A+ R A-
16 Οκτωβρίου 2018
Πέμπτη, 09 Αυγούστου 2018 09:52

Τα 318 θύματα δεν βρήκαν δικαίωση

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Του

ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΛΚΙΑ

 

Στις 16-8-2018 συμπληρώνονται 75 χρόνια από την σφαγή του Κομμένου το πρωί της 16ης Αυγούστου 1943. Θα μαζευτούν και φέτος στο χώρο του μαρτυρίου οι πάσης φύσεως πολιτικάντηδες, για να καταθέσουν στεφάνια και να εκφωνήσουν λόγους προς τιμήν των νεκρών του ολοκαυτώματος. Θα αναφερθούν φυσικά στο ιστορικό της σφαγής, θα κάνουν προσκλητήριο σφαγιασθέντων και θα δώσουν, ίσως, για μια ακόμη φορά υπόσχεση αποκατάστασης των θυμάτων.  
Η αποκατάσταση που δεν ήρθε ποτέ μέχρι σήμερα παρά το γεγονός ότι προ διετίας παρέστη στις εκδηλώσεις μνήμης και ο Πρωθυπουργός της Χώρας. Φαίνεται ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα όσο νόμιζαν οι κυβερνώντες, όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Χωρίς να έχουν ιδιαίτερη πληροφόρηση πάνω στο θέμα, έλεγαν μεγάλες κουβέντες για την αποκατάσταση των θυμάτων όχι μόνο του Κομμένου, αλλά και πολλών άλλων περιοχών, όπως τα Καλάβρυτα, το Δίστομο κλπ.  
Έλεγαν για παράδειγμα, ότι στον πρώτο Προϋπολογισμό που θα καταθέσουν στη Βουλή μετά την άνοδό τους στην εξουσία, θα εντάξουν ειδικό κονδύλιο για τη διεκδίκηση από τη Γερμανία των πολεμικών αποζημιώσεων τόσο των κρατικών απωλειών όσο και των ιδιωτικών που επλήγησαν από τη Γερμανική Κατοχή. Όταν λοιπόν ήρθαν στην Κυβέρνηση πρέπει να είδαν αυτό που δεν έβλεπαν σαν αντιπολίτευση, διότι πλέον τα «αρχεία» για το θέμα αυτό περιήλθαν σε γνώση τους. Και φυσικά οι λεονταρισμοί προς τη Γερμανία σταμάτησαν πολύ σύντομα και έμεινε μία φιλολογία για τη δήθεν αποκατάσταση των κρατικών και ιδιωτικών απωλειών να εκστομίζεται από τους ομιλητές των επιμνημόσυνων εκδηλώσεων, στους οποίους προστέθηκε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι μία, ας το πούμε αριστερή Κυβέρνηση, δεν θα είχε την πρόθεση να διεκδικήσει από τη Γερμανία τις πολεμικές επανορθώσεις, όταν όλοι οι λαοί, πλην της Ελλάδας, αποζημιώθηκαν. Μήπως όμως αυτή η σιωπή και η μη επιδίωξη των αποζημιώσεων έχει να κάνει με την από πολλών ετών θρυλούμενη «συμφωνία» Αντενάουερ – Καραμανλή ; Ότι δηλαδή η Ελλάδα παραιτήθηκε των αποζημιώσεων προκειμένου να δεχτεί η τότε Δυτική Γερμανία Έλληνες εργάτες ;  Αν υπάρχει πράγματι τέτοια συμφωνία, οφείλουν οι κυβερνώντες να την δημοσιοποιήσουν για να μην επικρέμαται εις βάρος τους η κατηγορία ότι «τα βρήκαν» με το σημερινό Γερμανικό κράτος είτε πιεσθέντες, είτε με αντάλλαγμα κάποιες «παροχές».
Όσο ήταν στην αντιπολίτευση οι κυβερνώντες είχαν δικαιολογία ότι δεν ήταν δυνατή η πρόσβασή τους στα απόρρητα κρατικά αρχεία. Τώρα σαν κυβέρνηση, αν υπάρχει τέτοια συμφωνία και την κρύβουν, είναι εντελώς αδικαιολόγητοι και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν πρωτίστως οι κάτοικοι των περιοχών που υπέστησαν σφαγές και καταστροφές, αλλά και ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός. Το ότι μπορεί να υπήρξε κάποια συμφωνία Αντενάουερ – Καραμανλή, προκύπτει εμμέσως από την άρνηση των ελληνικών κυβερνήσεων να δώσουν άδεια δια του Υπουργού Δικαιοσύνης να προχωρήσει η διαδικασία εκτέλεσης κατά περιουσιακών στοιχείων του Γερμανικού κράτους στην Ελλάδα ή και εκτός Ελλάδος βάσει των αποφάσεων που εξέδωσαν Ελληνικά Δικαστήρια που δέχτηκαν αγωγές πολιτών του Διστόμου με πληρεξούσιο δικηγόρο τον αείμνηστο Γιάννη Σταμούλη.
Στις φετινές εκδηλώσεις του Κομμένου οι κυβερνώντες οφείλουν να πουν ξεκάθαρα στον κόσμο τί ακριβώς συμβαίνει. Διότι στην προκειμένη περίπτωση οι εκδοχές είναι δύο:  Ή έγινε συμφωνία μεταξύ Αντενάουερ – Καραμανλή και την κρύβουν ή τέτοια συμφωνία είναι ανύπαρκτη και οι εκάστοτε κυβερνώντες, μεταξύ των οποίων και ο ΣΥΡΙΖΑ, αφήνουν σκόπιμα να εννοηθεί ότι υπάρχει προκειμένου να κρύψουν την αδυναμία τους για την διεκδίκηση των πολεμικών επανορθώσεων από τη Γερμανία. Οι πολεμικές αποζημιώσεις δεν πρέπει να συγχέονται με το κατοχικό δάνειο που συνήψε αναγκαστικά η Ελλάδα με τη Γερμανία, η οποία είχε καταβάλλει κάποιες δόσεις και έπειτα σταμάτησε να πληρώνει οπότε νομικά κατέστη υπερήμερη, με αποτέλεσμα να τρέχουν εις βάρος της τόκοι υπερημερίας.
Από την απελευθέρωση καμία Ελληνική Κυβέρνηση δεν τόλμησε να θέσει με πυγμή το συνολικό θέμα (πολεμικές επανορθώσεις και κατοχικό δάνειο) απέναντι στην ηττημένη Γερμανία, γιατί ο θείος ΣΑΜ είχε πάντοτε τους ανθρώπους του στη χώρα μας για να παραπέμψουν το θέμα στις καλένδες. Από κάποια στιγμή και μετά το θέμα ξεχάστηκε και σήμερα η μη καταβολή αποζημιώσεων και επιστροφής του δανείου έχουν γίνει τετελεσμένα γεγονότα. Για την ιστορία πρέπει να σημειώσω ότι η ηττημένη Ιταλία βάσει της μετά της Ελλάδος υπογραφείσας συνθήκης ειρήνης το 1947 μας κατέβαλε σαν αποζημίωση το ποσό των 405 εκατομμυρίων δολλαρίων σε τιμές της εποχής εκείνης.
Ας μην κοροϊδεύουν λοιπόν τον κόσμο ότι οι σφαγιασθέντες του  Κομμένου και των άλλων ελληνικών περιοχών θα αποζημιωθούν. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Θα μπορούσε όμως το μικρό Κομμένο, ακόμη και σήμερα, να ταράξει τα νερά με ένα πλάνο που είχα αναπτύξει προ έτους περίπου στον Βλαχοπάνο, ώστε να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη των Ευρωπαϊκών χωρών και όχι μόνο, αλλά δεν γνωρίζω αν η σκέψη μου αυτή έχει βρεί ανταπόκριση.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13831639
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1696
6555
69402

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 59 επισκέπτες και κανένα μέλος