A+ R A-
16 Οκτωβρίου 2018
Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018 09:11

Θαυμάζουμε την Άρτα που μπορεί να υπερηφανεύεται για τέτοιους ανθρώπους

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(8 ψήφοι)

|

Ο Ομότιμος Καθηγητής Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Δ. ΦΑΡΑΝΤΟΣ για τον θάνατο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΛΟΒΟΥ

 

 

 

 

 

Απεβίωσε την 17.6.1918 και κηδεύτηκε με μεγάλη συμμετοχή και θλίψη συγγενών, συναγωνιστών, συναδέλφων και φίλων στο Κοιμητήριο Ζωγράφου Αθηνών ο «Δημήτρης Κολοβός».

Στον μοναδικό αυτό άνθρωπο είναι αφιερωμένο το παρακάτω αποχαιρετιστήριο Κείμενο.

Κάποτε η Άρτα, όταν θα θέλει να υπερηφανευτεί, θα λέει: «Τέτοιους άντρες βγάζει ο τόπος ο δικός μας».

Βιογραφικά

Η Βιογραφία του Δημήτρη Κολοβού είναι ένα μοναδικό παράδειγμα ένα κλειδί για να κατανοήσουμε τι έγινε στη διάρκεια μιας σημαντικής περιόδου της ιστορίας μας τι μας στέρησαν και τι θα μπορούσαμε να επιτύχουμε αν δεν είχαμε να παλέψουμε με τόσες και τέτοιες αντιξοότητες.

Ο Δημήτρης Κολοβός, γόνος παλαιού γένους και ονόματος, γεννήθηκε στην Πρέβεζα την 3.9.1935 και μεγάλωσε στην Άρτα όπου περάτωσε τη σχολική και γυμνασιακή του εκπαίδευση. Αμέσως μετά την αποφοίτηση του από το Γυμνάσιο Άρτας, μετέβη στην Δ. Γερμανία και γράφτηκε ως Φοιτητής στο διάσημο τότε Πολυτεχνείο της Karlsruhe στα σύνορα Δ. Γερμανίας - Γαλλίας. Κατά τις σπουδές του εκεί άρχισε να αναδεικνύεται μια μοναδική προσωπικότητα με μεγάλες αρετές και δυνατότητες σε πολλούς τομείς. Ο Δ. Κολοβός παράλληλα με τις σπουδές του στην ειδικότητα του Ηλεκτρολόγου – Μηχανολόγου άρχισε να αναπτύσσει πολιτικά και κοινωνικά ενδιαφέροντα και να διακρίνεται στον πανεπιστημιακό αθλητισμό. Συνεχίζοντας την αθλητική δραστηριότητα που είχε αρχίσει στη Άρτα πρωταγωνίστησε στην πυγμαχία και εκπροσώπησε τη Δ. Γερμανία θριαμβευτικά στους πανευρωπαϊκούς αγώνες του Λονδίνου όπου τυχαία περιστατικά του στέρησαν τον ευρωπαϊκό τίτλο.

Μετά το πέρας των πανεπιστημιακών του σπουδών και ενώ του προτάθηκε πανεπιστημιακή σταδιοδρομία στην Γερμανία ο Δ. Κολοβός επέλεξε τη δράση με βάση τις σπουδές και την ειδικότητα του. Ανέλαβε διευθυντική θέση στην A.E.G. Στουτγάρδης και άρχισε να μεταβάλλεται σε «στύλο και εδραίωμα» της δημοκρατικής Ελλάδας αμέσως μετά την επιβολή της στρατιωτικής Δικτατορίας της Χούντας στην Ελλάδα το 1967.

Ο Δ. Κολοβός υπήρξε εκ’ των πρώτων ιδρυτικών στελεχών αντιστασιακών οργανώσεων και πυρήνων στην περιοχή της Δ. Γερμανίας, εξελέγη στο Προεδρείο της αντιστασιακής Ένωσης Κέντρου στην Νότια Γερμανία, υπήρξε ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΚ Ευρώπης και Δ. Γερμανίας και εξελέγη Γενικός Γραμματέας των Φίλων του ΠΑΚ Δυτικής Γερμανίας για τη στήριξη της Αντίστασης. Παράλληλα υπήρξε το στήριγμα όλων των τοπικών οργανώσεων των Φίλων του ΠΑΚ στην περιοχή του, την Γερμανία και την Ευρώπη. Η Χούντα έτρεμε ακόμη και το όνομα Κολοβός. Καθόλη τη διάρκεια του αγώνα ενάντια στη δικτατορία ο Δ. Κολοβός έφερε σε πέρας μεγάλες και λεπτές αποστολές και με τη δράση του και τη συμπεριφορά του δικαίωσε αυτό που γράψαμε στην αρχή για την Άρτα. Καθόλη τη διάρκεια του αγώνα ο σπουδαίος επιστήμων και παράγων Δ. Κολοβός ζούσε ως Ερημίτης αφιερωμένος σε μία μόνο υπόθεση, στην απελευθέρωση της Ελλάδας από την Δικτατορία για μια νέα δημοκρατική πατρίδα σύμφωνα με τα νέα δεδομένα των καιρών.

Σε αυτό το διάστημα το σπίτι του Δ. Κολοβού στη Στουτγάρδη ήταν ένα Αρχονταρίκι όπου έβρισκαν οι πάντες καταφύγιο, φιλοξενία, τόνωση, πίστη και αυτοπεποίθηση, ήταν ένα κάστρο αγώνα, διαλόγου, συναντήσεων, ιδεών, πολιτικών κινημάτων, εργατικού κινήματος, μια αληθινή Πρεσβεία της πραγματικής Ελλάδας.

Η Χούντα είχε κάνει την πατρίδα μπανανία και οι άνθρωποι σαν τον Κολοβό έκαναν την Ελλάδα τραγούδι, όνειρο, λατρεία, αντικείμενο θαυμασμού για το μεγαλείο του αγωνιζόμενου λαού για δημοκρατία ανθρωπισμό και πρόοδο.

Τα σημερινά χάλια δεν θα εμφανίζονταν ποτέ αν άνθρωποι σαν τον Δ. Κολοβό δεν πάθαιναν αυτά που έπαθαν όλοι οι αγωνιστές στην Ελλάδα από το 1821 μέχρι σήμερα. Ο Δ. Κολοβός με τους αγώνες και τη δράση του αναδείχθηκε κορυφαία προσωπικότητα όχι μόνο του ΠΑΚ αλλά και της Αντίστασης γενικά, αναγνωρισμένη σε όλο τον κόσμο. Αυτό το αντιλήφθηκαν οι τυφλοπόντικες τις Δικτατορίας και νόμισαν ότι πέρα από τις απόπειρες των διάφορων πρακτόρων τους θα επιτύχουν να τον εξαφανίσουν με το να τον καταδικάσουν σε πολιτικοκοινωνικό δήθεν θάνατο, αφαίρεσαν από τον Έλληνα Δ. Κολοβό την Ελληνική Ιθαγένεια, τον διέγραψαν από τα Δημοτολόγια και τον καταδίκασαν σε ανυπαρξία. Η δεύτερη φορά που προσπαθούν τώρα οι εχθροί, να του στερήσουν την ύπαρξη και ταυτότητα. Φυσικά χωρίς επιτυχία. Ο Δ. Κολοβός συνέχισε τον αγώνα με τα «χαρτιά» του Συμβουλίου της Ευρώπης και όταν ήρθε η μεγάλη ώρα της πτώσης της Χούντας ο Δ. Κολοβός ερχόταν τον Αύγουστο του 1974 στην Ελλάδα ως πραγματικός Έλληνας που έκανε το χρέος του, Δημοκράτης, Ευρωπαίος, Κοσμοπολίτης και Αρτινός, χωρίς Ιθαγένεια, με βάση κάποια άδεια ενός τότε υπουργού, αφήνοντας καριέρα και επιτεύγματα στην Γερμανία για να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της πατρίδας.

Μετά από ένα διάστημα εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, υπήρξε ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, άσκησε το επάγγελμα του με κέντρο την Άρτα και όταν ήρθε στην Κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ του προσφέρθηκαν διάφορες θέσεις, κάτω από το μπόι του, έγινε Διοικητής του ΟΔΔΥμε μεγάλη επιτυχία, έθεσε δύο φορές Υποψηφιότητα σε βουλευτικές εκλογές για να βοηθήσει κυρίως το ΠΑΣΟΚ και τελικά ασχολήθηκε με ζητήματα σε Τράπεζα σύμφωνα με την ιδιότητα του.

Καθόλη την περίοδο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ο Δ. Κολοβός έγινε αντικείμενο θαυμασμού, γενικής αναγνώρισης αλλά και πολιτικού «φθόνου» από τις κομματικές κλίκες, η τρίτη προσπάθεια αφανισμού. Αυτός τις άντεξε αλλά το ίδιο το ΠΑΣΟΚ δεν άντεξε και η κατάντια του είναι πλέον φανερή.

Η πατρίδα του όμως μέσα σε αυτόν τον απίθανο ορίζοντα προβλημάτων του επιφύλασσε ένα δώρο μια συμπατριώτισσα του, μια αγάπη από την Άρτα που έγινε όχι μόνο σύζυγος του αλλά ένας αληθινός θησαυρός και για όσους τον είχαμε φίλο και συναγωνιστή. Η σύζυγος του Βάσω Δ. Κολοβού είναι αυτή που κάνει την απουσία του για όλους μας υποφερτή. Ό, τι και να γράψουμε για αυτό είναι λίγο και δεν αφορά μια τόσο σύντομη βιογραφική έκθεση.

Τα Κέντρα

Ποια ήταν τα κεντρικά θέματα της παρουσίας του Δ. Κολοβού;

Οι Ρίζες

Ο Δ. Κολοβός είχε αυτό που γράφει ο Απόστολος Παύλος στους Κολοσσαείς (2,7): Να είστε «ερριζωμένοι και επικοδομούμενοι εν αυτω και βεβαιούμενοι», να είστε ριζωμένοι, να έχετε ρίζες, να μη χτίζετε πάνω στην άμμο αλλά πάνω σε στέρεες και γερές βάσεις, στην πέτρα, ούτως ώστε να προχωράτε με βεβαιότητα και σιγουριά μέσα στον κόσμο και στην ιστορία.

Οι μεγάλες ρίζες του Δ. Κολοβού ήταν: Ο Τόπος, η Ελλάδα, η Πατρίδα, ο Πατριωτισμός, η Ευρώπη, η Οικουμένη, η Ορθοδοξία, ο Ανθρωπισμός, η Δημοκρατία, ο Διάλογος, η Μοντέρνα Επιστήμη και Τεχνολογία, ο Αγώνας για το καλό όλων.

Ο Δ. Κολοβός, όπως και το ΠΑΚ τότε, είχε αντιληφθεί πως πρέπει να υπάρξει ανάπτυξη και Δημοκρατία υπό συνθήκες ανώτατης Τεχνολογίας με κέντρο τον Λαό και τον Άνθρωπο. Σε αυτό αφιέρωσε μεγάλο μέρος από την προσφορά του.

Ο Δ. Κολοβός γνώριζε σχετικά με αυτά τη διατύπωση του Πλάτωνα «να ζητάτε εδώ πάντα την αλήθεια διότι διαφορετικά θα σας διαφύγει» (Παρμεν.135d). Για τον λόγο αυτό ενώ αγωνιζόταν για τον Λαό και τη Δημοκρατία, απέρριπτε τον Δογματισμό, τη Γραφειοκρατία και τον Αυταρχισμό των ορθοδόξων κομμουνιστικών κομμάτων, απέρριπτε την Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία όπως και το συνονθύλευμα σκέψεων και απόψεων νεοαριστερών τάσεων. Ο Δ. Κολοβός συνέβαλε ώστε η συζήτηση στο ΠΑΚ με τον Marx και τις σύγχρονες συνθήκες να ακολουθεί τις Ελληνικές ιστορικές κατευθύνσεις, τα Απελευθερωτικά Κινήματα της εποχής της δεκαετίας ΄60-΄70 , τα Εργατικά Κινήματα, τα Γυναικεία Κινήματα, τα Φοιτητικά Κινήματα και τη σχετική επιστημονική συζήτηση. Έτσι το μοντέλο για τη χώρα μας θα έπρεπε νε είναι σε επαφή με τις ιστορικές εξελίξεις, με τα συμφέροντα του Λαού και του Έθνους και με τις συγκεκριμένες πολιτικοκοινωνικές δυνατότητες. Στον ορίζοντα αυτό θα έπρεπε να οικοδομήσουμε μια Δημοκρατία, χωρίς Βασιλεία, Προοδευτική, αποκεντρωμένη ακόμη και ομοσπονδιακή με συμβούλια για λαϊκή συμμετοχή, για Κράτος- Πρόνοια για ανάπτυξη και ευημερία μέσω του Κινήματος θα έπρεπε να επιτύχουμε μέγιστη (καπιταλιστική) ανάπτυξη. Αυτά βέβαια δεν πέρασαν στην Ελλάδα, όχι μόνο δεν πέρασαν αλλά χρησιμοποιήθηκαν και στην Personalpolitik για να μπλοκαριστούν όλες εκείνες οι δυνάμεις που είχαν κάνει την Ελλάδα τραγούδι. Αυτές οι κομματικές ομάδες που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ από υπηρεσία στον Λαό στον Παπανδρεισμό και από εδώ στο Κόμμα του 5% των Μνημονίων αυτές φέρνουν μεγάλη ιστορική ευθύνη για το ότι άνδρες όπως ο Δ. Κολοβός και πολλοί άλλοι δεν μπόρεσαν να προσφέρουν αυτά που μπορούσαν.

Η Προσωπικότητα

Οι αγώνες κάνουν τους ηγέτες. Ο Δ. Κολοβός υπήρξε σπουδαίος και κορυφαίος αγωνιστής της Δημοκρατίας, της Αντίστασης και της Ελλάδας.

Και μόνο με αυτούς που σχετίστηκε κατά τον Αγώνα, Πολιτικούς, Πνευματικούς Ηγέτες, απλούς Ανθρώπους, Κινήματα, Θεσμούς, Ιδέες, Επιστήμη, Διοίκηση, Μ.Μ.Ε κ.α. στην Ευρώπη κυρίως και στην Ελλάδα αυτά αν είχαμε αξιοποιήσει θα μιλάγαμε σήμερα για άλλα θέματα και ζητήματα.

Υπήρξε Άξιος, της Πατρίδας, του Λαού, των Σπουδών, των Φίλων του, της ιδιαίτερης πατρίδας του της Άρτας που υπεραγαπούσε.

Άξιος γιατί αγωνίστηκε, πρόσφερε και στάθηκε όρθιος. Αξίζει ένα μεγάλο ευχαριστώ, ένα τριαντάφυλλο στη μνήμη του.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Θαυμάζουμε την Άρτα που μπορεί να υπερηφανεύεται για τέτοιους ανθρώπους.

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018 09:13

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13831722
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1779
6638
69485

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 48 επισκέπτες και κανένα μέλος