A+ R A-
18 Φεβρουαρίου 2018

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Όλα επιβεβαιώνονται... Το ένα μετά το άλλο, τα γεγονότα οδηγούν στην επιβεβαίωση της σκέψης, ότι λειτουργούν συντονισμένες δυνάμεις, για να μετατραπεί η Άρτα σε χωριό (σ.σ. ίσως το δηλώνει και η αγωνία του δημάρχου, να δημιουργεί, αποκριάτικα και άλλα χωριά...) και η άλλοτε ακμάζουσα πόλη, ν’ αποτελεί το αντικείμενο συζητήσεων, με τίτλο «και διηγώντας τα να κλαις»...
Επιβεβαιώνεται με μεγαλοπρέπεια και άλλη μια διαπίστωση, που σε ανύποπτο χρόνο, είχε καταγράψει η «Γ». Πως το πολιτικό προσωπικό και στην παρούσα πολιτική συγκυρία, αλλά και στις προηγούμενες, είναι πολύ κατώτερο των περιστάσεων! Κουραστικό να επαναφέρουμε στην συζήτηση κάποια εκ των γεγονότων, αλλά επιβεβλημένο, γιατί μπορεί ν’ αποτελέσει την βάση του διαλόγου. Από που ν’ αρχίσεις και που να τελειώσεις; Απ’ τις εξελίξεις στην ενοποίηση του ΤΕΙ Ηπείρου με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και τον προκλητικό τρόπο που όλα τα τμήματα οδηγούνται στα Γιάννενα, απ’ το στρατόπεδο που κι αυτό πάει στα Γιάννενα... Απ’ την Περιφέρεια Ηπείρου, που αδίκως... κατηγορείται ως τέτοια, ενώ θα έπρεπε να αποκαλείται Περιφέρεια Ιωαννίνων και λοιπών χωριών... Και τόσα άλλα γεγονότα, τα οποία μπροστά στα τελευταία και ίσως περισσότερο γνωστά, δεν έχουν κάτι να προσθέσουν, στην επιβεβαίωση της διαπίστωσης, σε σχέση με το ότι η Άρτα, με γοργούς ρυθμούς, μετατρέπεται σε χωριό...
-Έχει παρατηρήσει κανένας, την στοιχειώδη αντίδραση, σ’ όλα όσα συμβαίνουν;
Καμία αντίδραση. Και αν παρατηρήσει κανένας με προσοχή τις αντιδράσεις, θα διαπιστώσει, ότι δεν είναι αντιδράσεις, αλλά ακριβώς το αντίθετο... Αβάντα, σ’ αυτούς που απεργάζονται τα περίεργα σχέδια για την Άρτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι χειρισμοί, σε σχέση με την κυριαρχία του Καχριμάνη, για την μεταφορά του ΚΕΝ απ’ την Άρτα, στο Πέραμα Ιωαννίνων. Περιφερειακοί σύμβουλοι της Άρτας, δεν συντονίστηκαν, για να υπερασπιστούν το συμφέρον του νομού στον οποίο εκλέγονται, αλλά ζητούσαν τις... ευλογίες του Καχριμάνη, για να δουν τι πρέπει να κάνουν... Σκέφτομαι πως λειτουργούσαν οι πράκτορες του Αλή Πασά, αλλά στην περίπτωσή μας, μπορεί να μην έχει σχέση...
Το ζητούμενο, μπορεί να προκύψει, μέσα από έναν απλό συλλογισμό...
Το σύνολο του πολιτικού προσωπικού, έχει αποδειχτεί πως δεν έχει αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν και την διαχείριση της δύσκολης κατάστασης, που προκύπτει και η οποία μπορεί να οδηγήσει και σε πολύ χειρότερα... Δεν την αμφισβητεί κανένας αυτή την διαπίστωση... Όσο κι αν επιλέγει, κάποια ελαφρυντικά, ίσως από συμπάθεια σε συγκεκριμένα πρόσωπα, διαφορετικά για τον καθένα...
-Τι θα γίνει;
-Θ’ αποδεχτούμε και θα παρακολουθούμε, την πορεία προς την συνολική υποβάθμιση ή θα πρέπει ν’ αναζητηθούν τρόποι αντίδρασης;
Σίγουρα η δεύτερη επιλογή πρέπει να είναι μονόδρομος και οι τρόποι υπάρχουν και χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, οδηγούν στο «μέτωπο σωτηρίας», που μπορεί να προκύψει από προσωπικότητες της Άρτας και τους απλούς πολίτες... Αυτούς που καθημερινά εκφράζουν την αγωνία τους, αλλά δεν συναντούν ευήκοα ώτα, για ν’ αναπτυχθεί ο προβληματισμός και να προκύψει η τελική απόφαση...
Το «μέτωπο σωτηρίας», ας μην θεωρηθεί κάτι το ακατόρθωτο και με ιδιαίτερα σύνθετο αντικείμενο στην δράση του. Μια απλή διαδικασία θα βάλει μπροστά... Να κινητοποιήσει τους πολίτες, οι οποίοι έχουν την διάθεση, αλλά δεν μπορούν να συντονιστούν... Και στην συνέχεια αυτοί οι πολίτες να βγουν στον δρόμο και να δείξουν στον δήμαρχο και κάθε άλλο παράγοντα, πως αυτό που έπρεπε αυτοί (σ.σ. οι παράγοντες) να κάνουν και είναι μια απλή διαδικασία, το κάνουν οι ίδιοι, άρα και οι παράγοντες ως έχοντες την αγωνία πολιτικής επιβίωσης, θα... συρθούν από πίσω...
Απλά είναι τα πράγματα και τα παραδείγματα χρήσιμα... Μια πρώτη κινητοποίηση των πολιτών, για το θέμα του στρατοπέδου. Κάποιοι δρόμοι, θα κλείνουν κάθε ημέρα, μέχρι ν’ αποφασίσει ο πολύς Καμένος, να μας αποκαλύψει το... μυστικό, για το ποιό θα είναι το «ισοδύναμο», το οποίο θ’ αντικαταστήσει το Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων. Κάποτε θ’ απαντήσει και η τοπική κοινωνία, θ’ αποφασίσει αν αυτό ικανοποιεί τον τόπο... Αν δεν ικανοποιεί ή δεν προκύψει το «μυστικό», η κινητοποίηση συνεχίζεται και είναι σίγουρο πως κανένας δήμαρχος και περιφερειάρχης, θα έχουν το θάρρος να σταθούν απέναντι στους πολίτες που κινητοποιούνται... Το σίγουρο είναι πως την συγκεκριμένη επιλογή, θ’ ακολουθήσουν και οι ίδιοι και θα δουν «το φως το αληθινό», για να θυμηθούμε και λίγο τις γραφές...
Υπάρχει και έτερο ζητούμενο, το οποίο ακολουθεί:
-Και ποιός μπορεί να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας και των κινητοποιήσεων του είδους;
Ένας απλός πολίτης, που θα έχει το θάρρος και την διάθεση για ρήξεις, με το νέο κατεστημένο που δημιουργήθηκε και είναι καταστροφικό...
«Αυτό είναι το καθήκον μας, να προχωρήσουμε σαν να μην υπάρχουν όρια για τις δυνατότητές μας», έλεγε ο Γάλλος Φιλόσοφος Pierre Teilhard de Chardin.

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

 

Ο Τσίπρας, εφαρμόζοντας πιστά τα πιο ακραία μέτρα των δανειστών, τέτοια που δεν διανοήθηκε ούτε ο Στουρνάρας από κοινού με τον Άδωνη Γεωργιάδη, «κουράστηκε» και πάει να το… εγκαταλείψει. Κάτι σαν τον Σαμαρά μετά την ήττα των ευρωεκλογών του 2014 και την αδυναμία συγκρότησης προεδρικής πλειοψηφίας 180 εδρών στη Βουλή.
Λογικό! Παντού όπου επεμβαίνει το ΔΝΤ το πολιτικό σύστημα ανασκολοπίζεται. Πρόσθετα, ο Τσίπρας φοβάται ότι θα ταυτιστεί με το «παλαιό», εκεί που το «νέο» ήταν το μόνο που τον κρατούσε δημοσκοπικά κοντά στο 20%. Γιατί, τόσο ως προς τα μέτρα και τις περικοπές λιτότητας όσο και για τις επεμβάσεις στην δικαιοσύνη, την καταπάτηση των θεσμών και την πολιτική αγυρτεία, ο πρωθυπουργός κατέχει… master παλαιοκομματισμού.
Ο πρωθυπουργός βρήκε εσχάτως τρεις ευκαιρίες να ξεχωρίσει από το «παλαιό», όντως μέρος ενός αποτυχημένου συστήματος με το οποίο ταυτίστηκε επικίνδυνα, χάνοντας ακόμη και την προσωπική του ισορροπία. Πλην όμως εξακολουθεί να φέρεται σαν ένας περιθωριακός πολιτικός προβοκάτορας. Σε σημείο που να τον ξεπερνά η ίδια η ζωή.
1.Με την Νοvartis θεώρησε ότι έχει στα χέρια του τον τρόπο να επαναφέρει τις «αμαρτίες» του «παλαιού συστήματος». Αλλά, είτε το θέμα δεν είναι τόσο «δεμένο», οπότε απαιτήθηκε η εμπλοκή του ιδίου προκειμένου να φέρει κομματικό ισοδύναμο (κέρδος) , είτε το αρχηγικό μόρφωμα που κατοικοεδρεύει στου Μαξίμου θέλει ανά πάσα στιγμή να επιβεβαιώσει την «ανωτερότητα, την μορφή, το απαράμιλλο σθένους του μεγάλου τιμονιέρη». (Κανονικοί κομουνιστές παλαιάς κοπής δηλαδή). Έτσι, τα πάντα στην υπόθεση της  Νοvartis εμφανίζονται. από το ίδιο το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου, ότι πηγάζουν από τον πρωθυπουργό που κινεί τα νήματα. Γιατί, εάν το σκάνδαλο και η εμπλοκή των πολιτικών προσώπων ήταν «δεμένο» και ο πρωθυπουργός συνετός, θα άφηνε την δικαιοσύνη να αναδείξει το «σάπιο» του παλαιού και, συνειρμικά και αναπόδραστα, ο ίδιος θα έδειχνε ότι εκφράζει το «νέο».
2.Με το «Σκοπιανό»  θέλησε να θυμίσει ότι είναι αριστερός. (Αν και τα χατίρια των αμερικανών στην περιοχή κάνει και αναμένει ανταλλάγματα με στοιχεία σκανδάλων…) Τώρα δηλώνει «όχι εθνικιστής» άρα, διαχωρίζει την θέση του από τον ομόσταυλο του Καμένο στο θέμα του ονόματος. Η ονομασία της γείτονος, εξάλλου, ήταν προϊόν του «πανσλαβισμού» που εφήρμοσε η Ρωσία με την εγκαθίδρυση «σοσιαλισμού σε ένα κράτος». Άντε σε ένα ευρύτερο εθνοτικό σύνολο (Σλάβοι). Ουρά της «βαλκανικής ομοσπονδίας» της Κομιντέρν ήταν,  θέση του πρώιμου ΚΚΕ πριν 80 ή 100 χρόνια αποτέλεσε. Πολλοί μειονοτικοί της Μακεδονίας στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού πολέμησαν και κατέληξαν φυγάδες στις πρώην «σοβιετικές δημοκρατίες» (και σήμερα είναι οι πιο φανατικοί εχθροί της Ελλάδας από την Αυστραλία και τον Καναδά). Αλλά, και στο εθνικό αυτό θέμα δεν φέρθηκε σαν ηγέτης και πρωθυπουργός αλλά, σαν επικεφαλής μικρής θορυβούσας παράταξης που επιχειρεί τον σαματά καθώς τελείωσαν τα επιχειρήματα. Και στην ουσία προωθείται καθαρά διπλή ονομασία για τα Σκόπια. Ο Τσίπρας έχασε τον momentum της λύσης όχι μόνο γιατί απέφυγε να εμπλέξει και την αντιπολίτευση στη λύση του θέματος αλλά, πήγε δια του προβλήματος (όπως και με το σκάνδαλο της Novartis) να κονιορτοποιήσει τη αντιπολίτευση (μείζονα και ελάσσονα).
3.Με την λήξη του γ’ μνημονίου και την διαρρύθμιση του χρέους θα μπορούσε να ισχυριστεί βασίμως: «οι άλλοι σας έφεραν τα μνημόνια, εγώ σας βγάζω». Όμως τώρα είναι πια αργά. Οι αγορές από «ταύροι» (bulls) έγιναν αρκούδες (bear). Η ευκαιρία του α’ εξαμήνου του 2015 χάθηκε και άφησε πολλές «ουρές» με σκληρά μέτρα. Τα χαμηλά επιτόκια εξαφανίζονται. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποσύρεται από τις αγορές κρατικών και ιδιωτικών τίτλων. Ο κρατικός δανεισμός όχι μόνο θα γίνεται όλο και πιο ακριβός αλλά, δεν θα πρέπει καν να θεωρείται δεδομένος. Για την διαρρύθμιση του χρέους η ευρωπαϊκή τρόικα απαιτεί συμφωνία με μέτρα (είδος μνημονίου χωρίς λεφτά). Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο πάει γα το 2020 (και σαφώς μετά τις ευρωεκλογές του 2019) οπότε, είναι «αναγκαίο» στην Ευρώπη το ΔΝΤ. Και το κυριότερο: ο μεγάλος κυβερνητικός συνασπισμός στη Γερμανία για τον οποίο τόσο… εργάστηκε  ο κ.Τσίπρας (έστειλε υποστηρικτικό τηλεγράφημα)αποδείχτηκε ασταθής, ενώ η Ιταλία την άνοιξε κινδυνεύει να μπει σε περιπέτειες (μετά τις εκλογές).
Θεέ μου! Ο κόσμος ξαναγίνεται παλαιός και το νέο μυρίζει τύρφη στα ελώδη τοπία της κομματικής ίντριγκας.
 Οι χειρισμοί της κυβέρνησης και τα «βαρίδια» δεν πρόκειται να φέρουν έναν ισχυρό δικομματισμό (νέου τύπου). Στα «άκρα» (κυριολεκτικά και ως προς το πολιτικό τόξο) θα μεταφερθεί η (άγονη) αντιπαράθεση.
 Μένει να ανασυγκροτηθεί το πραγματικά νέο επί υπαρκτών προβλημάτων και τολμηρών προτάσεων. Για την εθνική ανασυγκρότηση, το μέτωπό μας έναντι της Τουρκίας όπου στήνεται «θερμό επεισόδιο», την αποφυγή της διπλής ονομασίας στα Σκόπια που καταφανώς αποδέχεται το δίδυμο Τσίπρας-Κοτζιάς, την ρύθμιση του χρέους, την διάσωση των τραπεζών, την χρηματοδότηση της χώρας και της οικονομίας, την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την αποτροπή των ψηφισμένων σκληρών περικοπών στο ασφαλιστικό από 1/1/2019, ακόμη και για συντάξεις των 800 ή 600 ευρώ.
 Πιστέψτε με! Δεν ωφελεί να μιλάμε για πρόσωπα ή να παρελθοντολογούμε! Η προσωπική και πολιτική ηθική, αξία ανεκτίμητη τόσο σε ατομικό όσο και σε παραταξιακό επίπεδο, μπορεί να αποδειχτεί στους θεσμούς και τη δικαιοσύνη. Δεν αποδίδει η πολιτική να υποχωρεί έναντι των «σκανδάλων». Όλα γίνονται κονιορτός από ένα πύραυλο που «κατά λάθος» θα εκτοξευτεί από ένα οπλισμένο αεροπλάνο στο Αιγαίο, από ένα οικογενειακό δράμα, μια απόλυση, ένα δυσβάστακτο χρέος.
 Το νέο, εκτός από την ανανέωση των προσώπων απαιτεί και καθαρές θέσεις, σαφείς δεσμεύσεις.

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018 09:18

Είναι η Άρτα έξυπνη πόλη;

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

 

Προ ημερών έτυχε να συζητήσω για δυο πετυχημένες πόλεις, το Ηράκλειο Κρήτης και τα Τρίκαλα. Γιατί πετυχημένες; Θεωρούνται έξυπνες πόλεις. Αυθόρμητα έρχεται η ερώτηση: Είναι η Άρτα έξυπνη πόλη; Όχι. Προφανώς έχει αμέτρητους έξυπνους δημότες, αλλά η ίδια δεν είναι έξυπνη πόλη. Μπορεί να γίνει; Σίγουρα μπορεί, αρκεί να αξιοποιήσει προγράμματα και ευκαιρίες. Θα γίνει; Αυτό θα φανεί από τη διάθεση των διοικούντων να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες που υπάρχουν. Μέσα από την παρούσα στήλη θα απουσιάζει η κριτική –εκτός εάν αλλάξει κάτι δραματικά- σε πρόσωπα, αλλά θα εστιάζει σε καταστάσεις και θα δίνει ιδέες, σε όσους θέλουν να ακούσουν.
Με ρώτησε ένας φίλος και «καλά γιατί η Αρτα να γίνει έξυπνη πόλη, τι θα κερδίσουν οι πολίτες και τι θα αλλάξει στην καθημερινή ζωή των δημοτών. Ας κάνουμε λοιπόν μια προσπάθεια να απαντήσουμε με συντομία σε ένα πραγματικά κρίσιμο ερώτημα.
Το πρωί ένας μαθητής που πηγαίνει στο σχολείο του , ίσως δεν ξέρει ότι όλες οι διαδικτυακές υπηρεσίες που βοηθούν τη λειτουργία του σχολείου και την εκπαιδευτική διαδικασία μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσω του Μητροπολιτικού Δικτύου Οπτικών ινών (ΜΑΝ) του Δήμου που δύναται να διατρέξει την πόλη της Άρτας. Αλλά και οι πολίτες που επισκέπτονται μια Δημόσια υπηρεσία, οι φοιτητές στο ΤΕΙ –σύντομα σχολών του Πανεπιστημίου- οι ασθενείς και οι επισκέπτες του νοσοκομείου, κ.α. που χρησιμοποιούν το Δημοτικό ΜΑΝ.
Όποιος είναι χρήστης του διαδικτύου στο κέντρο της πόλης , σε πλατείες στις γειτονιές και στα χωριά του Δήμου, μπορεί να χρησιμοποιήσει το Δωρεάν Δημοτικό Ασύρματο δίκτυο. Επίσης, μπορεί η διαδικτυακή πύλη του Δήμου να παρέχει αμέτρητες ηλεκτρονικές υπηρεσίες όλων των τύπων στους Δημότες.
Καθημερινά θα μπορεί ο πολίτης να δει από την δημοτική πύλη π.χ. εάν υπάρχουν εκδηλώσεις, που και πότε, να πληροφορηθεί όλες τις σημαντικές ειδήσεις που μας αφορούν τοπικά, κα. Θα μπορεί να παρακολουθεί ζωντανά τις συνεδριάσεις του Δημοτικού συμβουλίου και να βλέπει on demand στο κανάλι του Δήμου στο youtube , όλες τις ενδιαφέρουσες ομιλίες που πραγματοποιούνται στις Δημοτικές αίθουσες.
Κάλλιστα μπορεί να βελτιωθεί ταχύτατα η επικοινωνία του Δήμου με τους δημότες και να διευκολυνθεί με τη χρήση των κοινωνικών δικτύων. Προφανώς και δεν θέλω να υποκαταστήσει την διαπροσωπική σχέση πολίτη και υπαλλήλου, αλλά καλό είναι να υπάρχει η δυνατότητα εξυπηρέτησης δια μέσου διαδικτύου. Π.χ. οι ερωτήσεις των πολιτών μπορούν να απαντώνται άμεσα και ίσως αυτό να είναι και ο λόγος που πάρα πολλοί συμπολίτες μας θα παρακολουθούν μελλοντικά μια ελκυστική δημοτική σελίδα στο facebook,. Ο Δήμος Ηρακλείου έχει τη δημοφιλέστερη δημοτική σελίδα στη χώρα και ακολουθεί ο Δήμος Αθηναίων.
Επίσης, μπορεί κάποιος να θέλει να δανειστεί ένα βιβλίο από τις υπάρχουσες βιβλιοθήκες. Μέσω μιας υπηρεσίας θα μπορεί διαδικτυακά να δει αν είναι διαθέσιμο, όπως επίσης μπορεί να απολαύσει ποικίλο ψηφιακό περιεχόμενο από τους πολιτιστικούς θησαυρούς της βιβλιοθήκης. Π.χ. μια μελλοντική ψηφιοποίηση εφημερίδων, εγγράφων, ώστε ερευνητές ή απλούς πολίτες που ψάχνουν ένα παλιό δημοσίευμα να το μπορούν να το διαβάσουν.
Σε κεντρικά σημεία της πόλης μπορούν να λειτουργήσουν τουριστικά infopoints με ελκυστικά διαδραστικά συστήματα, ώστε οι όποιοι επισκέπτες, μαθητές, φοιτητές, κ.α. να μπορούν εάν θέλουν να μάθουν για τα αξιοθέατα με ένα μοντέρνο ψηφιακό τρόπο.
Ακόμη, εάν θέλει κάποιος δημότης να εξυπηρετηθεί για ένα πρόβλημα στη γειτονιά του, όπως π.χ. για μια καμένη λάμπα, μια λακκούβα, ένα ακλάδευτο δένδρο, ένα κάδο σκουπιδιών, κ.α. να μπορεί μέσω μιας εφαρμογής στο κινητό τηλέφωνο, είτε μέσω της δημοτικής πύλης, είτε μέσω του τηλεφώνου να δηλώσει το πρόβλημα και να παρακολουθεί τη πορεία επίλυσής του. Μέχρι και ενημέρωση για τον καιρό μπορεί να έχουν οι αγρότες της περιοχής με τοπική πρόβλεψη που θα έρχεται με μήνυμα στο κινητό τους τηλέφωνο.
Μην πάμε μακριά όμως. Οι πιλότοι στην Ελλάδα, είναι κυρίως το Ηράκλειο και τα Τρίκαλα.

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

«Η πλατεία εκδικείται», ήταν ο εύστοχος τίτλος του κύριου θέματος της εφημερίδας «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» και ας αποτελέσει την αφορμή, για μια φιλοσοφική αναζήτηση (σ.σ. μην φανταστείτε τίποτα σπουδαία πράγματα, για μια σειρά ερωτημάτων) σε σχέση με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και το πώς το «κόλπο» της εποχής εκείνης, σήμερα εκδικείται τον ΣΥΡΙΖΑ, που αυτό δεν είναι κακό και ως καλό μπορεί να ορίζει τις προϋποθέσεις για ένα καλύτερο μέλλον...
-Αλήθεια όλοι όσοι ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον έφεραν στην εξουσία, ξαφνικά με κάποια επιφοίτηση, έγιναν αριστεροί;
Ούτε για πλάκα, δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί κανένας μια τέτοια άποψη, μιας και είδαμε τα απολιθώματα της ακροδεξιάς, να στέκονται σαν εξαπτέρυγα δίπλα σε πολιτικούς, που αδίκως κι αυτοί είχαν… κατηγορηθεί ως αριστεροί… Εδώ είδαμε γνωστό ΕΚΟΦίτη να αναλύει τις γραφές σπουδαίων στελεχών της Αριστεράς, τα οποία εκεί που βρίσκονται θα «τρίζουν τα κόκαλά τους». Εδώ κινδύνεψαν αριστεροί με ιστορία, να χαρακτηριστούν «γερμανοτσολιάδες», από γνωστό τσόγλανο της ακροδεξιάς. Τα περιστατικά του είδους, δεν έχουν τελειωμό και πρέπει να πάμε στην επόμενη… στάση της πορείας του Τσίπρα προς την εξουσία…
Τοποθέτησε στην πρώτη γραμμή της προσπάθειάς του, ότι πιο δήθεν είχε η πολιτική ζωή του τόπου (σ.σ. βλέπε περίπτωση Κατρούγκαλου… Δηλώνει και συνταγματολόγος, κακιά του η ώρα) για να ελέγξουν την πλατεία των αγανακτισμένων! Την πάνω πλατεία, που την είχαν πάρει οι χρυσαυγίτες και την κάτω πλατεία που την είχαν πάρει οι ΣΥΡΙΖΑίοι (σ.σ. μην ξεχνούμε και τον Βαρουφάκη) και είχαν στην ουσία βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο εξαπάτησης του ελληνικού λαού, το οποίο είχε αίσιο τέλος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τραγικό για τον ελληνικό λαό…
Με βάση αυτά τα γεγονότα… εκτινάχτηκε εκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ και τότε άρχισαν όλοι να μιλούν για την κυβερνώσα αριστερά, υπό το γνωστό σύνθημα «πρώτη φορά Αριστερά», το οποίο έμελε να περιγράφει και την τραγωδία της ίδιας της αριστεράς, αλλά και της χώρας!
Ακολούθησε η περίοδος κατά την οποία, ο ελληνικός λαός, έτρωγε τα… χαστούκια το ένα μετά το άλλο και η «πρώτη φορά» κυβέρνηση να έχει επιβάλλει σε όλη την Ευρώπη τον όρο kolotoumpa και να μην «ανοίγει μύτη». Ο Τσίπρας να αυτοθαυμάζεται, ότι ως καλύτερος… μάγος της Ευρώπης, έβαλε «στο ψυγείο», έναν λαό που απ’ την φύση του, για ότι τον ενοχλούσε έπρεπε να βρίσκεται στους δρόμους. Όπως ακριβώς συνέβαινε, πριν μας εμφανιστεί το «φρούτο» της πρώτης φοράς Αριστερά»…
Έτσι φτάσαμε στην μεγάλη αυταπάτη του Τσίπρα… Νόμιζε ότι αυτός ο λαός, δεν θ αντιδράσει ποτέ και αυτός θα κάνει ανενόχλητος, ότι του γουστάρει, με συνεταίρο τον ακροδεξιό Καμένο!
Ήταν η εποχή που επιχειρούσε να… τιθασεύσει τους φόβους του, για το ενδεχόμενο των λαϊκών κινητοποιήσεων για την καταστροφή της ελληνικής οικογένειας, την οποία ο ίδιος είχε προετοιμάσει, λειτουργώντας ως πιστός υπηρέτης των ευρωπαίων αφεντάδων! Όμως αλλού το περίμενε, από αλλού του… ήρθε… Και άφησε να του… έρθει, απ’ την ενισχυμένη υπεροψία που τα προηγούμενα χρόνια έδειχνε, καθώς έβλεπε τον κόσμο που συνειδητά είχε εξαπατήσει, να μην αντιδράει… Η απάθεια του λαού, είναι το καλύτερο… αφροδισιακό, για κάθε πολιτικό που επιβιώνει με φόντο το ψεύδος και την υποκρισία!
Νόμισε ότι και το εθνικό θέμα, της ονομασίας των Σκοπίων, θα το παίξει στο τάβλι, με τον συνεταίρο του Πάνο Καμένο, όπως άλλωστε έκανε με όλα τα άλλα θέματα… Τόσο απλά…
Για να φτάσουμε στο συλλαλητήριο της περασμένης Κυριακής… Τα όσα συνέβησαν πριν απ’ αυτό… Όπου μόνος του ο Τσίπρας, αποκάλυψε πως «ο βασιλιάς είναι γυμνός»!
Το «κίνημα» των αγανακτισμένων, που ο ίδιος δημιούργησε, ως το μοναδικό μέσα για ν’ αναρριχηθεί στην εξουσία, έλεγαν εκείνη την εποχή, όλα τα προβεβλημένα (μπρρρρρρρρ….) στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, πως είναι η λύση για το μέλλον της χώρας και ακόμη ότι οι υπερβολές (σ.σ. επιθέσεις κατά των πάντων) είναι αποδεκτές, γιατί προκύπτουν απ’ την αγανάκτηση του πολίτη, η οποία θα εξαλειφόταν αν ο Τσίπρας γινόταν πρωθυπουργός…
Νόμιμοι οι αγανακτισμένοι της πάνω και κάτω πλατείας, ακροδεξιοί και επικίνδυνοι όσοι πήραν μέρος στο συλλαλητήριο. Τι έχουν πει όλοι οι… καταραμένοι του ΣΥΡΙΖΑ, την εβδομάδα πριν την  διοργάνωση του συλλαλητηρίου. Όλα όσα κατέστησαν… θαρραλέους, αυτούς τους μπάσταρδους, που πήγαν κι έγραψαν συνθήματα ντροπής στο σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη. Αυτούς για το οποίους το Μέγαρο Μαξίμου εξέδωσε ανακοίνωση και είχε πολλά να πει: «Στεκόμαστε απέναντι σε πρακτικές βανδαλισμού όπως τα συνθήματα και οι μπογιές στο σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη»!
-Τελικά τι είναι ο λαός που κινητοποιείται;
Αν περίμενε κανένας απάντηση απ’ τον Τσίπρα και την παρέα του, θα είχε ευχάριστα και γαργαλιστικά ανέκδοτα να διηγηθεί στις συντροφιές τους. Όμως επειδή τα θέματα που αφορούν την χώρα και το λαό της, δεν είναι για ανέκδοτα, θα πρέπει να μείνουμε με το μήνυμα που έστειλε το συλλαλητήριο της Αθήνας. Ότι δηλαδή, ο λαός μπορεί να καθυστερεί, αλλά δεν ξεχνάει… Σε λίγους μήνες, αυτό θα σκέπτεται και ο Τσίπρας, για να λέει: «Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα».

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Το «Σκοπιανό» έδειξε ότι έχει διαρραγεί η κοινωνική συνοχή και δεν υφίσταται κυβερνητική σταθερότητα, η αναβολή έκδοσης του 7ετούς ομολόγου αποδεικνύει ότι η χώρα είναι «φτερό στον άνεμο» των αγορών  και οι υποθέσεις  Novartis και Καμένου ότι οι φθαρμένοι πολιτικοί είναι χρήσιμοι προκειμένου να περνούν διαφθαρμένες πολιτικές...

1.Η υπόθεση του «Σκοπιανού» πήρε λάθος τροπή καθώς η κυβέρνηση δεν προέβλεψε ότι οι πολίτες θα αντιδράσουν. Είχε το προηγούμενο του 2008, όταν ετέθη το θέμα ένταξης της γείτονος στο ΝΑΤΟ, όπου στον Λευκό Πύργο συγκεντρώθηκαν 4.000 διαδηλωτές. Ο ΣΥΡΙΖΑ νόμισε ότι θα έχει εν υπνώσει την κοινωνία, όπως με τα μέτρα του γ’ και του δ’-«κρυφού» μνημονίου που έφερε, παράλληλα θα επιτύχει μια αλά κάρτ πλειοψηφία στη βουλή προκαλώντας, ταυτόχρονα, πρόβλημα συνοχής στην αντιπολίτευση. Κυρίως την αξιωματική καθώς το Μαξίμου υπολόγιζε αξιόλογο πλήγμα το δεξί της άκρο…

2.Το σκάνδαλο της Novartis πήγε πολύ καλά για την κυβέρνηση αλλά, έσκασε και το σκάνδαλο των βλημάτων που θα πουλούσε η χώρα μας στην Σ.Αραβία. Όποτε, στην Βουλή βρίσκονται τώρα δύο υποθέσεις για απιστία: α/Μια για δυο πρώην πρωθυπουργούς και 8 πρώην υπουργούς (Novartis) και β/μια δεύτερη με ένα νυν υπουργό (Άμυνας). Βεβαίως η κυβερνητική πλειοψηφία θα επιλέξει: παραπομπή για το (α) και απαλλαγή για το (β). Αλλά, και οι δύο υποθέσεις θα κριθούν μετά τις εκλογές. Εάν δεν βρεθούν λογαριασμοί πολιτικών προσώπων (πρωθυπουργών , υπουργών) κάτι που συνεπάγεται ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος, η απιστία (Novartis) έχει παραγραφεί. Δεν αρκούν οι καταγγελίες ότι ο ένας πήρε «τόσα» και ο άλλος «άλλα τόσα». Μόνο ο «δρόμος του χρήματος» οδηγεί σε καταδίκη. (Αν δε ανοίξουν λογαριασμοί και πάνε για ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος, αυτό παραπέμπει σε βαριά καταδίκη. Όλα εδώ εξαρτώνται από τα στοιχεία που έχουν οι αμερικανοί…)
Βεβαίως με την απιστία μπορεί  να υπάρξει παραπομπή αλλά, ο ανακριτής της υπόθεσης Novartis θα θέσει την υπόθεση στο αρχείο (έπρεπε κατά το Σύνταγμα η παραπομπή να γίνει στην πρώτη σύνοδο της επόμενης Βουλής). Αν η δίωξη σταματήσει μετά τις επόμενες εκλογές, είναι προφανές ότι εάν η κυβέρνηση επιδίωκε να λάβει… κομματικό μπόνους.
Ως προς τον κ.Καμένο, με την τροπή που έχει πάρει η Novartis, θα πρέπει να θεωρείται αναμενόμενη η παραπομπή αλλά, από την επομένη των εκλογών (και τη νέα πλειοψηφία στη Βουλή…)

3.Το μείζον ζήτημα της οικονομίας και της μετα-μνημονιακής Ελλάδας πάει στραβά για τη χώρα και, δυστυχώς, επιβεβαιώνει όλους όσοι προειδοποιούσαμε για την κυβερνητική ελαφρότητα με την οποία μιλούσε για «καθαρή έξοδο» και για το τέλος της επιτήρησης. Με το αφελές και μόνο ελατήριο, αυτό της πολιτικής επιβίωσης του κ.Τσίπρα και με μοχλό τον υψιπετή κ.Τσακαλώτο. Αυτή η στήλη σας είχε ενημερώσει από τις παραμονές Χριστουγέννων για το τι θα ακολουθήσει. Με τίτλο: «10 λόγοι που η πραγματική οικονομία βρίσκεται καθηλωμένη» γράφαμε στις 21/1/2/2018:
«Η κυβέρνηση προετοιμάζει την κοινή γνώμη για την έξοδο από τα μνημόνια τον προσεχή Αύγουστο (2018)… (όμως) Τι θα γίνει με την αναχρηματοδότηση του δημοσίου χρέους; Από πού θα δανειζόμαστε; Εάν θα μας εμπιστευτούν οι αγορές; Με τι επιτόκια θα γίνει αυτό; Τι θα συμβεί στην πρώτη αναζωπύρωση της παγκόσμια (σοβούσας) κρίσης; Όταν οι κεντρικές τράπεζες αναστείλουν τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης και αυξηθούν τα επιτόκια κρατικού δανεισμού;».
Δεν θέλει δα και ιδιαίτερη ευφυΐα προκειμένου να αντιληφτεί κανείς ότι οι παγκόσμιες εξελίξεις όδευαν, εδώ και μήνες, σε ενίσχυση των ομολογιακών επιτοκίων. Κάτι που θα επηρέαζε ακραία την εύθραυστη Ελλάδα: α/με δεδομένο το μεγάλο χρέος, β/την αδύναμη οικονομική μεγέθυνση, γ/τα υψηλά spread, δ/τα μη βιώσιμα πλεονάσματα. Μόνο στην κυβέρνηση δεν το καταλάβαιναν(;) και μιλούσαν για «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια και αποθεματικό (μαξιλαράκι) από τις αγορές (19 δις ευρώ). Όπως και πριν δέκα χρόνια που είχαμε «θωρακισμένη οικονομία» αλλά, είχαμε δημοσιονομικό έλλειμμα 15,3% του ΑΕΠ και έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών 14,8% του ΑΕΠ για δύο χρόνια (2007-8).
 Τώρα, εάν το επιβεβλημένο «πάγωμα» εξόδου στις αγορές (σ.σ. ήταν να εκδοθεί 7ετές ομόλογο την περασμένη Τρίτη και μεταφέρθηκε για… ευθύτερο χρόνο) θα είναι προσωρινό, θα εξαρτηθεί από τις διεθνείς εξελίξεις. Σε κάθε περίπτωση οι αγορές «έδειξαν τα δόντια τους» και ο κ.Τσίπρας πρέπει να επανεξετάσει το σενάριο της μετα-μνημονιακής Ελλάδας.
 Δεν ξέρουμε εάν θα έχει προληπτική γραμμή, «μαξιλαράκι» ή «δράκο» (εκλογές) αλλά, όλα είναι πλέον στον αέρα. Δεν υπάρχει πλειοψηφία στο «σκοπιανό»,  δεν υπάρχει κυβερνητική σταθερότητα, έχει διαρραγεί η κοινωνική συνοχή.

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018 20:21

Η Αρτα και το…ρωσικό κλειδί

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

 

Προ ημερών γιορτάσαμε, ιδιαίτερα στην Άρτα, την γενέτειρά του, τον Άγιο Μάξιμο, τον διαφωτιστή των Ρώσων και αυτή η επέτειος είναι μια αφορμή να ανοίξει το φάκελο «θρησκευτικός τουρισμός», η ανάπτυξη του οποίου είναι μια βιώσιμη εναλλακτική πρόταση σύμφωνη με τις διεθνείς τουριστικές τάσεις. Προ ημερών διάβασα για τις κινήσεις του Δήμου Αρταίων για να ενισχυθεί η σχέση της Άρτας με τη Ρωσία.
Κανείς δεν πρέπει να παραβλέπει ότι οι Ρώσοι θεωρούνται καλοί τουρίστες που διαθέτουν πολλά χρήματα για τις διακοπές τους στην Ελλάδα και συνδυάζουν πάντα την έλευσή τους στη χώρα και με επισκέψεις σε προσκυνήματα. Ο θρησκευτικός τουρισμός έχει τις ρίζες του στην προϊστορική εποχή και αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της παγκόσμιας τουριστικής κίνησης και ταυτόχρονα την ταχύτερα αναπτυσσόμενη μορφή τουρισμού μετά το 2007.
Και δεν είναι μόνο η επίσκεψη σε ένα ναό ή ένα μοναστήρι, αλλά περιλαμβάνει και την ψυχαγωγία, τον πολιτισμό (ιστορία και αρχαιολογία του τόπου), την περιήγηση και την ανάπαυση (διακοπές). Σε κάθε περίπτωση ο θρησκευτικός τουρίστας μετά την ικανοποίηση του θρησκευτικού του συναισθήματος συμπεριφέρεται ως τυπικός τουρίστας με καταναλωτικές ανάγκες π.χ. κατάλυμα, γεύματα, αγορά ενθυμίων κ.ά. Εάν αναλύσει κανείς προσεκτικά την αγορά της Ρωσίας, θα διαπιστώσει ότι πρόκειται για μια νέα μεγάλη αγορά με έντονα καταναλωτικές τάσεις και με ενδιαφέρον για νέα προϊόντα και νέες εμπειρίες.
Πολλά από τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου περιβάλλοντος της Ρωσίας που έχουν τις ρίζες τους στο μακρινό παρελθόν παρέμειναν διαχρονικά αναλλοίωτα μέχρι σήμερα. Άρα, δεν είναι δύσκολο να αναδειχθούν και να ενισχυθούν τα κοινά θρησκευτικά, πολιτιστικά και ιστορικά στοιχεία τα οποία ενώνουν την Ρωσία και την Ελλάδα.
Σε όλο τον ελλαδικό χώρο η μορφή αυτή του εναλλακτικού τουρισμού που αφορά το θρησκευτικό σκέλος, αφορά σε δύο περιπτώσεις. Κατά πρώτον, πρόκειται για λατρευτικά μνημεία ή αρχαιολογικούς χώρους, κυρίως της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, όπου το ενδιαφέρον των επισκεπτών είναι γενικότερο και πέραν των λατρευτικών θεμάτων. Εστιάζει στην ιδιαίτερη γεωγραφική θέση, στην αρχιτεκτονική και στη διακόσμηση. Κατά δεύτερον, πρόκειται για ενεργούς λατρευτικούς χώρους που αφορούν σε προσκυνηματικές δράσεις σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, όπως είναι ο Δεκαπενταύγουστος ή τα πανηγύρια, αλλά η επισκεψιμότητά τους διατηρείται μόνο σε αυτές τις περιόδους, δηλαδή δεν ανοίγεται σε όλο το χρόνο. Το ζητούμενο είναι να παραχθεί ενδιαφέρον από τους αρμόδιους πολιτειακούς φορείς και κυρίως από την αυτοδιοίκηση της περιοχής μας ως προς τον προσανατολισμό στο συγκεκριμένο είδος εναλλακτικού τουρισμού, διότι, στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε και το προϊόν για τους υποψηφίους επισκέπτες. Ενδεχομένως, μια περισσότερο δυναμική επικοινωνιακή πολιτική εκ μέρους των Υπουργείων Πολιτισμού και Τουρισμού σε συνεργασία με τη Μητρόπολη και το Δήμο, αλλά και τους ενδιαφερόμενους τοπικούς φορείς, παράλληλα με την βελτίωση των υποδομών και τη συντήρησή τους, θα διευκόλυναν την πρόσβαση και την παραμονή σε τέτοιους τόπους.
Δηλαδή, οδικό δίκτυο για απομακρυσμένες μονές, περισσότερα κέντρα πληροφοριών, χώροι εστίασης και διαμονής, να μπορούν να δώσουν μεσοπρόθεσμα θετικά αποτελέσματα, πάντα με τον ανάλογο σεβασμό στο θρησκευτικό αίσθημα και στην ιστορία και τη φύση του χώρου. Σαφώς και η ανάδειξη της ιστορίας του κάθε λατρευτικού τόπου, δηλαδή το πώς διαμορφώνουμε το «αφήγημα», θα πρέπει να γίνει κτήμα όλων μας όσων έχουν την επικοινωνία και με τους συμπολίτες μας, αλλά και με ανθρώπους στο εξωτερικό, για να δώσει τα στοιχεία αυτά που χρειάζεται για την αύξηση του τουριστικού ενδιαφέροντος για τον θρησκευτικό τουρισμό.
Επανερχόμενος όμως στην αρχή του κειμένου, είναι κρίσιμο να αξιοποιηθεί στο μέγιστο η άριστη εικόνα που έχει ο ρωσικός λαός για την Ελλάδα και να ενδυναμωθεί η πολιτισμική, πολιτιστική και θρησκευτική σχέση των δυο πλευρών. Και εάν υπάρξει συγκεκριμένο σχέδιο με συγκεκριμένα βήματα που δεν θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα, τότε ευρύτερα η βυζαντινή Άρτα, μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης για χιλιάδες Ρώσους τουρίστες που δεν θα μείνουν μόνο στο θρησκευτικό πεδίο, αλλά θα έχουν την ευκαιρία για εξορμήσεις στον Αμβρακικό Κόλπο, στα ορεινά χωριά μας, κ.α. Δεν είναι δύσκολο η ανάπτυξη της περιοχής μας να…ξεκλειδώσει και με…ρωσικό κλειδί!

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018 20:16

Η κατάρρευση της αυταπάτης!

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Ήταν που είχαμε πιστέψει στην αλλαγή σελίδας, σε ότι αφορά την ιστορία της Άρτας, για να καταστεί και αυτή μια κανονική πόλη, σε σημείο που στα αυτονόητα, να μπορεί να μοιάζει σε άλλες πόλεις και να μην είναι συγκρινόμενη μ’ αυτές το «μικρό χωριό», έξω απ’ αυτές! Υπήρχαν οι λόγοι και οι προϋποθέσεις, για να έχει την άνεση ο πολίτης, να σκέφτεται αυτή την αλλαγή, αρχής γενομένης απ’ την καταγωγή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, για ν’ ακολουθήσει η ισχυροποίηση της Όλγας Γεροβασίλη, αλλά και τα τόσα άλλα στελέχη του ΣΥΡΖΑ, που βρίσκονται σήμερα σε θέση ευθύνης. Κοινή η πεποίθηση των απλών πολιτών, που ξεκινούσαν τις συζητήσεις τους, επισημαίνοντας ότι τώρα είναι ο καιρός, να ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος τόσων δεκαετιών.
Η αντιδιαστολή βέβαια, συνόδευσε όλες τις συζητήσεις, γιατί και ο πιο αδιάφορος πολίτης βλέπει και συγκρίνει… Έχει την δυνατότητα, έστω της ελάχιστης ενημέρωσης. Αντιδιαστολή, η οποία αφορούσε το δρον στον τόπο , πολιτικό προσωπικό, για το οποίο είναι αυτοί που δεν δυσκολεύονται να ισχυριστούν πως τόσο άχρηστο πολιτικό προσωπικό, συντεταγμένο στην ίδια περίοδο, δεν είχε ποτέ, αυτός ο τόπος. Είχε και κάποιες εκφάνσεις, ίσως γιατί αξιοποιούσε κάποιες εκ των ευκαιριών, που από μόνες τους ερχόταν μπροστά του… Το σήμερα πάντως είναι τόσο απογοητευτικό, για να λέμε με χαρακτηριστικά άνεση: «δεν πάει άλλο»!
Και η ώρα του λογαριασμού…
-Πόσα θα χαθούν ακόμη;
Ο αγώνας δεν πρέπει να βλέπει το χαμένο έδαφος, που αρχικά ήταν στόχος να καλυφθεί, ευνοούσης και της πολιτικής συγκυρίας. Να μην χαθούν και τα κεκτημένα ή καλύτερα αυτά, που καλλιεργούν την αυταπάτη ότι σ’ αυτή την πόλη κάτι υπάρχει και κάτι λειτουργεί…
Δυό μεγάλα θέματα απασχολούν την τοπική κοινωνία, η οποία δείχνει να «πήγαινε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη».
Οι πανεπιστημιακές σχολές που θα ερχόταν στην Άρτα και το στρατόπεδο που θα αναβαθμιζόταν, γιατί υπήρχαν οι δυνατότητες, αυτά να γίνουν και η Άρτα να κοιτάζει το μέλλον με αισιοδοξία. Αυτή την αισιοδοξία που καλλιέργησε η εξαγγελία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, για την ίδρυση της Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα, με την συμπλήρωση ότι το ΤΕΙ Ηπείρου, συνενώνεται με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και πως μέσα απ’ αυτή την διαδικασία, θα προέκυπταν και άλλες πανεπιστημιακές σχολές στην Άρτα…
Αυτά συνέβαιναν περί τον περασμένο Σεπτέμβριο, γιατί τώρα, οι ταγοί του τόπου, βλέπουν μπροστά μας, να μετακινείται η ελπίδα και η αισιοδοξία της Άρτας προς τα Γιάννενα και κοιτάζουν το δάχτυλο, που τις δείχνει…
Το στρατόπεδο της Άρτας, έλεγαν οι κύριοι εκπρόσωποι, θα αναβαθμιστεί γιατί τώρα το αίτημα αυτό  το ευνοεί η πολιτική συγκυρία. Αυτή που περιγράφεται στον πρόλογο του σημειώματος και αποτελεί και την βάση της παρούσης ανάλυσης… Εδώ παρατηρείται η κορύφωση της πλάκας, που κάνουν οι διάφοροι της κεντρικής εξουσίας, με τα στελέχη(!) της τοπικής κοινωνίας. Επισκέφτηκε το ΚΕΝ Άρτας, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού Αλκ. Στεφανής, διαπίστωσε ότι λειτουργεί άψογα και την επόμενη ημέρα, έκανε την επίσημη ανακοίνωση για το κλείσιμο. Μαζί με τα ΚΕΝ κάποιων άλλων πόλεων… Με την υποσημείωση, ότι το Κέντρο Υποδοχής πο τώρα θεσμοθετείται θα πάει στα Γιάννενα!
Δύο στα δύο!  Σε τέτοιες περιπτώσεις, κάποιοι εκδηλωτικοί παράγοντες έλεγαν «κι άλλη π…» και το επαναλάμβαναν, για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της ήττας! Δύο στα δύο…  Στα πιο καθοριστικά, αυτά που μπορούν ν’ αποτελούν και το στοιχείο του απολογισμού, για τους ανεκδιήγητους τύπους, που δηλώνουν εκπρόσωποι του λαού και έχουν την έγνοια για την προκοπή του τόπου… Έπρεπε ήδη να έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης!
Η κατάρρευση της αυταπάτης, η οποία μπορούσε να μην έχει προκύψει, αν στο γενικό που περιγράφει ο πρόλογος, την κυβερνητική ισχύ δηλαδή, είχε προστεθεί και το ειδικό που αφορά στην τοπική εκπροσώπηση. Αν αυτοί που την αποτελούν, είχαν το ελάχιστο τσαγανό. Να αντιτεθούν στα σχέδια, έστω και για την τιμή των όπλων, αν τώρα δεν μπορεί να γίνει κάτι καθοριστικό…
Αν είχαν συναντηθεί έστω και μια φορά, όλοι μαζί, για να διαπιστώσουν αν υπάρχει η διάθεση να συνεργαστούν για το καλό του τόπου και ν' αφήσουν πίσω τις μικρότητες που τους χαρακτηρίζουν και δεν χαρακτηρίζουν ανάλογες μικρότητες, ούτε τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου. Ούτε κι αυτό το απλό δεν είναι να κάνουν.

 

[ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Δείτε την αντιπαράθεση Τσιρογιάννη και Ψαθά, για το ποιός πρέπει να πάρει το στρατόπεδο Παπακώστα, την στιγμή που εμφανώς το αίτημα ν' αποκτήσει η πόλη διοικητήριο, θεωρείται πρώτο σήμερα για την Άρτα].

 

-Τι να περιμένεις όμως απ’ τους παράγοντες του τύπου Τσιρογιάννη;
Ο αρχηγός του ΓΕΣ, υπό τους ήχους των χειροκροτημάτων κάποιων αποστράτων, προσπαθούσε να τον υποψιάσει, για το τραγικό που θ΄ ακολουθούσε και αυτός ζητούσε κάποια τετραγωνικά μέτρα γης, για να παρκάρουν τα αυτοκίνητα στην άνω πόλη!
Η κατάρρευση της αυταπάτης, ήρθε πολύ πιο νωρίς απ’ όσο κάποιοι ψύχραιμοι αναλυτές, την ανέμεναν!
-Πρέπει να συμβιβαστούμε μ’ αυτήν ή υπάρχει κάποια άλλη πρόταση;
Αν προκύψει, θα είναι καλοδεχούμενη…

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018 20:13

Πολυπαραγοντική αστάθεια…

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Η χώρα χωρίς ποτέ να έχει σταθεροποιηθεί οικονομικά εισέρχεται σε νέα πολυπαραγοντική αστάθεια χωρίς καμία βεβαιότητα.
 Η «Λυδία λίθος» που αποκάλυψε πως «ο βασιλιάς είναι γυμνός» αποδείχτηκε το «Σκοπιανό». Αλλά, σε κάθε περίπτωση τα προβλήματα προϋπήρχαν:

 

-Τον Αύγουστο λήγει και το 3ο μνημόνιο και μετά από 9 χρόνια κρίσης ουδεμία σταθερά υπάρχει σε οικονομικό επίπεδο. Οι τράπεζες μοιάζουν ετοιμόρροπες, εκτός μνημονίων η ΕΚΤ δεν θα τις δανείζει, οι καταθέσεις απουσιάζουν, τα capital control αποτελούν ανυπέρβλητο πρόβλημα.
-Ο κ.Τσίπρας εξαγγέλλει «έξοδο» από τα μνημόνια για να διαμορφώσει το πολιτικό του ακροατήριο αλλά, όλα δείχνουν ότι το 2015 δεν είναι και τόσο παρελθόν. Και αυτό καθώς (και τότε) η κυβέρνηση έταζε… σκίσιμο των μνημονίων αλλά, στο τέλος υπέγραψε και άλλο, με δυσθεώρητα πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022, με παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, με μείωση έως 18% των παλαιών συντάξεων ακόμη και των 500 ευρώ, με αφορολόγητο στα 5.885 ευρώ κ.α.
-Ταυτόχρονα έρχονται οι μαζικούς πλειστηριασμούς ακινήτων με ανατροπή μάλιστα των δεδομένων τα(ου πλέγματος προστασίας της α’ κατοικίας-Νόμος Κατσέλη). Κάτι που κονιορτοποιεί την εκλογική συμμαχία (των χρεωμένων) του ΣΥΡΙΖΑ το 2015…

Σε αυτό το περιβάλλον η ονομασία του κράτους των Σκοπίων ανέδειξε νέα δεδομένα:

 

1. Στο εθνικό θέμα της ονομασίας της FYROM δεν υφίσταται κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η «αρχή της δεδηλωμένης» κατέρρευσε, το υπουργικό συμβούλιο δεν θα αποφασίσει και δεν θα εισηγηθεί στη Βουλή. Τα δύο κόμματα της κυβερνητικής πλειοψηφίας σε ένα εθνικό θέμα έχουν διαμετρικά αντίθετες θέσεις κα στην Βουλή δεν υπάρχουν (πάντα) αλά καρτ πλειοψηφίες… Βεβαίως, το θέμα θα πάει τελικά στο κοινοβούλιο αλλά, με τι εισήγηση εκ μέρους της κυβέρνησης; Γιατί η εξωτερική πολική - και η διπλωματία- δεν ασκείται από τη Βουλή παρά από την εκτελεστική εξουσία.
2. Ο κ.Τσίπρας δεν είναι αήττητος και στη Βουλή δεν διαθέτει -εμφανώς πλέον-την δεδηλωμένη. Όχι μόνο λόγω τους κυβερνητικού εταίρου που δύσκολα μπορεί να προχωρήσει σε μια νέα «κωλοτούμπα» για το θέμα της Μακεδονίας αλλά, γιατί και δικοί του βουλευτές  (Μπόλαρης κ.α.) αμφισβητούν την κυβερνητική ζέση πάνω σε ένα θέμα της ονομασίας. Όπου μόνο η ελληνική πλευρά προσφέρει υποχωρήσεις (σ.σ. δεδομένου ότι ο πρωθυπουργός της γείτονας δεν έχει καν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία να προώθηση τις αναγκαίες αλλαγές στο Σύνταγμα των Σκοπίων για την ονομασία, την εθνότητα και τον αλυτρωτισμό).
3. Η αξιωματική αντιπολίτευση αποδείχτηκε «φτερό στον... μακεδονικό άνεμο» με το που έγινε το συλλαλητήριο. Ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός Κ.Καραμανλής, και  υπερασπιστής της σύνθετης ονομασίας (Βουκουρέστι 2007), ανέκρουσε πρύμναν και δηλώνει πως (δήθεν) τώρα είναι ευνοϊκότερες οι συνθήκες και ότι η χώρα πρέπει να εμμείνει σε κάτι περισσότερο έναντι της FYROM…
4. Ο περιθωριακός κατακερματισμός στην δεξιά της… δεξιάς μπορεί να ανασυνταχθεί αποσπώντας εκλογείς τόσο από την ΝΔ όσο και από την Χρυσή Αυγή –κονιορτοποιώντας σε κάθε περίπτωση τους ΑΝΕΛ-υπέρ κάτι πιο… δυναμικού (φευ!)
5. Η ηγεσία της εκκλησίας απέκτησε πρόβλημα και οι λεγόμενοι «ακραίοι» μπορεί να αυτονομηθούν ευχερέστερα πλέον…
6. Κυρίως όμως το πρόβλημα είναι οι...  εκλογές που άρχισαν να μυρίζουν. Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να κόψει τις συντάξεις τον προσεχή Δεκέμβριο (και, πιθανότατα, να κατεβάσει το αφορολόγητο μισθωτών αι συνταξιούχων). Και ύθστερα να εμφανιστεί ενώπιον των ψηφοφόρων (εκλογές το 2019).

Αυτό το νιώθουν οι βουλευτές της πλειοψηφίας. Όπως καταλαβαίνουν και τι υποδοχή θα έχουν από τους πολίτες. Όταν, μάλιστα, από τους 145 (με την κ.Μεγαλοοικονόμου παρακαλώ…) είναι ζήτημα εάν εκλεγούν εκ νέου οι 40 (και εν συνόλω περί τους 60 με τους νέους …).

 

Και εδώ τίθεται ένα θέμα ταυτότητας και προοπτικής του κυβερνητικού κόμματος: Μπορεί να πείσει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι παραμένει κόμμα αμφισβήτησης μετά από 3,5 χρόνια (το προσεχές καλοκαίρι) στην εξουσία προκειμένου να αναζητήσει ζωτικό χώρο στ’ αριστερά του;  Ή αποτελεί κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας και πρέπει να ενσωματωθεί πλήρως στον… ρεφορμισμό; Επ αυτών, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γ.Χουλιαράκης θεωρεί αναγκαία τα μνημόνια, η οικονομία είχε ανάγκη δραστικών παρεμβάσεων παραδέχτηκε. Μάλιστα, ανησυχεί ο αρμόδιος υπουργός, μήπως -καθώς εισερχόμαστε σε εκλογική περίοδο- δεν τηρηθούν οι προβλέψεις λιτότητας του προϋπολογισμού (που, κατά τ’ άλλα, «μας επέβαλαν οι δανειστές και δεν ήταν στις προτεραιότητές μας»). Φοβάται ο υπουργός μήπως ξεκινήσει η χαλάρωση, οι παροχές, η διασπάθιση πόρων… Μάλιστα, αν και πολύ προσεκτικά, ο κ.Χουλιαράκης έθεσε και θέμα απλής αναλογικής. Προειδοποιώντας για αλλεπάλληλες (σ.σ. καταστροφικές δηλαδή για την οικονομία με βάσει τις επισημάνσεις του που προαναφέραμε) λόγω μη επίτευξης κυβερνητικής πλειοψηφίας…
 Είναι προφανές ότι χωρίς οικονομική σταθερότητα και προοπτική βελτίωσης της καθημερινότητας του πολίτη καμία σταθερά δεν υφίσταται. Τα κόμματα μοιάζουν ηττημένα σύνολα χωρίς συνεκτικό ιστό και το εκλογικό σώμα έχει την τάση να (συμ)περιφέρεται τιμωρητικά.
 Μόνο μια σαφής και ρεαλιστική πολιτική δέσμευση από φερέγγυα πρόσωπα και συνεπείς κομματικούς φορείς, μια ανατρεπτική ανασύνθεση του προοδευτικού τόξου με τον καταλυτικό ρόλο που καλείται να παίξει η Κεντροαριστερά μπορεί να συγκινήσει, κινητοποιήσει και να αποδειχθεί δημιουργική για την κοινωνία μας.

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Αν στην πολιτική και το δημόσιο λόγο πρέπει να υπάρχουν η λογική αποτελεσματικότητα) και η ηθική (στο βαθμό που άλλοι διαχειρίζονται ζητήματα κατά-δικά μας), από την χώρα μας απουσιάζουν εντελώς και τα δύο. (Και φοβάμαι όχι μόνο στην πλευρά της κυβέρνησης).
 Δεν πρόκειται για ηθικολογία αλλά για απλή αλήθεια: χωρίς ηθική δεν μπορεί να ασκηθεί καμία υπόθεση στο όνομά μας (στο όνομα του Λαού). Και χωρίς λογική αυτή η διαχείριση δεν φέρει αποτελέσματα. Οπότε τίθεται θέμα νομιμότητας και νομιμοποίησης της εξουσίας.
 Αφορμή για το σημερινό άρθρο αποτελεί η διεύρυνση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, τα κακά μαντάτα από τη Φραγκφούρτη και η τακτική όλα στα μίξερ εσωτερικά. Σε σημείο να μην βγάζεις συμπέρασμα ενόσω τα προβλήματα αυξάνονται . (Αν και στο τέλος το μίξερ μπορεί να βγάλει μακεδονική σαλάτα…)
Γιατί εν τέλει, τι «ενίσχυση» είναι αυτή που προσέφερε η κ.Μεγαλοοικονόμου που «έκλεισε» θέση στον ΣΥΡΙΖΑ; Η κυβέρνηση είχε αριθμητικό πρόβλημα (να περάσει συμφωνίες και αναγκαίες μεταρρυθμίσεις από τη Βουλή) ή έχει μεγάλο και εντεινόμενο πρόβλημα επαφής με την κοινωνία, αποτελεσματικότητας και συνοχής των πολιτικών –που άλλοι της υπαγορεύουν και η ίδια απλώς ασκεί. Γιατί, είναι ολοφάνερο, το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει ένα συνεκτικό σχέδιο οικονομικής και κοινωνικής ανόρθωσης.
Έτσι, η κ. Μεγαλοοικονόμου, χωρίς να αιτιολογήσει τη στάση της, χωρίς να προσφέρει εξηγήσεις στους ψηφοφόρους που την ανέδειξαν, χωρίς  ίχνος ηθικής δηλαδή, έσπευσε να πλαισιώσει την πλειοψηφία υπολογίζοντας στην διακράτηση της βουλευτικής έδρας στον Πειραιά και μετά τις επόμενες εκλογές…
Και ο ΣΥΡΙΖΑ, διαπραγματευόμενος σιωπηρά με τον Π.Καμένο, στέλνει μήνυμα… συνέχειας και αριθμητικής πληρότητας (δεδηλωμένη) χωρίς τους ΑΝΕΛ και τους «μακεδονομάχους» του (άμα λάχει να πούμε)…
 Τουλάχιστον κατά το α’ μνημόνιο πολλοί βουλευτές της πλειοψηφίας τότε (ΠΑΣΟΚ) παραιτήθηκαν έχοντας πολιτικό, ηθικό και κοινωνικό πρόβλημα. Όπως ο ημέτερος (Νομός Άρτας) και συνεπής Π.Στασινός. (Όχι ότι δεν υπήρξαν βεβαίως και οι ιδιοτελείς τους οποίους σήμερα αποκαλύπτει η σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ή η στελέχωση της Δημόσιας Διοίκησης…).
 Τώρα, μετά από μόλις έξι χρόνια μνημονίων, η ηθική αντιστράφηκε,  η ωμότητα καθιερώθηκε: προέχει η επιβίωση, η αναπαραγωγή, η καλοπέραση των εκπροσώπων, ενόσω ο λαός έχει βυθιστεί στην απόγνωση και την περιθωριοποίηση….
 Αλλά, μήπως είμαστε σε καλύτερη μοίρα ως προς την αποτελεσματικότητα;
Σας είχε ενημερώσει αυτή η στήλη από τις 28 /12/2017  (http://www.gnomiartas.gr/apopseis/item/11848-megas) για το δυσεπίλυτο θέμα των τραπεζών και της πραγματικής οικονομίας. Ειδικά εάν βγαίναμε στις αγορές χωρίς προστατευτικό δίχτυ. Γράφαμε τότε: «….για να μπορεί να δέχεται η ΕΚΤ τα ελληνικά ομόλογα -που διατηρούν οι τράπεζες- ως εγγύηση για την παροχή ρευστότητας με (σχεδόν) μηδενικό επιτόκιο θα πρέπει το χρέος να κριθεί βιώσιμο. Τώρα η κεντρική τράπεζα (ΕΚΤ) χρησιμοποιεί το περίφημο  weiver, δηλαδή την κατ’ εξαίρεση αποδοχή των ομόλογων καθώς η χώρα μας είναι σε πρόγραμμα-μνημόνιο… Τον προσεχή Αύγουστο δεν θα είμαστε σε πρόγραμμα…. Κατά συνέπεια, οι εμπορικές (ελληνικές) τράπεζες θα πρέπει να επανέλθουν στον περίφημο ELA. Δηλαδή θα δανείζονται με υψηλά επιτόκια, θα χρηματοδοτούν (όσο χρηματοδοτούν) την ελληνική οικονομά με ακόμη πιο υψηλό κόστος και, αντίο χαμένη ανταγωνιστικότητα… Αυτό σημαίνει ότι ο ELA θα ξαναπετάξει στα 120 δις ευρώ όπως τον α’ εξάμηνο του 2015, από περίπου 50 δις σήμερα…»
 Και τι είπαν ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Μπενουά Κερέ και η επικεφαλής του SSM (Εποπτική Αρχής Τραπεζών) Ντανιέλ Νουί προχθές στον Στουρνάρα και τους Έλληνες τραπεζίτες που επισκέφθηκαν την Φραγκφούρτη; «Οπωσδήποτε (κάποιας μορφής) πρόγραμμα για μετά τον Αύγουστο του 2018». Γιατί, διαφορετικά, δεν θα υπάρχει ενεχυριάση (κρατικών) ομολόγων για παροχή ρευστότητας.
 Αυτό το μήνυμα, συν δύο ακόμη παροτρύνσεις:

 

1. Πλειστηριασμοί παντού εκτός απ όσους είναι υπό την προστασία του Νόμου Κατσέλη (λήγει στις 31/12/2018)/ Επ΄αυτού η ελληνική πλευρά αντέτεινε ότι θα καταρρεύσουν οι αξίες των ακινήτων (υποθηκών) άρα, οι τράπεζες θα υποχρεωθούν σε νέα ανακεφαλαιοποίηση και (επιμένει η ΕΚΤ)
2.Ναι, να γίνει και νέα ανακεφαλαιοποίηση  τόσο λόγω πλειστηριασμών όσο και ως αποτέλεσμα των stress test. Έστω και εάν χρειαστούν λίγα δις ακόμη…

 

Αλλά, εάν γίνουν μαζικοί πλειστηριασμοί, πέραν της νέας οικονομικής και κοινωνικής ζημιάς από τις δυσοίωνες εξελίξεις που περιγράφει η Φραγκφούρτη, σε πολιτικό-κομματικό επίπεδο η κυβέρνηση θα χάσει την εκλογική βάση των «χρεωμένων νοικοκυριών» που ακολούθησαν το 2015 τις διακηρύξεις  περί σεισάχθειας. Και το «αφήγημα» περί «καθαρής εξόδου» θα στραπατσαριστεί…
 Αλλά, αυτό δεν φαίνεται να σημαίνει πολλά για τους κυβερνώντες. Αν είναι να «περπατήσει» το πολιτικό-εκλογικό τους σχέδιο, ας καταστραφούν οι τράπεζες, ας μην χρηματοδοτηθεί η οικονομία, ας επανέλθουμε σε συνθήκες α’ εξαμήνου του 2015
 Οπότε οι προσεταιρισμοί και οι μεταγραφές βουλευτών θα συνεχίσει σαν μια νέα «ηθική» της εξουσίας που δεν έχει αρχές και  σχέδιο, ενόσω οι επικεφαλής θα συνεχίζουν να διατυπώνουν νόθες προτάσεις δήθεν διεξόδου και κοινωνικής ανόρθωσης…

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 21:36

Μπορεί να αλλάξει η Άρτα;

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

 

Πολλά λέγονται και γράφονται κατά καιρούς για τις δυνατότητες που έχει η περιοχή της Άρτας για ανάπτυξη σε πολλούς τομείς. Σε αυτό το δημόσιο διάλογο συμβάλλει και το ακόλουθο κείμενο, παρά τις κατά καιρούς επισημάνσεις διαφόρων φίλων που κινούνται στη λογική, «και ποιος ενδιαφέρεται;» ή «τι θέλεις και γράφεις, θα γίνει κάτι;». Όντως μπορεί ελάχιστοι να ενδιαφέρονται και να διαβάζουν τις κατά καιρούς επισημάνσεις μου και ενδεχομένως και πολύ λίγοι να πιστεύουν ότι θα γίνει κάτι και θα εισακουστούν κάποιες προτάσεις. Και μόνο όμως το γεγονός ότι υπάρχουν, έστω ελάχιστοι, που θέλουν να πιστεύουν πως μπορεί να αλλάξει η περιοχή, οφείλουν όσοι έχουν δημόσιο λόγο, να καταθέτουν διάφορες προτάσεις. Σε αυτή τη γραμμή, θα συνεχίσει και σήμερα η στήλη να αναδεικνύει προτάσεις για το μέλλον της Άρτας και όποιος θέλει ας διαβάσει και ας προβληματιστεί. Οφείλουμε να συζητήσουμε κάποια στιγμή για το στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης της Άρτας που πρέπει να οριστεί κεντρική στρατηγική επιλογή για την περιοχή μας, με στόχο τη μετεξέλιξή της σε ανταγωνιστική, δηµιουργική, ανοικτή και βιώσιµη πόλη, η οποία θα προσελκύει επιχειρήσεις, επισκέπτες και ανθρώπινο δυναµικό, θα αναπτύσσει νέες εξειδικεύσεις σε δυναµικούς τοµείς, θα διαθέτει µια διαφοροποιηµένη παραγωγική βάση, η οποία θα δημιουργεί ικανοποιητικά εισοδήµατα και θέσεις εργασίας, θα προσφέρει υψηλή ποιότητα περιβάλλοντος και διαβίωσης στους κατοίκους της και θα διαθέτει ένα πλέγµα κοινωνικής προστασίας για τις ευπαθείς οµάδες.
Το στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης της Άρτας πρέπει να είναι προσαρµοσµένο στα δεδοµένα, τις ανάγκες και τις δυνατότητες της πόλης. Για τον λόγο αυτό: α) Η πόλη θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της όταν παράγει προϊόντα και υπηρεσίες τα οποία δεν εκτοπίζονται από την τοπική αγορά και έχουν υψηλό και αύξοντα βαθµό διείσδυσης στην περιφερειακή, εθνική και διεθνή αγορά. β) Θα εξελιχθεί σε µια δηµιουργική και ανοικτή Ευρωπαϊκή πόλη όταν αποκτήσει νέες υποδοµές και αναπτύξει ένα εύρος από σύγχρονες οικονοµικές δραστηριότητες. γ) Όταν µάθει να διαχειρίζεται την αλλαγή και το καινούργιο που συνεχώς γεννιέται µε τρόπο που να αναδεικνύει τις ευκαιρίες και όχι τις απειλές. δ) Όταν αναπτύξει µια δυναµική επιστηµονική βάση, διαµορφώσει σχέσεις και συµµετέχει σε δίκτυα οικονοµικών, επιστηµονικών, πολιτιστικών, και άλλων συνεργασιών µε όσο το δυνατόν περισσότερες πόλεις στο άµεσο περιφερειακό και το ευρύτερο εθνικό και διεθνές περιβάλλον της. Επί της ουσίας, η πόλη μας θα γίνει ελκυστική και βιώσιµη όταν προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής, εργασίας και µετακίνησης στους κατοίκους της, περισσότερες ευκαιρίες αναψυχής και πολιτισµού και καλύτερες υπηρεσίες στους επισκέπτες της.
Με βάση την παραπάνω στρατηγική οι στόχοι ανάπτυξης της πόλης πρέπει να είναι: α) Ενίσχυση της ποιότητας ζωής, των υποδοµών, του περιβάλλοντος, της αισθητικής και της ταυτότητας της πόλης. β) Ενίσχυση της ποιότητας του ανθρώπινου δυναµικού και διαµόρφωση ενός ισχυρού επιστηµονικού-ερευνητικού πόλου ανάπτυξης µε κέντρο τα νέα τμήματα του Πανεπιστημίου Ηπείρου στην Άρτα που πρέπει να αποτελεί τη νέα ατμομηχανή της γνώσης. γ) Κοινωνική συνοχή και προστασία ευπαθών κοινωνικών ομάδων με δημοτικές δράσεις. δ) Ανάπτυξη του τουρισµού της πόλης και διεύρυνση των δυνατοτήτων αναψυχής µε την αξιοποίηση των ευκαιριών που παρέχει η ιστορία, η µυθολογία, ο πολιτισµός, το Πανεπιστήµιο, τα συνέδρια, ο αθλητισµός και το φυσικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής. ε) Ενίσχυση της παραγωγικής ταυτότητας της πόλης και ανάπτυξη δραστηριοτήτων µε έµφαση στη γνώση, την καινοτοµία, την ποιότητα και την εξωστρέφεια του παραγωγικού δυναµικού. στ) Αξιοποίηση των δυνατοτήτων οικονοµικής ολοκλήρωσης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο και διαµόρφωση των συνθηκών για την ανάδειξη της πόλης σε κύριο συστατικό ως βασικού πόλου ανάπτυξης της περιφέρειας.
Οι στόχοι αυτοί αποτελούν στην ουσία έξι διακριτές ενότητες παρέµβασης, οι οποίες επιδιώκουν ένα κεντρικό στόχο και περιλαµβάνουν ένα σύνολο δράσεων και πολιτικών. Οι παρεµβάσεις αυτές θα συµβάλλουν στην επίτευξη του αναπτυξιακού οράµατος της πόλης µέσα από µια ποικιλία διαδροµών.
Ο πρώτος στόχος του ∆ήµου Αρταίων πρέπει να αφορά µια σειρά από ρυθµίσεις και παρεµβάσεις στις υποδοµές της πόλης, οι οποίες είναι σηµαντικές για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, του αστικού περιβάλλοντος, της αισθητικής και της ταυτότητας της πόλης.
Με βάση τις παραπάνω επισημάνσεις, μπορεί κάλλιστα να απαντηθεί το ερώτημα: «Μπορεί να αλλάξει η Άρτα;». Είναι προφανές ότι μπορεί να αλλάξουν άμεσα καταστάσεις που θα δώσουν μια άλλη ώθηση στην πόλη, ώστε να κάνει την απαιτούμενη μετάβαση στη νέα εποχή, μέσα από δράσεις, πολιτικές και έργα προσαρμοσμένα στις ανάγκες των καιρών.
Τα υπόλοιπα σε νέο σημείωμα…

Σελίδα 1 από 70

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12622187
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1645
30722
83198

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 118 επισκέπτες και κανένα μέλος