A+ R A-
16 Οκτωβρίου 2018
Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018 10:55

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Γράφει ο
ΑΡΗΣ ΡΑΒΑΝΟΣ

 

Είχαμε δει στο παρελθόν τόση φασαρία και αναστάτωση για τον ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας; Είχαμε δει κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, να υπάρχουν τόσες πολλές αιχμές στον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα; Είχαμε δει τις τελευταίες δεκαετίες, τα πολιτικά κόμματα να έχουν βάλει τον ρυθμιστή του Πολιτεύματος, κατά το Σύνταγμα, στη μέση μιας πολιτικής αντιπαράθεσης;
Η απάντηση είναι όχι. Και τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες για το ονοματολογικό της πΓΔΜ δεν είναι καλό σημάδι για το μέλλον. Και κυρίως δεν βοηθούν στην παρούσα, δύσκολη, χρονική στιγμή οι άγονες πολιτικές συγκρούσεις που έχουν στη μέση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, του οποίου ορισμένοι ζητάνε ακόμα και την παραίτηση για να μην προχωρήσει η συμφωνία με την πΓΔΜ.
Άρα, το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι πρέπει να αφήσουν τα κόμματα εκτός της σύγκρουσής τους, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.ιατο ο
Προφανώς και υπάρχουν διφορούμενες απόψεις για το πρόσωπο του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου. Εξάλλου, ήταν ενεργός - και θέλει να είναι παρά το νέο του ρόλο - πολιτικός παράγοντας, στοιχείο που δημιουργεί συμπάθειες και αντιπάθειες.
Δεν θα κρίνουμε όμως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με βάσει το παρελθόν και τι έκανε ή δεν έκανε ως στέλεχος, βουλευτής και υπουργός των κυβερνήσεων της ΝΔ. Αυτή τη στιγμή ο ρόλος του είναι διαφορετικός και από αυτή τη σκοπιά πρέπει να τον κρίνουμε. Το τι έγινε σε προηγούμενα χρόνια έχει καταγραφεί στην σύγχρονη πολιτική ιστορία.
Στην Ελλάδα, έχουμε μια τάση, εάν κάποιος είναι στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, να μην του ασκούμε κριτική. Λάθος. Όλοι πρέπει να ελέγχονται όσο ψηλά και εάν βρίσκονται, αρκεί να υπάρχει όμως λόγος και ουσία και κυρίως περιεχόμενο στην κριτική.
Βεβαίως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν πρέπει να δίνει δικαιώματα και να είναι προσεκτικός στις όποιες κινήσεις του. Και στο παρελθόν υπήρξαν πολλές αρνητικές γνώμες για διάφορα πρόσωπα που διετέλεσαν Πρόεδροι της Δημοκρατίας.
Το πολιτικό σύστημα και όχι μόνο τους «προστάτευσε», ως όφειλε, διότι δεν ήταν προσωπικό θέμα, αλλά ζήτημα περιφρούρησης του θεσμού. Φρόντισαν όμως και εκείνοι να είναι προσεκτικοί στις κινήσεις και δηλώσεις τους και δεν είχαμε σύγχυση ρόλων.
Ο κ. Παυλόπουλος εξ αρχής, φρόντισε να στείλει σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι θα έχει ενεργή παρουσία στα πολιτικά δρώμενα, στα πλαίσια που του ορίζει το Σύνταγμα.
Θεμιτό και ίσως φανεί και ωφέλιμο σε πολλά σημεία. Αρκεί να μην αποτελέσουν εκ νέου πεδίο αντιπαράθεσης των κομμάτων. Γιατί δεν ήταν ευχάριστο να ακούγεται τόσο στη Βουλή όσο και στα ΜΜΕ το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας και να είναι στη μέση της αντιπαράθεσης.
Το σημαντικό όμως στοιχείο σε τούτη την κρίσιμη στιγμή, είναι να μείνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκτός της πολιτικής αντιπαράθεσης. Σε διαφορετική περίπτωση οδηγούμαστε σε επικίνδυνα μονοπάτια! Και καλό είναι να σεβαστούν και σεβαστούμε όλοι τον θεσμό.

 

ΤΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΕ

 

Ο Ανδρέας Παπανδρέου τον Ιούνιο του 1995, το «μοναχικό λιοντάρι της Ευρώπης», όπως τον αποκαλούσε τότε ο διεθνής τύπος, μιλούσε ανοικτά για το διευθυντήριο που όριζε τις τύχες της Ευρώπης.
Στην Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις Κάννες προφήτευε και επίσημα το τέλος της Ευρώπης των λαών, την οποία οραματίστηκε ο ίδιος και άλλοι ηγέτες τις παρά τις επιμέρους διαφορές του. Στην επίσημη συνέντευξη Τύπου μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής, ο Α. Παπανδρέου, χωρίς μισόλογα, και με αφορμή την συζήτηση του Σκοπιανού, είπε χαρακτηριστικά: «Είδα πράγματι το διευθυντήριο να λειτουργεί. Οι συνάδελφοι πρωθυπουργοί, μου έλεγαν σε ιδιωτικές συζητήσεις, τι καλά που τα είπες, έχεις δίκιο. Κανείς όμως δεν είχε την δυνατότητα να υποστηρίξει τις θέσεις μου μέσα στην αίθουσα, όπου παίρνονταν οι αποφάσεις. Τι είναι η Ενωμένη Ευρώπη; Ποιος την κυβερνά; Τι ρόλο παίζουμε πλέον εμείς, οι κυβερνήσεις, οι εθνικές κυβερνήσεις;».
Ουσιαστικά ο Α.Παπανδρέου μιλούσε για το κύκνειο άσμα της δημοκρατικής Ευρώπης, υποστηρίζοντας, ότι η Ε.Ε πήγαινε σε ένα είδος συρρίκνωσης της εθνικής δύναμης, αλλά όχι στο βωμό μιας συλλογικής δημοκρατικής διαδικασίας.
Υποστήριζε ανοικτά για σαφές σχέδιο για την μηδενοποίηση των εθνικών κυβερνήσεων, οι οποίες δε θα μπορούν να παίξουν δημοκρατικά αποτελεσματικό ρόλο, καθώς όπως υποστήριζε, θα υπόκεινται στις κατευθύνσεις που δίνει το διευθυντήριο.
Το κρίσιμο είναι να κερδίσουμε και τη μάχη για περισσότερη κοινοτική αλληλεγγύη την οποία οραματίστηκαν πολλοί μεγάλοι ηγέτες, όπως και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που το 1979, τη χρονιά της υπογραφής της ένταξης της Ελλάδος στην τότε ΕΟΚ μιλούσε για την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη:
«Η Ελλάς προσέρχεται στην Ευρώπη με την βεβαιότητα, ότι στα πλαίσια της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης εμπεδώνεται για όλα τα μέρη η εθνική ανεξαρτησία, κατοχυρώνονται οι δημοκρατικές ελευθερίες, επιταχύνεται η οικονομική ανάπτυξη και γίνεται με την συνεργασία όλων κοινός καρπός η κοινωνική και οικονομική πρόοδος».
Ας δούμε τι γίνεται σήμερα και ποιοι δίνουν τις κατευθύνσεις. Ψευδαισθήσεις δεν υπάρχουν. Το διευθυντήριο της Ε.Ε. έχει τα δικά του σχέδια. Το παιχνίδι αγριεύει, καθώς το διευθυντήριο της Ε.Ε.
Σε κάθε περίπτωση όμως οι μάχες, θα πρέπει να δίνονται εντός της Ε.Ε., καθώς η χώρα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να βρεθεί εκτός των ευρωπαϊκών θεσμών.  Η επιβεβλημένη παραμονή μας στην Ε.Ε. όμως δεν σημαίνει βέβαια ότι πρέπει να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα ότι επιθυμεί το Διευθυντήριο της Ε.Ε.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13831860
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1917
6776
69623

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 56 επισκέπτες και κανένα μέλος