A+ R A-
16 Ιανουαρίου 2019
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

|

Δημοσκόπηση Πανεπιστημίου Μακεδονίας: Εικόνα κατάρρευσης της κυβέρνησης, στις 8 μονάδες η διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ

 

 

 

 

Με 8 ποσοστιαίες μονάδες προηγείται η Νέα Δημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για λογαριασμό του ΣΚΑΪ. Στα τέλη του Φεβρουαρίου, η διαφορά των δύο κομμάτων διαμορφωνόταν στο 6,5%.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έρχεται πρώτο με 24,5%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί με 16,5%. Στην τρίτη θέση ισοψηφούν ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή με 6,5%, ενώ εκτός «δημοσκοπικής Βουλής» μένουν ΑΝΕΛ και Ποτάμι με 2,5% έκαστο. Το 4% των ψηφοφόρων συγκεντρώνουν τόσο η Δημοκρατική Συμπαράταξη όσο και η Ένωση Κεντρώων.

Οι μισοί και πλέον από τους ερωτηθέντες (50,5%) προβλέπουν πως στις επόμενες εκλογές πρώτη θα αναδειχθεί η Νέα Δημοκρατία ενώ μόλις το 20,5% εκτιμά ότι από την επόμενη κάλπη θα βγει νικητής ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το 31,5% των ερωτηθέντων φαίνεται να προτιμά μία κυβέρνηση με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη την ίδια ώρα που 1 στους 4 επιθυμεί μία κυβέρνηση με «κορμό» τον ΣΥΡΙΖΑ και επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα.

Από τις επιδόσεις της κυβέρνησης μέχρι τώρα, δυσαρεστημένο είναι το 87,5% - εικόνα που δεν αλλάζει ούτε στην δεξαμενή ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ όπου πάνω από 7 στους 10 δεν είναι ικανοποιημένοι από την κυβερνητική πολιτική.

Ειδικότερα, με την κυβερνητική διαχείριση της προσφυγικής κρίσης δεν συμφωνεί το 64% (πριν από ένα μήνα οι δυσαρεστημένοι για αυτό το ζήτημα δεν ξεπερνούσαν το 53%) ενώ το 71% των Ελλήνων προβλέπει πως η οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού του θα χειροτερεύσει μέσα στους επόμενους 12 μήνες.

Πηγή: skai.gr

|

Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ (περίπου 80 εκ), απ’ το σχέδιο Γιούνκερ, για τον Ιαματικό Τουρισμό στην Άρτα

 

 

 

 

 

Την ένταξη 42 έργων συνολικού ύψους 5,6 δισ. ευρώ έχει επιλέξει η Ελλάδα για ένταξη στο σχέδιο Γιούνκερ και σύμφωνα με τον σχεδιασμό του υπουργείου προβλέπεται η διαμόρφωση δύο βασικών πακέτων έργων. 

 Όπως ανέφερε στη Βουλή ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης το «πακέτο Γιούνκερ» δεν προβλέπει άμεση χρηματοδότηση, αλλά είναι «μηχανισμός υποβοήθησης ιδιωτικών έργων, μέσω της παροχής εγγυήσεων και της προσφοράς χαμηλών επιτοκίων». 

Από τον  κλάδο του τουρισμού  έχουν προεπιλεγεί τρία έργα συνολικού εκτιμώμενου προϋπολογισμού 112.000.000 ευρώ για έργο ιαματικού τουρισμού, μετατροπή του TAE KWON DO σε συνεδριακό κέντρο και τον εκσυγχρονισμό του χιονοδρομικού κέντρου Παρνασσού. 

Απ’ τον παραπάνω τομέα και συγκεκριμένα τον υποτομέα του τουρισμού, το μισό και πλέον κονδύλιο, θα διατεθεί για τα Ιαματικά Λουτρά Χανοπούλου, που σημαίνει πως η περιοχή μας, βγαίνει δυναμικά στην αγορά του τουρισμού και τα επόμενα χρόνια, μπορεί και να αποτελεί το σημείο αναφοράς, για τον ιαματικό τουρισμό, σε όλη την χώρα.

Όμως έχει ιδιαίτερη σημασία το παρασκήνιο, της απόφασης αυτής, που κανένας δεν περίμενε και πρέπει να ομολογήσουμε, πως ακόμη και την κυβερνητική εκπρόσωπο κα Όλγα Γεροβασίλη, βρήκε στον ύπνο!

Είχε αξιοποιήσει κατά τον καλύτερο τρόπο, την προωσπική σχέση που έχει με τον υπουργό Οικονομίας Γιώργο Σταθάκης, ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης! Μάλιστα πριν αναχωρήσει για την Μόσχα, που έκανε την πετυχημένη παρουσία στον διεθνή έκθεση τουρισμού ΜΙΤΤ 2016, είχε πάει στο γραφείο του υπουργού Οικονομίας και τον προειδοποίησε, πως αν δεν περάσει το έργο που αφορά την τουριστική προοπτική της Άρτας, «θα έχει άσχημα ξεμπερδέματα μαζί του». Φαίνεται πως ο υπουργός Σταθάκης, άκουσε τον φίλο του Τσιρογιάννη και έχουμε το συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Ξανάστησε με μεράκι τις γκρεμισμένες πέτρες του

 

 

 

Σεβασμιότατε, κυρίες και κύριοι, Ο τόπος μας στο χρόνο είναι ένα ταξίδι αιώνων «με φως και με θάνατον ακαταπαύστως».
Ο Μουσικοφιλολογικός σύλλογος «Σκουφάς» μεταλαμπαδεύει αυτό το φως από γενιά σε γενιά για 120 ολόκληρα χρόνια, με την ευθύνη εκείνων των μεγάλων μορφών που τον ίδρυσαν , τον υπηρέτησαν με σοβαρότητα και τον υπηρετούν μέχρι σήμερα έργω τε και λόγω.
Είμαστε, λοιπόν, ευτυχείς που η παρουσίαση «το γεφύρι της Πλάκας» που γίνεται για πρώτη φορά απόψε από το δημιουργό Βασίλη Γκανιάτσα, εντάσσεται στις εκδηλώσεις που τιμούν την πολύχρονη προσφορά ποιότητας και αριστείας του «Σκουφά», ενός από τους πιο ιστορικούς συλλόγους της Πατρίδας μας. κυρίες και κύριοι,
Ο τόπος μας στο χρόνο και στο χώρο είναι ξεριζωμοί, ξενιτιές κι απαντοχές. Στους ξενιτεμούς του παρελθόντος, όσο πικροί κι αν ήταν αυτοί στα μονοπάτια της τραχιάς γης και των απρόβλεπτων ποταμών, πυργώνονταν πάντα ένα γεφύρι για το νόστο που ήταν όνειρο ζωής, μα και στην καρδιά στήνονταν ένα γεφύρι ως ανάχωμα στο ανθρωποφθόρο αίσθημα της λησμονιάς και της ήττας.
Ένα τέτοιο γεφύρι, που για μας εξακολουθεί να είναι εντός ψυχής, για κάποιους άλλους όμως εκτός εποχής, ήταν το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας, μέχρι που τα θυμωμένα νερά του θεοπρόσωπου Αράχθου την 1η Φεβρουαρίου πέρυσι, ξέσπασαν άδικα τη νέμεση πάνω στις βαθιές πληγές του που άνοιξαν, εγκαταλείποντάς το, όσοι δεν ξέρουν πού πατούν και πού πηγαίνουν, αλλοτριωμένοι από μια αναλώσιμη νοοτροπία που ευτελίζει τους πάντες και τα πάντα.
Όμως, ο ποιητής της εικόνας Βασίλης Γκανιάτσας, ξαναστήνει απόψε με μεράκι τις γκρεμισμένες πέτρες του , αναβιώνει την ιστορία του, αποκαλύπτει τα σοφά του μυστικά τα φυλαγμένα για χρόνια στο κουρασάνι και στις λεπτοπελεκημένες πέτρες των πιο ξακουστών κιοπρουλήδων, ανασυνθέτει τον κόσμο μας που γκρεμίζεται καθημερινά και διαλύεται, κι εμπλουτίζει το θησαυροφυλάκιο των εμπειριών μας μ’ αυτό που οι ερευνητές και οι μύστες αποκαλούν εικόνες μιας βαθύτερης πατρίδας.
Ο Βασίλης αντιστέκεται με Τέχνη στο ανθρωποφθόρο αίσθημα της φθοράς και της ήττας και φιλοτεχνώντας το δικό του γεφύρι που σα λίθινη μονότοξη τροχιά, ανοίγεται με πλαστικότητα, χάρη και αρχοντιά στον περήφανο Τζουμερκιώτικο ουρανό για να γεφυρώσει το ρήγμα που άνοιξαν οι νέοι καιροί – τα τελευταία σαράντα μόλις χρόνια - στην αδιατάρακτη για αιώνες πολιτιστική μας συνέχεια.
Γιατί τα έργα της Τέχνης δεν απευθύνονται μόνο στο βιωμένο χρόνο, αλλά λειτουργούν και ως υπόσχεση για το μέλλον, όπως άλλωστε η ζωή που εξακολουθεί να κυλάει εκεί που σε βαθιά φαράγγια και σ’ αετόμορφα βουνά τα μετανιωμένα νερά σήμερα τρέχουν κι αστράφτουν πάνω στις πέτρες και στο φως, μοιρολογώντας τη μπαλάντα του πεσμένου γεφυριού, εκεί που ένας επίμονος κινηματογραφιστής αναζητεί την κρυμμένη φωνή του και την αλήθεια φτιάχνοντας νωπογραφίες μ’ ενότητα βάθους, εκεί όπου συνυπάρχουν τοπία και μνήμες, θρύλοι, στοιχειά και λόγια σαν κι αυτά του ηπειρώτη συγγραφέα Μάνθου Σκαργιώτη που ‘ ναι και καταδικά μας της ψυχής μας λόγια: «Αν ήξερα την τελευταία φορά που σε είδα, δεν θα ‘μουν ένας απλός περιπατητής. Δεν θα σάστιζα με τις μεγάλες βουτιές που έκαναν τα γύρω βουνά στους κόρφους της ακροποταμιάς.
Αν ήξερα την τελευταία φορά, δεν θα με μάγευαν οι κουτσουπιές που κατηφόριζαν σαν τις παλιές κοπέλες, που έπαιρναν νερό για να ξανανθίσουν την άλλη άνοιξη. Δεν θα μελαγχολούσα με τα χέρσα χωράφια, τα ρημαγμένα σπίτια και τους γκρεμούς που σε συντρόφευαν. Όχι, όχι, δεν θα καμάρωνα την καμάρα σου και τη χυτή ομορφιά σου. Αν ήξερα την τελευταία φορά που σε είδα θα ξέκοβα από τον ίσκιο μου και θα γινόμουν άλλος.
Το ξυπόλητο λιανόπαιδο του ’60 θα ‘μουνα που ζυγιαζόταν σαν αιτός στο πιο ψηλό λιθάρι σου, ο δρομοκόπος με το ραβδί και τον τορβά, ο λιγοζώητος αγωγιάτης, θα ‘μουνα, ο προβατάρης με τα διαβατάρικα των Τζουμέρκων, ο ταξιδιώτης με το διπλωμένο στρώμα στην πλάτη, το άστρο θα ‘μουνα που σου ‘γνεφε τις νύχτες.
Κι από το ταβάνι του ουρανού θα κατέβαινα σκαλί σκαλί την ιστορία σου, χρόνο το χρόνο. Εδώ τα φυσεκλίκια του Άρη και του Ζέρβα, εκεί οι ντροπιασμένοι δυναμίτες των Γερμανών , ο ρόγχος του σκοτωμένου παραπέρα, το άγριο βλέμμα του τελώνη πίσω από τον πάγκο.
Κι ολοένα θα κατέβαινα, 1913, 1881, 1886, κι ακροπατώντας θα ‘φτανα ως τα θέμελά σου να φιλήσω τρυφερά τα υγρά χείλη της μονολιθιώτισσας γυναίκας που αγκάλιαζε πέντε γενιές τα πόδια σου! Κι όταν θα επέστρεφα στο σώμα μου, θα ‘στηνα αυτί ν’ ακούσω τη σοφή φωνή σου.
Ξέρω πως θα ‘χες τόσα να μου πεις. Όσα θα ‘λεγε ένας ήμερος γίγαντας που δεν έμαθε να ζητάει τίποτα ποτέ. Ή ένας γέρος που τον εγκατέλειψαν τα παιδιά του κι αυτός τρέμει, τρέμει μην τα κακολογήσει ο κόσμος! Αν ήξερα την τελευταία φορά, θα πήγαινα στην Παναγία της γειτονιάς σου και θα της έλεγα να ‘χει το νου της. Κι ύστερα, θα γινόμουν εφιάλτης στον ύπνο των αρμοδίων!

|

«Ο Βασίλης Γκανιάτσας αντιστέκεται με Τέχνη στο ανθρωποφθόρο αίσθημα της φθοράς και της ήττας…»

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Αν ήταν διπλάσια η αίθουσα του ΣΚΟΥΦΑ και πάλι κατάμεστη θα ήταν, όπως κατάμεστη ήταν την περασμένη Παρασκευή το βράδυ, που προβλήθηκε η νέα ταινία του Βασίλη Γκανιάτσα, για την Γέφυρα της Πλάκας. Όπως ακριβώς συνέβη και με την πρώτη του δουλειά για το Γεφύρι της Άρτας, του οποίου ο απολογισμός ήταν συγκλονιστικός στο ένα μέρος του. Χιλιάδες αρτινοί έμαθαν, αλλά δεν έπραξαν.

Σα να ήταν μέσα στο νου του Βασίλη Γκανιάτσα, ο καλός καθηγητής Βασίλης Τάτσης, που προλογίζοντας την ταινία, είπε την πραγματικότητα, σε σχέση με τον στόχο της ταινίας. Θα την ολοκλήρωνε «κι ύστερα, θα γινόμουν εφιάλτης στον ύπνο των αρμοδίων», είπε κι εκεί αρχίζει ο συλλογισμός, που πρέπει να περιβάλλει κάθε τέτοια προσπάθεια, που η λέξη προσπάθεια, είναι μικρή για να περιγράψει, αυτό που και σ’ αυτή την ταινία, έκανε ο αρτινός κινηματογραφιστής!

-Των αρμοδίων λοιπόν… Ποιών αρμοδίων όμως;

Και ο Βασίλης Γκανιάτσας και όσοι μπήκαν στην διαδικασία της ανιδιοτελούς προσφοράς, για τον τόπο που έζησαν και αγάπησαν, θα έχουν διαπιστώσει, πως το είδος των αρμοδίων και των παραγόντων, δεν ευδοκιμεί στην εύφορη γη της Άρτας. Το διαπιστώσαμε, μετά την ολοκλήρωση της προβολής. Μεγάλη η προσπάθεια, αυτής της κατηγορίας των θεατών, να πουν τα συγχαρητήρια, τάχα με ενθουσιασμό, που για να είναι τέτοιος, έπρεπε να συνοδευτεί με την αναφορά, σε κάποια στιγμή της ταινίας, που συνήθως, δεν ήταν και ευφυής, η παρατήρηση που ακολουθούσε. Μια ζωή τα ίδια! Το ενδιαφέρον της στιγμής, να πάει παρέα, με την αγωνία και τον κόπο χρόνων και χρόνων…

Δεν ήταν τυχαία η αμηχανία, που φαινόταν ξεκάθαρη, στα πρόσωπά τους… Δικαιολογημένη, επαρκώς μάλιστα! Ήταν γνωστό τοις πάσι, το ότι και επί του συγκεκριμένου θέματος δεν έκαναν τίποτα. Εκείνο που ήταν άγνωστό στους πολλούς και οι ίδιοι δεν επιθυμούσαν, να μην γίνει γνωστό, είναι ότι στο νου τους, έχουν το ίδιο και για την συνέχεια… Να μην κάνουν τίποτα. Να περάσει ο καιρός και να αντικατασταθούν από άλλους, ομοίου τύπου παράγοντες και η όμορφη και ιστορική Άρτα, να πηγαίνει απ’ το κακό στο χειρότερο.

Πολύ εύκολο το είδος τους ρεπορτάζ, που θα κατέγραφε παριστάμενους και θα κατέβαζε ένα σωρό καλολογικά στοιχεία, για να περιγράψει τον ήχο και την εικόνα. Μόνο που το είδος αυτό τους ρεπορτάζ, δεν είναι στις δικές μας επιλογές και δεν πρέπει να είναι ποτέ. Γιατί αν επιχειρήσεις να παρουσιάσεις την προσπάθεια του Βασίλη Γκανιάτσα, μόνο με την ποιότητα της εικόνας και την μαγεία του ήχου, ήδη έχεις συκοφαντήσει την προσπάθεια και την έχεις κατεβάσει πολλά επίπεδα, για να περάσει στην συνέχεια ως γεγονός, στην μεγάλη κατηγορία των ξεχασμένων στιγμών και προσπαθειών, της πορείας της περιοχής. Άλλωστε δεν είναι στον χαρακτήρα του, να σκορπάει… παγωμένα χαμόγελα, σε κάθε λογής ανοησία, που μπορεί να πει κανένας, για να δείξει ότι ασχολήθηκε με την δουλειά του.

Ο Βασίλης Γκανιάτσας, δούλεψε με στερήσεις και για την οικογένειά του ακόμη, για να πει με πλείστα όσα στοιχεία, πως έχουμε πολύτιμους θησαυρούς στην περιοχή μας και τους αφήνουμε να καταρρέουν, όπως ακριβώς συνέβη με την ταινία για το Γεφύρι της Πλάκας, που περιλαμβάνει μια ενότητα της ιστορίας της, η οποία αφορά τις προειδοποιήσεις που υπήρχαν, ώστε να γίνει το ελάχιστο νωρίτερα, για να μην φτάσουμε σ’ εκείνο το καταστροφικό πρωινό της 1η Φεβρουαρίου 2015. Και θα θεωρήσει επιτυχία της προσπάθειάς του, την ώρα που θα μαζευτούν σ’ αυτόν τον τόπο, πολίτες και παράγοντες και θα συμφωνήσουν, στο αυτονόητο. Πως όσα χάσαμε, τα χάσαμε. Από δω και στο εξής, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να χαθούν και άλλα, με την υποσημείωση εμφανή. Πως δεν δικαιούται κανένας, να κάνει πως δεν έχει αντιληφθεί το γενικό προσκλητήριο, για να την ανακατασκευή της Γέφυρας της Πλάκας άμεσα.

[Η προσπάθεια που έδειχνε ως μια ενθουσιώδης λαϊκή κινητοποίηση, τους πρώτους μήνες μετά την κατάρρευση του μνημείου, έγινε καταντήσει σήμερα, μια γραφειοκρατική διαδικασία, για την οποία μαθαίνουμε νέα, από κάποια, χωρίς τον ελάχιστο συναισθηματισμό, δελτία τύπου. Γι τους μυημένους, η μετατροπή της λαϊκής κινητοποίησης επιβολής της ανακατασκευής, σε μια γραφειοκρατική διαδικασία, είναι ο προάγγελος της κατοχύρωσης της αδιαφορίας, η οποία θα επιχειρήσει να παγιωθεί, χωρίς την ελάχιστη αντίδραση].

Επιστροφή στην ταινία… Ο Βασίλης Γκανιάτσας, είναι εκ γενετής πεισματάρης. Το μαρτυράει η πορεία του. Από πείσμα ξεκίνησε αυτή την προσπάθεια και έφτασε στο τελικό εκπληκτικό αποτέλεσμα. Δεν μπορούσε να διανοηθεί, πως η Γέφυρα της Πλάκας, για την οποία επί δεκαετίες συγκέντρωνε υλικό, εκείνο το φοβερό πρωινό της 1η Φεβρουαρίου 2015, θα κατέρρεε τόσα άδοξα και τόσο προκλητικά, για όσους το έβλεπαν, να… ταλαιπωρείται κι ενώ μπορούσαν να κάνουν το απλούστατο, κατά ένα είδος επίορκων, το άφησαν να γίνει συντρίμμια!

ΚΙ έπρεπε η απάντησή του, να είναι άμεση. Να φωνάξει δυνατά, στους περισσότερους, που δεν αξιολόγησαν ούτε κατά το ελάχιστο το γεγονός… Να τους θυμίσει την έννοια ΝΤΡΟΠΗ, αν και δεν τους αγγίζει και τόσο εύκολα. Ντροπή που αφήσαμε τον Παρθενώνα των Τζουμέρκων και για να ξεντροπιαστούμε, πρέπει να δράσουμε άμεσα.

Πλάκα θα κάνει, όποιος θεωρήσει πως ο Βασίλης Γκανιάτσας, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης προβολής και τα πολλά χειροκροτήματα και συγχαρητήρια, έφυγε ικανοποιημένος για το σπίτι του. Περισσότερο προβληματισμένος έφυγε. Προβληματισμένος, για το αν η ταινία, πετύχει την αποστολή της. Να κινητοποιήσει τους πολίτες, οι οποίοι με την σειρά τους, θα κινητοποιήσουν την πολιτεία και τους φερόμενους ως παράγοντες του τόπου. Και με την διαρκή πίεση, να κινήσουν γη και ουρανό, να βρεθούν τα κομμάτια του γεφυριού, στην θέση τους και το μνημείο ολοκληρωμένο πιά, να αποτελεί, εκεί αγέρωχο όπως θα στέκει, με φόντο την άγρια φύση των Τζουμέρκων, το σημείο αναφοράς για όλη την Ελλάδα. Και το παράδειγμα, πως η λαϊκή κινητοποίηση, μπορεί να κινήσει γη και ουρανό, για να γίνει πράξη το ζητούμενο. Οι ηπειρώτες γνωρίζουμε απ’ αυτά και δεν πρέπει να παραβλέπουμε και αυτή την παράμετρο του θέματος.

Θέλουμε να πιστέψουμε, πως αυτή την φορά, η κραυγή αγωνίας του Βασίλη θα φέρει το καλύτερο αποτέλεσμα. Θα προκύψει η κινητοποίηση και σύντομα θ’ ανταμώσουμε εκεί στην Πλάκα, για να γιορτάσουμε, την μοναδική επιστροφή του γεφυριού μας.

 

!

Θα ακολουθήσουμε κι αυτή την πορεία ευαισθητοποίησης, την οποία θα επιχειρήσει η προβολή της ταινίας, σε διάφορα σημεία της πατρίδας μας. Και κάθε φορά θα κάνουμε, μαζί με τον Βασίλη Γκανιάτσα, τους λογαριασμούς, για να μπορούμε με σιγουριά, να μιλήσουμε, για το αν προκύψει το αποτέλεσμα. Και αν οι πολίτες, που αποτελούν την ελπίδα, παίξουν τον ρόλο, που η ιστορία τους καλεί να παίξουν.

 

 

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016 22:03

M’ ένα φυλλάδιο και μία κάρτα;

Η πρόχειρη συμμετοχή του Δήμου Αρταίων στην έκθεση ΜΙΤΤ 2016 και τα αποτελέσματα, που δεν προέκυψαν!

 

Του

ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΗΧΑ

 

Η Ρωσία και ιδιαίτερα η Μόσχα αποτελεί σημαντικό προορισμό για πολλούς και διάφορους λόγους.  Ένας από αυτούς, είναι και η  διεθνής τουριστική έκθεση της Ρωσίας, ΜΙΤΤ 2016, όπου για ένα τριήμερο γίνεται το επίκεντρο του παγκόσμιου τουρισμού.
Η ΜΙΤΤ είναι η πιο μακροχρόνια έκθεση στη Ρωσία και έχει ηγετική θέση στις διεθνείς εκθέσεις τουρισμού. Τις δύο (2) πρώτες μέρες της έκθεσης οι επισκέπτες είναι αυστηρά εμπορικοί. Η ΜΙΤΤ είναι η κατάλληλη έκθεση για να πραγματοποιηθούν επαγγελματικές συναντήσεις και συμφωνίες με πολύ σημαντικούς επιχειρηματίες του τουριστικού κλάδου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία: α) η Ρωσική αγορά ξόδεψε πάνω από 30 τρισεκατομμύρια ευρώ στο διεθνή τουρισμό το 2014 και β) πάνω από 45,8 εκατομμύρια Ρώσοι ταξίδεψαν σε διεθνείς προορισμούς το 2014.
Εκεί λοιπόν, βρέθηκε και ο Δήμος Αρταίων, επικεφαλής της αποστολής, ήταν ο Δήμαρχος Αρταίων κ. Χρήστος Τσιρογιάννης, μαζί με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Τουρισμού κ. Νίκο Λιόντο και τον υπάλληλο της Διεύθυνσης Τουρισμού κ. Θανάση Αρκουμάνη.
Τα θέματα που εγείρονται είναι πολλά, αλλά και τα ερωτήματα ακόμη περισσότερα. Διότι σε μία τόσο σημαντική έκθεση ή πας οργανωμένος σε όλες τις δομές  ώστε  να πετύχεις τον στόχο σου, ή δεν πας καθόλου  για να μην προκαλέσεις αρνητικά σχόλια, με την εν γένει παρουσία σου και σου γυρίσει μπούμερανγκ.
Καλή είναι η βόλτα και η μόστρα, αλλά χρειάζεται και λίγο αυτογνωσία για να μετριάσεις την αλαζονεία.
Κανένας από τους τρεις εκπροσώπους του Δήμου δεν έχει ιδέα τι σημαίνει τουρισμός, αφού η σχέση που έχουν με τον τουρισμό είναι όσο έχω εγώ με την αστροναυτική. Δεν γνωρίζω αν είχαν διερμηνέα ή τι υλικό έδειξαν στους επισκέπτες της έκθεσης…
Δεν γνωρίζω αν ξέρουν τι σημαίνει στην πραγματικότητα Θρησκευτικός τουρισμός ή αν στην ουσία «πούλησαν» την Άρτα ως έναν πραγματικά εξαιρετικό προορισμό που αξίζει κάποιος να επισκεφτεί έστω και μια φορά στην ζωή του. Και για ποιόν λόγο;

1. Η Άρτα πάσχει από έλλειψη κλινών, δεν μπορείς να πείσεις τους ξένους και ειδικά τους Ρώσους να σε επισκεφτούν όταν διαθέτεις μόνο τρία ξενοδοχεία (με μόνο αξιόλογο το ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ).

2. Η καθαριότητα στην πόλη, κάθε χρόνο είναι και χειρότερη με συνέπεια η εικόνα της να φθείρεται συνεχώς.

3. Οι οδικές υποδομές της πόλης (δρόμοι, παρκινγκ, συγκοινωνία) είναι για γέλια, όπως και η ανύπαρκτη ενημερωτική σήμανση για τουρίστες (Έλληνες και ξένους).

4. Γενικότερα, δεν υπάρχει προϊόν τουριστικό που να μπορείς να το εκμεταλλευτείς, όταν δεν το έχεις δημιουργήσει. Και κάτι τέτοιο ισχύει για την Άρτα -την πόλη που ήταν η πρωτεύουσα του Βυζαντίου- και που όλα τα Βυζαντινά της μνημεία και όχι μόνο παρακμάζουν.

5. Εδώ δεν …γνωρίζουν οι Αρτινοί και οι Ηπειρώτες για τον Μάξιμο Γραικό και για το έργο του, αφού μέχρι και την έκθεση ούτε οι νυν Τοπικοί Άρχοντες, αλλά ούτε και οι προηγούμενοι, είχαν φροντίσει γι ΄αυτό. Πως πιστεύεις ότι είσαι ικανός να αναδείξεις και να …αγγίξεις ένα τόσο σοβαρό θέμα. Απλά με την συμμετοχή σε μία έκθεση, όταν δεν έχεις μπει καν στον κόπο να οργανώσεις μία σοβαρή προσπάθεια με γνώστες του αντικειμένου πρώτα μέσα στην πόλη σου;

6. Λαμβάνοντας μέρος σε μία έκθεση αυτού του επιπέδου, με ποια εφόδια βρέθηκες εκεί για να διαφημίσεις την πόλη σου και την ιστορία της, με ένα φυλλάδιο και μία κάρτα;

Συνοψίζοντας, θα μπορούσα να γράψω πολλούς ακόμη λόγους, αλλά δεν  χρειάζεται, διότι ο Δήμαρχος Αρταίων κ. Χρήστος Τσιρογιάννης αναφέρει σε δήλωσή του:
 «Έγινε ένα πρώτο σημαντικό βήμα για την τουριστική εξωστρέφεια της πόλης μας σε μια αγορά με την οποία έχουμε πολλά κοινά. Η βυζαντινή πολιτιστική κληρονομιά της Άρτας γοήτευσε τους ταξιδιωτικούς πράκτορες, αλλά και το ίδιο το Ρωσικό κοινό. Οφείλουμε να δουλέψουμε και να συνεργαστούμε όλοι οι φορείς της Άρτας και να διευρύνουμε τις επαφές με την Ρωσική τουριστική αγορά».
Σωστή πολιτική δήλωση, χωρίς ουσία, καθώς για να έχεις τουλάχιστον ένα θεμιτό αποτέλεσμα δεν χρειάζονται λόγια αλλά λύσεις στα προβλήματα και προγραμματισμός.
Και ερωτώ;
Έχει γίνει σοβαρή και οργανωμένη προσπάθεια από τις τοπικές αρχές για την ανάπτυξη της πόλης σε επίπεδο υποδομών, ποιότητας ζωής, απασχόλησης και τουριστικής αξιοποίησης - ανάπτυξης; Προφανώς όχι, βλέποντας την πόλη χρόνο με το χρόνο απαξιωμένη και με εμφανή σημάδια εγκατάλειψης, με αποσπασματικά ή κακοσχεδιασμένα έργα - κυρίως βιτρίνας και όχι τόσο ουσιαστικά – με την ανεργία να καλπάζει, επιχειρήσεις να κλείνουν και τον τουρισμό να μας προσπερνάει, όντας ωσεί παρόντες στο θέμα της τουριστικής προβολής…
Όλα αυτά τα χρόνια που έχουν περάσει, έχει δει κανείς τα πλεονεκτήματα που έχει αυτή η πόλη όσον αφορά την ανάδειξη του - Θρησκευτικού της πλούτου -να διαφημίζονται ευρέως και ο κόσμος που δεν έχει σχέση με την περιοχή να έρχεται στην πόλη για να επισκεφτεί  αυτή καθ’ αυτή την Άρτα; Oι μόνοι επισκέπτες  είναι φίλοι και συγγενείς που έρχονται στις γιορτές και το καλοκαίρι για διασκέδαση και χαλάρωμα.
Ας φτιάξει λοιπόν ο δήμαρχος και οι Τοπικοί Άρχοντες πρώτα την πόλη (τους, μας) και έπειτα ας κάνουν και κανένα ταξιδάκι…

 

Υ.Γ. 1. Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσοι ξένοι και έλληνες δημοσιογράφοι έχουν έρθει ξανά στην Άρτα. Ήρθαν είδαν και απήλθαν.
Υ.Γ. 2. Θυμάμαι να έχουν γίνει διάφορα ντοκιμαντέρ για την πόλη, αλλά όλα είχαν την ίδια κατεύθυνση. Στο καλάθι των αχρήστων πήγαν, όταν έγινε η δουλειά και το ταμείο.
Υ.Γ.3. Το site του Δήμου (εντελώς απαρχαιωμένο, ούτε το βλέπεις σε κινητό, ούτε σε tablet ) www.arta.gr είναι μόνο στα Ελληνικά και εμείς θέλουμε τουρισμό.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

14272381
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2013
12862
79890

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 109 επισκέπτες και κανένα μέλος