A+ R A-
22 Σεπτεμβρίου 2018
Τετάρτη, 04 Ιανουαρίου 2017 21:18

Μια ζωή ακόμη

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Άραγε πότε σταματά να γράφει ένας συγγραφέας; Αναρωτιέται ο συγγραφέας Θοδωρής Καλλιφατίδης στο νέο του βιβλίο Μια ζωή ακόμα από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης.  Όταν οι λέξεις πλέον δεν τον υποστηρίζουν; Όταν οι νύχτες του γίνονται βαριές, ασήκωτες και άγρυπνες. Όταν γνωρίζεις με τη συνέπεια του καλλιτέχνη που τον διακατέχει πως πρέπει να δίνεις σήμερα αυτό που έδωσες και χθές. Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης ξαναεπισκέφτεται την Ελλάδα της κρίσης το Σεπτέμβρη του 2015.Οι μουριές της πλατείας Γκύζη που μεγάλωσε συνεχίζουν να θροΐζουν με τον ίδιο τρόπο ακόμη και αν θα περάσουν χρόνια. Η μετανάστευση που ζεί τόσο στη Σουηδία όσο και στην ψυχή του, την περιγράφει ως μερική αυτοκτονία. Δεν πεθαίνεις όπως λέει ο ίδιος αλλά πεθαίνουν μέσα σου πολλά, μεταξύ των άλλων και η γλώσσα σου. Μόνο το Αντιλεξικό του Βοσταντζόγλου τον κρατά, όπως συγκρατεί και μας από την κατρακύλα….  Ακόμη και όταν η Ελλάδα σε προδίδει αρχικά στην παιδική σου ηλικία μέσα στις σελίδες του δούλοι και αφέντες- από τα πρώτα βιβλία του συγγραφέα και τώρα στην εποχή που οι δάσκαλοι και οι γιατροί γίνονται επιχειρηματίες οι μαθητές και ασθενείς πελάτες…. όταν το μυαλό ανοίγει σαν καρπούζι και η καρδιά σφίγγεται σαν σαλιγκάρι.
Πάντα για την Ελλάδα παρατηρεί εύστοχα ή φτώχια ήταν παλιά συντρόφισσα αλλά όχι η εξαθλίωση…. τώρα τη ζούμε σαν μια απειλή…. καθημερινός αέρας… Οι πρόσφυγες και η στάση της Ευρώπης μέσα από ένα έμπειρο μάτι παλιού και νέου πρόσφυγα  που περιγράφει σοφά πως οι δημοκρατικές ελευθερίες εμπεριέχουν την αυτοκαταστροφή τους. Με δημοκρατικές διαδικασίες μπορεί να επιβληθεί η δικτατορία και η τυραννία. Όσο πιο μεγάλη αρχή εξυπηρετούν τόσο πιο εύκολα μπορεί ν΄ ανατραπεί και η αρχή και να γίνει ή να σημάνει το τέλος. Ένας πολιτισμός παρατηρεί με φιλοσοφικό στοχασμό και διάθεση, δεν κρίνεται μόνο από τις ελευθερίες που παίρνει αλλά κι από κείνες που δεν παίρνει. Υπάρχουν πράγματα που δεν απαγορεύονται, αλλά αυτό δε σημαίνει πως επιτρέπονται. Παγκοσμιοποίηση σημαίνει  πως το διεθνές κεφάλαιο μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει, όταν θέλει κι όπου θέλει, έγινε πλέον η νέα μας κοσμοθεωρία με πολλούς και ικανότατους απολογητές.
Τι να γράψεις όταν οι μνήμες σου σ΄ εγκαταλείπουν πια; Όταν εκλείπουν τα χέρια που θα σου δώσουν, θα σε στηρίξουν, θα σε σηκώσουν… Είμαστε εμείς η τραγωδία από τον πρώτο έως τον τελευταίο στίχο…. Είναι το πρώτο κείμενο του συγγραφέα που μετά από πενήντα χρόνια το γράφει κατευθείαν στη γλώσσα που του χαρίστηκε, την ελληνική η μόνη πατρίδα που δεν τον πλήγωσε η μόνη πατρίδα που του απέμεινε.
Αν ξέρεις τι θέλεις να πείς, αυτό μπορεί να ειπωθεί σε όλες τις γλώσσες που ξέρεις, σε όλες τις γλώσσες μπορείς να σιωπήσεις. Αλλά αν δεν έχεις τίποτα να πείς ,το λές καλύτερα στη μητρική σου γλώσσα…. Για μας που αισθανόμαστε μετανάστες στην ίδια μας την πατρίδα αυτή η σιωπή είναι λυτρωτική είναι η συγκίνηση μιας καθαρής ψυχής που βλέπει τα πράγματα καθαρά και με διαύγεια. Πόσες τέτοιες ψυχές έμειναν πιά;
Το βιβλίο του Θοδωρή Καλλιφατίδη-Μια ζωή ακόμα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης.

 

sxismenou-katerina-nea-00-a

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13728293
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
4665
28778
125532

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 56 επισκέπτες και κανένα μέλος