A+ R A-
16 Ιανουαρίου 2019

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

Για πολλούς συμπολίτες μας, η ιστορία του Πάνου Καραγιώργου, οδηγεί στην λαϊκή ρήση «κάθε εμπόδιο για καλό», για να θεωρηθεί αυτό το εμπόδιο, αφετηρία μιας νέας πορείας, η οποία μπορεί να είναι περισσότερο χρήσιμη και συναρπαστική.

 

 

 

Είναι αξιοπρόσεκτο για την εποχή μας ή καλύτερα είναι η αφετηρία για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων, το δίλλημα που αφορά αυτούς που προσέρχονται σε κομματικές διαδικασίες, για να μπορούν μέσω αυτών να διεκδικήσουν το κάτι παραπάνω σε σχέση με τις δημοτικές εκλογές. Αν επιλεγεί το ένα πρόσωπο και απορριφτεί το άλλο, προκύπτει ήττα για τον απορριπτόμενο και νίκη για τον επιλεγόμενο, θα πουν κάποιοι, αλλά η εκτίμηση αυτή προκύπτει σε μια βασική αρχή της πολιτικής διαδικασίας. Την αρχή που θέλει τις απόψεις να μην ηττώνται ποτέ, άσχετα αν πρόσκαιρα κυριαρχούν οι σκοπιμότητες και οι συμβιβασμοί… Και πριν προλάβουν οι συμβιβασμοί, να φέρουν το ελάχιστο αποτέλεσμα, είναι η ώρα που οι απόψεις παίρνουν την χαρακτηριστική ρεβάνς…

Ιδιαίτερα ψαγμένος ο πρόλογος, στην προσπάθεια της παρουσίασης ενός προσώπου, που βρέθηκε στο κέντρο των πολιτικών συζητήσεων στην περιοχή, μιας και αιτήθηκε απ’ το κόμμα στο οποίο ανήκει την στήριξη για την δημιουργία συνδυασμού, που θα έπαιρνε μέρος στις επικείμενες εκλογές. Με καθαρό και σαφή τον στόχο… Να συνεισφέρει σε μια συνολικότερη προσπάθεια, αναβάθμισης της λειτουργίας της αυτοδιοίκησης, ως προϋπόθεση αλλαγής στον τόπο που ζούμε. Μακριά απ’ την κάθε ματαιοδοξία, που και αυτή υπεισέρχεται στο παιχνίδι, για να αποπροσανατολίσει και να χαθεί ο στόχος και το μέτρο…

Ο δικηγόρος Πάνος Καραγιώργος, με μακρά πορεία στα αυτοδιοικητικά πράγματα, δοκιμάστηκε σε επίπεδο απόψεων και προτάσεων για την αυτοδιοίκηση, σε μια διαδικασία εντός του ΚΙΝΑΛ κι εκεί που όλα έδειχναν ότι θα είναι αυτός που θ’ αναλάμβανε το δύσκολο έργο απ’ την μια της αντιπαράθεσης με την υπάρχουσα κατάσταση και απ’ την άλλη της δημιουργίας και αποδοχής μιας πρότασης, η οποία θα γινόταν αποδεκτή απ’ τους πολίτες, βρέθηκε εκτός, με όσα αυτό συνεπάγεται, για ν’ ακολουθήσουν σημαντικά πολιτικά ερωτήματα:

-Πρέπει να θεωρεί εαυτόν ηττημένο ή λαμβάνοντα μια πρόκληση συμμετοχής στα κοινά, με άλλους σχηματισμούς, οι οποίοι μπορεί να προσεγγίζουν στις δικές του απόψεις ή να του δίνουν χώρο και δυνατότητα να υλοποιήσει αυτά που προτείνει;

Η απάντηση με φόντο την κομματική προσήλωση, οδηγεί στην επιλογή της ιδιώτευσης, πρακτική που μπορεί να βολεύει όσους υπηρέτησαν σκοπιμότητες, για να έχουν την δυνατότητα, να ξαναλειτουργήσουν υπέρ άλλων σκοπιμοτήτων. Όμως αυτή η επιλογή, ούτε το κόμμα στο οποίο έχουν το πάνω χέρι όσοι προαναφέρονται βοηθάει, αλλά ούτε και το πολιτικό πρόσωπο, που έχει την δυνατότητα προσφοράς. Ζούμε σε μια εποχή που είναι αναδεδειγμένη η πρωτοφανής έλλειψη πολιτικού προσωπικού. Και αποτελεί την αιτία, της άσχημης πορείας του τόπου μας…

Για πολλούς συμπολίτες μας, η ιστορία του Πάνου Καραγιώργου, οδηγεί στην λαϊκή ρήση «κάθε εμπόδιο για καλό», για να θεωρηθεί αυτό το εμπόδιο, αφετηρία μιας νέας πορείας, η οποία μπορεί να είναι περισσότερο χρήσιμη και συναρπαστική. Πιο απλά, να αναλάβει και νέες πρωτοβουλίες σε σχέση με τα τοπικά μας πράγματα, απομακρυνόμενος απ’ την παλιοημερολογίτικη προσήλωση στο κόμμα. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο, για το συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά για κάθε πολίτη, που θεωρεί ότι μπορεί να κάνει αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος. Να προσφέρει.

Και αφού περί προσφοράς ο λόγος, δεν πρέπει να παραλείψουμε την αναφορά στην σοβαρή πορεία που έχει ο Π. Καραγιώργος στα αυτοδιοικητικά πράγματα της περιοχής. Πολύ νέος και στην ηλικία και στο επάγγελμα, είχε ασχοληθεί με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, εκλεγόμενος νομαρχιακός σύμβουλος, με πολύ μεγάλο αριθμό ψήφων. Το 1998 είχε κατέλθει υποψήφιος και εξελέγη με τον συνδυασμό του Κώστα Αντωνίου, έχοντας στέρεο και χρήσιμο λόγο. Ακολούθως εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Πάνου Οικονομίδη και ν’ ακολουθήσει μια χρήσιμη θητεία και ως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν κρίθηκε για τίποτα, σ’ όλη αυτή την πορεία στην αυτοδιοίκηση. Αντίθετα εισέπραττε θετικά σχόλια, για την κάθε πρωτοβουλία που αναλάμβανε και τα αποτελέσματα που ακολουθούσαν.

Χρήσιμη η υπενθύμιση, γιατί και με αυτή, ενισχύεται η άποψη, που θέλει τα σημαντικά πρόσωπα να έχουν την δυνατότητα να λειτουργήσουν και χωρίς την κομματική ομπρέλα. Ίσως η θετική έκβαση μιας τέτοιας απόπειρας ή από τον Π. Καραγιώργο ή από άλλα κοινωνικά στελέχη, να… φωτίσουν και κάποια μυαλά, που λειτουργούν στα κόμματα, με αγκυλώσεις οι οποίες είναι τις περισσότερες φορές και αιτία καταστροφών…

Η αοριστολογία, δεν ήταν ποτέ κακός σύμβουλος και για το λόγο αυτό, η συγκεκριμενοποίηση επιβάλλεται… Δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, η συνεργασία με άλλες δυνάμεις στον χώρο της αυτοδιοίκησης, οι οποίες θα έχουν εμφανή την διάθεση ν’ αφήσουν ελεύθερο χώρο, για να χωρέσουν όλοι οι καλοί και θα γνωρίζουν να λειτουργούν με φόντο την διάθεση συνεργασίας. Μ’ αυτό δηλαδή, που ζητάει και το νέο θεσμικό πλαίσιο, με βάση το οποίο πρέπει να λειτουργήσουν οι πάντες…

Η εποχή προβάλλει τα αιτήματά της, μόνο που όσοι έχουν χρέος να τα αξιοποιήσουν, μπορεί να έχουν καταληφθεί από έναν ιδιότυπο κομματικό πατριωτισμό…

Ποτέ δεν είναι αργά, για την όποια προσπάθεια αξιοποίησης των μηνυμάτων που στέλνει η κοινωνία και μάλιστα με ιδιαίτερο τρόπο. Που σημαίνει ότι ο δικηγόρος Πάνος Καραγιώργος, που έχασε το ένα τρένο, δεν μπορεί να πάρει το επόμενο και να προχωρήσει… Και προχωρώντας με το επόμενο τρένο, μπορεί η προσφορά, να είναι πολλαπλάσια, αυτής που είχε προδιαγραφεί…

Ήταν ένας φλογερός Τζουμερκιώτης, ο αείμνηστος. Μπορεί ως βουλευτής να είχε στην έγνοια του, όλο το νομό... Κάθε φορά όμως που ασχολούνταν με τα Τζουμέρκα, αναδεικνυόταν το πάθος του και η μεγάλη αγωνία του.

 

 

 

Ιδιαίτερη η τιμή για μένα, να πω λίγα λόγια, τα ελάχιστα δηλαδή, σε σχέση με την κορυφαία προσωπικότητα της πολιτικής ζωής του τόπου μας και της πατρίδας μας...  Που όμως έφυγε τόσο νωρίς από κοντά μας. Βεβαίως άφησε για τα πολιτικά μας πράγματα, μεγάλη παρακαταθήκη...
Ο αείμνηστος Γιώργος Παπαγεωργίου, στο σύντομο διάβα της ζωής του, έκανε τόσα πολλά, που είναι βέβαιο πως η παρούσα αναφορά, θα παραλείψει πράγματα και στιγμές, που πρέπει να διατηρηθούν στην μνήμη όλων μας.
Για να καταστεί πληρέστερη η προσέγγιση της προσωπικότητας και του έργου του αείμνηστου Γιώργου Παπαγεωργίου, θα πρέπει να το δούμε σε δυό τομείς. Απ’ την μια πρέπει ν’ αναδειχτεί η προσφορά του, στην διαμορφωθείσα εθνική πολιτική και απ’ την άλλη, η αγάπη του για τον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε, που όμως τον τίμησε, όσο λίγοι...
Στην διαμορφωθείσα εθνική πολιτική, η συνεισφορά του Γιώργου Παπαγεωργίου, ήταν τεράστια. Έλεγε πριν μερικούς μήνες, ο διακεκριμένος καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών Γιάννης Κυριόπουλος, ότι ήταν ο Γιώργος Παπαγεωργίου, που με άοκνες προσπάθειες, συμφιλίωσε τον φιλελεύθερο χώρο με το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Θα θυμούμαστε οι παλιότεροι... Όταν ο αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς καθιέρωσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ήταν η φιλελεύθερη παράταξη, που το πολέμησε με πάθος. Ήταν αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, ο Γιώργος Παπαγεωργίου και ανέλαβε να υποστηρίξει το αυτονόητο. Έλεγε πως δεν είναι δυνατόν, μια ευρωπαϊκή χώρα, να μην έχει το δικό της Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Όσο κι αν φανεί παράξενο, είναι ο Γιώργος Παπαγεωργίου, ο οποίος άλλαξε άρδην την πολιτική για την υγεία, στο του κόμμα που ανήκε και είχε την τιμή, κάμποσα χρόνια αργότερα να υπηρετήσει αυτή την πολιτική απ’ την θέση του υφυπουργού Υγείας.
Είναι νομίζω η κατάλληλη στιγμή, τώρα που οι εξελίξεις τρέχουν, να υπερτονιστεί το σημαντικότερο γεγονός. Όσοι βρέθηκαν στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, για γνωστούς και άγνωστους λόγους, έχουν κατηγορηθεί... Θυμηθείτε... Άδωνις Γεωργιάδης, Μάριος Σαλμάς, Ανδρέας Λοβέρδος και πολλοί άλλοι... Δεν ακούστηκε μόνο, το όνομα του Γιώργου Παπαγεωργίου. Τυχαίο; Δε νομίζω...
Είναι τεράστια η παρακαταθήκη, η οποία δεν πρέπει να λησμονηθεί. Αν και ο κίνδυνος είναι υπαρκτός... Γιατί σ’ αυτή την χώρα, επιλέγουμε να θυμούμαστε τα κακά και όχι τα καλά...
Είναι λοιπόν το μείζον ζήτημα που προκύπτει. Η διαχείριση της μνήμης και της πολιτικής του παρακαταθήκης. Η «ΓΝΩΜΗ», η εφημερίδα που εκδίδω, έχει αναλάβει πρωτοβουλία. Θεωρώ χρέος μου, να σας την αποκαλύψω σήμερα. Θα προσπαθήσει να καταστήσει θεσμό, ένα ετήσιο συνέδριο με γενικό τίτλο «ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ». Και βεβαίως, το σημαντικό για τον τόπο, που βρισκόμαστε...
Δήμαρχε... Έχει αποφασιστεί αυτό το συνέδριο, να διοργανώνεται κάθε φορά σ’ ένα εκ των χωριών των Τζουμέρκων. Αυτό θα ήθελε και ο Γιώργος. Ας καταγραφεί κι αυτό ως προσφορά, από κει που βρίσκεται...
Είναι η καλύτερη... γέφυρα να περάσουμε στην Γέφυρα Τζαρή και στα Τζουμέρκα. Για να θυμίσουμε αυτό που όλοι γνωρίζαμε. Ήταν ένας φλογερός Τζουμερκιώτης, ο αείμνηστος. Μπορεί ως βουλευτής να είχε στην έγνοια του, όλο το νομό... Κάθε φορά όμως που ασχολούνταν με τα Τζουμέρκα, αναδεικνυόταν το πάθος του και η μεγάλη αγωνία του.
Πριν 35 χρόνια, ήταν αυτός που κινητοποίησε όλες τις δυνάμεις της περιοχής, καθιερώνοντας την ετήσια συνδιάσκεψη των πολιτιστικών συλλόγων των Τζουμέρκων. Ήταν φανατικός οπαδός του απολογισμού στην πολιτική ζωή του τόπου. Και ήθελε κάθε φορά, η συζήτηση να εξελίσσεται στο τι ζητήσαμε και το τι πετύχαμε.
Όντας εκλεγμένος βουλευτής το 2004 και με την Γέφυρα Τζαρή να βρίσκεται σε χρήση απ’ τους πολίτες των Τζουμέρκων, η μεγάλη αγωνία του αφορούσε τις προσβάσεις σ’ αυτή. Βρισκόταν σε διαρκή επικοινωνία με τους δημάρχους Αθαμανίας Οδυσσέα Δράκο και Αγνάντων Χρήστο Χασιάκο, για να προωθηθούν συγκεκριμένα έργα. Τότε είδαμε έργα, που δυστυχώς, για άγνωστες αιτίες, δεν ολοκληρώθηκαν.
Παράλληλα έδειξε το τεράστιο ενδιαφέρον, για την υγεία στα χωριά μας. Όλα τα χωριά των Τζουμέρκων, είχαν εκείνη την εποχή λειτουργούντα τα αγροτικά ιατρεία και φυσικά το περιφερειακό ιατρείο των Λεπιανών. Τώρα, το πόσα απ’ αυτά λειτουργούν, είναι άλλο ένα μεγάλο θέμα, που χρήζει διερεύνησης...
Ήταν τεράστια η προσπάθεια, που έκανε ο Γιώργος Παπαγεωργίου για τα Τζουμέρκα. Χρειάζεται κι αυτή να επικαιροποιηθεί και να προκύψουν οι διεκδικήσεις για το καλύτερο.
Όμως... Επανερχόμενος στην διαχείριση της μνήμης, ενός τόσο σημαντικού προσώπου, είναι σίγουρο πως και ο ίδιος, δεν θα ήθελε να περιχαρακωθεί, σε μια φλυαρία, περί την συνέχιση του έργου... Ένα τόσο σημαντικό όραμα, μπορεί να επικαιροποιηθεί μόνο θεσμικά. Μόνο από ομάδες πολιτών, οι οποίοι θα ήθελαν να προσθέσουν το κάτι παραπάνω, σ’ ένα τόσο σημαντικό σχέδιο και πρόταση.
Καταλήγοντας, ας μου επιτραπεί, να συγχαρώ κι εγώ με την σειρά μου, τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων και την Ομοσπονδία Συλλόγων, γιατί με την απόφασή τους, για την σημερινή εκδήλωση τιμής, υπηρετούν το αυτονόητο. Όμως στην εποχή μας, δυστυχώς έχει χαθεί και το αυτονόητο...
Συγχαρητήρια στον δήμαρχο Μαρίνο Γαρνέλη και τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Αντώνη Κοντό και μακάρι να υπάρξουν μιμητές και συνεχιστές του έργου του αγαπημένου φίλου μας Γιώργου Παπαγεωργίου, αν θέλουμε ν’ αφήσουμε οριστικά πίσω μας, την μιζέρια και την υπανάπτυξη...

Είναι η καθημερινότητα, που κάποιους παράγοντες λειτουργεί ευεργετικά… Ο Ανδρέας Λώλος, είναι απ’ αυτούς, γιατί έχει την δυνατότητα να είναι στην αγορά και να μιλάει καθημερινά με τους πολίτες. Η επικοινωνία είναι στις δυνατότητές του.

Μπορεί να περάσει στην ιστορία της τοπικής αυτοδιοίκησης, όχι σε επίπεδο Άρτας, αλλά στην πατρίδα μας συνολικά, ως ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, που είχε τα χαρακτηριστικά του «παιδονόμου». Κάτι σαν δημόσιος λειτουργός, στα μέσα του 20ου αιώνα, που φρόντιζε για τη σωστή συμπεριφορά των μαθητών! Σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να παραπέμψει η παραβολή αυτή, στην άσχημη εκδοχή του όρου, αλλά τα όσα είδε στο δημοτικό συμβούλιο Άρτας, κατά την παρούσα αυτοδιοικητική περίοδο, του βγάζουν προς τα έξω το ρόλο του παιδονόμου…

Σ’ ένα δημοτικό συμβούλιο, όπου τα περισσότερα... παιδιά, κυρίως της μειοψηφίας, αγαπούσαν το σκασιαρχείο και δεν νοιαζόταν, για το αν θα κοπούν απ’ τις απουσίες. Και για τον λόγο αυτό, ο πρόεδρος Ανδρέας Λώλος, έπρεπε πριν από κάθε συνεδρίαση, να κάνει ασκήσεις… φιλότιμου, με την ελπίδα ότι θα συγκεντρωθεί ο αριθμός των τριών η τεσσάρων συμβούλων, για να προκύψει η απαιτούμενη απαρτία και να λειτουργήσει το όργανο.

Ως πρόεδρος του δημοτικού Συμβουλίου, ο Ανδρέας Λώλος, μπορεί να καταγραφεί ως ιδιαίτερη περίπτωση, λόγω και των συνθηκών που δημιουργήθηκαν, μιας και αντί να… μάχεται με τους ζωηρούς που σε κάθε συμβούλιο υπάρχουν, έπρεπε ν’ αντιπαρατεθεί με τους αριθμούς, για την ποθούμενη απαρτία!

Αλλά και όταν άρχιζαν οι συζητήσεις, είχε την δυνατότητα και την πολιτική επάρκεια, αυτές να γίνουν σε καλό κλίμα και ο κάθε δημοτικός σύμβουλος, να συνεισφέρει σ’ αυτές με ότι καλύτερο έχει και όχι με εντάσεις και άσκοπες αντιπαραθέσεις. Και όσοι πήγαν, έστω και ελάχιστες φορές στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, του αναγνώρισαν την πολιτική και αυτοδιοικητική επάρκεια.

Και μέσα σ’ όλο αυτό το περίεργο γίγνεσθαι, για τον δημοσιογράφο προκύπτει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, που πρέπει να καταγραφεί, ως ζητούμενο… Το φιλότιμο και ο σεβασμός… Όταν κατά την διάρκεια του ρεπορτάζ, για τις συμμετοχές των μελών στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, θελήσαμε να καταγράψουμε και τις απουσίες, με ιδιαίτερη ευγένεια μας είπε πως μπορεί να μην είναι σωστό, να θιγούν μέσα απ’ ένα ρεπορτάζ, οι δημοτικοί σύμβουλοι, που κατείχαν το ρεκόρ απουσιών. Φιλότιμο και σεβασμός, βεβαίως…

Σε γενόμενη συζήτηση, το επιβεβαίωνε φίλος της «Γ», που δεν ανήκει στον ίδιο χώρο, με τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου. Είναι ένας σοβαρός παράγων, ο οποίος έχει άποψη για τον τόπο, αλλά και διάθεση για προσφορά. Γνωρίζει πολύ καλά την πόλη και επικοινωνεί με όλους τους πολίτες, για μικρά και μεγάλα προβλήματα, εισηγούμενος πάντα την άμεση αντιμετώπισή τους…

Στην διάρκεια της θητείας του, εκ των πραγμάτων ήταν σε καθημερινή επαφή με τους πολίτες και για τον επί πλέον λόγο ότι είναι άνθρωπος της αγοράς, εν τη ευρεία έννοιά της… Και είχε το πολιτικό θάρρος ν’ απαντάει αρνητικά, στους παραλογισμούς, που υπό μορφή αιτημάτων παρουσιάζουν ως δίκαια, οι πολίτες. Είναι το σημείο που ο αιρετός της αυτοδιοίκησης, κάνει την τομή και βάζει την «κόκκινη γραμμή» στον λαϊκισμό. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε και γεγονότα και η διαπίστωση, μόνο τυχαία δεν γίνεται…

Ερώτηση κρίσεως, αυτή που θέσαμε στον πρόεδρο, σε ανύποπτο χρόνο και ο λόγος του, εν πρώτοις ειλικρινής… Αν μπορεί να μιλήσει ανοιχτά με τους πολίτες και το θέμα ν’ αφορά τον απολογισμό… Τι είπαμε στους πολίτες και τι κάναμε. Ο ίδιος δηλώνει, χωρίς δεύτερη σκέψη, πως ο απολογισμός έχει θετικό πρόσημο. Και μπορεί να υπερασπιστεί, το γεγονός ότι έγιναν πολλά έργα, άσχετα αν πολλά απ’ αυτά, δεν έχουν επικοινωνηθεί, με τον τρόπο που θα έπρεπε…

Για να περάσουμε με την διαπίστωση αυτή, στην περίεργη περίοδο, που έχει και δεν έχει τα χαρακτηριστικά της προεκλογικής περιόδου… Είναι απ’ τα στελέχη του συνδυασμού του δημάρχου Χρήστου Τσιρογιάννη, που μπορούν να βγούν στην κοινωνία και ν’ αντέξουν τον δύσκολο και πολλές φορές προκλητικό διάλογο. Ακριβώς γιατί, μπήκε στην διαδικασία της συμμετοχής στα κοινά, με πλήρη συνείδηση των απαιτήσεων, που έχει αυτή η επιλογή. Πως δηλαδή, με τον πολίτη δεν κάνεις παιχνίδι, γιατί η προεκλογική επικοινωνία, πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά του λόγου τιμής και όχι της πρόσκαιρης εντύπωσης…

Για να επιστρέψουμε, στην διαπίστωση πως ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ανδρέας Λώλος, έχει την δυνατότητα της κοινωνικής παρέμβασης, που είναι και το ζητούμενο της αλλόκοτης περιόδου.

Με φόντο αυτή την δυνατότητα, δικαιούται να αισιοδοξεί, σε σχέση με αυτά που θ’ ακολουθήσουν. Και η αισιοδοξία μπορεί να πολλαπλασιάζεται, όταν και ο ίδιος αποφασίσει απ΄ την αρχή της συζήτησης, ρίξει στην μάχη όλα τα… όπλα που έχει στην «φαρέτρα» του.

Η επικοινωνία

Είναι η καθημερινότητα, που κάποιους παράγοντες λειτουργεί ευεργετικά… Ο Ανδρέας Λώλος, είναι απ’ αυτούς, γιατί έχει την δυνατότητα να είναι στην αγορά και να μιλάει καθημερινά με τους πολίτες. Η επικοινωνία είναι στις δυνατότητές του.

Και με το επί πλέον στοιχείο. Αν αυτή γίνεται με φόντο τον «λόγο τιμής», τότε οι διαστάσεις που λαμβάνει είναι περισσότερο αποτελεσματική…

Σεμνός άνθρωπος, χωρίς τάσεις αυτοπροβολής, ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Αγγέλης, έχει την δυνατότητα να πείθει και να δημιουργεί συμπάθειες, οι οποίες συν τω χρόνω, μεταμορφώνονται σε κινήσεις στήριξης...

 

 

 

Είναι απ’ τα πρόσωπα, που είχαν το χειροπιαστό αποτέλεσμα στα χέρια τους και έκαναν την επιλογή τους, σε σχέση με την προσφορά στον τόπο, αλλά και την αγωνία για την επόμενη ημέρα, που όλοι συμφωνούμε ότι θα πρέπει να είναι καλύτερη, αλλά αυτή την αγωνία, ο καθένας την προσεγγίζει, με εντελώς διαφορετικό τρόπο και το αποτέλεσμα, είναι κάθε φορά διαφορετικό. Είδε ότι στην αυτοδοικητική περίοδο από το 2011 - 2014, στον Δήμο Αρταίων παρήχθη έργο, το οποίο έπρεπε να συνεχιστεί, θεωρώντας και δική του υποχρέωση, την στήριξη της εν λόγω προσπάθειας. Συμμετείχε ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, στις εκλογές του 2014, έλαβε το βάπτισμα του πυρός και τώρα προσέρχεται στη νέα εκλογική μάχη και με περισσότερη εμπειρία, αλλά και γνώση του πως εξελίσσεται το εκλογικό παιχνίδι...

Ο Χρήστος Αγγέλης, είναι μηχανικός και εργάζεται στην Τεχνική Υπηρεσίας της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας και η εμπειρία του στα τεχνικά έργα, είναι πολύ μεγάλη, για να ξεδιπλώσει με αυτό το δεδομένο, την πρώτη του χρήσιμη ιδιότητα, για την λειτουργία στον χώρο της αυτοδιοίκησης. Όλοι συμφωνούν, ότι η πρώτη προτεραιότητα, για μια σοβαρή δημοτική αρχή, πρέπει να είναι η καθημερινότητα των πολιτών, η οποία καθίσταται καλύτερη, όταν γίνονται έργα που λύνουν προβλήματα. Σ’ αυτόν τον τομέα ο τεχνικός Χρήστος Αγγέλης, είναι σίγουρο πως θα καταστεί ιδιαίτερα χρήσιμος, αφού θα μπορεί να συντονίσει προσπάθειες που θα λύνουν προβλήματα.

Ο ίδιος έλεγε σε γενόμενη συζήτηση, πριν μερικούς μήνες, πως στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, συνέβη κάτι που σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη εξέλιξη για τον τόπο. Συλλήβδην, επειδή έτσι βόλευε κάποιους, δεν συζητήθηκε ούτε κατά το ελάχιστο, το έργο που παρήχθη απ’ την δημοτική αρχή του Γιάννη Παπαλέξη, το οποίο ήταν και πολυδιάστατο και ιδιαίτερα χρήσιμο. Παράλληλα τότε, δεν είχε συζητηθεί ούτε και η προοπτική, για άλλα πολύ σημαντικά έργα, που άφηνε ως παρακαταθήκη, ο δήμαρχος Γιάννης Παπαλέξης...

Είναι σίγουρο, κατά τον Χρήστο Αγγέλη, πως αυτή η παράλειψη της προηγούμενης προεκλογικής περιόδου, στοίχισε στην πόλη και ο ίδιος διαπίστωνε, στα χρόνια της παρούσης δημοτικής αρχής, πως ήταν μεγάλο το ποσοστό των πολιτών, που έλεγαν «που είσαι Παπαλέξη».

Ο ίδιος είχε εισπράξει την εκτίμηση αυτή και με τον καιρό, στερέωνε την άποψη, ότι είναι κρίμα, η προσπάθεια που ξεκίνησε με τον Γιάννη Παπαλέξη, θα πρέπει, έστω και μ’ αυτή την αχρείαστη διακοπή που προέκυψε θα πρέπει να συνεχιστεί.

Έλεγε σε κάποια συζήτηση, πως η νέα θητεία του συνδυασμού του Γιάννη Παπαλέξη, με τον οποίο κατέρχεται υποψήφιος, θα είναι πολλαπλώς χρήσιμη και για τον επί πλέον λόγο πως και ο υποψήφιος δήμαρχος και όλοι οι συνεργάτες του, έχουν καταγράψει λάθη και παραλείψεις που έχουν γίνει, τα οποία δεν θα επαναληφθούν... Για να μπορεί να λειτουργεί, χωρίς καθυστερήσεις και άλλες τεχνικές δυσκολίες...

Μπορεί να είναι και η ουσία του διακυβεύματος των δημοτικών εκλογών, η εκτίμηση που κάνει ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Αγγέλης. Για το τι πρέπει να ζητήσει ο πολίτης. Αυτόν που έχει την εμπειρία και βάζει σε πρώτο πλάνο την αυτοκριτική ή αυτόν που επιμένει να ζυγίσει τα πράγματα, θαρρώντας πως και με εμφανή την λαϊκή αντίδραση, αγγίζει το τέλειο.

Με λίγο από Φριντριχ Νίτσε, η συνέχεια και στήριξη της αναγκαιότητας του εντοπισμού λαθών. «Η μόνη γόνιμη περιφρόνηση είναι εκείνη που αφορά τον εαυτό μας, γιατί έτσι μπορούμε να τον υπερβούμε και να τον ξαναπλάσουμε», έλεγε ο γερμανός φιλόσοφος. Και αυτό ακριβώς σύμφωνα και με τους συλλογισμούς του υποψηφίου δημοτικού συμβούλου Χρήστου Αγγέλη, μπορεί να χαρακτηριστεί και η πεμπτουσία της λειτουργίας στην αυτοδιοίκηση.

Ο ίδιος βεβαίως, δεν περιορίζει την προεκλογική του επικοινωνία, στο παρελθόν. Έχει να καταθέσει μια σειρά από προτάσεις, σε σχέση με την καθημερινότητα των πολιτών, με τους ρυθμούς που πρέπει να προχωρήσουν τα έργα, σε κάθε χρονική συγκυρία, αλλά και με την ειλικρινή επικοινωνία...

Έλεγε χαρακτηριστικά, πως πλέον δεν μπορεί κανένας να ξεγελάσει τους πολίτες και να υφαρπάξει την ψήφο τους, μιλώντας για άλλα, την ίδια ώρα που τα προβλήματα είναι πολλά και οι απαιτήσεις των πολιτών, διαρκώς πολλαπλασιαζόμενες...

Λέει πως σ’ αυτούς τους τομείς πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθεια της αυτοδιοίκησης, για να μπορεί να βαδίζει σύμφωνα με τις απαιτήσεις των καιρών.

Ένας υποψήφιος που έχει αξιολογήσει τα αιτήματα των καιρών, σε όλους τους τομείς θα είναι χρήσιμος και φυσικά εκλεγόμενος, είναι αποφασισμένος να λειτουργήσει σε φόντο την αξιολόγηση και την ιεράρχηση, που ο ίδιος έχει κάνει...

Σεμνός άνθρωπος, χωρίς τάσεις αυτοπροβολής, ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Αγγέλης, έχει την δυνατότητα να πείθει και να δημιουργεί συμπάθειες, οι οποίες συν τω χρόνω, μεταμορφώνονται σε κινήσεις στήριξης... Για να βλέπει την εκλογική επιτυχία να πλησιάζει και παράλληλα να συνδράμει και την επιτυχία του συνδυασμού του πρώην δημάρχου Γιάννη Παπαλέξη, με τον οποίο επέλεξε να πορευτεί...

 

Κατάκτηση η εμπιστοσύνη...

 

Ο μηχανικός Χρήστος Αγγέλης, είναι απ’ τους συνεργάτες του Γιάννη Παπαλέξη, που μετά την ήττα του συνδυασμού τους, δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια. Ήταν πάντα δίπλα του, για να συνεισφέρει στην προσπάθεια να προχωρήσει και να είναι έτοιμος, την κατάλληλη στιγμή. Ακριβώς στην σημερινή συγκυρία, για την οποία ο ίδιος εκτιμάει, πως ο συνδυασμός είναι σε ετοιμότητα και έχει την δυνατότητα ναν προσφέρει συγκινήσεις στους πολίτες, άρα να δημιουργήσει τους όρους της νίκης...
Βαθιά πεπεισμένος ότι ο στόχος είναι εφικτός, συνεχίζει την προσπάθεια και όπως είπε, τα δείγματα είναι πολύ θετικά...

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018 12:59

Εκοιμήθη ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κατής

|

Το Πέραμα θρηνεί από το μεσημέρι την εις Κύριον εκδημία του Πρωτοπρεσβύτερου Ιωάννη Κατή

 

 

 

 

 

Ο Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Περάματος, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός σε όλη την περιοχή, έχοντας να παρουσιάσει μεγάλο φιλανθρωπικό έργο, βρισκόμενος δίπλα στους συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη.

Με τον ζωντανό και αληθινό του λόγου αγαπήθηκε από τους πιστούς που ανέμεναν κάθε φορά τα λόγια του.

Μετά από μάχη που έδωσε τον τελευταίο χρόνο, σήμερα εκοιμήθη. Η Εξόδιος Ακολουθία θα τελεστεί το Σάββατο.

Σπουδαίος άνθρωπος

Είχα την τύχη, να με τιμήσει με την φιλία του, ο παπά Γιάννης. Και σε κάποιες επισκέψεις στην ενορία του, κάναμε πολλές συζητήσεις... Έμαθα σημαντικά πράγματα και επίσης, είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω, την απλούστατη αλήθεια που πρέσβευε ο παπά Γιάννης... Η δύναμη της πίστης, είναι αυτή που σε οδηγεί στους δρόμους της επιτυχίας, ότι κι αν συμβεί...

Είχα και την ατυχία! Πριν μερικούς μήνες, μιλήσαμε στο τηλέφωνο και φυσικά η πορεία της υγείας του, ήταν το θέμα... «Θα τα καταφέρω» μου είπε αλλά έμοιαζε και απ’ την φωνή του, να έχει λυγίσει... Μάλλον να τον έχει λυγίσει, η επάρατος νόσος...

-Θα γίνω λίγο καλύτερα και θα σου τηλεφωνήσω, να έρθεις για να καταγράψεις, το τι μου έκαναν, μου είπε...

Αυτονόητη η θετική απάντηση, σημειώνοντας πως όταν μου τηλεφωνήσει, θα είμαι δίπλα του σε λίγες ώρες... Δεν μου τηλεφώνησε ποτέ και προφανώς, πήρε και την αγανάκτηση μαζί του...

Έχω να θυμάμαι... Μπαίνοντας, στον Άγιο Γεώργιο Περάματος και μπροστά σ’ όλους τους πιστούς, διέκοπτε το διάβασμα: «Καλώς τον Κώστα... Τι λένε τα τζουμέρκα», έλεγε και με την πρώτη ευκαιρία, ερχόταν να μιλήσουμε... Να με ρωτήσει για την Ήπειρο, που πολυαγαπούσε, όπως άλλωστε, όλα τα γνήσια τέκνα της Ηπείρου.

Γεννημένος στην Ζίτσα Ιωαννίνων, είχε χειροτονηθεί απ’ τον μακαριστό μητροπολίτη Πωγωνιανής Σεβαστιανό. Αυτός διέκρινε το χάρισμά του, να βοηθάει κόσμο και τον προέτρεψε να φύγει στην Αθήνα, για να βοηθήσει πολύ κόσμο. Αυτό και έγινε...

-Πόσες χιλιάδες συνάνθρωποί μας, δεν έχουν βρεί την κατανόηση του παπά Γιάννη και δεν έλυσαν μεγάλα προβλήματα;

Μια ματιά στα δημοσιεύματα που έχουν γίνει γι’ αυτόν, δίνει την απάντηση στο ερώτημα και μαζί μ’ αυτή, ας ακολουθήσει και το δικό μου, ταπεινό ξεπροβόδισμα...

-Σ’ ευχαριστώ παπά Γιάνννη, για την τιμή που μου έκανες, να με καταγράψεις, ως έναν απ’ τους φίλου σου... Καλό ταξίδι...

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

 

papa-giannis-perama-77-a

|

-Αν Άρτα και η ευρύτερη περιοχή, είχαν στους διάφορους τομείς της δημόσιας ζωής, δέκα Δράκους, πως θα ήταν αυτή η δύσμοιρη πόλη;

 

 

 

 

Έπρεπε να παρουσιάζεται, ως πρόσωπο της χρονιάς, τα τέσσερα τελευταία χρόνια, αλλά αυτή η διαπίστωση της «Γ», δεν μπορούσε να γίνει πράξη, γιατί προσέκρουε στην ιδιαίτερη μετριοφροσύνη του προσώπου. Είναι αντισυμβατικό… Σε αντίθεση με άλλους που κάνουν τα ελάχιστα και επιχειρούν διά των μέσων ενημέρωσης, να τα παρουσιάζουν ως άπειρα, ο ίδιος κάνει πολλά και δεν θέλει αυτά τα πολλά, ν’ αποτελέσουν αντικείμενο των μέσων ενημέρωσης… Δεν θέλει, σε καμία περίπτωση, να θεωρηθεί ότι αυτά που κάνει, τα κάνει για την δημοσιότητα… Αλλά προκύπτει και το θετικό… Την αντισυμβατικότητα, κάποιων σοβαρών προσώπων, την καθιστούν περισσότερο χρήσιμη, η ματαιοδοξία και ελαφρότητα, των πολλών λεγόμενων δημόσιων προσώπων…

Ο Οδυσσέας Δράκος, είναι κεντρικό πρόσωπο, σε πολλές συζητήσεις και αναζητήσεις για το παρόν και το μέλλον της ευρύτερης περιοχής, καθόλου τυχαία. Έχει προσφέρει πολλά και ως άνθρωπος με ιδιαίτερη προσφορά, πρέπει να νοιώθει μια περίεργη μοναξιά, μιας και για να μην πούμε ποτέ, σπάνια θα συναντήσει δίπλα του, άλλο πρόσωπο με την ανάλογη προσφορά, άρα και αποτελεσματικότητα…

Καθόλου τυχαίο, δεν πρέπει να χαρακτηριστεί το γεγονός, ότι στα αδιέξοδα που συναντούσαν όλες οι συζητήσεις για την αναζήτηση υποψηφίου δημάρχου, όλες κατέληγαν στο όνομα Οδυσσέας Δράκος, χωρίς αυτός να έχει αφήσει, έστω και το ελάχιστο ενδεχόμενο, να σκεφτεί την όποια πρόταση… Όχι ν’ αποφασίσει…
Λίγο κοντά στα σαράντα του, εκλέχτηκε δήμαρχος του Καποδιστριακού Δήμου Αθαμανίας, έχοντας ξεκαθαρίσει, πως οι θητείες του αιρετού στην αυτοδιοίκηση, δεν είναι για… χόρταση. Δύο θητείες και να περάσει ο επόμενος… Αδιαμφισβήτητο το έργο του, αλλά και οι υποδομές που άφησε στον μεγάλο και πλην εγκαταλειμμένο Δήμο των Τζουμέρκων…

Αλλάζει σελίδα, στις αναζητήσεις του και αποφασίζει ν’ ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, θέλοντας να δημιουργήσει πρώτα τις υποδομές, για να παίξει τον καθοριστικό του ρόλο, αλλά και ν’ ανταποκριθεί στο χρέος προς τη νεολαία της περιοχής. Να δημιουργήσει τις υποδομές, για να στραφούν τα παιδιά στο αθλητισμό… Στο ποδόσφαιρο, που είναι ο βασιλιάς των αθλημάτων. Πρέπει να μετρήσουμε υποδομές, οι οποίες είναι προσφορά του Οδυσσέα Δράκου, προς το σύνολο της νεολαίας της περιοχής μας… Ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Παλαιοκάτουνο, για ν’ ακολουθήσει το στολίδι της Άρτας, το ποδοσφαιρικό γήπεδο των Αγίων Αναργύρων. Κορυφαίες προσωπικότητες του ποδοσφαίρου που έχουν περάσει απ’ αυτό το γήπεδο, είχαν να κάνουν τα καλύτερα σχόλια. Πλέον περνάει στον Δήμο Αρταίων. Μόνο που το χρηματοδότησε, ο Οδυσσέας Δράκος. Και ακολουθεί το προπονητικό κέντρο της Βλαχέρνας, που ο ίδιος κατασκεύασε και θα παραδοθεί στη νεολαία της Άρτας…

Σε άλλη σελίδα της «Γ», σ’ έναν περίεργο απολογισμό του χρόνου που φεύγει, παρουσιάζεται ως ένα το γεγονός που κυριάρχησε… Αυτό της διακίνηση ναρκωτικών και τα παρεπόμενα αυτής, χωρίς να προκύπτει η ελάχιστη αντίδραση!

-Κι αν δεν είναι απάντηση στην μάστιγα των ναρκωτικών, η στροφή των νέων στον αθλητισμό, τότε ποια μπορεί να είναι η απάντηση;

Για να περάσουμε, με χαρακτηριστική άνεση, στα γεγονότα που καθιστούν τον Οδυσσέα Δράκο, ως το πρόσωπο στο οποίο η Άρτα, πρέπει να οφείλει πολλά… Είναι γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αναγνωρίζει το τεράστιο έργο του και επιβεβαιώνεται η πλήρης αναγνώριση, απ’ τους ελάχιστους φωνασκούντες εις βάρος του. Είναι οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα... Αυτούς που ψάχνουν απίθανες γελοιότητες, για να μην αναγνωρίσουν το άθλο που έκανε για την Άρτα…

Η πόλη της μιζέριας και της κακομοιριάς, δεν είχε ούτε ένα τομέα της δημόσιας δραστηριότητας, να επιδείξει κάτι. Απ’ το κακό στο χειρότερο… Και αν το ποδόσφαιρο ως το πιο λαοφιλές άθλημα, μπορεί να δίνει το στίγμα της προόδου κάθε πόλης, η Άρτα είχε ένα φοβερό ρεκόρ κατάντιας… Είχε σαράντα χρόνια, να δει την ομάδα της στην Β’ Εθνική! Ένα θλιβερό ρεκόρ, το οποίο έδειχνε πως κινούνταν τα πράγματα και στον πιο λαοφιλή τομέα … Τραγικές καταστάσεις και γνωστές! Διηγώντας τα, να κλαις!

Η ποδοσφαιρική ομάδα (σ.σ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ ΑΡΤΑΣ) που δημιούργησε ο Οδυσσέας Δράκος, πρωταγωνιστεί σήμερα στην Β’ Εθνική και είναι σίγουρο πως τον ερχόμενο Ιούνιο, θα κάνει το νέο ρεκόρ. Αυτό που θ’ αναβαθμίσει ποδοσφαιρικά την περιοχή και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τη νέα εποχή, έστω και σ’ έναν -πλην σημαντικό- τομέα της δημόσιας ζωής της Άρτας…

Είναι πολλά ακόμη που πρέπει να καταγραφούν για την προσωπικότητα και την προσφορά του Οδυσσέα Δράκου, στην περιοχή μας. Όμως η διαπιστωμένη αναγκαιότητα της καταγραφής, προσκρούει στην ιδιαίτερη μετριοφροσύνη του ίδιου και για τον λόγο αυτό, η σημερινή παρουσίαση, δείχνει ελλιπής…

Όμως το συμπέρασμα, ως αναζήτηση προκύπτει και μπορεί να παρουσιαστεί εν είδει ερωτήματος:

-Αν Άρτα και η ευρύτερη περιοχή, είχαν στους διάφορους τομείς της δημόσιας ζωής, δέκα Δράκους, πως θα ήταν αυτή η δύσμοιρη πόλη;

Που σημαίνει, ότι η προσπάθεια του εν λόγω σημαντικού προσώπου, θα πρέπει να ενισχυθεί, όχι υλικά, αλλά ηθικά… Ν’ αναγνωριστεί η προσφορά του, για να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε τον ίδιο δρόμο, τον δρόμο της προσφοράς ν’ ακολουθήσουν και άλλοι σημαντικοί παράγοντες της περιοχής, που ενώ έχουν την δυνατότητα και την διάθεση να κάνουν πράγματα, αλλά δεν το αποφασίζουν γιατί θεωρούν πως θα βρουν μπροστά τους, τον κάθε περίεργο τύπο, να εκφράζει φαντασίες και κακοήθειες και λογικά να οδηγεί τον ενδιαφερόμενο, να πει αυτό που από καιρό, μπορούσε να είχε πει και ο Οδυσσέας Δράκος: «δεν πάτε να …»

Αυτή είναι η δημόσια ζωή και λειτουργία. Χρειάζεται φωτισμένους και με δυνατότητες ανθρώπους, να κάνουν το ένα βήμα μπροστά, καθώς όλα τα τελευταία χρόνια, έχει διαπιστωθεί πως η δημόσια ζωή κινείται ανάμεσα στις συμπληγάδες της ανεπάρκειας, αλλά και των περιέργων αναζητήσεων…

|

Έχει πολλή όρεξη να εργαστεί ως δημοτική σύμβουλος, ώστε να είναι κοντά στον άνθρωπο, για να γίνουν πολλά πράγματα στον τόπο μας...

 

 

 

 

Ένα πρόσωπο που έχει όλα τα χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας του συνδυασμού «ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΡΤΑΙΩΝ», ανακοίνωσε ως υποψήφια δημοιτκή σύμβουλο, ο επικεφαλής του συνδυασμού Γιώργο Μπαλάγκας. Είναι η ιατρός Άλκηστις Τσίκου, η οποία έχει μόνιμη θέση στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, όπου έχει αναδείξει το ανθρώπινο πρόσωπου ιατρού και είναι φυσικά δίπλα σ’ όλους τους αρτινούς, που έχουν την ανάγκη να βρεθούν εκεί, για την θεραπεία τους...

Βεβαίως και από πολιτική οικογένεια, η ιατρός Άλκηστις Τσίκου, καθώς είναι η κόρη του συνταξιούχου τραπεζικού υπάλληλου Χάρη Τσίκου, που κι αυτός έχει γράψει την δική του ιστορία, στα πολιτικά δρώμενα της ευρύτερης περιοχής.

Η νέα ιατρός, δείχνει ενθουσιασμένη με την πρόκληση να προσφέρει στον Δήμο Αρταίων, ιδιαίτερα στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, την οποία πρέπει όλοι οι Δήμοι, να έχουν ψηλά στις προτεραιότητες, εξ αιτίας και της παρατεταμένης κρίσης, που διέρχεται η χώρα μας, αλλά περισσότερο η φτωχή περιφέρειά μας. Θεωρεί δε σίγουρη την δυνατότητα, ως δημοτικής σύμβουλος ν’ αναλάβει πρωτοβουλίες, μιας και ο επικεφαλής του συνδυασμού Γιώργος Μπαλάγκας, έχει δεδηλωμένη την αφοσίωσή του στην συνεργασία, η οποία πρέπει να είναι η αρχή και το τέλος της λειτουργίας της λειτουργίας της αυτοδιοίκησης.

Η ίδια έλεγε σε φιλική της συντροφιά, πως έχει πολλή όρεξη να εργαστεί ως δημοτική σύμβουλος, ώστε να είναι κοντά στον άνθρωπο, για να γίνουν πολλά πράγματα στον τόπο μας...

-Αν πολλοί επιστήμονες της περιοχής μας, κατέθεταν στον δημόσιο διάλογο και μέσω της συμμετοχής τους, στην εκλογική διαδικασία, ανάλογους προβληματισμούς, δεν θα ήταν εντελώς διαφορετικό και χρήσιμο το τοπίο, απ’ το οποίο θα ξεκινούσε η νέα αυτοδιοικητική περίοδος;

 

 

 

 

Η πρώτη συζήτηση, με την γεωπόνο Πόπη Γεωργή, η οποία θα πάρει μέρος στις δημοτικές εκλογές, σε πείθει για το ότι γνωρίζει τον τόπο πολύ καλά και ξέρει πολύ καλύτερα απ’ τον καθένα, ποιά είναι τα θέματα που πρέπει ν’ αποτελέσουν τις προτεραιότητες, για την επόμενη δημοτική περίοδο... Εστιάζει ευθύς εξ αρχής στο μείζον θέμα και της εποχής και της περιοχής.
Απορεί πως είναι δυνατόν η περιοχή μας, να έχει ίσως έναν απ’ τους μεγαλύτερους ταμιευτήρες νερού και να μην έχουμε λύσει βασικά προβλήματα, τα οποία θα έδιναν αξία και προοπτικές στον πρωτογενή τομέα, για τον οποίο όλοι συζητούν, αλλά κανένας δεν επιθυμεί, να βάλλει το δάχτυλο επί τον τύπον τον ήλων και να προκαλέσει την ουσιαστική κινητοποίηση, με στόχο να λυθούν τα προβλήματα, άπαξ διά παντός...
Σε δυό τομείς εστιάζει την αγωνία της, που όμως έχουν κοινό παρανομαστή... Το νερό... Απ’ την μια η ύδρευση στην ευρύτερη περιοχή, των νομών Πρέβεζας, Άρτας και Λευκάδας, που είναι εγκαταλειμμένη στην τύχη τους. Γνωρίζει η ίδια πως ένα φυσικό φαινόμενο, η μετακίνηση μιας τεκτονικής πλάκας, μπορεί ν’ αφήσει όλη την προαναφερόμενη περιοχή, χωρίς νερό και να είναι αναγκασμένοι τότε, οι παράγοντες της περιοχής ν’ αναζητούν λύση. Μια λύση, που είναι μεν σήμερα έτοιμη, αλλά κανένας δεν δίνει την προσοχή που πρέπει να είχε δοθεί...
Η λύση είναι γνωστή και ως ειδικός, η γεωπόνος Πόπη Γεωργή, την έχει αναλύσει... Η Λίμνη Πουρναρίου... Με απλές κινήσεις, μπορεί να εξασφαλίσει το ποιοτικό νερό, για όλη την περιοχή και να μην βρίσκονται οι πάντες, στην διάθεση των φυσικών φαινομένων...
Για να περάσει στην αναζήτησή της, στο επόμενο μείζον θέμα και ν’ αναρωτιέται πως είναι δυνατόν, να έχουμε την Λίμνη Πουρναρίου δίπλα μας και τρεις κοινότητες οι οποίες παράγουν το προϊόν της Άρτας, την ελιά, να μην έχουν την δυνατότητα άρδευσης και αυτό το πολύτιμο προϊόν, να είναι εγκαταλειμμένο στην τύχη του και την διάθεση των καιρικών φαινομένων. Αυτό ακριβώς που συνέβη φέτος και χάθηκε η σοδειά του χρόνου και ένα τεράστιο ποσό, για την τοπική οικονομία.
Σύμφωνα με την κα Γεωργή, τα αρδευτικά έργα στην ημιορεινή περιοχή (Κομπότι, Πέτα, Μεγάρχη κλπ), πρέπει ν’ αποτελέσουν την προτεραιότητα για τις διεκδικήσεις, όχι μόνο για τον Δήμο Ν. Σκουφά, που η ίδια αποφάσισε να προσφέρει τις υπηρεσίες της, αλλά για όλη την ηγεσία του νομού Άρτας, αν θέλουμε να έχουμε προϊόντα αναγνωρισμένα, τα οποία με την σειρά τους, μπορούν να εκτοξεύσουν την τοπική οικονομία.
Το ζήτημα ετέθη και απ’ την «Γ», με αφορμή την καταστροφή της παραγωγής ελιάς και είναι το σύνολο των παραγωγών ελιάς, που περιμένουν κάποιο παράγοντα να μιλήσει σοβαρά, για το θέμα αυτό, αλλά και να ηγηθεί πρωτοβουλιών, για να γίνουν επί τέλους πράξη, τα έργα που συζητούνται δεκαετίες τώρα και κανένας δεν κάνει την ελάχιστη κίνηση, για να φανεί έστω και ως τυπική διαδικασία το ενδιαφέρον...
Τα αρδευτικά έργα, σύμφωνα με την κα Γεωργή, θ΄ αποτελέσουν την υποδομή για τα τοπικά προϊόντα, θεωρώντας αδιανόητο η ελιά της Άρτας, να μην έχει ονομασία προέλευσης, ως ιδιαίτερα φημισμένο προϊόν και να διακινείται με ονομασία προέλευσης, άλλων περιοχών της χώρας μας.
Πλούσιος και χρήσιμος ο προβληματισμός της γεωπόνου Πόπης Γεωργή, μοιραία οδηγεί στον σοβαρό συλλογισμό:
-Αν πολλοί επιστήμονες της περιοχής μας, κατέθεταν στον δημόσιο διάλογο και μέσω της συμμετοχής τους, στην εκλογική διαδικασία, ανάλογους προβληματισμούς, δεν θα ήταν εντελώς διαφορετικό και χρήσιμο το τοπίο, απ’ το οποίο θα ξεκινούσε η νέα αυτοδιοικητική περίοδος;
Μιλάμε για το ζητούμενο της εποχής. Το ζητούμενο πολλών σκεπτόμενων πολιτών, που δεν επιθυμούν, για μια ακόμη φορά, στην προεκλογική περίοδο που έχει αρχίσει, να δούν το ίδιο «έργο» και την απέραντη κενολογία, να κυριαρχούν...
Για ν’ αποτελεί και η παρουσίαση της πορείας αλλά και της σκέψης της κας Γεωργή, το αντίπαλον δέος... Απέναντι σ’ αυτούς που θεωρούν, πως οι εκλογικές διαδικασίες, είναι παπατζιλίκι για την υφαρπαγή των ψήφων, αφελών πολιτών...
Απλά και συγκεκριμένα πράγματα, για τα οποία κάποτε όλοι πρέπει να μιλήσουμε.

 

Η πρόταση της φίλης

 

Από μικρή είχε μπει στην βάσανο των εκλογικών αναμετρήσεων, η γεωπόνος Πόπη Γεωργή... Τελευταία της εμφάνιση, αποτέλεσε η συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο του νομάρχη Γιώργου Παπαβασιλείου, που δεν εξελέγη για ελάχιστους σταυρούς προτίμησης. Στην συνέχεια εκλήθη να προσφέρει τις υπηρεσίες της, στην τότε Νομαρχία Άρτας, ως σύμβουλος του νομάρχη, όπου και η ίδια έθεσε τα θάματα του πρωτογενούς τομέα, ως προτεραιότητα, για την περιοχή.
Δεν ήταν στα σχέδιά της, να είναι και πάλι υποψήφια, μιας και έχει πολλά «ανοιχτά μέτωπα», στις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, αλλά προέκυψε η πρόταση της στενής της φίλης Ροζίνας Βαβέτση και τα πράγματα άλλαξαν άρδην...
Η Ροζίνα Βαβέτση είναι και υποψήφια δήμαρχος Ν. Σκουφά και η Πόπη Γεωργή, αποδέχτηκε την πρότασή της, να είναι υποψήφια δημοτική σύμβουλος, θεωρώντας ότι θα έχουν σωστή συνεργασία, υπέρ του τόπου και των πολιτών του Δήμου.
Καλή επιτυχία...

Η περίπτωση του Χριστόφορου Σιαφάκα, μπορεί και ν’ αποτελεί το παράδειγμα, για όσους επιθυμούν να προσφέρουν στον τόπο που ζουν. Γιατί πρέπει να έχουν οι ίδιοι διαπιστώσει ότι έχουν προσωπική, κοινωνική και πολιτική επάρκεια και ακολούθως ν’ αποφασίσουν να εργαστούν σκληρά...

 

Είναι ο λόγος, να συμφωνήσουμε απόλυτα, με μια επιλογή του δημάρχου Χρήστου Τσιρογιάννη. Την επιμονή του, να κρατήσει στην θέση του αντιδημάρχου Οικονομικών και Δημοτικής Περιουσίας, τον Χριστόφορο Σιαφάκα, ο οποίος είχε αποδείξει στον δήμαρχο, αποδεικνύει τώρα και στους πολίτες, πως δεν φείδεται χρόνου, όταν πρόκειται για εργασία στον Δήμο, αλλά και ο χρόνος δεν πάει χαμένος. Ξέρει να εργάζεται με αποτελεσματικότητα, καθήμενος σε... ηλεκτρική καρέκλα, η οποία πρώτα απ’ όλα δεν συγχωρεί λάθη...
Το ομολογεί και ο ίδιος... Όταν του προτάθηκε και ανέλαβε την αρμοδιότητα αυτή, είχε «άγνοια κινδύνου» και είπε το ναι... Και για το λόγο αυτό, έπρεπε να δώσει τον καλύτερο εαυτό του και να μην μπει ο ίδιος σε περιπέτειες, αλλά και για να μην διαψεύσει τον δήμαρχο που του εμπιστεύτηκε αυτή την σημαντική θέση...
Όμως τα πράγματα προχωράνε κανονικά.
Η καθημερινότητα, είναι αυτή που... σκοτώνει! Δεκάδες οι πολίτες που πρέπει να εξυπηρετηθούν, κυρίως να λάβουν χρήματα, από εργασίες και προμήθειες. Δικαίως απαιτούν... Η εποχή δεν προσφέρεται για υπομονή... Και απ’ την άλλη, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Δεν υπάρχουν οι πόροι και αν υπάρχουν είναι... μπλεγμένοι στην αθάνατη ελληνική γραφειοκρατία, η οποία είναι αμείλικτη...
Η οργάνωση του χρόνου χρήσιμη... Θα πρέπει όσο υπάρχουν πολίτες, που επιθυμούν να γίνει κάποια δουλειά, να τους ακούσει και απ’ το μεσημέρι και μετά, να μείνει πολλές ώρες στο γραφείο, να βάλει μια τάξη, να προωθήσει προτεραιότητες και ν’ αναζητήσει λύσεις για τα πιό σύνθετα θέματα. Για να μην έχει εντάσεις και η επόμενη ημέρα... Ζόρικα τα πράγματα, αλλά ο αντιδήμαρχος Χρ. Σιαφάκας, αφού αποδέχτηκε την τιμητική πρόταση, πρέπει να εργαστεί...
Κι έρχεται η εργασία... Δεν είναι επαγγελματίας της αυτοδιοίκησης, ούτε εισήλθε στον χώρο αυτό, για να αποκατασταθεί(!) επαγγελματικά. Είχε το επάγγελμά του... Είναι μαθηματικός, ιδιοκτήτης φροντιστηρίου μέσης εκπαίδευσης και σε καμία περίπτωση, δεν πρόκειται να δει την αυτοδιοίκηση, ως επάγγελμα, ούτε να γίνει μέρος του προβλήματος, που προκαλεί κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Να μπεις στα κοινά, για ν’ αποκτήσεις επάγγελμα ή ακόμη και ταυτότητα...
Η πορεία του Χριστόφορου Σιαφάκα, συναντάει την αγωνία που διαρκώς εκφράζει η «Γ» και αφορά στην ποιότητα, όσων επιθυμούν ν’ ασχοληθούν με την αυτοδιοίκηση, για να προσφέρουν και να μην τους προσφέρει η αυτοδιοίκηση.
Ένα πρόσωπο φρέσκο και παρά το γεγονός, ότι ασκεί διοίκηση, δεν έχει προκαλέσει κανέναν. Αντίθετα, δημιουργεί τις καλύτερες εντυπώσεις στον απλό πολίτη, και ακριβώς αυτές οι καλές εντυπώσεις, είναι πάντα η σοβαρότερη επιβράβευση του αιρετού. Και απ’ την άλλη πλευρά, δημιουργούν το πρόσφορο έδαφος για την πλήρη και ουσιαστική επιβράβευση, η οποία έρχεται μόνο απ’ την κάλπη. Περισσότερο, όταν αυτή έρχεται με φόντο την σοβαρότητα και όχι με τα ψέματα και τα μεγάλα λόγια... Με την γνωστή αλητεία που κυκλοφορεί γύρω μας και είναι φυσικό να μας ενοχλεί, αλλά λίγοι το δηλώνουμε δημοσίως...
Απλά πράγματα είναι η αυτοδιοίκηση, που γίνονται πιό απλά, όταν ο καθένας απ’ αυτούς που μπαίνουν στην διαδικασία της εκλογικής δοκιμασίας, προσέρχονται με καλές προθέσεις και στοιχειώδη επάρκεια, περί την ζωή και την πολιτική.
Αυτό το κλασικό και πολλαπλώς ζητούμενο δείγμα του αυτοδιοικητικού παράγοντα είναι ο Χριστόφορος Σιαφάκας, το οποίο με καθυστέρηση παρουσιάζει η στήλη, Καθυστέρηση που μόνο τυχαία, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Το θέμα έπρεπε να το ψάξουμε... Ν’ ακούσουμε γνώμες, από διαφορετικές αφετηρίες... Και η εντύπωση έγινε πολύ καλύτερη, όταν ακούσαμε συναδέλφους του και απ’ την συμπολίτευση και απ’ την αντιπολίτευση, να κάνουν λόγο για ένα καλό παιδί απ’ την μια και για έναν παράγοντα, που ξέρει να εργάζεται και να παράγει έργο... Χωρίς κάθε φορά, να διεκδικεί το... χειροκρότημα. Απέφυγε την δημοσιότητα, για τον απλούστατο και σοβαρό λόγο... Εργάζεται με πάθος, γιατί αυτό πρότεινε στους πολίτες ότι θα κάνει.
Η περίπτωση του Χριστόφορου Σιαφάκα, μπορεί και ν’ αποτελεί το παράδειγμα, για όσους επιθυμούν να προσφέρουν στον τόπο που ζουν. Γιατί πρέπει να έχουν οι ίδιοι διαπιστώσει ότι έχουν προσωπική, κοινωνική και πολιτική επάρκεια και ακολούθως ν’ αποφασίσουν να εργαστούν σκληρά...
Είναι ίσως η τηλεγραφική παρουσίαση της αυτοδιοικητικής πορείας του Χριστόφορου Σιαφάκα και μια προσφορά, σε όσους επιθυμούν ν’ ασχοληθούν με τον θεσμό αυτό...

Ως ένα ακόμη «στοιχείο αισιοδοξίας», χαρακτήρισε ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης,  το αποτέλεσμα της δημοσκόπησης που δημοσιεύτηκε το περασμένο Σάββατο στην εφημερίδα «Παραπολιτικά» και δίνει σαφέστατο προβάδισμα στον ίδιο.

Ερωτηθείς σχετικά, απάντησε: «Είναι ευπρόσδεκτες οι καλές ειδήσεις που αφορούν στον αγώνα που ξεκινήσαμε, σε σχέση με τις δημοτικές εκλογές, του ερχόμενου Μαΐου. Κατά έναν τρόπο, δικαιώνει και τις δικές μας εκτιμήσεις, σε σχέση με την συνέχιση του έργου μας, στον Δήμο Αρταίων. Ακόμη και αυτό το μεγάλο ποσοστό της δημοσκόπησης του 40% υπέρ μας και μάλιστα με διαφορά 20% από τον δεύτερο, δεν αποτελεί, σε καμία περίπτωση, στοιχείο εφησυχασμού, μιας και είμαστε όλοι προσηλωμένοι, στην δέσμευσή μας προς τους πολίτες να υλοποιήσουμε το όραμά μας. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται την προσπάθεια που κάνουμε και είμαι βέβαιος ότι θα μας εμπιστευθούν για μια ακόμη φορά, προκειμένου να ολοκληρώσουμε το έργο μας. Είμαστε σε καθημερινή επικοινωνία με τους πολίτες και είμαστε σίγουροι, πως θα έρθουν και ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, σε σχέση με την επιβράβευση της προσπάθειάς μας. Μπορούμε να αλλάξουμε την Άρτα και θα το καταφέρουμε». 

Σελίδα 1 από 99

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

14272251
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1883
12732
79760

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 69 επισκέπτες και κανένα μέλος