A+ R A-
23 Ιουνίου 2018
ΝΕΟΙ ΤΙΤΛΟΙ
Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018 10:49

Η ΔΙΠΛΗ ΤΑΝΑΛΙΑ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

 

ΜΕΤΑ-ΜΝΗΜΟΝΙΟ: ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΤΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ…

 

Με την κατάθεση του νομοσχεδίου για το 4ο μετα-μνημονιακό πρόγραμμα εποπτείας και δέσμευσης της χώρας με θηριώδη πλεονάσματα μέχρι το 2022 (5,2% επί του ΑΕΠ ή άνω των 10 δις ευρώ) επιβεβαιώνονται οι χειρότερες προβλέψεις: Η κυβέρνηση παίρνει πολλά μέτρα, υιοθετεί άδικες επιβαρύνσεις, προβλέπει αχρείαστους φόρους… και μάλιστα σε μελλοντικό χρόνο (μέχρι το 2022) κατά τον οποίο δεν θα έχει την πολιτική εντολή.
 Ακόμη χειρότερα, πρόκειται για το επιστέγασμα της πολιτικής των δανειστών για πληρωμή στο ακέραιο των τόκων ακόμη και εν μέσω βαθειάς οικονομικής  κρίσης και κοινωνικής αποσύνθεσης, περιθωριοποίηση των πολιτών, φυγής των νέων στο εξωτερικό, μείωσης του πληθυσμού από 11 εκ. πολίτες σήμερα στα 8,5 εκ. το 2016 και αποσύνθεση των εθνικών δομών (και υποδομών). Επιλογές που με πρωτοφανή ευκολία αποδέχτηκαν οι ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Ξεπερνώντας την πολιτική εντολή (4ετία), υπερβαίνοντας το Σύνταγμα (λαϊκή κυριαρχία), καταστρατηγώντας κάθε έννοια αναλογικότητας και προοδευτικότητας στα φορολογικά βάρη (αυξάνεται η φορολογία σε μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες από το 2020 για να μειωθεί ο φορολογικός συντελεστές στα κέρδη των μετόχων από 29% σε 26% και αυξάνοντας τις αντικειμενικές τιμές –ΕΝΦΙΑ- στις λαϊκές συνοικίες για να μειωθούν στις επαύλεις).
 Έτσι αποκαλύπτεται:
-Ο μύθος του Ταμείου «αξιοποίησης» της περιουσίας. Η δημόσια περιουσία θα εκποιείται έως τα 25 δις για να πληρωθούν κρατικά ομόλογα, η διοίκηση του ανήκει στους δανειστές (ξένους) και μόνο η (τυπική) έδρα είναι ελληνική…
-Η δήμευση των αποθεμάτων των ασφαλιστικών ταμείων στην δημιουργία του «μαξιλαριού» για την χρηματοδότηση της χώρας μετά τον Αύγουστο του 2018. Αντί για τον αναγκαίο «κουμπαρά» του ασφαλιστικού για τις συντάξεις της επόμενης γενιάς με την εξεύρεση νέων πηγών χρηματοδότησης και την συμμετοχή νέων πόρων (Υδρογονάνθρακες κ.α.), έχουμε την ένταξη των αποθεματικών στην εξυπηρέτηση ενός υψηλού και μη ρυθμισμένου χρέους. Ουσιαστικά, με την λήξη του γ’ μνημονίου παύει η χρηματοδότηση της χώρας την οποία αναλαμβάνουν τα… ασφαλιστικά ταμεία .
-Από τα θηριώδη πλεονάσματα έως και 10 δις σε ετήσια βάση (5,2% του ΑΕΠ) η κυβέρνηση πρότεινε μόνο 260 εκ. ευρώ για τους ανέργους.
-Επιβάλλεται επιπλέον φόρος έως 650 ευρώ το χρόνο στους μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες. Έτσι εφαρμόζεται η πιο βίαιη  εσωτερική φορολογική αναδιάρθρωση (μεταφορά βαρών από την εργασία και την αποταμίευση στην επιχειρηματικότητα) που η κυβέρνηση την ονομάζει... διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Αντί η κατεύθυνση να είναι ο δραστικός περιορισμός της φοροδιαφυγής ώστε να ελαφρυνθεί το «επιχειρείν» και η παραγωγική εργασία.  
-Ο κατώτατος μισθός όχι μόνο δεν αναπροσαρμόζεται αλλά παραμένει στην «κρατική διατίμηση» και οι όποιες αυξήσεις επαφίενται στις διαθέσεις του εκάστοτε υπουργού Εργασίας καθώς η κυβέρνηση δεν επαναφέρει την αναγκαία ρύθμιση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Παράλληλα, για την κήρυξη ως υποχρεωτικής μιας κλαδικής σύμβασης θα πρέπει αυτή  να την υπογράφουν οι εκπρόσωποι των επιχειρήσεων που απασχολούν το 51% των μισθωτών. Πρόβλεψη εξαιρετικά δύσκολη για τη μικρή και κατακερματισμένη παραγωγική βάση της χώρας.

 

ΣΚΟΠΙΑΝΟ:  ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

 

Στο Σκοπιανό έχουμε την απροκάλυπτη υιοθέτηση από την κυβέρνηση της ατζέντας του ΝΑΤΟ και της Γερμανίας, σε αντίθεση ακόμη και με την Γαλλία ή την Ολλανδία που δεν «βλέπουν» μια ακόμη επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς την αναγκαία εμβάθυνση.
 Αλλά δεν είναι μόνο η βιαστική υιοθέτηση της (ξένης) ατζέντας στο Σκοπιανό. Είναι κυρίως η σαλαμοποίηση της «λύσης», η οποία θα ακολουθήσει, όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς, τις μακρόσυρτες διαδικασίες ένταξης(;) της γείτονος στην Ε.Ε. και η διαχείριση της συμφωνίας στο εσωτερικό αναλόγως των κομματικών επιδιώξεων και κερδών.
 Ο πρωθυπουργός φυσικά νομίμως διαπραγματεύεται με τον κ.Ζάεφ αλλά υπό τρεις αιρέσεις (και σε αυτές έχουν δίκαιο όσοι ασκούν κριτική):
-Γιατί δεν συζητήθηκε το θέμα στο υπουργικό συμβούλιο. Ποια είναι η θέση του;
-Στο θέμα η κυβέρνηση έχει τη δεδηλωμένη πλειοψηφία (151 ψήφους) στη Βουλή;
-Γιατί δεν ενημερώθηκαν οι πολιτικοί αρχηγοί;
-Η συμφωνία ολοκληρώνεται εκτός του 4ετούς κύκλου της πολιτικής εντολής. Αν η συμφωνία δεν τηρηθεί (εκ μίας εκ των δύο πλευρών) ποιες είναι οι επιπτώσεις στο θέμα;
 Μας έλεγαν ότι το Σκοπιανό έχει «λυθεί» διεθνώς με την κατοχύρωσή  του σαν Δημοκρατία της «Μακεδονίας» και αυτό είναι μη αναστρέψιμο. Το ίδιο με την Κύπρο και την πρόταση Ανάν για «συνομοσπονδία» που απορρίφθηκε στο δημοψήφισμα του 2004 με ποσοστό 76%.
 Βλέπουμε ότι τα «τετελεσμένα» (de facto)  δεν έχουν πάντα και διπλωματική κατάληξη με διεθνή (de jure) αναγνώριση.
 Στο βαθμό λοιπόν που:

1.η λύση δεν είναι ενιαία παρά πρόκειται για κατακερματισμένη «συμφωνία» που προσφέρεται με δόσεις (σαλαμοποίηση κατά το κοινώς λεγόμενο),
2. προβλέπει «μακεδονική» εθνότητα,
3.αυτή (η συμφωνία) είναι πρωθύστερη (ανοίγουμε εμείς την πόρτα στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.) και η συνταγματική αναθεώρηση της γείτονος (erga omnes) έπεται (και εάν συμβεί),
4.δεν θα έρθει στη Βουλή για επικύρωση από την λαϊκή αντιπροσωπεία παρά σε χρόνο μεταγενέστερο (σ.σ. πιθανότατα σε σχέσει με τις κομματικές ανάγκες του ΣΥΡΙΖΑ),
5.προκαλεί διχασμό στο εσωτερικό της  χώρας και εντείνει το αίσθημα μιας «απομονωμένης» περιφέρειας για την Βόρειο Ελλάδα…

Ε τότε, ουδείς λόγος υφίσταται να εμφανιζόμαστε σαν επισπεύδοντες.
Εκτός και εάν έστω και τώρα, την υστάτη στιγμή, ο κ.Τσίπρας συναισθανθεί το ιστορικό βάρος που αναλαμβάνει και από «απομονωμένος του Μαξίμου» μετατραπεί σε εθνικό ηγέτη και συγκαλέσει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, προκαλέσει κεκλεισμένων των θυρών συζήτηση στη Βουλή για «μείζον εθνικό θέμα» και προσέλθει στις Πρέσπες (και τα διεθνή fora) με ενιαία, δεσμευτική και ρητή εθνική εντολή για το όνομα έναντι όλων και την απόκρουση κάθε νύξης περί «μακεδονικής» γλώσσας και εθνότητας…
Πράμα εξαιρετικά δύσκολο. Φαίνεται στου Μαξίμου έχουν κάνει τις επιλογές για τους συμμάχους του: και αυτοί είναι οι βιαστικοί και σαρωτικοί (σε κάθε εθνική ευαισθησία) δανειστές και στρατοκράτες του ΝΑΤΟ…

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13309422
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2109
21191
77913

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 37 επισκέπτες και κανένα μέλος