A+ R A-
25 Νοεμβρίου 2017

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Η είδηση δεν είναι η εκλογή της Φώφης, με το σαρωτικό -κατά έναν λόγο- ποσοστό. Ήταν αναμενόμενο, όχι μόνο μετά την πρώτη Κυριακή και την διαμόρφωση του τοπίου, το οποίο δεν μπορούσε ν' αλλάξει. Και απ' την πρώτη Κυριακή, οι προβλέψεις Φώφη έβλεπαν, χωρίς ν' αποκλείουν σε κάποιους να ζητούν το διαφορετικό.

Η είδηση, είναι η επιβεβαίωση της συμμετοχής των πολιτών, σε μια απόπειρα να μετατραπεί ένα διαλυμένο και με πολλές αμαρτίες στην πλάτη τουκόμμα, σ' ένα νέο κόμμα αρχών, το οποίο θα μπορέσει να παρέμβει στο σημερινό θλιβερό πολιτικό γίγνεσθαι, στο οποίο τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί και δεν διαφαίνεται ούτε η ελάχιστη προοπτική για το καλύτερο...

Η Φώφη Γεννηματά, έκανε το πρώτο βήμα, το οποίο δεν μπορεί ν' αμφισβητήσει κανένας. Γνωρίζοντας την παθογένεια που κουβαλούσε το ΠΑΣΟΚ, που από μόνο του δεν μπορούσε να περάσει στη νέα εποχή, άνοιξε τις διαδικασίες και διείδε ότι μέσα απ' τα συντρίμμια, μπορεί να προκύψει το καλύτερο. Η Δημοκρατική Παράταξη ή η Κεντροαριστερά, θα μπορούσαν με την έλευση και άλλων δυνάμεων, με καθαρές διαδικασίες και καλή διάθεση, να μετατραπούν στο κόμμα της νέας εποχής και αυτό είναι που αναμένουν τώρα όλοι οι πολίτες, ακόμη κι αυτοί που δεν πήραν μέρος στην διαδικασία, αλλά καθημερινά παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις.

Το μεγάλο ζητούμενο:

-Θα διαχειριστεί με βάση την εντολή των πολιτών, τη μεγάλη νίκη που πήρε σ' αυτή την εκλογική αναμέτρηση, η Φώφη Γεννηματά;

Οι διαδικασίες που προηγήθηκαν ήταν τόσο καθαρές και συγκεκριμένες, που δεν πρόκειται να επιτρέψουν στη νέα αρχηγό, καμία παρερμηνεία και καμία προσωπική επιλογή και λειτουργία. Αυτό το γνωρίζει καλύτερα απ' όλους η μεγάλη νικήτρια των εκλογών, για την οποία πρέπει να σημειωθεί, πως η ωριμότητά της πλέον είναι χαρακτηριστική.

Αυτό δεν αφαιρεί το δικαίωμα απ' τον κάθε πολίτη, να αγωνιά και να παρακολουθεί βήμα - βήμα τη νέα ηγεσία, για τον αν κάνει πράξη την αγωνία και την εντολή των πολιτών, που πήραν μέρος στην εκλογική διαδικασία.

Γράφει ο Γιάννης Σιδέρης στο έγκυρο ενημερωτικό site"liberal.gr": "Η Φώφη Γεννηματά εξέπληξε. Καθ’ όλη τη διαδρομή της ως την προεδρία του κόμματος, σε όποιο πόστο, δεν είχε επιδείξει οργανωτικό δυναμισμό, ούτε είχε φιλοτεχνήσει προφίλ που θα προετοίμαζε για ηγετική εμφάνισή της στην απελθούσα εκλογική διαδικασία. Παρουσιάστηκε ηγετική, συνεργατική και μειλίχια, χωρίς να ενδώσει σε πολώσεις και άγονους διαξιφισμούς". Αυτό είναι και το δεδομένο της ελπίδας που δημιουργείται.

Γιατί αν η νέα αρχηγός της κεντροαριστεράς έδειξε αυτά τα χαρίσματα στην δύσκολη πορεία, μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές και να καταγραφεί η μεγάλη συμμετοχή, τι θα την εμποδίσει τώρα, να κινηθεί με βάση την λαϊκή εντολή. Δεν προκύπτει κάτι που να είναι ικανό, να δημιουργήσει πρόβλημα και ν' αναγκάσει την Φώφη, να κινηθεί πέραν των συμφωνηθέντων και επιβεβαιωθέντων, απ' την λαϊκή εντολή.

Προέχει βεβαίως οι διαδικασίες που πρέπει ν' ακολουθήσουν να μην πάρουν χρόνο, μιας και το πολιτικό παιχνίδι, είναι τόσο ρευστό, που κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει, το πως θα κινηθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, για να ακυρώσει την προσπάθεια που έγινε. Δεν είναι μακριά απ' τις σκέψεις του κ. Τσίπρα, να προχωρήσει άμεσα σε εκλογές, ώστε να βρει το νέο φορέα ανέτοιμο, άρα αδύναμο να παρέμβει και να μπορέσει να ελπίζει και ο ίδιος να μπορέσει, έστω και με τρικ, να παραμείνει ζωντανός στην πολιτική διαδικασία.

Η μία παράμετρος του προβλήματος είναι αυτή. Η σημαντικότερη όμως είναι αυτό που ζητούν οι πολίτες. Οι πάντες να βιαστούν, ώστε το κόμμα της κεντροαριστεράς να είναι έτοιμο και πλήρες, αφού όλοι γνωρίζουν ότι στην πολιτική τίποτα δεν θα είναι ίδιο σήμερα, μ' αυτό που θα προκύψει αύριο.

-Θα λειτουργήσει με βάση και αυτές τις παραμέτρους των εξελίξεων η Φώφη;

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, για τα οποία κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Εδώ μπορεί να προκύπτει και η διαρκής επαγρύπνηση όλων των πολιτών, που συνέβαλλαν στην μεγάλη κατάκτηση της συμμετοχής, που την πρώτη Κυριακή ξεπέρασε τον αριθμό των 210.000, τον οποίο κανένας δεν περίμενε και θορύβησε αρκούντως, όσους ενοχλεί η ισχυρή κεντροαριστερά...

Όμως πρέπει να είμαστε σε αναμονή, γιατί μπορεί οι εξελίξεις ν' απαιτούν να βιαστεί η νέα αρχηγός της κεντροαριστεράς, αυτό όμως δεν μπορεί να επιβάλλει να γίνουν επιπόλαιες κινήσεις, οι οποίες και θα υποθηκεύσουν το όλο εγχείρημα. Παράλληλα η αισιοδοξία, θα πρέπει να είναι το χαρακτηριστικό που καθημερινά και με κάθε τρόπο, θ' αναδεικνύεται...

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Η χώρα μετά από 10 χρόνια ύφεσης και πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, όπου χάθηκε το 26% του Εθνικού Εισοδήματος, σχεδόν 1 εκ. θέσεις εργασίας και απωλέσθη  το 40% των περιουσιών, πλησιάζει σε ένα κομβικό σημείο: Την αποχώρηση των δανειστών και τις προσπάθειες μιας αυτόνομης οικονομικής πορείας από τα μέσα του 2018 και μετά.
Ωστόσο, γι΄αυτήν την (αυτόνομη;)  πορεία όχι μόνο δεν έγινε η κατάλληλη προετοιμασία, όχι μόνο δεν έπιασαν τόπο οι θυσίες του Ελληνικού Λαού αλλά, κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή να (ξανα)κυλήσουμε στις ίδιες συνθήκες που εκδηλώθηκαν με την κρίση: το χρέος και η απουσία ζήτησης (κατανάλωσης) να πνίγει κάθε αναπτυξιακή ικμάδα. Και αυτό καθώς για την επόμενη 5ετία θα πρέπει να βγάζουμε πλεόνασμα άνω των 7 δις ευρώ (3,5% του ΑΕΠ) ετησίως προκειμένου να πληρώσουμε τους τόκους του χρέους. Ταυτόχρονα, σημαντικές δημόσιες επιχειρήσεις θα ιδιωτικοποιηθούν χωρίς ευκρινές αντίτιμο. Και αυτό το τίμημα θα πάει στο χρέος (όπως με τις μονάδες παραγωγής ρεύματος της ΔΕΗ). Μέσω των πλειστηριασμών θα αλλάξουν χέρια πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι φτωχοί και οι συνταξιούχοι θα πληρώσουν περισσότερους φόρους (ή θα λάβουν μικρότερες συντάξεις) προκειμένου να υποστηριχτούν φοροαπαλλαγές στις (μεγάλες) επιχειρήσεις (σ.σ. οι οποίες, στο σύνολό του σε λίγα χρόνια, θα είναι ξένων συμφερόντων…).
 Δηλαδή, την στιγμή που υπάρχει το ορόσημο της 20ης Αυγούστου του 2018 που λήγει το γ’ μνημόνιο δεν ανοίγεται για περίοδος κόπων αλλά και ευκαιριών, θυσιών αλλά και ελπίδων για τον τόπο. Παρά μόνο έχουμε νέα μέτρα. Αυτή τη φορά όχι για το έλλειμμα ή το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών όπως το 2010 αλλά, μέτρα καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. Με περαιτέρω φτωχοποίησης του Λαού και ταξική αναδιάρθρωση στα δημόσια οικονομικά και την συγκέντρωση επιχειρήσεων… Και αυτό το ρόλο ανέλαβε να υλοποιήσει , στην συγκυρία, η αριστερά (ή τέλος πάντων ότι ονομάζεται αριστερά στην Ελλάδα).
Η κυβέρνηση ΣΤΡΖΑ/ΑΝΕΛ υπέγραψε την παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, την επίτευξη πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ μέχρι και το 2022 (και, ακολούθως, άνω του 2% του ΑΕΠ), την μείωση των συντάξεων κατά 18% από 1/1/2019 και την μείωση του αφορολογήτου στα 5.636 ευρώ από 1/11/2020 (σ.σ. ανεξαρτήτως επίτευξης των στόχων για τα πλεονάσματα του 3,5%). Και όλα αυτά, οι δυσβάστακτη φορολογική λαίλαπα για τους συνταξιούχους και τους φτωχούς εργαζόμενους γίνεται προκειμένου να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές στις επιχειρήσεις.
 Κοντολογίς ο ΣΥΡΙΖΑ υπογράφει τα υψηλά πλεονάσματα ώστε οι δανειστές να πάρουν εγκαίρως και στο ακέραιο τους τόκους τους. Και αυξάνει τις επιβαρύνσεις στο Λαό προκειμένου το κεφάλαιο να τύχει ευμενέστερης αντιμετώπισης από την εφορία. Καταπληκτικό! Το ίδιο που επιχειρεί να κάνει και ο Ντόναλντ Τράμπ στις ΗΠΑ: προτείνει αύξηση της φορολογίας για τους περισσότερους πολίτες, ειδικά για τη μεσαία και εργατική τάξη, προκειμένου να μειώσει την φορολογία σε όσους έχουν εισόδημα άνω του 1 εκ. ευρώ. Μόνο που στην Ουάσιγκτον υπάρχει Γερουσία που αντιδρά…
Τέτοια καπιταλιστική αναδιάρθρωση βεβαίως δεν θα μπορούσε να κάνει η ΝΔ. Η οποία, μόνο κατ΄ όνομα (Μητσοτάκης) είναι νεοφιλελεύθερη. Οι δε βαρόνοι του κόμματος, έστω «ξεδοντιασμένοι» και οι ίδιοι από τις καταστροφική για την συντηρητική παράταξη αναπαραγωγή των αποτυχημένων γόνων σαν πολιτικών διαδόχων, απειλούν με… παλινόρθωση και επιστροφή στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό (Λαϊκισμό).
 Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ δεν θα μπορούσε να κάνει όλα αυτά για το Κεφάλαιο. Ωστόσο, πρέπει πλέον να ξεχωρίζουμε το εγχώριο από το αλλοδαπό κεφάλαιο. Το δεύτερο, σε λίγους μήνες  μέσω πλειστηριασμών και ιδιωτικοποιήσεων, θα ελέγχει την όποια παραγωγική διαδικασία (ξενοδοχεία, μονάδες ΔΕΗ κ.λπ.). Ενώ το ντόπιο κεφάλαιο, που πρόσκαιρα κινήθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 (καθώς οι «προμήθειες γα τα έργα είχαν πάει στα ύψη», σύμφωνα με ομολογία μεγάλου επιχειρηματία), τώρα βλέπουν ότι ο καπιταλιστικός εκσυγχρονισμός που εφαρμόζει ο Τσίπρας -τη υποδείξει των δανειστών πάντα- του ξεβράζει από την διανομή του εθνικού πλούτου.
 Έτσι, αποκαμωμένη η εθνική επιχειρηματική(;) τάξη προσπαθεί να ανακατανείμει την πολιτική επιρροή.
 Αλλά, φευ, ο πολίτης δεν πείθεται εύκολα, ενώ απουσιάζει η (πειστική) εναλλακτική λύση.
 Η ΜΟΝΗ προοπτική υπάρχει στην κεντροαριστερά. Υπό την προϋπόθεση ότι και αυτή θα απογαλακτιστεί από τους βαρόνους, θα αποδεχτεί τον ρόλο των νέων ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στην πραγματική οικονομία. Θα υποστηριχτεί δηλαδή μια γνήσια ΑΝΑΝΕΩΣΗ προσώπων και ιδεών. Και στη συνέχεια  θα εκπονήσουν  ένα νέο Εθνικό Σχέδιο για τη χώρα. Εθνικό Σχέδιο με ανάπτυξη και εργασία στους νέους, με μέτρα αντιμετώπισης του Δημογραφικού. Και όχι ένα τρικ για «εθνική» κυβέρνηση (σ.σ. δηλαδή Οικουμενική) που θέλουν ορισμένοι προκειμένου να γίνουν (ξανά) υπουργοί, καθιστώντας έτσι την Χρυσή Αυγή…  αξιωματική αντιπολίτευση.

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017 20:48

Η βία των ημερών μας

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

Ημέρα του παιδιού, ημέρα κατά της βίας των γυναικών...Πόσο κοντά άραγε να βρίσκονται αυτά τα δύο σημεία γυναίκες και παιδιά που πορεύονται απροστάτευτα πια στο χέρι κάθε γονιού τιμωρού , κάθε ισχυρού και κραταιού που θέλει να τιμωρήσει να βασανίσει- να κάνει τι;
Προφανώς και μόνο να διαιωνίσει τη βία που εκκολάπτει καλά τ΄αυγά της κάθε φορά, σε κάθε παιδική ψυχική και ο κύκλος της βίας και του πόνου συνεχίζονται. Ημέρες, γιορτές φιέστες και ομιλίες που συνήθως δεν βρίσκουν ούτε τον αποδέκτη τους αλλά και αν αφυπνίσουν και οδηγήσουν ποιόν; Την κακοποιημένη γυναίκα σε όποια υπηρεσία ή μάλλον το κακοποιημένο παιδί- πού στην πρόνοια, σε οργανισμούς και ιδρύματα που τις περισσότερες φορές τα  κρούσματα βίας είναι περισσότερα εκεί μέσα απ΄ό,τι έξω.
Δεν είναι μόνο γνώρισμα κάθε κοινωνίας που βυθίζεται- όπως για  παράδειγμα η ελληνική, που λόγω κρίσης οι ανάγκες πληθαίνουν και οι υποχρεώσεις δεν βγαίνουν και ο κάθε απογοητευμένος έως απελπισμένος δεν ξέρει πια πώς να εκτονωθεί και πώς να εκφραστεί μιας και είναι γεγονός πως έχουμε και τεράστιο έλλειμμα παιδείας πια ως λαός.
Στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά περπατάμε, συνεχίζοντας το αρχαίο μας δράμα που μας φόρτωσε η αρχαία κληρονομιά συν τοις άλλοις και η ελληνική μας γραφικότητα να πλέουμε στο κύμα ανυπεράσπιστοι. Απλά η κρίση σηκώνει πιο εύκολα χέρι στον ανυπεράσπιστο και τον αδύναμο, στον αφανή και μικρό. Παιδιά κακοποιημένα , γυναίκες και μητέρες σε άθλια κατάσταση να μην ξέρουν πού ν΄απευθυνθούν αλλά κι αν απευθυνθούν τι θα αλλάξουν, πώς θα προστατευθούν πού θα φιλοξενηθούν και για πόσο μιας και συνήθως είναι άνεργες ή άπορες  και η κακή τύχη και βασανισμένη μοίρα συνεχίζεται.
Πορεύονται παιδιά και γυναίκες σ΄ένα σκοτεινό πεδίο αυτό της βίας. Και μεις μικροί και αδιάφοροι ξέρουμε μόνο να λέμε τους ωραίους μας λόγους και προϋπολογισμούς, τα πλαίσια των νομοθεσιών- που τέτοια θα μείνουν και όπως άκουσα πρόσφατα και ακούω από χείλη καλά τακτοποιημένα, Θεέ μου μην τύχει και σε μας καμία αναποδιά....
«Εξετάζοντας τα αίτια του φαινομένου κακοποίησης, θα πρέπει να το δούμε μέσα στο εκάστοτε κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο, στο οποίο εμφανίζεται. Αυτό σχετίζεται με το πόσο ανεκτική και επιτρεπτική είναι μια κοινωνία στην άσκηση βίας ως μέσο πειθαρχίας και διαπαιδαγώγησης του παιδιού.  Οι υποβαθμισμένες μορφωτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ενοχοποιούνται για την επιθετική συμπεριφορά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κακοποίηση δε μπορεί να εμφανιστεί και σε ανώτερα κοινωνικά στρώματα.» Λένε οι μελέτες και οι μελετητές και έχω να προσθέσω πως κάθε πόρτα που κλείνει έχει πολλές ιστορίες να αφηγηθεί που συνήθως μένουν κρυφές και σκοτεινές εκτός αν γίνουν τέχνη, ποίηση, λογοτεχνία, θέατρο, κινηματογράφος ή και έγκλημα... Ας δούμε, ας ακούσουμε, ας μάθουμε επιτέλους...

Γράφει ο

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

 

Είχαμε τονίσει  την περασμένη εβδομάδα, για την Κυριακή που ακολουθούσε, πως θα είναι καθοριστική για το μέλλον της πατρίδας μας, με την προϋπόθεση πως οι πολίτες, θα ξεπερνούσαν την περίεργη αδιαφορία που τους έχει επιβάλει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και θα έπαιρναν μέρος στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη του ηγέτη της κεντροαριστεράς και του νέου φορέα που είναι υπό δημιουργία.
Οι προβλέψεις - επιθυμίες του Μεγάρου Μαξίμου, ανέφεραν πως οι πολίτες που θ' ακολουθούσαν το κάλεσμα της κεντροαριστεράς, δεν θα ξεπερνούσαν τις 80.000 και θα ήταν για την κυβέρνηση μια λεπτομέρεια, την οποία με χαρακτηριστική ευκολία θα ξεπερνούσε και θα εξακολουθούσε να κάνει όσα κάνει, με τον κοσμάκη να υποφέρει. ΟΙ πολίτες τους διέψευσαν και ο αριθμός των πολιτών που πήγαν στην κάλπη, ήταν περίπου τριπλάσιος απ' αυτόν που θα βόλευε!
210.000 πολίτες πήραν μέρος σ' αυτή την καθοριστική διαδικασία και χωρίς ιδιαίτερη κινητοποίηση, ανάγκασαν τον Τσίπρα, να κάνει διάγγελμα και να εξαγγείλει το κοινωνικό μέρισμα, σε λιγότερο από 24 ώρες, μετά την επίσημη ανακοίνωση του αριθμού των πολιτών που πήγαν στην κάλπη.
Το μέγεθος της δύναμης που δίνει σ' αυτούς που πρέπει να διαχειριστούν την συνέχεια, ο αριθμός των πολιτών που πήραν μέρος σ' αυτή την εκλογική διαδικασία, φάνηκε απ' τον πανικό του ίδιου του πρωθυπουργού. Αυτό τα λέει όλα, όπως πολλά λένε και οι αναλογισμοί που κάνουν κάποιοι σε σχέση με την αναγωγή του αριθμού αυτού, σε εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο έτσι κι αλλιώς δείχνει ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΖΑΝΕΛ καταρρέει!
Ο πολίτης έδειξε πως ήλθε η ώρα, ν' αλλάξουν όλα στην πολιτική ζωή της πατρίδας μας, μετά την τραγική εμπειρία που έχει τα τελευταία χρόνια και την πλήρη απογοήτευση που εισέπραξε, απ' τον πολλά υποσχόμενο νέο πολιτικό Αλέξη Τσίπρα.
-Θα αξιοποιήσουν την δυναμική που έδωσαν σ' αυτή τη νέα προσπάθεια οι πολίτες, όσοι θα πρέπει να διαχειριστούν την συνέχεια;
Αυτό το βασανιστικό ερώτημα, απασχολεί όλους, με τους κυβερνητικούς παράγοντες να πιστεύουν ακόμη, πως κάτι θα... στραβώσει και θα γυρίσουμε στα παλιά. Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά και η ανάλυση που προκύπτει εξ αυτής. Η οποία υποστηρίζει πως και να θέλουν να διαλύσουν ότι δημιουργήθηκε, αυτοί που έλαβαν την εντολή του λαού, δεν μπορούν να το κάνουν, ακριβώς γιατί η εντολή είναι συγκεκριμένη και περιέχει την δυναμική που καμία άλλη διαδικασία των τελευταίων ετών, δεν περιείχε.
Οι δυό πρωταγωνιστές της επόμενης Κυριακής, η κα Γεννηματά και ο κ. Ανδρουλάκης, με βάση την πρόταση για την καλύτερη και χρήσιμη για το λαό, αξιοποίηση του μηνύματος της μεγάλης συμμετοχής, θα κριθούν.
Δεν είναι τίποτα δεδομένο. Ούτε η Φώφη Γεννηματά έχει δεδομένη τη νίκη στις επόμενες εκλογές, αλλά ούτε και ο Νίκος Ανδρουλάκης, που πάει με ένα μείον (σ.σ. σ' ότι αφορά το ποσοστό της πρώτης διαδικασίας) σ' αυτή την διαδικασία, μπορεί να ελπίζει, αν δεν προκύψει η πρόταση επί της επόμενης μέρας και το πως θα λειτουργήσει, για να ενώσει τους πολίτες και να καταστήσει το νέο κόμμα, αυτό που θ' ανατρέψει τα πράγματα.
Ο διάλογος που προηγήθηκε και οι απόψεις που κατατέθηκαν απ' τους νικητές, αλλά και τους ηττημένους των εκλογών, δείχνουν ότι κανενός δεν περνάει απ' το μυαλό, να κάνει ούτε κατά το ελάχιστο, κάτι διαφορετικό απ' αυτό που λέει το μήνυμα της συμμετοχής των πολιτών και που το δίνουν ξεκάθαρα και οι εικόνες, στις οποίες κατά τον καλύτερο τρόπο, παρουσιάζεται η αγωνία του πολίτη, για την επόμενη ημέρα... Οι ουρές που οι τελευταίοι σχημάτισαν και σ' αυτές περίμεναν ώρες, μόνο και μόνο για την συμμετοχή. Για να φωνάξουν κι αυτοί, ότι ζητούν ότι όλοι μαζί πρέπει να δώσουμε την μάχη του αυτονόητου, να δώσουμε την μάχη της αλλαγής του πολιτικού σκηνικού, άρα και του μέλλοντος της πατρίδας μας των του λαού της.
Βεβαίως, όσο πλησιάζουμε στην επόμενη κάλπη, μπορεί να προκύψουν παρεκτροπές, μέσα στην αγωνία των μονομάχων, να κερδίσουν τις εντυπώσεις, άρα και την μάχη, αλλά αυτές δεν είναι ικανές να αποπροσανατολίσουν απ' τον στόχο της αλλαγής, που είναι όσο ποτέ επίκαιρος.
Πρέπει να θεωρείται σίγουρο, πως όλα θα εξελιχτούν ακριβώς, όπως επέβαλλαν οι πολίτες με την συμμετοχή τους, στην εκλογική διαδικασία της περασμένης Κυριακής. Αν κάτι δεν πάει καλά, τότε τέτοια ευκαιρία, για να κάνει ένα βήμα μπροστά η πατρίδα μας, δεν πρόκειται να προκύψει, τουλάχιστον για τα επόμενα δέκα χρόνια...
Αυτό το δεδομένο, έχουν κατά νου και οι πρωταγωνιστές και για τον επί πλέον αυτό λόγο, η αισιοδοξία θα πρέπει να κυριαρχήσει...

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Αναμφίβολα όλα παίζουν ρόλο στην πολιτική αλλά, τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα.
 Έτσι, σαφώς οι διαδικασίες και η μαζική συμμετοχή για την ανάδειξη της ηγεσίας στην Κεντροαριστερά επηρεάζουν καθοριστικά το πολιτικό σκηνικό. Οπωσδήποτε η πρόταση μομφής κατά Καμένου, όταν ωριμάσει το κλίμα με πολλές ακόμη γαργαλιστικές λεπτομέρειες για τις προμήθειες μέσω του Οίκου των Σαούντ, θα παίξει το ρόλο της. Αλλά, η κυβέρνηση δεν πέφτει από τις δημοσκοπήσεις (αν αρχίσει να τσιμπάει στα γκάλοπ η Κεντροαριστερά). Ούτε κλονίζεται η πλειοψηφία από την πρόταση μομφής της αντιπολίτευσης. Τους έχω ικανούς (του 145 του ΣΥΡΙΖΑ) ομοθυμαδόν να καταγγείλουν τον άθλιο ρόλο Καμένου στην πώληση των βλημάτων και, στη συνέχεια, να ψηφίσουν κατά της αποπομπής του υπουργού Άμυνας. Γιατί διαφορετικά καταρρέει η κυβέρνηση. Άρα, κατά τους ίδιους, δεν θα συνεχιστεί το θεάρεστο έργο σωτηρίας της χώρας. Και κατά το κοινώς λεγόμενο, οι ίδιοι θα χάσουν μισθούς και προνόμια. Κουκιά μετρημένα δηλαδή …
 Και όμως, αυτή η κυβέρνηση έχει να αντιπαλέψει δύο γεγονότα μέσα στο 2018 που θα προσδιορίσουν την ημερομηνία των εκλογών. Είτε το θέλει είτε (πιθανότατα) όχι η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου… Κρατήσετε τις ημερομηνίες 30 Απριλίου και 21 Δεκεμβρίου. Αναλυτικά:
 Σε πέντε μήνες από τώρα, στα τέλη του προσεχούς Απριλίου αναμένεται να ολοκληρωθούν να αυστηρά stress test των τραπεζών. Και ναι μεν δεν θα γίνουν τα AQR (asset quality review) δηλαδή ο έλεγχος της ποιότητας του ενεργητικού των  τραπεζών όπως ήθελε το ΔΝΤ αλλά, δεν θα είναι και ο σύνηθες, διαδικαστικού χαρακτήρα, έλεγχος. Θα είναι ένας νέου τύπου αναβαθμισμένος (αυστηρός) έλεγχος... Εξάλλου, από 1/1/2018 και μετά για κάθε «κόκκινο» δάνειο- σύμφωνα με τις νέες αρχές της ΕΚΤ- οι τράπεζες πρέπει να έχουν κάνει πρόβλεψη στο 100% της οφειλής. Είναι σαν να λέμε ότι οι τράπεζες πρέπει να έχουν (σήμερα) προβλέψεις (διαθέσιμα κεφάλαια από ανακεφαλαιοποίηση κλ.π) της τάξης των 108 δις. Όσα είναι τα «κόκκινα» δάνεια στο σύνολο τους. Και τώρα γι αυτά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια δεν έχουν ούτε 50 δις κεφάλαια…
 Αν δεν προχωρήσουν τάχιστα και εντός του Νοεμβρίου οι πλειστηριασμοί, δύσκολα οι τράπεζες θα ασκήσουν πιέσεις στους στρατηγικούς κακοπληρωτές προκείμενου να επιστρέψουν στα γκισέ και να αρχίσουν να πληρώνουν. (Κατ’ αρχήν μιλάμε για εκείνους που, ενώ έχουν, δεν πληρώνουν εκμεταλλευόμενοι τα όλο κλίμα της… σεισάχθειας). Συν τα χρήματα από τους πλειστηριασμούς που θα μπουν στα ταμεία τραπεζών (όσο λίγα και εάν είναι αυτά εν τέλει…)
 Αλλά, κάτι τέτοιο εκτρέπει τον ΣΥΡΙΖΑ από το κλίμα του «Δεν πληρώνω» που τον έφερε στην κυβέρνηση το 2015. Γιατί, μπορεί η τρόικα να (του) επέβαλε την λιτότητα αλλά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψηφίστηκε από τους εργάτες. Ψηφίστηκε από τους δημοσίους υπαλλήλους (και δεν τους πείραξε), ψηφίστηκε όμως από τους υπερχρεωμένους και τώρα, κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται σε προεκλογική περίοδο.
 Εάν υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να βγει «κόκκινη» κάποια τράπεζα, εάν απαιτηθεί και νέα -τέταρτη εντός λίγων ετών- ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (με χρήματα των φορολογουμένων ή, ακόμη χειρότερα, με τα χρήματα των καταθετών), είναι προφανές ότι ο Α. Τσίπρας δεν στέκεται πολιτικά... Θα προκηρύξει εκλογές πριν την παράδοση των stress test με το επιχείρημα ότι τα μνημόνια τελειώνουν σε λίγους μήνες και απαιτείται νέα δημοκρατική εντολή προς το ΣΥΡΙΖΑ για την οργάνωση της ζωής των πολιτών σε καθεστώς μη αυστηρής επιτήρησης…
 Η δεύτερη ημερομηνία είναι η 21η Δεκεμβρίου. Ημερομηνία κατά την οποία ο ΕΦΚΑ θα πιστώσει τις συντάξεις του Ιανουαρίου του 2019. Αυτές θα είναι μειωμένες έως 18% (αποκοπή της προσωπικής διαφοράς μετά τον ανακαθορισμό των παλαιών συντάξεων). Παράλληλα, ελλοχεύει ο κίνδυνος να παρακρατηθεί επιπλέον φόρος έως και 66 ευρώ το μήνα. (Στα 5.636 ευρώ το αφορολόγητο το 2020 ή νωρίτερα εάν το αποφασίσει η τρόικα προκείμενου να φέρει «μπροστά» τις φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις- από 8.636 ευρώ. Και με συντελεστή παρακράτησης σήμερα το 22% σημαίνει 616 ευρώ το χρόνο παραπάνω φόρος).
 Μετά από αυτή την εξέλιξη, την δεδομένη για τα τέλη του επόμενου έτους περικοπή των συντάξεων (αναπόδραστη εξέλιξη-δεν εξαρτάται από κάποια έκθεση ή τα stress test), είναι προφανές ότι εκλογές δεν γίνονται. Άρα, οι Τσίπρας-Καμένος έχουν ημερομηνία λήξεως και αυτή είναι η 21η Δεκεμβρίου. Σε 13 μήνες δηλαδή…
 Τώρα, μετά την παρουσίαση των γεγονότων έχετε το χρονικό τόξο προκήρυξης των νέων πρόωρων εκλογών. Αυτές θα γίνουν μεταξύ Απριλίου του 2018, ενόσω ο κόσμος θα ετοιμάζεται για διακοπές, στα τουριστικά μέρη θα στρώνουν τραπεζάκια έξω και οι πολίτες θα βρίσκονται σε μια ευχάριστη διάθεση εν  αναμονή του καλοκαιριού, και έως το φθινόπωρο πριν ισχύσουν οι νέες δραματικές περικοπές.

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Με χαρά και ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε το κλείσιμο της  περιοδικής έκθεσης PORTaRT  στο αρχαιολογικό Μουσείο της Ηγουμενίτσας. Περιελάμβανε έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και ψηφιδωτού, 31 εικαστικών από την Ήπειρο. Με διαφορετικό ύφος, θεματολογία, τεχνικές και υλικά, κάθε καλλιτέχνης καταθέτει τη δική του πρόταση και σηματοδοτεί μέσα από το έργο του την έναρξη μίας προσωπικής επικοινωνίας με τον θεατή. Την ίδια στιγμή, μέσα από τις αρμονικές αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν τα έργα που εκτίθενται, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο διάλογο που αναπτύσσεται ανάμεσα στη σύγχρονη εικαστική δημιουργία στην Ήπειρο. Η έκθεση είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας με το Σωματείο Πτυχιούχων Ανωτάτων Σχολών Εικαστικών Τεχνών Ηπείρου και τελεί υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Ηπείρου. Με αυτή την ευκαιρία κάναμε μια συζήτηση με τον εικαστικό Δημήτριο Ράτσικα για την συγκεκριμένη έκθεση που όπως τόνισε ο καλλιτέχνης αποτελεί ρητό στόχο του καταστατικού του συλλόγου να γίνουν εκθέσεις στις πρωτεύουσες των νομών της Ηπείρου ώστε να γίνει γνωστό το έργο των καλλιτεχνών.
Σημαντικός κι ο διαχωρισμός των έργων τέχνης και της έκθεσης μιας και  συχνά, σύμφωνα με τη νέα τάση της παγκοσμιοποίησης, το να αναμειγνύονται κάπως όλα μαζί δεν αποτελούν και καλό οδηγό για τον σαστισμένο και ανυποψίαστο θεατή. Πορεία με κανέναν οδηγό και σύνορο είναι καμιά φορά κακός σύμβουλος από τους μάνατζερ και τοποτηρητές της τέχνης και τους δικούς τους νόμους που επιβάλλουν, τους κανόνες του χρήματος, πού πόσο απέχει από την τέχνη.....
Από τα βάθη των αιώνων έρχεται μια αρχή βέβαια που μας ψιθυρίζει πως η τέχνη δεν έχει όρια και πως κανένας καλλιτέχνης δεν αγγίζει την τελειότητα. Πρώτοι οι Έλληνες  διακήρυξαν την ελευθερία της τέχνης απομακρύνοντάς την από το ιερατείο και φέρνοντάς την προς τον άνθρωπο , μια ανθρώπινη συνθήκη που θα συνεχιστεί ανθρωποκεντρικά ως ευρωπαϊκή κληρονομιά, φτάνοντας έως τον Μόραλη και τους συνεχιστές του μιας και ο ίδιος ο Δημήτριος Ράτσικας ήταν μαθητής αυτού του μεγάλου δασκάλου και η τέχνη του πρωτίστως  ανθρωποκεντρική.
Στην πρόσφατη ατομική έκθεση η «Περιπέτεια της εικόνας», του Δημήτρη Ράτσικα, σε επιμέλεια Γιάννη Μπόλη, στην γκαλερί Άλμα στο Κολωνάκι, «ο συναισθηματισμός υποχωρεί, παρά τα φαινόμενα. Υπάρχει σαφής ενσυναίσθηση της ανθρώπινης συνθήκης, γι’ αυτό και οι όροι του κάλλους διυλίζονται και αποκτούν οργανική υπόσταση»  θα παρατηρήσει ο δημοσιογράφος της Καθημερινής  Νίκος Βατόπουλος.
Κι εμείς παρατηρώντας κάθε φορά το έργο του καλλιτέχνη που συνεχώς παράγει και γεννά σε μια απίστευτη διαλεκτική με το σύγχρονο πολιτισμό και τέχνη που κινείται από χώρους εσωτερικούς και ιδιωτικούς και απλώνεται σε χώρους μουσείων και γκαλερί του Παρισιού και της Γαλλίας που ο ίδιος παρακολουθεί και αφουγκράζεται με τον δικό του ρυθμό και τέχνη μένουμε εκστασιασμένοι πολλές φορές στην ανθρώπινη και προσωπική συνθήκη του καλλιτέχνη με το μοντέλο, το έργο και το ύφος.
Η ελληνικότητα συμπεριλαμβάνεται στην ευρωπαϊκή παραγωγή και εκτίμηση της τέχνης,υπάρχει το διεθνές στίγμα που δεν είναι τυχαίο, συνάδουν οι σπουδές που δεν περιορίζονται μόνο σε επίπεδο τοπικό αλλά και ευρωπαϊκό. Ενυπάρχει η εκπαίδευση από έναν κι όχι μόνο σπουδαίο δάσκαλο, το Γιάννη Μόραλη, το Ν. Νικολάου, το G.Sinver, τον R.Licata, F.Molnar  όπου δίπλα του μαθήτευσε στην πειραματική αισθητική στο εργαστήριο έρευνας και ψυχοφυσιολογίας της όρασης στο Institute d’Esthetique et des Science de l’art της Σορβόνης στο Παρίσι. Να πώς επισυνάπτεται η ανθρώπινη συνθήκη και μεγαλείο.....

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Η ερχόμενη Κυριακή, κατά τις ίσες πιθανότητες, μπορεί ν' αποδειχτεί μια μέρα σταθμός για την πολιτική ιστορία της πατρίδας μας, αλλά και το μέλλον της χώρας ή ακριβώς το αντίθετο, μια μέρα δηλαδή που θα στερήσει απ' την πατρίδα μας, την ενεργό παρουσία στις κρίσιμες εξελίξεις που ακολουθούν, της Δημοκρατικής Παράταξης, κατά τους μεν, της κεντροαριστεράς, κατά τους άλλους...
Μ' αυτό το αδιαμφισβήτητο δεδομένο, προκύπτει καταλυτικό το καθήκον των δημοκρατικών πολιτών της χώρας, να πάρουν μέρος στην διαδικασία της εκλογής του προέδρου της παράταξης, η οποία -επιμένουμε να θυμίζουμε- πως θα κληθεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, απ' την ημέρα της εκλογής της και μετά.
Για την εκτίμηση πολλών πολιτών, που έχουν την αγωνία της ύπαρξης της δημοκρατικής παράταξης, όλα αυτά δεν θα κριθούν απ' το ποιός θα είναι ο επόμενος αρχηγός, αλλά απ' τον αριθμό των πολιτών, που θα πάρουν μέρος στην διαδικασία, όπως άλλωστε όλοι οι υποψήφιοι αρχηγοί, τονίζουν με κάθε ευκαιρία και σε κάθε επικοινωνία που έχουν με τους πολίτες...
Θα είναι αδιαμφισβήτητα κερδισμένο το στοίχημα της παράταξης, η οποία περιήλθε στην ανυποληψία των περασμένων ετών για τους γνωστούς λόγους, αν ο αριθμός των πολιτών που θα νοιώσουν την ανάγκη να συνεισφέρουν στην προσπάθεια που ολοκληρώνεται, ξεπεράσεις τις 300.000. Στόχος που για τους γνωρίζοντες, είναι εφικτός και λογικός, μιας και οι πολιτικές εξελίξεις, με αυτό το δεδομένο, μπορούν να προχωρήσουν προς όφελος των πολιτών.
Οι λόγοι που η δημοκρατική παράταξη περιήλθε στην ανυποληψία, είναι γνωστοί και έχουν αναλυθεί επαρκώς, όσο επαρκώς πρέπει ν' αναλυθούν και οι λόγοι, που δυό χρόνια μετά ζητείται η ισχυρή παρουσία της κεντροαριστεράς και του σοβαρού πολιτικού λόγου, στις εξελίξεις που ακολουθούν...
Η ισοπέδωση των πάντων, κάθε πολιτικής έννοιας και αξίας, κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας, είναι ένας εκ των λόγων που επιβάλλουν την αναζήτηση της ισχυρής κεντροαριστεράς, η οποία πρέπει να βάλει τέλος, στην τραγωδία που υφίσταται η πατρίδα μας, για ν' αναζητήσουμε στην συνέχεια την ανατροπή της.
-Είναι ο μόνος δρόμος αυτός ή θα μπορούσαν να είχαν επιλεχτεί άλλοι τρόποι ουσιαστικής παρέμβασης στο διεφθαρμένο πολιτικό σκηνικό της πατρίδας μας;
Το ερώτημα θέτουν κυρίως, όσοι είναι έντονα πληγωμένοι απ' την ιστορική κατάληξη του ΠΑΣΟΚ, η οποία και έστρωσε τον δρόμο προς τον Τσίπρα, για να βιώνουμε όσα σήμερα βιώνουμε, τόσο έντονα... Και είναι λογικό, μέχρι ν' αναλυθούν διαθέσεις και συμπεριφορές, οι οποίες είναι απέναντι σε κάθε άλλη απόπειρα ανατροπής της κατάστασης, που επικρατεί σήμερα στην χώρα μας...
Θα ήταν αποτελεσματικότερη η επιλογή, να επιχειρηθεί η ανατροπή που όλοι ζητούν, μέσα από διαδικασίες κινήματος, με την ενεργό και δυναμική παρουσία του λαού... Αυτή όμως η πρόθεση, δεν διαφαίνεται ούτε στα πιό καλά όνειρα των αισιόδοξων... Μην λησμονούμε, πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μαζί μ' όλα τα δεινά που έφερε στον τόπο, έφερε και το χειρότερο... Αυτό που δεν περίμενε κανένας να δει, συλλογιζόμενος με δεδομένη την ιδιοσυγκρασία του έλληνα, που ήταν πάντα μπροστάρης, στις όποιες κινητοποιήσεις επέβαλε η πολιτική συγκυρία... Την αποστασιοποίηση και την ιδιώτευση, που είναι σήμερα τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας... Βλέπεις, με κάθε ευκαιρία την άρνηση του πολίτη, να κινητοποιηθεί. Και αυτό είναι το χειρότερο που μπορούσε να συμβεί στην πατρίδα μας...
Δεδομένης της αρνητικής διάθεσης του πολίτη, σ΄ ότι αφορά την μαζική κινητοποίησή του, απ' την οποία θα έβγαινε και η φυσική ηγεσία, θα πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα, σε μια πιό light διαδικασία, η οποία μπορεί να φαίνεται εύκολη και ελκυστική, σ' αυτόν που αρνείται να βγει στο πεζοδρόμιο...
Λογικά λοιπόν, αυτή η διαδικασία εκλογής του αρχηγού της δημοκρατικής παράταξης, είναι πιό ελκυστική και μπορεί να σηκώσει τον πολίτη απ' τον καναπέ. Να κάνει το απλούστατο. Να συμμετάσχει σε μια διαδικασία, η οποία θα δώσει την δύναμη σ' αυτόν που θα εκλεγεί, να κάνει όσα ο πολίτης δεν έκανε, όσο κι αν πληγώθηκε και οργίστηκε, τα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας απ' τους Τσίπρα και Καμένο... Για να μπορεί με το δεδομένο της μεγάλης συμμετοχής, άρα και της διατύπωσης της αγωνίας, να επισπεύσει τις εξελίξεις, τις εκλογές ακόμη, ώστε να έρθει το καλύτερο...
Το αντίθετο άλλωστε είναι το ζητούμενο του Τσίπρα και των συνεργατών του. Να προκύψει η ελάχιστη συμμετοχή, ώστε να ελπίζει στην πολιτική του επιβίωση... Φαίνεται καθαρά και απ' τον τρόπο με τον οποίο το Μέγαρο Μαξίμου, προσεγγίζει αυτή την καθοριστική διαδικασία και το πως επιχειρεί να την υποβαθμίσει...

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Για τους παρατηρητές των αθηναϊκών σαλονιών είναι ηλίου φαεινότερον ότι η, άνετα προηγούμενη στις δημοσκοπήσεις, ΝΔ έχει πρόβλημα… γραμμής. Η εσωτερική αμφισβήτηση απλώς  δεν «βγαίνει» -εμφανώς- προς τα έξω γιατί ο μόνος που δείχνει ενδιαφέρον να ηγηθεί μιας (πιο) λαϊκής δεξιάς είναι ο Α.Σαμαράς. Και με αναπαλαίωση συνήθως δεν κάνεις νέο ξεκίνημα…
Στην κεντροαριστερά όλα τα προγνωστικά έδειχναν ότι θα  ξεπερνούσαν άνετα τις 200.000 οι ψηφοφόροι της προσεχούς Κυριακής στις εσωκομματικές διαδικασίες (σ.σ. αριθμός που συμμετείχε στην αντίστοιχη διαδικασία της ΝΔ) αλλά, εσχάτως, οι ελπίδες για μια από τα κάτω ανατροπή του πολιτικού σκηνικού έχουν ψαλλιδιστεί.
 Αυτά είναι εμφανή στην «κοινή γνώμη» αλλά, από την αναιμική αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα, ή το πολιτικό αδιέξοδο στην Ελλάδα, φυσικά δεν κερδίζει (ανακάμπτει) ο ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη οι μισοί ψηφοφόροι του Τσίπρα (50%) του Σεπτεμβρίου του 2015 δηλώνουν κοψοχέρηδες. Είναι προφανές ότι με την πρωτοφανή, ακόμη και για την πιο αντιδραστική κυβέρνηση, υπεροφορολόγηση, φτωχοποίηση και «απασχόληση» με 370 ευρώ το μήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν προσφέρει προοπτική αλλά, και εξ αντικειμένου, οδηγεί σε πλήρη περιθωριοποίηση (πολιτική και οικονομική) τους πολίτες.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση την στιγμή που:

 

-Τα δηλωθέντα εισοδήματα του 2016 (φετινές φορολογικές δηλώσεις) ανήλθαν σε 72,5 δισ. ευρώ από 75,01 δισ. ευρώ το 2015. Δηλαδή συρρικνώθηκαν κατά 2,5 δισ. ευρώ.
- Το συνολικό ποσό εισοδήματος που δήλωσαν το 2016 οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι ανήλθε σε 57,86 δισ. ευρώ, έναντι 58,75 δισ. ευρώ το 2015, δηλαδή μειώθηκε κατά 890 εκατ. ευρώ. Ποσό το οποίο αντανακλά μια πραγματική μείωση του εισοδήματος, καθώς προέρχεται από την κατ’ εξοχήν κατηγορία που δεν φοροδιαφεύγει.
-Οι ελεύθεροι επαγγελματίες μειώθηκαν κατά 57.764 ελεύθεροι επαγγελματίες είτε γιατί έκλεισαν τα βιβλία τους και έχουν βρει «εναλλακτικούς» τρόπους πληρωμής (φοροδιαφυγή;), είτε μετανάστευσαν στο εξωτερικό.
-Το 2016 το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 2,3% σε σύγκριση με το 2015, από 116,7 δισ. ευρώ σε 114,0 δισ. ευρώ.
-Η μεσαία τάξη έχει εξαντληθεί από την υπερφορολόγηση. Και το όποιο νέο εισόδημα προέκυψε δεν αφορά τους μικρούς αλλά, τους μεγαλύτερους στην εισοδηματική κλίμακα. Δείτε, σε μικροκλίμακα, ποιοι πήραν το χρήμα στον κάμπο της Άρτας φέτος από τα ακτινίδια…
- Όταν 4,5 εκ πολίτες, λίγο λιγότεροι από αυτούς που θα πάνε να ψηφίσουν στις προσεχείς εκλογές, χρωστάνε στην εφορία, όταν 1 εκ. έχουν ήδη υποστεί κατασχέσεις, τι αποτέλεσμα μπορεί να φέρει αυτή η κάλπη;

 

Ο κόσμος γι’ αυτά συζητά αλλά το κομματικό σύστημα εξαντλείται για τις παρελάσεις, για τον (αυτο)προσδιορισμό του φύλου και τι έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορεί ο μέσος  μισθός του ιδιωτικού τομέα (αφορά τις φετινές προσλήψεις) να έχει πέσει τα 376 ευρώ μεικτά και η όποια δημόσια συζήτησε αποπειράται να έχει σαν επίκεντρο την παρά φύσιν συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ. Άλλα είναι τα προβλήματα, άλλης τάξης ατζέντα ανοίγουν οι αρμόδιοι…
 Οι ηγεσίες των υφισταμένων κομμάτων, χορτασμένοι οι ίδιες από αξιώματα και υπερπλήρεις από εισοδήματα, δεν αντιλαμβάνεται τις διεργασίες σε κάθε ελληνική οικογένεια. Δεν νιώθουν το  σπίτι που έχει παιδί στην εφηβεία, που στηρίζει δύο άνεργους, που έχει απλήρωτο ηλεκτρικό και δάνειο σε καθυστέρηση…
 Οι πολιτικοί λες και ενδιαφέρονται αποκλειστικά (ή όντως ενδιαφέροντα αποκλειστικά) για την αναπαραγωγή τους. Την ανανέωση της θητείας τους ή την κλωνοποίηση τους. Αυτά ξέρουν γι’αυτά μιλάνε οι πολιτικοί. Για τα λοιπά, τα καθημερινά, θέλει κόπο, τρόπο και εσωτερική αγωνία. Φαίνεται πώς δεν διατίθενται…
Έτσι ο πολίτης δεν ακούει κάτι που να αφορά το «θέμα» του (για την ανεργία, την φορολογία, το αίσθημα ασφάλειας). Δεν βλέπει την «ηγεσία» να αφουγκράζεται τις εξελίξεις. Δεν βλέπει μια αισιόδοξη πτυχή ενός εναλλακτικού κυβερνητικού αφηγήματος.
 Και το τραγικό (για τον τόπο) είναι ότι η «πολιτική τάξη» δεν αντιλαμβάνεται την «μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων» που λέει και ο Καβάφης.

Τετάρτη, 08 Νοεμβρίου 2017 21:50

Από τη γη στη σελήνη...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Πολλές φορές οι υψηλές και οι χαμηλές πτήσεις δημιουργούν υψηλά ταξίδια του μυαλού και της σκέψης μας. Δεν είναι μόνο τα ταξίδια της μικρής μας καθημερινότητας αλλά ακόμη περισσότερο ταξίδια τα οποία προσδιορίζουν την ποιότητα της ζωής μας και την σκέψης μας. Δεν είναι μόνο το ταξίδι, ο προορισμός όπως έλεγε και ο Αλεξανδρινός ποιητής. Είναι ακόμη περισσότερο η διαδρομή μας που την ακολουθούμε καμιά φορά τυφλά και ασυνείδητα μέσα από υπόγειους δρόμους και  στροφές , μέσα από διάφορες προσωπικές εμπειρίες οι οποίες εντάσσονται συχνά στην περιοχή του ονειρικού και της  ουτοπίας.
Διαδρομή από τη γη στη σελήνη, ένα ταξίδι που φτιάχνει γέφυρες και  δρομάκια μέσα από τους ανθρώπινους ιστούς και δικτυώσεις μέσα από σκοτεινά και φωτεινά μονοπάτια  μέσα από σκάλες και διαδρόμους μυστικούς και φανερούς. Άνθρωποι που θα συναντηθούν κάποια στιγμή στην μικρή κι ασήμαντη ζωή τους και μ’  ένα βλέμμα λίγο πιο έντονο άλλες φορές λίγο πιο ελεύθερο θ΄αναρωτηθούν για την μέχρι τώρα συνύπαρξή τους και ξαφνική τους συμπαντική σύγκρουση.
Γνωριμίες ανοίγουν δρόμους έρωτα, φιλίας , συμπάθειας, συνεργασίας,δημιουργούν δεσμούς και μοναδικές εξαίσιες στιγμές που άλλες θα καταχωρηθούν μυστικά σε μικρές ευαίσθητες γωνιές της ψυχή. Άλλες θα κοσμήσουν ακριβές κορνίζες βαρυσήμαντων φωτογραφιών που θα θρονιαστούν πάνω σε βαριά ή φτωχικά έπιπλα, άλλες θα φροντίσουν να επιβεβαιώσουν την ελαφρύητα της ύπαρξής μας και της ανθρώπινης περίπλοκης διάστασής μας. Όλος ο κόσμος, μια στιγμή, ένα άγγιγμα, ένα όνειρο στο κύμα με παπαδιαμαντική γραφή.
Η ευτυχία στο βλέμμα της επομένης και στην ανάμνηση που έρχεται και γεννιέται με κάθε αυγή, ή με κάθε αποχώρηση της ηλιαχτίδας και του φωτός, ή με την επικράτησης της σελήνης.  Η άκρη  του κόσμου,  ο φάρος που φέγγει , το δάσος που αρχίζει και τελειώνει , η κρήνη που εμφανίζεται λυτρωτική σε κάθε της μικρή και μεγάλη διάσταση, ο δρόμος που τελειώνει κι ένας νέος αρχίζει. Και διανύουμε αποστάσεις , χιλιόμετρα, ταξίδια πτήσεις για να καταλήξουμε τελικά πού;  Μα φυσικά στην πρώτη μας διαδρομή. Ου τις θα πεί ο Οδυσσέας, τις θα ψιθυρίσει ο σύγχρονος άνθρωπος, μια κάποια απάντηση είναι κι αυτή στης δικής μας πυξίδας το κανάλι.
Και περπατάμε ...και ταξιδεύουμε και γινόμαστε πιο πλούσιοι σε εμπειρίες και πάθη, αγαπάμε πιο περίτεχνα και δύσκολα, αναγνωρίζουμε όλο και πιο καλά το δύσκολο αυτό πράγμα που αποτέλεσε το αίνιγμα της Σφίγγας. Ο άνθρωπος, το τέρας κι ο θεός, η γνώση και η άγνοια, το φως και το σκοτάδι συνάμα. «Σκιάς όναρ άνθρωπος»  είχε πει ο Πίνδαρος και φυσικά κάτι γνώριζε παραπάνω από μας τους τυφλούς και κουφούς....

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Δεκαετίες είχε η Άρτα, να ζήσει στιγμές σαν κι αυτή της επίσημης ανακοίνωσης, απ' τα χείλη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, της ίδρυσης Γεωπονικής Σχολής της Άρτας. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80, θα θυμούνται οι παλαιότεροι, πως μπροστά στο δημαρχείο στην οδό Σκουφά, ήταν αναρτημένο πανό, το οποίο θύμιζε και στους κατοίκους της πόλης και στους επισκέπτες της, πως και η Άρτα δικαιούται μια πανεπιστημιακή σχολή και αυτή θα πρέπει να είναι η Γεωπονική, λόγω και των χαρακτηριστικών που παρουσιάζει ο τόπος μας και είναι ο ιδανικός, για την λειτουργία της εν λόγω σχολής...

Σαράντα χρόνια μετά, το έφερε η ζωή, ένας αρτινός πρωθυπουργός ν' ανακοινώσει την ίδρυση της Σχολής στην Άρτα και το γεγονός αυτό ως θετικό και αισιόδοξο, απ' όλους τους πολίτες, οι οποίοι θα πρέπει να κλείσουν τ' αυτιά τους σε μίζερες αναλύσεις, οι οποίες "βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος". Κάποιες προεκτάσεις για το αν κάποια τμήματα του ΤΕΙ πάνε στα Γιάννενα, είναι ελάχιστες σε σχέση με αυτό που θ' απολάβει η Άρτα τα επόμενα χρόνια.

Έλαχε ο κλήρος σε δυό νέους πολιτικούς να πάρουν το αίτημα απ' το μηδέν και να το κάνουν πράξη. Μάλιστα το αίτημα αυτό, για να παρουσιαστεί είχε και τις δυσκολίες του, καθώς στο διάβα της ζωής, είχε παραποιηθεί με φόντο το ελάχιστο. Είχαν φροντίσει κάποιοι να εξομοιώσουν την ίδρυση και λειτουργία Πανεπιστημιακής Σχολής, με τα διάφορα τμήματα του ΤΕΙ Ηπείρου, που σκορπίστηκαν σ' όλη την Ήπειρο, όσα ήταν σίγουρο ότι δεν είχαν προοπτική. Ίσως γιατί βόλευε κάποιους... Την παθογένεια του ΤΕΙ Ηπείρου, την είχε περιγράψει από τότε η "Γ" και για τον λόγο αυτό, με πάθος όλα τα προηγούμενα χρόνια, προωθούσε το αίτημα της ίδρυσης Πανεπιστημιακής Γεωπονικής Σχολής...

Η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγα Γεροβασίλη (σ.σ. και βουλευτής Άρτας βεβαίως) και ο βουλευτής Βασίλης Τσίρκας, πήραν πάνω τους το αίτημα και το έκαναν πράξη. Αγωνίστηκαν για να πείσουν αυτούς που έπρεπε να λάβουν την τελική απόφαση και κατάφεραν, η ανακοίνωση της ίδρυσης Γεωπονικής Σχολής, να γίνει κατά τον πιό επίσημο τρόπο. Απ' τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, που η Όλγα Γεροβασίλη και ο Βασίλης Τσίρκας, είχαν καταφέρει όλο το προηγούμενο διάστημα, να πείσουν τον πρωθυπουργό, για την αναγκαιότητα του να κάνει ο ίδιος την επίσημη ανακοίνωση.

Αυτό είναι το μεγάλο και σημαντικό γεγονός. Αυτό πρέπει να αναγνωριστεί ως ιδιαίτερη προσφορά στον τόπο, απ' τους δυό βουλευτές του νομού Άρτας. Το ότι όλοι οι προηγούμενοι δεν τα είχαν καταφέρει, δεν μπορεί να υποβαθμίσει την προσφορά τους, με διάφορα τερτίπια και σχόλια, τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.

Όλοι οι βουλευτές που εκπροσώπησαν την Άρτα, τις τέσσερις δεκαετίες, που ήταν ενεργό το αίτημα της ίδρυσης Γεωπονικής Σχολής, δεν κατάφεραν να το κάνουν πράξη... Και το έκαναν οι συγκεκριμένοι... Όλγα Γεροβασίλη και Βασίλης Τσίρκας.

-Τι να κάνουμε;

-Να υποβαθμίσουμε το μέγεθος της προσφοράς τους στον τόπο, επειδή όλοι οι προηγούμενοι δεν τα κατάφεραν;

Δυστυχώς! Υπάρχει μεγάλη μερίδα πολιτών, που αλληθωρίζει προς την λογική αυτή και ψάχνει τα ελάχιστα για να υποβαθμίσει την προσφορά των βουλευτών και βεβαίως της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα.

Με την παραδοχή και προβολή της πραγματικότητας, που πρέπει να πάνε παράλληλα με την δημόσια αναγνώριση της προσφοράς, θα μπορέσουμε να κάνουμε και το επόμενο βήμα και καθώς ευνοεί η πολιτική και κυβερνητική συγκυρία, να επιτευχθεί και κάτι καλύτερο για τον τόπο. Να προωθηθεί δηλαδή και κάποιο άλλο αίτημα του τόπου μας. Και να έχουμε την χαρά, να επαινέσουμε τους παράγοντες και εκπροσώπους που θα πετύχουν το ένα ακόμη σημαντικό...

Ας τελειώνουμε με την μιζέρια, μία παράμετρο της οποίας, επιχειρούμε να ακυρώσουμε εν τη γενέσει της... Είναι δεδομένες και παραμένουν οι διαφωνίες, που ο υπογράφων έχει με παραμέτρους της πολιτικής που ασκεί η κυβέρνηση των ΣΥΡΟΖΑΝΕΛ. Και έχουν καταγραφεί κατά τον καλύτερο τρόπο, ίσως και με υπερβολές... Όμως αυτό δεν σημαίνει, πως πρέπει να οδηγηθούμε στην απρέπεια, να επιχειρήσουμε να υποβαθμίσουμε την ιστορική στιγμή της Άρτας, που αφορά στην ικανοποίηση ενός αιτήματος σαράντα (40) και πλέον χρόνων.

Αν σ' αυτή την πόλη, είχε γίνει συνείδηση ο διαχωρισμός των γεγονότων, σε θετικά και αρνητικά, με την υποχρέωση της αναγνώρισης και προβολής των θετικών, τότε μπορεί να γίνουν πολλά και σημαντικά βήματα μπροστά... Αν κυριαρχήσουν εκείνοι που περιφέρουν την προσωπική τους μιζέρια και επιχειρούν να την παρουσιάσουν ως ενδιαφέρον για τον τόπο, ίσως βρεθούμε στην δύσκολη θέση, μετά από πολλά χρόνια, ν' αναπολούμε μόνο την ιστορική στιγμή της ανακοίνωσης διά χειλέων πρωθυπουργού, της ίδρυσης της Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα...

Σελίδα 1 από 68

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12218999
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
896
22883
111716

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 102 επισκέπτες και κανένα μέλος