A+ R A-
25 Απριλίου 2017

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017 08:56

Πόσα θες να μας τρελάνεις;

http://benwayqualityhomes.com/?art=%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%82%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A7&be0=2b العاب القمار مجانا http://communitymanagers.ch/?art=%D9%81%D8%AA%D8%AD%D8%A9-%D9%81%D8%B6%D8%A9-3D&1a2=8b فتحة فضة 3D http://03min.com/?art=%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%A1-O-%27%D9%81%D8%AA%D8%AD%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B0%D9%87%D8%A8&0dc=67 وعاء O 'فتحة الذهب http://gnomiartas.gr/?node=%D9%81%D8%AA%D8%AD%D8%A9-Muchos-%D8%BA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%8A&787=e6 فتحة Muchos غراندي أعلى استعراض فيديو بوكر

Μάλλον δεν ήταν εκεί, παρά το ενδιαφέρον που δηλώνει για τις επιχειρήσεις της περιοχής και κάποιος κολλητός πυροσβέστης, θα τον έχει πληροφορήσει και θα του ψιθύρισε, για την αναγκαιότητα έκδοσης της εν λόγω ανακοίνωσης...

 

 

 

 

Και εμίλησεν ο μοδάτος του Δήμου Ζηρού... Για την ακρίβεια εξέδωσε ανακοίνωση, σχετικά με την καταστροφή απ' την πυρκαγιά στο εργοστάσιο ζωοτροφών LAKY.

Και τι είδε ο αθεόφοβος; Το απόσπασμα ακολουθεί: "Ιδιαίτερη αναφορά θέλω να κάνω στις φιλότιμες προσπάθειες των πυροσβεστών που έσπευσαν με ισχυρές δυνάμεις στο σημείο και έκαναν ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό για να σβήσουν τη φωτιά. Αψηφώντας τον κίνδυνο έδωσαν δυνατή μάχη με τις φλόγες. Σε μία εποχή που ούτε τα χρήματα περισσεύουν αλλά ούτε και οι αντοχές των ανθρώπων είναι ισχυρές το να καταστρέφονται επιχειρήσεις και να χάνονται θέσεις εργασίας με αυτό τον τρόπο είναι πάνω απ' όλα άδικο".

-Που την είδε την αυτοθυσία και που το αποτέλεσμα;

Μάλλον δεν ήταν εκεί, παρά το ενδιαφέρον που δηλώνει για τις επιχειρήσεις της περιοχής και κάποιος κολλητός πυροσβέστης, θα τον έχει πληροφορήσει και θα του ψιθύρισε, για την αναγκαιότητα έκδοσης της εν λόγω ανακοίνωσης, μιας και το πως η Πυροσβεστική Υπηρεσία, αντιμετώπισε το εν λόγω περιστατικό, είναι ένα θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει και την ηγεσία του κόμματος.

Και έρχεται η ώρα να μιλήσουμε για την υπευθυνότητα που πρέπει να χαρακτηρίζει όσους ασχολούνται με τα κοινά. Αν δεν ελεγχθούν οι υπεύθυνοι, για την τραγική παρουσία της Πυροσβεστικής στο συγκεκριμένο περιστατικό, θα πρέπει να αναμένουμε, την επανάληψη της τραγικής παρουσίας, σε ανάλογο περιστατικό και τότε θα πάνε περίπατο, τα όσα περί "σημαντικής επιχείρησης της περιοχής μας, η οποία λειτουργούσε με εξωστρέφεια και αποτελούσε υποστηρικτή της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας, με πάρα πολλούς εργαζόμενους".

 

Σκοπιμότητες με φόντο την καταστροφή;

Ανακύπτει μείζον θέμα, με αφορμή την έκδοση της ανακοίνωσης του μοδάτου δημάρχου Ζηρού και αφορά στην υπευθυνότητα του δημόσιου λόγου και το πόσο ευδιάκριτες είναι οι σκοπιμότητες, που υπηρετεί αυτός.

Όλος ο κόσμος βλέπει την καταστροφή και ο μοδάτος μιλάει για αυτοθυσία!

-Δηλαδή, αν δεν προέκυπτε αυτή η αυτοθυσία(!), τι περισσότερο, θα μπορούσε να είχε γίνει στο εν λόγω εργοστάσιο;

Ας μας δώσει την απάντηση ο μοδάτος, αν σκεφτεί να μπει στον κόπο...

 

000-laky-foria-11-a

|

Με αφορμή κάποια σχόλια ανόητων, οι οποίοι διεκδικούν ρόλο στην περιοχή... Αυτών που τα ξέρουν όλα...

 

 

 

 

 

Άγιο ρεπορτάζ! Αν το υπηρετείς σωστά, όχι μόνο είσαι μέσα στο γεγονός, μ' αυτό που θα γράψεις, αλλά μπορείς και να παρατηρήσεις πράγματα και πίσω απ' αυτό το γεγονός. Αυτά τα στοιχεία, που θα σε διαβεβαιώσουν, ότι πρέπει να φωνάξεις δυνατά, για ευθύνες και πολλά άλλα που συνοδεύουν την κάθε υπόθεση...

Με φόντο την αγωνία των ιδιοκτητών του καμένου εργοστασίου της LAKY, είχαμε πολύ εύκολα, αλλά πλήρως τεκμηριωμένα τα συμπεράσματα, για τις ευθύνες, την αδιαφορία και την ανικανότητα, απότοκος των οποίων είναι η ολοκληρωτική καταστροφή... Για να κυριαρχήσει η συναισθηματική φόρτιση...

Έλεγες, εκεί την ώρα που η καταστροφή ήταν σε πλήρη εξέλιξη, πως να βρεθεί τρόπος και ο ίδιος να βοηθήσεις... Να γίνει κάτι... Να μην κοιτάς και μόνο την καταστροφή...

Για ν' ακολουθήσει το δεύτερο μέρος του δράματος, που δεν αφορά την διαδικασία κατάσβεσης της πυρκαγιάς, αλλά την κουτοπονηρία που εκπέμπει, σε δύσκολες στιγμές, μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας, μερικοί εκ των οποίων, με κάθε ευκαιρία, διεκδικούν ρόλο στα κοινά. Και θέλουν η άποψή τους, ν' ακούγεται κιόλας...

Στην κατηγορία αυτή ανήκει εξυπνάκιας, που το μεσημέρι της περασμένης Δευτέρας, σκέφτηκε να δείξει ότι υπάρχει κι αυτός, διά της κακοήθειας βεβαίως... "Σιγά... Μόνοι τους το έκαψαν", μας είπε για το καμένο εργοστάσιο παραγωγής ζωοτροφών LAKYκαι δεν σταμάτησε εκεί... Με αυτάρεσκο ύφος που δεν έκρυβε την κακεντρέχεια, είπε και το φοβερό: "Ξέρω εγώ".

Πάει περίπατο, η ευγένεια που επιβάλλεται στην συζήτηση δημοσιογράφου και πολίτη, για να λάβει άμεσα την απάντηση:

-Τον κακό σου τον καιρό, ξέρεις... Ανόητε...

-Μα... ξέρεις... Για πλάκα το είπα, ψέλλισε και πάλι η ευγένεια πάει περίπατο...

-Είσαι τόσο ανόητος (σ.σ. η λέξη που ειπώθηκε δεν γράφεται...), που μέσα απ' την υποτιθέμενη πλάκα, είπες να βγάλεις την κακοήθεια που σε διακρίνει...

Τι μπορεί να ενδιαφέρει, μια ιδιωτική συζήτηση, τον αναγνώστη, μπορεί ν' αναρωτηθεί ο καθένας και ευτυχώς που θα το αναρωτηθεί, για να φτάσουμε στην ουσία. Δυστυχώς, την ημέρα της καταστροφής, Δευτέρα του Πάσχα, ήταν πολλοί αυτοί που διακινούσαν ανοησίες, γιατί αυτό είναι το χαρακτηριστικό της πόλης που ζούμε. Αυτό ακριβώς που δένει ακριβώς με το λεγόμενο για την κατσίκα του γείτονα...

Κάθε συμπολίτης μας, που προοδεύει πρέπει να καταστραφεί... Και για την στρατιά των ανόητων, που περιέρχονται τους καφενέδες και αναλύουν θεωρίες συνωμοσίας, η καταστροφή του εργοστασίου LAKY, έμοιαζε με... θείο δώρο...

Δυστυχώς! Αυτή είναι η κοινωνία που ζούμε και περισσότερη είναι η δυστυχία, που στην στρατιά των ανόητων και επικίνδυνων ανθρώπων, περιέχονται και άνθρωποι, οι οποίοι θέλουν να έχουν ρόλο στα κοινά.

Δεν μπορούν να σκεφτούν ούτε την εμφανώς πιό τραγική εξέλιξη. Ότι εξ αιτίας της πυρκαγιάς αυτής, απ' την περασμένη Δευτέρα, έχασαν την δουλειά τους εξήντα έως εβδομήντα άνθρωποι. Αυτοί δεν πρόκειται να ξαναβρούν δουλειά, υπό τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν... Ούτε αυτό... Ας μην βάλουν μέσα στην σκέψη τους, την καταστροφή του ιδιοκτήτη του εργοστασίου... Ας τον αφήσουν αυτόν... Είναι πλούσιος!

ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ. Πλάκα θα κάνει όποιος σκεφτεί, ότι με τέτοιους πολίτες, που είναι πάρα πολλοί, μπορεί αυτός ο τόπος, να κάνει ένα βήμα μπροστά...

 

000-laky-foria-11-e

-Το γεγονός ότι φτάνεις στην Αθήνα, υπό κανονική ταχύτητα, σε τρεις ώρες και κάμποσα λεπτά, δεν μπορεί ν’ αποτελέσει σημαντικό κίνητρο, για τον παραγωγό της Άρτας, να μεταφέρει το προϊόν του και να το εμπορευτεί μόνος του στην Αθήνα ή σε κάποια άλλη μεγάλη πόλη;

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Βεβαίως και πρέπει να ενοχλεί κάθε σκεπτόμενο πολίτη, η κυβερνητική προπαγάνδα για τους δύο μεγάλους αυτοκινητόδρομους, που παραδόθηκαν την Μεγάλη Εβδομάδα και αποτέλεσαν ένα στοιχείο αισιοδοξίας για τον πολίτη. Και είναι επιβεβλημένο, η αλήθεια για την κατασκευή των δρόμων αυτών, να υπενθυμίζεται… Με την υποσημείωση, πως ο μεγαλύτερος πολέμιος των έργων αυτών, μέσα και έξω απ’ την Βουλή, είναι αυτός που τα εγκαινιάζει σήμερα και καυχάται πως έχει προσφέρει θετικές υπηρεσίες στον ελληνικό λαό…

Ο μόνος που δεν δικαιούται να μιλάει για τα έργα αυτά, με την επαναλαμβανόμενη αθλιότητα του «διαπραγματευτήκαμε», είναι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και για τον επί πλέον λόγο, πως τοποθέτησε ως αρμόδιο υπουργό, για να «διαπραγματευτεί», τον αρχιτέκτονα της διαπλοκής, γνωστό και απ’ τον πρότερο «έντιμο» βίο του, τον κ. Χρήστο Σπίρτζη! Όχι αυτός, την εποχή που ο Αλέξης, καταψήφιζε την κατασκευή των δρόμων, ήταν μέσα στο «σύστημα» και έψαχνε «κονέ», με κάποια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία, για να παραλάβει τα δικαιούμενα! Διαφορετικές οι αφετηρίες των δύο ανδρών, κοινός σήμερα ο δρόμος, μιας και τους ενώνει η αγωνία, για την παραμονή στην εξουσία! Αν θα τους βγει το κόλπο, κανένας δεν ξέρει… Μπορεί όμως…

Αν η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, δεν είχε την επιβαλλόμενη απ’ την εποχή, ευπρέπεια και είχε την άθλια λογική του Τσίπρα και των φανατικών οπαδών, έπρεπε να είναι τεράστιες, οι συγκεντρώσεις των δικαίως αγανακτισμένων πολιτών, για τον τρόπο με τον οποίο ο πρωθυπουργός της χώρας, υποτιμάει τη νοημοσύνη τους. Κι αν λειτουργούσαν με την αριστεροσύνη του νυν κυβερνητικού παράγοντα Μάρκου Μπασιούκα, έπρεπε να είχαν διαλύσει όλες τις «φιέστες» που με κρατικό χρήμα διοργάνωσε, για να κοροϊδέψει τους πάντες… Όμως λογική είναι η απάντηση, που οι απλοί πολίτες δίνουν… «Δεν πρέπει κανένας να πέσει στο επίπεδο του Τσίπρα», λένε πολλοί…

Βεβαίως υπάρχουν και οι αφελείς απ’ την μια και αυτοί που έχουν κάτι να κερδίσουν και χωρίς την ελάχιστη τσίπα λένε: «Είδες ο Τσίπρας… Μέσα σ’ ένα χρόνο ολοκλήρωσε τους δρόμους». Ούτε που αξίζει, ν’ ανοίξει ο καθένας διάλογος, με τους αριστερούς του είδους, γιατί πολύ απλά είναι άθλιοι...

 

Η ιστορία…

Διαβάζουμε στο ypodomes.com: «Στις αρχές του 2005 ξεκινά ο διαγωνισμός για την Ιόνια Οδό (που περιλαμβάνει και το τμήμα του ΠΑΘΕ Μεταμόρφωση-Σκάρφεια αλλά και τον κλάδο Σχηματάρι-Χαλκίδα). Τον Φεβρουάριο του 2006 κατατέθηκαν οι προσφορές με την ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (σε κοινοπραξία με Ισπανικές εταιρείες) να παίρνει το έργο από την Vinci (σε κοινοπραξια με Ελληνικές εταιρίες). Στις 19 Δεκεμβρίου 2006 υπογράφεται η σύμβαση παραχώρησης της Ιόνιας Οδού από το Αντίρριο μέχρι τα Ιωάννινα μήκους 196χλμ».

Να θυμίζουμε για όσους επιμένουν να ξεχνούν, πως στην συζήτηση που έγινε στην Βουλή, για την κύρωση της σύμβασης, εισηγητής ήταν ο τότε βουλευτής Άρτας και μετέπεια υφυπουγός Υγείας Γιώργος Παπαγεωργίου.

Η συνέχεια της ιστορίας, πάλι απ’ το ypodomes.com: «Ως δημόσιο έργο είναι σε κατασκευή το τμήμα της Παράκαμψης Άρτας από Κομπότι Άρτας ως Φιλιππιάδα 17χλμ (σ.σ. έργο για το οποίο είχε αγωνιστεί ο πρώην υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Θόδωρος Κολιοπάνος) και της Παράκαμψης Αγρινίου (Κεφαλόβρυσο-Κουβαράς 33χλμ). Σύνολο έτοιμου αυτοκινητόδρομου 33χλμ. H σύμβαση παραχώρησης κυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων στις 27 Μαρτίου 2007 και τα πρώτα έργα ξεκίνησαν λίγους μήνες αργότερα.

Στις 28 Μαϊου 2009 δίδεται ιστορικά ως πρώτο τμήμα της Ιόνιας Οδού στην κυκλοφορία η Παράκαμψη Αγρινίου από τον τότε Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργο Σουφλιά. Τον Απρίλιο του 2011 δίδεται στην κυκλοφορία η Παράκαμψη Άρτας (ήδη από το 2003 είχε δοθεί ένα μικρό τμήμα). Σύνολο έτοιμου αυτοκινητόδρομου 50χλμ».

Για όλες τις προσπάθειες που γινόταν απ’ την τότε κυβέρνηση Καραμανλή και τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Γιώργο Σουφλιά, υπήρχε η μόνιμη αντίδραση απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ του 3% και τον πρόεδρό του Αλέξη Τσίπρα. Το τι έλεγαν, είναι γνωστό και ακριβώς επειδή είναι γνωστό προκαλεί ακόμη περισσότερο με την στάση του, ο πρωθυπουργός της πατρίδας μας.

Και μία ακόμη υπενθύμιση, όπως την αντιγράφουμε απ’ το ypodomes.com: «Ενδιάμεσα την Άνοιξη του 2011 τα έργα σταμάτησαν λόγω της διακοπής χρηματοδότησης του έργου. Θα χρειαστούν 2,5 χρόνια για να φτάσουμε τον Δεκέμβριο του 2013 στην υπογραφή νέας τροποποιημένης σύμβασης παραχώρησης από τον τότε Υπουργό Υποδομών Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, που έγινε η αιτία να ξεκινήσουν και πάλι τα έργα».

Όλα αυτά τα χρόνια, που περιγράφεται τηλεγραφικά, η ιστορία της κατασκευής της Ιόνιας Οδού, ο ΣΥΡΙΖΑ δια των λίγων ή πολλών βουλευτών που διέθετε στην Κ.Ο. το μόνο που έκανε ήταν να καταγγέλλει ένα σημαντικό έργο και να μην κάνει ούτε ένα σχόλιο, για το αν ο δρόμος, είναι αναγκαίος ή όχι…

 

ionia-kali-telos-00-a

 

Η προοπτική…

Η ιστορία επιβεβλημένη, οδηγός στις μέλλουσες αποφάσεις του κάθε πολίτη. Όμως η φασαρία, που κάνει το Μέγαρο Μαξίμου και ο γαντζωμένος στην εξουσία πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, δεν πρέπει να εμποδίσει την κοινή γνώμη, να αντιληφθεί την σημασία των δρόμων και την προοπτική που διαγράφουν ειδικά για την Ηπείρου, που έζησε πολλές δεκαετίες απομόνωσης και έκανε όσα βήματα έκανε, με φόντο αυτή την τεράστια δυσκολία.

Όσοι κινήθηκαν στον δρόμο αυτό, μιλούν με αισιοδοξία… Κάναμε αυθημερόν το ταξίδι Άρτα – Κορωπί, όπου εκτυπώνεται η «Γ» και σε λίγες ώρες επιστρέψαμε, χωρίς να καταλάβουμε την ελάχιστη κόπωση.

-Αν αυτό δεν φέρνει αισιοδοξία, τότε τι θέλουμε να γίνει σ’ αυτόν τον τόπο;

Για να κάνουμε το επόμενο βήμα…

Απ’ αυτό ακριβώς το νέο δεδομένο, πρέπει ν’ αρχίζει η κάθε συζήτηση για την αναπτυξιακή προοπτική της Ηπείρου. Προοπτική που πρέπει να είναι κοινή και όχι σε επίπεδο Περιφέρειας Ηπείρου, ν’ αρχίσει ένας ανέξοδος, αλλά και αδιέξοδος ανταγωνισμός, για το ποιος θα ωφεληθεί περισσότερο.

Ένα πολύ απλό παράδειγμα.

-Το γεγονός ότι φτάνεις στην Αθήνα, υπό κανονική ταχύτητα, σε τρεις ώρες και κάμποσα λεπτά, δεν μπορεί ν’ αποτελέσει σημαντικό κίνητρο, για τον παραγωγό της Άρτας, να μεταφέρει το προϊόν του και να το εμπορευτεί μόνος του στην Αθήνα ή σε κάποια άλλη μεγάλη πόλη;

Η αρχή να γίνεται με το πιο απλό, για να φτάσουμε, στο ότι με την άρση της συγκοινωνιακής απομόνωσης, οι πάντες είμαστε κοντά στα κέντρα αποφάσεων που μας αφορούν και με αυτό το δεδομένο, οι πάντες μπορούμε να κάνουμε πολύ πιο σωστές επιλογές…

 

Επίλογος

Είναι η ώρα να κοιτάξουμε μπροστά… Απαλλαγμένοι βεβαίως και απ’ τις ανοησίες, που είπε ο κ. Τσίπρας, στην αποτυχημένη προσπάθεια που έκανε να εκμεταλλευτεί τα έργα που ανήκουν στο σύνολο του ελληνικού λαού…

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017 20:43

Συνηθίσαμε με την καθυστέρηση, αλλά...

|

"Ας κρατήσουν οι χοροί", για το χαρούμενο γεγονός που μας προέκυψε, αλλά μαζί μ' αυτούς, ας κυριαρχήσει και ο συντονισμός...

 

 

 

 

Επιχειρηματικό πάρκο στην Άρτα. Μπήκαν στην προγραμματική συμφωνία, τρεις σημαντικές υπογραφές και πάμε μπροστά. Επιχειρηματικό Πάρκο, στην περιοχή Κριεκούκια, του πρώην Δήμου Ξηροβουνίου και τον χώρο όπου θα εγκατασταθούν οι επιχειρήσεις της Άρτας, θα μπορεί ο ταξιδευτής να τον αγναντεύει απ' την Ιόνια Οδό και να είναι αυτή η παρατήρηση, ο δείκτης προόδου, σε σχέση με την κοινή γνώμη...

Μια πρώτη παρατήρηση, σε σχέση με το θέμα αυτό, είναι άκρως μελαγχολική. Στην ίδια διαδικασία, είχε προχωρήσει και η γειτονική Πρέβεζα... Με μια χρονική διαφορά! Μόλις τριάντα χρόνων, μιας και η ΒΙΠΕ Πρέβεζας, κατασκευάστηκε απ' την τότε ΕΤΒΑ, το έτος 1987... Αλλά πάντα μπορούμε να λέμε... Κάλιο αργά, παρά ποτέ...

Συνηθίσαμε με την καθυστέρηση, αλλά πρέπει να πούμε μέχρι εδώ. Όχι και από δω και στο εξής, με τους ίδιους ρυθμούς, αν δούμε και ποιά είναι η πραγματικότητα, σε σχέση με τον στόχο. Η προμελέτη της κανονικής μελέτης θα γίνει με τα 89.130,43€, θα πραγματοποιηθεί σ' αυτή την φάση και έχουμε μετά δρόμο, να διανύσουμε, αφού αποδειχτεί ότι η προτεινόμενη τοποθεσία, είναι κατάλληλη, όπως επίσης και αν ενταχτεί στο ΕΣΠΑ, όταν έρθει εκείνη η ώρα...

"Ας κρατήσουν οι χοροί", για το χαρούμενο γεγονός (σ.σ. είχαμε και το γεύμα στο Μπαχάρι, όπου η αισιοδοξία κυριάρχησε, ανάμεσα στους προσκαλεσμένους επιχειρηματίες και τους παράγοντες του τόπου) που μας προέκυψε, αλλά μαζί μ' αυτούς, ας κυριαρχήσει και ο συντονισμός, για το πως κάποια πράγματα, θα γίνουν πιό νωρίς και θα μπορούμε, νωρίτερα να πούμε, πως και ο επιχειρηματικός κόσμος της Άρτας, εισέρχεται σε νέα περίοδο...

Δεν μπορεί κανένας να ισχυριστεί πως η υπογραφή της προγραμματικής σύμβασης, είναι σημαντικό γεγονός. Είναι όμως και το γεγονός, που επιβάλλει την εγρήγορση...

 

ipografi-parko-88-a

|

Όλοι οι αρτινοί έσπευσαν να στηρίξουν την απόπειρα να γίνει ο φυσικός χυμός πορτοκαλιού, στοιχείο της καθημερινότητάς μας…

 

 

 

Ουρές σχηματίζονται, σε ώρες αιχμής, στα μηχανήματα προσφοράς φυσικού χυμού πορτοκαλιού, που απ’ την περασμένη εβδομάδα λειτουργούν στην Άρτα και είναι αυτά, που αποτελούν την αφετηρία, για την δημιουργία κοινωνικής συνείδησης, περί το τοπικό μας προϊόν. Απ’ την άλλη πλευρά, η λειτουργία των αρτινών, κυρίως μικρών παιδιών, είναι αυτή που επιβεβαιώνει την άποψη πολλών, που έλεγαν ότι το τοπικό μας προϊόν θα το τιμήσουμε, αν το γνωρίσουμε… Αν το βρούμε μπροστά μας και μπορούμε να το κάνουμε δικό μας…
Οι εικόνες  που είδαμε τις προηγούμενες ημέρες μπροστά στα μηχανήματα προσφοράς φρέσκου φυσικού χυμού, ειδικά σ’ αυτό της κεντρικής πλατείας της Άρτας, δεν είναι απλά πολύ ωραίες, γιατί τα παιδιά μας μαθαίνουν την μοναδικότητα του φυσικού χυμού, αλλά γιατί δημιουργούν την αισιοδοξία, ότι και υπό αυτές τις συνθήκες, ο άλλοτε αποκαλούμενος «χρυσός της Άρτας», δεν θα σαπίζει στα κτήματα… Θα προκύψει η εσωτερική κατανάλωση, η οποία θα είναι και υπέρ των παραγωγών. Κανένας δεν μπορεί να θεωρήσει απίθανο, ότι ανάλογες πρωτοβουλίες και δραστηριότητες για τον φυσικό χυμό πορτοκαλιού, θα προκύψουν και σε γειτονικές πόλεις… Θα προκύψουν οι ποσότητες κατανάλωσης, οι οποίες δεν θα επιτρέπουν στους λεγόμενους αγροτοπατέρες, να αγνοήσουν και αυτή την εκδοχή της απορρόφησης της παραγωγής…
Η εταιρεία «ΑΡΤΑ ΦΥΣΙΚΑ», έχει αναλάβει την λειτουργία των δυό μηχανημάτων προσφοράς φυσικού χυμού πορτοκαλιού και ο εκπρόσωπός της, δεν έκρυβε την ικανοποίησή του, για την ανταπόκριση που βρίσκει η προσφορά αυτή, αλλά και για την αποδοχή της πρότασης, που ο ίδιος έκανε προς το Δημοτικό Συμβούλιο Άρτας, το οποίο με ομόφωνη απόφασή του, έκανε δεκτή. Σε συζήτηση που είχαμε μαζί του, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο, εκτιμώντας την κατάσταση και την ζήτηση, να τοποθετήσει και άλλα μηχανήματα, σε επίκαιρα σημεία της πόλης.
Βεβαίως απέναντι σ’ αυτή την αισιόδοξη εικόνα που δημιουργήθηκε στην πόλη μας, δεν έλειψαν και οι φορείς της μιζέριας, που δεν τους επιτρέπεται και οι ίδιοι δεν επιτρέπουν σε κανέναν, να χαρεί το καλό που ήρθε, προφανώς γιατί μέσα στην μιζέρια, μπορούν να έχουν λόγο οι ίδιοι… Και τι δεν ακούσαμε… Απ’ το πιο ακίνδυνο, που ανέφερε πως τα πορτοκάλια που χρησιμοποιούνται δεν είναι απ’ την Άρτα, μέχρι και το αποκύημα νοσηρής φαντασίας, που έλεγε πως ο χυμός που παραλαμβάνει ο καθένας απ’ α συγκεκριμένα μηχανήματα, προέρχεται από παγοκολόνες χυμού κι ας βγάζουν… μάτι, τα πορτοκάλια που είναι  μπροστά σου και παρατηρείς πως τα στύβει το μηχάνημα.
Επαναλαμβανόμενο το συμπέρασμα… Να μην γίνει τίποτα καλό σ’ αυτή την πόλη… Γιατί πάντα θα υπάρχουν οι μίζεροι, οι οποίοι όλο και κάτι θα βρουν να πούν…
Και η εναλλαγή των συναισθημάτων… Ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, μέσα σ’ όλες τις συζητήσεις που έγιναν για τον φυσικό χυμό, υπενθύμισε την δέσμευσή του, ότι θα τοποθετηθούν ανάλογα μηχανήματα παραγωγής φυσικού χυμού, σ’ όλα τα σχολεία της περιοχής…

 

ximos-arta-22-a

 

 

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017 22:05

Των ελλήνων οι κοινότητες...

|

Με αφορμή την ημερίδα με θέμα: «Ο ρόλος των κοινοτήτων στη συνεκτικότητα του Καλλικρατικού Δήμου στις περιοχές της υπαίθρου»...

 

 

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

"Kι είτε με τις αρχαιότητες | είτε με ορθοδοξία |των Eλλήνων οι κοινότητες |
φτιάχνουν άλλο γαλαξία", έλεγε το 1983, ο λατρεμένος Διονύσης Σαββόπουλος, χωρίς να γνωρίζει, ότι τριάντα πέντε χρόνια, μετά, αυτός ο στίχος του, θ' αποτελεί αίτημα της ελληνικής περιφέρειας, που εκτός της συνολικής οικονομικής κρίσης, με την μορφή που έχει λάβει η αυτοδιοίκηση στην χώρα μας, "ανεβαίνει τον δικό της Γολγοθά"!

Ευκαιρία λαμβάνουμε απ' την ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Μουζάκι από το εργαστήριο Αγροτικού Χώρου του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, την ΠΕΔ Θεσσαλίας και το
Δήμο Μουζακίου, με χαρακτηριστικό το θέμα: «Ο ρόλος των κοινοτήτων στη συνεκτικότητα του Καλλικρατικού Δήμου στις περιοχές της υπαίθρου». Σ' αυτή την ημερίδα, ακούστηκαν σημαντικές απόψεις, από επιστήμονες οι οποίοι έχουν μελετήσει το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής περιφέρειας, που είναι η ύπαιθρος".

"Η προοπτική του Καλλικρατικού Δήμου, εξαρτάται από την ικανότητα συστράτευσης των κοινοτήτων του", ήταν ένα από τα συμπεράσματα της ημερίδας. Η ανάλυση της κατάστασης, έγινε και με βάση την εμπειρία των Θεσσαλών Δημάρχων, γάλλων αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Πάμε για να δούμε τώρα τι συμβαίνει στους καλλικρατικούς δήμους της περιοχής μας. Τύχη αγαθή, που στο ίδιο φύλλο της "Γ" δημοσιεύεται και άρθρο της καλής συναδέλφου Ρούλας Χρήστου, η οποία αναλύει το πως ο δήμαρχος Ζηρού "έβαλε στο μάτι", την αποζημίωση που έλαβε η τοπική κοινότητα Γυμνοτόπου, για την κατασκευή της Ιόνιας Οδού στα όριά της. Να πάνε τα λεφτά αυτά, για να ξεχρεωθούν λογαριασμοί της ΔΕΗ, τους οποίους είχε αφήσει απλήρωτους, ο πρώην Δήμος Θεσπρωτικού. Είναι ακραία η περίπτωση του συγκεκριμένου μοδάτου δημάρχου, αλλά στην βάση αυτή κινούνται όλοι οι δήμαρχοι, όταν είναι να δουν στα σοβαρά την προοπτική μιας τοπικής κοινότητας, υπό το βάρος των πολλών και σωρευμένων προβλημάτων, που αντιμετωπίζουν τα τελευταία χρόνια.

-Είναι δυνατόν να προκύψει συνεργασία, μεταξύ του Καλλικρατικού Δήμου και της συγκεκριμένης τοπικής κοινότητας, στο μέλλον;

Σε καμία περίπτωση. Και η "κόντρα", που έτσι ξεκίνησε, θα έχει ως αποκλειστικό θύμα, την τοπική κοινότητα, γιατί στο μέλλον δεν θα γίνουν ούτε τα αυτονόητα...

Κοινή η διαπίστωση... Ο πρόεδρος της κάθε τοπικής κοινότητας, σε όλους τους Δήμους της περιοχής, μοιάζει με επαίτη... Να του δώσει δίκην φιλοδωρήματος, από κάποια κονδύλια που διαχειρίζεται ο δήμαρχος, το ποσό των 200, το πολύ 300 ευρώ, για να κάνει κάτι, άντε και μια μικρή χορηγία για κάποιες εκδηλώσεις του καλοκαιριού κι εκεί τελειώσαμε...

Την ίδια ώρα αυτά τα μικρά χωριά, πολλαπλασιάζουν τα προβλήματα που έχουν και η εικόνα τους, γίνεται αποτρεπτική για τους νέους που σκέφτονται την επιστροφή στο χωριό, αν και το ρεύμα της επιστροφής, είναι ισχυρό.

Μοιράζει ψίχουλα ο δήμαρχος, στο εκάστοτε πρόεδρο και αυτό έχει δημιουργήσει την τεράστια παθογένεια... Δεν μπορούν οι κάτοικοι ενός χωριού, να λειτουργήσουν όπως παλιά... Να μαζευτούν μια Κυριακή, μετά την εκκλησία, να συζητήσουν, να διαφωνήσουν και στο τέλος να καταλήξουν για το άμεσο και μακροπρόθεσμο που πρέπει να γίνουν στο χωριό. Ακόμη και αν χρειαστεί η κινητοποίηση των κατοίκων, η κατάληψη κάποιου δημαρχείου και ότι άλλο μπορεί να επιστρατεύσει μια σοβαρή λαϊκή συνέλευση απ' αυτές που τα χωριά έκαναν... Και όχι τζάμπα... Αν χρειαζόταν και με την προσωπική εργασία του καθενός, ώστε αν οι άλλοι δεν έλυναν ένα πρόβλημα, να το λύσουν μόνοι τους... Με τον χαμό που επικρατεί στην καλλικρατική αυτοδιοίκηση, ούτε αυτό δεν έχουν το δικαίωμα να κάνουν οι κάτοικοι του χωριού, γιατί θα είναι διχασμένοι, οι μεν φίλοι του δημάρχου και οι δε αντίπαλοι... Και ο δήμαρχος σκληρός! "Ρωτήσατε και το κάνατε αυτό", φέρεται να έχει απαντήσει σε κατοίκους χωριών, που ανέλαβαν μικρές πρωτοβουλίες...

Η Ελληνική Νομαρχία, ένα κορυφαίο λόγιο έργο του ελληνικού προεπαναστατικού διαφωτισμού που συνέγραψε ο «Ανώνυμος ο Έλλην» και εξέδωσε ο ίδιος, χωρίς να αποκαλύπτεται το πραγματικό όνομά του, προσφέρεται ως οδηγός αναζήτησης του τι μπορεί να κάνει η κοινότητα και σήμερα δεν τις επιτρέπεται να το κάνει... Έχουμε αναζητήσει, σ' αυτό το έργο, πως των ελλήνων οι κοινότητες, κράτησαν την Ελλάδα ζωντανή και στην εποχή μας, που σε επίπεδο εθνικής κυριαρχίας μοιάζει πολύ, γοητεύεται ο καθένας, απ' τις δράσεις για το χωριό, στο οποίο όλοι επιστρέφουμε, θέλουμε δεν θέλουμε...

Όμως και να υπάρχει η θέληση των κατοίκων, ο κάθε δήμαρχος αποτελεί τον ανασταλτικό παράγοντα, μιας και η δράση του είδους, μπορεί να θέτει τον ίδιο εν αμφιβόλω, με βάση την παραδοχή, ότι στους καλλικρατικούς δήμους, για κανένα χωριό, δεν έχει γίνει τίποτα... Αυτοί οι δήμαρχοι βαδίζουν, ασυνείδητα θέλουμε να πιστεύουμε, στην αυτοκαταστροφή, μιας και πλέον έχει επικαιροποιηθεί η άποψη πως η προοπτική του Καλλικρατικού Δήμου, εξαρτάται από την ικανότητα συστράτευσης των κοινοτήτων του. Αυτά όμως είναι σοβαρά θέματα, τα οποία δεν έχουν τον χρόνο να αναλύσουν οι δήμαρχοι της δικής μας περιοχής, που εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά.

Δύσκολο πράγμα η σύνθεση των διαμετρικά αντίθετων απόψεων, οι οποίες έχουν προκύψει απ' την εμπειρία της λειτουργίας των καλλικρατικών Δήμων. Απ' την μια οι κάτοικοι των χωριών, που θέλουν το καλύτερο. Συζητούν, έχουν προτάσεις και αν πάνε και σ' αυτό που πρέπει να γίνει, δεν έχουν τον τρόπο να το κάνουν. Απ' την άλλη ο κάθε δήμαρχος... Που θεωρεί καλούς και χρήσιμους τους κατοίκους των χωριών, έναν ή δυό μήνες πριν τις εκλογές... Από κει και μετά, αυτοί θα πρέπει να ακούνε τα κελεύσματα και για να είναι αρεστοί, δεν πρέπει να μιλάνε...

Η υπέρβαση είναι το ζητούμενο και οι κάτοικοι των χωριών, μπορούν ν' αποτελέσουν την ελπίδα, για να μας προκύψει... Και μπορούν οι κάτοικοι των χωριών, αποδεσμευόμενοι απ' τις επιλογές που έκαναν προεκλογικά, να λειτουργήσουν υπέρ της κοινότητας και η μία κοινότητα να... παρασύρει την άλλη σε δράσεις, οι οποίες θα επιβάλλουν το καλύτερο μέλλον τους... Δεν είναι δύσκολο... Απλά οι δήμαρχοι... φοβερίζουν πως είναι ακατόρθωτο, για να μην χάσουν την ηρεμία τους... Αντιλαμβάνεται ο καθένας το τι θα συμβεί, όταν το κίνημα υπέρ του κάθε χωριού, οργανωθεί και λειτουργήσει αυτόνομα και χωρίς εξαρτήσεις, σε μικροκομματικές σκοπιμότητες...

 

aftodioik-karekl-88-a

|

Τα σκουπίδια μας


στην… αυλή του γείτονα

 

 

 

 

 

Του

ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΤΡΑΧΟΥΡΑ*

 

Ο Δήμος Αρταίων πρόσφατα δημοπράτησε μελέτη ωρίμανσης έργων για την κατασκευή Πράσινου Σημείου σε τμήμα του οικοπέδου στο οποίο θα κατασκευασθεί και ο Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ). Το οικόπεδο αυτό που βρίσκεται στη Γέφυρα Καλογήρου, 70 μέτρα περίπου από την Εθνική Οδό, δίπλα σε κατοικίες και αξιόλογες επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος, είναι μεν ιδιοκτησίας του Δήμου Αρταίων (αγοράστηκε επί δημαρχίας Κ. Βάγια), υπάγεται όμως στα διοικητικά όρια του Δήμου Ζηρού, στη Φιλιππιάδα.
Ως γνωστόν τα Πράσινα Σημεία των Δήμων είναι κατάλληλα διαμορφωμένοι χώροι αποθήκευσης αποβλήτων, χρησιμοποιημένων αντικειμένων, εξοπλισμού κ.ά., προκειμένου να προωθηθούν για ανακύκλωση και επανάχρηση. Σκουπίδια δηλαδή, διότι γνωρίζουμε πως λειτουργούν στην πράξη και στο χρόνο τέτοιες δραστηριότητες με όσο καλές μελέτες και προδιαγραφές και αν έχουν σχεδιαστεί. Είναι όμως λογικό και σύμφωνα με το Νόμο 4447/16 -όπως τροποποίησε το Ν 4042/12-, το πράσινο σημείο του Δήμου Αρταίων να κατασκευασθεί στη Φιλιππιάδα; Δε διαθέτει ο Καλλικρατικός Δήμος Αρταίων κατάλληλο οικόπεδο για το σκοπό αυτό, ή βρήκαν για ακόμα μία φορά, το Δήμο Ζηρού πρόθυμο ή χαμηλής αντίδρασης αποδέκτη για αυτά που άλλους ενοχλούν;
    Ήταν όμως αναμενόμενη η εξέλιξη αυτή, γιατί ο Δήμος Ζηρού πρόσφατα ψήφισε ΟΜΟΦΩΝΑ (πλην του κ. Γείτονα) τη χωροθέτηση του ΣΜΑ, στη Γέφυρα Καλογήρου, γι’ αυτό οι όποιες αντιδράσεις του Δημάρχου  είναι χωρίς αντίκρισμα. Εκτός και αν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι δε γνωρίζουν ή δε διαβάζουν τι ψηφίζουν ή ενδεχομένως αποβλέπουν κοντόφθαλμα σε αντισταθμιστικά οφέλη, όπως για παράδειγμα την εκτέλεση κάποιων μικροέργων με προγραμματικές συμβάσεις….
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευρύτερη περιοχή Γέφυρας Καλογήρου:
 α) Τυπικά σύμφωνα με το ΓΠΣ Δήμου Ζηρού, αλλά και στην πράξη, λειτουργεί ως ΒΙΠΑ - ΒΙΟΠΑ,  β) Θα συνδέσει την Ιονία Οδό με την Εθνική Οδό προς Πρέβεζα αλλά μπορεί και με κατάλληλη διαμόρφωση να αποτελέσει πύλη εξαγωγής και προώθησης των προϊόντων του Κάμπου Άρτας, που ουσιαστικά είναι αποκλεισμένος από τους μεγάλους οδικούς άξονες, και  γ) Ευρισκομένη στο κέντρο της Ηπείρου, στα όρια των Νομών Άρτας και Πρεβέζης, δεν ανήκει πουθενά [!] και ουδείς «παράγοντας» εκ των δύο Νομών ασχολείται με τα προβλήματα, τις μεγάλες δυνατότητες και προοπτικές της και ότι για την περαιτέρω ανάδειξή της απαιτούνται έργα υποδομής, υποστηρικτικά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και όχι η κατασκευή σκουπιδότοπων.
Δυστυχώς, οι προσπάθειες που κατέβαλε παλαιότερα η Νομαρχία Πρέβεζας και ο Δήμος Φιλιππιάδας για τη μετεγκατάσταση των χοιροστασίων, τη λειτουργία βιολογικών καθαρισμών και αποτεφρωτήρων στα σφαγεία στη Γέφυρα Καλογήρου, πήγαν χαμένες και μάλιστα με τη σφραγίδα της αυτοδιοίκησης.


*Πρώην Δήμαρχος Φιλιππιάδας

 

katraxouras-mix-11-a

 

 

 

 

 

|

Ας σκεφτεί ο καθένας, το τι έχει ν’ ακολουθήσει, αν η κυρία λειτουργεί όπως λειτουργεί, χωρίς την ελάχιστη κριτική… Με την δεδηλωμένη πρότασή της… Φιλοζωία, αλλά κάρτ…

 

 

 

ad-sk-33-dΩραία λοιπόν… Να δεχτούμε την άποψη, κάποιων εξυπνάκηδων της περιοχής, που κρυπτόμενοι ανακάλυψαν, ότι η προσπάθεια που κάνουμε, για να λυθεί το τεράστιο πρόβλημα των αδέσποτων σκυλιών και ν’ απαλλαγεί η πόλη απ’ τα εκατοντάδες που κυκλοφορούν και μέρα με την ημέρα καθίστανται περισσότερο επικίνδυνα, έχει τα χαρακτηριστικά της προσωπικής εμπάθειας, κατά της γνωστής κυρίας, η οποία κυκλοφορεί με την συνοδεία τριών σκυλιών και δηλώνει επισήμως, πως αυτά είναι αδέσποτα…

Δεν πρόκειται για ένα μεταβατικό διάστημα, να γίνει η ελάχιστη αναφορά σ’ αυτό το θέμα, φοβούμενοι(!) μήπως δημιουργηθεί και κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα. Και επιτρέποντας στην ίδια, που παράλληλα είναι και αξιωματούχος του φιλοζωικού κινήματος, να εφαρμόσει στην πόλη, το σχέδιο που έχει για τα αδέσποτα… Προφανώς ως απότοκο της αγωνίας που έχει για να διαβιούν αυτά, υπό τις καλύτερες συνθήκες. Να έχει και την αβάντα, να κρίνει την δημοτική αρχή, ακόμη και να την καταγγείλει, μιας και σε κάποια τυπικά θέματα, δεν τα πήγε καλά.

Η απόφασή μας, είναι δεδομένη και δεν αλλάζει. Αλλά είμαστε που είμαστε πάνω στο θέμα, ας σκεφτεί ο καθένας, το τι έχει ν’ ακολουθήσει, αν η κυρία λειτουργεί όπως λειτουργεί, χωρίς την ελάχιστη κριτική… Με την δεδηλωμένη πρότασή της… Φιλοζωία, αλλά κάρτ… Στην βόλτα να είναι καλά τα σκυλιά, αλλά το βράδυ να είναι έξω απ’ το σπίτι της, για να ενοχλούν τους άλλους…

Κι όταν έρθει η ώρα, που θα ισχύσει ο νόμος της κυρίας και το κάθε αδέσποτο, θα επιτίθεται κατά δικαίων και αδίκων, «εγώ θα είμαι εκεί να σας θυμίζω τις μέρες τις παλιές», που έλεγε και ο μέγας Νιόνιος το 1966, στο τραγούδι του «οι παλιοί μας φίλοι».

adespoto-arta-gnosto-00

 

ad-sk-33-bad-sk-33-b

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 21:40

Ακούραστος και αποτελεσματικός…

Ο περιφερειακός σύμβουλος Δημήτρης Βαρέλης, είναι ενημερωμένος για το όλο θέμα και αναμένεται να κάνει τις παρεμβάσεις εκεί που πρέπει. Για να προκύψει άμεσα το αποτέλεσμα όμως, πρέπει να βρει στον δρόμο του και τους άλλους παράγοντες του τόπου…

 

 

 

 

Τώρα που τελείωσαν οι… διαπραγματεύσεις για τους θεματικούς και ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, έλαβε τις αποφάσεις του, το σχόλιο που ακολουθεί, έχει περισσότερη αξία, μιας και η συγκυρία, δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα, να κάνει λόγο για σκοπιμότητες και άλλες ανοησίες, που συνήθως ακολουθούν, μια σοβαρή άποψη, σε σχέση με την παρουσία και την αποτελεσματικότητα του πολιτικού προσωπικού της περιοχής.

Για τον περιφερειακό σύμβουλο Δημήτρη Βαρέλη, ο λόγος και επιβεβλημένη η επανάληψη της άποψης, που πολύ καιρό πριν έχει καταθέσει η «Γ». Είναι απ’ τους ελάχιστους πολιτικούς παράγοντες της περιοχής, που έχει άποψη για όλα τα ζητήματα της περιοχής, έχει άμεση επικοινωνία με τους πολίτες, αλλά δεν μένει μόνο εκεί… «Βάζει πλάτη», όπου διαπιστώνει ότι μπορεί να έχει λό

γο. Που σημαίνει ότι κινεί τις εξελίξεις, παρακολουθεί αν τα συμφωνημένα υλοποιούνται και με τον τρόπο αυτό, έχει φέρει σημαντικά αποτελέσματα, σε πολλές περιπτώσεις και θέματα που ήταν ακίνητα.

Πριν λίγες ημέρες, πληροφορηθήκαμε την συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Γιάννη Κουμπούρα και από μόνη της αυτή η συνάντηση, επιβεβαιώνει το ότι ασχολείται με θέματα, που είναι σοβαρά, αλλά δεν τα… αγγίζει κανένας.

Γιατί δεν υπάρχει αντίρρηση, πως η δημιουργία σύγχρονων εγκαταστάσεων για τον Σταθμό του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Άρτας, πρέπει να αποτελεί ένα απ’ τα πρώτα ζητούμενα για την περιοχή. Η Άρτα, είναι η μόνη πόλη της Ηπείρου, που δεν… αξιώθηκε ακόμη, να έχει έναν σύγχρονο σταθμό, ανάλογο αυτών που πολλά χρόνια πριν, έχουν αποκτήσει τα Γιάννενα και η Πρέβεζα.

Σε καμία περίπτωση, αυτή η υστέρηση, δεν πρέπει να θεωρηθεί ολιγωρία της διοίκησης του Υπεραστικού ΚΤΕΛ. Η πρόθεσή της, να δημιουργήσει έναν σύγχρονο σταθμό, είναι δεδηλωμένη, αλλά υπάρχουν δυσκολίες, σε σχέση με το γραφειοκρατικό κομμάτι της υπόθεσης και όπως συμβαίνει πάντα, δεν βρίσκεται κανένας παράγοντας, να πάρει πρωτοβουλία, με την οποία θα ξεμπλοκάρει το όλο θέμα και θα γίνουν τα επόμενα βήματα. Η γραφειοκρατία, εκ των λίγων που γνωρίζουμε, αφορά στο οικόπεδο, που θα φιλοξενήσει τον σταθμό…

Ο περιφερειακός σύμβουλος Δημήτρης Βαρέλης, είναι ενημερωμένος για το όλο θέμα και αναμένεται να κάνει τις παρεμβάσεις εκεί που πρέπει. Για να προκύψει άμεσα το αποτέλεσμα όμως, πρέπει να βρει στον δρόμο του και τους άλλους παράγοντες του τόπου… Αν κι αυτοί δείξουν καλή διάθεση, μπορούμε να θεωρήσουμε, πως άμεσα θα έχουμε το αποτέλεσμα…

Είναι και πολλά άλλα τα θέματα, με τα οποία έχει ασχοληθεί ο Δημήτρης Βαρέλης, δεν μπορούν να περιληφθούν στο παρόν σημείωμα, αποτελούν όμως την αιτία και αφορμή, να φροντίσουμε να εξασφαλίσουμε μια συνέντευξη μαζί του, στην οποία θα έχουμε πολλά να πούμε…

 

varelis-dimitris-88-f

|

Αυτά τα περίεργα αγόρια και κορίτσια, κενά περιεχομένου κατά κανόνα, που εκμεταλλεύτηκαν το αίτημα για ανανέωση -αίτημα βαθιά πολιτικό- έδωσαν την χαριστική βολή, στον θεσμό που προέκυψε για να υπηρετεί τον πολίτη. Εμφανίζονται σε πρώτο πλάνο, μετά την όποια ανάλυση, γίνεται για την αυτοδιοίκηση…

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Αφορμή αποτελούν οι τελευταίες δημαιρεσίες, που πραγματοποιήθηκαν σε όλους τους Δήμους της χώρας, εκ των οποίων, ένα μικρό ποσοστό, βγήκε εξ αυτών χωρίς προβλήματα… Οι περισσότεροι στην ίδια κατάντια, με αυτούς της Άρτας και των Κεντρικών Τζουμέρκων…

Μόνο για κατάντια μπορούμε να μιλήσουμε, όταν παρατηρούμε μια ομάδα ανθρώπων, που πριν δυό χρόνια συγκροτήθηκε με τυμπανοκρουσίες, προκειμένου να αντιμετωπίσει συγκεκριμένα προβλήματα και να παράξει συγκεκριμένο έργο, το οποίο έχει εγκριθεί με τον πιο δημοκρατικό τρόπο απ’ τους πολίτες, να βρίσκεται «στα κάγκελα» και να κοιτάζουν ποιος θα συκοφαντήσει τον άλλον περισσότερο…

Αυτοί λοιπόν, που τιμήθηκαν με την ψήφο των πολιτών, υποτίθεται πως πρέπει να αποτελούν μια δυνατή ομάδα, ακριβώς γιατί τέτοια απαιτούν τα προβλήματα, για να λυθούν, μετά από δυό χρόνια, δεν μιλούν ο ένας με τον άλλον και οι περισσότεροι, εναντίον του δημάρχου! Όλοι εναντίον του ανθρώπου, που υποτίθεται πως είναι πρώτος μεταξύ ίσων, για την προσπάθεια, η οποία μόνο έριδες δεν απαιτεί στο εσωτερικό της…

-Σε μια συλλογική προσπάθεια, όπως είναι η αυτοδιοίκηση, μπορεί να προκύψει αποτελεσματικότητα, αν επικρατεί, η κατάσταση που περιγράφεται;

Σε καμία περίπτωση. Τα δυό και λίγους μήνες χρόνια, που απομένουν για να ολοκληρωθεί η θητεία των συγκεκριμένων δημάρχων και δημοτικών συμβούλων, θα αναλωθούν στις αντιπαραθέσεις του είδους και η κάθε προσπάθεια του ενός, θα επιχειρείται να αποδομηθεί απ’ τον ίδιο τον συνδυασμό, που διοικεί τον κάθε Δήμο…

Είναι η παθογένεια, που φέρνει μαζί της η αυτοδιοίκησης, απ’ την στιγμή που ως θεσμός, άλλαξε τον προσανατολισμό της! Βλέπουμε τον λαϊκό - διεκδικητικό θεσμό να μετατρέπεται σε έναν αναχρονιστικό μηχανισμό παραγωγής ευκαιριών για βόλεμα, όσων εισέρχονται σ’ αυτόν και κατά κανόνα προτάσσουν την αγωνία τους για τον τόπο. Όσοι έχουν ασχοληθεί με την ιστορία του θεσμού ή την έζησαν, πριν και μετά την χούντα, θεωρούν πως το κομβικό σημείο της μετάλλαξης του θεσμού, είναι το δικαίωμα συμμετοχής στις δημοτικές εκλογές, δημοσίων υπαλλήλων, χωροφυλάκων και ότι μπορεί να φανταστεί κανένας… Ακόμη ψάχνουν να περιορίσουν τους διπλούς και τριπλούς μισθούς που έπαιρναν οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι μετείχαν σε δημοτικούς συνδυασμούς και ελάμβαναν έμμισθες θέσεις…

Ένα χωριό πρέπει να ψηφίσει το παιδί του τάδε που είναι χωροφύλακας στην Αθήνα και πρέπει να πάρει μετάθεση στην πατρίδα του. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει με την δασκάλα και τη νοσοκόμα και ο χορός καλά κρατεί… Εκλέγει το δικό του παιδί το κάθε χωριό και το θεωρεί επιτυχία! Ίσως λόγω άγνοιας… Όμως το παιδί αυτό εισέρχεται στον θεσμό της αυτοδιοίκησης , με πρώτο και καθοριστικό – ευκρινές αποτέλεσμα το βόλεμα, που δεν έχει καμία σχέση με τον θεσμό… Αυτό ακριβώς το ευκρινές αποτέλεσμα, δεν θα επιτρέψει στο νέο που ψηφίστηκε απ’ τους συμπολίτες του, να σκεφτεί ότι ψηφίστηκε και για να προσφέρει… Και θα φύγει απ’ την αυτοδιοίκηση, χωρίς να έχει υποψιαστεί τίποτα, απ’ όσα περί προσφοράς, λέγονται και πρέπει να είναι η διαρκής αγωνία του κάθε αιρετού… Θα φύγει με την ανάμνηση του εύκολου βολέματος, ο δε θεσμός της αυτοδιοίκησης, θα χάνει τα απαιτούμενα για την δύσκολη εποχή χαρακτηριστικά του, που είναι ο προγραμματισμός και η λαϊκή διεκδίκηση.

Καταφανέστατη η συνέχεια… Οι συνδυασμοί που θα διοικούν τους Δήμους, ειδικά στην εποχή του Καλλικράτη, θα αποτελούνται από τύπους, που πρώτο μέλημά τους, θα είναι το βόλεμα και όλα τ’ άλλα δεν θα υπάρχουν στην σκέψη τους. Για να επιβεβαιώνουν αυτόν τον προσανατολισμό τους, θα κάνουν και καμιά φασαρία, με κάθε ευκαιρία που θα προκύπτει…

Πρέπει να γυρίσουμε την συζήτηση στα βασικά, για ότι αφορά την αυτοδιοίκηση, με πρώτο και βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, να είναι αυτό που αφορά στο τι είδους αυτοδιοίκησης θέλουμε και ποιο είναι το μοντέλο της αυτοδιοίκησης, που απαιτεί η εποχή της κρίσης… Αυτή που προοιωνίζει και την παρακμή του θεσμού…

Σε κάθε θεσμό, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τα δίνουν, οι άνθρωποι που τον υπηρετούν… Μιλώντας για την αυτοδιοίκηση, θα πρέπει να δούμε ποιοι την υπηρετούν και γιατί… Αν την υπηρετεί η κατηγορία που περιγράφουμε παραπάνω, ο θεσμός δεν μπορεί να έχει καμία προοπτική. Αν την υπηρετήσουν, άνθρωποι βγαλμένοι απ’ την κοινωνία και τα κοινωνικά κινήματα, είναι σίγουρο πως θα την προδώσουν κύρος και έτσι θα μπορούμε να ελπίζουμε…

Πάμε πάλι απ’ την αρχή… Αυτά τα περίεργα αγόρια και κορίτσια, κενά περιεχομένου κατά κανόνα, που εκμεταλλεύτηκαν το αίτημα για ανανέωση -αίτημα βαθιά πολιτικό- έδωσαν την χαριστική βολή, στον θεσμό που προέκυψε για να υπηρετεί τον πολίτη. Εμφανίζονται σε πρώτο πλάνο, μετά την όποια ανάλυση, γίνεται για την αυτοδιοίκηση…

Έτσι κάθε νέα προσπάθεια που πρέπει να ξεκινήσει, μιας και φτάσαμε στο «δεν πάει άλλο», πρέπει απ’ την αρχή, να είναι απαλλαγμένη, απ’ αυτό το είδος και η ελπίδα θα προκύψει…

 

aftodioikisi-00-a

Σελίδα 1 από 86

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

11026103
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3642
8201
143706

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 103 επισκέπτες και κανένα μέλος