A+ R A-
20 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΠΟΨΕΙΣ

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017 21:35

Πίσω απ' την έκθεση της Περιφέρειας

Γράφει ο

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

 

-Και τι την ήθελαν την έκθεση των τοπικών προϊόντων και γιατί την διοργάνωσαν στην πλατεία Σκουφά;
Ανόητα ερωτήματα, που είναι και παράλληλα σχόλια, από ανθρώπους, οι οποίοι υποτίθεται πως θέλουν να έχουν και λόγο στην δημόσια ζωή, για να συνεισφέρουν στην αγωνία για το καλύτερο... Μιλάμε βεβαίως για την έκθεση "ΚΕΡΝΑΜΕ ΗΠΕΙΡΟ", που διοργάνωσε και στην Άρτα, η περιφέρεια Ηπείρου, αφού είχαν προηγηθεί ανάλογες και στην Θεσπρωτία και στην Πρέβεζα...
-Πόση μιζέρια ακόμη;
-Πόσο μίζερη προσέγγιση των τοπικών μας προϊόντων;
Δηλαδή όσοι ήθελαν να σχολιάσουν αρνητικά την πρωτοβουλία αυτή της Περιφέρειας Ηπείρου, ήθελαν να έχουμε στην απομόνωση και χωρίς καμία προβολή την προσπάθεια που γίνεται στον πρωτογενή τομέα, ο οποίος συνδυαζόμενος και με τον τουρισμό, αποτελεί το μέλλον της πατρίδας μας και ειδικά της φτωχής μας περιοχής. Ωραία λογική!
Για να σοβαρέψουμε λίγο την προσέγγιση του όλου θέματος... Η πρωτοβουλία της Περιφέρειας Ηπείρου, όπως φάνηκε και στην Άρτα, αφορά την ουσιαστική στήριξη των προσπαθειών που κάνουν νέοι επιχειρηματίες, για να δώσουν το στίγμα της ανάπτυξης στην περιοχή μας. Και αν δεν υπήρχε η Περιφέρεια Ηπείρου, η οποία τόσες και τόσες προσπάθειες έχει κάνει, όλοι οι πολίτες της περιοχής, θα ζούσαν με την άποψη πως στην Ήπειρο δεν γίνεται τίποτα και το ακόμη χειρότερο, πως δεν προσπαθεί κανένας.
Είχαμε την δυνατότητα να συνομιλήσουμε με πολλούς επισκέπτες της εν λόγω έκθεσης και κοινός λόγος όλων ήταν το πως στην Ήπειρο, παράγονται τόσα πολλά και τόσο σημαντικά προϊόντα, τα οποία δεν γνώριζε η πλειοψηφία των επισκεπτών.
Η θεωρία των βημάτων, αποδεικνύεται χρήσιμη, στην προσέγγιση της σημαντικής προσπάθειας, που κάνει η Περιφέρεια Ηπείρου. Το πρώτο βήμα, που μέχρι τώρα, δεν είχε επιχειρηθεί να γίνει από κανένας, είναι να γνωρίσουν ΟΛΟΙ οι ηπειρώτες τα προϊόντα της πατρίδας τους, για να τα επιλέξουν όπου τα βρουν και να μην οδηγηθούν στην αγορά, κάποιου ανάλογου είδους, το οποίο θα έχει εισαχθεί από άλλες χώρες. Οι συζητήσεις τις οποίες προαναφέρουμε, μας οδηγούν στο συμπέρασμα, πως όσοι γνώρισαν τα πολλά προϊόντα της Ηπείρου, θα τα επιλέξουν στην πρώτη αναζήτηση που θα κάνουν.
Για να περάσουμε στο επόμενο βήμα, που είναι εξ ίσου σημαντικό... Αυτοί που μέσα απ' τις εκθέσεις γνώρισαν τα προϊόντα, θα γίνουν οι διαφημιστές τους και θα προτείνουν σε κάθε συζήτηση, ακόμη και με μη ηπειρώτες, να τ' αναζητήσουν, σε διάφορα σημεία πώλησης και μακριά απ' την Ήπειρο. Στην Αθήνα, ας πούμε και σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα.
Στα δυό πρώτα βήματα, προκύπτει και ο απολογισμός... Οι έχοντες τις επιχειρήσεις παραγωγής τοπικών προϊόντων, θα νοιώσουν την ψυχολογική ανάταση που προσφέρει, σε κάθε περίπτωση, η στήριξη των πολιτών. Για να μπορέσουν κι αυτοί με την σειρά τους να κάνουν το επόμενο βήμα και να βγουν στην πανελλήνια αγορά, αλλά και στις αγορές του εξωτερικού, πιό ισχυροί, άρα και πιό χρήσιμοι.
Όταν στην αρχή της θητείας του, ο αντιπεριεφεριάρχης Βασίλης Ψαθάς, μιλούσε και ξαναμιλούσε, για την στήριξη των τοπικών επιχειρήσεων, κάποιοι τον κοίταζαν ως εξωγήινο, μιας και η κυρίαρχη και κουτοπόνηρη λογική, στην όποια αναζήτηση του καλύτερου αντιπαραθέτει τις σκοπιμότητες και μια σειρά ιστορίες για αγρίους, με βάση τις οποίες διαμορφώνεται και η κοινή γνώμη.
Αυτό που είδαν, όσοι καλοπροαίρετα προσήλθαν στην έκθεση "ΚΕΡΝΑΜΕ ΗΠΕΙΡΟ" στην πλατεία Σκουφά, διαπίστωσαν, με όσα είδαν. Πως υπάρχει ο κόσμος της παραγωγής και της προκοπής, που μπορεί να ορίσει και το επόμενο βήμα της αναζήτησης, για την επιβίωση και την προκοπή του τόπου μας.
Όλοι αυτοί που πήραν μέρος στις τρεις διοργανώσεις που έγιναν μέχρι τώρα, με την ψυχολογική αβάντα που πήραν, μπορούν να βρεθούν και σε μια μεγαλύτερη ανάλογη έκθεση στο κέντρο της Αθήνας, για να προκύψουν πολλαπλά οφέλη, με πρώτο και καλύτερο το μήνυμα πως η τελευταία σε ανάπτυξη Περιφέρεια της Ευρώπης, έχει ήδη μπει σε τροχιά προκοπής... Και δημιουργεί, για να μην πάρει από πίσω, όλους τους ανόητους (σ.σ. δυστυχώς το είδος... ευδοκιμεί), που και πίσω απ' την πιό σημαντική προσπάθεια, θ' αναζητήσουν σκοπιμότητες, για να τις θέσουν στην δημόσια συζήτηση και να μολύνουν ότι καλό μας προκύπτει.
Ο αντιπεριφερειαρχης Βασίλης Ψαθάς, που εργάστηκε σκληρά για την διοργάνωση αυτής της έκθεσης, είναι ο κομιστής του πιό αισιόδοξου μηνύματος, άσχετα αν κάποιοι δεν θέλουν να το λάβουν. Κομίζει μήνυμα, πως η Ήπειρος δεν πρέπει να είναι και δεν είναι, η φτωχή και μίζερη περιφέρεια της πατρίδας μας, για να προκαλεί και τον οίκτο των υπολοίπων. Πως η Ήπειρος και με τις επιχειρήσεις, που πήραν μέρος στις εκθέσεις, που προαναφέρουμε, πορεύεται το δρόμο του νοικοκυριού και της προκοπής...

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017 21:32

Liberté, égalité, fraternité….

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Συχνά παρατηρώ τους σχολιασμούς διαφόρων και διαφορετικών κάθε φορά που περνά απ΄την πατρίδα μας και κανένας ξένος. Ένας ξένος σημαίνει μη Έλλην και πας μη Έλλην βάρβαρος. Τι ξέρει ο πρωθυπουργός της Γαλλίας από πολιτισμό;Ίσως ψιθύρισε  ο δόλιος έναν χαιρετισμό στα ελληνικά για να δείξει μ΄αυτόν τον τρόπο ίσως όχι μόνο πως αποδέχεται την αρχαιότητα της ελληνικής γλώσσας και είχε την ευγένεια να μας το θυμίσει, αλλά και να δείξει το σεβασμό του στο μόνο ίσως που αυτή τη στιγμή που διαθέτουμε και το αγνοούμε τη γλώσσα μας. Και που διαθέτει κάθε λαός, η ταυτότητά του.
Αυτή που δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε κάποιους και μας παιδεύει και οφείλει να εκπαιδεύει φυσικά. Και προφανώς ο Μακρόν έχει λάβει τέτοια εκπαίδευση- αλήθεια εμείς ψιθυρίσαμε τίποτα στα γαλλικά που χρόνια παλεύουν οι δάσκαλοί μας να μας μάθουν στο σχολείο μας ή το χουμε ξεπεράσει κι αυτό το κώλυμα ως δείγμα αριστείας και ελιτισμού; Τι κάποια γλώσσα μιλάνε άραγε οι εκλεγμένοι μας; Να μιλάνε εκτός των όμορφων κελαρυστών ελληνικών τους  και καμιά άλλη ξένη λαλιά ή άραγε όχι; Έτσι για λόγους ψιθυρίσματος σε τέτοιες άβολες καταστάσεις όταν ξεπέφτει κανένας ξένος στην αυλή μας....
Το επόμενο ερώτημα πο με απασχόλησε ήταν η εμμονή και η φοβερή εξυπνάδα όλων των Ελληναράδων νταήδων καλά ριζωμένων  στο θρόνο της πατριαρχικής τους μαγκιάς περί του τεκνού καυμένου Μακρόν  που τον ξετρέλανε η κατά τόσα έτη δεκαετίες μήνες και ημέρες γυναίκα του και πρώτη κυρία της Γαλλίας.
Μα πού ζω και που δε ζω θ΄άναφωνήσω γι άλλη μια φορά. Πόσο ανατολή και σεξισμό διαθέτει το μυαλό του κάθε σχεδόν μέσου Έλληνα που βγήκε σε καθε κοινωνικό και δημόσιο δίκτυο να πει την εξυπναδούλα του, να γελάσει χαιρέκακα  (καλά να πάθει αυτός) ν΄ακουστούν έννοιες απίστευτες και άντε στην καλύτερη περίπτωση να φωτογραφηθεί η κομψή γόβα της μεγάλης κυρίας δίπλα στο τσαρούχι. Άραγε και σημειολογικά να θέλει να πεί κάτι;
Πως είμαστε ανώτεροι και πιο έξυπνοι;  Μήπως πιο μάγκες που γελάμε με τα παθήματα των άλλων- μην τύχει κάτι τέτοιο στα δικά μας τα βλαστάρια- και άλλα πολλά,χήρες ζωντοχήρες με παιδιά , ξένες  μη ξένες, παπούτσι απ΄τον τόπο σου με βούλα και περιουσία να διαιωνίσει το σπάνιο είδος μας , το τόσο εξαιρετικό κι όμορφο, που πλέον καμία καρέκλα δε μας χωρά απ΄την βαρύτητα της σοφίας και την ακτινοβολία της αστραφτερής μας εξυπνάδας που έχει τόσο υπερβολή που αγγίζει τα όρια της βλακείας.
Λόγια του καφενέ και της καφετέριας  με λεξιλόγιο που κανένας  Μακρόν( εξ΄άλλου αυτός αποτυχημένος είναι με το γάμο που κανε)  ή λόγιος ή τέλος πάντων Ευρωπαίος  δεν μπορεί να τα γνωρίζει και να μας τα πει, και  πάλι καλά που δεν μπορεί να καταλάβει ευτυχώς. Η σκέψη μας η γλώσσα μας και η φιλοξενία μας, τα δυνατά μας στοιχεία  και σημεία, όπως και τα πνιχτά μας γελάκια και πλάγια βλεμματάκια. Σιγά την κομψότητα και την ευγένεια...τι ξέρει ένας ξένος....άλλα ήθη -άλλος πολιτισμός.Πας μη Έλλην βάρβαρος μάλλον, ευτυχώς που η εσωτερική βαρβαρότητα σκεπάζεται με επιστρωματώσεις  λαμπερής εξυπνάδας και κρύβεται στον κανπό του δημόσιου καπνίσματός μας και φραπέ- μαγκιά μας. Τον ξαποστείλαμε γρήγορα γρήγορα μη μείνει περισσότερο εδώ στην λαμπερή μας χώρα. Άντε σπιτάκια μας πάλι, στην όμορφη επαρχία μας...Σιγά τι διαθέτουν οι Γάλλοι, σιγά τι έχουμε να μάθουμε από δαύτους....
Liberté, égalité, fraternité….

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017 21:26

Μια ιστορία που διδάσκει…

Γράφει ο

ΓIANNHΣ ΚΑΪΝΤΑΣΗΣ

 

Η περίπτωση της ανόδου της ομάδας του ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ στην Β’ Εθνική Κατηγορία, είναι πραγματικά μια ιστορία, από την οποία όλοι μπορούμε να διδαχθούμε…
Η ομάδα ξεκίνησε με μια μέτρια πορεία πέρσι τον Σεπτέμβρη, δούλεψε στην συνέχεια εντατικά, αλλά το γεγονός ότι είχε χάσει αρκετούς βαθμούς στα πρώτα παιχνίδια, την έφερε δευτεραθλήτρια στο πέρας της αγωνιστικής. Προσέφυγε μαζί με άλλες τρεις ομάδες, προκειμένου να μπορέσουν να περάσουν στην Β’ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ, καθώς πολλές από τις ομάδες της Football league δεν είχαν τις προϋποθέσεις συμμετοχής στην κατηγορία αυτή.
Στο μεταξύ ανακοινώθηκε ότι οι ομάδες της Γ’ Εθνικής Κατηγορίας, θα ανέβαιναν κατά την διαδικασία του τοπικού, δηλαδή με μπαράζ… Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί απογοήτευση στην διοίκηση του ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ, καθώς πλέον ένας και μόνο αγώνας, θα έκρινε την άνοδο (και όχι η βαθμολογία), με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει, έτσι ώστε να δημιουργείται πέραν της καχυποψίας και ανασφάλεια για το αποτέλεσμα της συμμετοχής. Η Διοίκηση είχε φτάσει στο σημείο, ακόμη και να παραιτηθεί από την συμμετοχή στην Γ’ ΕΘΝΙΚΗ, καθώς ο πρωταθλητισμός 4 συνεχών περιόδων ήταν ιδιαίτερα δαπανηρός και χωρίς αποτέλεσμα.
Τότε ανακοινώνει η ΕΠΟ, ότι για μια κενή θέση, θα έπρεπε να γίνει μπαράζ μεταξύ των δευτεραθλητριών και τις κάλεσε να καταθέσουν εγγυητική επιστολή 300.000 ευρώ. Άλλος μεγάλος αγώνας να συγκεντρωθούν αυτά τα χρήματα και ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ στο παρά τρία κυριολεκτικά μπόρεσε να εκδόσει εγγυητική επιστολή τράπεζας και να την καταθέσει στα γραφεία της ΕΠΟ, μαζί με την ομάδα της Δόξας Δράμας.
Στο μεταξύ απορρίπτεται η προσφυγή των δευτεραθλητριών και μόνος δρόμος πλέον είναι ο αγώνας μπαράζ… Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ αισθάνεται έτοιμος να αγωνιστεί, έναντι μιας ομάδας ασθενέστερης στο χρονικό εκείνο σημείο. Όμως η ΕΠΟ εκδίδει ανακοίνωση που λέει ότι δεν θα γίνει τελικά μπαράζ… Θρήνος!!! Η απογοήτευση είναι μεγάλη, γίνονται σκέψεις ακόμη και για το τοπικό. Μετά γίνεται δεκτή προσφυγή της Δόξα Δράμας και η ίδια η ΕΠΟ επαναπροκηρύσσει τον αγώνα. Όμως ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ πλέον δεν αισθάνεται έτοιμος, οι ημερομηνίες πια είναι υπερ της ΔΟΞΑΣ, που είχε πολλούς επαγγελματίες παίκτες.
Η ανακοίνωση ότι ο ΗΡΑΚΛΗΣ, αποχωρεί και ο ΠΑΝΕΛΕΥΣΙΝΙΑΚΟΣ παίζει στο τοπικό, ήταν η αλλαγή της κατάστασης!!! Όλοι μέχρι και την Δευτέρα περιμένουν με κομμένη την ανάσα, να δουν αν η ΕΠΟ θα πάρει την μεγάλη απόφαση να ανεβάσει χωρίς μπαράζ και τις δυο ομάδες, πράγμα το οποίο και κάνει. Την επόμενη ημέρα απορρίπτει και ένσταση της Χαλκίδας η οποία ζητάει να γίνει νέο μπαράζ. Η ΑΡΤΑ είναι πια στην Β’ ΕΘΝΙΚΗ!!! Το χρονικό αυτό το παρουσιάζουμε, ως ένα μήνυμα ελπίδας. Όταν όλα δείχνουν ότι πάνε κατά διαόλου, σε αυτό το κράτος- λοταρία, μπορεί να σου κάτσει και κάτι καλό. Και αυτό ισχύει σε όλα τα πράγματα, όπως και στο ποδόσφαιρο…

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Θα έπρεπε να είχαν σημάνει οι καμπάνες για το χαρμόσυνο γεγονός... Το ότι δεν σήμαναν, βασίζεται στην σοφή ρήση του Γέρου της Δημοκρατίας, που σε ανάλογη περίπτωση είχε πει πως "οι αριθμοί ευημερούν, αλλά οι άνθρωποι πένονται", την οποία έχουν υποψιαστεί οι πολίτες της Άρτας και κρατούν "μικρό καλάθι".

Μιλάμε για τις ανακοινώσεις του πρύτανη (σ.σ. ξεχάστε το πρόεδρος, έχουμε αναβάθμιση) του ΤΕΙ Ηπείρου κ. Ευριπίδη Γλαβά, σύμφωνα με τις οποίες στα τμήματα του ΤΕΙ Ηπείρου, που φιλοξενεί η Άρτα σπουδάζουν 2.087 φοιτητές και με όσους εισήχθησαν φέτος στα τμήματα της πόλης (σ.σ. 538) ο αριθμός τους, θα εκτοξευτεί(!) στους 2.625. Απομονώνοντας τα στοιχεία, μπορεί να διαπιστώσει κανένας, κάποια... πρόοδο, μιας και στις σχολές των Ιωαννίνων εισήχθησαν στις τρεις σχολές (Προσχολικής Αγωγής, Λογοθεραπείας και Νοσηλευτικής) 590 σπουδαστές. Μικρή η διαφορά, θα πει κανένας, αν δεν δει τους αριθμούς αυτούς με βάση την πραγματικότητα, την οποία θα επιχειρήσει να παρουσιάσει, η παρούσα αναζήτηση...

[Στις παραπάνω σχολές των Ιωαννίνων, οι οποίες έχουν εξασφαλισμένη την επαγγελματική αποκατάσταση των σπουδαστών, οι τελευταίοι πάνε εκεί και μένουν. Το γνωρίζει αυτό ο αξιότιμος κ. Πρύτανης, μιας και διαμένει στην ηπειρωτική πρωτεύουσα, άρα μπορεί να έχει άποψη από πρώτο χέρι].

Είναι σαφές, πως στα χαρτιά του κυρίου Πρύτανη, τα νούμερα αυτά, αναγράφονται. Αλλοίμονο να θεωρούσε κανένας, πως παρουσιάζει παραποιημένα στοιχεία. Όμως ο ίδιος, θα πρέπει όλα τα προηγούμενα χρόνια, να έχει κάνει κάποιες βόλτες στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος, στους Κωστακιούς και να είδε αυτό που γνωρίζουν όλοι. Οι νέοι, αλλά και οι πολύ παλαιοί φοιτητές εγγράφονται στα τμήματα της Άρτας, έτσι για να γράφονται... Και αυτοί που μένουν στην πόλη, ύστερα και από έναν χρόνο, δεν είναι παρά το 10% του αριθμού, που μπορεί να προβάλλεται, ως ο καλός οιωνός...

-Μπορεί σοβαρός άνθρωπος να πιστέψει πως στην Άρτα, μέχρι τον περασμένο Ιούνιο, ζούσαν δύο χιλιάδες φοιτητές;

Αυτοί που γνωρίζουν όχι μόνο απαντούν αρνητικά στο ερώτημα, αλλά αν επιμείνεις, μπορεί και να σε... διαολστείλλουν! Είναι άνθρωποι που είχαν πιστέψει και στην παράμετρο της τόνωσης της κάθε τοπικής οικονομίας, με την ίδρυση των τμημάτων της ΤΕΙ, σ' όλες τις πόλεις της πατρίδας μας. Το είχε πει άλλωστε και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, το 1996 που επισκέφτηκε την Πρέβεζα και ανέφερε ως μέγα επίτευγμα για την γειτονική πόλη, την ίδρυση του τμήματος Λογιστικής και Χρηματοποικονομικής... Έλεγε χαρακτηριστικά, πως τα τμήματα αυτά ιδρύονται ΚΑΙ για να ενισχύσουν τις τοπικές οικονομίες.

Είναι η αλήθεια, άσχετα αν ο κ. Πρύτανης δεν θέλει να την παραδεχτεί δημοσίως... Το ΤΕΙ Ηπείρου, μη έχοντας διέλθει την βάσανο της όποιας αξιολόγησης, περνάει τα τελευταία δέκα χρόνια, την περίοδο της ατελείωτης παρακμής του. Για ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα σαν κι αυτό, η πρώτη αξιολόγηση γίνεται απ' τους σπουδαστές που το επιλέγουν και τον αριθμό των μορίων ή τον βαθμό με τον οποίο εισέρχονται στις σχολές τους. Άλλωστε ο βαθμός εισαγωγής, σε μια τριτοβάθμια σχολή, καθορίζει και το μέγεθος του ενδιαφέροντος, για την αποφοίτηση.

Για να επανέλθουμε στην σκληρή πραγματικότητα της Άρτας... Οι παροικούντες αυτή και ενδιαφερόμενοι για την πρόοδο του ΤΕΙ Ηπείρου, διαπίστωναν κάθε ημέρα που περνούσε, μέχρι τον Ιούνιο που ήταν εδώ οι σπουδαστές, πως ήταν ελάχιστοι αυτοί που κινούνταν στην πόλη, ενώ οι καθηγητές που δεν ήθελαν να παίζουν με την αγωνία, όσων μπορεί και να βασίζουν κάποιες ελπίδες και στον αριθμό των σπουδαστών, με κάθε ευκαιρία επιβεβαίωναν, πως εκ του αριθμού των σπουδαστών, που φαίνονται εγγεγραμμένοι, το 10%, είναι οι πραγματικοί σπουδαστές και διαμένουν στην Άρτα!

-Και γιατί ο αξιότιμος κύριος πρύτανης, μεταφέρει τόση αισιοδοξία για το μέλλον;

Είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος και την απάντηση, αν την έδινε ο ίδιος, είναι σίγουρο πως δεν περιέγραφε την πραγματικότητα. Όμως το συμπέρασμα που αβίαστα βγαίνει, είναι πως αν ο ίδιος περιέγραφε την πραγματική κατάσταση, θα ακύρωνε εν τοις πράγμασι και τον ρόλο του, οπότε δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να συμβεί.

Για ν' ακολουθήσει ο συλλογισμός της τοπικής κοινωνίας και κυρίως των εκπροσώπων της... Απ' την λειτουργία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Άρτα, αλλά και απ' την μέχρι τώρα εμπειρία, αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα, ότι στην κατεύθυνση της προόδου της, η Άρτα δεν έχει να λάβει τίποτα! Για τον λόγο αυτό, είναι επιβεβλημένο να βάλουμε και πάλι σε πρώτο πλάνο το αίτημα για την ίδρυση της Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα. Τους λόγους που το επιβάλλουν αυτό τους έχουμε αναλύσει επαρκώς, όπως επίσης και τα εμπόδια που υπάρχουν, έχοντας το νου μας και γι αυτά που καθημερινά προκύπτουν.

Ένα ακόμη εμπόδιο, που προστίθεται σ' όσα είχαν προκύψει μέχρι τώρα, είναι η ψευδεπίγραφη αισιοδοξία, που καλλιεργεί ο πρύτανης του ΤΕΙ Ηπείρου, σε σχέση με τον αριθμό των σπουδαστών του, άρα και την καλύτερη πορεία, στην οποία αυτοί οι αριθμοί, μπορεί και να παραπέμπουν...

Το ότι προκύπτουν πολλοί και σοβαροί λόγοι, για σοβαρό διάλογο, περί την θέση της Άρτας, στον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ύστερα και απ' την καταγραφή των τελευταίων εξελίξεων, είναι το αυτονόητο...

Τετάρτη, 06 Σεπτεμβρίου 2017 21:13

Άργησε ο εξωδικαστικός…

Του

ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΪΝΤΑΣΗ

 

Ο Νόμος για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών των επιχειρήσεων νομικών προσώπων και των εχόντων εμπορική ιδιότητα φυσικών προσώπων, σαφώς αποτελεί το θέμα που ενδιαφέρει όλους τους επιχειρηματίες της Ελλάδας. Και αυτό γιατί αντίθετα με το δημόσιο χρέος, το οποίο ρυθμίστηκε σχεδόν αμέσως, το ιδιωτικό χρέος αφέθηκε ή για την ακρίβεια περιορίστηκε στις περιπτώσεις των μη εμπόρων.
Ο εξωδικαστικός είναι μια εξελιγμένη μορφή του άρθρου 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, ή για την ακρίβεια όπως θα έπρεπε να έχει εφαρμοστεί η τότε «διαδικασία συνδιαλλαγής». Την πρώτη φορά που εφαρμόστηκε, με την κρίση να έχει κάνει το μεγάλο μπαμ, οι πιστωτές (κυρίως οι τράπεζες), ελλείψει κανονιστικού πλαισίου, δεν μπορούσαν να χαλαρώσουν για την συμφωνία ρύθμισης των οφειλών. Ο νομοθέτης αφού διαπίστωσε ότι η «διαδικασία συνδιαλλαγής» είχε αποτύχει παταγωδώς (καθώς σχεδόν καμία αιτούσα επιχείρηση δεν πέτυχε ένα σχέδιο συνδιαλλαγής), προχώρησε στην μετατροπή του, σε «διαδικασία εξυγείανσης». Το νόημα ήταν απλό: αφού η συνδιαλλαγή δεν προχωρά, αν έχετε έτοιμο κάποιο σχέδιο που να συμφωνείτε ήδη, πηγαίνετε στο Δικαστήριο να την επικυρώσει.
Δεν θα αναφερθώ στα εφευρήματα των αιτούντων, αλλά θέλω να επισημάνω ότι οι διαδικασίες εξυγείανσης, γινόνταν με κύριους αντισυμβαλλόμενους τις τράπεζες, οι οποίες έφτιαχναν το σχέδιο κατά το δικό τους συμφέρον: ήτοι συμφωνούσαν ότι η δική τους οφειλή θα παραμείνει όπως έχει και οι οφειλές των υπολοίπων πιστωτών (μικρότερων) θα κουρευόταν στο επίπεδο ακόμη και του 90%. Σκοπός τους δεν ήταν η εξυγείανση, αλλά η εξασφάλιση – εξυπηρέτηση του δανείου.
Ακολούθησε ο Νόμος Δένδια, που στόχο είχε να λύσει τα χέρια από τις Τράπεζες για να κάνουν συμφωνίες για τα επιχειρηματικά δάνεια και μόνο. Αυτό είχε πολλά ελαττώματα, ήτοι α) αφορούσε κάθε τράπεζα ξεχωριστά β) αφορούσε μόνο επιχειρηματικά δάνεια. Έτσι ένας οφειλέτης ακόμη και αν έκανε συμφωνία με μια τράπεζα, ρυθμίζοντας το επιχειρηματικό του δάνειο, θα είχε να τον ακολουθούν άλλα δάνεια (προσωπικά, καταναλωτικά, στεγαστικά) και βέβαια και από άλλες τράπεζες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξυπηρετήσει
Ο εξωδικαστικός έρχεται να ρυθμίσει μια και έξω όλες τις οφειλές. Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησε με προβλήματα και ασάφειες, αλλά φαίνεται να υπάρχει διάθεση για συμφωνίες, αφού έχει τεθεί μια βάση που αφορά τα περιουσιακά στοιχεία. Αν είχε λειτουργήσει από το έτος 2008 η διαδικασία συνδιαλλαγής του άρθρου 99 ΠτΚ, σίγουρο είναι ότι θα είχαν λυθεί πολλά προβλήματα στην αγορά και δεν θα φτάναμε σε αυτήν την κατάσταση… Για να δούμε, είναι αναστρέψιμη η κατάσταση;

Τετάρτη, 06 Σεπτεμβρίου 2017 21:11

Ο άνθρωπος είναι η παιδεία του

Της

ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Τι να ΄ναι ο άνθρωπος  τελικά, αυτό το περίεργο πλάσμα που η Σφίγγα το έθεσε ως αίνιγμα και ο Οιδίποδας λύνοντάς το βρέθηκε να πλέει στα σκοτεινά νερά της αυτογνωσίας του και της ανθρώπινης πλάνης. Ακόμη κι αν νομίζει  πως έχει κατακτήσει τη γνώση ακόμη κι αν πιστεύει πως έχει κατακτήσει τον μίτο της Αριάδνης για τα σκοτάδια του τελικά βρίσκεται περιπλανώμενος σε δρόμους σκοτεινούς  και δύσβατους για την ανθρώπινη ύπαρξη.
Τι είναι ο άνθρωπος που γεννιέται με τις προϋποθέσεις ενός ζώου περπατώντας στα τέσσερα και μπουσουλώντας; Λειτουργεί με τα ένστικτα και τις άναρθρες κραυγές για να καταλήξει να περπατά στα δύο καμαρώνοντας την κριτική του καθαρού του λόγου; Να μπορεί όρθιος να δει το φεγγάρι αλλά και το λαμπρό φως έξω από τη σπηλιά της νηπιακής του και παιδικής του ηλικίας  μέσω της παιδείας της εκπαίδευσης.
Αυτή, που ο φιλόσοφος θα προσφέρει στους δεσμώτες του σκότους και θα τους οδηγήσει με κάθε κίνδυνο έξω από τα παράθυρα και τα τείχη που τους έχουν «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.».... Και τα τείχη χτίζονται μέρα νύχτα από ανθρώπους σκοτεινούς και ύπουλους που δουλεύουν υπογείως και ίσως καμία φορά φανερά για την κοινή δήθεν σωτηρία και ευτυχία βυθίζοντας ακόμη κι ένα έθνος, μια ολόκληρη ανθρωπότητα καμιά φορά στο σκότος και τον όλεθρο.
Και ο άνθρωπος περπατά για δεκαετίες όρθιος δίποδος, προσπαθώντας να δεί το φως ή να το εντοπίσει και να το εκτιμήσει ενίοτε κι άλλες φορές να το αποποιηθεί και να βυθιστεί στην όμορφη πλάνη του και το ψέμα του. Ο άνθρωπος και η γνώση, η παιδεία και ο άνθρωπος, η εκπαίδευση και ο τραχύς δρόμος του εξανθρωπισμού του. Επειδή καταλήγουμε μετά την τετραποδία μας σε δίποδα δε σημαίνει πως αμετάκλητα βαφτιζόμαστε και άνθρωποι.
Για να γίνεις άνθρωπος δεν αρκεί να μιλάς την ανθρώπινη λαλιά....δεν αρκεί να ξέρεις να χαμογελάς αλλά και να δακρύζεις. Δε σημαίνει πως περπατάς μόνος σου εκτός αν είσαι θηρίο ή θεός και συνήθως θηρία είμαστε με πιστοποίηση απανθρωπιάς και βαρβαρότητας. Είμαστε κτήνη που στρεφόμαστε αρχικά εναντίον του χώρου που μας φιλοξενεί ,του πλαισίου που μας γεννά και κατόπιν εναντίον του συνανθρώπου.
Άνθρωπος εναντίον του ανθρώπου, ο πιο καταστροφικός και άγριος πόλεμος. Είμαστε οι άγριοι που δεν μπορούμε την Άνοιξη αλλά ευχόμαστε το μεσαίωνα και το σκότος. Είμαστε οι άθλιοι που βασανίζουμε κάθε ζωντανή ψυχή είτε είναι παιδιού , φίλου, συντρόφου, ζώου, φυτού για να επιδείξουμε την απόλυτη εξουσία μας και κυριαρχίας μας επί του σύμπαντός μας, είτε είναι αυτό προσωπικό κλειστό το σπίτι μας, η πόλη μας, ο τόπος μας η χώρα μας, όπου φτάνει η θλιβερή μας εμβέλεια.
Κι συνεχίζουμε αναζητώντας και επενδύοντας στην παιδεία και την εκπαίδευση των παιδιών της νέας γενιάς, του δίπλα μας ενώ το μέσα μας είναι γεμάτο αγκάθια, σκόνη και λάσπη, κόλαση ζωντανών σκιών και παραλογισμό που κανένα φωτεινό μάτι και βλέμμα δεν μπορεί ν΄αναγνωρίσει και να φανταστεί. Μπορεί να κατεβάζουμε κοπάδια, μπορεί η κοιλιά μας να βρίθει βαρύτητας και να χτενίζουμε περίτεχνα τα μαλλιά μας βάζοντας κάθε στολίδι και χρυσό, η ψυχή όμως χωρίς παιδεία είναι μια έρημος σκοτεινή, είναι ένας άγονος χέρσος  τόπος, ένας δρόμος χωρίς φως και γυρισμό…

Παιδεία είναι αυτό που επιβιώνει όταν όλα όσα έχουν μαθευτεί ξεχνιούνται….
B.F. Skinner.

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017 08:58

Η κατάντια της Άρτας...

Του

Κώστα Γκέτση

 

 

Δεκάδες εμπόρους απ' την Άρτα, συναντήσαμε στην Πρέβεζα το περασμένο Σάββατο και μπορεί να ήταν πολλαπλάσιες οι δεκάδες, που εμείς δεν μπορέσαμε να δούμε, λόγω του αδιαχώρητου που παρατηρήθηκε και βεβαίως ήταν αναμενόμενο... Οι περισσότεροι εξ αυτών μας ρωτούσαν, γιατί στην Άρτα, δεν γίνεται μια ανάλογη προσπάθεια, ώστε και οι έμποροι της Άρτας, να εξασφαλίσουν το κάτι παραπάνω, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, με τους συναδέλφους τους στην Πρέβεζα.

[Ειρήσθω εν παρόδω... Στην ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ της Πρέβεζας, η μεγάλη πλειοψηφία των εμπορικών καταστημάτων, ξεπούλησε όπως δήλωσαν οι εκπρόσωποί τους]...

Απαντούσαμε, πως δεν είναι δικό μας θέμα ή δική μας παράλειψη, που στην Άρτα, δεν διοργανώνεται, αν και επιβάλλεται να διοργανωθεί, μέσα στο καλοκαίρι, ακόμη και τον Σεπτέμβριο, μια ανάλογη βραδιά. Η εφημερίδα, τρία χρόνια κάνει το καθήκον της. Υπενθυμίζει το γεγονός, καταγράφει την κατάσταση που επικρατεί στον εμπορικό κόσμο της πόλης και ζητεί απ' όσους έχουν χρέος να το κάνουν, να προχωρήσουν σε μια τέτοια πρωτοβουλία, γιατί θα είναι πρωτίστως υπέρ της πόλης και ακολούθως υπέρ των εμπόρων, οι οποίοι επιμένουμε πως δικαιούνται την κάθε ευκαιρία, για το κάτι παραπάνω.

Την ίδια προσπάθεια και έκκληση έκανε (του αξίζουν έπαινοι, για να μην ισοπεδώνουμε τα πάντα) και ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, ο οποίος φαίνεται πως αξιολόγησε σωστά το τι γίνεται στην Πρέβεζα και σκέφτηκε πως θα είναι καλό να γίνει και στην Άρτα... Πριν τα Χριστούγεννα, η "Γ" είχε παρουσιάσει την επιστολή που απέστειλε ο δήμαρχος Χρ. Τσιρογιάννης προς τον πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Άρτας, με την οποία ζητούσε να διοργανωθεί ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ στις 16 Δεκεμβρίου, που θα γινόταν και τα εγκαίνια του Παραμυθένιου Χωριού. Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση απ' τον πρόεδρο, φυσικά και όλη την διοίκηση του Εμπορικού Συλλόγου Άρτας. Και τότε, όσοι αποτελούν την διοίκηση του Εμπορικού Συλλόγου, θεωρούσαν πως δεν είναι οι έμποροι της Άρτας, αυτού του επιπέδου, για να έχουν ανάγκη απ΄ την διοργάνωση ΛΕΥΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ. Μαγκιά τους ή μάλλον δεν κατάλαβαν ποιά είναι η αποστολή τους, στην εποχή της κρίσης.

Ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, δείχνει πεπεισμένος για την αναγκαιότητα της διοργάνωσης και την επόμενη φορά (21-8-2017) απευθύνεται προς τον Εμπορικό Σύλλογο, το Επιμελητήριο Άρτας και τον Σύλλογο Ιδιοκτητών Καταστημάτων Υγειονομικού Ενδιαφέροντος και ζητάει να προχωρήσουν στην διοργάνωση ΛΕΥΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, δηλώνοντας μάλιστα και την διάθεση της δημοτικής αρχής, να στηρίξει και οικονομικά την προσπάθεια αυτή, ζητώντας να ορίσουν οι συγκεκριμένοι φορείς, την ημερομηνία της διοργάνωσης. Μάθαμε ότι δεν έλαβε καμία απάντηση ακόμη...

Να διευκρινιστεί, ότι στην Πρέβεζα, η δημοτική αρχή δεν συμμετέχει στην διοργάνωση, αλλά και πάλι η πρωτοβουλία του Εμπορικού Συλλόγου και των Ιδιοκτητών Καταστημάτων Εστίασης, γνωρίζει μεγάλες δόξες.

Να επανέρθουμε, στους εμπόρους της Άρτας που είδαμε στην ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ της Πρέβεζας.

-Γνωρίζοντας και τις τελευταίες εξελίξεις σε σχέση με την διάθεση και της δημοτικής αρχής, για την διοργάνωση της ΛΕΥΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, γιατί δεν συγκεντρώνουν υπογραφές, να γίνει μια έκτακτη γενική συνέλευση του Εμπορικού Συλλόγου και ν' αποφασίσουν όλοι οι έμποροι για το θέμα;

Πάλι στην μελαγχολία θα... πέσουμε... Αν υπήρχαν έμποροι οι οποίοι πίστευαν πραγματικά στην σημασία μιας τέτοιας διοργάνωσης, θα είχαν κινηθεί για να εξηγήσουν στον πρόεδρο και την διοίκηση, το αναγκαίο να γίνει σήμερα κιόλας... Όλα δείχνουν ότι κι αυτοί βολεμένοι με την κατάντια της Άρτας είναι και έτσι λένε καμιά μακακία, για να περνάει η ώρα...

Κι αν κάποιοι ισχυριστούν πως δεν μπορούν να παρέμβουν στον Εμπορικό Σύλλογο, ας πληροφορηθούν και το παράδειγμα της Πρέβεζας. Κι εκεί ο Εμπορικός Σύλλογος, διά του προέδρου του, εξέφραζε την αφασία που εκφράζει ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Άρτας και δεν γινόταν τίποτα. Τότε συγκεντρώθηκαν τριάντα δραστήριοι έμποροι και δημιούργησαν νέο Εμπορικό Σύλλογο, τον Εμπορικό Σύλλογο Ιστορικού Κέντρου. Είναι αυτός ο σύλλογος, που πρωταγωνιστεί στην διοργάνωση της ΛΕΥΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ και φέρνει τα όσα θετικά αποτελέσματα, έχουν ήδη γίνει γνωστά. Που σημαίνει ότι αν και στην Άρτα είχαμε δραστήριους εμπόρους, θα είχαν παρακάμψει το εμπόδιο της αφασίας, της παρούσης διοίκησης του Εμπορικού Συλλόγου Άρτας.

-Που επιστρέφουμε τον συλλογισμό μας;

Τ' είχε Γιάννη, τ' είχα πάντα! Λείπουν οι δραστήριοι και γρήγοροι εκπρόσωποι των μαζικών φορέων της περιοχής μας. Τα όσα περιέχονται στο παρόν σημείωμα, δεν επιτρέπουν σε κανέναν, να έχει αντίθετη άποψη. Αυτό θα ήταν λίγο... Υπό την προϋπόθεση, ότι απέναντί τους, θα βρισκόταν δραστήριοι πολίτες...

Τα παραδείγματα σε σχέση με το δέον γενέσθαι στην Άρτα, είναι πάρα πολλά... Όμως δεν προέκυψε έστω και η ελάχιστη προσπάθεια, για να γίνει κάτι με την ελπίδα, ότι θα δείξει πως πολλά μπορούν να κάνουν και οι πολίτες, οι οποίοι -δυστυχώς- μένουν στους αφορισμούς και δεν κάνουν τίποτα...

Της

Κατερίνας Σχισμένου

 

 

«Εγὼ μὲν ὁ αὐτός ειμί καὶ οὐκ ἐξίσταμαι ...» είχε πει κάποτε, δια στόματος Θουκυδίδη, ο μεγάλος πολιτικός Περικλής, όταν οι Αθηναίοι τόσο εύκολα- αφού ταλαιπωρήθηκαν σ’ έναν παρανοϊκό εμφύλιο πόλεμο, ενώ οι ίδιοι τον επέλεξαν- τελικά τον κατηγόρησαν, λόγω  της ήττας, που έβλεπαν να έρχεται.
Λίγοι εμμένουν και υπερασπίζονται τη γνώμη τους, όταν αυτή πλησιάζει σε άκρα γκρεμών, έτοιμοι να πηδήξουν μέσα στο ηφαίστειο, σαν τον Εμπεδοκλή. Λίγοι πλέον με  εμφανή χαρακτηριστικά ήθους μπορούν να υπερασπιστούν τα λόγια που εκστομίζουν. Βέβαια τα λόγια είναι πουλιά και τα πουλιά πετάνε σ’ ελεύθερους ουρανούς και σύννεφα  αφού εγκαταλείψουν τη φωλιά τους, όμως, πάλι λίγες φορές αυτή η φωλιά έχει σταθερά ερείσματα και όχι σαθρό υπόβαθρο να καταρρεύσει, όταν ο άνεμος ρωτά, το ‘πες ή δεν το πες;
Και τότε έρχεται όπως και τονίζει ο μεγάλος Αλεξανδρινός...»Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα-που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι-να πούνε.» Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει-έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντας το πέρα-πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του….
Τι λέω; Τι μουρμουρίζω; Τι μουγκρίζω; Και τι ξαμολάω; Αναλόγως φυσικά με την ιδιότητα. Αν είσαι βόδι, μουγκρίζεις, αν είσαι μύγα φτύνεις, αν είσαι κουνούπι τσιμπάς και αν είσαι Περικλής μεγαλουργείς….  Έχεις το πλαίσιο της δημοκρατίας, όπου μπορείς να υποστηρίξεις πως η γη είναι τετράγωνη- έως στρογγυλή, όχι πια με το φόβο να καείς σε μεσαιωνικά καζάνια και φωτιές ιεροεξεταστών- κατάκτηση του ελληνικού πνεύματος.
Έχεις τη δυνατότητα να εκφρασθείς το ίδιο- λόγω πάλι της ισονομίας, ισότητας και δικαιοσύνης, αφού αυτό το πολίτευμα υπηρετείς, αλλά άλλο η δημοκρατία στην Ελλάδα όπου πέθαινες για το ήθος σου και την λαμπρότητα του πνεύματός σου και άλλη η ρωμαϊκή διάσταση του αυτοκράτορα και αυλοκολάκων που πάλι ο Αλεξανδρινός με το μεγάλο του ποίημα Δαρείος ανατολικής χροιάς μας περιέγραψε... «Και νάταν μόνο αναβολή, πάλι καλά. Αλλά να δούμε αν έχουμε κι ασφάλεια στην Aμισό. Δεν είναι πολιτεία εκτάκτως οχυρή...»
Έχεις μια γνώμη ή πολλές σε κάθε συρταράκι; Μια αναλόγως την περίσταση και την πονηρή περίπτωση; Είσαι Ανατολή ή Δύση, παραμύθι ή λόγος, ανδρικού ήθους ή μειράκιον, καθαρού πνεύματος ή υπερμεγεθών βούρλων που αναπτύσσονται σε λάσπες και λιμνάζοντα νερά; Άλλο το ‘πα κι άλλο το ξείπα, άλλο ο όμορφος κόσμος ηθικός αγγελικά πλασμένος κι άλλο η διαφάνεια και ο πόνος του να υπερασπίζεσαι και να μάχεσαι γι όσα λες. Φαντάσου να έλεγε και να ξέλεγε ο Σωκράτης που έμεινε παρέα με το κώνειο, ο Καποδίστριας παρέα με τη δολοφονία, ο Τζορντάνο Μπρούνο με την πυρά...Να κάψεις δε σημαίνει πως διαψεύδεις.
Αγαπάς το φως ή το λυκόφως που όλα βρίσκονται αγκαλιά σε μια γλυκιά ροζ αχλή σαν αυτή που σκορπούν τα παραμύθια της Χαλιμάς και κοιμούνται τα παιδιά στις μητρικές αγκαλιές ευτυχισμένα... Υπηρετείς το λαό σου μικρό η μεγάλο πληθυσμιακά –δεν έχει σημασία ή τον όχλο της σκέψης σου και χάνεσαι στον λαβύρινθο του ψέματός σου μην  μπορώντας να σ’ αγαπήσει μια Αριάδνη και να σου χαρίσει ένα μίτο μπας και δεις μια χαραμάδα φως;
Αγαπάς  τον Περικλή ή τον Νέρωνα και καις την πόλη σου για να δοξάσεις με τη συνοδεία της λύρας  την ματαιοδοξία και άγνοιά σου;
 Είσαι εσύ ένα μεγάλο ναι ή ένα μεγάλο όχι ή ένα μεγάλο Τίποτα….

Της

Σοφίας Βούλτεψη

 

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές εποχές της παγκόσμιας Ιστορίας κάποιοι άνθρωποι ξεχώριζαν και πρώτοι έδιναν τη μάχη κατά του σκοταδισμού, της εκμετάλλευσης, του ανθρώπινου πόνου. Γίνονταν ατρόμητοι πολεμιστές, μεγάλοι διανοητές, σπουδαίοι επιστήμονες, σημαντικοί αθλητές και, βέβαια, πολιτικοί ταγοί.
Στις πιο μεγάλες μάχες του ελληνισμού, στους απελευθερωτικούς αγώνες, στους αγώνες κατά της ξένης Κατοχής, ακόμη και στις πιο μαύρες μέρες των αλλεπάλληλων εθνικών διχασμών, πάλι κάποιοι ξεχώριζαν και έμπαιναν μπροστά στους συλλογικούς αγώνες.
Οι μπροστάρηδες αυτοί προέρχονταν από τα λαϊκά στρώματα, από τις φτωχογειτονιές και από την απομονωμένη ύπαιθρο. Προέρχονταν και από την αστική τάξη, παιδιά εύπορων οικογενειών, που απαρνήθηκαν την άνετη ζωή τους και βρέθηκαν στα πεδία των μαχών, θυσιάζοντας περιουσίες και την ίδια τους τη ζωή.
Ωστόσο, το χάρισμα και η υπερπροσπάθεια και η θυσία τους δεν θα είχαν την ίδια αξία αν δεν ένιωθαν πρώτοι μεταξύ ίσων, αν όλα αυτά τα έκαναν για τον εαυτό τους, για την κυριαρχία τους πάνω στους άλλους, για την επιβεβαίωση του «εγώ» τους, με το βλέμμα στη μελλοντική εξαργύρωση της πρωτιάς τους.
Δεν είναι, λοιπόν, το ζητούμενο η πρωτιά για την πρωτιά, η χωρίς ηθικό περιεχόμενο πρωτιά, η μοναχική πορεία προς την κορυφή
«Η προκοπή σας και ή μάθησή σας να μην γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας (καλό)», είπε ο Κολοκοτρώνης στην ιστορική ομιλία του προς τους νέους στην Πνύκα (7 Οκτωβρίου 1838).
Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να επιδιώκεις την πρωτιά για λογαριασμό όλων, να θέτεις την πρωτιά σου στην υπηρεσία του συνόλου, να γίνεσαι παράδειγμα, παρασύροντας τους πολλούς στην ανοδική σου πορεία, να είσαι πρώτος όχι για τον εαυτό σου, αλλά για το κατά Αριστοτέλη Κοινό Καλό.
Επομένως, η πρωτιά ανήκει σε όλους. Αλλά για να ανήκει σε όλους πρέπει οι πρώτοι να υπάρχουν! Αν δεν υπάρχουν, τότε χάνεται κάθε ελπίδα και για τους πολλούς, χάνεται κάθε ελπίδα να αμφισβητηθούν οι αυταρχικές και ολιγαρχικές εξουσίες. Γι’ αυτό και τα κάθε λογής αυταρχικά καθεστώτα κόβουν τα κεφάλια των πρώτων.
Σκοτώνουν τους πρώτους για να τους σκοτώσουν όλους!

 

Υ.Γ. Κι’ επειδή τούτες τις μέρες θυμηθήκαμε τον στρατηγό Μακρυγιάννη, ας θυμηθούμε και τούτο από τα Απομνημονεύματά του:
«Όλοι οι προκομμένοι άντρες των παλαιών Ελλήνων, οι γοναίγοι όλης της ανθρωπότης, ο Λυκούργος, ο Πλάτων, ο Σωκράτης, ο Αριστείδης, ο Θεμιστοκλής, ο Λεωνίδας, ο Θρασύβουλος, ο Δημοστένης και οι επίλοιποι πατέρες γενικώς της ανθρωπότης κοπιάζαν και βασανίζονταν νύχτα και ημέρα μ᾿ αρετή, με ᾿λικρίνειαν, με καθαρόν ενθουσιασμόν να φωτίσουνε την ανθρωπότη και να την αναστήσουν να ᾿χη αρετή και φώτα, γενναιότητα και πατριωτισμόν. Όλοι αυτείνοι οι μεγάλοι άντρες του κόσμου κατοικούνε τόσους αιώνες εις τον Άδη ᾿σ έναν τόπον σκοτεινόν και κλαίνε και βασανίζονται δια τα πολλά δεινά οπού τραβάγει η δυστυχισμένη μερική πατρίδα τους. Χάνοντας αυτείνοι, εχάθη και η πατρίδα τους η Ελλάς, έσβυσε τ᾿ όνομά της. Αυτείνοι δεν τήραγαν να θησαυρίσουνε μάταια και προσωρινά, τήραγαν να φωτίσουν τον κόσμο με φώτα παντοτινά. Έντυναν τους ανθρώπους αρετή, τους γύμνωναν από την κακή διαγωή και τοιούτως θεωρούσαν γενικώς την ανθρωπότη και γένονταν δάσκαλοι της αλήθειας»...

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017 20:14

Η αγωνία για το τοπικό προϊόν!

Του

Κώστα Γκέτση

 

Κεντρίζει το ενδιαφέρον, ειδικά σ' όσους έχουν αυξημένη την ευαισθησία, για τα τοπικά μας προϊόντα, η είδηση που "παίζει" σ' όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και αφορά την αγωνία της κάθε τοπικής κοινωνίας, για το τοπικό προϊόν.

Διαβάζουμε λοιπόν: "Το Orange Festival 2017, το πρώτο θεματικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό φεστιβάλ της Ελλάδας, άνοιξε την αυλαία του για φέτος, από τις 16 Ιουνίου και θα διαρκέσει έως τις 15 Σεπτεμβρίου στη Λακωνία". Η πρώτη προσέγγιση... Ένα καλοκαίρι ολόκληρο, το βλέμμα των κατοίκων της Λακωνίας, αλλά και των επισκεπτών, που λόγω και αυτού του γεγονότος, μπορεί να είναι πάρα πολλοί, θα είναι στραμμένο στο τοπικό προϊόν, το πορτοκάλι.

Και η συνέχεια εξόχως ενδιαφέρουσα: "Μία παλέτα από ποικίλες δράσεις, εκδηλώσεις, αθλοπαιδιές, σεμινάρια, εργαστήρια, μαγειρική, που καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την υγεία, την εκπαιδευτική ψυχαγωγία, την διασκέδαση και το πορτοκάλι, συνθέτουν ένα πλούσιο πρόγραμμα που εστιάζει γεωγραφικά στην Λακωνία".

Επιπρόσθετη, πλην χρήσιμη πληροφορία. Για την διοργάνωση, την οποία πρότειναν οι αγροτικοί φορείς της Λακωνίας, συνέπραξαν όλοι οι μαζικοί φορείς της περιοχής, με σαφές το ζητούμενο, την όσο το δυνατόν ευρύτερη προβολή του πορτοκαλιού, που μπορεί να απαντήσει στην παρατεταμένη οικονομική κρίση και την ανάγκη που αυτή δημιουργεί, η οποία εστιάζει στον πρωτογενή τομέα. Γνωστό επίσης, ότι η συνολική διαδικασία παραγωγής και διακίνησης πορτοκαλιού, στην συγκεκριμένη περιοχή, αποτελεί την βάση της τοπικής οικονομίας.
Μακρύς ο πρόλογος, πλην αναγκαίος, για την δική μας ουσιαστική αναζήτηση, η οποία θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα, το οποίο ο υπογράφων, για σειρά ετών, παραθέτει, χωρίς να μπαίνει κανένας στον κόπο, να δικαιολογήσει, έστω τα ελάχιστα...
-Είδε κανένας, στην Άρτα, να γίνεται μια προσπάθεια τιμής και προβολής του πορτοκαλιού;

Σε καμία περίπτωση, δεν αναφερόμαστε στους ερασιτεχνισμούς, που επιδόθηκε η δημοτική αρχή, με την ελπίδα ότι μπορεί να κερδίσει εντυπώσεις. Υπερβολικό, αλλά πρέπει ν' αναφερθεί... Εκείνα τα πανηγυράκια, μάλλον δυσφήμισαν το τοπικό προϊόν. Είδατε πως αποφασίζουν εκείνοι, να τιμήσουν το τοπικό προϊόν.

Το δεδομένο, για την δική μας αναζήτηση, είναι οι επισπεύδοντες για μια τέτοια διοργάνωση, η οποία θα δώσει προοπτική και επιπρόσθετη αξία στο προϊόν. Χωρίς δεύτερη σκέψη, οι αγροτικοί φορείς της περιοχής, με πρώτο και καλύτερο τον Αγροτικό Συνεταιρισμό, που αντικατέστησε την Ένωση Συνεταιρισμών. Αυτός που λαμβάνει μερίδια απ' την διακίνηση της παραγωγής και η αποστολή του, πρέπει να ενισχύσει την κάθε προσπάθεια που αφορά στην ανάπτυξη της κάθε παραγωγής, για την Άρτα περισσότερο την παραγωγή πορτοκαλιού, που είναι ένα απ' τα βασικά προϊόντα. Το ίδιο πρέπει και μπορεί να γίνει και για τ' άλλα προϊόντα, ελιά, ακτινίδιο κλπ

-Που είναι ο συνεταιρισμός, οεοοο...

Αν κάποιος έχει νέα του, ας μας τα πει... Αν επίσης κάποιος εκ των διοικούντων, έχει κάποιο νέο να μας πει, το περιμένουμε εναγωνίως... Έστω για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους, μιας και απ' την υπερβολική απραξία, είναι πολλοί αυτοί που ρωτούν, αν είναι εδώ ή βρίσκονται κάπου για διακοπές...

Δεν είναι η κάθε αναζήτηση, ευχάριστη υπόθεση... Οι αναζητούντες το καλύτερο, σπάνια χαίρονται και τις περισσότερες φορές μελαγχολούν. Μια μελαγχολία, ας την πάρουμε κι εμείς...

Τα τελευταία νέα που έχουμε απ' τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Άρτας - Φιλιππιάδας, αναφέρουν ότι πρώην και νυν, "ακονίζουν τα μαχαίρια τους". Όχι πως τώρα βγήκαν αυτά τα μαχαίρια... Είναι καιρό σε δράση και το καλοκαίρι, που δεν ευνοεί τις μάχες, δίνει την ευκαιρία, για το αναγκαίο "ακόνισμα"...

Θα είχε πλάκα, αν κανένας πίστευε πως τα μαχαίρια... ακονίζονται, γιατί πρώην και νυν, έχουν διαφωνία για την υλοποίηση του προγράμματος και του τι έχει προσφέρει ο καθένας, στην υπόθεση που λέγεται ανάπτυξη της τοπικής παραγωγής, με πρωτοβουλίες σαν κι αυτές που αποτελούν τον πρόλογο της παρούσης αναζήτησης... Θα επικρατούσε η απόλυτη ικανοποίηση, αν έστω μία πληροφορία ανέφερε πως πρώην και νυν, εκεί στον αγροτικό συνεταιρισμό μαλώνουν, γιατί δεν έκαναν το κάτι παραπάνω...

Στην περίπτωσή μας, αυτό που κυριαρχεί, είναι το τίποτα, που σημαίνει ότι αλλού πρέπει ν' αναζητηθεί η αναγκαιότητα των μαχαιριών... Ας την αναζητήσουν οι αγρότες... Αυτοί άλλωστε χάνουν...

Πρόλογος κι αυτός, για να μπούμε στην τελική ευθεία... Πρόλογος στον πρόλογο, για να καταλήξουμε κάπου. Να καταλήξουμε στο τι μπορεί να γίνει στην Άρτα, για να προβληθούν τα τοπικά προϊόντα και να ενισχυθεί η τοπική παραγωγή...

Τίποτα δεν θα γίνει... Αυτοί που πρέπει να είναι επισπεύδοντες, στην αναζήτηση πρωτοβουλιών, προτιμούν και μάλλον ικανοποιούνται απ' τον καβγά του πρώην και του νυν και αδιαφορούν για την δική τους παραγωγή, άρα και το δικό τους συμφέρον...

Καθαρές κουβέντες, χωρίς φόβο και πάθος... Ας μην αγωνιούν οι φτωχοί αγρότες, για τον πρώην και το νυν. Αυτοί δεν χωρίζουν το ελάχιστο, αλλά το πολύ παραπάνω...

-Ο φτωχός αγρότης που δεν έχει ούτε το ελάχιστο, γιατί θα πρέπει ν' αγωνίζεται;

Λέμε πως θα έπρεπε ν' απαιτούσε πρωτοβουλίες, τις οποίες περιγράφει στην αρχή του, ετούτο το σημείωμα. Δεν θα γίνει ποτέ... Πιθανολογούμε πως... ηδονίζονται με τον καβγά... Χωρίς να οριοθετούν την διαφορά του ελάχιστου, που αφορά αυτούς, με το παραπάνω που αφορά τους καβγαδίζοντες!

Σελίδα 1 από 67

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

11918570
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
569
8962
94042

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 128 επισκέπτες και κανένα μέλος