A+ R A-
28 Μαΐου 2018
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

|

Υπάρχει λύση για την Γέφυρα... - Μόνο που λείπει η τόλμη και υπάρχει αν αφθονία ο κακώς εννοούμενος ανταγωνισμός...

Έλεγαν οι ειδικοί του πολεοδομικού σχεδιασμού, πως τις χρήσεις γης, σε κάθε περίπτωση, τις διαμορφώνει η ίδια η ζωή και οι ανάγκες που αυτή δημιουργεί... Μέσα σ’ αυτές τις χρήσεις, όταν μιλάμε και για προοπτική ανάπτυξης, εντάσσονται και οι χώροι εστίασης και διασκέδασης, που σε κάθε πόλη φέρνουν έσοδα.

Η ζωή απέδειξε ότι η Άρτα, μετά την αποδεδειγμένη ραγδαία αύξηση του τουρισμού στην περιοχή και ειδικά στα μοναδικά μνημεία, έχει ανάγκη από επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης, οι οποίες και θα κρατήσουν τους επισκέπτες στην πόλη. Αυτές οι επιχειρήσεις, θα έπρεπε να είχαν γίνει από χρόνια, αλλά είναι χαρακτηριστικό της Άρτας αυτό και επιβάλλεται να γίνει τώρα. Να δημιουργηθούν δηλαδή υποδομές, πρώτα δίπλα στο Γεφύρι, που είναι εύκολο και ακολούθως και σ’ άλλα μνημεία, που αν δεν είναι εύκολο, μπορεί να καταστεί εφικτό...

Αναγκαία η διευκρίνηση. Σήμερα, πλην της πλευράς του Πρωτομάστορα, σε άλλο σημείο που να παραπέμπει στο ιστορικό γεφύρι, δεν υπάρχει χώρος που μπορεί αξιοπρεπώς να υποδεχτεί γκρουπ τουριστών και να γίνει πράξη το ζητούμενο, που αφορά το πως θα έρθουν έσοδα στην πόλη, που καταρρέει...

Η ζωή έδειξε ότι οι δρόμοι που σήμερα βρίσκονται τρία - τέσσερα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, έχουν γίνει αποδεκτοί και απ’ τους αρτινούς, μιας και μεγάλος όγκος πολιτών, επιλέγει αυτά τα καταστήματα, για τον καφέ, το ποτό ή και το φαγητό... Με απλές κινήσεις, αυτός ο χώρος μπορούσε να γίνει ο ζωτικός χώρος της Άρτας, ακριβώς δίπλα στο ποτάμι, όπως ακριβώς συμβαίνει σε όλες τις πόλεις που είναι αναπτυγμένες τουριστικά...

Άλλωστε οι πάντες αναθεματίζουν στιγμές και πρόσωπα, που η Άρτα είναι πόλη δίπλα σε ποτάμι και δεν αναπτύσσεται με βάση αυτό, η ζωή της... Να μην πάμε μακριά... Παραπόταμο έχουν τα Τρίκαλα και απ’ αυτόν η ζωή έχει εκτοξευθεί!

Ένα ακόμη δεδομένο. Οι δρόμοι απ’ την πίσω πλευρά, που είναι το σούπερ μάρκετ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ, ο κάθετος που οδηγεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο και ο παράλληλος του περιφερειακού, σε επίπεδο εξυπηρέτησης οχημάτων, δεν συνεισφέρουν τίποτα, μιας και σ’ αυτούς τους δρόμους, τα οχήματα που κινούνται, είναι αυτά των θαμώνων των καφέ. Κανένα άλλο...

Δεν θα μπορούσαν, αυτοί οι τρεις δρόμοι να πεζοδρομηθούν, για να γίνει το πρώτο βήμα, σε σχέση μ’ αυτό που έπρεπε να είχε γίνει δεκαετίες τώρα. Να μετακινηθεί μέρος της ζωής της πόλης δίπλα στο ποτάμι και απ’ αυτή την κίνηση να προκύψει και η υποδομή, που θα κρατήσει τους επισκέπτες της πόλης εκεί, για να μείνει και κάτι στην πόλη.

καθημερινό είναι το φαινόμενο, όπου δεκάδες λεωφορεία, γεμάτα επισκέπτες φτάνουν στο ιστορικό γεφύρι κι επειδή υπάρχουν οι πληροφορίες, πως σ’ αυτή την πόλη δεν υπάρχει η υποδομή, οι επισκέπτες οδηγούνται ή στην Πρέβεζα ή στα Γιάννενα, για να φάνε, να κινηθούν και ν’ αφήσουν εκεί, τα λεφτά τους. Αν υπήρχε η υποδομή, τα χρήματα αυτά θα έμεναν στην Άρτα...

Αυτά είναι τα δεδομένα και δεν χωρούν καμία αμφισβήτηση.

-Με βάση αυτά τα δεδομένα, ένας έξυπνος Δήμος, που θα επιθυμούσε την ολοκληρωμένη τουριστική ανάπτυξη στην πόλη, δεν έπρεπε άμεσα να είχε προχωρήσει, στην απλή κίνηση της μετατροπής σε πεζόδρομο ων τριών δρόμων που προαναφέρονται;

Σε κάθε άλλη πόλη, αυτό θα είχε γίνει, απ’ τις πρώτες ημέρες που θα διαφαινόταν η ανάγκη αυτή.

Στην Άρτα, είναι δύσκολο να γίνει, γιατί υπάρχει το βαρόμετρο της κακοήθειας! Που σημαίνει, ότι απέναντι σε μια λογική και πλήρη πρόταση, η οποία αποτελεί σημείο προόδου, θα σκεφτούν κάποιοι ότι μπορεί να εξυπηρετηθούν κάποια συμφέροντα, άρα δεν πρέπει να γίνει. Και την θέση του αναζητούμενου έξυπνου Δήμου, παίρνει ο κουτοπόνηρος Δήμος και όπως είναι λογικό δεν γίνεται τίποτα.

Όμως έστω και υπό το βάρος της λειτουργίας το βαρόμετρου της κακοήθειας, δεν είναι κακό ν’ αρχίσει μια συζήτηση, με την συμμετοχή και όσων κριθεί ότι μπορεί να συνεισφέρουν σε μια τέτοια συζήτηση...

 

pezodrom-trigono-00-b

 

Μπορεί να γίνει και άμεσα…

Την πρόταση για την πεζοδρόμηση των τριών δρόμων του τριγώνου, συζητήσαμε με δημοτικό σύμβουλο της πλειοψηφίας, ο οποίος μας ενημέρωσε πως το συγκεκριμένο θέμα, έχει απασχολήσει, σε διάφορες συζητήσεις και την δημοτική αρχή, χωρίς να μπορεί να ξεκαθαρίζει την όποια προσέγγιση υπάρχει, απ’ την πλευρά της δημοτικής αρχής. Είναι ο φόβος του τι θα πουν και οι άλλοι…

Μας έλεγε πάντως, ότι για τον ίδιο η πρόταση είναι σοβαρή και αν αυτό περνούσε απ’ το χέρι του, θα το έκανε μέσα στο καλοκαίρι, ώστε να προκύψουν και μετρήσιμα στοιχεία, για το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Μας έλεγε χαρακτηριστικά, πως μπορεί να γίνει και άμεσα με μια απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με βάση την οποία στους τρεις δρόμους, μπορεί ν’ απαγορεύεται η κυκλοφορία των οχημάτων, για τις βραδινές ώρες. Με βάση τα στοιχεία που θα προκύψουν, είναι σίγουρο πως θα διαφανεί το θετικό της πρότασης, ώστε να έχει την δυνατότητα ο Δήμος, να προχωρήσει στην οριστική ρύθμιση και ν’ αναμένει τα αποτελέσματα ΚΑΙ στην τουριστική κίνηση, με βάση του ζητούμενο της παραμονής των επισκεπτών στην πόλη.

Με την δημοσιοποίηση της πρότασης, μπορεί να προκύψουν και άλλοι δημοτικοί σύμβουλοι, δεν έχει σημασία αν είναι της πλειοψηφίας ή της μειοψηφίας, οι οποίοι θα ταχτούν υπέρ και μπορεί να ζητήσουν μια πρώτη συζήτηση του όλου θέματος…

|

Τελευταία φορά που παράγοντες της Άρτας… ψέλλισαν αίτημα περί την αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, πρέπει να ήταν όταν ακόμη λειτουργούσαν αυτόνομες οι κοινότητες...

 

 

 

 

Ήταν οι υπέροχες φωτογραφίες, που δημοσίευσε, την περασμένη εβδομάδα ο γιατρός Αντώνης Κοντός… απολογούμενος για το πάθος του, να βρίσκεται κάθε μήνα στο χωριό του, το Δίστρατο, που βρίσκεται πάνω στην λίμνη Πουρναρίου. Ήταν και κάποιες αναμνήσεις, απ’ τα χρόνια της νιότης, που η δημοσιογραφία σήμαινε ηρωική αναζήτηση προτάσεων για τον τόπο, αλλά και καθημερινή όχληση, όσων μπορούσαν να κάνουν κάτι και δεν το έκαναν… Για ν’ αρχίσει ένα ακόμη… ταξίδι αναζήτησης, του τι πρέπει να γίνει ή καλύτερα του τι έπρεπε να είχε γίνει, πολλές δεκαετίες τώρα, με πρώτη την κατάθεση των δεδομένων, που πρέπει να κάνουν να ντρέπονται, όσοι σ’ αυτόν τον τόπο χρήστηκαν παράγοντες και δήλωσαν ότι ενδιαφέρονται για τον τόπο…

-Θα υπήρχε αυτό το μοναδικό τοπίο, σε άλλη περιοχή της χώρας και δεν θα ήταν σημείο πανελλήνιας και διεθνούς αναφοράς;

-Υπάρχει μέτρο σύγκρισης της Λίμνης Πουρναρίου, με την Λίμνη Πλαστήρα;

Τελευταία φορά που παράγοντες της Άρτας… ψέλλισαν αίτημα περί την αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, πρέπει να ήταν όταν ακόμη λειτουργούσαν αυτόνομες οι κοινότητες και κάποιες εξ αυτών, ζητούσαν την κατασκευή του παραλίμνιου δρόμου, ο οποίος για την εποχή, θα ήταν το πρώτο βήμα ανάπτυξης. Από μόνος του, ο δρόμος θα αποτελούσε πρόκληση για δημιουργία και στο βάθος της ανάπτυξη, γιατί κάποιοι θα έβλεπαν το μοναδικό τοπίο και θα ήταν σίγουρο πως η εικόνα και μόνο θα ήταν αφορμή κι αιτία, για να γίνει κάτι…

Θα γινόταν αυτό που έκαναν οι καρδιτσιώτες, στην περιοχή γύρω απ’ την Λίμνη Πλαστήρα… Στους χώρους αυτούς θα είχαν δημιουργηθεί κάποια ξενοδοχεία και όπως συμβαίνει με τις επιχειρήσεις τουρισμού, η μία φέρνει την άλλη, σε σημείο που προκύπτει η έκρηξη.

Μένουμε στην ίδια εποχή, για να θυμηθούμε, πως η πρώην κοινότητα Κορφοβουνίου, με τα μέσα της εποχής, είχε ζητήσει την αλιευτική ανάπτυξη της περιοχής, μιας και από μόνη της και χωρίς καμία προσπάθεια από κανέναν η Λίμνη φιλοξενεί μοναδικής ποιότητας ψάρια. Αλλά κι αυτή η πρόταση είναι ξεχασμένη.

Τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας της Λίμνης, ένα χρόνο μετά την λειτουργία του Φράγματος Πουρναρίου, ήταν μεγάλη η τύχη που στην Άρτα διορίστηκε νομάρχης ο αείμνηστος Κώστας Ανδρουτσόπουλος, ο οποίος με την ευφυΐα του, είχε διαπιστώσει ότι στην περιοχή αυτή μπορούσαν να γίνουν σημαντικά πράγματα. Ο ίδιος είχε ξεκινήσει τις διαδικασίες, για τον ορισμό του τι ακριβώς μπορεί και πρέπει να γίνει. Μεσολάβησε η αποχώρησή του, απ’ την θέση αυτή και όπως συμβαίνει κάθε φορά το θέματα ξεχάστηκε και για τον σκοπό αυτό είχε ολοκληρωθεί και η απαιτούμενη μελέτη. Το έργο δεν έγινε ποτέ… Αν αυτό προχωρούσε, μπορεί να είχαν προχωρήσει και παράλληλες ενέργειες περί την αξιοποίηση της Λίμνης…

Απ’ τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο αείμνηστος δήμαρχος Αρταίων Κώστας Βάγιας, είχε θέσει ως στόχο την ύδρευση της πόλης απ’ το νερό της Λίμνης Πουρναρίου,

Για να φτάσουμε στις πρώτες εκλογές των Καποδιστριακών Δήμων. Την εποχή εκείνη το θέμα του παραλίμνιου δρόμου, ως προϋπόθεση για την συνολική αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, είχε τεθεί… Χωρίς αποφασιστικότητα βεβαίως, γιατί στην πρώτη δυσκολία που προέκυπτε, οι παράγοντες της εποχής, ως διά μαγείας ξεχνούσαν το αίτημα.

Τα τελευταία χρόνια, έχουν καταγραφεί και κάποιες παρεμβάσεις που έκανε, σε συνελεύσεις του δικτύου πόλεων με λίμνες, ο δήμαρχος Ν. Σκουφά Ευστάθιος Γιαννούλης, ο οποίος ζήτησε ανάπτυξη της παραλίμνιας περιοχής Πουρναρίου, όπως και στη διαχείριση του υδάτινου πλούτου κυρίως από την ΔΕΗ για την αποφυγή πλημμυρικών φαινομένων.

Πάνε απάνω από είκοσι χρόνια, που στην περιοχή μας, δεν έχει γίνει μια συζήτηση, για το αν μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί αυτό το μοναδικό μέρος. Λες και κάποια μαγική δύναμη, απαγορεύει την όποια συζήτηση. Το μόνο που παρατηρούμε, είναι καμιά υπέροχη φωτογραφία, από κάποιους ρομαντικούς, όπως συνέβη και με την αφορμή… Τις υπέροχες φωτογραφίας, αλλά και την… απολογία του Αντώνη Κοντού.

Να έρθει στην επικαιρότητα…

Η περιληπτική παρουσίαση κάποιων στοιχείων σε σχέση με την Λίμνη Πουρναρίου, δεν έγινε για να μελαγχολήσουμε, άλλη μια φορά, όπως συμβαίνει κάθε φορά, που ένα απ’ τα μεγάλα θέματα της περιοχής, τυχαίνει να παίρνουν ελάχιστο χώρο στην δημόσια συζήτηση…

Έγινε για ν’ αποτελέσει, την αφορμή για μια σοβαρή και ουσιαστική συζήτηση, η οποία δεν πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά όλων των προηγούμενων.

ΚΟΛΙΟΠΑΝΟΣ: Απαιτείται μεγάλη προσπάθεια...

«Δεν βρέθηκε κάποιος να πάρει πάνω του το θέμα αυτό, ώστε να έρθει το αποτέλεσμα», είπε στην «Γ», ο πρώην υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Θόδωρος Κολιοπάνος, ερωτηθείς για το πως σχολιάζει την κατάσταση που επικρατεί σε σχέση με την αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου. Τόνισε ακόμη πως σ’ αυτές τις περιπτώσεις, θα πρέπει να ηγηθεί μιας προσπάθειας και να μην αφήσει το θέμα ούτε μια στιγμή, κινούμενος σ’ όλα τα επίπεδα και κυρίως, σε επίπεδο υπουργείων, που πρέπει να λάβουν αποφάσεις.

Ο ίδιος έχει ανάλογη εμπειρία, απ’ την διεκδίκηση της χρηματοδότησης και κατασκευής του έργου της Γέφυρας Τζαρή, που πρέπει να θυμηθούμε ότι είχε ασχοληθεί για κάποια χρόνια, μέχρι να φτάσει στις τελικές αποφάσεις και ν’ αρχίσει η κατασκευή του έργου.

 

ΨΑΘΑΣ: Μελέτες για τους παραλίμνιους δρόμους

Η μελέτη που έκανε η ΔΕΗ στο πλαίσιο των αντισταθμιστικών οφελών, που πρέπει να έχει η περιοχή απ’ την κατασκευή του φράγματος Πουρναρίου, είναι το μόνο δεδομένο που υπάρχει στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, σύμφωνα με τον αντιπεριφερειάρχη Βασίλη Ψαθά, ο οποίος ρωτήθηκε απ’ την «Γ», για την αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου και το αν υπάρχει τέτοια προοπτική.

Την μελέτη για λογαριασμό της ΔΕΗ, έκανε ο μηχανικός Χρ. Ντάλας, που έχει κάνει πολλές μελέτες για την περιοχή, αλλά δεν δείχνει κάτι σημαντικό και πρωτοπόρο, ώστε να προκύψει απ’ αυτή το ενδιαφέρον για την συνολικότερη αξιοποίηση.

Ο αντιπεριφερειάρχης Βασίλης Ψαθάς, είπε ακόμη η Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, προτίθεται ν’ αναθέσει μελέτες για τους παραλίμνιους δρόμους, με σκοπό να ωριμάσουν και να χρηματοδοτηθούν τα έργα, από κάποιο ευρωπαϊκό πρόγραμμα.

 

limni-pourn-00-b

 

Χωρίς την ελάχιστη υπερβολή, η σύγκριση των δυό λιμνών και των τοπίων που τις περιβάλλουν, είναι υπέρ της Λίμνης Πουρναρίου αριστερά, με την διαφορά ότι η Λίμνη Πλαστήρα, είναι αυτή που αποδεικνύεται χρυσοφόρα για την Καρδίτσα. Στην Άρτα, είμαστε εν αναμονή του πότε θ’ αποφασίσουν οι παράγοντες του τόπου, για το πότε θα συζητήσουν σχετικά με την προοπτική της... Τ’ είχες Γιάννη, τ’ είχα πάντα...

 

limni-plastira-11-a

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018 20:03

Κυκλοφορεί αύριο «Η ΓΝΩΜΗ»

Είναι καιρός να «ΠΑΜΕ ΠΟΤΑΜΙ» - Πόσο ακόμη, θα παραμένει αναξιοποίητη η μοναδική Λίμνη Πουρναρίου;

 

 

Με πολλά θέματα και περισσότερες σημαντικές παρεμβάσεις κυκλοφορεί αύριο «Η ΓΝΩΜΗ» προτάσσοντας ως κύριο θέμα, την πρόταση να κινηθεί η πόλη προς το ποτάμι, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλες τις πόλεις, που έχουν μικρότερης σημασία, ποτάμια. Δείχνει η δημοτική αρχή, να κάνει κάθε τι να μην κινηθεί ο κόσμος, αλλά και οι επισκέπτες εκεί, αν λάβει κανένας υπ’ όψιν του, την κατάσταση που επικρατεί στην μία πλευρά του ιστορικού γεφυριού, την οποία περιγράφει και το κύριο άρθρο της εφημερίδας.

«Η ξεχασμένη προοπτική ανάπτυξης της Άρτας», είναι ο τίτλος του θέματος της εβδομάδας και αφορά την αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, που κανένας δεν την συζητάει, αν και αποτελεί μοναδική προοπτική για την περιοχή μας.

Και στην Άρτα άρχισαν οι κινητοποιήσεις, ενάντια στις εξορύξεις για πετρέλαια σε Άρτα και Πρέβεζα και όπως αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση, οι κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν.

Και πολλά άλλα θέμα στην «ΓΝΩΜΗ», που κυκλοφορεί... Μην την χάσετε...

 

000001-24-05-2018-a

Του

ΧΑΡΗ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ*

 

Ήρθε στην Άρτα ο Υπουργός Παιδείας, κ. Γαβρόγλου, για να «μπαλώσει» τις παραλείψεις του νομοσχεδίου. Και μας ενημέρωσε ότι «για λόγους τεχνικούς δεν γράφτηκε ότι η έδρα του Πρότυπου Αγροδιατροφικού Πάρκου θα είναι η Άρτα, αλλά εννοείται...» Αυτή ήταν η απάντηση για μια βασική πληροφορία που δεν περιλαμβάνεται και δεν αναγράφεται στο νομοσχέδιο προς ψήφιση, ότι «ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ». Εδώ και μήνες ολόκληρους βροντοφωνάζουμε ότι στο νομοσχέδιο δεν αναγράφεται ξεκάθαρα η έδρα του πάρκου, εδώ και μήνες ζούμε με υποσχέσεις κυβερνητικών παραγόντων και με καμία απτή απόδειξη των λεγομένων τους, εδώ και μήνες τα Ιωάννινα διακηρύσσουν ότι η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων είναι αυτή που θα αποφασίσει την έδρα και την τοποθεσία του πάρκου και ότι και για αυτούς θεωρείται αυτονόητο προς το δικό τους συμφέρον, να το στήσουν στη μεγάλη πόλη στα πλαίσια του Ερευνητικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Και μόλις χθες, καταφτάνει ο Υπουργός από την Αθήνα για να μας πει ότι «η έδρα παραλείπεται αλλά εννοείται»! Μεταφέρω ακριβώς τα λόγια του, κατά τη διευρυμένη συνεδρίαση της Συγκλήτου του ΤΕΙ Ηπείρου, στην οποία παραβρέθηκε χθες «Όσον αφορά το Πάρκο, για πρώτη φορά ρυθμίζεται νομικά το καθεστώς που είχε και είναι προφανές ότι θα είναι στην Άρτα. Καταλαβαίνω ότι για λόγους τεχνικούς δεν γράφτηκε στο νόμο με τέτοια σαφήνεια, παρόλο που γράφεται ότι θα είναι όπου είναι και η γεωπονική σχολή. Πάντως... θα γραφτεί ότι θα είναι στην Άρτα». Τουλάχιστον, κ. Υπουργέ, μετά από τις πιέσεις όλων μας, ας γραφτεί...διότι για ένα νέο εγχείρημα που, όπως λέτε, είναι η πρώτη φορά που ρυθμίζεται νομικά το καθεστώς του, δεν νομίζετε ως Υπουργός ότι τίποτα δεν θα έπρεπε να εννοείται αλλά να είναι γραμμένο και κατοχυρωμένο για μας, ως πόλη και ως τοπική κοινωνία; Μάλιστα, στην προσπάθειά του να «μπαλώσει» το θέμα, τόνισε τα εξής «Το θέμα μας είναι ποιος θα είναι ο χάρτης στην ανώτατη παιδεία την επόμενη δεκαετία, δεν είναι ούτε η πανεπιστημιοποίηση ούτε η ενοποίηση ούτε τίποτε άλλο. Αυτό που θέλουμε να φτιάξουμε στην Άρτα και σε άλλες πόλεις, θα είναι ένα εγχείρημα που θα έχει βάθος δεκαετίας, όποιος κι αν είναι κυβέρνηση σε μια δεκαετία, δεν είναι αυτό το θέμα μας...» Ναι αλλά κύριε Υπουργέ, αυτό είναι θέμα δικό μας, διότι αυτό που η δική σας κυβέρνηση έχει «ξεχάσει» να γράψει στο νομοσχέδιο προς ψήφιση, δηλαδή την έδρα του Αγροτοδιατροφικού Πάρκου, αυτό που εσείς λέτε ότι «εννοείται», θα αποτελεί μελανό σημείο για την πόλη μας από την επόμενη ή μεθεπόμενη κυβέρνηση, μιας που για τους ίδιους «δεν θα εννοείται!». Και μια ωραία μέρα λοιπόν, σε βάθος δεκαετίας όπως ο ίδιος λέτε, θα ξυπνήσει ο λαός της Άρτας με μια νέα ανακοίνωση από πλευράς μιας άλλης κυβέρνησης, ότι δηλαδή το Πάρκο ίσως δεν αποδίδει τα μέγιστα στην Άρτα οπότε ας το μεταφέρουμε προς το συμφέρον των φοιτητών σε μια άλλη μεγαλύτερη πόλη.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκε και ο Δήμαρχος Αρταίων, ο οποίος παρέδωσε μια ακόμη εισήγηση στον Υπουργό – μια εισήγηση που δόθηκε ένα βήμα πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου- ζητώντας η έδρα του Πάρκου να είναι η Άρτα. Η κίνηση αυτή φανερώνει τις αμφιβολίες και του ιδίου, μετά τις πρόσφατες δημοσιεύσεις στον αρτινό τύπο, ότι τελικά ίσως προτιμηθεί ως έδρα του Πάρκου η πόλη των Ιωαννίνων. Ανέφερε λοιπόν στον Υπουργό, μεταξύ άλλων, τα εξής «Όλο το προηγούμενο διάστημα γνωρίζαμε ότι η έδρα του Πάρκου θα είναι η Άρτα, ωστόσο αυτό δεν διευκρινίζεται στο υπό διαβούλευση Νομοσχέδιο. Ζητάμε, τόσο από τον Υπουργό κ. Γαβρόγλου, όσο και από την Υπουργό κ. Γεροβασίλη, βουλευτή Άρτας και τον κ. Τσίρκα κυβερνητικό βουλευτή Άρτας, να πάρουν επίσημα θέση στο γιατί δεν διευκρινίζεται ότι η έδρα του Πάρκου θα είναι η Άρτα. Έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με τα όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα;» Θα μου επιτρέψετε να κάνω τη δική μου παρατήρηση ότι η ελπίδα και η πίστη στις υποσχέσεις κυβερνητικών παραγόντων δεν αποτελεί ΓΝΩΣΗ αλλά ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ, η γνώση βασίζεται σε απτά στοιχεία και αποδείξεις και όπως ο ίδιος επεσήμανε κατά την εισήγησή του «η έδρα του Πάρκου δεν διευκρινίζεται στο υπό διαβούλευση Νομοσχέδιο»! Πώς λοιπόν, αποτελεί για τον ίδιο γνώση ένα στοιχείο που για όλους εμάς τους υπόλοιπους Αρτινούς παραλείπεται από το νομοσχέδιο και για το οποίο βροντοφωνάζουμε εδώ και μήνες ολόκληρους ότι πρέπει να γίνουν σωστοί και έξυπνοι χειρισμοί, ώστε να μην ζημιωθεί η τοπική κοινωνία στο τέλος της υπόθεσης; Πριν από δυόμισι μήνες, κατά τη διάρκεια του δημοτικού συμβουλίου, επεσήμανα την παράλειψη αυτή και εν συνεχεία, με συνεντεύξεις μου στον αρτινό τύπο, έκρουσα τον κώδωνα του κινδύνου. Και για να μην παρεξηγηθούν οι προθέσεις μου, όχι δεν στοχεύω να λάβω τα εύσημα για αυτό, αφού όπως είναι γνωστό δεν αποτελούσε κρυφή πληροφορία το ότι δεν αναγράφεται η έδρα του Πάρκου στο νομοσχέδιο προς ψήφιση...
Όποιος φορέας ενδιαφερόταν, μάθαινε. Όποιος φορέας ήθελε να είναι προνοητικός και όχι εφησυχασμένος, μάθαινε. Θα ήταν συνετό από την πλευρά των αρμόδιων φορέων, που τελικά τώρα δηλώνουν ότι γνώριζαν κάτι (το οποίο, όπως αποδείχτηκε πια, είχαν αμφιβολίες ότι «γνώριζαν»), να αναλάβουν την ευθύνη των ελλείψεων στο σχεδιασμό των πράξεών τους και αντί να ρίξουν τις ευθύνες σε άλλους, μακριά από τον εαυτό τους, ας δράσουν τώρα, έστω και την τελευταία στιγμή προς το αληθινό συμφέρον της Άρτας και της τοπικής κοινωνίας!
Έστω και την τελευταία στιγμή, ας κάνουν σωστές κινήσεις που να μας κατοχυρώνουν ως Άρτα, διότι τίποτα δεν «εννοείται» στην πολιτική και τα λάθη του παρελθόντος (ΚΑΣ- ΞΕΝΙΑ, ΚΕΝ Άρτας), θα πρέπει να γίνονται μαθήματα για το μέλλον!

|

 

Η δική μου προσωπική ελευθερία τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου

 

 

 

 

 

 

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Η Αθήνα γίνεται Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018 και τα βιβλία βρίσκονται ή θα έπρεπε να βρίσκονται παντού. Αποφασίσαμε εδώ , στο απόκεντρο να τιμήσουμε κι εμείς με τον τρόπο μας  και να υποστηρίξουμε το βιβλίο, τους συγγραφείς, τη  γραφή, τη σκέψη και μαγεία του βιβλίου. Θα ξεκινήσω μ΄έναν μεγάλο συγγραφέα, τον Θοδωρή Καλλιφατίδη που μας έκανε την τιμή να μας παραχωρήσει αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη, μιας και ο ίδος συμμετείχε στις εκδηλώσεις αυτές.

 

Η συνέντευξη

 

«Τα σύνορα της ελευθερίας: Η τέχνη και η λογοτεχνία προϋποθέτουν ελευθερία. Τι προϋποθέτει η ελευθερία», είναι το θέμα της εισήγησης που θα κάνει ο Θοδωρής Καλλιφατίδης, στην διοργάνωση «Αθήνα 2018 - Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου» και εξ αυτού του γεγονότος, είχαμε επικοινωνία μαζί του, για να εντρυφήσουμε περισσότερο σ’ αυτή την διοργάνωση και το πόσο χρήσιμη μπορεί να είναι και για τους πέραν της πρωτεύουσας πολίτες.

Η συζήτηση ακολουθεί:

-Με αφορμή την παρουσία σας στην «Αθήνα 2018 - Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου» και την εισήγησή σας: «Τα σύνορα της ελευθερίας: Η τέχνη και η λογοτεχνία προϋποθέτουν ελευθερία. Τι προϋποθέτει η ελευθερία;» τι προϋποθέτει τελικά την ελευθερία,πόσο αναγκαία είναι η ελεύθερη γλώσσα και σκέψη στην λογοτεχνία;Υπάρχουν σήμερα αυτές οι προϋποθέσεις στην Ευρώπη, το ίδιο π.χ στη Σουηδία όσο και στην Ελλάδα ή διαφοροποιούνται;

«Το δίλημμα της Δημοκρατίας είναι ότι έχει αρχές που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη κατάργηση της. Με δημοκρατικούς χειρισμούς πήρε ο Χίτλερ την εξουσία. Η ελευθερία γνώμης κι έκφρασης χρησιμοποιήθηκε για να δικαιωθούν αποτρόπαια εγκλήματα, όπως το Ολοκαύτωμα. Ο Αλμπέρ Καμύ έλεγε ότι η ελευθερία θέλει τρυφερότητα κι ο Πλάτων ότι θέλει ευθύνη και μυαλό. Η δική μου προσωπική ελευθερία τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Αν δεν μάθουμε να σεβόμαστε αυτό θα συνεχιστούν οι πόλεμοι, τα ολοκαυτώματα, τα ψέματα.»

-Υπάρχει ελεύθερος συγγραφέας και ελεύθερη γραφή;

«Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί ένας συγγραφέας να είναι εντελώς ελεύθερος από την εποχή του, από τη κληρονομιά του, τη καταγωγή του, τη παιδεία του. Μπορεί όμως να γράψει εναντίον όλων αυτών. Μ΄ αυτή την έννοια μπορεί να είναι ελεύθερος.»

-Έρχεστε ανά τακτά διαστήματα στην Ελλάδα. Τι καταγράφει η δικιά σας ματιά;

«Αυτό που ανησυχεί περισσότερο είναι ότι ακραία κινήματα κερδίζουν έδαφος κι εδώ. Κι ότι η χώρα μας λίγο ως πολύ πρέπει να ακολουθήσει μια πολιτική υπαγορευμένη από άλλους. Πρόσφατα έμαθα ότι οι νεοσύλλεκτοι στρατιώτες πρέπει να αγοράσουν οι ίδιοι τον απαραίτητο ρουχισμό. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Να αγοράζουν το όπλο και τις σφαίρες; Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει πολλή δουλειά, έγραψε ο Ρίτσος, Για να γυρίσει η χώρα μας θέλει ακόμα περισσότερη.»

-Γράφετε κάτι καινούργιο;

«Ναι. Πάντα δουλεύω και δουλεύω όσο το επιτρέπει η υγεία μου. Δεν μού αρέσει όμως να ανοίγω τη κατσαρόλα για να δείξω τι ετοιμάζω. Κόβει την όρεξη και των άλλων και τη δική μου.»

 

O συγγραφέας της καρδιάς μας

 

Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης γεννήθηκε στους Μολάουςς της Λακωνίας το 1938. Ο πατέρας του, Δημήτριος Καλλιφατίδης, ήταν δάσκαλος με καταγωγή από τον Πόντο, ενώ η μητέρα του, Αντωνία Κυριαζάκου καταγόταν από τους Μολάους.
Το 1946 ήρθε στην Αθήνα και φοίτησε στο 5ο γυμνάσιο αρρένων. Αργότερα, σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.
Αφού εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, το 1964 μετανάστευσε στη Σουηδία, όπου μέχρι σήμερα διαμένει. Επισκέπτεται ανά τακτά διαστήματα την Ελλάδα όπου το βλέμμα του παρατηρητή και φιλοσόφου αλλά και του σοφού ανθρώπου καταγράφει. Και πάντοτε η ματιά του είναι βελούδινη.
Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε στα 1969 με μια ποιητική συλλογή, έγινε όμως γνωστός μέσα από τα μυθιστορήματά του. Τα πρώτα πεζογραφήματά του τα έχει γράψει στα σουηδικά (1980 Αγάπη, 1981 Δούλοι κι αφέντες, 1987 Ο έκπτωτος άγγελος κ.ά.), ενώ αργότερα έγραψε κάποια έργα πρώτα στα ελληνικά (1994 Τιμάνδρα, 1997, Ποια είναι η Γαβριέλα Όρλοβα, 1998 Οι εφτά ώρες στον Παράδεισο κ.ά.).
Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, ταξιδιωτικά δοκίμια, θεατρικά έργα• έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο (ανάμεσά τους το Με λένε Στέλιο, μεταφορά μυθιστορήματός του) και έχει σκηνοθετήσει την ταινία Kärleken. Το τελευταίο του βιβλίο «Μια ζωή ακόμα», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης και έχει εκδοθεί στις ΗΠΑ.
Το πορτρέτο του κοσμεί την αίθουσα της Εθνικής Πινακοθήκης της Στοκχόλμης με τις προσωπογραφίες των σημαντικότερων προσωπικοτήτων της Σουηδίας. Ένας γλυκύτατος άνθρωπος, ένας μεγάλος συγγραφέας που καταφέρνει να ακροβατήσει ανέμισα σε δύο κόσμους και δύο γλώσσες, μια που του χαρίστηκε και μια που την κατέκτησε. Και που μεγαλούργησε και στις δύο γράφοντας για τόσα χρόνια τα έργα του διπλά.
Βλέμμα καθάριο , σκέψη κοφτερή,  γραφή που σε παρασέρνει όχι σαν χείμαρρος αλλά σαν ένα γλυκό ποταμάκι που στο τέλος γίνεται  ωκεανός και κύμα. Σαν τις φωτιές που σιγοκοιμούνται αλλά ζεσταίνουν και ενίοτε μεγαλώνουν όταν ο αέρας δυναμώσει, μιας και τις μικρές τις σβήνει αλλά τις μεγάλες τις θεριεύει.Έτσι είναι και η γραφή του, η λογοτεχνική του παραγωγή. Μια μεγάλη φωτιά που περιφρουρεί την Ιδέα του Ανθρώπου, το πνεύμα του  Ανθρώπου αλλά πιο πολύ το έργο του. Να είσαι απλά αυτό που πρέπει Άνθρωπος.
«Ο άνθρωπος όπως τα δέντρα χρειάζονται ένα φως, έναν ουρανό, μια πίστη. Αλλιώς δεν μεγαλώνουν γερνάνε μόνο. Εντούτοις στις στιγμές της βαθιάς λύπης καταριέται ο άνθρωπος  το μόνο που έχει στη ζωή του, το φως που πέφτει  επάνω του».(Στο φως του Βορρά).
Εμείς τον ευχαριστούμε βαθιά για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο σημαντικότατος αυτός συγγραφέας, όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και των Βορείων Χωρών, της Αμερικής, ο συγγραφέας της καρδιάς μας.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13216165
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
418
418
105226

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 94 επισκέπτες και κανένα μέλος