A+ R A-
16 Οκτωβρίου 2018
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

|

Η διακεκριμένη τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Λαμπρινή Καρακώστα μιλάει στην «Γ» - Δηλώνει ενθουσιασμένη απ’ την Άρτα...

 

 

 

«Μπορείς με μια ματιά και μόνο να διακρίνεις τη ζωντάνια αυτής της πόλης. Οι τόσοι φοιτητές, τα μικρά παιδιά που παίζουν στην πλατεία, η ιστορία του τόπου που φαίνεται παντού...Βλέπεις, πάντοτε στην Άρτα θα στέκει το γεφύρι, να ενώνει το χθες με το σήμερα», λέει στην «Γ» η διακεκριμένη ερμηνεύτρια Λαμπρινή Καρακώστα, που την περασμένη Παρασκευή φιλοξενήθηκε στην Άρτα και παρουσίασε την δουλειά της, με μια εκπληκτική συναυλία, για την οποία είχαν τα καλύτερα σχόλια να κάνουν, όσοι την παρακολούθησαν...

Για την πορεία της στο τραγούδι και την δημιουργία, ερωτώμενη σχετικά η Λαμπρινή Καρακώστα, απαντάει με πολύ ωραίο τρόπο: «Το ταξίδι αυτό ξεκίνησε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Η γιορτή είχε ήδη ξεκινήσει κι εγώ απλά μπήκα στο χορό. Γλέντια στο σπίτι κι εγώ παιδάκι, σ΄ ένα τραπέζι πάνω να τραγουδώ».

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, η συνέντευξη ακολουθεί:

 

-Έφυγες απ’ την Άρτα και άφησες τις καλύτερες εντυπώσεις... Όλοι όσοι είχαν την τύχη να την παρακολουθήσουν, έκαναν λόγο για μια μοναδική συναυλία, που τέτοιες σπάνια έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν... Τι σημαίνει για σένα αυτή η αποδοχή του κόσμου;

Τι πιο όμορφο από το να ταξιδεύεις τη μουσική σου κι αυτό να αγγίζει κι άλλες καρδιές. Όταν η αντίληψη σου για τη μουσική είναι κοινή με τους ανθρώπους που έρχονται να σε ακούσουν, νιώθεις λιγότερο μόνoς. Ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη βραδιά. Μόλις είχα έρθει κι απ τα Τζουμέρκα και κρατώντας αυτές τις εικόνες ένιωθα υπέροχα που παίζαμε στην πλατεία, πλάι στα δέντρα και στα παιδιά που έπαιζαν. Ένιωσα σε στιγμές οτι παίζαμε μαζί τους...Υπέροχος και δεκτικός ο κόσμος στο καινούριο υλικό μου αλλά και σε όλη τη δουλειά που έχω ετοιμάσει με τη Δέσποινα Σπανού, που με συνοδεύει στο τσέλο. Αυτή η αγκαλιά του κόσμου ήταν καθοριστική για το αποτέλεσμα.

 

karakosta-viz-33-b

 

-Πως είδες την Άρτα, στις λίγες ώρες που έμεινες σ’ αυτή;

Όπως είπες όντως είναι λίγες οι ώρες που έμεινα στην Αρτα. Αυτό πάντα είναι ένα πρόβλημα στις περιοδείες γιατί στην ουσία δεν προλαβαίνεις να πάρεις αυτό που πρέπει απο το κάθε μέρος. Αυτή τη φορά λοιπόν, αλλά και όταν είχα έρθει ξανά, τρία χρόνια πριν, η Άρτα για μένα είναι το Βυζάντιο και οι υπέροχοι, φιλόξενοι άνθρωποί του. Από την άλλη βέβαια μπορείς με μια ματιά και μόνο να διακρίνεις τη ζωντάνια αυτής της πόλης. Οι τόσοι φοιτητές, τα μικρά παιδιά που παίζουν στην πλατεία, η ιστορία του τόπου που φαίνεται παντού...Βλέπεις, πάντοτε στην Άρτα θα στέκει το γεφύρι, να ενώνει το χθες με το σήμερα.

-Και για να εξηγηθούν, όσα είπαμε μέχρι τώρα, πρέπει να μας πεις και από που ήρθες και μέχρι που σκοπεύεις να φτάσεις, το μουσικό σου ταξίδι...

Το ταξίδι αυτό ξεκίνησε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Η γιορτή είχε ήδη ξεκινήσει κι εγώ απλά μπήκα στο χορό. Γλέντια στο σπίτι κι εγώ παιδάκι, σ΄ένα τραπέζι πάνω να τραγουδώ. Χωρίς σκέψη πήγα στο Μουσικό Σχολείο Βόλου. με όργανο επιλογής την κλασική κιθάρα. Απο τα δεκαεφτά μου ξεκίνησα να τραγουδώ επαγγελματικά σε μουσικές σκηνές της περιοχής, με ρεπερτόριο ελληνικο και ξενο. Μετά ήρθε η Αθήνα. Τραγούδησα σε ταβέρνες, αλλά και στο Ηρώδειο με τον Διονύση Σαββοπουλο, δούλεψα στον Σταυρό του Νοτου στην house band, συνεργάστηκα με τον Σωκράτη Μαλαμα για τέσσερα χρόνια..Αυτές και άλλες πολλές εξαιρετικές συνεργασίες δημιούργησαν μέσα μου μια μίξη υλικών πολύτιμη και πανάκριβη. Απ΄αυτά τα υλικά θα βγει τώρα πια η δική μου συνταγή. Βρίσκομαι πια στον δικό μου, προσωπικό σταθμό και βάζω το πρώτο στοίχημα με τον εαυτό μου. Μετρώ τις δυνάμεις μου, δίνω σχήμα σ΄αυτά που θέλω να πω και κάπως έτσι πορεύομαι.Το ταξίδι αυτό δεν έχει προορισμό, παρά μόνο απόλαυση. Σε κάθε σταθμό του, ένα συμπαντικό κανάλι μεταδίδει κι εγώ απλά λαμβάνω, ανάλογα με τη θέση στην οποία βρίσκομαι.

-Έχουμε στην περιοχή και Μουσικό Λύκειο, αλλά και πανεπιστημιακό τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής μουσικής... Τι θα συμβούλευες τους μαθητές και τους φοιτητές της μουσικής;

Να παραμένουν σταθεροί σε αυτό που ονειρεύονται, να έχουν πίστη, υπομονή, επιμονή και πειθαρχια...- Να διαβάζετε παιδιά, μην κάνετε κοπάνες (πολλες)!!- Να έχουν μεγάλο φάσμα ακουσμάτων, να ψάχνουν και να αγγίζουν πολλά είδη μουσικής για να είναι πιο πλούσια η σύνθεση του καλλιτεχνικού τους κόσμου και βέβαια να μην ξεχνούν να ζουν, να ερωτεύονται, να είναι μέσα στη ζωή, γιατί αλλιώς δεν θα έχουν τίποτα να εκφράσουν.

-Είναι προ της κυκλοφορίας του, ο νέος σου δίσκος... Αλήθεια, τι έχεις ετοιμάσει;

Είναι μια δουλειά χρόνων. Στοίχοι και μουσικές που έγραψα, με διάφορες επιρροές και διαφορετικά στοιχεία. Με έντονες αντιθέσεις που κάνουν τα τραγούδια μου κάποτε εσωστρεφή και άλλοτε πολύ εξωστρεφή, όπως είμαι κι εγώ άλλωστε. Θα έλεγα πως πρόκειται για μια ωραία ιστορία, πολύχρωμη, με πειραματικό χαρακτήρα που παίζουν σ΄αυτήν υπέροχοι φίλοι μουσικοί και συνεργάτες.

-Και μετά την κυκλοφορία του δίσκου σου;

Αυτό που λατρεύω..Θα ταξιδέψω τα τραγούδια όσο περισσότερο μπορώ ανα την Ελλάδα! Θα βρω χώρους λαγουδότρυπες, παραμυθένιους, που υπάρχουν και ήδη φέτος έχω ανακαλύψει αρκετούς και εκεί θα παρουσιάσω τα τραγούδια μου. Επίσης υπάρχει και ένας δεύτερος δισκος, όχι δικής μου σύνθεσης, πάνω στον οποίο θα ξεκινήσω να δουλεύω μόλις τελειώσω τον δικό μου.

-Δέχτηκες μια πρόταση, για μια μουσική παράσταση, μπροστά στο μοναδικό μνημείο, την Κόκκινη Έκκλησιά του Βουργαρελίου... Αν αποδεχτείς την πρόταση, τότε πως φαντάζεσαι αρχικά, αυτή την παράσταση;

Ένιωσα τεράστια χαρά και τιμή όταν μετά την συναυλία στο Βυζάντιο μου έγινε αυτή η πρόταση. Σίγουρα θα φροντίσω να γίνει μια παράσταση που να εναρμονίζεται με το χώρο και την ιερότητα του σημείου .Θα πω τραγούδια που θα λειτουργήσουν σαν προσευχές. Με την αλήθεια της μουσικής και τον σεβασμό μας απέναντυ σ΄αυτήν και στον χώρο θα προσπαθήσουμε να μοιραστουμε μαζί με τους ανθρώπους που θα έρθουν να μας δουν κάθε στιγμή σαν να είναι μοναδική.

 

-Ευχαριστούμε και να θεωρείς δεδομένο το ενδιαφέρον της «Γ», να προτείνει σε ιδιοκτήτες χώρων, που μπορούν να γίνουν μουσικές παραστάσεις, την δική σου παρουσία...

Ευχαριστώ πάρα πολύ για την φιλοξενία στην εφημερίδα σας.

|

Θα είναι εξόχως ενδιαφέρουσες οι εξελίξεις που θ’ ακολουθήσουν, σε ότι αφορά τον Δήμο Πρέβεζας, με την ενεργό και ηγετική συμμετοχή του Βασίλη Ιωάννου...

 

 

 

 

Όταν έληξε η θητεία του στα κοινά, ο Βασίλης Ιωάννου επανήλθε στην δουλειά του και έκτοτε (αρχές Ιανουαρίου του 2011) εργάζεται στο σχολείο, ως καθηγητής.. Πασχίζει για το καλύτερο μέλλον και του σχολείου, αλλά και των μαθητών. Αυτή η απλή πραγματικότητα, το πραγματικό καθήκον, αποτελεί είδηση στην εποχή μας, μιας και όσοι εκλέγονται σε μια δημόσια θέση, από εκείνη την στιγμή και μετά ξεχνούν την δουλειά τους... Για να επιβιώσουν, όλο και κάποια θέση, στο δημόσιο θα βρεθεί... Έτσι για να περάσουν τα χρόνια και οι αργόσχολοι, ν’ αποτελούν τους λεγόμενους παράγοντες του τόπου, οι οποίοι δεν φροντίζουν ούτε τα αυτονόητα, σε σχέση με την δημόσια παρουσία τους...

Ο Βασίλης Ιωάννου, προβεβλημένο στέλεχος στην πολιτική διαδικασία της Ηπείρου, αποφάσισε να κατέρθει ως υποψήφιος νομάρχης Πρέβεζας το 2002 και όντας ένας νέος παράγων στην περιοχή, πέρασε μέσα από συμπληγάδες, για να καταφέρει να εκλεγεί. Εκλεγόμενος μέσα από πλείστες δυσκολίες, είχε κατανοήσει ότι πρέπει να εργαστεί σκληρά και μέσα απ’ αυτή την σκληρή δουλειά να τιμήσει αυτούς που αρχικά πίστεψαν σ’ αυτόν και ακολούθως όλους τους πολίτες.

Διοίκησε το Νομαρχία Πρέβεζας, με τρόπο υποδειγματικό, για το λόγο ότι με την καθημερινή του πρακτική, ανέδειξε τον δημόσιο διάλογο, ως ρυθμιστή την κάθε λειτουργία, αλλά και στην λήψη σημαντικών αποφάσεων. Αν και στις δυό θητείες του, ήταν παντοδύναμος, δεν επεδίωξε ο ίδιος να επιβάλλει ως τετελεσμένα, τις όποιες αποφάσεις του.

Αυτή η επιλογή, ήταν καθοριστική, για να έρθουν και τα σημαντικά αποτελέσματα που αφορούσαν και στις υποδομές, αλλά και στην καλυτέρευση των συνθηκών στο νομό Πρέβεζας, που ακριβώς σ’ εκείνη την χρονική περίοδο, με πολλές και παράλληλες κινήσεις, έθεσε τις βάσεις για την τουριστική ανάπτυξη, την οποία όλοι βλέπουμε σήμερα και κάποιοι, ίσως υπηρετούντες την προσωπική του ανοησία, επαίρονται σαν οι μοναδικοί αποτελεσματικοί, για τον τόπο... Γνωρίζουν οι παροικούντες την Πρέβεζα, πρόσωπα και πράγματα, για να οδηγηθούν σε ασφαλή συμπεράσματα...

 

Απολογισμός

Περιγράφοντας την σοβαρή και αποτελεσματική αυτοδιοικητική λειτουργία του Βασίλη Ιωάννου, προκύπτει σαν προβληματισμός, το απλούστατο:

-Τόσο δύσκολο είναι να κάνουν τις ίδιες επιλογές και οι υπηρετούντες σήμερα την αυτοδιοίκηση;

Όσο απλή είναι η συγκεκριμένη λειτουργία, είναι και άλλο τόσο σύνθετη, γιατί απαιτεί προσωπική, κοινωνική και πολιτική υποδομή και επάρκεια. Που αν προσέλθεις στον θεσμό της αυτοδιοίκησης, χωρίς αυτή, το σίγουρο είναι ότι θα τα κάνεις «θάλασσα»! Γνωστά είναι τα παραδείγματα, δεν θα τα επικαλεστούμε, για λόγους ευνόητους..

Η προσωπική, κοινωνική και πολιτική υποδομή και επάρκεια, είναι το χαρακτηριστικό που πρέπει να κρατηθεί, ως... εργαλείο για την ανάλυση των επερχόμενων εξελίξεων, οι οποίες μπορεί και ν’ αποδειχτούν χρήσιμες...

Στην αυτοδιοικητική του πορεία, ο Βασίλης Ιωάννου, έχει καταγράψει και απαιτούμενο της εποχής. Δεν μπέρδεψε ποτέ σ’ αυτή, την κομματική του τοποθέτηση και σε καμία περίπτωση, δεν προσπάθησε για το λεγόμενο και πολλαπλώς επικίνδυνο, κομματικό συμφέρον. Και αυτή του, η σταθερή επιλογή, τον καταξίωσε έτι περαιτέρω.

Ο απολογισμός του νομάρχη Βασίλη Ιωάννου, δεν μπορεί να χωρέσει στο πλαίσιο, μιας παρουσίασης προσώπου, αλλά είναι σίγουρο πως είναι και τεράστιος, αλλά -και το σημαντικότερο- χρήσιμος.

 

Το επόμενο βήμα

Για να περάσουμε στο επόμενο βήμα του, το οποίο μπορεί να θυμίζει πολλά, απ’ το προηγούμενο... Μπαίνει και πάλι σε μια δύσκολη διαδικασία, στην οποία δεν κάνει εκπτώσεις... Αν και για το λόγο της δυσκολίας, θα έλεγε κανένας πως είναι επιβεβλημένες οι εκπτώσεις, αν θεωρήσουμε ως χρήσιμη και την λογική του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε προχθές στον ραδιοφωνικό σταθμό ΠΡΙΣΜΑ και τον δημοσιογράφο Χρήστο Ανεμοζάλη, ο Βασίλης Ιωάννου, επισημοποίησε κατά κάποιο τρόπο, αυτό που ήδη συζητούσαν ως πρόταση, εκατοντάδες πολίτες της Πρέβεζας και μάλιστα πρότειναν στον ίδιο να πράξει. Ν’ ασχοληθεί ουσιαστικά, με τον Δήμο Πρέβεζας, για να φέρει σ’ αυτόν, την χαμένη τιμή της λειτουργίας της αυτοδιοίκησης.

«Φιλοδοξία μας είναι να οργανώσουμε μια ανεξάρτητη, υπερκομματική Κίνηση πολιτών, η οποία πέρα από τα πρόσωπα που θα την στηρίξουν, θα καταθέσει πειστικές απαντήσεις και προτάσεις στα πολλά προβλήματα του Δήμου, και προς αυτή την κατεύθυνση κινούμαστε. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια παράταξη, ενωτική, ανοιχτή, σε ιδέες, σε απόψεις, σε προτάσεις, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς κομματικούς διαχωρισμούς», είπε χαρακτηριστικά στην συνέντευξη που προαναφέρουμε και αυτή η δέσμευση - πρόταση, είναι η βασική αρχή, που θα πρέπει να διακρίνει την λειτουργία της αυτοδιοίκησης, στις νέες συνθήκες που διαμορφώνει και το νέο πλαίσιο του Κλεισθένη.

Δεν αποτελεί είδηση, αλλά το αναμενόμενο, η ενεργός συμμετοχή του Βασίλη Ιωάννου στον Δήμο Πρέβεζας και το γεγονός ότι του προτάθηκε να ηγηθεί μιας πρωτοβουλίας, η οποία θα βγάλει τον Δήμο Πρέβεζας, απ’ το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια, επιβεβαιώνει και τις παραπάνω εκτιμήσεις. Αν κρίνουμε απ’ τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ορίζει τις κινήσεις που αφορούν την δημοτική πρωτοβουλία, θα πρέπει να θεωρήσουμε σίγουρο, πως θα προκύψει μια αυτοδιοικητική κίνηση, η οποία δεν πρόκειται ν’ απογοητεύσει κανέναν.

Όχι πως ο Βασίλης Ιωάννου, έχει τα μαγικά βότανα, για να πετύχει αυτό που δεν πετυχαίνουν οι άλλοι, όχι μόνο στον Δήμο Πρέβεζας, αλλά και σ’ όλους τους Δήμους της Ηπείρου, που εμείς έχουμε την δυνατότητα να παρατηρούμε από κοντά. Έχει όμως, το μοναδικό προαπαιτούμενο: Την προσωπική, κοινωνική και πολιτική υποδομή και επάρκεια.

Θα είναι λοιπόν, εξόχως ενδιαφέρουσες οι εξελίξεις που θ’ ακολουθήσουν, σε ότι αφορά τον Δήμο Πρέβεζας, με την ενεργό και ηγετική συμμετοχή του Βασίλη Ιωάννου, σε μια προσπάθεια, που είναι δύσκολη, γιατί έρχεται να υπηρετήσει το αυτονόητο, το οποίο οι πάντες έχουμε φροντίσει να παραμορφώνουμε, ανάλογα με την σκοπιμότητα.

Και φυσικά θα πρέπει να παρακολουθούμε, τα βήματα που θα γίνουν και για να προβληθούν ως παράδειγμα και άλλων ανάλογων πρωτοβουλιών, σε άλλους Δήμους της περιοχής...

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018 20:42

«ΤΙ ΠΙΝΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ»

Είπε περίπου πως η κατάρρευση της Γέφυρας, θυμίζει την έξοδο απ’ τα μνημόνια και η υπογραφή της σύμβασης για την αναστήλωση, το πως θα γίνει καλύτερη η χώρα μας, μετά τα μνημόνια

 

 

 

 

Αν μας έλεγε «τι πίνει και δεν μας δίνει», αυτός ο τύπος που διορίστηκε απ’ την κυβέρνηση της Αριστεράς, υπουργός Υποδομών, θα λέγαμε, πως μπορεί και να δηλώσουμε ευτυχείς.

Ο λόγος για τον κ. Χρήστο Σπίρτζη, που προχθές βρέθηκε στην Πλάκα, προκειμένου να είναι παρών στην φιέστα υπογραφής της σύμβασης για την αναστήλωση του μοναδικού μνημείου, που κατά διαβολική σύμπτωση κατέρρευσε, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά της, η πρώτη φορά κυβέρνηση της Αριστεράς!

Είπε περίπου πως η κατάρρευση της Γέφυρας, θυμίζει την έξοδο απ’ τα μνημόνια και η υπογραφή της σύμβασης για την αναστήλωση, το πως θα γίνει καλύτερη η χώρα μας, μετά τα μνημόνια. Ακριβώς όπως το περιγράφουμε, μιας και εξήγησε πως με την αναστήλωση το μνημείο, θα γίνει καλύτερο...

Νέα... φιλοσοφία, την οποία μόνο ως ανοησία μπορεί να εκλάβει, ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης. Γιατί ούτε λίγο ούτε πολύ, θέλει να μας ανατρέψει την παγκόσμια θεώρηση, πως κανένα αντίγραφο, δεν μπορεί να είναι καλύτερο απ’ το αυθεντικό. Στην περίπτωση του Σπίρτζη, κι αυτό μπορεί να γίνει...

Κόντρα και στην άποψη των διακεκριμένων επιστημόνων, που λένε ότι το νέο δημιούργημα, θα επιχειρεί ν’ αγγίξει την τελειότητα του μοναδικού μνημείου.

Τα τεχνικά, δεν πρέπει να ενδιαφέρουν τους μη ειδικούς. Όμως τους πολίτες, πρέπει να τους ενδιαφέρει το γεγονός ότι ένας υπουργός, βγαίνει μπροστά τα συντρίμμια του μοναδικού μνημείου και υπαινίσσεται πως είναι πολύ θετικό ως γεγονός, το ότι κατάρρευσε το γεφύρι και χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια, για να υπογραφεί η σύμβαση έναρξης των εργασιών, γιατί αυτός πιστεύει πως θα γίνει καλύτερο.

Και δεν φτάνει αυτό... Παρόντες στην καθυστερημένη φιέστα, ήταν πολλοί αιρετοί, κυρίως της αυτοδιοίκησης και δεν βγήκε ένας, να πάρει τον λόγο και να ζητήσει το αυτονόητο... Να μην ακούγονται μπροστά στα συντρίμμια του γεφυριού, που στην ουσία είναι τα συντρίμμια ολόκληρης της Ηπείρου, τέτοιες ανοησίες. Την στιγμή μάλιστα, που η περισυλλογή, έπρεπε ν’ αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό στην εν λόγω φιέστα...

Όμως θα πρέπει να μείνουμε με το παράπονο... Ο υπουργός της Αριστεράς Σπίρτζης, δεν πρόκειται να μας πει «τι πίνει και δεν μας δίνει»...

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018 20:37

ΓΕΛΑΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ...

|

«Θέλει η κυρία να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει», έλεγαν οι παλιότεροι και στην περίπτωσή μας, δένει γάντι!

 

 

 

 

«Το 67% των ερωτηθέντων απαντά ότι είναι πολύ και αρκετά ευχαριστημένο από το έργο που έχει γίνει ενώ μόλις το 11% δηλώνει καθόλου ευχαριστημένο», είναι μία απ’ τις παραμέτρους της μέτρησης, που παρήγγειλε για λογαριασμό του, ο δήμαρχος Χρ. Τσιρογιάννης και δημοσιεύτηκε σε κάποιες ιστοσελίδες της περιοχής.

Και να είναι έτσι (σ.σ. δεν αμφισβητούμε την μέτρηση, αλλά οι καλύτερες μετρήσεις, γίνονται στις καθημερινές συζητήσεις) τα πράγματα, με στοιχειώδη πολιτική σκέψη περί την επικοινωνία, δεν έπρεπε αυτή η μέτρηση, να δει το φως της δημοσιότητας... Ακριβώς γιατί οι μετρήσεις αποτελούν πάντα, εργαλείο σχεδιασμού και όχι αφορμή πανηγυρισμών.

«Θέλει η κυρία να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει», έλεγαν οι παλιότεροι και στην περίπτωσή μας, δένει γάντι! Γιατί συνήθως, με τα καμώματα της κυρίας, γελάει ο κάθε πικραμένος...

Δεν μπαίνουμε στις λεπτομέρειες της μέτρησης, γιατί αυτές είναι που εκθέτουν περισσότερο τον αξιότιμο και συμπαθή για μας, δήμαρχο Αρταίων Χρήστο Τσιρογιάννη. Αποδεικνύεται σ’ αυτή την περίπτωση αφελής και μοιάζει με τους ανήμπορους παράγοντες, που έχουν ως μοναδική παρηγοριά κάποιους κόλακες, οι οποίοι τους χαϊδεύουν τ’ αυτιά, μπροστά στην επερχόμενη... λαίλαπα!

-Δεν αποτελεί μέτρηση, ο λογαριασμός που ο ίδιος πρέπει να κάνει, ο αριθμός των προτάσεων που έκανε σε συμπολίτες μας και οι αρνήσεις που έλαβε;

Αυτή είναι η καλύτερη ζωντανή μέτρηση, αλλά ο συμπαθής δήμαρχος, μάλλον επέλεξε την παραγγελία της δημοσκόπησης ως βάλσαμο στις πηγές που του άνοιξαν οι αρνήσεις που έχει εισπράξει.

Κι επί πλέον, αποτελούν μέτρηση, οι πάρα πολλές αρνήσεις, πρώην υποψηφίων με τον συνδυασμό του... Όλοι αυτοί που όχι μόνο δηλώνουν ότι θα είναι υποψήφιοι με άλλον συνδυασμό, αλλά παλεύουν κιόλας να προκύψει ένας καλός συνδυασμός.

Αν λογαριάσει αυτούς και τους εν ενεργεία δημοτικού συμβούλους που είναι απέναντί του, έχει πολλά στοιχεία στην διάθεσή του, για να κάνει τον ρεαλιστικό συλλογισμό του...

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018 20:25

ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ ΚΛΙΜΑ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ...

|

Με στοιχειώδη πολιτική σκέψη περί την επικοινωνία, δεν έπρεπε η μέτρηση της εταιρείας «Opinionpoll», να δει το φως της δημοσιότητας...

 

 

 

 

Όταν ήρθαν τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης, σήμανε συναγερμός! Το τι έμελλε να συμβεί στο δημαρχιακό γραφείο, μπορεί και να μην το περίμενε, ούτε ο πιό ευφάνταστος συμπολίτης μας...

Ο δήμαρχος έμπλεος αισιοδοξίας κάλεσε τους δημοτικούς συμβούλους, σε μια συνάντηση, περί τις 3 το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, προκειμένου να συζητήσουν το αποτέλεσμα της δημοσκόπησης που έκανε για λογαριασμό του, η εταιρεία Opinionpoll (σ.σ. απ’ τις γνωστές εταιρείες δεν λέμε, αλλά παράλληλα αυτό σημαίνει και αυξημένο κόστος) και δίνει το μήνυμα της αισιοδοξίας... Τι αισιοδοξία δηλαδή. Σαρώνει: Περί 80%, λαμβάνει ο συνδυασμός του, απ’ την πρώτη Κυριακή... Και κάτι πιό δυναμικό... Το 95% των ερωτηθέντων, θεωρεί πως το έργο που επιτελέστηκε απ’ τον δήμαρχο Τσιρογιάννη, είναι μοναδικό και πρέπει να συνεχιστεί...

[Πολύπειρος δημοτικός σύμβουλος, μας έλεγε πως συμμετείχε σε συζητήσεις για την διεξαγωγή ανάλογων μετρήσεων με άλλους συνδυασμούς... Τότε το κόστος το αναλάμβανε το σύνολο των συμβούλων και φυσικά ο επικεφαλής. Στην περίπτωση του Τσιρογιάννη, μας είπε ότι ο δήμαρχος αποδείχτηκε large. Κάλυψε μόνο του, όλο το κόστος της μέτρησης].

Τα ποσοστά είναι μοναδικά και μάλιστα, όπως έχει ήδη γραφτεί «εύκολη δουλειά έχει μέχρι τις εκλογές ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης»! Για να λέμε την αλήθεια, είχε πιεστεί το προηγούμενο διάστημα, που κάποιοι έλεγαν πως μπορεί να έχει την τύχη του προκατόχου του... Να έρθει τρίτος και καταϊδρωμένος....

Μετά την πίεση και τα ευρήματα, ήταν λογικό στην συνάντηση που είχε με τους συνεργάτες του, να δείξει λίγο διαφορετικός... Τόση υπομονή έκανε... Και μάλλον η πρώτη του τοποθέτηση, επί του θέματος, περιείχε και στοιχεία χουλιγκανισμού! Είπε στους συνεργάτες του, ν’ απαντούν σ’ όσους τους αμφισβητούν την επανεκλογή του, με το σύνθημα που φωνάζουν οι φίλαθλοι μετά από κάποιο καθοριστικό γκολ: «Και τώρα μπορείτε να πάτε να γ....»! Ευτυχώς που ήταν εκεί και ο νομικός - δημοτικός σύμβουλος, που μίλησε για την ανάγκη της σεμνότητας, αλλά και για το νόμο, που σε τέτοιες περιπτώσεις παίρνει κεφάλια...

Ο ίδιος παράγων, έκανε και μια ακόμη σημαντική παρέμβαση... Είπε στο νικητή δήμαρχο, αλλά και στους συναδέλφους τους, να μην λένε ότι η πρόθεση ψήφου αγγίζει το 80%, αλλά να μένουν στο 70%, για να μην θεωρηθεί ότι πλέον, έχουν κλείσει και δεν έχουν ανάγκη άλλων ψήφων... Η πρόταση έγινε δεκτή απ’ όλους και θα το διαπιστώσετε, το 70% θα κυριαρχεί στις προεκλογικές συζητήσεις...

Η συζήτηση κυλούσε, μέσα σε πρωτόγνωρο κλίμα χαράς και ευφροσύνης, για να φτάσουν να συζητούν και την αρχή της επόμενης θητείας, μέχρι που άνοιξε η πόρτα του γραφείου του δημάρχου, για να μείνουν όλοι με το στόμα ανοιχτό... Πάνω από δέκα κούτες σαμπάνιας, μεταφέρθηκαν εκεί, για να κλείσει αυτή η σεμνή τελετή...

Η μία μετά την άλλη, άνοιγαν οι σαμπάνιες και το κλίμα, έγινε μοναδικό. «Πάντα τέτοια», «είμαστε οι νικητές», μονολογούσαν οι δημοτικοί σύμβουλοι - συνεργάτες του νικητή δημάρχου, μέχρι που το κλίμα, άρχισε και πάλι να θυμίζει γήπεδο...

 

panig-tsirog-00-a

 

Με την πολλή σαμπάνια, που να καταλάβουν, ότι σε κάποια γωνία του γραφείου, είχε εμφιλοχωρήσει και ο συνεργάτης της «Γ», που απαθανάτιζε τις στιγμές... Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε, (σ.σ. είναι η σεμνότερη) δείχνει το τι έγινε... Οι ενθουσιασμένοι συνεργάτες σήκωσαν στα χέρια τους, τον δήμαρχο και τον πήγαιναν πάνω - κάτω... Σε σημείο, που κάποια στιγμή, είπε να τον αφήσουν κάτω, γιατί είχε αρχίσει να ζαλίζεται... Λογικό ήταν... Είναι γνωστό πως και οι χαρές, μετά από περιόδους περισυλλογής, φέρνουν και κάποια κόπωση...

Να θυμηθούμε... Περί τις 3 το μεσημέρι, άρχισε αυτή η επική συνάντηση, δεν έλεγε να λάβει τέλος... Δικαίως, τέτοια γεγονότα, είναι σίγουρο πως δεν θα επαναληφθούν, οπότε γιατί να πάει η ευκαιρία χαμένη;

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13831617
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1674
6533
69380

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 40 επισκέπτες και κανένα μέλος