A+ R A-
18 Φεβρουαρίου 2018
Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018 10:28

Άλλο ευρωπαϊσμός άλλο ευρωπάθεια

Του

ΛAOΚΡΑΤΗ ΒΑΣΣΗ

 

Συζητώντας για το μέλλον της Ευρώπης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είμαστε, εντός μάλιστα Ευρωζώνης, μετανεωτερική αποικία. Που σημαίνει πως είναι κατάφωρα παραβιασμένη η ισοτιμία της παρουσίας της Ελλάδας στην ΕΕ. Χωρίς να ταυτίζουμε Ευρώπη και ΕΕ, πρέπει να προσεγγίζουμε σωστά τη σχέση Ελλάδας-Ευρώπης και συνακόλουθα Ελλάδας-ΕΕ. Γνωρίζοντας πως η ευρωπαϊκότητα δεν είναι για μας προσκτώμενη (ή υπό πρόσκτηση), αλλά σύμφυτη ιδιότητά μας. Υπό την έννοια πως είναι εν πολλοίς ελληνική η εννοιολογική συγκρότηση του ευρωπαϊκού δυτικού πολιτισμού.
Είναι άλλης τάξης πρόβλημα οι όποιες αναγκαίες τεχνοκρατικού χαρακτήρα προσαρμογές μας σε ευρωδυτικά πρότυπα. Γι’ αυτό και είναι τουλάχιστον ανελλήνιστες οι απόψεις ενός ευρωπαθούς μέρους της διανόησης μας που έχουν μια οιονεί προσαρτηματική λογική έναντι της Ευρώπης (να γίνουμε Ευρωπαίοι!). Ξανατονίζοντας πως οι όποιες τεχνοκρατικού χαρακτήρα υστερήσεις μας, δεν γίνεται να εγείρουν πρόβλημα ευρωπαϊκότητας για τη συνιδρυτική της Ευρώπης Ελλάδα.
Εί μη μόνον αν δεν πιστεύουμε στην ιστορική συνέχεια του ελληνικού έθνους και στη διϊστορικότητα της ελληνικής ταυτότητας και άλλα τέτοια παρόμοια. Που τρέφουν την προσαρτηματική ευρωπάθεια της αποεθνοποιητικής και αποταυτοποιητικής μερίδας της ultra εκσυγχρονιστικής μεταπολιτευτικής μας διανόησης.

 

Η πολιτιστική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας
Τα παραπάνω σημαίνουν πως πρέπει να επαναναγνώσουμε σωστά την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας. Έτσι που να αναθεμελιώσουμε σε στέρεες βάσεις την έλλογη εθνική μας αυτοεκτίμηση, η οποία διεμβολίζει το παγιδευτικό δίπολο του νοσηρού (εθνοκεντρικού) ελληνοκεντρισμού και του εξίσου νοσηρού (αποεθνοποιητικού) αντιελληνοκεντρισμού. Προφανώς συνειδητοποιώντας και αναδεικνύοντας την πολύ κρίσιμη κι ακόμη πιο πολύ χρήσιμη πολιτιστική ιδιαιτερότητά μας εντός Ευρώπης.
Τα ποιοτικά στοιχεία της συνυφαίνονται, ως προϋποθέσεις, με το καλύτερο ευρωπαϊκό αλλά και οικουμενικό μέλλον. Αναφέρω ενδεικτικά: τις τρεις ισορροπίες του παραδοσιακού πολιτιστικού μας προτύπου, όπως τις αναδεικνύει στις μελέτες του ο Ερατοσθένης Καψωμένος: τη μεταξύ ατόμου-κοινωνίας, ατόμου-φύσης και πολιτισμού-φύσης, τη γνώση (και πράξη) κατ’ αρετήν, έναντι της δυτικής γνωσιοκρατικής χρησιμοθηρίας, τον ορθό λόγο, έναντι του εργαλειακού δυτικού ορθολογισμού, την ελληνική προσωποκρατία, έναντι της δυτικής ατομοκρατίας, την ευδαιμονία, έναντι του δυτικού υλικού ευδαιμονισμού, αλλά και τη δημοκρατία με τη γνήσια αυτεξουσιότητα του «δήμου» (εθνικής συλλογικότητας).
Όλα αυτά και άλλα πολλά ακόμη σημαίνουν πως δεν είμαστε μουσειακός πολιτισμός, αλλά πως εξακολουθούμε να είμαστε μια ζώσα και οικουμενικών διαστάσεων πολιτιστική δύναμη. Έστω κι αν η κακομοιριά του ελλαδισμού δεν μας έχει επιτρέψει να το αναδείξουμε.

 

Τα αίτια της κρίσης
Tα βαθύτερα αίτια της έρπουσας μεγάλης ευρωπαϊκής κρίσης είναι η μη πρόταξη της εμβάθυνσης της ΕΕ έναντι της επέκτασής της, αλλά και η μη εμβάθυνσή της όταν διευρύνθηκε.  Όπως και το ότι, συνακολούθως, δεν έγινε ουσιαστική προσπάθεια για την εναρμόνιση των “εθνικών αριθμητών” με τον “ευρωπαϊκό κοινό παρονομαστή”. Που είναι ένα δυσεπίλυτο σταυρόλεξο, αλλά και κλειδί για το μέλλον της ΕΕ.
Οπότε, με ανάπηρη ταυτότητα και σωρευόμενα ελλείμματα (δημοκρατικότητας, επικοινωνίας και αποτελεσματικής στρατηγικής) ήταν μοιραία η επικίνδυνη πορεία της βαθιάς ευρωπαϊκής κρίσης, που επιδεινώνεται και από το Brexit.  Ένα, όμως, από τα πιο σημαντικά αίτια της κακοδαιμονίας της είναι η έλλειψη αυτονομίας στην παγκόσμια σφαίρα. Αυτή οφείλεται σε τέσσερα δεινά: στην αμερικανική επικυριαρχία, στην υπερεξουσία των αγορών (ιερατεία χρηματιστικού και τοκογλυφικού κεφαλαίου), στην γερμανοκρατία και στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών.
Οπότε, ως έχει, η ΕΕ δεν έχει μέλλον. Πέραν του ότι μπορεί να γίνει κι ακόμη χειρότερη.  Καθώς δεν είναι εκτός πιθανών σεναρίων η μετεξέλιξή της σε ζώνες πρώτης, δεύτερης ή και τρίτης ταχύτητας υπό την (επι)κυριαρχία της Γερμανίας. Μια δηλαδή, χωρίς τα σημερινά προσχήματα, γερμανοκρατούμενη Ευρώπη με “πατρίκιους” και “πληβείους”. Όπως, επίσης δεν είναι εκτός σεναρίων και η διάλυσή της, με τους βόρειους (υπό τη Γερμανία) να συγκροτούν μια δική τους ένωση. Έστω κι αν αυτό είναι για την ώρα πέρα από τον ορίζοντα.
Τούτων όλων δοθέντων, όμως, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι δια παν ενδεχόμενον, αφήνοντας κατά μέρος τα πολύ γλυκερά παρεπόμενα του “ευρωπαϊκού φαντασιακού” περί  “κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού”, που μακάρι να είχαν αντίκρισμα. Πρέπει να πάψουμε να συγχέουμε (ταυτίζουμε) την Ευρώπη και τον πολιτισμό της με την (συν)επικυρίαρχή μας ΕΕ.

 

Η πραγμάτωση του ευρωπαϊκού οράματος
Η διαπίστωση και ο κριτικός ευρωσκεπτικισμός μας δεν έχει σχέση με τον εθνικιστικό ευρωσκεπτικισμό της άρνησης της Ευρώπης. Αυτονοήτως, είναι άλλος ο εθνικιστικός δεξιός ευρωσκεπτικισμός, που θέλει διάλυση της Ευρώπης και επιστροφή στο παρελθόν του κατακερματισμού της, κι άλλος ο κριτικός ευρωσκεπτικισμός, που θέλει την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ιδέας και την ποιοτική μετεξέλιξη της ΕΕ σε λειτουργική Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία υπό επωφελείς όρους για όλα της τα μέλη. Η ως τώρα εμπειρία και τα αίτια των ανεπαρκειών της ορίζουν και τις προϋποθέσεις πραγμάτωσης του αληθινού ευρωπαϊκού οράματος. Και αυτές είναι:
Πρώτη, ως προϋπόθεση των προϋποθέσεων, είναι η εναρμόνιση των “εθνικών αριθμητών” με τον “κοινό ευρωπαϊκό παρονομαστή”, έτσι ώστε να είναι πραγματικά Ευρώπη των λαών και των εναρμονισμένων πολιτιστικών τους ταυτοτήτων ως πλούτου της.
Δεύτερη, η αποτύπωση της εναρμόνισης σε στέρεη θεσμική βάση, έτσι ώστε να διασφαλίζει τη δημοκρατική λειτουργία της, με λυμένα τα ζητήματα της “ευρωπαϊκής πολιτειότητας” και του “ευρωπαϊκού δήμου”. Προφανώς με αμφίδρομη σχέση: Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – Ευρωπαϊκού “λαού”.
Τρίτη, η ανάδειξη και η παραδοχή, ως συνεκτικών ταυτοτικών γνωρισμάτων της, της δημοκρατίας και της αξιακής βάσης του πολιτισμού της, που πρωτίστως αναπέμπουν στην ελληνική πολιτιστική μήτρα.
Τέταρτη, η ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση των προειρημένων τεσσάρων “δεινών”. Που σημαίνει αποτίναξη των επικυριαρχιών της Αμερικής (ΗΠΑ), των αγορών και της Γερμανίας, αλλά και δημοκρατικό έλεγχο της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών.
Πέμπτη, η αντιστοίχιση ΕΕ και ορίων της Ευρώπης. Που σημαίνει και ένταξη ή προνομιακή σχέση της ΕΕ με τη Ρωσία, ως θεμελιακού μάλιστα προαπαιτούμενου για να αναδειχθεί η Ευρώπη σε παγκόσμια ηγέτιδα δύναμη. Οι λόγοι είναι προφανείς: τα αποθέματα της Ρωσίας σε πρώτες ύλες, η αμυντική της ισχύ, το γεωπολιτικό της μέγεθος κ.α).

 

Διαχείριση της υποτέλειας
Εννοείται πως για όλα αυτά και για άλλα πολλά ακόμη πρέπει να ανοίξει ένας μεγάλος διάλογος στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Έτσι θα είναι συμμέτοχοι οι λαοί της τόσο στον ποιοτικό αναπροσδιορισμό της προοπτικής της ανανεωμένης ΕΕ όσο, πολύ περισσότερο, και στην πραγμάτωση αυτής της προοπτικής. Στην Ελλάδα προέχει η χάραξη εθνικής στρατηγικής πολιτικής διαχείρισης της “μνημονιακής υποτέλειας” με λογική και όρους κατάργησής της. Γιατί χωρίς ανάκτηση της χαμένης εθνικής αυτεξουσιότητας και της εθνικής αξιοπρέπειας μας, δεν μπορούμε να συζητάμε ισοτίμως για το μέλλον της Ευρώπης. Πέραν του ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι ή τουλάχιστον υποψιασμένοι δια παν ενδεχόμενον.
Γιατί οι καιροί είναι πολύ ύποπτοι και πολύ ύπουλοι. Κλείνοντας αναφέρω μόνο ενδεικτικά την όξυνση των ανισοτήτων, το μεταναστευτικό, την κλιματική αλλαγή, τους τοπικούς-περιφερειακούς πολέμους, τους νέους γεωπολιτικούς αναδασμούς και άλλα πολλά τέτοια…

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ*

 

Πίσω από τους δανειστές κρύβεται γι’ άλλη μια φορά η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει τα νέα μέτρα που έφερε με το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας. Θύματα αυτή τη φορά οι τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες των οποίων τα επιδόματα περικόπτει. Για να διασκεδάσει μάλιστα, τις εντυπώσεις και να καθησυχάσει τα δικά της στελέχη, υπόσχεται διορθώσεις που θα ισοσταθμίσουν τις απώλειες στο μέλλον.
Είναι προφανές ότι η σημερινή κυβέρνηση προωθεί όλα τα μέτρα για τα οποία κατηγορούσε τους προκατόχους της και προχωράει κι ένα ακόμη βήμα παραπέρα.
Αλήθεια, με αυτά τα μέτρα πιστεύει πως θα δώσει λύση στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας; Έτσι αποκαθιστά «τις αδικίες εις βάρος των αδυνάτων  και εν προκειμένου των πολυτέκνων οικογενειών» για τις οποίες μιλούσε ο κ. Τσίπρας μόλις το 2015; Ή μήπως τελικά αυτό είναι το κράτος δικαίου που ευαγγελίζονταν η κυβέρνηση Τσίπρα, προεκλογικά;
Μόλις το 2012, η κυβέρνηση της ΝΔ, όχι απλώς θέσπισε ειδικά επιδόματα για τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, αλλά έδωσε και επίδομα, με εισοδηματικά κριτήρια, από το πρώτο παιδί, στηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο το θεσμό της οικογένειας. Τότε, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και ο ΑΝΕΛ δεν ψήφισαν τα μέτρα. Γιατί άραγε;
Τώρα που το κόστος διαβίωσης για κάθε οικογένεια έχει αυξηθεί, προχωρούν σε περικοπές. Πόση υποκρισία πια!
Την ίδια στιγμή έχουν οδηγήσει τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και επαγγελματίες σε αδυναμία πληρωμών, πτωχεύσεις και κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων.
Αναμενόμενο βεβαίως αφού διαρκώς προσθέτουν νέους φόρους, αυξάνουν τους συντελεστές ΦΠΑ, τις ασφαλιστικές εισφορές.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΟΟΣΑ ανακήρυξε πρόσφατα την Ελλάδα ως παγκόσμια πρωταθλήτρια στην φορολογία. Ταυτόχρονα, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στην πρόσφατη ετήσια έκθεση για την Ανταγωνιστικότητα της οικονομίας κατατάσσει την Ελλάδα στην τελευταία θέση, από 137 χώρες, στην επίδραση της φορολογίας στα κίνητρα για επενδύσεις και στην προτελευταία θέση στην επίδραση της φορολογίας στα κίνητρα για εργασία.
Η οικονομία παραπαίει και οι επενδύσεις παραμένουν όνειρο. Περισσότερες από 77.000 επιχειρήσεις έκλεισαν τα τελευταία 2,5 χρόνια, ενώ τον τελευταίο 1,5 χρόνο πάνω από 110.000 επιχειρήσεις έκλεισαν βιβλία. Σε ότι αφορά τις ληξιπρόθεσμες οφειλές ξεπερνούν τα 100 δις ευρώ και τουλάχιστον το ¼ δημιουργήθηκε επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ.
Κατά τα άλλα μιλάμε για ανάπτυξη και επενδύσεις. Αν δεν μειωθεί η φορολογία και ειδικά οι έμμεσοι φόροι δεν μπορεί να επέλθει ανάπτυξη και φυσικά ούτε και έξοδος της χώρας από την κρίση.
Για να επανακάμψει η οικονομία και να οδηγηθεί η χώρα στην ανάπτυξη απαιτείται τάχιστα επανασχεδιασμός της οικονομικής & φορολογικής πολιτικής με κίνητρα για τις επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν τον μοχλό ανάπτυξης της οικονομίας. Διαφορετικά, ούτε η χώρα θα βγει από την κρίση, ούτε νέες επενδύσεις θα γίνουν. Αντιθέτως, πολύ φοβούμαι, ότι οι αιματηρές θυσίες του ελληνικού λαού όχι μόνον δεν θα έχουν αντίκρισμα, αλλά θα οδηγηθούμε κατευθείαν σε νέες περιπέτειες…


*Πολιτικός μηχανικός και πρώην πρόεδρος Επιμελητηρίου Άρτας

Του

ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΖΙΟΛΑ

 

 

- Θα πάω γιατί είμαι Πατριώτης.
- Θα πάω γιατί είμαι δημοκράτης.
- Θα πάω γιατί είμαι σοσιαλιστής.
• Είμαι πατριώτης, αγαπώ και υπερασπίζομαι την Πατρίδα μου, με κάθε τι που την συνθέτει και τη συγκροτεί από την Κρήτη ως τη Φλώρινα, από το Καστελόριζο ως την Κέρκυρα, από το Έβρο ως τη Γαύδο (ιστορία, γλώσσα, έδαφος, πολιτισμός, κοινωνία, θέση στον Κόσμο, Χθες, Σήμερα και Αύριο).
• Τώρα, κάποιοι από την Αθήνα διαπραγματεύονται πάνω στη διεκδίκηση μιας γειτονικής χώρας να έχει δικαιώματα σ ένα τμήμα της Ελλάδας, τη Μακεδονία. Κι ο Ερντογάν το ίδιο θέλει και λέει να έχει δικαιώματα στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου (με τον ‘’εκσυγχρονισμό της Λωζάννης’’). Τί θα γίνει, λοιπόν ; Σπάστε τη λογική της εθελοδουλίας.
• Θα πάω στο συλλαλητήριο για να πω και σ΄ αυτούς, τους Κλαζομένιους των Αθηνών: Όχι ! Η Μακεδονία δεν θα δώσει τα όπλα της, δεν θα παραδώσει τίποτα από ό,τι συνθέτει το Ελληνικό έθνος σε σφετεριστή, πλαστογράφο γείτονα για να τα στρέψει εναντίον του. Η Μακεδονία και, συνακόλουθα και η Ελλάδα, δεν θα αυτοχειριασθούν. Δεν έχουμε αυταπάτες με τους επιθετικούς προσδιορισμούς (και τα σύνθετα). Την επομένη, κανένα επίθετο δε θα υπάρχει και η Μακεδονία, αναγνωρισμένη από την Αθήνα (!), θα είναι μία, τα Σκόπια ! Μία, και εναντίον του Ελληνικού έθνους και της Βόρειας Ελλάδας. Στα παιδιά μας, σε μια Ενωμένη Ευρώπη και στο διεθνοποιημένο Κόσμο, θα τους απαγορεύεται να ονομάζονται Μακεδόνες, θα τους αρνούνται να επικαλούνται τη Μακεδονική γή και την Ιστορία τους, ως πατρώα γή και δική τους ιστορία !
• Να, λοιπόν, γιατί θα πάω στο συλλαλητήριο…
Γιατί, υπάρχει, εδώ, μια μακριά αλυσίδα αγώνων και αίματος θυσίας, που θέλω να προχωρήσει τίμια και περήφανα και στο Μέλλον με επιτεύγματα υψηλότερα της ανθρώπινης διάνοιας και εργασίας. Γιατί κάποιοι κράτησαν ντουφέκι για όλα τούτα και χάθηκαν ! Δεν θυσιάστηκαν και οι δικοί μου θείοι, και οι προπάπποι μου δεν απαγχονίσθηκαν, όπως και χιλιάδων άλλων, για να παίζουμε τώρα στα ζάρια (άνω, βόρεια, νέα), που θα ΄λεγε κι ο ποιητής, την Ψυχή μας και το Είναι μας.
• Είμαι πατριώτης, στέκομαι σ΄ ένα κομμάτι Γής, είναι η βάση μου για τις Ιδέες της Αξιοπρέπειας, της Δικαιοσύνης και της Ισότητας, εδώ και στον Κόσμο. Εργάσθηκαν και μάτωσαν πολλοί, μέσα στους αιώνες, για να υπάρχει ! Θυσιάσθηκαν αμέτρητοι, μέσα στους αιώνες, για να είναι αυτή, - έστω αυτή - , που σήμερα πάνω της ζούμε, δρούμε, κάνουμε σχέδια και ονειρευόμαστε. Δεν είμαι εθνικιστής γιατί δεν μισώ, ούτε διεκδικώ μέρος της πατρίδας κανενός, ούτε και θεωρώ τον εαυτό μου μέλος μιας ’’ανώτερης φυλής’’, ούτε με εμπνέουν οι μιλιταριστικές νοοτροπίες. Είμαι πατριώτης και σοσιαλιστής.
• Χωρίς την Πατρίδα μου δεν έχω βάση, δεν έχω αναφορές, δεν έχω ρίζα, δεν έχω Μέλλον. Αν η Παρτίδα συρρικνωθεί με οποιονδήποτε τρόπο, σε οποιοδήποτε τομέα, η βάση μου αδυνατίζει, κομματιάζεται, ο Αγώνας μου πλήττεται, οι Ιδέες μου δεν έχουν αξία, δεν έχω δύναμη κινούσα. Θέλω Τόπο για να Κινήσω τη Γή !
• Θα πάω στο συλλαλητήριο για να στείλω μαζί με χιλιάδες συμπολίτες μου ένα μήνυμα σ΄ όλους.
Από τον Μ. Νίμιτς, ως τους Έλληνες σκεπτικιστές, από την Ουάσιγκτον, μέχρι το Βερολίνο και την Αθήνα, σε όλους που προβάλλουν ως δήθεν ισχυρό επιχείρημα ότι ήδη στο fYROM, υπάρχει το ‘’Macedonia’’, να τους πω, λοιπόν : ότι αυτό θέλουν να αλλάξουν οι γείτονες, να φύγουν από τη προσωρινότητα και να μην αποτελούν το τελευταίο απομεινάρι ενός Κόσμου ψυχροπολεμικού, επιθυμώντας, ταυτόχρονα, να οικειοποιηθούν δια παντός το ‘’Μακεδονία’’. Η θέση της Ελλάδας επί 25 χρόνια, παρά τις πιέσεις, με σθένος του Λαού της και με σταθερή οικονομική λειτουργία στην περιοχή και στα Σκόπια, δεν έχει επιτρέψει να υιοθετηθεί το καθαρό ‘’Macedonia’’. Γι αυτό συζητείται και πάλι, τώρα, το θέμα. Δεν αρκούν τα 140 κράτη που αναγνώρισαν το ‘’Macedonia’’. Αν η Ελλάδα, η Ελλάδα που είναι η μήτρα και η μητέρα, δεν υπογράψει και εξηγήσει καθαρά τους πραγματικούς λόγους, όλοι θα γνωρίζουν ότι το πρόβλημα, -το πραγματικό πρόβλημα-, είναι η επιχειρούμενη κλοπή, ο σφετερισμός, ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων.
• Ας πούμε στη Διεθνή Κοινότητα : όλοι εσείς που είδατε περιχαρείς το ‘’Τείχος’’ να πέφτει, που μιλάτε για ένα Κόσμο έξω από τα ψυχροπολεμικά κατάλοιπα και σύνδρομα, στα πλαίσια, μάλιστα, του Δικαίου, πρέπει να κατανοήσετε ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να κλείσει τα προηγούμενα του Τίτο και του Στάλιν που την απειλούν στη γειτονιά της. Εσείς γιατί το αρνείσθε ;; Γιατί το τιτοϊκό κατασκεύασμα, σταλινικής έμπνευσης, με σκοπιμότητα επεκτατική, στα πλαίσια ενός κράτους που τραγικά διαλύθηκε (της Γιουγκοσλαβίας) το διατηρείτε, το αποδέχεσθε, το αναζωογονείτε ;
• Κι ακόμα, η Ελλάδα, μέσα στην Νέα Εποχή, θέλει και είναι αποφασισμένη να τελειώσει και με τα δικά της λάθη που έκανε στο ψυχροπολεμικό παρελθόν, της αδιαφορίας και της σιωπηλής αναγνώρισης του Ομόσπονδου νότιου κρατιδίου της Γιουγκοσλαβίας. Η νέα της θέση στα πλαίσια του μεταψυχροπολεμικού Κόσμου χαράχτηκε από τον Α. Παπανδρέου και τον Κ. Καραμανλή τον Δεκέμβριο 1992 : ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγά της. Η Ελλάδα έχει δικαίωμα, μπορεί να έχει και οφείλει να έχει αυτή τη γραμμή, ως Νέα Γραμμή της.
• Θα πάω στο συλλαλητήριο, γιατί, επίσης, γνωρίζω βαθιά, πως η Δημοκρατική Παράταξη μεγαλούργησε μόνο τότε, όταν κατόρθωσε να συνενώσει, σε ενιαίο λόγο και πράξη, τα Πατριωτικά μηνύματα και τους σκοπούς με τα μηνύματα και το στρατηγικό πλαίσιο του Σοσιαλισμού, της Κοινωνικής δικαιοσύνης και ευημερίας. Το Πατριωτικό καθήκον με το καθήκον της Κοινωνικής Αλλαγής. Θα πάω, λοιπόν, για να πω και σε όσους στα ηγετικά κέντρα των Αθηνών μιλούν εξ ονόματος της Δημοκρατικής Παράταξης, - στο όνομα της οποίας κι ο ίδιος μιλώ-, και είναι πρόθυμοι να νοθεύσουν , συμπράττοντας στο μοιραίο, κάθε πατριωτική γραμμή ότι άλλος είναι ο Δρόμος, άλλο είναι το Καθήκον τους. Ζωντανή συνέχεια, μιας πατριωτικής παράδοσης, οφείλουμε να είμαστε και να στεκόμαστε εφ΄ ω ετάχθημεν.
• Θα πάω στο συλλαλητήριο. Και σε πείσμα αυτών που λένε ότι η εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με συλλαλητήρια. Γιατί εδώ, υπάρχει Ζήτημα Εθνικό. Υπάρχει θέμα εθνικού βίου, πορείας της Πατρίδας, εθνικής πολιτικής. Και εθνική πολιτική χωρίς το Λαό, χωρίς την αγωνιστική του ενότητα και τη στήριξη του Λαού δεν υπάρχει. Το Έθνος δεν είναι ένα άδειο πουκάμισο, που ενδύονται και περιφέρουν Αθηναίοι εξουσιαστές. Το σώμα του Έθνους είναι ο ελληνικός Λαός.
• Αφού, μάλιστα, αρνείσθε να του δώσετε το λόγο να μιλήσει με δημοψήφισμα, - αλίμονο !, εκείνη η εμπειρία του Ιουλίου 2015 -, ακούστε τον από τη πλατεία του Λευκού Πύργου. Από κει που ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναλάβει, μπροστά σε μια λαοθάλασσα ενός (1) εκατομμυρίου δημοκρατών πολιτών, τη δέσμευση : ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγά της !


Θεσσαλονίκη, 19 Ιανουαρίου 2018

Του

ΓIANNH KΥΡΙΟΠΟΥΛΟΥ

 

Οι ορθές απαντήσεις στην πολιτική (αλλά και στα μεγάλα προβλήματα) δίδονται συνήθως όταν τίθενται τα ορθά ερωτήματα. Στην αντίθετη περίπτωση, όπως συμβαίνει στη χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια, η αναποτελεσματικότητα στην πολιτική, την κοινωνία και την οικονομία οδηγεί στη λίμναση και την παρακμή.
Η εξέλιξη αυτή ενδεχομένως να είναι δραματική. Ιδιαίτερα στην περίπτωση κατά την οποία, δεν είναι εφικτή η διατύπωση του θεμελιώδους ερωτήματος για το σχέδιο κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης καθώς και για την προοπτική του έθνους, της χώρας και του λαού, όπως ακριβώς συμβαίνει στην παρούσα συγκυρία.
Είναι προφανές ότι η πολιτική και κοινωνική συνέχεια –δια της απρόσκοπτης εναλλαγής στην εξουσία της εγχώριας εκδοχής της «σοσιαλδημοκρατίας» και του «φιλελευθερισμού»– υπέστη το 2015 ρήγμα στην Ελλάδα. Ανάλογες τάσεις παρατηρούνται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το πόσο μικρό ή μεγάλο είναι το ρήγμα θα το δείξει ο χρόνος. Όπως φάνηκε και από το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τσίπρα όχι μόνο εισήλθε στον μνημονιακό δρόμο, αλλά και τον βαδίζει με αποφασιστικότητα, διανύουμε περίοδο ρευστότητας και αλλαγών.
Αυτή ήταν η κατάληξη της αντίφασης ανάμεσα στο ιδεολογικό και αξιακό «δέον» του ΣΥΡΙΖΑ και στο πολιτικό και πραγματιστικό «πρακτέον». Όπως έχει γράψει και ο Thomas Sterns Eliot «ανάμεσα στη σύλληψη και τη δημιουργία πέφτει η σκιά». Σε ένα μεγάλο βαθμό η εξέλιξη εκείνη ήταν αναπόφευκτη, λόγω της «πολιορκίας» (δια της σχεδιασμένης και συστηματικής χρηματοδοτικής ασφυξίας) που είχε υποστεί το πρώτο εξάμηνο του 2015 η τότε νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

 

Το στρεβλό “κεϋνσιανό”κράτος και ο ΣΥΡΙΖΑ
Η κυβέρνηση Τσίπρα μετρήθηκε με τις δικές της αυταπάτες, με τους εξωτερικούς εκβιασμούς και με την απειλή κατάρρευσης της χώρας και στο τέλος επέλεξε τον πραγματισμό, υπερβαίνοντας με κόστος τον προηγούμενο εαυτό της. Τελικώς αναζήτησε λύσεις εντός του πλαισίου που είχαν χαράξει οι δανειστές. Εξάλλου, συχνάκις στην πρόσφατη ιστορία οι μεγάλες νίκες είναι αποτέλεσμα και συνέχεια μεγάλων συμβιβασμών (αλλά και οι ήττες συνέπεια της αδιαλλαξίας).
Η κυβέρνηση Τσίπρα όφειλε και οφείλει να κινηθεί σε ένα δύσβατο και «πανταχού παρόν» στρεβλό, δύσμορφο και πολύπλοκο “κεϋνσιανό” κράτος. Αυτό είχε καταληφθεί –μεταξύ άλλων– από τα συλλογικά (και άλλα) μονοπώλια, κατά τρόπο που αλλοιώνεται η ουσία της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας (δηλαδή της δημοκρατίας) και να εμποδίζεται η λειτουργία της οικονομίας (δηλαδή της ανάπτυξης).
Από τότε ήταν επιτακτική η ανάγκη μιας νέας οικονομικής πολιτικής, δια της οποίας το κράτος (διαμέσου των πενιχρών ιδίων πόρων, αλλά και των σχετικώς επαρκών διευρωπαϊκών ενισχύσεων) να αποτελέσει την «ατμομηχανή της ανάπτυξης». Επίσης, ήταν επιτακτική ανάγκη να εξαλειφθούν τάχιστα τα εμπόδια κινητοποίησης του ιδιωτικού τομέα και να ενθαρρυνθεί η δημιουργία κατάλληλου οικονομικού κλίματος για την κινητοποίηση επενδυτικών ευκαιριών.

 

Ο χρόνος θα δείξει
Στο πλαίσιο αυτό, ο αντίλογος των συντηρητικών θιασωτών της «κοινής λογικής» (στην πολιτική) συγκροτεί μια ταυτολογική αντανάκλαση των θέσεων της «άλλης πλευράς». Ταυτοχρόνως, η αντίδραση των (επίσης συντηρητικών) υπερασπιστών της «προγραμματικής καθαρότητας» προσομοιάζει με ναρκισσιστική επιβεβαίωση της αφετηριακής παραδοχής.
Η επίτευξη αυτού του διπλού (εκτός και εντός) εγχειρήματος συνάπτεται με την κατανόηση του ιστορικού χαρακτήρα των μεγάλων συμβιβασμών, αλλά και κυρίως με τους όρους και τις προϋποθέσεις εθνικής και κοινωνικής ανάτασης. Αμφότερα (εκ τύχης ή/και αναγκαιότητας) έχει επωμισθεί εδώ και τρία χρόνια η ριζοσπαστική Αριστερά στο όνομα και για λογαριασμό του έθνους, της χώρας και του λαού.
Η συνθετότητα και η βαρύτητα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στη χώρα (με πρωτοφανώς ιστορικά αρνητικές επιπτώσεις), σε συνάρτηση με την επίσης πρωτοφανή αλυσιτέλεια των μέχρι το 2015 ακολουθούμενων πολιτικών, προσέδωσε στην πρόκληση που αντιμετώπισε η κυβέρνηση Τσίπρα ιστορικές διαστάσεις.Το πώς ανταποκρίθηκε η κυβέρνηση σ’ αυτή την πρόκληση είναι ακόμα ανοικτό ζήτημα και εν πάση περιπτώσει δεν αποτελεί αντικείμενο αυτού του άρθρου.
Όλοι, άλλωστε, βιώνουμε την πραγματικότητα και άρα έχουμε να πούμε γι’ αυτό…

 

Πηγή: slpress.gr

Του

ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ*

 

Η συγκυβέρνηση Σύριζα – ΑΝΕΛ έχοντας από καιρό ξεπεράσει κάθε όριο λαϊκισμού και πολιτικής υποκρισίας, έρχεται πλέον να αγγίξει τη γελοιότητα. Επισημαίνω ότι:...

1. Ο Σύριζα και οι ΑΝΕΛ πολέμησαν λυσσαλέα, με κάθε τρόπο, σε κάθε βήμα, τις συμβάσεις παραχώρησης των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων της χώρας, οι οποίοι ολοκληρώθηκαν χάρις σε αυτές τις συμβάσεις. Τώρα, λησμονώντας όσα υποστήριζαν και έπρατταν μέχρι πολύ πρόσφατα, προχωρούν ανερυθρίαστα τον διαγωνισμό μίας νέας σύμβασης παραχώρησης, της Εγνατίας οδού (Απόφαση 63/2017 του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής, Αριθμός Προκήρυξης στην ΕΕΣ: 2017/S 220-457924).
2. Πολέμησαν λυσσαλέα τα διόδια στους αυτοκινητόδρομους, όταν είναι γνωστό ότι από τα διόδια τέλη χρηματοδοτείται η κατασκευή και συντήρηση αυτών, σε ποσοστό 30% περίπου. Δηλαδή, εάν δεν υπήρχαν διόδια, απλούστατα οι μεγάλοι αυτοί οδικοί άξονες, που αλλάζουν τη μορφή της χώρας, δεν θα είχαν κατασκευαστεί.
3. Υποσχέθηκαν με τον πιο επίσημο τρόπο την κατάργηση των σταθμών διοδίων. Έρχονται τώρα και επιβάλλουν διόδια σε νέους σταθμούς (ΦΕΚ 4156Β’/2017).
4. Δεν αρκούνται όμως μόνον σε αυτά. Ξεπερνώντας κάθε όριο λαϊκισμού και υποκρισίας, ανακοινώνουν ότι οι κάτοικοι μόνον ορισμένων (!) Δήμων, δεν θα καταβάλουν διόδια όταν κινούνται επί της Εγνατίας οδού! Πότε θα γίνει αυτό; Σύμφωνα με τη σχετική Απόφαση, όταν δημιουργηθεί σχετικός «ηλεκτρονικός κατάλογος»!

Πρόκειται για μία Απόφαση μη εφαρμόσιμη, διότι τα προβλήματα και οι αδικίες που γεννώνται δεν το επιτρέπουν. Για παράδειγμα: Πότε θα ολοκληρωθεί αυτός ο «ηλεκτρονικός κατάλογος» ώστε να μην καταβάλλονται διόδια; Γιατί δεν γίνεται καμία αναφορά στην Απόφαση; Με ποια κριτήρια επελέγησαν μόνον οι κάτοικοι της ΠΕ Θεσπρωτίας και του Δήμου Μετσόβου στην Ήπειρο, οι οποίοι υποτίθεται ότι δεν θα πληρώνουν διόδια; Γιατί θα πρέπει να καταβάλει διόδια ο Γιαννιώτης και ο κάτοικος των Δωδωνοχωρίων που κατευθύνονται στην Ηγουμενίτσα και όχι ο Θεσπρωτός που ταξιδεύει προς Ιωάννινα; Βάσει ποιων μελετών του Υπουργείου Υποδομών υποχρεούνται να καταβάλουν διόδια οι Ζαγορίσιοι που κατεβαίνουν καθημερινά στα Ιωάννινα και ο Γιαννιώτης ο οποίος πηγαίνει στην Μπαλντούμα, ενώ δεν υποχρεούται να πληρώσει ένας Θεσπρωτός που χρησιμοποιεί, λόγω δουλειάς, την Εγνατία οδό μέχρι τα Ιωάννινα; Με ποια κριτήρια, αλήθεια, καλείται ένας κάτοικος της Φιλιππιάδας ή της Άρτας, που ταξιδεύει προς Ηγουμενίτσα να πληρώσει διόδια, ενώ ο κάτοικος Ηγουμενίτσας κινούμενος προς την Άρτα δεν θα πληρώνει; Αντίστοιχα είναι τα ερωτήματα και για τους άλλους Νομούς εκτός Ηπείρου.
Ενώ είναι ήδη σε εξέλιξη ο διαγωνισμός από το ΤΑΙΠΕΔ για την παραχώρηση της Εγνατίας οδού, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν εξελίξεις επί του θέματος, από την προκλητικά αδικαιολόγητη, άδικη και εντελώς αστήρικτη Απόφαση.
Κυρίες και κύριοι της συγκυβέρνησης Σύριζα – ΑΝΕΛ, δεν ανεχόμαστε άλλον εμπαιγμό. Επιτέλους σοβαρευτείτε. Η χώρα βρίσκεται σε δεινή κρίση, επαναφέρατε την οικονομία σε ύφεση, ακολουθείτε εξοντωτική πολιτική υπερφορολόγησης, τα ελεύθερα επαγγέλματα διαλύθηκαν, οι αγρότες βρίσκονται σε απόγνωση.
Σε ό,τι αφορά τα διόδια, ας σταματήσουν επιτέλους οι λαϊκισμοί, απ’ όπου και αν προέρχονται. Η λύση είναι να εφαρμοστούν χωρίς άλλη καθυστέρηση, τα ηλεκτρονικά αναλογικά διόδια, σε όλους τους αυτοκινητόδρομους και στην Εγνατία οδό, με διαλειτουργικότητα και σημαντική έκπτωση προς τους τακτικούς χρήστες. Την σχετική εντολή είχα δώσει, ως αναπληρωτής Υπουργός, τον Μάρτιο 2013. Αλήθεια, γιατί επί 4½ χρόνια δεν εφαρμόζεται; Ποιοι λόγοι επιβάλουν την μη εφαρμογή της, ποιοι ωφελούνται και ποιοι ζημιώνονται από αυτό;


*Πρώην πρώην αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης και Υποδομών

Γράφει η

AΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΚΟΥ*

 

Η Τρόικα επέστρεψε και έχει άγριες διαθέσεις και στο χώρο της εκπαίδευσης. Και γιατί άραγε να γλίτωνε ο χώρος αυτός; Ζητάει για μια ακόμα φορά «γη και ύδωρ» . Αξιολόγηση εκπαιδευτικών, αύξηση εβδομαδιαίου ωραρίου εκπαιδευτικών, αύξηση αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, είναι κάποιες μόνο από τις απαιτήσεις της. Είναι κάποιοι έτοιμοι να της τα προσφέρουν; Και όλα αυτά στον απόηχο των αποτελεσμάτων ενός ακόμη διαγωνισμού PISA που ήρθαν-πριν λίγο καιρό- στο φως της δημοσιότητας και τα αποτελέσματά του ήταν μάλλον απογοητευτικά. Σε σύνολο 72 χωρών η Ελλάδα κατέλαβε την 43η θέση για τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες και την 41η  θέση στην κατανόηση κειμένου. Και φυσικά κάποιος πρέπει να φταίει γι αυτό. Και το εύκολο θύμα, ο γνωστός αποδιοπομπαίος τράγος, ο καθηγητής, ο εκπαιδευτικός. Αυτός που έρχεται σε επαφή καθημερινά με τους μικρούς μαθητές και φέρει την ευθύνη για τη μόρφωσή τους. Φυσικά αυτός. Ποιός άλλος;
  Ασφαλώς όχι το Υπουργείο με τους τόσους συμβούλους και τεχνοκράτες του που συντάσσουν τα αναλυτικά προγράμματα και δημιουργούν τα πλαίσια μέσα στα οποία καλείται ο εκπαιδευτικός να δράσει. Ασφαλώς δε φταίει το Υπουργείο που εδώ και 7-8 χρόνια έχει πραγματοποιήσει από ελάχιστους έως και μηδενικούς διορισμούς στην δημόσια εκπαίδευση, και «βολεύει» κάθε χρόνο, όπως –όπως την κατάσταση με  προσλήψεις αναπληρωτών κατά διαστήματα  μέσα στη  χρονιά. Δε φταίει το Υπουργείο που με την έλλειψη χρηματοδότησης των δημόσιων σχολείων, δε βρίσκει πλέον κανείς, όχι πετρέλαιο για θέρμανση  το χειμώνα
, αλλά, ούτε τρίμματα κιμωλίας στο πάτωμα . Δεν φταίει ούτε η κοινωνία με την απαξίωσή της στο πρόσωπο του εκπαιδευτικού. Του εκπαιδευτικού εκείνου, που κάθε χρόνο καλείται να εργαστεί και αλλού, σε διαφορετικό τόπο κάθε φορά, μακριά από την οικογένεια του και τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους, αιμορραγώντας οικονομικά και συναισθηματικά για ότι αφήνει πίσω του. Του εκπαιδευτικού που σε κάποιες περιπτώσεις  κοιμάται στις παραλίες- όπως γίναμε θεατές πριν λίγο καιρό- σε τουριστικά μέρη σαν τη Μύκονο, Σαντορίνη και αλλού. Μέρη το οποία ενδιαφέρονται για τους τουρίστες, οι οποίοι αφήνουν κέρδη στο πέρασμά τους, αλλά, μένουν αδιάφοροι απέναντι στον εκπαιδευτικό, ο οποίος με τα 600 έως 700 ευρώ το μήνα- και πολλά ίσως λέω-  αναλαμβάνουν να μορφώσουν τα παιδιά τους και να «πλάσουν»  υγιείς, ελεύθερες , δημοκρατικές προσωπικότητες. Φυσικά φταίει ο εκπαιδευτικός , ο τεμπέλης που δεν του φτάνει που κάθεται Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι, έχει το θράσος να θέλει να διοριστεί και να ζει αξιοπρεπώς.
  Όλοι δείχνουν αυτόν τον «εκπαιδευτικό» και κανείς δεν βλέπει τον εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο εκείνο, που στην εποχή της κρίσης  και της λιτότητας, κρατάει κυριολεκτικά όρθιο και ανοιχτό το δημόσιο σχολείο, με μόνο όπλο στη φαρέτρα του το μεράκι του και την αγάπη του για το επάγγελμά του και τους μαθητές του. Το σχολείο εκείνο που μερικοί , από χώρο μόρφωσης και διακίνησης ιδεών, θέλουν να το μετατρέψουν σε parking- πολλές φορές- παιδιών.  Αλήθεια πως είναι δυνατόν κανείς να μην έχει συναντήσει τον εκπαιδευτικό εκείνο  που με  30αρια τμήματα, χωρίς βιβλία  στον παρελθόν –όπως θα θυμούνται όσοι δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου-, χωρίς εργαστήρια και βιβλιοθήκες και άλλου είδους εποπτικό και τεχνολογικό υλικό προσπαθούν να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού δημόσιου σχολείου .Είναι ένοχος και φταίχτης για όλα τα κακώς κείμενα ο εκπαιδευτικός αυτός, ο οποίος σε παιδιά τα οποία λόγω της οικονομικής κρίσης  έχουν λιποθυμήσει στις αυλές των σχολείων από την πείνα, τους έχει δώσει το δικό του  ψωμί.  Είναι ένοχος για όλα ο εκπαιδευτικός ο οποίος ενδιαφερόταν για τη μόρφωση, την ανάπτυξη και την ομαλή ενσωμάτωση στο χώρο του σχολείου και την κοινωνία των μαθητών με ειδικές, μαθησιακές και άλλου είδους δυσκολίες και πριν την ανακάλυψη  από το Υπουργείο Παιδείας των κονδυλίων ΕΣΠΑ, χάρη στα οποία τα τελευταία χρόνια το Υπουργείο ασκεί κοινωνική και εκπαιδευτική πολιτική για τα παιδιά μη τυπικής ανάπτυξης.  Ο εκπαιδευτικός εκείνος, στον οποίο απευθύνεται για κάθε πρόβλημα , ακόμα και οικογενειακό ο μαθητής του, γιατί ξέρει ότι στο πρόσωπο αυτού του εκπαιδευτικού θα βρει κατανόηση και παρηγοριά, πολλές φορές και λύση.            
  Η μόνη, αδιαμφισβήτητη αλήθεια είναι, πως οι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται τυπικά και άτυπα καθημερινά μέσα στα σχολεία. Το ωράριό τους, δεν εξαντλείται μόνο στις έξι ώρες φυσικής τους παρουσίας στο σχολείο, αλλά και στις πολλαπλάσιες ώρες προετοιμασίας τους για την επόμενη μέρα στο σπίτι τους, στερώντας χρόνο από την οικογένειά τους και τον ίδιο τους τον εαυτό. Ο αριθμός μαθητών ανά τμήμα όχι μόνο είναι ήδη αρκετά μεγάλος –σε ορισμένες περιπτώσεις , εξαιτίας των κακών κτηριακών συνθηκών, δε χωράνε οι μαθητές μέσα στις ίδιες τους τις τάξεις-αντιθέτως καθίσταται επιτακτική η μείωση αυτού, προκειμένου να υπάρχει περισσότερο ποιοτική προσφορά εκπαιδευτικού έργου.
   Δεν ξέρω τι ακριβώς βλέπει στο πρόσωπο του κάθε εκπαιδευτικού η κοινωνία και το Υπουργείο. Ξέρω μόνο πόσο συγκινητικό είναι όταν μαθητές μου με αγκαλιάζουν και μου εκδηλώνουν την άδολη και άνευ όρων αγάπη που τους προσφέρω κι εγώ, όταν σε αρκετές περιπτώσεις μπερδεύονται και αντί για «κυρία» με αποκαλούν «μαμά». Εγώ  προσωπικά, τα δέκα  χρόνια που δουλεύω στο δημόσιο σχολείο ως αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, αυτόν το εκπαιδευτικό-συνάδελφο έχω συναντήσει. Οι κύριοι -της εκάστοτε ηγεσίας –του Υπουργείου Παιδείας που ακριβώς κοιτάτε;

 

  -Το Διεθνές Πρόγραμμα PISA για την Αξιολόγηση των Μαθητών (Programme for International Student Assessment) είναι μία Εκπαιδευτική Έρευνα που διεξάγεται κάθε τρία χρόνια (από το 2000 έως σήμερα) και που υλοποιείται από διεθνή ερευνητικά ιδρύματα (PISA Consortium) υπό την οργάνωση της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης του ΟΟΣΑ (Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη) και τη συνεργασία των συμμετεχουσών στην Έρευνα χωρών. Κύριος στόχος του Προγράμματος PISA είναι η αξιολόγηση του εύρους των γνώσεων και των δεξιοτήτων των μαθητών που βρίσκονται στο τέλος της Υποχρεωτικής τους Εκπαίδευσης.


*Eκπαιδευτικός

Του

ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΩΣΤΑ

 

Για τον ρόλο των  Επιμελητηρίων  γενικά θα μπορούσαμε  να πούμε  πολλά, αλλά να τα λέμε μόνο όταν έρχονται εκλογές και θέλουμε να εκλεγούμε δεν είναι και τόσο σωστό κατά την ταπεινή μου άποψη!
Κατά καιρούς έχω διατελέσει περίπου 12 χρόνια πρόεδρος εμπορικού Συλλόγου   στην γείτονα Φιλιππιάδα, 8 χρόνια αντιπρόεδρος στο Επιμελητήριο Πρέβεζας και αυτό που κατάλαβα είναι ότι οι περισσότεροι δεν ξέρουν τι είναι Επιμελητήριο , χωρίς να ευθύνονται βέβαια αυτοί!
Να σας πω όμως  εγώ από πού ξεκινάω; Από ερωτήσεις.
 Έχω πάρα πολλές ερωτήσεις , όχι τυχαία ούτε πως δεν ξέρω τις απαντήσεις!
Γνωρίζετε ότι το πληρώνουμε θέλουμε δε θέλουμε; Μπορείτε να θυμηθείτε 7 ή 5 ή έστω 3 πράγματα που έκανε για σας ή τον κλάδο των επαγγελματιών  ή έστω κάποιον άλλο κλάδο η απερχόμενη ηγεσία του Επιμελητηρίου που κυβερνά τα τελευταία  χρόνια;
Θέλετε να συνεχίσει η ιστορία στο ίδιο συνδικαλιστικό, παλαιοκομματικό μοτίβο με κομματάρχες, ταξίματα και συμμετοχή που κυμαίνεται στο 20-30% των εγγεγραμμένων;
Σας αρέσει η κατάσταση που βρισκόμαστε οι ελεύθεροι επαγγελματίες και μικροί επιχειρηματίες φορολογικά, εισφορολογικά και στην αντίληψη του μέσου συμπολίτη μας;
Δεν επικροτούμε  και την λογική να φύγουν αυτοί για να έρθουν οι άλλοι!
Τα πρόσωπα όταν δεν αλλάζει η νοοτροπία και ο σχεδιασμός, είναι ίδια σε όλους τους χρωματισμούς !
Εν τέλει, σας νοιάζει που πάνε τα λεφτά μας και θα σας ενδιέφερε να υπάρξει ανανέωση, νέες ιδέες και όρεξη για δουλειά;
Αυτές τις ερωτήσεις ήθελα να απαντήσω και αποφάσισα να ασχοληθώ με τις εκλογές του Επιμελητηρίου.
Στον  υπερκομματικό ανεξάρτητο συνδυασμό  “ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕ ΜΑΖΙ”  των Ελευθέρων Επαγγελματιών του Γιάννη Γκολομάζου!
Σκεφθείτε μήπως έχετε παρόμοιες ερωτήσεις και ποιές απαντήσεις θέλετε.
 Οι εκλογές είναι 3, 4  Δεκεμβρίου, στο Επιμελητήριο Άρτος.
Και καλό βόλι.

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017 08:54

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ: Λίγο πριν τις εκλογές

Toυ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΥΤΡΑ*

 

Το Επιμελητήριο Άρτας ιδρύθηκε το 1966 και αποτελεί αυτοτελή Νομικό πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Διοικητικά υπάγεται στο υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
Τα τελευταία χρόνια, αυτά της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στη χώρα μας, ο θεσμός των επιμελητηρίων παραμελήθηκε από τις επιχειρήσεις. Τα ποσοστά δείχνουν ότι λίγες είναι εκείνες οι επιχειρήσεις που ετησίως τακτοποιούν τις εισφορές τους προς το επιμελητήριο.
«Ως επιχείρηση χαρακτηρίζεται η ποριστική οικονομική μονάδα που αποτελεί αυτοτελή και υπεύθυνη οργάνωση παραγωγικών συντελεστών και διαχείρισης συναλλαγών με τις οποίες κι επιδιώκει το μέγιστο δυνατό κέρδος. Το δε κέρδος κατά κανόνα θα πρέπει να υπερβαίνει την αντίστοιχη συνήθη αμοιβή (ως αντιμισθία) της διοικητικής και εκτελεστικής εργασίας που επιτελείται σ’ αυτήν.» (Βικιπαίδεια)
Επιχειρήσεις στην Άρτα ή στην Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης είναι οι μικρές μονάδες που λειτουργούν κάτω από την οικογενειακή φροντίδα. Μητέρα – πατέρας – παιδιά αποτελούν το στήριγμά τους και κάνουν πια όλες τις δουλειές. Η ελληνική οικογένεια που χωρίς κάποια συγκεκριμένη εκπαίδευση όλα αυτά τα χρόνια είναι εκείνη που αποφασίζει για την ίδρυση και τη λειτουργία της επιχείρησής της.
Χωρίς κάποια εκπαίδευση λοιπόν και χωρίς κάποια συμβουλευτική στήριξη ο καθένας αποφασίζει να ιδρύσει μια ατομική επιχείρηση. Σε αυτό το σημείο ακριβώς το επιμελητήριο πρέπει να είναι αρωγός. Είναι ανάγκη η έμπρακτη λειτουργία μιας υπηρεσίας ενημέρωσης και συμβουλευτικής του επιμελητηρίου προς όλους τους κλάδους. Να γίνει ξεκάθαρο σε κάθε επιχειρηματία που δραστηριοποιείται ή επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί στην Άρτα ότι μπορεί να ζητήσει και να έχει στήριγμα το επιμελητήριο της πόλης ώστε να είναι προετοιμασμένος για το βήμα που πρόκειται να κάνει. Οι μηχανισμοί πρέπει να βρεθούν από το Επιμελητήριο. Έτσι η κάθε οικονομική μονάδα αλλά και οι επιχειρήσεις θα έχουν ένα «αποκούμπι» σε όλες τους τις ενέργειες.
Σκοπός του Επιμελητηρίου είναι η προστασία και ανάπτυξη του εμπορίου, της βιομηχανίας, της βιοτεχνίας και των επαγγελμάτων στην περιφέρειά τους, μέσα στα πλαίσια των συμφερόντων της εθνικής οικονομίας, ως και η εν γένει οικονομική πρόοδος αυτής.
Πολλοί επιχειρηματίες μπορεί να ισχυριστούν ότι στον κλάδο τους δεν έχει μέχρι τώρα βοηθήσει ενεργά το επιμελητήριο. Σε αυτό επιθυμώ να συνδράμω προερχόμενος από τον κλάδο των υπηρεσιών ο οποίος θεωρώ ότι υστερεί σε βοήθεια σε σχέση με άλλους όπως αυτός των εξαγωγών ή της μικρής βιομηχανίας. Ευελπιστώ για ένα νέο επιμελητήριο για την Άρτα. Ένα επιμελητήριο που ενημερώνει άμεσα, καταρτίζει συχνά τα μέλη του, διαφημίζει και στηρίζει τις προσπάθειες όλων. Αναδεικνύει τα προϊόντα αλλά και τις υπηρεσίες του νομού μας με πανελλαδική και όχι μόνο προβολή. Όταν λοιπόν το επιμελητήριο αποδειχθεί πραγματικό εργαλείο στα χέρια των επαγγελματιών όλων των κλάδων τότε θα επιστρέψουν όλοι κοντά του.
 Είναι ώρα το επιμελητήριο να δώσει χείρα βοηθείας σε όλους.

 

*Καθηγητής – Φροντιστής - Υποψήφιος για το Επιμελητήριο Άρτας με τον συνδυασμό "ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ" και υποψήφιο πρόεδρο τον κ. Χ. Κολιό

Του

ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΥΛΙΟΥ*

 

Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι μόνο η παράταξη των μεγάλων ιστορικών επιλογών του παρελθόντος. Είναι το μεγάλο ευρωπαϊκό κεντροδεξιό κόμμα που συνθέτει δυνάμεις από το φιλελεύθερο κέντρο μέχρι την πατριωτική δεξιά και πορεύεται διαχρονικά με αυστηρή την αίσθηση του καθήκοντος και της ιστορικής ευθύνης. Σε όλη τη διάρκεια της κρίσης, αποτέλεσε το ανάχωμα στον λαϊκισμό, αντιστάθηκε με αξιοπρέπεια στις σειρήνες της απάτης. Προτίμησε τις δυσάρεστες αλήθειες από τα ευχάριστα ψέματα. Σήμερα η πολιτική της δικαιώνεται.
Ξεκινήσαμε πέρυσι ένα μεγάλο και δύσκολο δρόμο με την Συμφωνία Αλήθειας. Μιλήσαμε με ειλικρίνεια και αυτοκριτική για τα λάθη του παρελθόντος, αλλά και για την ανάγκη να συμφωνήσουμε σε δεδομένα και αλήθειες. Η πατρίδα μας έχει αξιόλογο εργατικό δυναμικό, δυναμικούς επιχειρηματίες, νέα γενιά υψηλής μόρφωσης και εξειδίκευσης. Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι να αφήσουμε οριστικά στο παρελθόν τις αριστερές ιδεοληψίες και να δούμε καθαρά τις προκλήσεις του μέλλοντος.
Από την κρίση θα βγούμε με τις δικές μας δυνάμεις. Θα τα καταφέρουμε μόνο αν θέσουμε ως προτεραιότητα την αύξηση του παραγόμενου πλούτου. Και αυτό θα το πετύχουμε μέσω της αύξησης του βαθμού της ελευθερίας των πολιτών, της ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και των επενδύσεων, της μετατροπής του κράτους από τροχοπέδη σε καταλύτη ανάπτυξης. Με μεταρρυθμίσεις δομών και υπηρεσιών, με ενίσχυση της ασφάλειας ως προϋπόθεση ευημερίας, και της αλληλεγγύης ως προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής. Η υιοθέτηση και η εφαρμογή ενός δικού μας μεταρρυθμιστικού προγράμματος, που θα ξεπερνά κατά πολύ τις μνημονιακές μας υποχρεώσεις επιβάλλεται από την πραγματικότητα. Αυτό το πρόγραμμα επεξεργαζόμαστε τον τελευταίο χρόνο και θα παρουσιάσουμε στο Συνέδριο του Δεκεμβρίου.
Το Συνέδριο Αρχών και Θέσεων, είναι ο προορισμός μιας μακράς πορείας, με σταθμούς τα επτά θεματικά προσυνέδριά μας. Είναι αποτέλεσμα ζυμώσεων με όλους τους ανθρώπους της παραγωγικής Ελλάδας, ανθρώπων περήφανων που θέλουν να δουν τον τόπο μας να στέκεται στα πόδια του ως ισότιμος εταίρος των Ευρωπαίων και όχι ως επαίτης και φτωχός συγγενής.
Σε όλη αυτή την πορεία ανοίξαμε τις πόρτες της Νέας Δημοκρατίας στην κοινωνία: καλέσαμε ανθρώπους εκτός κομματικού μηχανισμού, ακούσαμε τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, τα θύματα της κρίσης, μιλήσαμε με την γενιά του braindrain, συζητήσαμε με ανθρώπους της αγοράς, των επιχειρήσεων, των Πανεπιστημίων. Εκμεταλλευόμενοι τα socialmedia και τις δυνατότητες του διαδικτύου, ήρθαμε σε επαφή με χιλιάδες συμπολίτες μας που μπόλιασαν με τις απόψεις τους τον προγραμματικό μας λόγο. Τον επόμενο μήνα θα εξειδικεύσουμε τις θέσεις μας και θα παρουσιάσουμε τον οδικό χάρτη εξόδου από την Ελλάδα των επιδομάτων φτώχειας.
Τρία χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι τρία χρόνια χαμένα για την πατρίδα μας. Ολες οι θυσίες των πολιτών πριν το 2015, χάθηκαν μέσα στις αυταπάτες και τους ερασιτεχνισμούς μαθητευόμενων μάγων. Το κόστος που πληρώνουμε είναι βαρύ: δύο αχρείαστα μνημόνια, νέα μέτρα λιτότητας, υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, στασιμότητα και διαρκής φτωχοποίηση, κυνισμός και ψέμα. Αξίζουμε περισσότερα, μπορούμε καλύτερα.

 

*Δημοσιεύτηκε στις 19/11/2017 στην ιστοσελίδα των Παραπολιτικών

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017 20:59

ΓΕΦΥΡΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

Του

ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΡΚΑ*

 

 

Το θετικό πλαίσιο που διαμορφώνεται για την ελληνική οικονομία μπορεί να μας οδηγήσει με ασφάλεια στο τέλος της δυσκολότερης περιόδου για τον ελληνικό λαό. Η χώρα έχει επιστρέψει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, με την ανεργία σταδιακά να μειώνεται. Το κλίμα στην οικονομία αλλά και στην κοινωνία αρχίζει να αλλάζει.
Στο πλαίσιο αυτό ολοκληρώθηκε το 5ο Περιφερειακό Συνέδριο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση στην Ήπειρο. Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη πολιτική διαδικασία που είχε μεγάλη ανταπόκριση, καθώς συνδέει τις τοπικές κοινωνίες, τους παραγωγικούς και κλαδικούς φορείς και την τοπική αυτοδιοίκηση, απευθείας με την κεντρική Κυβέρνηση.
Την ώρα που διαφαίνεται η έξοδος από την περιπέτεια των μνημονίων, καλούμαστε να σχεδιάσουμε όλοι μαζί την επόμενη μέρα, πετυχαίνοντας τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, προκειμένου να μην επαναληφθούν τα λάθη που μας οδήγησαν σε αυτή την κρίση από το 2009. Οι τοπικές κοινωνίες από απλοί θεατές, συμμετέχουν στη διαμόρφωση της στρατηγικής μας για τη νέα εποχή.
Η Περιφέρεια Ηπείρου αποτελεί μία από τις πιο αδικημένες και λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο σύνολο της ευρωζώνης. Ο δικός μας αναπτυξιακός σχεδιασμός στοχεύει να ωθήσει την οικονομία σε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο που θα αξιοποιεί τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας και θα αντιμετωπίζει τις δομικές παθογένειες που μας έφεραν μέχρι εδώ.
Για την περιφέρεια της Ηπείρου οι δυνατότητες εντοπίζονται:
- Στην επένδυση στην έρευνα, την καινοτομία και την αξιοποίηση του υψηλά μορφωμένου και καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτει η Περιφέρεια. Την αξιοποίηση του μεγάλου ερευνητικού έργου που παράγεται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το ΤΕΙ Ηπείρου.
- Στη στήριξη της αγροτικής παραγωγής και του αγροδιατροφικού συμπλέγματος της Περιφέρειας.
- Στην ενίσχυση του τουρισμού μέσα και από την αξιοποίηση της πολύ σημαντικής πολιτιστικής κληρονομιάς και των φυσικών ομορφιών της Περιφέρειας.
Ο πυλώνας της οικονομίας της περιοχής της Ηπείρου είναι σε μεγάλο βαθμό ο αγροτοδιατροφικός τομέας, ο πρωτογενής και δευτερογενής τομέας παραγωγής. Η παραδοχή αυτή αποτελεί το συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής.
Ο ταχύτερος εξορθολογισμός για την αποκατάσταση των αδικιών στην κατανομή των αγροτικών ενισχύσεων, η ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού, η ενίσχυση ενός νέου μοντέλου συνεργατικών επαγγελματικών σχημάτων, είναι στοιχεία που θα δώσουν ώθηση στην περαιτέρω ανάπτυξη και νέα πνοή στην αγροτική οικονομία.
Ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση των αγροτικών υποδομών, όπως οι αγροτικές οδοποιίες, τα αρδευτικά δίκτυα και τα εγγειοβελτιωτικά έργα, εντάσσονται στα στρατηγικά έργα που συντελούν στην κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης.
Τα εξαιρετικά ποιοτικά προϊόντα που παράγονται στην περιοχή της Ηπείρου, σε συνδυασμό με το κτηνοτροφικό κεφάλαιο, μπορούν να αποτελέσουν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον αγροτοδιατροφικό τομέα και να παίξουν ρόλο στην παγκόσμια αγορά.
Στον τομέα της Παιδείας πραγματοποιείται ο σχεδιασμός του νέου χάρτη δομής και λειτουργίας των ΑΕΙ, με ακαδημαϊκά κριτήρια, προς όφελος των ίδιων των ιδρυμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η Ίδρυση της Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα, η οποία θα συμπεριλαμβάνεται στις Σχολές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπως ανακοινώθηκε επίσημα από τον Πρωθυπουργό, ανοίγει τον δρόμο στη δυνατότητα περαιτέρω σύνδεσης της έρευνας με την αγροτική παραγωγή του τόπου.
Η Ήπειρος βγαίνει από την απομόνωση και ο παραγωγικός σχεδιασμός απαιτεί νέες μορφές ενέργειας, καθώς ανοίγει ο δρόμος για ανάπτυξη δικτύων διανομής αερίου.  O σχεδιασμός για την ανάπτυξη δικτύων διανομής σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, στις οποίες βρίσκονται και οι τέσσερις πρωτεύουσες των νομών της Ηπείρου, εντός της τριετίας 2020-2023, θα αποτελέσει σημαντικότατο βήμα εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης των τεσσάρων πόλεων, τόσο σε επίπεδο οικιακής κατανάλωσης, αλλά και σε επίπεδο χρήσης δημόσιων εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων.  
Ταυτόχρονα το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προχωρά στη σύνταξη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης που λαμβάνει υπόψη την προστασία του ιδιαίτερου περιβάλλοντος του υδροβιότοπου του Αμβρακικού. Με βάση την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, προωθείται η σύνταξη Σχεδίου Διαχείρισης, ικανοποιώντας το πάγιο αίτημα των τοπικών κοινωνιών, για την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου αναπτυξιακού σχεδίου, το οποίο θα λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες της περιοχής και θα συνδυάζει επενδυτικές δραστηριότητες συμβατές με την προστασία και την ανάδειξη του περιβάλλοντος.
Τα χρήσιμα συμπεράσματα που προέκυψαν στο Αναπτυξιακό Συνέδριο θα αποτελέσουν μέρος ενός εθνικού σχεδίου για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Η μετάβαση στη μεταμνημονιακή εποχή και η έξοδος από την κρίση πρέπει να συνδυαστεί με ένα συνεκτικό σχέδιο με γερά θεμέλια και με την κοινωνία συμμέτοχη.
Η ανάπτυξη που οραματιζόμαστε είναι δίκαιη. Δεν απευθύνεται στους λίγους σε βάρος των πολλών, αλλά αφορά το σύνολο της κοινωνίας. Μόνο με όρους δίκαιης ανάπτυξης θα μπορέσουμε να χτίσουμε τη νέα Ελλάδα και να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια χώρα με αξιοκρατία, διαφάνεια και δικαιοσύνη.


*Ο Βασίλης Τσίρκας είναι Βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ.

Σελίδα 1 από 41

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12622173
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1631
30708
83184

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 117 επισκέπτες και κανένα μέλος