A+ R A-
23 Ιουνίου 2018
ΝΕΟΙ ΤΙΤΛΟΙ
Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018 09:20

Υπάρχει ζωή μετά την Νοvartis, τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη…

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

 

Ο Τσίπρας, εφαρμόζοντας πιστά τα πιο ακραία μέτρα των δανειστών, τέτοια που δεν διανοήθηκε ούτε ο Στουρνάρας από κοινού με τον Άδωνη Γεωργιάδη, «κουράστηκε» και πάει να το… εγκαταλείψει. Κάτι σαν τον Σαμαρά μετά την ήττα των ευρωεκλογών του 2014 και την αδυναμία συγκρότησης προεδρικής πλειοψηφίας 180 εδρών στη Βουλή.
Λογικό! Παντού όπου επεμβαίνει το ΔΝΤ το πολιτικό σύστημα ανασκολοπίζεται. Πρόσθετα, ο Τσίπρας φοβάται ότι θα ταυτιστεί με το «παλαιό», εκεί που το «νέο» ήταν το μόνο που τον κρατούσε δημοσκοπικά κοντά στο 20%. Γιατί, τόσο ως προς τα μέτρα και τις περικοπές λιτότητας όσο και για τις επεμβάσεις στην δικαιοσύνη, την καταπάτηση των θεσμών και την πολιτική αγυρτεία, ο πρωθυπουργός κατέχει… master παλαιοκομματισμού.
Ο πρωθυπουργός βρήκε εσχάτως τρεις ευκαιρίες να ξεχωρίσει από το «παλαιό», όντως μέρος ενός αποτυχημένου συστήματος με το οποίο ταυτίστηκε επικίνδυνα, χάνοντας ακόμη και την προσωπική του ισορροπία. Πλην όμως εξακολουθεί να φέρεται σαν ένας περιθωριακός πολιτικός προβοκάτορας. Σε σημείο που να τον ξεπερνά η ίδια η ζωή.
1.Με την Νοvartis θεώρησε ότι έχει στα χέρια του τον τρόπο να επαναφέρει τις «αμαρτίες» του «παλαιού συστήματος». Αλλά, είτε το θέμα δεν είναι τόσο «δεμένο», οπότε απαιτήθηκε η εμπλοκή του ιδίου προκειμένου να φέρει κομματικό ισοδύναμο (κέρδος) , είτε το αρχηγικό μόρφωμα που κατοικοεδρεύει στου Μαξίμου θέλει ανά πάσα στιγμή να επιβεβαιώσει την «ανωτερότητα, την μορφή, το απαράμιλλο σθένους του μεγάλου τιμονιέρη». (Κανονικοί κομουνιστές παλαιάς κοπής δηλαδή). Έτσι, τα πάντα στην υπόθεση της  Νοvartis εμφανίζονται. από το ίδιο το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου, ότι πηγάζουν από τον πρωθυπουργό που κινεί τα νήματα. Γιατί, εάν το σκάνδαλο και η εμπλοκή των πολιτικών προσώπων ήταν «δεμένο» και ο πρωθυπουργός συνετός, θα άφηνε την δικαιοσύνη να αναδείξει το «σάπιο» του παλαιού και, συνειρμικά και αναπόδραστα, ο ίδιος θα έδειχνε ότι εκφράζει το «νέο».
2.Με το «Σκοπιανό»  θέλησε να θυμίσει ότι είναι αριστερός. (Αν και τα χατίρια των αμερικανών στην περιοχή κάνει και αναμένει ανταλλάγματα με στοιχεία σκανδάλων…) Τώρα δηλώνει «όχι εθνικιστής» άρα, διαχωρίζει την θέση του από τον ομόσταυλο του Καμένο στο θέμα του ονόματος. Η ονομασία της γείτονος, εξάλλου, ήταν προϊόν του «πανσλαβισμού» που εφήρμοσε η Ρωσία με την εγκαθίδρυση «σοσιαλισμού σε ένα κράτος». Άντε σε ένα ευρύτερο εθνοτικό σύνολο (Σλάβοι). Ουρά της «βαλκανικής ομοσπονδίας» της Κομιντέρν ήταν,  θέση του πρώιμου ΚΚΕ πριν 80 ή 100 χρόνια αποτέλεσε. Πολλοί μειονοτικοί της Μακεδονίας στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού πολέμησαν και κατέληξαν φυγάδες στις πρώην «σοβιετικές δημοκρατίες» (και σήμερα είναι οι πιο φανατικοί εχθροί της Ελλάδας από την Αυστραλία και τον Καναδά). Αλλά, και στο εθνικό αυτό θέμα δεν φέρθηκε σαν ηγέτης και πρωθυπουργός αλλά, σαν επικεφαλής μικρής θορυβούσας παράταξης που επιχειρεί τον σαματά καθώς τελείωσαν τα επιχειρήματα. Και στην ουσία προωθείται καθαρά διπλή ονομασία για τα Σκόπια. Ο Τσίπρας έχασε τον momentum της λύσης όχι μόνο γιατί απέφυγε να εμπλέξει και την αντιπολίτευση στη λύση του θέματος αλλά, πήγε δια του προβλήματος (όπως και με το σκάνδαλο της Novartis) να κονιορτοποιήσει τη αντιπολίτευση (μείζονα και ελάσσονα).
3.Με την λήξη του γ’ μνημονίου και την διαρρύθμιση του χρέους θα μπορούσε να ισχυριστεί βασίμως: «οι άλλοι σας έφεραν τα μνημόνια, εγώ σας βγάζω». Όμως τώρα είναι πια αργά. Οι αγορές από «ταύροι» (bulls) έγιναν αρκούδες (bear). Η ευκαιρία του α’ εξαμήνου του 2015 χάθηκε και άφησε πολλές «ουρές» με σκληρά μέτρα. Τα χαμηλά επιτόκια εξαφανίζονται. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποσύρεται από τις αγορές κρατικών και ιδιωτικών τίτλων. Ο κρατικός δανεισμός όχι μόνο θα γίνεται όλο και πιο ακριβός αλλά, δεν θα πρέπει καν να θεωρείται δεδομένος. Για την διαρρύθμιση του χρέους η ευρωπαϊκή τρόικα απαιτεί συμφωνία με μέτρα (είδος μνημονίου χωρίς λεφτά). Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο πάει γα το 2020 (και σαφώς μετά τις ευρωεκλογές του 2019) οπότε, είναι «αναγκαίο» στην Ευρώπη το ΔΝΤ. Και το κυριότερο: ο μεγάλος κυβερνητικός συνασπισμός στη Γερμανία για τον οποίο τόσο… εργάστηκε  ο κ.Τσίπρας (έστειλε υποστηρικτικό τηλεγράφημα)αποδείχτηκε ασταθής, ενώ η Ιταλία την άνοιξε κινδυνεύει να μπει σε περιπέτειες (μετά τις εκλογές).
Θεέ μου! Ο κόσμος ξαναγίνεται παλαιός και το νέο μυρίζει τύρφη στα ελώδη τοπία της κομματικής ίντριγκας.
 Οι χειρισμοί της κυβέρνησης και τα «βαρίδια» δεν πρόκειται να φέρουν έναν ισχυρό δικομματισμό (νέου τύπου). Στα «άκρα» (κυριολεκτικά και ως προς το πολιτικό τόξο) θα μεταφερθεί η (άγονη) αντιπαράθεση.
 Μένει να ανασυγκροτηθεί το πραγματικά νέο επί υπαρκτών προβλημάτων και τολμηρών προτάσεων. Για την εθνική ανασυγκρότηση, το μέτωπό μας έναντι της Τουρκίας όπου στήνεται «θερμό επεισόδιο», την αποφυγή της διπλής ονομασίας στα Σκόπια που καταφανώς αποδέχεται το δίδυμο Τσίπρας-Κοτζιάς, την ρύθμιση του χρέους, την διάσωση των τραπεζών, την χρηματοδότηση της χώρας και της οικονομίας, την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την αποτροπή των ψηφισμένων σκληρών περικοπών στο ασφαλιστικό από 1/1/2019, ακόμη και για συντάξεις των 800 ή 600 ευρώ.
 Πιστέψτε με! Δεν ωφελεί να μιλάμε για πρόσωπα ή να παρελθοντολογούμε! Η προσωπική και πολιτική ηθική, αξία ανεκτίμητη τόσο σε ατομικό όσο και σε παραταξιακό επίπεδο, μπορεί να αποδειχτεί στους θεσμούς και τη δικαιοσύνη. Δεν αποδίδει η πολιτική να υποχωρεί έναντι των «σκανδάλων». Όλα γίνονται κονιορτός από ένα πύραυλο που «κατά λάθος» θα εκτοξευτεί από ένα οπλισμένο αεροπλάνο στο Αιγαίο, από ένα οικογενειακό δράμα, μια απόλυση, ένα δυσβάστακτο χρέος.
 Το νέο, εκτός από την ανανέωση των προσώπων απαιτεί και καθαρές θέσεις, σαφείς δεσμεύσεις.

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13309479
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2166
21248
77970

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 68 επισκέπτες και κανένα μέλος