο, το φτάνεις με χαρακτηριστική ευκολία... Ένα τριήμερο φεστιβάλ, που θα δένει με τον ορεινό χαρακτήρα του χωριού και παράλληλα θα το αναδεικνύει, δεν είναι δύσκολο... Και απ' αυτό, η όποια δημοτική αρχή, θα αναδεικνυόταν ως χρήσιμη... Δεν θα ήταν μόνο για τις ψήφους των χωριανών, αλλά για τον θαυμασμό που θα προκαλούσε στην ευρύτερη περιοχή, που όπως συμβαίνει σε όλες τις περιοχές της πατρίδας μας, θα είχε το σημείο αναφοράς. Αυτό το σημείο, που θα έδενε με την περιοχή...

Όμως για τους παράγοντες που καμώνονται τους αυτοδιοικητικούς στην περιοχή μας, είναι δύσκολο να ονειρευτούν και να προγραμματίσουν το νέο και χρήσιμο...

Λέμε ότι όλα όσα μας συμβαίνουν, έχουν την εξήγησή τους... Και στην περίπτωσή μας, υπάρχει η εξήγηση... Δεν βρέθηκαν οι άνθρωποι που θ' αγαπήσουν τον τόπο και θα ονειρευτούν γι' αυτόν... Δυστυχώς!

Δυστυχώς, τα λόγια στον

τόπο μας, δεν έχουν κόστος!

 

Ένα "SOS", προς κάθε κατεύθυνση...

 

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΝΤΑΣ. Έχει συνδέσει το όνομά του, με τα πέτρινα γεφύρια της Ηπείρου και θεωρείται σήμερα, ένας απ' τους ελάχιστους γνώστες της κατάστασης που επικρατεί περί αυτά και την αναγκαιότητα να δείξουν όλοι οι παράγοντες της Ηπείρου, αλλά και η πολιτεία, αυξημένο ενδιαφέρον, για την προστασία τους, ώστε να μην έχουμε τα ίδια... Με την κατάρρευση του Γεφυριού της Πλάκας...
"Δεν θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το παιγνίδι εντυπώσεων", λέει ο ίδιος στην συνέντευξη που παραχώρησε στην "Γ", ερωτώμενος για το τι συμβαίνει σήμερα, σε σχέση με την αναστήλωση του γεφυριού και το μέγεθος των εντυπώσεων, που δημιουργούνται, απ' τους κομίζοντες ενδιαφέρον και ευαισθησία. Ίσως σ' αυτούς μπορεί ν' απαντάει και η αποστροφή του λόγου του: "Δυστυχώς,  τα λόγια στον τόπο μας, δεν έχουν κόστος. Το γεφύρι όμως για να ξαναστηθεί έχει, και μάλιστα μεγάλο".
Η ενότητα της συνέντευξης που αφορά στην Άρτα, εξ ίσου ενδιαφέρουσα:  "Δυστυχώς κι εδώ οι απώλειες είναι σημαντικές. Από τα 51 γεφύρια τα 19 έχουν καταστραφεί. Αλλά και όσα σώζονται ακόμη, η κατάσταση τους δεν είναι ικανοποιητική. Μακριά, με ή χωρίς εισαγωγικά, η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, στα Ιωάννινα, επικαλείται άλλοτε δικαιολογημένες και άλλοτε αδικαιολόγητες δυσκολίες παρέμβασης".
 Η παρούσα συνέντευξη του Σπύρου Μαντά την "Γ", μπορεί να χαρακτηριστεί κι ένα "SOS", προς κάθε κατεύθυνση... Βέβαια οι βασικοί αποδέκτες του σήματος κινδύνου, περί άλλων τυρβάζουν και άλλα του απασχολούν, αλλά όταν προκύψουν γεγονότα, ανάλογα μ' αυτό της 5ης Φεβρουαρίου 2015, τότε δεν θα έχουν καμία δικαιολογία, για να πουν πως δεν γνώριζαν... Άλλωστε και για τον λόγο αυτό, η "Γ" ζήτησε και εξασφάλισε την συνέντευξη του Σπύρου Μαντά...
Η ανάγνωση της συνέντευξης αυτής, θα επιβεβαιώσει την δική μας εκτίμηση. Και ας μας επιτραπεί να την χαρακτηρίσουμε, ένα ντοκουμέντο, για την ιστορία της Ηπείρου, την οποία οι περισσότεροι, την χρησιμοποιούν όταν βολεύει στην προβολή τους και όχι όταν οι συνθήκες επιβάλλουν την ευαισθησία...

 

Κύριε Μαντά, θεωρείστε ο κατ’ εξοχήν ερευνητής των πέτρινων τοξωτών γεφυριών της Ηπείρου και μάλιστα ασχολείστε με αυτά αποκλειστικά. Πώς ξεκινήσατε; Και γιατί μόνο στην Ήπειρο;


Ένα μου ταξίδι στο Ζαγόρι το 1982 κι ένα άλλο, την ίδια χρονιά, στο Μόσταρ της ε-νιαίας τότε Γιουγκοσλαβίας, με κέντρισαν να ασχοληθώ με τα γεφύρια της συγκεκριμέ-νης περιοχής. Για την ακρίβεια καταγράφω και μελετώ τα γεφύρια της Πίνδου κινούμε-νος από την Αμφιλοχία-Καρπενήσι έως τις Πρέσπες-Δυρράχιο, δηλαδή της Βορειοδυτι-κής Ελλάδας και της Νότιας Αλβανίας. Και βέβαια δεν επιδέχονται τα γεφύρια σύνορα και κτητικότητες. Πάντα επικοινωνούσαν χωρίς διακρίσεις. Συνιστούσαν και εξακο-λουθούν ακόμη να συνιστούν, όντας πια μνημεία, πολιτισμό.
Ασχολούμαι μόνο με τα γεφύρια της Πίνδου, γιατί εδώ συγκροτούν ρυθμό φτάνοντας σε υψηλά επίπεδα τεχνικής και αισθητικής. Και ακόμη, επειδή θέλησα να εμβαθύνω, όχι απλά να καταγράψω. Τα μυστικά των γεφυριών της Ηπείρου, της Πίνδου, είναι πολλά και απαιτούν αφοσίωση ζωής για να αποκαλυφτούν.

 

Έχετε γράψει αρκετά βιβλία και με διάφορες άλλες δραστηριότητες αποκαλύψατε τέτοια μυστικά. Συνεχίζεται ακόμη η έρευνα; Αν ναι, σε τι σημείο βρίσκεται; Τι στοχεύετε;


Μια έρευνα δεν τελειώνει ποτέ. Έχω καταγράψει και μελετήσει έως τώρα κοντά στα 1300 γεφύρια. Έχουν προκύψει πολύτιμα στοιχεία. Αλλά μελετώ και τους μαστόρους που τα δημιούργησαν. Δεν γίνεται διαφορετικά. Αναφορά στο έργο χωρίς αναφορά στους δημιουργούς, είναι λειψή αναφορά. Οι μαστόροι, οι πραγματικοί δημιουργοί αυτών των έργων, αντίθετα με τους χορηγούς που αμείφτηκαν με υστεροφημία, έπεσαν θύματα των τότε κοινωνικών συνθηκών. Τους το οφείλουμε.
Ελπίζω σύντομα να εκδοθεί συνολικά η εργασία μου που μου έχει πάρει εντατική μελέτη 35 χρόνων. Το βιβλίο το βλέπω τουλάχιστον τρίτομο. Επίσης τελειώνω μια εργασία, που επίσης θα εκδοθεί, για τον θρύλο του γεφυριού της Άρτας. Πώς ακουγόταν το συ-γκεκριμένο τραγούδι, όχι απλά καταγραφή στίχων αλλά και μελωδιών.

 

Μιλήστε μας λίγο για το τελευταίο. Έχει ενδιαφέρον, ειδικά για εμάς τους Αρτινούς.


Ενδιαφέρον έχει πολύ. Είναι αυτονόητο. Τώρα ειδικά για τους Αρτινούς, λυπάμαι που θα το πω, αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως ενδιαφέρονται. Ίσως θα θυμάστε μια προ πολλού πρότασή μου για λειτουργία δίπλα από το γεφύρι ενός κέντρου-μουσείου με τέτοιο προσανατολισμό και στόχο. Δυστυχώς οι τοπικοί αρμόδιοι κώφευσαν. Δεν συνει-δητοποίησαν το θησαυρό που έλαχε να έχουν στον τόπο τους. Πρόκειται για ένα τρα-γούδι που ακούγεται σε όλη τη Βαλκανική, συνεχίζεται ακόμη να το τραγουδούν, κάποτε και να το χορεύουν! Πέρα βέβαια από την αδιαμφισβήτητη ίδια αξία ενός τέτοιου εγ-χειρήματος, θα μπορούσε να προκύψουν ακόμη και ανταποδοτικά οφέλη. Κρίμα. Του-λάχιστον ας διαφυλάξουν το ίδιο το μνημείο, γιατί παρατηρούνται κενά και σε αυτή τη συντήρησή του. Είναι ένα μνημείο, τόσο πολύ φορτισμένο με το θρύλο του.
Μέχρι στιγμής έχω καταγράψει περισσότερες από 150 σχετικές μελωδίες σε όλο τον ελ-λαδικό χώρο αλλά και τον βαλκανικό. Το βιβλίο μου αυτό, με πλήρη τεκμηρίωση για το θέμα, θα συνοδεύεται από CD με αρκετά τραγούδια.

 

plakas-aa-gef-vagenas-00-a

Το γεφύρι της Πλάκας (πίνακας: Γιάννης Βαγενάς / Αρχείο Γεφυριών Ηπειρωτικών (ΑΓΗ), 1985)

 

Να περάσουμε στο γεφύρι της Πλάκας; Πέρασαν ήδη δυόμισι χρόνια από την κατάρ-ρευσή του. Τι λέτε, υπάρχει ελπίδα να ξαναστηθεί; Έχουν ακουστεί πολλά.


Έχουν ακουστεί πολλά, αλλά δεν έχει γίνει τίποτα. Εκτός αν αναφερόμαστε στην κατα-στροφή του τοπίου που ήδη συντελείται. Δυστυχώς τα λόγια στον τόπο μας δεν έχουν κόστος. Το γεφύρι όμως για να ξαναστηθεί έχει, και μάλιστα μεγάλο. Απαιτούνται εκα-τομμύρια ευρώ. Προσωπικά δεν έχω πειστεί, ούτε για την πρόθεση, ούτε για την ανα-γκαιότητα. Δεν θέλω να πω περισσότερα, να συμμετάσχω σε αυτό το παιγνίδι εντυπώ-σεων. Ό,τι είχα να πω, το είπα και μάλιστα αναλυτικά. Μόνο να ξαναθυμήσω πως με τόσα εκατομμύρια θα μπορούσαν να συντηρηθούν σχεδόν όλα τα γεφύρια που βρίσκο-νται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ας αποφασίσουμε λοιπόν τι θέλουμε, συντήρηση ή αναστήλωση; Και να το πράξουμε πριν είναι πολύ αργά.

gΚινδυνεύουν πολλά γεφύρια; Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης έρευνάς σας, είδατε να καταστρέφονται κάποια;
Σας είπα ήδη πως έχω καταγράψει 1300 πετρογέφυρα στην Πίνδο. Δυστυχώς δεν σώ-ζονται όλα. Εγώ καταγράφω, έχω υποχρέωση να καταγράφω, και γεφύρια που δεν υ-πάρχουν πια. Η μνήμη ακόμη μας δίνει στοιχεία, ακόμη και φωτογραφίες χαμένων για πάντα γεφυριών. Για να επανέλθω, απαντήσω στο ερώτημά σας. Από το σύνολο των καταγραφέντων, δυστυχώς τα μισά έχουν καταρρεύσει. Κάποια τα πρόλαβα, άρα βίωσα την καταστροφή τους και πόνεσα. Της Πλάκας. Της Γκιάνας στο Ζαγόρι. Του Ντάλα στο Σούλι. Και αρκετά άλλα. Αλλά αυτό είναι, φιλοσοφώντας το, αναπόφευκτο. Έπαψαν να είναι λειτουργικές τούτες οι κατασκευές, τα πέτρινα γεφύρια εννοώ, από το 1950 σε γενικές γραμμές. Δεν κτίζονται, προστίθενται νέα και τα παλαιά βαθμιαία γονατίζουν. Αλλά ας μην τους δίνουμε εμείς τη χαριστική βολή με την αδιαφορία μας. Το τέλος όλων κάποτε θα έρθει. Κανόνας αυτό στη ζωή. Τίποτα δεν διαρκεί επί άπειρο. Ας προλάβουμε όμως τουλάχιστον να τα μελετήσουμε όπως τους αξίζουν. Ας απαλλαγούμε μερικώς από την αρχαιοπληξία μας, μόνο λεκτική και αυτή βέβαια. Κάθε εποχή έχει την αξία της, τα μνημεία της. Είναι μικρόψυχο, μίζερο, να αξιολογούμε με κουτά ή ύποπτα κριτήρια. Η Ελλάδα έχει πολλά μνημεία, ακόμη και αρκετά που θυμίζουν άσχημες εποχές. Όλα αξίζουν, όλα τα χρειαζόμαστε, συνιστούν ιστορία. Ας το “εκμεταλλευτούμε” επιτέλους αυτό. Αναφέρομαι βέβαια και στα εναπομείναντα λίγα -λόγω κοντόφθαλμης θεώρησης- κτίσματα από την τουρκική περίοδο.

 

Καταγράφετε και τα γεφύρια της νότιας Αλβανίας, είπατε. Υποθέτουμε πως αυτό, λό-γω των εκεί συνθηκών, δεν είναι εύκολο. Μπήκατε ενδεχομένως σε περιπέτειες. Έχετε κάνει πολλά ταξίδια; Πότε πρωτοπήγατε;


Η πρώτη μου επίσκεψη στην Αλβανία έγινε όχι και σε τόσο ήρεμη εποχή. Πήγα το 1997. Θυμάστε τις τότε ταραχές. Το επεδίωκα αρκετά χρόνια πριν, αλλά τότε μου δόθηκε η ευκαιρία και δεν θέλησα να τη χάσω. Έχω πραγματοποιήσει στη γειτονική χώρα 23 τα-ξίδια με πολύ καλή συγκομιδή και σε γεφύρια και σε εμπειρίες. Το τοπίο, οι άνθρωποι, δεν αλλάζουν πολύ. Είναι εξωτερικές, τεχνητές οι διαφορές, εν πολλοίς επιβαλλόμενες από άνωθεν. Τα σύνορα μπήκαν μετά από αιώνες, ύστερα από τη Βυζαντινή αυτοκρα-τορία και την τουρκική. Γέφυρες υπήρχαν πάντα, καταγράφω τις υλικές, συνειδητοποιώ πολλές άλλες -προσωπικό μου όφελος το τελευταίο. Τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια, μονό-τοξα και πολύτοξα, είναι εκειπέρα πολλά, αρκετά μάλιστα εξακολουθούν λειτουργικά. Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, πολλές τεχνικές και ανθρώπινες/λαογραφικές πτυχές. Ομο-λογώ πως κάποια τους, για να προσεγγιστούν, απαιτείται καλός σχεδιασμός ταξιδιού, τόλμη, χρήματα, γιατί όχι και εμπειρία που μετά τόσα χρόνια ευτυχώς πια υπάρχει. Το αποτέλεσμα όμως, η πλήρης καταγραφή, έστω και με κάποιες αναποδιές, τελικά επιτυγ-χάνεται, εμπλουτίζοντας το αντικείμενο μελέτης μου, αλλά και μένα ως άνθρωπο. Εν κατακλείδει, η όλη επιχείρηση, …απέκει, αναμφίβολα συνιστά μεγάλη εμπειρία.


Τι κερδίσατε, κύριε Μαντά, από την πολύχρονη -ζωής θα λέγαμε- ενασχόλησή σας με τα γεφύρια; Αλήθεια δεν κουραστήκατε κάποια στιγμή, δεν επήλθε ένα είδος κορε-σμού ας το πούμε;


Τι κέρδισα; Ασφαλώς δεν πιστεύω πως αναφέρεστε σε υλικά οφέλη. Τέτοια όχι μόνο δεν υπήρξαν αλλά, το αντίθετο, δαπάνησα πολλά. Ξέρετε, μερικές φορές αναλογίζομαι το κόστος ευκαιρίας. Τι δηλαδή θα μπορούσα να “απολαύσω” αν δεν “έμπλεκα”  με τα γεφύρια. Για τι ταξίδια θα ξεκινούσα, ας πούμε, τι θα έβλεπα, τι εμπειρίες θα αποκτούσα; Άλλο; Τι και πόσα βιβλία θα είχα διαβάσει, τι πνευματική προίκα απώλεσα; Για τέτοια και μόνο αναρωτιέμαι, αλλά γρήγορα επανέρχομαι. Η επιλογή μου, παρά το τότε νεαρό της ηλικίας μου, υπήρξε συνειδητή. Η έρευνα, όσο και να “ταλαιπωρεί”, με αρκετή μάλιστα μοναξιά, στο τέλος ανταμείβει πλουσιοπάροχα. Προσέξατε; Στο τέλος είπα. Αλλά όλα που αξίζουν έχουν κόστος, αργούν. Κι εγώ, πέρα από την καθεαυτή ηθική ανταμοιβή μου, τα μυστικά των γεφυριών που ανακάλυψα, τις πολλές λόγω της φύσης τους προσεγγίσεις που επιχείρησα με τα αντίστοιχα οφέλη, είχα και τα τυχερά μου. Ας πούμε -το έχω ξαναπεί- γνώρισα τους τελευταίους κατοίκους της Πίνδου. Λίγο είναι αυτό; Με έμαθαν πως ο τρόπος συμπεριφοράς, το ήθος, δεν διδάσκεται. Αυτό είναι μόρφωση, κατά τον Σωκράτη. Συνιστά τούτη και προσωπική κατάκτηση και δώρο της φύσης που σε περιβάλλει. Της Πίνδου εν προκειμένω. Στιγμή μη μας διαφεύγει: ας πάμε όπου μπορούμε, τα θεμέλια μας όμως πάντα στα βουνά. Τα βουνά προικίζουν με γέφυρες ύψους, απ’ όπου θωρείς αντικειμενικά, σωστά δηλαδή. Ο καθείς στα μέτρα του…

 

vratsista-kamara-mantas-00-a

 

Είναι κρίμα να χαθεί η λεγόμενη Καμάρα στου Βρατσίστα στην Άνω Καλεντίνη!

 

Για το νομό Άρτας τι έχετε να μας καταθέσετε; Πόσα γεφύρια έχουν καταγραφεί; Υπάρχουν απώλειες;


Στον νομό Άρτας έχω καταγράψει 51 γεφύρια με ενδιαφέρουσες μορφές. Κάποια έγιναν μετά το 1881, την προσάρτηση δηλαδή της Άρτας και της περιοχής της στο ελληνικό κράτος και μας δείχνουν τις πρώτες φάσεις του περάσματος από τη λαϊκή γεφυροποιία στην έντεχνη, τουλάχιστον στον σχεδιασμό, γιατί εξακολουθούν να τα υλοποιούν εμπει-ρικοί πρωτομάστορες με τις μετακινούμενες ομάδες τους. Δυστυχώς κι εδώ οι απώλειες είναι σημαντικές. Από τα 51 γεφύρια τα 19 έχουν καταστραφεί. Αλλά και όσα σώζονται ακόμη, η κατάσταση τους δεν είναι ικανοποιητική. Μακριά, με ή χωρίς εισαγωγικά, η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, στα Ιωάννινα, επικαλείται άλλοτε δι-καιολογημένες και άλλοτε αδικαιολόγητες δυσκολίες παρέμβασης. Να αναφέρω τη λε-γόμενη Καμάρα στου Βρατσίστα στην Άνω Καλεντίνη που εγκλωβισμένη, κολλητά στη σκουριασμένη μπέλεϋ ασφυκτιά και αρρωσταίνει. Είναι κρίμα να χαθεί, καθώς μάλιστα θεωρείται έργο του Πραμαντιώτη Κώστα Μπέκα, πρωτομάστορα του άδικα χαμένου γε-φυριού της Πλάκας.

|

ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΤΟ ΛΙΑΝΕΜΠΟΡΙΟ

 

 

 

 

 

Το επόμενο μεγάλο βήμα στη Συμβολαιακή Τραπεζική υλοποιεί η Τράπεζα Πειραιώς επεκτείνοντας το πρόγραμμα και στον κλάδο του Λιανικού Εμπορίου. Η αρχή γίνεται με την αλυσίδα σούπερ μάρκετ ΑΝΕΔΗΚ-ΚΡΗΤΙΚΟΣ Α.Ε.

Ειδικότερα, μετά την επιτυχημένη υλοποίηση του Προγράμματος Συμβολαιακής Γεωργίας & Κτηνοτροφίας, καθώς και των Προγραμμάτων Συμβολαιακής Τραπεζικής Αγροεφοδίων και Ξενοδοχείων, η Τράπεζα Πειραιώς, υποστηρίζει χρηματοδοτικά τις επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου ώστε να αγοράζουν με τους καλύτερους όρους από τους προμηθευτές τους, οι οποίοι είναι εταιρείες ενταγμένες στο Πρόγραμμα Συμβολαιακής Γεωργίας & Κτηνοτροφίας.

Ταυτόχρονα συντονίζει μέσω μίας ειδικά σχεδιασμένης ηλεκτρονικής πλατφόρμας πληρωμών τη μεταξύ τους συνεργασία, με σκοπό την αναβάθμιση της ποιότητας και ασφάλειας στις εμπορικές συναλλαγές και τη διασφάλιση της ρευστότητας μέσα από απλή και ταχεία διαδικασία.

Απώτερος στόχος της Τράπεζας Πειραιώς είναι η δημιουργία ενός νέου μοντέλου σύνδεσης του λιανεμπορίου και των προμηθευτών, που θα συμβάλει στη δημιουργία σταθερών σχέσεων συνεργασίας, στη δημιουργία συνεργειών, στην ορθολογική διαμόρφωση τιμών και στη δημιουργία και προώθηση ανταγωνιστικών ελληνικών αγροτικών προϊόντων υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών.

Η αλυσίδα σούπερ μάρκετ ΚΡΗΤΙΚΟΣ, η οποία εντάχθηκε ήδη στο Πρόγραμμα Συμβολαιακής Τραπεζικής Λιανικού Εμπορίου, λειτούργησε το πρώτο παντοπωλείο στην Αίγινα το 1948, ενώ το 1983 δημιούργησε το πρώτο της μεγάλο κατάστημα. Σήμερα είναι μέλος του ομίλου ΕΛΟΜΑΣ και δραστηριοποιείται μέσω ενός δικτύου 118 καταστημάτων, πέραν του Αργοσαρωνικού και σε περιοχές σε όλη τη χώρα όπως Αττική, Εύβοια, Κορινθία, Αργολίδα, Θεσσαλονίκη, Κως, Κρήτη κ.ά. Επιπλέον η επιχείρηση λειτουργεί τέσσερα κέντρα αποθήκευσης και διανομής ξηρού φορτίου και ένα φρέσκων προϊόντων συνολικής έκτασης 23.000 τ.μ. Στο ανωτέρω δίκτυο της Εταιρείας προστέθηκαν εντός του τρέχοντος έτους 132 επιπλέον καταστήματα, μέσω απόκτησης συμμετοχών στις Εταιρείες «ΥΠΕΡ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ» και «CRM–ΑΡΙΑΔΝΗ», αριθμώντας πλέον το δίκτυο συνολικά 250 καταστήματα λιανικής πώλησης. Η πρώτη Εταιρεία δραστηριοποιείται στη Βόρεια Ελλάδα, μέσω 40 σημείων λιανικής πώλησης στους νομούς Καστοριάς, Κοζάνης, Φλώρινας και Γρεβενών και η δεύτερη Εταιρεία στην Κρήτη, μέσω 92 καταστημάτων με τα οποία συνδέεται με συμβάσεις franchise. Όραμα της εταιρείας ΑΝΕΔΗΚ-ΚΡΗΤΙΚΟΣ Α.Ε. είναι η άρτια εξυπηρέτηση των πελατών που την εμπιστεύονται, με ποιοτικά προϊόντα, σε ανταγωνιστικές τιμές και σε ένα ευχάριστο περιβάλλον.

Με την υλοποίηση του Προγράμματος της Συμβολαιακής Τραπεζικής Λιανικού Εμπορίου,  η Τράπεζα Πειραιώς δημιουργεί ένα νέο καινοτόμο μοντέλο συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων λιανεμπορίου και των προμηθευτών τους σε τρόφιμα, με αμοιβαία οφέλη και των δύο μερών που συμβάλλουν στη δημιουργία ισχυρών συνεργασιών, στην ενίσχυση του κλάδου και την προώθηση ελληνικών ποιοτικών προϊόντων.

ΒΑΣ. ΤΣΙΡΚΑΣ: Είναι η πρώτη φορά που μπαίνει το μαχαίρι στο κόκκαλο και διερευνώνται τα τεράστια σκάνδαλα στον χώρο της Υγείας, τα οποία αφορούν τη γνωστή υπόθεση του ΚΕΕΛΠΝΟ, την εκχώρηση και τη χρεοκοπία του Ντυνάν, τις δωροδοκίες στην υπόθεση Novartis.

 

 

 

 

"Η μεταμνημονιακή εποχή είναι πλέον ορατή περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά σε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Εμείς από την πλευρά μας κληθήκαμε να διαχειριστούμε τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της χώρας, με την πλάτη στον τοίχο, με άδεια ταμεία που μας παρέδωσε η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ", επισημαίνει σε συνέντευξη που παραχώρησε στην "Γ", ο βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Ταίρκας.

Το κείμενο της συνέντευξης ακολουθεί:

 

Η Κυβέρνηση είναι ικανοποιημένη από το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου;

Η Ελληνική Κυβέρνηση έδωσε έναν αγώνα σε μια διαρκή διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Σε όλη αυτή την προσπάθεια έγιναν αμοιβαίες υποχωρήσεις. Ωστόσο, εμείς θέσαμε τις κόκκινες γραμμές και δεν περάσαμε τα όρια αυτά. Για τον λόγο αυτό δεν υπογράφαμε λευκή επιταγή, όπως ζητούσαν οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η δεύτερη και σημαντικότερη αξιολόγηση κλείνει με ορίζοντα εξόδου της Ελλάδας στις αγορές, με τη δέσμευση στήριξης από την πλευρά του Eurogroup. Η βοήθεια αφορά στη δημιουργία αποθεματικού, ώστε να βγούμε στια αγορές με την εξασφάλιση χαμηλών επιτοκίων. Ακόμη, με το κλείσιμο της αξιολόγησης έχουμε καθαρή απόφαση προσδιορισμού των παραγόντων για τη ρύθμιση του χρέους, η οποία θα πραγματοποιηθεί με την ολοκλήρωση του προγράμματος τον επόμενο χρόνο. Το χρέος μετά το 2018 θα συνοδεύεται με ρήτρα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας ενώ έχουμε και δέσμευση για επιμήκυνση των ωριμάνσεων των ελληνικών ομολόγων για 15 έτη, με ταυτόχρονο πάγωμα των επιτοκίων για το ίδιο διάστημα.

Σχετικά με τα πρωτογενή πλεονάσματα, για τα οποία μας κατηγορεί η Νέα Δημοκρατία, να σας αναφέρω ότι είναι σαφώς μικρότερα από τη δέσμευση για πλεονάσματα 4% μέχρι το 2030 που είχε συμφωνήσει η κυβέρνηση Σαμαρά. Η Ελλάδα μετά το 2022 θα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωζώνη που θα βρίσκεται σε καθεστώς θετικής εξαίρεσης από το Σύμφωνο Σταθερότητας, καθώς τα πρωτογενή πλεονάσματα θα είναι της τάξης του 2%, μικρότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Κατά συνέπεια, πήραμε θετικό προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων μέτρων που θα οδηγήσουν στην ασφαλή έξοδο στις αγορές.

Θεωρείτε ότι υπάρχει οδικός χάρτης εξόδου από την κρίση μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης;

Είναι η πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια κρίσης και διαρκούς λιτότητας που υπάρχει συγκεκριμένος οδικός χάρτης εξόδου από τα μνημόνια και την επιτροπεία. Την προηγούμενη χρονιά καταγράψαμε μετά από τόσα χρόνια ύφεσης, οριακή ανάπτυξη, ενώ για το 2017 είμαστε αισιόδοξοι και έχουμε βάσιμους λόγους να πιστεύουμε ότι θα καταγραφεί πολύ ικανοποιητικό ποσοστό ανάπτυξης. Τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν ότι κινούμαστε σε αυτή την κατεύθυνση.

Το κλίμα αυτό και η νέα πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας σε συνδυασμό με τη δημιουργία Εθνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας θα δώσουν ώθηση στην επανεκκίνηση της οικονομίας σε μια νέα κατεύθυνση δίκαιης και κοινωνικά αποδεκτής ανάπτυξης. Η Αναπτυξιακή Τράπεζα θα έχει δημόσιο χαρακτήρα και θα αποτελέσει εγχείρημα μακράς πνοής για την ελληνική οικονομία.

Αναφερθήκατε στην έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία. Χρονικά πότε το προσδιορίζετε αυτό;

Το Πρόγραμμα λήγει στα τέλη του καλοκαιριού του 2018. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε έναν πολύ κρίσιμο χρόνο μπροστά μας για να εργαστούμε σκληρά και μεθοδικά, ώστε να βγούμε οργανωμένα στις αγορές. Η νέα εποχή πρέπει να μας βρει θωρακισμένους.

Για τον λόγο αυτό η Ελλάδα πρέπει να πείσει τους επενδυτές ότι είναι μια σοβαρή χώρα και ότι μπορούν να την εμπιστευτούν. Είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός υγιούς πλαισίου επενδυτικού περιβάλλοντος, χωρίς διαπλοκή και διαφθορά.

Η μεταμνημονιακή εποχή είναι πλέον ορατή περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά σε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Εμείς από την πλευρά μας κληθήκαμε να διαχειριστούμε τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της χώρας, με την πλάτη στον τοίχο, με άδεια ταμεία που μας παρέδωσε η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Κάναμε βέβαια και υποχωρήσεις. Δεν πανηγυρίζουμε. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βγάλει τη χώρα όρθια από τα μνημόνια, το φθινόπωρο του 2018.

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το κλειδί για την έξοδο από την κρίση και το πέρασμα στη μεταμνημονιακή εποχή στην οποία αναφέρεστε;

Όλα τα προηγούμενα χρόνια, εκτός από την τεράστια απώλεια του ΑΕΠ της χώρας, χάθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Όταν κληθήκαμε να αναλάβουμε τα ηνία της χώρας τον Γενάρη του 2015 η ανεργία ήταν στο 27 %.

Σήμερα η ανεργία έχει πέσει στο 22,5% και φαίνεται πως η αποκλιμάκωση αυτή έχει σταθερά καθοδική πορεία. Μέσα στα δύο χρόνια της δικής μας διακυβέρνησης, σε μια κατάσταση σχετικής στασιμότητας της οικονομίας, έχουμε περίπου 250.000 νέες θέσεις εργασίας, ενώ τους τελευταίους δύο μήνες έχουμε θετικό ισοζύγιο 170.000 θέσεων εργασίας. Η ανεργία είναι ακόμα σε υψηλά επίπεδα, αλλά εκτιμώ ότι είναι θετικά τα σημάδια, όσο η οικονομία αρχίζει να παίρνει μπροστά.

Χρειάζεται ένα συνολικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που θα αλλάξει το ισχύον στρεβλό παραγωγικό μοντέλο και θα ανοίξει τον δρόμο σε μια νέα αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας με δίκαιο τρόπο για όλους. Εντείνουμε τις προσπάθειές μας για την παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας στη βάση της ποιότητας και της καινοτομίας και όχι στη βάση του χαμηλού κόστους εργασίας και της μερικής απασχόλησης. Αυτή είναι η βασική προτεραιότητά μας το επόμενο διάστημα.

Μία από τις προεκλογικές σας δεσμεύσεις ήταν η πάταξη της φοροδιαφυγής. Έχουν γίνει βήματα στον τομέα αυτό;

Ο ελληνικός λαός θυμάται πολύ καλά πως άλλοι ήταν αυτοί οι οποίοι περιέφεραν τις λίστες με ονόματα, τα οποία όφειλαν να ελεγχθούν, στα συρτάρια. Εμείς δεν ήρθαμε στην εξουσία για να υπηρετήσουμε επιχειρηματικά συμφέροντα φίλων και ημετέρων. Έχουμε να επιδείξουμε συγκεκριμένα στοιχεία από τα αποτελέσματα της πάταξης της φοροδιαφυγής.

Αναφέρω συνοπτικά ότι τα τελευταία δύο χρόνια τριπλασιάστηκαν τα έσοδα από υποθέσεις παραβιάσεων καυσίμων και καπνικών ειδών, σε σχέση με τη διετία 2013-2014. Για την ίδια περίοδο, σχεδόν δεκαπλασιάστηκαν τα βεβαιωμένα ποσά από τη λίστα Λαγκάρντ, ενώ από τη λίστα Μπόργιανς βεβαιώθηκαν μέχρι στιγμής πάνω από 12,5 εκ. ευρώ. Επιπλέον με την εθελουσία αποκάλυψη αδήλωτων εισοδημάτων, δηλώθηκαν εισοδήματα 3,6 δις ευρώ. Γίνεται κατανοητό πλέον ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχουν κανόνες και νόμοι, οι οποίοι ισχύουν για όλους και δεν εξαιρούνται από αυτούς λίγοι και εκλεκτοί, όπως γινόταν παλιότερα.

Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μετωπική σύγκρουση μεταξύ Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης στο χώρο της Υγείας. Πως το σχολιάζετε αυτό;

Στον τόσο ευαίσθητο τομέα της Υγείας θεωρώ ότι έχει γίνει μια σοβαρή και συστηματική δουλειά. Παραλάβαμε ένα σύστημα Υγείας σε τροχιά λειτουργικής κατάρρευσης και καταφέραμε να αντιστρέψουμε αυτή την εικόνα. Δώσαμε ελεύθερη πρόσβαση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας σε εκατομμύρια ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Ενισχύουμε τον τομέα της Υγείας με επιπλέον προσωπικό. Ήδη προαναγγέλθηκε από τον Πρωθυπουργό η δημιουργία 239 Τοπικών Μονάδων Υγείας σε 80 περιοχές της χώρας μέχρι το τέλος του έτους. Δεν ωραιοποιώ καμία κατάσταση, γνωρίζουμε τις δυσκολίες που συναντά ο πολίτης αλλά και οι εργαζόμενοι, έχουμε επίγνωση του ότι είναι πολλά ακόμη αυτά που πρέπει να γίνουν.

Παράλληλα, είναι η πρώτη φορά που μπαίνει το μαχαίρι στο κόκκαλο και διερευνώνται τα τεράστια σκάνδαλα στον χώρο της Υγείας, τα οποία αφορούν τη γνωστή υπόθεση του ΚΕΕΛΠΝΟ, την εκχώρηση και τη χρεοκοπία του Ντυνάν, τις δωροδοκίες στην υπόθεση Novartis. Παρακολουθούμε άναυδοι την πορεία της Εξεταστικής για την Υγεία που φαίνεται ότι είχε μετατραπεί σε πεδίο εξυπηρέτησης συμφερόντων και διασπάθισης δημόσιου χρήματος. Ήρθε η ώρα όλα αυτά να έρθουν στο φως, να μάθει ο ελληνικός λαός τι συνέβαινε εκεί και να αποδοθούν ευθύνες.

Πως κρίνετε το πρόσφατο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και την προσπάθεια ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς;

Το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής στέλνει άλλον έναν πρώην Υπουργό της Κυβέρνησης Σημίτη στη Δικαιοσύνη, για απόκρυψη εσόδων, για λαβύρινθο λογαριασμών σε 48 τραπεζικά καταστήματα στην Ελλάδα, για αδήλωτους επενδυτικούς λογαριασμούς στην Ελβετία. Ένας ακόμη Υπουργός εκείνης της αμαρτωλής περιόδου της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, μιας περιόδου βουτηγμένης μέσα στα σκάνδαλα και τη διαπλοκή, λογοδοτεί στη Δικαιοσύνη.

Στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είδαμε τα ίδια πρόσωπα του παρελθόντος και τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς, τον κ. Σημίτη, που ένας μετά τον άλλο οι Υπουργοί του λογοδοτούν στη Δικαιοσύνη, και τον κ. Παπανδρέου που μας έβαλε στα μνημόνια, να μην κάνουν ίχνος αυτοκριτικής. Οι οιωνοί δείχνουν ότι το εγχείρημα από την πλευρά τους παραμένει ένας γόρδιος δεσμός, καθώς φαίνεται ότι δε μπορούν να αποφασίσουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ένα σημείο αναφοράς για τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη που αποζητούν μια διαφορετική πολιτική που θα έχει στο κέντρο της την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Η ευθυγράμμιση του χώρου αυτού στην Ελλάδα με την αντιπολιτευτική ρητορική της ΝΔ του κ. Μητσοτάκη δεν αφήνει χώρο για έναν εποικοδομητικό διάλογο, σε μια εποχή μάλιστα που δεν υπάρχει η πολυτέλεια για μισόλογα. Αυτή τη στιγμή χρειάζονται σαφείς τοποθετήσεις και οριοθέτηση απέναντι στις ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εκφράζει ο κ. Μητσοτάκης.

 

Ο επιφανής καθηγητής του Ε.Μ.Π. Θεοδόσης Π. Τάσιος γοήτευσε με την ομιλία του στην Άρτα

 

Την περασμένη Παρασκευή 25 Ιουνίου το βράδυ, στον αύλειο χώρο του αρχαιολογικού μουσείου Άρτας, ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Θεοδόσης Π. Τάσιος πραγματοποίησε ομιλία με τίτλο «Η Τεχνολογία κατά την περιπλάνηση του Οδυσσέως». Ο σεβάσμιος καθηγητής ήταν καλεσμένος του συλλόγου Αστρονομίας και Διαστήματος Άρτας Αστρολάβος , του δήμου Αρταίων και της εφορείας Αρχαιοτήτων  Άρτας. Η προσέλευση του κοινού ήταν συγκινητική, γεγονός που σχολίασε και ο ίδιος ο καθηγητής, εξαίροντας την πνευματικότητα του κοινού της ευρύτερης περιοχής.
Το κοινό προσήλθε στην ομιλία, όχι μόνο από την πόλη της Άρτας, αλλά και από τους όμορους νομούς, της Πρέβεζας και των Ιωαννίνων, αναγνωρίζοντας την σπουδαιότητα μιας τόσο μεγάλης προσωπικότητας. Ο Θεοδόσιος Τάσιος αναφέρθηκε στις περιπέτειες του ομηρικού Οδυσσέα και την τεχνολογία που χρησιμοποίησε για να φτάσει στο στόχο του. Συναντήσαμε την όμορφη Κίρκη, την Ναυσικά, τον Κύκλωπα Πολύφημο, τα αυτόματα φοινικικά πλοία και καταφέραμε να αποδράσουμε από τη Σκύλλα και την Χάρυβδη.
Το κοινό από την λόγια αφήγηση του καθηγητή, εκστασιασμένο παρακολουθούσε την ομιλία του μέσα σε κλίμα απόλυτης σιγής δείχνοντας τον σεβασμό του σ’ έναν άνθρωπο που συγκαταλέγεται στο Πάνθεον των μεγαλυτέρων Ελλήνων.
Αναφορά πρέπει να γίνει στο γεγονός ότι στην εκδήλωση βρέθηκαν πολλοί μαθητές του κ. Τάσιου από το Ε.Μ.Π. , εξαίρετοι  οι ίδιοι πολιτικοί μηχανικοί, αναγνωρίζοντας όμως στο πρόσωπό του, τον μεγάλο δάσκαλο. Εξελίχθηκαν συγκινητικές σκηνές όταν κάποιοι αντίκρισαν τον καθηγητή τους μετά από τριάντα, σαράντα και πενήντα χρόνια αναπολώντας τις στιγμές που ο κύριος Τάσιος θεμελίωνε τις επιστημονικές τους γνώσεις.
Στην ομιλία του ο Θεοδόσης Τάσιος επιστράτευσε και το χιούμορ του, ώστε να κάνει ακόμα πιο γλαφυρή την ομιλία του και το κοινό απόλαυσε την λόγια γλώσσα της αφήγησής του.
Πανθομολογείται η αέναη φύση του Θεοδόση Τάσιου μιας και σε όλο του το βίο, έχει συγγράψει αμέτρητα συγγράμματα, βιβλία, είναι επίτιμος καθηγητής πολλών πανεπιστημίων και έχει κατασκευάσει πολλές γέφυρες και φράγματα με πρωτοπόρες τεχνικές.
Στο τέλος της εκδήλωσης  του κυρίου καθηγητή, ο δήμαρχος Αρταιων Χρήστος Τσιρογιάννης   τον βράβευσε για την κατασκευή της νέας γέφυρας της Άρτας το 1959 και η προϊσταμένη της εφορείας Αρχαιοτήτων Άρτας κυρία Βαρβάρα Παπαδοπούλου του δώρισε βιβλία από μνημεία της  Άρτας. Ο σύλλογος Αστρονομίας Άρτας, Αστρολάβος μέσω του εκπροσώπου του, Παναγιώτη Γκριμπαβιώτη του δώρισε ένα ασημένιο πρόπλασμα του ιστορικού γεφυριού της Άρτας, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης που αποδέχτηκε την πρόσκληση να επισκεφτεί την πόλη μας.
Μετά το πέρας της ομιλίας, το κοινό κατευθύνθηκε στον χώρο που ήταν τοποθετημένα τα τηλεσκόπια του συλλόγου, θαυμάζοντας τους αστερισμούς μέχρι αργά την νύχτα αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι τα άστρα γοητεύουν  μικρούς και μεγάλους.
Ο σύλλογος Αστρονομίας Άρτας, Αστρολάβος το 8ο παράρτημα του Βόλου, νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά όλους όσους συνέβαλλαν στην πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης καθώς και το κοινό που για άλλη μια φορά προσήλθε μαζικά.
Τηρώντας απαρέγκλιτα την αρχή, ότι η συνύφαση του ατομικού καλού με το καλό του συνόλου, οδηγεί απαρέγκλιτα στην πρόοδο του κοινωνικού γίγνεσθαι δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση.


Σύλλογος Αστρολάβος
Αστρονομίας και Διαστήματος Άρτας

tasios-theodosis-11-b

 

 

tasios-theodosis-11-c

 

tasios-theodosis-11-d

 

tasios-theodosis-11-d

 

Είχαν να μάθουν πολλά, απ' αυτόν...

tasios-theodosis-11-a

 

Ο καθηγητής και οι φοιτητές του... Κορυφαία προσωπικότητα στον χώρο της επιστήμης, ο προσκεκλημένος του Αστρολάβου Θεοδόσης Τάσσιος, έχει γράψει την δική του ιστορία, επί πολλές δεκαετίες, στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Οι φοιτητές του παρελθόντος, επιτυχημένοι επαγγελματίες σήμερα, έσπευσαν να τον ανταμώσουν και να του σφίξουν το χέρι, έχοντας να θυμηθούν πολλές καλές στιγμές, απ' αυτό. Στην φωτογραφία διακρίνονται ο πρώην υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Θόδωρος Κολιοπάνος, ο Θεοδόσης Τάσσιος, ο εκ των ιδιοκτητών του ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΥ Βασίλης Κατσιώτης,  η διευθύντρια της Αρχαιολογίας Βαρβάρα Παπαδοπούλου, ο καθηγητής του ΤΕΙ Χρυσόστομος Στύλιος και ο μηχανικός - πρώην δημοτικός σύμβουλος Τέλης Μπακόλας.

 

Σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη μίλησαν ο πρόεδρος Γιώργος Χαντζηνικολάου  και ο Διευθύνων Σύμβουλος Χρήστος Μεγάλου

 

 

 

 

Το νέο στρατηγικό σχέδιο της Τράπεζας Πειραιώς, Agenda 2020, και τις πρωτοβουλίες για την ολοκληρωμένη υποστήριξη της υγιούς επιχειρηματικότητας παρουσίασαν σε 500 εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα και φορέων της Βορείου Ελλάδος, ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς Γιώργος Χαντζηνικολάου και ο διευθύνων σύμβουλος Χρήστος Μεγάλου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 13 Ιουνίου στο «Μακεδονία Παλλάς».
Η διοίκηση της Τράπεζας διαβεβαίωσε τον παραγωγικό και επιχειρηματικό κόσμο της Θεσσαλονίκης και του βορειοελλαδικού τόξου γενικότερα, ότι η Τράπεζα Πειραιώς με υπευθυνότητα και συνέπεια, θα στηρίξει την προσπάθεια για την επανεκκίνηση της οικονομίας στην οποία θα πρωταγωνιστήσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αλλά και ο αγροτικός τομέας, δύο πεδία στα οποία η Τράπεζα κατέχει κυρίαρχη θέση στην αγορά.
Στην ομιλία του ο κ. Γιώργος Χαντζηνικολάου εξέφρασε την αισιοδοξία του, τόσο για την πορεία της διαπραγμάτευσης που εξελίσσεται αυτές τις ώρες για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος, όσο και για την πορεία τη οικονομίας, καθώς -όπως είπε- καταγράφηκε αύξηση του ΑΕΠ 0,4% το πρώτο τρίμηνο του 2017. «Η σταδιακή ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων θα επιτρέψει στις τράπεζες να μειώσουν τα αποθέματα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, απελευθερώνοντας έτσι πόρους για περαιτέρω χρηματοδότηση της οικονομίας» επισήμανε, αναφερόμενος στις προοπτικές του τραπεζικού τομέα της χώρας. Ειδικά για την Τράπεζα Πειραιώς εμφανίστηκε βέβαιος ότι θα συνεχίσει να ισχυροποιείται και να αναπτύσσεται με βάση το νέο στρατηγικό σχέδιο που έχει η διοίκηση και τον οδικό χάρτη για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων μέχρι το 2020.
Στη δική του ομιλία ο Διευθύνων Σύμβουλος της Τράπεζας Χρήστος Μεγάλου υπογράμμισε ότι «ρόλος μας είναι να είμαστε δίπλα στους επιχειρηματίες, τους επενδυτές, τους εξαγωγείς, τους αγρότες, όσους έχουν νέες ιδέες, καινοτομούν και δημιουργούν εμπορεύσιμες αξίες. Το συγκεκριμένο στόχο η τράπεζα θα τον επιτύχει λειτουργώντας πελατοκεντρικά, κατανοώντας επακριβώς τις ανάγκες των πελατών της και προσφέροντας τις πιο αποτελεσματικές και εξατομικευμένες λύσεις». Όπως είπε,«είναι επιλογήμας να αυξάνουμε κάθε χρόνο τις χρηματοδοτήσεις μας και να φθάσουμε στο τέλος του 2020, τα 5 δισ. ευρώ ετησίως από τα 2 δισ. που ήταν το 2016».  
Αναφερόμενος στο νέο στρατηγικό σχέδιο της Τράπεζας, την Agenda 2020, ο κ. Μεγάλου σημείωσε ότι «όραμά μας είναι η Τράπεζα Πειραιώς να αποτελεί την πλέον αξιόπιστη τράπεζα στην Ελλάδα, δημιουργώντας αξία για τους μετόχους, τους πελάτες και τους εργαζόμενους της». Σύμφωνα με τον διευθύνονται σύμβουλο της Τράπεζας «η οριστική έξοδος από την κρίση προϋποθέτει βαθύ διαρθρωτικό μετασχηματισμό του παραγωγικού και αναπτυξιακού προτύπου, με άξονες την εξωστρέφεια, την καινοτομία, τις επενδύσεις σε υποδομές, σε νέες τεχνολογίες, στην ενέργεια, τον τουρισμό, τον αγροδιατροφικό τομέα, την αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού». Με αυτά τα δεδομένα -όπως είπε ο κ. Μεγάλου-  «η Τράπεζα Πειραιώς επικεντρώνεται όχι μόνο στη χρηματοδότηση αλλά ευρύτερα στην πολύπλευρη υποστήριξη της επιχειρηματικότητας».
Ο κ. Μεγάλου στην ομιλία του εμφανίστηκε αισιόδοξος για την έξοδο της χώρας από την πολυετή ύφεση, κάτι που προϋποθέτει συστράτευση όλων των δημιουργικών δυνάμεων.  «Η Β. Ελλάδα έχει τις δυνατότητες, παραγωγικές και επιχειρηματικές, να πρωταγωνιστήσει σε αυτή την προσπάθεια» υπογράμμισε ο κ. Μεγάλου, ο οποίος αναφέρθηκε ενδεικτικά στα πρωτοπόρα έργα στο χώρο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που έχει χρηματοδοτήσει η Τράπεζα στην περιοχή.Πρόκειται για καινοτόμες μονάδες βιοαερίου -επτά έχουν κατασκευαστεί τα δυο τελευταία χρόνια και άλλες τέσσερις αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους, δίνοντας νέα αναπτυξιακή προοπτική στις περιοχές που υλοποιούνται.

 

peiraios-megalou-66-a

Σελίδα 1 από 27

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

11918563
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
562
8955
94035

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 122 επισκέπτες και κανένα μέλος