A+ R A-
17 Αυγούστου 2018
Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018 09:19

Πολιτική ακτινογραφία στην έξοδο από τον μνημονιακό λαβύρινθο

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

 

Η έξοδος από τα Μνημόνια είναι πλέον ορατή, αν και υπάρχουν πολλά κενά για την επόμενη μέρα. Υπάρχουν όμως ορισμένα κρίσιμα στοιχεία: A) Η τέταρτη και τελική αξιολόγηση προχώρησε ομαλά. «Η γραμμή τερματισμού είναι ορατή». Όταν το δηλώνουν πολλοί θεσμικοί εκπρόσωποι των θεσμών, δεν χωρεί συζήτηση για το τι μέλλει γενέσθαι. Β) Νέος στόχος η «διατηρήσιμη ανάπτυξη». Η Τράπεζα της Ελλάδος προβλέπει ανάπτυξη 2,4% και 2,5% το 2018 και 2019 αντίστοιχα. Είναι αυτός ο στόχος εφικτός και εάν ναι, είναι διατηρήσιμο αυτό το ποσοστό ανάπτυξης; Όπως φαίνεται στα μακροοικονομικά μεγέθη, στις προβλέψεις των ξένων οίκων αξιολόγησης και τα δελτία των συστημικών τραπεζών ναι. Όμως, όσο και αν εμφανίζεται επίμονα στα χαρτιά, δεν κάνει την «εμφάνισή» της ούτε στα ταμεία των επαγγελματιών και των επιχειρήσεων ούτε στις τσέπες των εργαζομένων, πολλώ δε μάλλον στις ουρές των ταμείων ανεργίας. Αρα, εκεί χρειάζεται να γίνει ακόμα δουλειά. Γ) Buffer Stock (ή μαξιλαράκι): Ναι ή όχι; Η προληπτική γραμμή στήριξης δεν είναι δίλημμα μόνο οικονομικό, είναι και βαθύτατα πολιτικό. Αυτή τη στιγμή έχουν διαμορφωθεί δύο γραμμές σκέψης μέσα στους θεσμικούς παράγοντες της ελληνικής οικονομίας, αλλά κυρίως στους Ευρωπαίους και Αμερικανούς ομολόγους μας. Θα χρειαστεί χρήματα το κράτος; Αυτό είναι το κομβικό ερώτημα. Σήμερα έχει ήδη 7 δισεκ. ευρώ (έσοδα) και 10 δισεκ. ευρώ από το Πρόγραμμα. Αν όμως στο τέλος του ’18 αρχές του ’19 προκύψουν νέες ανάγκες τι γίνεται; Σε αυτό το περιβάλλον η κυβέρνηση προετοιμάζει διορθωτικές κινήσεις με αύξηση του κατώτατου μισθού που θα συμπαρασύρει προς τα πάνω, έστω και ελαφρά και τα άλλα μισθολόγια, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την χορήγηση στεγαστικού επιδόματος, κ.α.  
Υπό τη σκιά της σύγκρουσης, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όπως έδειξε και η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών, η κοινωνία απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τα υπάρχοντα κόμματα και τους πολιτικούς που τα στελεχώνουν.
Παρά τη γενικευμένη απογοήτευση των πολιτών με το πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς (πλην του Στρατού και της Εκκλησίας), εμφανίζονται τα πρώτα μικρά μεν, αλλά σημαντικά σημάδια αισιοδοξίας για την πορεία της χώρας και την οικονομία της.
Έχει αρχίσει να κεφαλαιοποιείται η προσπάθεια επανόδου της χώρας σε μια «νέα κανονικότητα», με τη σταθεροποίηση του μακρο-οικονομικού περιβάλλοντος και την απομάκρυνση του υπερ-κινδύνου της εξόδου από την Ευρωζώνη. Ο πολιτικός ανταγωνισμός των δύο κομμάτων εξουσίας και των «δορυφορικών» σχημάτων που τα συμπληρώνουν -τον μεν ΣΥΡΙΖΑ οι ΑΝΕΛ, τη δε ΝΔ το Κίνημα Αλλαγής- αντί να ενισχύει τους πόλους που επιχειρούν να εκφράσουν, επειδή η κοινωνία φαίνεται πως αξιολογεί τα μέσα που χρησιμοποιεί η μεν ΝΔ ως αθέμιτα και τα μέτρα που παίρνει η Κυβέρνηση ως άδικα, αντίθετα ενισχύουν δύο ανεξέλεγκτους αντιπάλους: A) το λαϊκισμό, που όχι μόνο δεν υποχωρεί , αλλά βρίσκει πλέον στέγη και σε παραδοσιακά απρόσβλητους χώρους, όπως ο φιλελεύθερος, και κομματικούς όπως η ΝΔ. B) τις ακροδεξιές φασίζουσες αντιλήψεις (προσοχή: όχι τα ακροδεξιά κόμματα).

 

Το πολιτικό περιβάλλον
Η κινούμενη άμμος στην οποία κινείται το πολιτικό σκηνικό ευνοεί ελαφρά τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού -όπως κάθε Κυβέρνηση- δεν μπορεί να αντισταθεί στη φθορά που της δημιουργεί η καθημερινότητα και τα πραγματικά γεγονότα, αλλά -παραδόξως- όπως βουλιάζει η ίδια τραβάει μαζί της και τη ΝΔ.
Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν μπορεί να ενισχύσει τη δυναμική του. Όχι μόνο παραμένει από στάσιμο έως οριακά πτωτικό, αποδεικνύοντας για 12ο συνεχή μήνα ότι έχει «ταβανιάσει», αλλά πλέον εμφανίζει και ρωγμές.
Η διαγραφή του Ευάγγελου Αντώναρου (ενός προσώπου με υψηλό κύρος και συμβολισμό, αφού αποτέλεσε για χρόνια στενό συνεργάτη του Κώστα Καραμανλή) προσωποποίησε τη σύγκρουση στο εσωτερικό του κόμματος μεταξύ των πιο ακραίων φωνών (τύπου Άδωνι Γεωργιάδη) και των πιο μετριοπαθών κεντροδεξιών στελεχών, που εκφράζουν την πιο ήπια, κεντρογενή πλευρά.
Ακόμη όμως πιο σημαντικό για τη ΝΔ είναι το γεγονός ότι η ψαλίδα μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων βαίνει μειούμενη για 3ο συνεχόμενο τρίμηνο. Αυτή η δυναμική καταγράφεται πλέον ως τάση και όχι ως ένα συγκυριακό φαινόμενο, όπως θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς το φθινόπωρο του 2017.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13526439
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2357
24529
77991

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 142 επισκέπτες και κανένα μέλος