Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Η παραίτηση του βουλευτή Άρτας του ΠΑΣΟΚ Παύλου Στασινού, πρώτη μιας σειράς παραιτήσεων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, έχει ως φόντο κάτι πολύ απλό, όπως εμείς μπορούμε να την ερμηνεύσουμε: Έπραξε αυτό που του υπαγόρευσε η συνείδησή του.

Απ’ την μια η άποψή του ότι το νέο μνημόνιο στρέφεται ευθέως κατά του απλού πολίτη, του μεροκαματιάρη και του αδύνατου. Δεν μπορούσε να το υπερασπιστεί. Απ’ την άλλη η βουλευτική έδρα. Την κατέλαβε με το ΠΑΣΟΚ. Γιατί αν δεν ήταν ΠΑΣΟΚ, στην συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση (τον Σεπτέμβριο του 2009) δεν θα μπορούσε να την καταλάβει.

Έπρεπε λοιπόν ανάμεσα στις δυό ευθύνες, μεγάλες ευθύνες για να λέμε την αλήθεια, να ισορροπήσει και να πράξει το σωστό. Εκτίμησε ότι το σωστό είναι να παραδώσει την βουλευτική έδρα στο κόμμα με το οποίο την κατέλαβε και ο ίδιος να απελευθερωθεί από μία διαδικασία, με την οποία δεν συμφωνούσε.

Κατά την γνώμη της πλειοψηφίας των συμπολιτών μας έπραξε το σωστό. Και η πράξη του αυτή, τον καταξιώνει ακόμη περισσότερο στην συνείδηση των πολιτών και περισσότερο ακόμη, σ’ όσους στήριξαν την εκλογή του και είδαν στην λειτουργία του, τον σεβασμό στον πολίτη.

Υπάρχει και η άλλη άποψη. Την κατέγραψε με χαρακτηριστικό τρόπο η αναγνώστρια Όλγα Τριάντου, στην ηλεκτρονική έκδοση της «Γ», η οποία επισημαίνει: «Παραιτήθηκε μεν για την εκλογική του πελατεία, αλλά παρέδωσε την έδρα του στον επόμενο πρόθυμο ...Εφιάλτη. Αν τιμούσε το Όχι του θα έμενε να το υπερασπιστεί. Αλλά δεν πρέπει να κλείνουμε όλες τις πόρτες, πολιτική καριέρα έχουμε μπροστά μας».

Θα λέγαμε ότι στην εποχή του «ΟΧΙ» που γοητεύει τους πάντες, λόγω της κατάστασης που επικρατεί, είναι η εύκολη πλευρά της ερμηνείας μιας πολιτικής πράξης.

-Αλλά όσοι σήμερα υπερθεματίζουν για το «ΟΧΙ», δεν είναι αυτοί που στήριξαν το ΠΑΣΟΚ και το έφεραν πρώτο κόμμα, με διαφορά έντεκα μονάδων απ’ την δεύτερη ΝΔ;

Η απάντηση στο ερώτημα, ίσως επιστρέψει την σωστή πολιτική ανάλυση, στην πολιτική επιλογή του Παύλου Στασινού. Που μπορεί σε κάποιες στιγμές η αγανάκτηση να καθοδηγεί την πολίτική επιλογή, αλλά σε καμία περίπτωση η αυτή η αγανάκτηση δεν μπορεί να οδηγεί στην υπέρβαση των θεσμών. Που θεσμός σημαίνει ότι η βουλευτική έδρα ανήκει στο κόμμα, με το οποίο εκλέγεται ο βουλευτής.

Επί του θέματος. Ο Παύλος Στασινός, με την παραίτησή του, σεβάστηκε και την συνείδησή του, σεβάστηκε και τους θεσμούς και οδηγήθηκε στην παραίτηση. Που αυτή η παραίτηση, δεν σημαίνει ότι παραιτήθηκε και απ’ την πολιτική, στην οποία υπό άλλες συνθήκες μπορεί να φανεί χρήσιμος.

Απλά είναι τα πράγματα και σε καμία περίπτωση η δαιμονολογία, δεν μπορεί να μας αποτρέψει απ’ την ουσιαστική και χρήσιμη πολιτική ανάλυση.