A+ R A-
18 Φεβρουαρίου 2018

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ: Οι πολίτες στην πλειοψηφία τους, δεν γοητεύονται από τα χρίσματα των κομμάτων, αλλά από τα χαρίσματα των υποψηφίων...

 

 

 

 

Ο Βασίλης Ιωάννου, απ’ αυτά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που στα δύσκολα «δεν εγκαταλείψαν το καράβι», και μπορεί να μην μετέχει ενεργά σε κομματικά όργανα τα τελευταία, δεν έπαψε όμως να έχει παρεμβατικό λόγο και για τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις , αλλά και για τις τοπικές υποθέσεις του νομού και της Ηπείρου.

Πετυχημένος Νομάρχης Πρέβεζας επί 8 χρόνια, εκλεγμένος με συνεργασία ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Εκλεγμένος Βουλευτής Πρέβεζας τον Μάη του 2012

Χρόνια τώρα μιλάει για την πολιτική αναγκαιότητα της ενότητας και της ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής Παράταξης και μάλιστα να αναλαμβάνει και πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.

Και σήμερα η "Γ" του δίνει το βήμα, να καταθέσει, αλλά και ν' αναλύσει τις απόψεις του, στην συνέντευξη που ακολουθεί:

 

Κύριε Ιωάννου, αφού σας ευχαριστώ για την ανταπόκρισή σας, θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συζήτηση με τη γνώμη σας για τις πολιτικές εξελίξεις. Πως βλέπετε την πολιτική κατάσταση στη χώρα;

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση σας και θα ήθελα με την ευκαιρία να ευχηθώ στους φίλους αναγνώστες σας καλή χρονιά με υγεία και προκοπή. Κύριε Γκέτση, θεωρώ ότι έχουμε ήδη μπει σε χρονιά σημαντικών πολιτικών εξελίξεων. Η Κυβέρνηση μπορεί να ξορκίζει τις εκλογές ,και να δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι θα εξαντλήσει την τετραετία, η πολιτική της πρακτική όμως, δίνει την εντύπωση ότι ήδη έχουμε μπει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.

Ο κ. Τσίπρας από τη μια παραμένει σταθερά προσηλωμένος στις αυστηρές προβλέψεις των μνημονίων, τις οποίες ψηφίζει και εφαρμόζει πολύ πιο πιστά από τους προκατόχους του, από την άλλη με τη διανομή των πάσης φύσεως επιδομάτων και παροχών , επιχειρεί να δημιουργήσει εκλογική πελατεία, αδιαφορώντας αν θέτει σε κίνδυνο ,όσα με κόπους και θυσίες κατάφερε τα τελευταία 10 χρόνια να πετύχει ο Ελληνικός λαός.

Είναι νομίζω ενδεικτικό του κλίματος , ότι την ώρα που έρχεται στη Βουλή ένα ακόμη πολυνομοσχέδιο , που περιλαμβάνει νέα σκληρά μέτρα ( περικοπές επιδομάτων, πλειστηριασμούς , αλλαγές στο καθεστώς των απεργιών κλπ), ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του εξαγγέλλουν το τέλος των μνημονίων και της επιτροπείας , ενώ είναι γνωστό σε όλους ότι έχουν αναληφθεί δεσμεύσεις και έχουν ψηφιστεί μέτρα για πολλά επόμενα χρόνια. Επιχειρώντας μάλιστα για πολλοστή φορά να εξαπατήσουν τον Ελληνικό λαό υπόσχονται το τέλος της λιτότητας και την αποκατάσταση των αδικιών της κρίσης, επιχειρώντας να αποκρύψουν ότι επίκεινται νέες σημαντικές μειώσεις στις συντάξεις και το αφορολόγητο.

Λυπούμαι που θα το πω αλλά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για το μέλλον, το αντίθετο μάλιστα ,νοιώθω οργισμένος και συνάμα βαθιά απογοητευμένος με τα όσα συμβαίνουν. Το πολιτικό μας σύστημα συμπεριφέρεται με όρους της προηγούμενης 20ετίας , λες και δε συνέβη τίποτε τα χρόνια της κρίσης. Προπαγάνδα, λαϊκισμός , δημαγωγία, άγονες αντιπαραθέσεις , έλλειψη συναινετικού λόγου και αδυναμία συνεργασίας.

Η αξιωματική αντιπολίτευση από την άλλη ,δείχνει να μην έχει κατανοήσει το μέγεθος των προβλημάτων και να μην έχει διδαχθεί από τα λάθη της. «Φύγε εσύ να έρθω εγώ..».

Ας ελπίσουμε ότι ο ελληνικός λαός έχει πλέον βγάλει τα συμπεράσματά του , έχει αποκτήσει μνήμη και κρίση και στην κατάλληλη στιγμή θα κρίνει όχι με βάση τις νέες απατηλές υποσχέσεις , αλλά με βάση τα καθημερινά του προβλήματα και τα αδιέξοδα που συναντάει .

Συμμετείχατε ενεργά στην ίδρυση του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς. Γνωρίζουμε τις στενές πολιτικές και προσωπικές σχέσεις με την κα Γεννήματα, την οποία και στηρίξατε ενεργά για την εκλογή της. Ποιά είναι η άποψή σας για τις προοπτικές στο «Κίνημα Αλλαγής»;

 

Είμαι από αυτούς που πολύ έγκαιρα είχα επισημάνει την πολιτική αναγκαιότητα της ανασυγκρότησης της Δημοκρατικής Παράταξης και της ενότητας όλων των διάσπαρτων δυνάμεων της Κεντροαριστεράς , καθ’ ότι ποτέ δεν πίστεψα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ ότι θα το επιχειρούσε, δεν θα κατάφερνε να «αλώσει » οριστικά και αμετάκλητα το χώρο μας. Και πράγματι η ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή των πολιτών , για την εκλογή του προέδρου του Νέου φορέα , και δικαίωσαν τις προσδοκίες μας και αποτέλεσαν το πρώτο μεγάλο και αποφασιστικό βήμα για την αναγέννηση της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης.

 

•Είστε ικανοποιημένος με τις μέχρι τώρα δημοσκοπικές αποδόσεις ή περιμένατε πιο θεαματικά αποτελέσματα;

Το «Κίνημα Αλλαγής» γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο δυνατό και αυτό αποτυπώνεται όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις , αλλά σε όλες τις εκλογές φορέων και σωματείων, δημιουργώντας βάσιμες προσδοκίες ότι πολύ σύντομα θα υπάρξει αλλαγή των σημερινών πολιτικών συσχετισμών.

Διεκδικούμε να γίνουμε πρωταγωνιστές των πολιτικών εξελίξεων πολιτικός φορέας με   αυτόνομο και διακριτό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις και όχι Κυβερνητικό συμπλήρωμα και να εκφράσουμε τη νέα ελπίδα για το λαό μας και υπό αυτή την έννοια πιστεύω ότι αυτό θα εκφραστεί στις επόμενες εκλογές.

Κανείς βεβαίως δεν ισχυρίζεται κανείς ότι το εγχείρημα που ξεκινήσαμε είναι εύκολο και χωρίς εμπόδια .

 

Έχετε υπηρετήσει επί σειρά ετών την Αυτοδιοίκηση. Πως βλέπετε τα τελευταία χρόνιας το θεσμό; Πως αξιολογείτε τις προτάσεις τις κυβέρνησης για την απλή αναλογική;

Λυπάμαι που θα το πω , .όμως στο χώρο της Αυτοδιοίκησης η Κυβέρνηση 3 χρόνια τώρα , δεν έχει να επιδείξει συγκεκριμένο έργο. Εξαγγέλλουν μονίμως μεταρρυθμίσεις και «αναθεώρηση του Καλλικράτη» αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει , ούτε καν οι ίδιοι , τι εννοούν. Ενώ από όλους αναγνωρίζεται ότι μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης ήταν ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας του κράτους και θα περίμενε κανείς δεσπόζουσα θέση στην πολιτική ατζέντα της εποχής να επέχει η συζήτηση για το αύριο της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης , δυστυχώς με ευθύνη της Κυβέρνησης , κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. .

Ενώ   θα περίμενε κανείς να έχει ήδη ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος , χωρίς σκοπιμότητες και προειλημμένες αποφάσεις , για το μέλλον του θεσμού , για την ουσιαστική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων , αναγκαίων πόρων , αλλά και ευθυνών , με στόχο επιτέλους και στη χώρα μας οι αποφάσεις να λαμβάνονται από τις τοπικές κοινωνίες, δυστυχώς το αρμόδιο Υπουργείο , αποφεύγει τη συζήτηση στα ουσιώδη και επιλέγει να προσδώσει στις «πρωτοβουλίες» του μόνο επικοινωνιακό χαρακτήρα , προτείνοντας μια ….νέα πραγματικότητα στην αυτοδιοίκηση με μοναδικό όχημα την αλλαγή στο εκλογικό σύστημα. Έτσι όμως δ3εν λύνουμε, αλλά προσθέτουμε προβλήματα στο θεσμό..

 

•Παρ’ ότι είναι γνωστό ότι επί σειρά ετών δεν έχετε ενεργό ρόλο στα κοινά , δεν είναι λίγες οι φορές που με αναρτήσεις στους προσωπικούς σας λογαριασμούς, αναδεικνύετε διάφορα τοπικά θέματα, καταθέτετε προτάσεις, διαμαρτύρεστε για καθυστερήσεις έργων, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις οδικές συνδέσεις του νομού. Θέλετε να δηλώνετε ότι είστε παρών ή αισθάνεστε ότι δεν συνεχίστηκε το έργο σας;

Είναι σε σας αλλά και σε όλους τους συμπολίτες γνωστό , ότι την προηγούμενη δεκαετία , είχαμε ως Νομαρχία Πρέβεζας , σε συνεργασία με όλους τους φορείς του νομού, δρομολογήσει σημαντικά έργα που είχαν ως στόχο να άρουν τη συγκοινωνιακή απομόνωση του νομού και να αξιοποιήσουν τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα.

Πρώτη προτεραιότητα ήταν οι οδικές συνδέσεις του νομού με την Εγνατία και την Ιόνια,   προς τούτο και πάρα τους ισχυρισμούς διάφορων πολιτικών παραγόντων του νομού , με την ολοκλήρωση της θητείας μου το 2010 , είχαν ήδη ξεκινήσει να εκπονούνται όλες οι απαραίτητες μελέτες , ενώ είχε αρχίσει η κατασκευή του οδικού άξονα «Άκτιο – Αμβρακία».

Και δεν σας το κρύβω , ότι δεν κατανοώ απολύτως τους λόγους, μετά από τόσα χρόνια να μην έχει ολοκληρωθεί κανένα από εκείνα τα σημαντικά έργα που , επαναλαμβάνω, είχαμε με μεγάλη προσπάθεια προετοιμάσει και δρομολογήσει.

Δικαιολογημένα λοιπόν κάποιος να αισθάνεται οργή και θυμό , που η Πρέβεζα και η ευρύτερη περιοχή στερείται των πλεονεκτημάτων , που όλη η υπόλοιπη Ήπειρος απολαμβάνει από την ολοκλήρωση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων.

Επειδή λοιπόν θεωρώ ότι πρέπει κάτι να γίνει για να «ξεκολλήσουν» αυτά τα έργα , μη έχοντας κάποιο θεσμικό ρόλο , επιλέγω κάθε φορά να στέλνω , μέσω του διαδικτύου, μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες , ελπίζοντας ότι θα αναληφθούν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για θετικές εξελίξεις για το νομό.

Καμιά άλλη σκοπιμότητα δεν υποκρύπτεται από αυτές μου τις παρεμβάσεις . Άλλωστε ποτέ δεν έπαψα να είμαι ενεργός πολίτης…

 

Παρά ταύτα διάχυτη είναι η φημολογία, ότι μετά την πολύχρονη απουσία σας από την ενεργό πολιτική δράση, σκοπεύετε να επιστρέψετε στην Αυτοδιοίκηση. Aακούγεται ότι μεθοδικά προετοιμάζετε την υποψηφιότητά σας για το Δήμο Πρέβεζας. Παρ’ ότι αναγνωρίζουμε ότι είναι σχετικά πρόωρο να ανακοινώσετε υποψηφιότητα, θα θέλατε να κάνετε ένα σχόλιο επί αυτού;

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι ποτέ σε ένα δημόσιο διάλογο δεν αποφεύγω απαντήσεις και δεν συνηθίζω να κρύβω λόγια. Γνωρίζετε επίσης ότι με το θεσμό της Αυτοδιοίκησης έχω άρρηκτους δεσμούς από την 12χρονη ενασχόλησή μου με τη Νομαρχία Πρέβεζας, εκ των οποίων τα 8 ως Νομάρχης.

Πράγματι το τελευταίο διάστημα γράφονται και ακούγονται πολλά ,σχετικά με τα μελλοντικά πολιτικά μου σχέδια και την «επιστροφή μου στα κοινά»…

Σας απαντώ λοιπόν ευθέως , όπως έχω απαντήσει κατά καιρούς και σε άλλους συναδέλφους σας.

Έχω αφήσει ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο και υπό προϋποθέσεις θα επιστρέψω στην Αυτοδιοίκηση .

Επειδή όμως όπως και σεις αναγνωρίσατε είναι ακόμη πολύ νωρίς , δεν έχω ακόμη καταλήξει στις οριστικές μου αποφάσεις , παρ’ ότι δεν σας το κρύβω, πολλοί συμπολίτες με τους οποίους συνομιλώ καθημερινά με παροτρύνουν να οριστικοποιήσω τις αποφάσεις μου .

 

• Όταν λέτε «υπό προϋποθέσεις» τι εννοείται; Εξαρτώνται οι αποφάσεις σας από τις πολιτικές εξελίξεις ή μήπως περιμένετε να πάρετε κομματικό χρίσμα;

Σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμώ και δεν θα επιδιώξω κομματικό χρίσμα , από ένα ή περισσότερα κόμματα. Άλλωστε όπως έχω ξαναπεί, στη σημερινή συγκυρία οι πολίτες στην πλειοψηφία τους δεν γοητεύονται από τα χρίσματα των κομμάτων , αλλά από τα χαρίσματα των υποψηφίων.

Γνωρίζετε ότι σε όλη μου την πολιτική διαδρομή επεδίωκα τις συνεργασίες και τις συναινέσεις και αυτό θα κάνω και τώρα… Οι προϋποθέσεις που θέτω , έχουν να κάνουν κυρίως με τις επικείμενες αλλαγές στην Αυτοδιοίκηση , που όπως προείπα όλο εξαγγέλλονται και όλο αναβάλλονται .

Όμως είναι όπως και εσείς είπατε νωρίς για τις οριστικές αποφάσεις και επιλογές. Οι εκλογές είναι ακόμη μακριά και οι συζητήσεις είναι ακόμη… διερευνητικές.

|

ΔΗΜ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: "Μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης"...

 

 

 

Ιδιαίτερη η πρωτοβουλία του εξέχοντος ιστορικού Ηλία Σκουλίδα για μια διάλεξη στο πλαίσιο του μαθήματός του στο ΤΕΙ Ηπείρου, φέρνει (ξανά) κοντά μας δυό σημαντικές προσωπικότητες, που ως τέτοιες έχουν σημαντικά πράγματα να πουν, για ένα θέμα που πρέπει να μας απασχολεί όλους...

Στο πλαίσιο του μαθήματος "Πολιτική, Ετερότητα, Ανθρώπινα Δικαιώματα και Μουσική" του Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου και με την υποστήριξη της εφημερίδας "Η Γνώμη της Άρτας" διεξάγεται δημόσια εκδήλωση με θέμα "Το μεταναστευτικό και το προσφυγικό ως πολιτικά ζητήματα στην Ελλάδα σήμερα".

Ομιλητές ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο πανεπιστήμιο και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και Λάμπρος Μπαλτσιώτης, ιστορικός και Ειδικός Γραμματέα Ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών.

Για να μπούμε στην ουσία του θέματος και να κατανοήσουμε έτι περισσότερο την ιδιαίτερη σημασία της εν λόγω εκδήλωσης, η "Γ" έχει απευθυνθεί στους δυό προσκεκλημένους της εκδήλωσης, για να έχουμε μια πρώτη ιδέα του τι θα συζητηθεί και του πόσο αναγκαίο είναι να συζητηθεί.

Σήμερα τον λόγο έχει ο αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο πανεπιστήμιο και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Δημήτρης Χριστόπουλος, ο οποίος επισημαίνει πως "μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης" και απ' αυτή την διαπίστωση αν κάνουμε αρχή, θ' αντιληφθούμε, πόσο ενδιαφέροντα στοιχεία περιέχονται στην συνέντευξη που ακολουθεί

 

Κύριε Χριστόπουλε, καλή χρονιά! Για πολλοστή φορά στην Άρτα... Τι είναι αυτό που σας φέρνει εδώ, για να ξεκινήσουμε;

Η μητέρα μου είναι ηπειρώτισσα βλάχα από Συρράκο και Μέτσοβο, έχω σόι στην περιοχή και φυσικά έχω φίλους, πολλούς και καλούς, με πρώτον τον κουμπάρο μου δικηγόρο Βασίλη Μπαλάσκα που κατάφερε εδώ και εικοσιπέντε χρόνια να κάνει το χωριό του, τους Μελισσουργούς δικό μου χωριό. Αυτή τη φορά όμως έρχομαι με πρόσκληση του εξέχοντος ιστορικού Ηλία Σκουλίδα για μια διάλεξη στο πλαίσιο του μαθήματός του στο ΤΕΙ Ήπειρου που θα γίνει δημόσια με την ευγενική σας συνδρομή. Με δύο λόγια: αγαπάω Άρτα και όποτε μπορώ έρχομαι. Και τα καταφέρνω παρά τις υποχρεώσεις εκτός κι εντός Ελλάδας. Όταν θες κάτι το κάνειςς. Εγώ στην Άρτα έρχομαι τουλάχιστον δύο φορές κάθε χρόνο. Θα μείνω και το Σαββατοκύριακο για μια βόλτα στον υδροβιότοπο του Αμβρακικού. Είναι δημιουργικό να συνδυάζει κανείς την αναψυχή του με την εργασία, όπως θα κάνουμε τη βδομάδα που έρχεται.

 

Θα μιλήσετε με τον Λάμπρο Μπαλτσιώτη για το μεταναστευτικό και το προσφυγικό. Δώστε μας μια πρόγευση.

Καταρχήν, να σας δώσω μια πρόγευση του συνομιλητή μου. Ο Λάμπρος Μπαλτσιώτης είναι νομικός και διδάκτορας ιστορίας με ειδίκευση στη νεώτερη βαλκανική ιστορία. Πέραν αυτών, είναι ειδήμον στα ζητήματα ιθαγένειας, από τους καλύτερους γνώστες του θέματος. Με το εφόδιο αυτό, σαν άνοιξε η θέση του πρώτου ειδικού γραμματέα ιθαγένειας στο Υπουργείο Εσωτερικών το φθινόπωρο 2017, ήταν και αυτός που επελέγη. Μακάρι η δημόσια διοίκηση να στελεχώνονταν έτσι. Θα ήταν όλα πολύ καλύτερα!

 

Θα μιλήσετε εσείς λοιπόν για προσφυγικό και αυτός για το ζήτημα της ιθαγένειας;

Κάπως έτσι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Ελλάδα ανήκει στις ευρωπαϊκές χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά μεταναστών κατοίκων. Ολοι αυτοί οι άνθρωποι στα δυο χρόνια της λεγόμενης προσφυγικής κρίσης σαν να ξεχάστηκαν. Ασχολούμαστε εκτεταμένα με τους 30.000-40.000 πρόσφυγες που «σκάλωσαν» εδώ, ενώ δημιουργήσαμε υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, του οποίου ο πολιτικός προϊστάμενος ομολογεί ότι δεν έχει διόλου ασχοληθεί με τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, αλλά μόνο με τους άρτι αφιχθέντες πρόσφυγες. Από την άλλη, το 2015, μεσούσης της προσφυγικής και πολιτικής κρίσης, νομοθετήθηκε η δυνατότητα των ξένων παιδιών που γεννιούνται ή και ανατρέφονται στην Ελλάδα να αποκτήσουν την ιθαγένεια με τη γέννησή τους ή έπειτα από έξι χρόνια σχολείο. Μια πραγματική ιδεολογική και πολιτική νίκη, που πασχίζει να εδραιωθεί διοικητικά. Οι καθυστερήσεις είναι τεράστιες: ενώ ο νόμος δίνει τη δυνατότητα για όσο γίνεται ταχύτερες διεκπεραιώσεις, η αποδεκατισμένη διοίκηση αγκομαχά. Η Ελλάδα, πριν ακόμη προλάβει να λύσει τους λογαριασμούς με τους εκατοντάδες χιλιάδες «δικούς της» μετανάστες, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις νέες ροές αλλά και συνάμα με μια αναπάντεχα κυνική ευρωπαϊκή καινοτομία: οι ροές να σταματάνε εκτός ΕΕ με κάθε κόστος.

 

Θεωρείτε ότι το μείζον πρόβλημα είναι η Ευρώπη δηλαδή;

Ναι. Εμάς μας διάλεξαν για να κάνουμε τη βρώμικη δουλειά και μας πληρώνουν γι’αυτό. Τα κονδύλια που έχουν δαπανηθεί στην Ελλάδα για τη διαχείριση μερικών δεκάδων χιλιάδων προσφύγων αποτελούν παγκόσμιο ρεκόρ. «Με τόσα λεφτά, στο Σουδάν θα σώζαμε μισό εκατομμύριο», μου έλεγε υψηλός αξιωματούχος της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Ολοι οι σχετικοί με το θέμα το γνωρίζουν. Κι όμως: Ευρώπη είναι αυτή. Ολα γίνονται για να μην περάσουν οι ροές στην Ευρώπη. Κι αν τελικώς κάποιοι τα καταφέρουν; Ας μείνουν στις παρυφές, στη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο. Πληρώνει ο Ευρωπαίος φορολογούμενος για να (νομίζει ότι) κοιμάται ήσυχος. Στη Λιβύη -που κι αυτή πληρώνεται από την ΕΕ- εμφανίστηκε εμπόριο των μεταναστών-σκλάβων, ενώ η ΕΕ ενίσταται όχι από τις τύψεις της που έφερε την κατάσταση σε αυτό το σημείο, αλλά επειδή -ω τι έκπληξη!- μια τόσο εύτακτη πολιτεία σαν τη Λιβύη παραβιάζει έτσι ακραία τα δικαιώματά τους… Τα χρόνια που έρχονται στην Ευρώπη θα είναι πολύ κυνικά σε ό,τι αφορά (και) στη διαχείριση του Προσφυγικού και Μεταναστευτικού.

 

Και τι να κάνουμε στην Ελλάδα δηλαδή;

Η χώρα μας πρέπει να θέσει το ζήτημά της. Κι όμως δεν το κάνει. Δεν δείχνει να έχει τα κουράγια να συμβάλει στην επανατοποθέτηση του προβληματισμού, στη βάση μιας πραγματιστικής πολιτικής ισοκατανομής των πληθυσμών στην ΕΕ . Κι όμως, μια σώφρων πολιτική διαχείρισης αυτού του ομολογουμένως δύσκολου θέματος θα εκκινούσε από πιο πίσω: την απόδοση προτεραιότητας στην τακτοποίηση των χρόνια εγκαταστημένων μεταναστών στην Ελλάδα -με την κτήση είτε ιθαγένειας είτε άλλων τίτλων διαμονής- για να καταλήξει στην επαναδιαπραγμάτευση των όρων της Συμφωνίας που οδηγούν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου σε εκφασισμό και αντιπροσφυγικό παροξυσμό. Αυτό, στο σύνολό του, ονομάζεται μεταναστευτική πολιτική. Μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης. «Αν δεν φωνάξει η Ελλάδα για την ευρωπαϊκή πολιτική στο Προσφυγικό, ποιος θα φωνάξει;» μου έλεγε πρόσφατα Γερμανίδα υψηλή αξιωματούχος κριτικά διακείμενη στην πολιτική της καγκελαρίου της.

 

Συμφωνείτε με τους χειρισμούς της κυβέρνησης σχετικά με τους 8 Τούρκους αξιωματικούς;

Η αίτηση ακύρωσης της απόδοσης ασύλου είναι τυπικά σύννομη. Τέτοια δυνατότητα ο νόμος τη δίνει. Την δίνει μάλλον στον Υπουργό Εσωτερικών και όχι στον Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά ψιλά μάλλον γράμματα. Τώρα, από κει και ύστερα η σύλληψη του Τούρκου τη Δευτέρα 8 Ιανουρίου είναι νομικά έωλη καθώς τέτοια δυνατότητα δεν δίνεται σε άνθρωπο που έχει πάρει άσυλο και δεν έχει κάνει παράνομες πράξεις. Το ότι η ζοχάδα του Ερντογάν βαφτίστηκε “δημόσιο συμφέρον” από την ελληνική δικαιοσύνη είναι κάτι που μου δημιουργεί θυμηδία. Τέλος, στο πολιτικό επίπεδο θέλω να σας πω ότι με αυτά και με αυτά δεν εξημερώνεις το θεριό, αλλά του ανοίγεις την όρεξη και θα το δείτε δυστυχώς. Για την Τουρκία, τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι πολιτικά ατυχείς χειρισμοί υπαγορευμένοι από τον φόβο και τέλος, διαδικασίες που δεν τιμάνε το κράτος δικαίου.

 

Με την ευκαιρία που θα είστε μαζί μας, να αλλάξω θέμα. Την Δευτέρα 8 Ιανουαρίου καταθέσατε μάρτυρας πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Τι εντυπώσεις κομίζετε από τη δίκη;

Το βασικό στη δίκη είναι να πεισθεί το δικαστήριο ότι τα εγκλήματα που έκαναν τα μέλη της Χρυσής Αυγής δεν τα έκαναν μόνοι τους ή επειδή μέθυσαν ή είχαν προσωπικές διαφορές με τα θύματα. Είναι βασικό το δικαστήριο να καταλάβει ότι όλα αυτά, ο φόνος του Φύσσα, οι ξυλοδαρμοί των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και των Αιγυπτίων αλιεργατών έγιναν από δράστες σε διατεταγμένη υπηρεσία στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Αν αυτό γίνει κατανοητό, η Χρυσή Αυγή θα καταδικαστεί ως εγκληματική οργάνωση και τις ποινικές κυρώσεις δεν θα αντιμετωπίσουν μόνο οι φυσικοί αυτουργοί των εγκλημάτων αλλά και αυτοί που τα παραγγέλλανε.

 

xristopoulos-aa-nea-dimitris-00-a

Η πόλις οφείλει να είναι δίκαιη και να γνωρίζει την ύπαρξη όλων ώστε να γίνει συνύπαρξη. Η γέφυρα δεν έχει μια μόνο πλευρά που στηρίζεται αλλά και μια άλλη και το «τέλος» της γέφυρας είναι να ενώνει και ποτέ να χωρίζει...

 

 

 

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Όταν τελειώνει κάθε χρόνο τα φώτα και ο φωτισμός αναρωτιέμαι τι μένει. Έρχεται ο απολογισμός των γιορτών και η σκέψη, άραγε πόσο φως μας έστειλε η δύναμη εξ άνωθεν, ώστε να συνεχίσουμε τις πορείες μας ως πολίτες και πόλη σε μια δύσκολη εποχή με δύσβατα μονοπάτια ανηφόρες και κατηφόρες με αγιασμένα νερά και κατάλευκες βουνοκροφρές, με ένα γεφύρι που κάθε χρονιά φτάνει ο σταυρός στα θεμέλια μαζί με τη γυναίκα του πρωτομάστορα.

Και οι τελετές συνεχίζονται, οι πολίτες παρακολουθούν, η πόλη πλέει μαζί με τον Άραχθο και συμπλέουμε μαζί της,ταπεινοί κι ανήξεροι, ελπίζουμε τουλάχιστον φωτισμένοι.... Η πόλη, ήσυχη μετά τις γιορτές, θαρρείς κοιμισμένη κάποιες φορές, να δέχεται τη μοίρα της όπως η γυναίκα του πρωτομάστορα. Αδιαμαρτύρητα, αγόγγυστα, αθόρυβα. Έτσι αθόρυβα διασχίζω καμιά φορά και το παλιό αυτό γεφύρι που τόσα πόδια το διασχίζουν καθημερινά και βρίσκομαι σε μια αντίφαση- στην πόλη της μιας πλευράς και στην άλλη, τη διαφορετική πόλη της άλλης. Ένας κόσμος των καφετεριών και εστιατορίων από τη μια με λαμπρά και περιποιημένα τραπεζοκαθίσματα, λαμπερά χαμόγελα, οικογένειες και παρέες που γιορτάζουν δυνατά, παιδιά να τρέχουν γύρω από τον αιωνόβιο πλάτανο, μια σιωπηλή και διαφορετική ζωή των χεριών του κάμπου, από την άλλη. Ένας άλλος και διαφορετικός κόσμος, λες και βρισκόμαστε στην εποχή προ της ενώσεως,  και  με το λαογραφικό μουσείο ως όριο και σύμβολο.

 

paki-gef-33-m

 

Ακριβώς δίπλα σχεδόν αόρατο και αφανές ένα σούπερ μάρκετ – καντίνα. Το σημείο συνάντησης των ανθρώπων που υπηρετούν τον κάμπο, τα δικά μας κτήματα και περιβόλια. Ένας ξένος και μακρινός για μας κόσμος. Τους είδαμε ίσως για πρώτη φορά πριν λίγες εβδομάδες όταν έκαναν για πρώτη φορά τη δική τους πορεία και διαμαρτυρία στην πόλη με αφορμή ένα δυσάρεστο ατύχημα. Και φυσικά η παρουσία τους είναι αισθητή και όπως φαίνεται επιβεβλημένη πλέον στο εργατικό δυναμικό της πόλης. Παλιά ήταν οι φτωχοί ορεινοί και ορεινές που έκαναν αυτή την εργασία, τώρα είναι πλέον οι άνθρωποι από μακρινές και εξωτικές για μας χώρες, που υπηρετούν τον κάμπο. Εργατικοί, σιωπηλοί, ευγενείς με δικούς τους κανόνες και νόμους, χωρίς όμως να ενοχλούν κανέναν. Όχι πως είναι αόρατοι, έγιναν και ορατοί, απλώς είναι διακριτικοί, τηρώντας το χώρο και τα όρια. Ίσως να το έχουν διδαχθεί και στην πατρίδα τους αυτό, το αδιαπέραστο της κάστας και την τυφλή υπακοή σε νόμους που η δική τους κοινωνία και δομή να επιβάλει και να διδάσκει τελείως διαφορετικά.

 

paki-gef-33-b

 

Αποφασίζω στη στιγμή με αρκετή αμηχανία αλλά και περιέργεια να δω αυτό τον κόσμο τον διαφορετικό, που στέκεται δίπλα στους ελάχιστους τουρίστες που ήρθαν να επισκεφθούν και να φωτογραφίσουν τη γέφυρα και τον Άραχθο. Μπαίνω αποφασιστικά στο μάρκετ - καντίνα τους να δω τι πουλάει και με ευχάριστη έκπληξη βρίσκω τα εξωτικά προϊόντα που ταξιδεύουν χιλιόμετρα για να τους συνοδεύσουν, έστω σε ένα γεύμα, να τους θυμίσουν τη δική τους πατρίδα, και να τους δώσουν παρηγοριά μιας και η πατρίδα είναι γλυκιά. Ας μη γελιόμαστε. Ας τους έχει διώξει η αντιξοότητα, η φτώχεια, ο πόλεμος, η ανέχεια, η ίδια η ζωή. Περιπλανώμενοι, με απίστευτες ταλαιπωρίες, να βρεθούν τελικά σε έναν τόπο σαν το δικό μας, ευλογημένο, πλούσιο με κάμπο και νερά, που δεν είναι για όλους τους πολίτες αυτού του κόσμου και αυτού του πλανήτη αυτονόητο. Καμιά φορά γεννιέσαι σε φτωχό τοπίο και προσπαθείς να το πλουτίσεις. Πόσο τυχεροί εμείς να γεννηθούμε σε πλούσιο τοπίο και να ζούμε ερημωμένοι και φτωχοί. Πόσο τυχεροί όσοι βλέπουν τον πλούτο της περιοχής μας και περνά από τα χέρια τους, ως δύναμη παραγωγής και ως εργατικό δυναμικό... Και μεις; Τι κάνουμε ή καλύτερα τι δεν κάνουμε; Γεμάτο ένα κιβώτιο με την εξαιρετική τους πράσινη καυτερή πιπεριά, το πράσινο τσίλι, που είναι ένα χαρακτηριστικό μπαχαρικό της κουζίνας τους όπως και μερικά άλλα εξαιρετικά μείγματα που τα βρίσκεις σε ειδικά και μόνο μαγαζιά και εξωτικές κουζίνες. Χυμοί επίσης εξωτικοί από γκουάβα με μια χαρακτηριστική λεπτή γεύση άγνωστο ως φρούτο σε μας. Γλυκά, ρύζι, αλλά και έτοιμο φαγητό που ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού προσφέρει για ένα χαμηλό αντίτιμο και με χαρά με προσκάλεσε να δοκιμάσω κερνώντας μάλιστα και τον χυμό γκουάβα μιας και είμαι η πρώτη της πόλης που επισκέπτεται το μαγαζί του. Απορημένος με κοιτά όπως και οι θαμώνες του καταστήματός του. Οι περισσότεροι δεν μιλούνε καν ελληνικά -ο ίδιος όμως βρίσκεται πάνω από 20 χρόνια στην Ελλάδα. Αμήχανα κοιτώ κι εγώ και προσπαθώ να καταλάβω τη γραμμή και το όριο που υπάρχει ανάμεσα στον Άνθρωπο. Τι είναι ο Άνθρωπος και πόσες ορίζουσες και περιορισμούς μπορεί να διαθέτει άραγε; Το χρώμα του, το φύλο του, την εθνικότητα ή τη θρησκεία του, την παιδεία του, το βλέμμα του, ή μήπως την καταγωγή του. Ξέρω όμως πως η ευγένεια ακολουθεί τον Άνθρωπο σε κάθε του βήμα και σε κάθε χώρα και χώρο όπου κι αν πάει. Κι αυτό αποτέλεσε για μένα ένα μάθημα, μιας και τη συνάντησα εκεί που δεν την περίμενα να τη δω, με μια απλή ανθρώπινη κίνηση, ενώ την έχω χάσει εκεί που έπρεπε να εκπέμπει την εικόνα και το ρυθμό της πόλης μου ν’ αποτελεί δείγμα και υπόδειγμα , παράδειγμα καθημερινό που ευτυχώς μας το θυμίζουν οι άλλοι- ο ξένος και ο οδοιπόρος, ο άλλος, ό έτερος. Μαθήματα μιας μακρινής Οδύσσειας ενός Ομήρου, που από τότε περιέγραφε τον ξένιο Δια ως θεό του οδοιπόρου και ταξιδευτή, αυτού που όριζε και ταύτιζε την λαμπρή έννοια της φιλοξενίας με την ευγένεια και ανθρωπισμό. Ο μέγας ανθρωπισμός του πολιτισμού του Ομήρου που σήμερα, στην εποχή της κρίσης και της κατάκρισης, της υποκρισίας και των σημαιοστολισμών τελικά τον χάσαμε και ούτε καν τον αναζητάμε. Και δεν είναι πως δεν τον αναζητάμε αλλά ούτε καν τον διακρίνουμε αν εμφανιστεί. Γίναμε απάνθρωποι έως μισάνθρωποι, μας λείπει η ευγένεια και η έστω -απλή φιλόξενη προσέγγιση μιας και δε νομίζω να ζητά ο ξένος και τίποτα παραπάνω, όταν μάλιστα δεν ενοχλεί, δεν απαιτεί και δεν προκαλεί. Δεν είμαστε οι κοτζαμπάσηδες του χθες με την βούλα του αφέντη- εξουσιαστή. Αυτά τα μοντέλα έχουν ιστορικά πεθάνει και ξεπεραστεί. Είμαστε συμπολίτες και συνοδοιπόροι στον ίδιο χώρο και στην ίδια γη. Ο καθένας έχει το δικό του βηματισμό και τη δική του θέα όπως και τις δικές του ρυτίδες και πληγές. Ο καθένας μας υπακούει στο γένος των ανθρώπων και οι άνθρωποι ανθρώπινα φέρονται και συμπεριφέρονται. Η πόλις πρέπει και οφείλει να βρει σε όλους τον χώρο τους και την υπόστασή τους ώστε όλοι να ευδαιμονούν και να συμπορεύονται αρμονικά. Η πόλις οφείλει να είναι δίκαιη και να γνωρίζει την ύπαρξη όλων ώστε να γίνει συνύπαρξη. Η γέφυρα δεν έχει μια μόνο πλευρά που στηρίζεται αλλά και μια άλλη και το «τέλος» της γέφυρας είναι να ενώνει και ποτέ να χωρίζει. Ο σκοπός είναι να περνάνε οι άνθρωποι από την μια πλευρά της πόλης στην άλλη, να ενώνονται και να πορεύονται στη ζωή τους. Άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτός με τα καθαρά και περιποιημένα ρούχα, την τυχερή και εύκολη ζωή που μπορεί και κάθεται στον ήλιο κι απολαμβάνει ελεύθερα τον καφέ του. Άνθρωπος είναι κι αυτός  που μοχθεί για το αυτονόητο του άλλου, που εργάζεται στη γη, που κουβαλά κρυφά και για χιλιόμετρα τις πληγές του, που πορεύεται σε ξένη γη και χώρα όχι από τουρισμό αλλά από βιοπορισμό και ανάγκη, όχι μόνο αυτόν που φωτίζει το κάθε άγιο φως αλλά κι αυτόν που τον κρύβει και τον προστατεύει το πιο πηχτό σκοτάδι, αυτό που κουβαλά σιωπηλά μέσα του και δεν το αφήνει να βγει ακόμη και στο πιο βασανισμένο βλέμμα, αυτό που με ευγένεια κι ανθρωπιά γνωρίζει κι αναγνωρίζει τον Άνθρωπο. Δεν έχουμε μόνο εμείς πατρίδα και πολιτισμό, κι άλλοι τον έχουν- μόνο που εμείς κάπως τον κρύβουμε, ή καλύτερα τον θεωρούμε αυτονόητο.  Εάν δεν τον δείξεις, δεν τον καλλιεργήσεις ή έστω δεν τον εκστομίσεις, παύει να υπάρχει. Και ο άνεμος που αναπνέουμε και μας χαϊδεύει  τ’ αυτιά πολιτισμός είναι, αναλόγως την δριμύτητά του....

Άνθρωπος είναι ο αληθινός συνάνθρωπος και όχι ο λύκος….Αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι και δω στην πόλη μας…

Όπως μας είπε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, και μέσα απ' τους στίχους του, κυρίως απ' τα χρονογραφήματα, είχε την μοναδική ικανότητα να παρουσιάζει την πραγματικότητα και μέσα απ' αυτή να δημιουργεί τον απαιτούμενο προβληματισμό, για τον πολίτη...

 

 

 

Εκ των λίγων συλλεκτών δημοσιογραφικών και πολιτικών κειμένων, μπορεί να χαρακτηριστεί ο συνταξιούχος νομοκτηνίατρος Πρέβεζας Χρήστος Γκέτσης, ο οποίος με ιδιαίτερο πάθος αλλά και επιμέλεια, διατηρεί στο αρχείο του, όλα τα δημοσιογραφικά κείμενα και χρονογραφήματα του Λευτέρη Παπαδόπουλου, όπως αυτά δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", της οποίας τύγχανε φανατικός αναγνώστης.

Η προσπάθειά του, ξεκίνησε αμέσως μετά την μεταπολίτευση, όταν ο νεαρός κτηνίατρος, έπρεπε να διοριστεί, αλλά είχε κάτι πολιτικές εκκρεμότητες (σ.σ. κοινωνικά φρονήματα, τα έλεγαν τότε) και έπρεπε να πιάσει λίγο τα σύνορα της πατρίδας μας, γιατί εκείνη την εποχή, η σκληρή δεξιά, δεν υπήρχε περίπτωση να... χαριστεί σε κανέναν. Διορίστηκε τότε στην Χίο, όπου εκτός της σκληρής δουλειάς, που έπρεπε να κάνει για την κτηνοτροφία της περιοχής, είχε ελεύθερο χρόνο και διάβαζε φανατικά την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"... Να θυμηθούμε πως εκείνη την εποχή την εν λόγω εφημερίδα, διεύθυναν κορυφαίες μορφές της δημοσιογραφίας, όπως ο Γιάννης Καψής και ο Λέων Καραπαναγιώτης, ενώ οι υπογραφές των αρθρογράφων ήταν εξ ίσου βαρυσήμαντες. Ένας εξ αυτών και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, του οποίου ο τρόπος γραφής, αλλά και τα απλά θέματα, μέσα απ' τα οποία δημιουργούσε προβληματισμό, ενέπνευσαν το νεαρό τότε κτηνίατρο, που συνέχισε την αρχειοθέτηση των κειμένων, σε μεγάλους τόμους, οι οποίοι σήμερα, με την αναφορά στην εποχή που προέκυψε αυτό το ιστορικό υλικό, δείχνουν στον καθένα πόσο σημαντικό είναι το έργο που διατηρεί.

Γιατί με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, ρωτήσαμε τον συλλέκτη Χρήστο Γκέτση, το περασμένο καλοκαίρι που τον επισκεφτήκαμε στο σπίτι του, στο Θεσπρωτικό... Ιδιαίτερα πειστική η απάντηση, γιατί όπως μας είπε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, και μέσα απ' τους στίχους του, κυρίως απ' τα χρονογραφήματα, είχε την μοναδική ικανότητα να παρουσιάζει την πραγματικότητα και μέσα απ' αυτή να δημιουργεί τον απαιτούμενο προβληματισμό, για τον πολίτη... Ο πολίτης, εκείνη την εποχή, έπρεπε να σκεφτεί και να κάνει την δική του υπέρβαση, η οποία πήρε τα χαρακτηριστικά του κορυφαίου πολιτικού γεγονότος, τον Οκτώβριο του 1981, με την μεγάλη αλλαγή που επαγγελλόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο συνταξιούχος κτηνίατρος Χρήστος Γκέτσης, παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει πλέον, μπορεί να θυμηθεί τα χαρακτηριστικότερα κείμενα του Λευτέρη Παπαδόπουλου και το πόσο αυτό λειτούργησαν στην ελληνική κοινωνία. Δεν λησμονεί και ο ίδιος ότι την εποχή εκείνη, όλοι οι σκεπτόμενοι πολίτες, είχαν καθημερινό τους "σύντροφο" την εφημερίδα και κυρίως "ΤΑ ΝΕΑ", που έκαναν απίστευτο ρεκόρ κυκλοφορία, με πάνω από τρεις εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα, να αγοράζονται καθημερινά, στην Αθήνα και όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Στο ιδιαίτερα επιμελημένο αρχείο του Χρήστου Γκέτση, δεν περιέχονται μόνο τα κείμενα του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Όπως φαίνεται και στην φωτογραφία, τα περιεχόμενα ενός εκ των πολλών τόμων, παραπέμπουν ακόμη και στους πολιτικούς γελοιογράφους Κώστα Μητρόπουλο, Δημήτρη Χατζόπουλο, Στάθη κλπ, όπως επίσης και στην αναγνωρισμένη στήλη του Κώστα Χαρδαβέλα "σημεία και τέρατα", ενώ άλλος τόμος περιέχει αποκλειστικά, σειρές αφιερωμάτων στην Μακρόνησο...

Αν εστιάσουμε, στον χρονογράφο και ποιητή Λευτέρη Παπαδόπουλου, θα δούμε στο βιογραφικό του και το ακόλουθο απόσπασμα: «Γεννήθηκαστην Aθήνα το Nοέμβριο του 1935. Oι γονείς μου πρόσφυγες. O πατέρας μου από το Mιχαλίτσι της Προύσσας –ορφάνεψε μικρός και τον πήραν στο ορφανοτροφείο της Πριγκίπου, απ’ όπου τον έδιωξαν στην Eλλάδα με την ανταλλαγή το 1924– και η μητέρα μου από ένα χωριό (Πακάνσκι) κοντά στο Nοβοροσίσκ της Pωσίας. O πατέρας μου τέλειωσε το δημοτικό και έμαθε και τέχνη: τσαγκάρης. H μητέρα μου ήταν αναλφάβητη, αλλά γύρω στα εξήντα της έμαθε μόνη της να διαβάζει και να γράφει, γιατί "ντρεπότανε να ’ναι αγράμματη"».

Απ' αυτό και μόνο το στοιχείο, μπορεί ο καθένας να κατανοήσει και την αγωνία του συνταξιούχου κτηνίατρου, να προχωρήσει στην συλλογή και την αρχειοθέτηση όλων των κειμένων του...

Μια δουλειά, που σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να πάει χαμένη...

 

arxeio-xr-gketsis-44-b

 

arxeio-xr-gketsis-44-a

 

 

arxeio-xr-gketsis-44-c

|

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΡΗΣ:

Οι φίλαθλοι πρέπει να στηρίξουν την ομάδα μας

 

 

 

 

 

Ίσως τον καθοριστικότερο αγώνα, μέχρι σήμερα, δίνει το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου, η ΑΕ Καραϊσκάκης, καθώς θα κληθεί ν' αντιμετωπίσει το πολύ καλό σύνολο του ΑΟ ΤΡΙΚΑΛΑ και όπως είναι λογικό, δεν πρέπει να διακόψει το νικηφόρο σερί, που έχει στους εντός έδρας αγώνες.

"Ο κόσμος πρέπει να στηρίξει την ομάδα, γιατί παίζουμε ένα απ' τα πιό κομβικά παιχνίδια, με μία απ' τις ποιοτικότερες ομάδες του πρωταθλήματος", λέει στο epithesi.gr ο ποδοσφαιριστής της ομάδας Γιώργος Μακρής, που δικαίως χαρακτηρίζεται ο ηγέτης της ομάδας και ο άνθρωπος με την μεγαλύτερη μέχρι τώρα, προσφορά στην πορεία της ομάδας.

Γνωστός στον φίλαθλο κόσμο ο Γιώργος Μακρής, έχει γίνει ο αγαπημένος ποδοσφαιριστής των φιλάθλων, καθώς σε κάθε αγώνα της ομάδας του δίνει το κάτι παραπάνω και εκλήθη απ' το epithesi.gr, να μιλήσουμε σ' αυτή την χρονική συγκυρία, για τον αγώνα που ακολουθεί, μιας και έχουμε χρόνο μπροστά μας, για να συζητήσουμε και άλλα θέματα.

Η συζήτηση που είχε με τον Γιώργο Μακρή, ο αθλητικός συντάκτης Ευριπίδης Ρέτσας, ακολουθεί:

 

-Αντιμετωπίζουμε το Σάββατο, μία απ' τις θεωρούμενες καλύτερες ομάδες της κατηγορίας και θα ήθελα ν' αρχίσουμε την συζήτησή μας, ακριβώς απ' αυτόν τον αγώνα, μιας και το δικό σου σχόλιο, θα είναι χρήσιμο;

-Ο κόσμος πρέπει να στηρίξει την ομάδα, γιατί παίζουμε ένα απ' τα πιό κομβικά παιχνίδια, με μία απ' τις ποιοτικότερες ομάδες του πρωταθλήματος. Και πρέπει να γνωρίζουμε ότι η βαθμολογική της θέση, δεν είναι ανάλογη της ποιότητας που έχει η ομάδα των Τρικάλων...

-Επιμένετε, όλοι οι ποδοσφαιριστές να ζητάτε την συμπαράσταση του κόσμου... Προφανώς έχετε κάποια πικρία, απ' την μέχρι τώρα στάση των φιλάθλων της Άρτας...

-Δεν το λέμε πικρία... Το θέμα είναι ότι αυτή την στιγμή γίνεται μια τεράστια προσπάθεια και απ' τους παίχτες και απ' την διοίκηση και την τεχνική ηγεσία και θέλουμε ο κόσμος, ν' αγκαλιάσει, όσο περισσότερο γίνεται, αυτή την προσπάθεια. Άλλωστε η Άρτα, είχε να εμφανιστεί στον ποδοσφαιρικό χάρτη της πατρίδας μας, τριάντα εννιά ολόκληρα χρόνια και αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο, που πρέπει περισσότερο απ' όλα, να εκτιμήσουν οι αρτινοί φίλαθλοι...

-Τι θα έλεγες τον κόσμο, για να βρεθεί στο γήπεδο, στον κρίσιμο αγώνα με τα Τρίκαλα...

-Δεν θέλω να παραστήσω ούτε τον πολύξερο, ούτε τον αρχηγό... Αλλά βλέπω την κατάσταση που επικρατεί και περισσότερο την ψυχολογία που έχουν οι νέοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι δίνουν αγώνες με αντιπάλους ποδοσφαιριστές Α' Εθνικής και κάνουν τεράστια προσπάθεια... Ειδικά στον αγώνα με τα Τρίκαλα, όλα τα παιδιά πρέπει να στηριχτούν απ' τους φιλάθλους, για να δώσουν το κάτι παραπάνω και να μην έχουμε κάποιο στραβοπάτημα, το οποίο μπορεί να καθορίσει και την συνέχεια της ομάδας μας. Είναι απλό και επιβεβλημένο, όταν μιλάμε για νέους ποδοσφαιριστές, που δεν έχουν και τις πολλές εμπειρίες απ' την κατηγορία αυτή, θέλουν την στήριξη του κόσμου...

-Αγωνιστικά πως είναι η ομάδα μας;

-Δεν θέλω είμαι αρμόδιος να μιλήσω εγώ, για το θέμα αυτό. Εκείνο που έχω να πω, είναι πως πρέπει να δείχνουμε την ίδια εικόνα και στα εκτός έδρας παιχνίδια, γιατί σ' αυτά που χάσαμε, δεν είμαστε καλοί... Κανένας μας, δεν ήταν καλός...

 

makris-giorgos-00-a

 

-Ειδικά για τον αγώνα με τα Τρίκαλα;

Είναι ένα παιχνίδι πολύ δύσκολο... Πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι απ' το πρώτο λεφτό, μέχρι και το τελευταίο και το παιχνίδι, θα κριθεί στις λεπτομέρειες...

-Να μιλήσουμε και λίγο για σένα. Σε ικανοποίησε η επιλογή σου, να έρθεις στην Άρτα;

-Δεν γνώριζα τίποτα για την ομάδα... Δεν γνώριζα ούτε την διοίκηση, ούτε τίποτα. Αλλά απ' αυτά που είδα μέχρι στιγμής, με κάνουν αισιόδοξο, για την συνέχεια. Βλέπω ανθρώπους που έχουν όνειρα και φιλοδοξίες και αυτό μου αρέσει...

-Για την Άρτα... Πως την είδες και πως εκτιμάς την ζωή σου στην πόλη;

Είναι μια ωραία επαρχιακή πόλη, ήσυχη και ενδείκνυται για οικογενειακή ζωή. Κι εμένα μου αρέσουν αυτές οι πόλεις...

-Ας μην πούμε περισσότερα σήμερα και να μείνουμε στο μήνυμα που στέλνεις για τον καθοριστικό αγώνα του Σαββάτου...

-Όλοι μαζί, φίλαθλοι παίχτες και διοίκηση, σαν μια γροθιά, για να φέρουμε το καλύτερο αποτέλεσμα...

 

makris-pidas-22-a

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΑΝΩ: “Το θέμα είναι ότι αυτή την στιγμή γίνεται μια τεράστια προσπάθεια και απ' τους παίχτες και απ' την διοίκηση και την τεχνική ηγεσία και θέλουμε ο κόσμος, ν' αγκαλιάσει, όσο περισσότερο γίνεται, αυτή την προσπάθεια”, λέει στον Ευριπίδη Ρέτσα, ο διακεκριμένος ποδοσφαιριστής Γιώργος Μακρής, ο οποίος επισκέφτηκε τα γραφεία του epithesi.gr

|

Πόσο δύσκολο είναι να διαχειριστούμε καμιά φορά την μνήμη μας  και σε προσωπικό αλλά και σε δημόσιο επίπεδο;

 

 

 

 

 

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Μεγάλο ενδιαφέρον προκάλεσε και  προκαλεί κάθε εκδήλωση που αφορά την εβραϊκή κοινότητα της Άρτας. Έτσι και φέτος είχε μεγάλη απήχηση. Και η απήχηση δεν αφορά μόνο τις παρουσιάσεις, τις ομιλίες, τα βιβλία που έχουν γραφεί γι΄αυτό το ιστορικά ευαίσθητο θέμα της πόλης μας. Ενδιαφέρον -και θεωρώ πως ακριβώς εκεί βρίσκεται  η ουσία – είναι η ανάδυση της μνήμης κάποιων ανθρώπων που οι οικογένειές τους ζούσαν ειρηνικά στην πόλη μας και με τα μαύρα σύννεφα του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου αναγκάστηκαν να εκτοπιστούν, να πετάξουν μακρυά σαν ταξιδιάρικα πουλιά κι αυτά.
Άλλα χάθηκαν στα κρεματόρια της βαρβαρότητας και του παραλόγου, άλλα βρέθηκαν σε διάφορα σημεία του ορίζοντα και ακριβώς αυτές οι εκδηλώσεις στην πόλη μας, έχουν αυτό τον σκοπό και το δρόμο. Να τους δείξουν ένα μακρινό παρελθόν που κάποτε εγγράφηκε ως προσωπική πατρίδα και γενέθλιος χώρος, σαν γειτονιά, σαν πλησίον, σαν συμπολίτης σαν πρώτη γειτονιά, πρώτο βήμα, πρώτη κραυγή....
Το θεωρώ τουλάχιστον συγκινητικό σε μια τέτοια συζήτηση που είχαμε με τον δικηγόρο γραφολόγο Θεοχάρη Βαδιβούλη που με ιδιαίτερη θέρμη περιέγραψε και περιγράφει  στιγμές  «ταυτοποίησης» αυτών των ανθρώπων. Όσο θυμούνται, όσο τους βοηθούμε να θυμηθούν, μια χαμένη πατρίδα ουσιαστικά, τόσο μεγαλύτερη είναι η συγκίνηση αλλά και η τραγικότητα. Έρχονται από το Ισραήλ, Αμερική, Ιταλία  από κάθε πιθανό και απίθανο σημείο με ομφάλιο λώρο μια απλή εκδήλωση και βρίσκουν μια ζωή.
Τη ζωή των γονιών, των παππούδων, των θείων τους, τη δική τους πρώτη ζωή που έχουν θάψει στρώματα σκόνης και καταιγίδας, εγκλήματος, απώλειας οικείων προσώπων- μετά από 75 χρόνια μια περίπτωση-μια ρωγμή της μνήμης που χωρά μέσα της μια ολόκληρη ζωή. Μνήμες που βρίσκονται μισογκρεμισμένες και σιγά –σιγά ξαναχτίζονται όσο τις βοηθάμε να αναστηλωθούν και να υπάρξουν μιας και κάθε ιστορική στιγμή έχει το δικαίωμά της στο φώς και την αλήθεια. Κάθε μαρτυρία αποτελεί για μας τους ίδιους κέρδος να κατανοήσουμε, να ενδοσκοπήσουμε, να σκεφτούμε.
Συχνά είναι μικρές και αδύναμες οι λέξεις να περιγράψουν τη φωνή και τη ζωή, το έγκλημα και τη δύναμη του ανθρώπου που συνεχίζει μετά από ένα ολοκαύτωμα, από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, από ένα πόλεμο κι ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό.....
Όσο μεγαλύτερος ο ιστορικός ορίζοντας τόσο μεγαλύτερο το κέρδος και η γνώση η αυτογνωσία. Η ιστορία δεν είναι μόνο η απλή καταγραφή αφού προηγηθεί η ανάσυρση και παρουσίαση. Χρέος μας είναι να διδαχτούμε από τις στάχτες, από τις ιστορικές ρωγμές και τριγμούς που πολλές φορές ακόμη και έως σήμερα είναι ζωντανοί αυτοί οι θόρυβοι.
Καλό θα ήταν να ξέρουμε να τους διαχειριστούμε και να τους αφομοιώσουμε ως τοπική ιστορία και μνήμη. Δεν καίγονται μόνο οι δάφνες αλλά ξέρουμε πως καίγονται πολιτείες, συνειδήσεις και ακόμη χειρότερα άνθρωποι και γένη, έθνη, φυλές, εμείς οι ίδιοι αν επαναλάβουμε με την αδιαφορία μας και παραβλέψουμε το ζητούμενο που δεν είναι άλλο από την πανανθρώπινη ιστορία.

 

evr-af-33-a

 

Tο 1943 όταν φεύγει από την Άρτα, η Ματίνα Μινωή 8 ετών κοριτσάκι για να ξαναβρεθεί το 2017....

 

Μια ανθρώπινη ιστορία που ξεκίνησε πριν από το 1943 όταν φεύγει από την Άρτα η Ματίνα Μινωή 8 ετών κοριτσάκι  για να ξαναβρεθεί το 2017....Ψήγματα σκληρής μνήμης από το θάνατο του πατέρα της το 1942. Μια αδερφή η  Ρεβέκκα Μινωή που υιοθετείται από το ζεύγος Ζακίνου και  Ευτυχίας Ιερεμία  στο Κομμένο για να βρεί κι αυτή τραγικό θάνατο από τη βία των Γερμανών αντί μια καλύτερη τύχη που ήλπιζε η οικογένειά της. Ένα όνομα στο μνημείο του κέντρου του χωριού του Κομμένου, ένα στεφάνι κάθε φορά μια σκληρή ιστορία που έχει όμως κι έναν επιζώντα που θέλει πίσω αυτή την σκληρή πατρίδα, την αδερφή της, την οικογένεια....
Ακόμα και το ιδίωμά της είναι αρτινό, μνήμες που κάπως μεταναστεύουν και ριζώνουν μέσα μας ασυνείδητα, συνήθεις ή εικόνες που περνάνε σαν όνειρο αλλά να που είναι η πραγματικότητα, μια ή περισσότερες πτυχές που αναδύονται και πρέπει- έχουμε χρέος- να βρουν τους αποδέκτες τους, τους πρόγονούς μας .Η προσωπική ιστορία που αποδεικνύεται τελικά πως είναι κοινή. Γιατί η ιστορία δεν έχει στεγανά και προτιμήσεις, δεν έχει μόνο τους ζωντανούς της αλλά ακόμη περισσότερο και τους νεκρούς της. Και συχνά οφείλουμε να γυρνάμε και το κεφάλι μας και λίγο προς τα πίσω απλά για ν΄ακούσουμε ή να δούμε όταν ειδικά είμαστε σαστισμένοι ή μπερδεμένοι.
Ζωές που κάθε μια θα γινόταν κι ένα βιβλίο , μια απίστευτη τραγική ιστορία που δεν ξέρεις πόσο δάκρυ να χύσεις, πόσο να κουνήσεις το κεφάλι σου, πόσο να σφίξεις τα χείλη σου, και πόσο ν΄αναρωτηθείς για τη δύναμη του ανθρώπου να μπορεί και  βρίσκει τη δύναμη κάθε φορά να συνεχίζει..Από πού; Ακόμη και από το σκοτάδι , από του πουθενά, από το θάνατο ακόμη προς τη ζωή.
Πόσα έχει να μας φανερώσει ακόμη η ιστορία της πόλης μου; Πόσα ακόμη να κρύβει και πού; Και γιατί ακόμη δεν τα βρήκαμε; Μήπως δεν τα αναζητήσαμε επαρκώς; Μήπως κάποια μας ενοχλούν ή δε μας βολεύουν; Μήπως...μήπως...μήπως...
Στις 24 Μαρτίου θα γίνει η επόμενη εκδήλωση μνήμης για όσους χάθηκαν αλλά θα έρθουν κι όσοι βρέθηκαν και μακάρι να βρεθούν κι άλλοι με ρίζες της πόλης , του χώρου, της ψυχής...

Κι α σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές είναι γιατί τ' ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή γιατί είναι αμίλητη και προχωράει στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο μνησιπήμων πόνος...
Γ. Σεφέρης..

 

evr-af-33-b

 

 

gnomi-vin-site-11-q

 

Η διαχείριση της μνήμης

 

Πόσο δύσκολο είναι να διαχειριστούμε καμιά φορά την μνήμη μας  και σε προσωπικό αλλά και σε δημόσιο επίπεδο; Πόσο μάλιστα όταν αυτή η μνήμη καίει ακόμη τ΄ακροδάχτυλά μας και δεν ξέρουμε...δεν γνωρίζουμε πώς να προχωρήσουμε...αγνοούμε ακόμη πολλά. Υπάρχουν όμως οι άνθρωποι, ο ανθρώπινος παράγοντας, η ανθρώπινη συνθήκη που πολλές φορές έχει και μια απάντηση. Και μια απάντηση δεν ξέρω πια αν την περιμένουν οι επιζώντες. Σίγουρα περιμένουν μια αγκαλιά, αυτή που στερήθηκαν περιπλανώμενοι στους ανέμους του πολέμου και του διωγμού τόσα χρόνια. Κάτι περιμένουν κι από μας, από αυτή την πόλη που τους έδωσε ένα όνομα, μια στέγη, μια οικογένεια μια καταγωγή. Για όποιον δεν τα έχασε και δεν τα στερήθηκε ποτέ του δεν μπορεί να καταλάβει πως  δεν είναι αυτονόητα να τα κουβαλάς στο τσεπάκι σου, στην καρδιά και το νού σου. Πόσο σημαντικό είναι ο άνθρωπος να έχει ρίζες...πουλί γεννιέται μα δέντρο με ρίζες θέλει να πεθάνει... θα πει ο ποιητής.
Ξέρουμε να διαχειριζόμαστε άραγε τέτοιες πτυχές ή βρισκόμαστε κάθε φορά όλο και πιο απροετοίμαστοι και αμήχανοι μπροστά σε αυτούς τους ανθρώπους που επιθυμούν να επαναπατριστούν έστω και συμβολικά, έστω και πνευματικά έστω και τουριστικά ακόμη. Τι τους προσφέρουμε; Πώς τους υποδεχόμαστε και αλήθεια, τι τους δείχνουμε, από αυτά που διατηρήσαμε ή κάπως μόνα τους διατηρήθηκαν; Έχουμε κάτι, μπορούμε; Έχουμε χρέος.
Το χρέος δεν είναι μόνο οι φιέστες, τα τσίπουρα, οι καφέδες και  οι συζητήσεις, είναι κάτι πιο πνευματικό και ουσιώδες, είναι η αναζήτηση, η κάθε αναζήτηση. Γιατί όσο ψάχνεις βρίσκεις και όσο βρίσκεις καμία φορά απορείς, άλλες δακρύζεις κ άλλες κλαίς, αφού  αναλογιστείς- Τι; Τον ματωμένο τούτο τόπο που δεν έχει μόνο χαμόγελα αλλά και πολλά βάσανα και πίκρες που εύκολα προσπερνάμε και σβήνουμε σε όμορφες βιτρίνες. Η ιστορία όμως πολλές φορές είναι αμείλικτη και δίκαιη....Κι όσο και να ξεχνάμε κάπως ο Καιρός μας θυμίζει, μας επαναφέρει....

 

evr-af-33-e

 

 

evr-af-33-d

|

Γεωθερμικό Πεδίο Συκεών.

Αυτή η ευκαιρία, δεν πρέπει να πάει χαμένη...

 

 

 

 

 

 

 

 

Του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΝΟΥ

πρώην πρόεδρου

του ΤΕΙ Ηπείρου

 

 

Η παρούσα κατάσταση των γεωθερμικών αποθεμάτων της περιφέρειας Ηπείρου δεν είναι η ιδανικότερη αφού δεν υφίσταται καμία ενεργειακή εκμετάλλευσή τους από την πολιτεία και από τους υπόλοιπους αρμοδίους φορείς. Αυτό συμβαίνει παρά την ύπαρξη γεωθερμικών πεδίων τόσο στην περιοχή της Κόνιτσας όσο και της Άρτας. Στην Κόνιτσα υπάρχουν κατ’ελάχιστο δύο γεωθερμικές πηγές με δυνατότητα αξιοποιήσεως τους για παραγωγή θερμότητος τόσο σε οικίες όσο και σε ιχθυοτροφικές παραγωγικές μονάδες.

Βάσει των μέχρι στιγμής δεδομένων τα υπάρχοντα γεωθερμικά πεδία της περιοχής είναι τα εξής:

α. Οι Πηγές Καβασίλων: έχουν θερμοκρασία αέρος 28,1 οC και θερμοκρασία ύδατος 28,1 οC.

β. Οι πηγές Αμάραντου: Ευρίσκονται βόρεια της Κόνιτσας και έχουν θερμοκρασία ατμού 32 οC.

γ. Οι πηγές Συκεών (200 μέτρα νότια του χωριού Συκιές και περίπου 15 Km νότια της Άρτας): Εκεί έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα τέσσερεις ερευνητικές γεωτρήσεις σε βάθος 320 μέτρων. Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, τα οποία ήταν απόρροια των ερευνών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή την 20η και την 21η Οκτωβρίου 1998, φάνηκε καθαρά η δυνατότητα αντλήσεως ύδατος έως και 100 κυβικά μέτρα ανά ώρα θερμοκρασίας 55 οC περίπου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κανονική γεωθερμική βαθμίδα είναι 3,3 οC / 100 m, ενώ στην περιοχή ενδιαφέροντος η τιμή της υπολογίζεται στους 17 οC / 100 m περίπου. Το βεβαιωμένο αυτό γεωθερμικό πεδίο Συκιών έχει έκταση 1 Km2. Η έρευνα για την πιθανή εύρεση και άλλων κοιτασμάτων γεωθερμικών πεδίων στην ευρύτερη περιοχή συνεχίσθηκε με ολοένα και πιο αυξανόμενο ρυθμό.

Γεωθερμικό πεδίο Νομού Άρτας

Το γεωθερμικό πεδίο το οποίο προσδιορίσθηκε με νέες τεχνικές μεθόδους στην περιοχή Συκιές Άρτας έχει έκταση 10 km2 και το πιθανόν υπάρχον να επεκτείνεται σε βάθος 280 μέτρων.

Το πάχος του ζεστού υδροφορέος είναι μεγαλύτερο των 40 μέτρων και η παροχή του ρευστού σε μία γεώτρηση έρευνας - παραγωγής μετρήθηκε μεγαλύτερη των 70 m3/h που ισοδυναμεί θερμικά με 1300 Τ.Ι.Π. ανά έτος περίπου και μπορεί να φθάσει μέχρι τους 4000 Τ.Ι.Π. ανά έτος. Η μέση γεωθερμική βαθμίδα υπολογίζεται ότι είναι 11 °C/ 100 m δηλαδή μεγαλύτερη της τριπλάσιας κανονικής γεωθερμικής βαθμίδος. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κανονική γεωθερμική βαθμίδα είναι 3,3 οC / 100 m.

Οι υδροφόροι σχηματισμοί οι οποίοι εντοπίσθηκαν σε βάθη 280-320 μέτρων έχουν θερμοκρασίες ρευστών οι οποίες ξεπερνούν τους 45 °C. Για το πεδίο αυτό υπάρχουν άριστες προοπτικές αξιοποιήσεως σε πολλούς τομείς.

Οι έρευνες στον Νομό της Άρτας ξεκίνησαν το 1996 μέσω χρηματοδοτήσεως από το τρίτο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης ( Γ ΚΠΣ ). Η έρευνα είχε ως αποτέλεσμα την εύρεση στην περιοχή μεγάλων ποσοτήτων ύδατος θερμοκρασίος άνω των 50 οC. Αυτές μπορεί να αξιοποιηθούν σε διάφορα πεδία και ιδίως στον χώρο των καλλιεργειών οι οποίες είναι τόσο απαραίτητες για τον νομό.

Υπάρχει παράλληλα και η πιθανότητα επεκτάσεως του εν λόγω γεωθερμικού πεδίου η οποία θα φθάνει τα 53,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα με θερμοκρασίες από 25 οC έως 50 οC. Η μέση θερμοκρασία είναι 38 οC και τα αποθέματα του γεωθερμικού ρευστού ανέρχονται σε 42 x 107 και αντιστοιχούν σε 760.000 Τ.Ι.Π.

Η αξιοποίηση της ενεργειακής αυτής πηγής μπορεί να έχει σε τοπικό επίπεδο σημαντικά και πολύ θετικά αποτελέσματα στην κάλυψη ενεργειακών παραγωγικών δραστηριοτήτων, στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της περιοχής, στην μείωση της ρυπάνσεως του περιβάλλοντος και στην μείωση της εξαρτήσεως από τα υγρά καύσιμα, αλλά και στην προώθηση της «πράσινης αναπτύξεως» στην περιοχή μας.

Παράλληλα οι νέες τεχνικές εξορύξεως, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί, μπορεί να παρέχουν καλύτερα αποτελέσματα. Οι έρευνες αυτές σε μεγάλο βάθος έχουν μικρότερο κόστος από παλαιότερα, αλλά παρόλα όμως αυτό εξακολουθεί να παραμένει πολύ υψηλό.

Πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής καθορίζει τους ειδικότερους όρους της άδειας διανομής της θερμικής ενέργειας από την εκμετάλλευση γεωργικού δυναμικού χαμηλής ενθαλπίας αποκλειστικά για αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Οι όροι αυτοί, σύμφωνα με την απόφαση αυτή, είναι οι εξής:

α. Για κάθε εκμισθούμενο δικαίωμα διαχείρισης γεωθερμικού πεδίου, χαμηλής θερμοκρασίας, δύναται να εκδοθεί μία και μόνη άδεια διανομής θερμικής ενέργειας για αποκλειστική χρήση σε αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Δικαιούχος της άδειας διανομής ορίζεται ο μισθωτής του πεδίου.

β. Για την έκδοση της άδειας απαιτείται η κατάθεση τεχνοοικονομικής μελέτης στην οποία θα περιλαμβάνεται και χρονοδιάγραμμα ολοκληρώσεως εργασιών, καθώς και η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

γ. Για την έναρξη κάθε εργασίας εγκαταστάσεως δικτύου διανομής θερμικής ενέργειας και του αναγκαίου ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού απαιτείται η εξασφάλιση των αδειών και εγκρίσεων που διέπουν την διαχείριση γεωθερμικού δυναμικού, την δραστηριότητα διανομής γεωθερμικής ενέργειας και την άσκηση δραστηριοτήτων σε αγροτικές και δασικού χαρακτήρα εκτάσεις.

δ. Ο αδειούχος οφείλει να τηρεί το εγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εργασιών και να προβεί σε συνδέσεις με καταναλωτές και να τηρεί απαρέγκλιτα, με ποινή προσωρινής ή οριστικής ανακλήσεως (αφαιρέσεως) της άδειας, τα προβλεπόμενα και τις δεσμεύσεις της εγκεκριμένης τεχνικοοικονομικής και περιβαλλοντικής μελέτης και αποφάσεως εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων και να διαθέτει την αναγκαία τεχνική και οργανωτική δομή προκειμένου να διασφαλίζεται η άμεση αποκατάσταση βλαβών.

ε. Ο κάτοχος της άδειας δεν επιτρέπεται να προβαίνει σε διακρίσεις μεταξύ καταναλωτών ως προς τους όρους συνδέσεως, και ιδιαίτερα ως προς τους όρους της συμφωνίας με τους οποίους τιμολογεί την παρεχόμενη θερμική ενέργεια.

Αξιολόγηση δεδομένων

Το γεωθερμικό πεδίο Συκεών το οποίο εκλύεται από τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα είναι χαμηλής θερμοκρασίας. Το βεβαιωμένο πεδίο έχει προσδιορισθεί στην περιοχή της γεωτρήσεως των Συκεών, καθώς και στις περιοχές κοντά στο Πολύδροσο και στην Βίγλα (Σχήμα 17).

Επίσης υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις και για το υπόλοιπο πεδινό μέρος της πεδιάδας της Άρτας. Οι κυριότερες άμεσες χρήσεις της γεωθερμίας είναι η λουτροθεραπεία, η θέρμανση χώρων, η τηλεθέρμανση, οι υδατοκαλλιέργειες και οι αγροτικές εφαρμογές. Επειδή η θερμοκρασία του ύδατος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την θέρμανση θερμοκηπίων και εδαφών ή για την αντιπαγετική προστασία, καθώς και για ιχθυοκαλλιέργειες). Για τον λόγο αυτό η πιο απλή συνηθισμένη γεωθερμική εφαρμογή στον αγροτικό τομέα είναι η θέρμανση θερμοκηπίων η οποία αναπτύχθηκε ιδιαιτέρως επιτυχώς σε πολλές άλλες χώρες.

geothermia-33-a

Σχήμα 18:.Εφαρμογή γεωθερμίας στην γεωργία

Για την σωστή βελτίωση και ανάπτυξη των φυτών στα θερμοκήπια πρέπει να υπάρχει σωστή ένταση του φωτός, ιδανική συγκέντρωση CO2, καθώς και η κατάλληλη υγρασία του εδάφους και του αέρος.

Όπως τα εδάφη της περιοχής, όπου είναι το διαπιστωμένο γεωθερμικό πεδίο, είναι γόνιμα και εύφορα. Στην περιοχή αναπτύσσονται δενδρώδεις καλλιέργειες εσπεριδοειδών, (πορτοκαλιές, μανταρινιές, λεμονιές), ακτινίδιας, Ελιάς και μηδικής, καθώς και ετήσιες καλλιέργειες) όπως ο αραβόσιτος. Απουσιάζουν σχεδόν παντελώς οι θερμοκηπιακές καλλιέργειες.

Το γεωθερμικό πεδίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την θέρμανση θερμοκηπίων, για την καλλιέργεια όλων των κηπευτικών ειδών τα οποία χρειάζεται η ελληνική και η ευρωπαϊκή αγορά, από λαχανοκομικά μέχρι ανθοκομικά. Με δεδομένο ότι η χώρα μας είναι ελλειμματική στα προαναφερόμενα είδη θα μπορούσε η πεδιάδα της Άρτας της οποίας σχεδόν το ήμισυ των εδαφών της είναι ακαλλιέργητα να καταστεί όπως η Αλμερία στην Ισπανία, δηλαδή η ατμομηχανή της γεωργίας στην περιοχή της Δυτικής Ελλάδος. Η πεδιάδα αυτή θα μπορούσε να γίνει σημαντικός λαχανόκηπος και ο ανθόκηπος στην Ευρώπη.

Το κόστος θερμάνσεως των θερμοκηπίων με την χρήση γεωθερμίας είναι το μισό από εκείνο της θερμάνσεως αυτών με κλασσικούς τρόπους. Ακόμη, όπως φαίνεται από το διάγραμμα των θερμοκρασιών, ουσιαστικά η χρήση της γεωθερμίας δεν θα χρειάζεται στα θερμοκήπια πια για πολύ καιρό, παρά μόνο για διάστημα τεσσάρων μηνών αφού σχεδόν καθ’ όλη την διάρκεια του υπολοίπου έτους οι θερμοκρασίες είναι ιδιαίτερα υψηλές.

Επίσης η γεωθερμία μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα ξηραντήρια αραβοσίτου, καθώς επίσης και σε μονάδες ξηράνσεως ή κατεργασίας αγροτικών προϊόντων.

Επειδή το γεωθερμικό πεδίο φαίνεται ότι είναι μεγάλο και εκτεταμένο θα μπορούσε εύκολα να επεκταθούν οι χρήσεις του στην αντιπαγετική προστασία των δενδρωδών καλλιεργειών και ιδιαιτέρως των ευαίσθητων όπως είναι τα εσπεριδοειδή.

Οι εφαρμογές αυτές των γεωθερμικών ρευστών θα μπορούσαν εύκολα σε πρώτη φάση να υλοποιηθούν. Βέβαια η προσέλκυση κεφαλαίων τα οποία θα επενδυθούν στο γεωθερμικό πεδίο της περιοχής προϋποθέτει σταθερή πολιτική σαφήνεια για τις προθέσεις της πολιτείας και σωστή ενημέρωση, κάτι το οποίο δυστυχώς δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Εάν υλοποιηθούν οι στόχοι αυτοί και με δεδομένη την μεγάλη δυναμικότητα του γεωθερμικού πεδίου θα μπορούσε η ενέργειά του μελλοντικά να χρησιμοποιηθεί για θέρμανση χωριών ή πόλεων της περιοχής, για βιομηχανικές χρήσεις κ.α.

Συμπεράσματα και προοπτικές

Η γεωθερμική ενέργεια στις Συκιές Άρτας είναι χαμηλής ενθαλπίας (55 οC). Αυτή μπορεί να βρει εφαρμογή κυρίως στην γεωργία, στην γεωργική βιομηχανία, στην κτηνοτροφία, στις ιχθυοκαλλιέργειες και στην θέρμανση χώρων.

Η τεχνολογία η οποία απαιτείται για την εκμετάλλευση των γεωθερμικών ρευστών αυτής της κατηγορίας έχει αναπτυχθεί σε σημαντικό βαθμό και είναι ευρύτατα γνωστή.

Η σωστή εκμετάλλευση της γεωθερμικής ενέργειας χαμηλής ενθαλπίας στην περιοχή της Άρτας συμπίπτει γεωγραφικά με εύφορη πεδιάδα, εκτάσεως άνω από 100.000 στρεμμάτων και με αξιόλογη γεωργική, αλλά προβληματική ως προς την διάθεση των προϊόντων, παραγωγή. Επίσης τα ευνοϊκά κλιματολογικά δεδομένα της περιοχής αυξάνουν την αξία της γεωθερμικής ενέργειας. Στην ερευνηθείσα από πλευράς γεωθερμικού πεδίου περιοχή δεν υπάρχει, όπως προαναφέρθηκε, καμία αξιόλογη θερμοκηπιακή εγκατάσταση. Μια πάρα πολύ συνηθισμένη χρήση της γεωθερμίας, η οποία θα μπορούσε να εύρει εφαρμογή στην περιοχή μας, είναι η θέρμανση υάλινων θερμοκηπίων και η καλλιέργεια σε αυτά τομάτας ή αγγουριού με θερμαντικό μέσο γεωθερμικό ρευστό θερμοκρασίας 40-55 οC. Στην περίπτωση αυτή απαιτούνται περί τις 150.000 Kcal/h το στρέμμα για μία περίοδο, κατά μέσο όρο 250 ωρών, διατηρώντας μία εσωτερική θερμοκρασία με ένα ελάχιστο 14 οC.

Η ετήσια εξοικονόμηση ενέργειας η οποία επιτυγχάνεται στην περίπτωση αυτή είναι της τάξεως των 201 τόνων ισοδυνάμου πετρελαίου το στρέμμα.

Στην περιοχή υπάρχει γεωθερμικό πεδίο του οποίου η έκταση υπολογίζεται κατ’ ελάχιστον στα 15 Km2. Αν αξιοποιηθεί ορθολογικά όλο το, μέχρι στιγμής, βεβαιωμένο δυναμικό του πεδίου μπορεί να φθάσει η έκταση των θερμοκηπίων στην περιοχή ή να ξεπεράσει τα 10.000 στρέμματα τουλάχιστον.

Τα εδάφη της περιοχής είναι γόνιμα και ουσιαστικά μπορεί να γίνει καλλιέργεια απλών λαχανοκομικών ειδών (όπως π.χ τομάτας, αγγουριού κ.λ.π) και ανθοκομικών φυτών στα οποία είναι ελλειμματική η χώρα μας, καθώς επίσης να ξεκινήσει επιτέλους η συστηματική υδροπονική καλλιέργεια.

Στην ευρύτερη περιοχή του πεδίου αναπτύσσονται ιχθυοκαλλιέργειες. Η απαραίτητη θερμοκρασία στο ύδωρ της δεξαμενής της ιχθυοκαλλιέργειας κυμαίνεται από 14 οC έως 30 οC ανάλογα με το είδος της.

Η ιχθυοκαλλιέργεια μπορεί να γίνει είτε μεμονωμένη με γεωθερμικό ρευστό σαν θερμαντικό μέσο θερμοκρασίας έως 35 οC είτε από το απορριπτόμενο ύδωρ από την θέρμανση θερμοκηπίων. Στην δεύτερη περίπτωση εκτιμάται ότι από το απορριπτόμενο ύδωρ 5 στρεμμάτων υάλινου θερμοκηπίου με τριαντάφυλλα δύναται να θερμανθεί δεξαμενή χελοτροφείου όγκου 500 m3. Με δεδομένο ότι στην περιοχή υπάρχουν εγκατεστημένες πολλές δενδρώδεις καλλιέργειες εσπεριδοειδών, όπως πορτοκαλιές, μανταρινιές, λεμονιές, καλλιέργειες ακτινιδιάς και άλλες θα μπορούσαν τα γεωθερμικά ρευστά να χρησιμοποιηθούν για την αντιπαγετική προστασία των καλλιεργειών αυτών. Επιπροσθέτως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στα διάσπαρτα στην περιοχή συσκευαστήρια και στις διάφορες αγροκτηνοτροφικές εγκαταστάσεις.

Η μέχρι τώρα πραγματοποιηθείσα έρευνα έχει εντοπίσει στην ευρύτερη περιοχή των Νομών Άρτας και Πρεβέζης αξιόλογες ενδείξεις οι οποίες ενισχύουν την πιθανότητα ευρέσεως και άλλων γεωθερμικών πεδίων.

Επίσης έχει διαπιστωθεί ότι η χημική σύσταση των γεωθερμικών ρευστών έχει επηρεασθεί από την παρουσία των εβαποριτών (γύψος, ανυδρίτης, ορυκτό αλάτι) οι οποίοι έχουν διαπιστωθεί στο υπέδαφος.

Αυτή η χημική της ιδιότητα ομοιάζει με αυτή των ρευστών που χρησιμοποιούνται σε ιαματικές μονάδες της Δυτικής Ελλάδας (π.χ Λυσιμαχία Αιτωλοακαρνανίας και Καϊάφα Ηλείας). Το γεγονός αυτό καθιστά ενδιαφέρουσα την διερεύνηση της εκμεταλλεύσεως τους και για χρήση αυτών σε ιαματικά λουτρά.

Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι η γεωθερμική ενέργεια αποτελεί καθαρή μορφή ενέργειας όταν η τελική διάθεση των αποβλήτων πραγματοποιείται κατάλληλα.

Το γεωθερμικό πεδίο Συκεών γειτνιάζει με το ευαίσθητο και αρκετά επιβαρυμένο, από διάφορες χρήσεις, οικοσύστημα του Αμβρακικού κόλπου.

Επειδή το θέμα των αρνητικών επιπτώσεων της γεωθερμίας στο περιβάλλον έλαβε στην χώρα μας τεράστιες διαστάσεις, λόγω των λανθασμένων χειρισμών από την ΔΕΗ στην Μήλο, επιβάλλεται να επιλυθούν σωστά όλα τα προβλήματα τα οποία θα μπορούσαν να ανακύψουν κατά την χρήση των πεδίων αυτών.

Ως γνωστόν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της γεωθερμίας εξαρτώνται από τα χαρακτηριστικά του γεωθερμικού πεδίου, από το είδος και το μέγεθος των εφαρμογών και από την φυσιογνωμία της περιοχής εκμεταλλεύσεως.

Προβλήματα με τους ταμιευτήρες ρευστών δεν θα υπάρχουν από υπερβολική άντληση θερμού ύδατος. Η επιβάρυνση του περιβάλλοντος από την αξιοποίηση γεωθερμικού πεδίου με ρευστά χαμηλής ενθαλπίας (θερμοκρασία περίπου 55 οC) σε διάφορες άμεσες εφαρμογές (θέρμανση χώρων, αγροτικές χρήσεις, λουτροθεραπεία, αντιπαγετική προστασία, υδατοκαλλιέργειες, παροχή ζεστού ύδατος χρήσεως κ.λ.π) είναι πολύ ήπια ως αμελητέα. Τα ρευστά αυτά έχουν ελάχιστη περιεκτικότητα σε μη συμπυκνωμένα αέρια.

Προβλήματα καθιζήσεων δεν έχουν καταγραφεί σε πεδία χαμηλής ενθαλπίας. Επιπλέον η αξιοποίηση της γεωθερμικής ενέργειας χαμηλής ενθαλπίας επηρεάζει μικρή έκταση γης. Οι επιφανειακές οχλήσεις, λόγω των τεχνικών έργων, παύουν μετά το πέρας αυτών και την αποκατάσταση του χώρου.

Επιπροσθέτως πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι δεν υπάρχει μόλυνση των υπογείων υδάτων επειδή τα γεωθερμικά ρευστά, μετά την χρήση τους, επανεισάγονται στους ίδιους γεωθερμικούς ταμιευτήρες από τους οποίους αντλήθηκαν. Αυτό γίνεται με κατάλληλες γεωτρήσεις, οι οποίες έχουν σημαντικού πάχους σωλήνωση και τσιμέντωση γύρω από την γεώτρηση αυτή, για την αποτροπή οποιασδήποτε μόλυνσης. Τα γεωθερμικά ρευστά, καθώς επιστρέφουν στον ταμιευτήρα, θερμαίνονται ξανά και μπορεί να επαναχρησιμοποιηθούν.

Η όλη διαδικασία εκμεταλλεύσεως της γεωθερμίας, σε βεβαιωμένο ή σε πιθανό πεδίο, γίνεται κατόπιν προκηρύξεως διαγωνισμού. Είναι μία αρκετά πολύπλοκη διαδικασία και δεν προσφέρεται για μικροεπενδυτές ή αγρότες.

Ένας επενδυτής μπορεί να χρησιμοποιήσει την γήινη θερμοκρασία εύκολα, άμεσα χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες. Απαιτείται μικρός αριθμός δικαιολογητικών τα οποία υποβάλλονται στην περιφέρεια όπου ευρίσκεται το ακίνητο.

Έχει προκηρυχτεί διαγωνισμός του γεωθερμικού πεδίου από την περιφέρεια Ηπείρου ή την περιφερειακή διοίκηση Άρτας πριν πέντε (5) έτη με μεγάλες δηλώσεις από τους πολιτικούς της Άρτας για την αξιοποίηση της σημαντικής αυτής πλουτοπαραγωγικής πηγής. Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα.

Συγκεκριμένα υπήρχε ανακοίνωση εκδήλωσης προκαταρτικού ενδιαφέροντος της αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου-Δυτ. Μακεδονίας, στην οποία υπήρχε αίτηση του ιδρύματος μας για την εκμίσθωση για την εκμίσθωση του δικαιώματος του Δημοσίου για έρευνα πιθανών γεωθερμικών πεδίων χαμηλής θερμοκρασίας ή τμημάτων αυτών καθώς και για διαχείριση πεδίων χαμηλής θερμοκρασίας στην περιοχή της Άρτας. Υποβάλλαμε αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και τεχνική έκθεση περιγραφής προτεινόμενης αξιοποίησης του Γεωθερμικού πεδίου.  

geothermia-33-b

 

 

Το γεωθερμικό ρευστό από την παραγωγική γεώτρηση (production well) χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε στρόβιλο συνδεδεμένο με ηλεκτρογεννήτρια και στην συνέχεια ο ατμός, αφού συμπυκνωθεί με εξάτμιση στον πύργο ψύξεως, επαναφέρεται στον ταμιευτήρα με γεώτρηση επανεισαγωγής (injection well), (Πηγή: Geothermal Education Office, www.geothermal .marin.org)

 

 

 

 

geothermia-33-c

 

Φωτογραφία του Reykjavik το 1932 όταν τα κτίρια θερμαίνονταν με συμβατικά καύσιμα. Σήμερα, το Reykjavik είναι από η πιο καθαρή πόλη στον κόσμο, αφού τo σύνολο των κτιρίων θερμαίνεται από τα γεωθερμικά νερά. Η διαφορά στην ατμόσφαιρα είναι εμφανής. (Πηγή:GeothermalEducationOffice, www.geothermal.marin.org)

Η σωστή και άμεση αξιοποίηση του γεωθερμικού πεδίου στους χαλεπούς καιρούς τους οποίους διέρχεται η χώρα μας, σε όλους σχεδόν τους οικονομικούς τομείς και ιδιαιτέρως στον αγροτικό τομέα, μπορεί να συντελέσει τα μέγιστα στην ανάπτυξη, ιδιαίτερα των περιοχών Άρτας και Πρεβέζης αφού αυτό ευρίσκεται σε ευνοϊκές συνθήκες βάθους, θερμοκρασίας, πιέσεως, ποσότητας και χημικής συστάσεως των γεωθερμικών ρευστών. Αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να πάει χαμένη. Δεκαπέντε έτη μετά την ανακάλυψη του χρυσοφόρου αυτού πεδίου χωρίς εκμετάλλευση του είναι αρκετά.

Τετάρτη, 01 Νοεμβρίου 2017 21:22

Ζητείται ευαισθησία...

|

Τα χωριά των Τζουμέρκων, ΕΙΧΑΝ ως σήματα κατατεθέν και στοιχείο προβολής, τα αιωνόβια πλατάνια, τα οποία καθιστούσαν τα χωριά αυτά μοναδικά...

 

 

 

 

 

Φωτογραφίες:

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΚΑΝΙΑΤΣΑ

 

 

Άγναντα, Πράμαντα, Μελισσουργοί και όλα τα χωριά των Τζουμέρκων, είχαν (σ.σ. έχει σημασία το "είχαν") ως σήματα κατατεθέν και στοιχείο προβολής, τα αιωνόβια πλατάνια, τα οποία καθιστούσαν τα χωριά αυτά μοναδικά. Το καλοκαίρι κάτω απ' τον πλάτανο του χωριού, ήταν και η συμφωνία αντάμωσης, σ' όλα αυτά τα χωριά. Κι ενώ αυτά τα χωριά, θα έπρεπε να προστατεύουν το δώρο που τους έκανε η φύση, ως "κόρη οφθαλμού", μάλλον τ' αφήνουν στον αφανισμό, εξ αιτίας της γνωστής νόσου των πλατάνων... Μια υπόθεση που απασχολεί χρόνια τώρα, τα χωριά και τους κατοίκους τους, που βλέπουν τα πλατάνια να ξεραίνονται και ν' ανησυχούν, μιας και την τύχη αυτών που ξεραίνονται, θα έχουν και τα υπόλοιπα πλατάνια, που τώρα δεν δείχνουν, ότι αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.

«Αυτή τη στιγμή χιλιάδες πλατάνια έχουν νεκρωθεί σε Ήπειρο και Θεσσαλία από την ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου» είχε επισημάνει με ανησυχία, στην εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" ο δρ δασολόγος - φυτοπαθολόγος Παναγιώτης Τσόπελας, τακτικός ερευνητής του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων. «Πριν από 9 χρόνια εμφανίστηκε το πρόβλημα στη Μεσσηνία, αλλά καθώς δεν ελήφθησαν τα δέοντα μέτρα, αυτό εξαπλώθηκε». Σε επιστολή προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας οι επιστήμονες κάνουν έκκληση για άμεσα μέτρα αντιμετώπισης.

Σε επιστολή προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας οι επιστήμονες έκαναν πέντε χρόνια πριν, έκκληση για άμεσα μέτρα αντιμετώπισης, αλλά εκ του αποτελέσματος διαπιστώνεται πως δεν ελήφθησαν μέτρα.

Οπως εξήγησε στις δηλώσεις του, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ο κ. Τσόπελας, «η ασθένεια είναι θανατηφόρος και η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη για τα δένδρα που έχουν προσβληθεί από το παθογόνο». Στο πρώτο στάδιο τα προσβεβλημένα πλατάνια εμφανίζουν μειωμένη βλάστηση, μικροφυλλία ή/και χλώρωση (κιτρίνισμα) των φύλλων. Στα μεγάλα δένδρα παρατηρούνται νεκρά κλαδιά συνήθως στη μία πλευρά του δένδρου, ενώ στη συνέχεια η προσβολή επεκτείνεται και στα υπόλοιπα κλαδιά. Τα πιο μικρά δένδρα νεκρώνονται ολοσχερώς μέσα σε μια βλαστική περίοδο. «Ο μύκητας εισβάλλει στο δέντρο από πληγές στα κλαδιά, τον κορμό ή στις ρίζες» εξηγεί ο δρ Τσόπελας. Η ασθένεια μεταδίδεται από μολυσμένα εργαλεία και εκσκαπτικά μηχανήματα, αλλά και αναστομώσεις των ριζών.

Πολύ εύκολη είναι η μετάδοση από τα ποτάμια, το νερό των οποίων μεταφέρει σπασμένα και μολυσμένα κλαδιά. Η κατάσταση είναι κρίσιμη αυτή τη στιγμή στον ποταμό Καλαμά, στον Άραχθο, αλλά και στον Αχέροντα. «Καθώς τα προσβεβλημένα δένδρα δε δύνανται να ιαθούν, καλούμαστε να δράσουμε για να προστατεύσουμε τα υγιή» υπογραμμίζει ο ερευνητής, «αποφεύγοντας παρεμβάσεις στα δέντρα (κλαδέματα, αμμοληψίες κ.λπ.) και απολυμαίνοντας τα εργαλεία». Τα μολυσμένα δένδρα πρέπει να νεκρώνονται και να καταστρέφονται. «Είναι καλό, τέλος, να υποσημειώσουμε ότι τα εν λόγω ξύλα είναι ακατάλληλα για καύση, αφού ακόμα και έτσι ο μύκητας μεταδίδεται» καταλήγει ο δρ Τσόπελας.

 

platania-88-b

 

platania-88-c

 

 

platania-88-d

ΚΩΣΤΑΣ ΑΛΕΞΗΣ: "Όλοι όσοι εργαζόμαστε, σε τέτοια έργα της εταιρείας μας, νοιώθουμε ιδιαίτερη τιμή που ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, μας επέλεξε να κάνουμε αυτή την ξεχωριστή και ευαίσθητη εργασία, στο σημαντικότερο μνημείο της πατρίδας μας"

 

 

 

Το πρώτο ρεπορτάζ που παρουσιάστηκε, για τις εργασίες αναστήλωσης της Γέφυρας Πλάκας, οι οποίες άρχισαν την περασμένη εβδομάδα, έκανε λόγο για τον σκοπό των εργασιών, που σ' αυτή την φάση είναι να "θωρακιστούν" τα εναπομείναντα τμήματα της γέφυρας, δηλαδή τα δύο βάθρα, τα οποία παρουσίαζαν σοβαρά προβλήματα. Για να καταλήξουν στους εργαζόμενους οι οποίοι δουλεύουν με έναν σεβασμό που εντυπωσιάζει! Το αποδεικνύουν και οι φωτογραφίες που φιλοξενεί το αφιέρωμα για την προσπάθεια, που γίνεται σ' αυτή την φάση και είναι η προϋπόθεση για να ξεκινήσουν και οι υπόλοιπες εργασίες.

Οι εργαζόμενοι σ' αυτή την δύσκολη φάση, οι οποίοι κατά την παραδοχή και των υπευθύνων μηχανικών Γιώργου Σμύρη και Χρίστου Παπαβρανούση, πραγματοποιούν "παρεμβάσεις με... χειρουργική ακρίβεια", εργάζονται στην εταιρεία αγκυρώσεων βράχων, του αρτινού επιχειρηματία Κώστα Αλέξη, την οποία επέλεξε η Περιφέρεια Ηπείρου, για την ποιότητα και την ασφάλεια των εργασιών που έχει να παρουσιάσει. Και ειδικά στην περίπτωση της Γέφυρας Πλάκας, όπου οι εργασίες έπρεπε να γίνουν σε ύψη που προκαλούν ίλιγγο... Ο εργαζόμενος που εικονίζεται στην φωτογραφία αριστερά, μας είπε ότι τον ενθουσιάζει η εργασία σ' αυτά τα ύψη και στην περίπτωση της Γέφυρας Πλάκας, που έχει συμβολή σ' ένα έργο τεράστιας πολιτιστικής σημασίας, η ικανοποίησή του γι' αυτό που κάνει, δεν μπορεί να περιγραφεί...

"Όλοι όσοι εργαζόμαστε, σ' αυτά τα έργα της εταιρείας μας, νοιώθουμε ιδιαίτερη τιμή που ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, μας επέλεξε να κάνουμε αυτή την ξεχωριστή και ευαίσθητη εργασία, στο σημαντικότερο μνημείο της πατρίδας μας", λέει στην "Γ" ο επιχειρηματίας Κώστας Αλέξης, που εκτός των άλλων δραστηριοτήτων του, έχει δημιουργήσει τμήμα αγκυρώσεων βράχων.

Το αντικείμενό της, της εξειδικευμένης εταιρείας είναι απ' την μια η δημιουργία φραχτών ανάσχεσης βράχων, που τέτοια έργα παρατηρούμε στους νέους δρόμους οι οποίοι κατασκευάζονται στην χώρα μας, όπως η Ιόνια Οδός και ο δρόμος Κορίνθου - Πατρών και με την εμπειρία που απέκτησε ήρθε η ώρα ν' αποδειχτεί μοναδική στην Ήπειρο, για ν' αναλάβει το σημαντικό έργο, που στην ουσία αποτελεί την προετοιμασία για την πλήρη αναστήλωση του μνημείου. Δεν λησμονούμε πως η αδιαφορία όλων, οδήγησε στην καταστροφή...

"Θέλω με την ευκαιρία που μου δίνετε, να ευχαριστήσω τον περιφερειάρχη Αλέξανδρο Καχριμάνη, για την εμπιστοσύνη που έδειξε στην εταιρεία μας και αυτός είναι κι ένας επί πλέον λόγος, που μας καθιστά περισσότερο υποχρεωμένους να κάνουμε και το κάτι παραπάνω απ' όσα μας ζητήθηκαν".

"Είναι άκρως ενδιαφέρουσα η εργασία, σε τέτοια μοναδικά μνημεία", λέει στην "Γ" ο κ. Αλέξης και μπορεί να θυμηθεί, ανάλογες εργασίες, που ολοκληρώθηκαν με επιτυχία, όπως ένα βυζαντινό καμπαναριό, σε χωριό της Λευκάδας, άλλο ανάλογο έργο στην Κοζάνη και άλλα μικρότερης σημασίας. Και συμπληρώνει πως "για μας είναι μεγάλη η πρόκληση να εργαστούμε σε μνημεία σαν την Γέφυρα της Πλάκας, γιατί επιμένουμε να θεωρούμε μεγίστη την τιμή της προσφοράς".

Η εργασία στα εναπομείναντα βάθρα της Γέφυρας Πλάκας, θα ολοκληρωθεί με εργασίες (τσιμενοενέσεις κλπ) στο βάθος τους και ακολούθως θα είναι ο χώρος έτοιμος για ν' αρχίσουν οι υπόλοιπες εργασίες αναστήλωσης του μοναδικού μνημείου.

 

plak-aa-gef-alex-55-a

 

 

plak-aa-gef-alex-55-b

 

plak-aa-gef-alex-55-c

 

plak-aa-gef-alex-55-e

 

plak-aa-gef-alex-55-f

Η μνήμη του αδικοχαμένου Μιλτιάδη Παπαδοπούλου - Μόνο με άρτιες και βαθύτερες συνεργασίες γίνονται και μπορούν να λειτουργήσουν τόσο μεγάλα και μάλιστα πνευματικά έργα...

 

 

 

 

Ρεπορτάζ:
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ
Φωτογραφίες:
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΚΑΝΙΑΤΣΑ

 

Το πρωί της Κυριακής στο ιστορικό Μοναστήρι του Αϊ Γιώργη Μυροφύλλου,  συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσόστομος και πρ. Άρτης κ. Ιγνάτιος για να τελεστεί Αρχιερατικό συλλείτουργο και το μνημόσυνο για τη μνήμη του αδικοχαμένου Μιλτιάδη Παπαδοπούλου. Επαναλειτούργησαν  οι δυο αρχαιότερες  εκκλησίες του μοναστηριού, της Γεννήσεως του Σωτήρος Χριστού (1614) και των Ταξιαρχών (1738). Το βράδυ το Σαββάτου μέσα σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα εψάλη ο εσπερινός. Συγκινητική η θεία λειτουργία και την επομένη ημέρα, που έκαναν τον κατάμεστο ναό να λάμπει από την παρουσία τόσων πιστών αλλά και από την επιμνημόσυνη δέηση και την τελετή που ακολούθησε. Ο Μητροπολίτης  Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσόστομος, καθιέρωσε ως ημέρα εορτασμού του μοναστηριού το πρώτο Σαββατοκύριακο του Απριλίου προς τιμήν του Αγιου Μιλτιάδους . «Ένας τρόπος να συγκεντρωνόμαστε σ΄αυτόν τον τόπο και να τιμούμε μνήμες κι αγίους» τόνισε ο κ.κ.Χρυσόστομος, ενώ ο γέροντας   Εφραίμ  μίλησε με μια άλλη φωνή που προέρχονταν από τα βάθη της καρδιάς. Η έννοια της Αναστάσεως στη ζωή όσων έχασαν αγαπημένα πρόσωπα και περιμένουν τη ζωή μετά θάνατον να ξανασυναντηθούν. Σταύρωση και Ανάσταση, δυο κοντινά και καθημερινά θαύματα στην μικρή ανθρώπινη ζωή που μας οδηγεί στην αιώνια μέσω της αγάπης προς τον Θεό. Μοναδικά λόγια σε μοναδικό τόπο και συγκυρίες. Τον συντονισμό και την οργάνωση την είχε ο αγαπητός σε μας Δημήτριος Ράπτης που του ευχόμαστε πολλές τέτοιες εκδηλώσεις για να μας θυμίσουν την δύναμη των ορεινών όγκων και των βουνών της Πίνδου, των μικρών αλλά δυναμικών χωριών και μεγάλων ανθρώπων.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι, Πρόεδροι τοπικών δημοτικών διαμερισμάτων, Διευθυντές και Διοικητές διαφόρων υπηρεσιών, Πρόεδροι Πολιτιστικών Συλλόγων, προσκυνητές από το χωριό, την ευρύτερη περιοχή, αλλά και από πιο μακριά, Τρίκαλα, Άρτα, Αθήνα, απ΄ όπου κατέφθασαν με λεωφορεία και ιδιωτικά αυτοκίνητα για τις εκδηλώσεις.  Επίσης κατά το συλλείτουργο συμμετείχαν και αντιπροσωπεία Μοναχών της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, καθώς ο Ηγούμενος αυτής, Αρχιμανδρίτης Ελισσαίος όπου τον  έλκει η  καταγωγή του από το Μυρόφυλλο. Σημαντική και η παρουσία του συμπολίτη μας  και γνωστού ιατρού Ηλία Τασούλα που η συνδρομή του και η συνεργασία του με την οικογένεια Παπαδοπούλου και την κυρία Μαρία Χαραλάμπους, τους οδήγησαν στον Άγιο Γεώργιο του Μυρόφυλλου Τρικάλων για ένα τόσο θεάρεστο και συνάμα μεγάλο έργο, την αναστήλωση και επαναλειτουργία του μοναστηριού, που έφερε τους δύο νομούς και όσους παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις τόσο από το νομό Τρικάλων όσο και από το νομό της Άρτας τόσο κοντά. Μόνο με άρτιες και βαθύτερες συνεργασίες γίνονται και μπορούν να λειτουργήσουν τόσο μεγάλα και μάλιστα πνευματικά έργα. Μόνο έτσι μπορεί να πάρει ο τόπος ζωή και ανάσα. Μόνο έτσι αναπαύεται και χαίρεται η ψυχή μας, μόνο έτσι μπορούμε να περιμένουμε και να ελπίζουμε στο θαύμα.
Το Μοναστήρι το οποίο βρίσκεται ακριβώς στα όρια των δυο γειτονικών Νομών, Τρικάλων και Άρτης, χρονολογείται από τις αρχές του 14ου αιώνα. Η ιστορία του είναι μακρά και μεγάλη, καθώς φαίνεται να είχε χρηματοδοτηθεί ακόμη και με χρήματα από τη Φιλική Εταιρεία για την αναστήλωσή του, ενώ λειτούργησε ως κρυφό σχολειό και καταφύγιο των αρματωλών κατά του Αλή Πασά στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στα ΝΔ της κοινότητας Μυροφύλλου και στα όρια των νομών Τρικάλων και Άρτας. Είναι χτισμένο σε ένα φυσικό απρόσιτο σημείο ανάμεσα σε δύο παραποτάμους του Αχελώου. Η ακριβής χρονολογία ίδρυσης της μονής είναι άγνωστη. Κατά μια άποψη πρόκειται για τη μονή που ως « μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου εις Ασπροπόταμον» αναφέρεται σε χρυσόβουλο του έτους 1336, όπου και η αναφορά του Μυροφύλλου ως « Μυρόκοβο».
Η ιστορία του μοναστηριού αρχίζει επίσημα το 1618. Η πρώτη οικοδομική φάση με χρονική αφετηρία περίπου το 1.000 μ.Χ. εκτείνεται ως τις αρχές του 17ου αι., η δεύτερη από το 1614 ως το 1815 και η τρίτη από το 1815 έως σήμερα. Απομεινάρια έχουμε από το 1614 την εκκλησία της Παναγίας, τους Αγ. Ταξιάρχες 1738 , και του Αγ. Γεωργίου με όλα τα κελιά όσα από αυτά σώζονται. Τα πιο πολλά στοιχεία είναι από τη δεύτερη περίοδο με τους πολλούς λογίους, το χειρόγραφο των Βρυξελλών, άλλα χειρόγραφα που βρίσκονται στα Μετέωρα και στην Εθνική Βιβλιοθήκη και φανερώνουν και την πνευματική δραστηριότητα της Μονής. Δεν υστερεί, όμως και η τρίτη περίοδος με τα κατά παράδοση 365 κελιά, την αγροτοκτηνοτροφική περιουσία και προπάντων τη σχέση της με την εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση του 1821. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες το θέλουν κτίσμα της Φιλικής Εταιρείας και προς αυτή την κατεύθυνση οδηγεί και ο οχυρωματικός χαρακτήρας της κατασκευής του.
Στην εξέταση της ιστορίας του μοναστηριού θα πρέπει να διακρίνουμε δύο χρονικές περιόδους. Η πρώτη περίοδος, που είναι η πιο μεγάλη χρονικά εκτείνεται ως τις αρχές του 17ου αι. και η δεύτερη ως σήμερα.. Η πρώτη είχε ως κέντρο λατρείας τον Ιερό Ναό της Παναγίας και η δεύτερη του Αγίου Γεωργίου. Δεν γνωρίζουμε τη χρονολογία δράσης του, αλλά οι τελευταίες σωστικές ανασκαφές στα Βαργίανια έδειξαν μία αξιόλογη δράση από τα πρώτα κιόλας χριστιανικά χρόνια. Πάντως στις αρχές του 17ου αι. χτίστηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Η οχυρωματική διάταξη των κτιρίων γίνεται φανερή και από τον υψηλό πύργο της εισόδου, τις πολλές πολεμίστρες, τις εξόδους κινδύνου, τις κρύπτες-καταφύγια. Σήμερα το καθολικό της Μονής είναι η Εκκλησία του Αγ. Γεωργίου και έτσι φαίνεται να ήταν , τουλάχιστον, από τις αρχές του 19ου αι. με όλα τα κτίσματα του μοναστηριακού συγκροτήματος.
Η παράδοση θέλει τον Αϊ-Γιώργη κτίσμα της Φιλικής Εταιρίας με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο των αγωνιστών στον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα. Κτήτορας του μοναστηριού είναι ο ηγούμενος παπά-Κοσμάς, όπως παριστάνεται στην είσοδο της εκκλησίας και οι εργασίες τελείωσαν το 1836. Πρέπει στο σημείο αυτό να επισημάνουμε την αξιόλογη πνευματική δράση της Μονής στην πρώτη φάση της ιστορικής πορείας της, όπως αυτή καταγράφεται μέσα από τη σωζόμενη αλληλογραφία του κώδικα των Βρυξελλών ΙΙ 2406 του παπά-Νικόλα Μυροκοβίτου. Διαφαίνεται πως με κέντρο τη Μονή Μυροκόβου, απ’ όπου έπαιρναν τα πρώτα γράμματα εξακτινώνονται έπειτα οι λόγιοι στα κέντρα του ελληνισμού. Εμείς ευχόμαστε το μοναστήρι να ολοκληρώσει τις σημαντικές του εργασίες, η ψυχή του αδικοχαμένου Μιλτιάδη Παπαδόπουλου να βρει τη γαλήνη της και η οικογένεια να μείνει πιστή στην μεγάλη αγάπη και δρόμο που επέλεξαν της μνήμης και του πόνου τους....

 

mirof-2017-44-a

 

mirof-2017-44-b

 

 

mirof-2017-44-c

Σελίδα 1 από 27

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12622182
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1640
30717
83193

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 117 επισκέπτες και κανένα μέλος