Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΝΤΟΒΑ

Σε όλες τις δύσκολες περιόδους αυτού του τόπου οι κάτοικοί του όρθωναν το ανάστημά τους και  υπερασπίζονταν υπέρ βωμών και εστιών.
Ας γνώριζαν ότι είχαν υποστεί τα πάνδεινα και ότι τίποτε δεν απέκλειε αυτό να ξανασυμβεί, όπερ και εγένετο. Τα παιδιά αυτής της πατρίδας, από τα «πέτρινα χρόνια της» έπαιρναν των ομματιών τους και ταξίδευαν μακριά αναζητώντας τόπο να σταθούν και να δημιουργήσουν. Όχι μόνο για το δικό τους καλό ή της οικογένειάς τους αλλά και για το καλό της πατρίδας. Αυτής της δόλιας πατρίδας που από τον καιρό της απελευθέρωσής της μόνο πίκρες τους πρόσφερε.
Ιδιαίτερα οι Ηπειρώτες διωγμένοι από τις συνθήκες και τον κακοτράχαλο τόπο τους έφθασαν στα πέρατα του κόσμου αναζητώντας καλύτερη τύχη και μη λησμονώντας ποτέ αυτόν τον άγριο  μα πανέμορφο τόπο που  κανείς και για τίποτε δεν μπορεί να τους κόψει τον ομφάλιο λώρο.
Σημαντική συμβολή στη διατήρηση των δεσμών, στην ξενιτιά, μεταξύ τους αλλά και με τη γενέτειρα είχαν οι Σύλλογοι και οι Αδελφότητές τους. Μεγάλη η προσφορά τους όχι μόνο στη διατήρηση των σχέσεων αλλά και των ηθών και εθίμων και κυρίως η μεταλαμπάδευσή τους στις νεώτερες γενιές αποδήμων που κινδύνευαν να αλλοτριωθούν από τον επιβαλλόμενο τρόπο ζωής στον τόπο που ζούσαν.
Αυτοί οι φορείς με το πέρασμα των χρόνων διαπιστώθηκε ότι είχαν ανάγκη από έναν συντονισμό και μια συνεργασία για καλύτερα αποτελέσματα έτσι προέκυψαν οι Ομοσπονδίες αλλά και η ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, το μοναδικό τριτοβάθμιο πολιτιστικό όργανο, η κορυφαία οργάνωση των αποδήμων Ηπειρωτών. Από την ώρα της ίδρυσής της , πριν 70 περίπου χρόνια, πέρασαν πολλοί ικανοί και άξιοι συμπατριώτες μας στη Διοίκησή της και στο τιμόνι της, με πολύ μεγάλο έργο και προσφορά.
Όπως όμως αναδειχτήκαν και πάρα πολλοί Ηπειρώτες από την παρουσία τους στην Πανηπειρωτική. Μια Πανηπειρωτική που δεν ήταν λίγες οι φορές που πέρασε από συμπληγάδες καθώς πολλοί την ..αξιοποίησαν και πολλά  συνέβησαν στους κόλπους της χωρίς ,ευτυχώς , ανεπανόρθωτη ζημία.
Γιατί ένας τέτοιος φορέας όπως η Πανηπειρωτική είναι προδιαγεγραμμένο ότι θα κληθεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για τους Ηπειρώτες και την Ήπειρο. Και να που ήρθαν, στις μέρες μας, τα πράγματα όπου η Πανηπειρωτική καλείται πλέον να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβει ηγετικό ρόλο στις όποιες προσπάθειες «ανάστασης» και ανάτασης της Ηπείρου.
Όχι απλά να στηρίξει τα αιτήματα ή τις διαμαρτυρίες των Ηπειρωτών, όπως άλλωστε πράττει αλλά με τη συσπείρωση όλων των Ηπειρωτικών δυνάμεων της αποδημίας και την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του επιστημονικού, οικονομικού και πνευματικού δυναμικού να συμβάλλει για τη σωτηρία του τόπου μας, αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, που δεν κινδυνεύει από πλήρη κατάρρευση μόνο η οικονομία αλλά και οι αρχές και οι αξίες.
Δεν υπάρχει η πολυτέλεια από μια τέτοια Πανηπειρωτική προσπάθεια να περισσεύσει κανείς όπως επίσης δεν υπάρχει η πολυτέλεια στείρων αντιπαραθέσεων και κυρίως πολιτικών ή κομματικών αντιθέσεων, μέσα στους κόλπους της ( αρκετά τα έχει υποστεί και…πληρώσει αυτά στο παρελθόν).
Η Ήπειρος τώρα χρειάζεται μια Πανηπειρωτική μπροστάρη σε κάθε αγώνα, για να γλυτώσει την καταστροφή το φανταστικό και αμόλυντο φυσικό της περιβάλλον ( αλόγιστη κατασκευή φραγμάτων π.χ. Άραχθος), για να προωθηθούν τα μεγάλα έργα που τη διατηρούν ακόμα…μακριά ( Ιόνια οδός, Ε-65, σύνδεση Εγνατίας με Πρέβεζα, αεροδρόμιο κ. λ . π), για να αναβαθμιστεί  η παιδεία της ( Πολυτεχνική σχολή  στο Πανεπιστήμιο , νέα τμήματα στο ΤΕΙ ), για να αναπτυχθεί σε σωστές βάσεις ο τουρισμός, ο οποίος να διαρκεί όλο το χρόνο με την ορθολογική αξιοποίηση των παραλίων   και της ενδοχώρας ( κρουαζιερόπλοια, εναλλακτικός τουρισμός με την κατάλληλη όμως προβολή όχι χρήματα για πέταμα, κ. λ. π. ), για ακόμα καλύτερη παροχή υπηρεσιών υγείας ( νέα νοσοκομεία, σωστή λειτουργία Κ.Υ. κ. λ. π ) και κυρίως για να δοθεί Αναπτυξιακή κατεύθυνση και πορεία στην περιοχή με νέες παραγωγικές μονάδες που να αξιοποιούν τα τοπικά προϊόντα και να καταστεί η Ηπειρωτική διατροφή πρότυπο διατροφής για υγεία και μακροημέρευση.
Όλα αυτά που δεν έγιναν την περίοδο των «παχιών αγελάδων», γιατί αυτοί που έπρεπε να ασχοληθούν με όλα αυτά περί ..άλλων ετύρβαζαν, πρέπει να γίνουν τώρα στους δύσκολους καιρούς για να μη ρημάξει ο τόπος μας και μείνουν μόνο φύλακες ..Αλβανοί στα χωριά μας.
Ο κλήρος έλαχε στην Πανηπειρωτική να είναι αυτή που θα πρέπει να ηγηθεί της μεγάλης προσπάθειας και γι’ αυτό όλοι πρέπει να οπλισθούν με δύναμη ,θάρρος , υπομονή και επιμονή ώστε να καταστρωθεί ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο ,με τη βοήθεια όλων όσων μπορούν και πρέπει να κληθούν και να προσφέρουν σ’ αυτόν τον αγώνα.
Έτσι ώστε να μείνει, για άλλη μια φορά, στην ιστορία πως οι Ηπειρώτες όταν αποφασίζουν για κάτι που αφορά τον τόπο τους  και τους ίδιους, δεν σκύβουν το κεφάλι ούτε το βάζουν κάτω αλλά παρά τις όποιες αντιξοότητες και προβλήματα δουλεύοντας σκληρά  καταφέρνουν να βγουν νικητές, αποδεικνύοντας πως βοηθούν την ιδιαίτερη πατρίδα τους και τη χώρα ολόκληρη.