Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη «Κάποτε στην Άρτα», στην Αθήνα, την Παρασκευή στις 24 - 02 - 2012
Οι εκδόσεις Στοχαστής και το βιβλιοπωλείο Μπατσιούλας σας προσκαλούν την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου στις 19.οο μ. μ στο βιβλιοπωλείο Μπατσιούλας στην οδό Πανόρμου 83 (δίπλα στην στάση μετρό) στην Αθήνα.
Η εκδήλωση διοργανώνεται με την ευκαιρία της έκδοσης του μυθιστορήματος του συγγραφέα Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη «Κάποτε στην ¨Άρτα».
Την παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιήσουν οι Φίλιππος Φιλίππου συγγραφέας, δημοσιογράφος της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ και ο Κώστας Καλφόπουλος, συγγραφέας, δημοσιογράφος της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Λουκάς Αξελός, συγγραφέας και διευθυντής των εκδόσεων Στοχαστής. Στην εκδήλωση θα παρευρίσκεται και ο τιμώμενος συγγραφέας Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης.
Ιχνηλασίες
Από τον Σταύρο Ιντζεγιάννη
ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ
Μυθιστόρημα –Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη
Λέσβος –Άρτα-Νταχάου- Παρίσι-Αθήνα. Ένας κύκλος ζωής ανάμεσα στην ειρήνη και τον πόλεμο, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κάποτε στην Άρτα», (εκδόσεις Στοχαστής). Χριστιανοί- Εβραίοι.-προκαταλήψεις –ανταγωνισμοί σε μια περίοδο βίας και-διωγμών με νικητή τη ζωή. Πόλεμος και ειρήνη. Και μέσα σε όλα αυτά καταλυτικός ο έρωτας. Ό έρωτας που υπερβαίνει θρησκευτικές διαφορές και χρονικά περιθώρια, για να προσυπογράψει το Σοφόκλειο «Ούτ αθανατων φύξιμος ουδείς».
Ό Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης περιγράφει το οδοιπορικό μιας πολυτάραχης εποχής. με επίκεντρο μιαν αισθηματική ιστορία, η οποία τον βοηθά να δώσει το στίγμα της εμπορικής και κοινωνικής θέσης των Εβραίων στην Άρτα, πριν τον πόλεμο και γενικότερα την ιδιομορφία στις σχέσεις Εβραίων- Χριστιανών μισό αιώνα πριν, ως τις τραγικές στιγμές του ολοκαυτώματος που ανέτρεψαν ζωές, ανθρώπινες σχέσεις-συνθήκες - παραδόσεις, και κατεστημένα.
Όλα αυτά σ` ένα μίγμα ανθρωπιάς, που οδηγεί τον αναγνώστη σε αναγωγές . Για όσους έζησαν στην Άρτα λίγο πριν την κατοχή, γεννούν μνήμες. Μνήμες που σκαλώνουν σε εμπορικά μαγαζιά , σε δρόμους σε συναγωγές, σε ονόματα Εβραίων, που παρά την ψευδωνυμία, απαραίτητη για το μυθιστόρημα, παραπέμπουν ωστόσο σε γνωστά Εβραϊκά ονόματα της Άρτας. Σαμπίνος ,Βαρούχ, Εσθήρ, Μπαρούχ και δίνουν τον προσωπικό τόνο στην μεταφορά από το τρίτο στο πρώτο ενικό.
Προσωπικά πιστεύω πως η προσπάθεια του συγγραφέα -μέσα από την ευρηματική χρησιμοποίηση του ημερολογίου του Παναγιώτη- δεν είναι να γράψει ένα ακόμη ερωτικό ρομάντζο, αλλά κυρίως, να διασώσει ανάμεσα στη ιστορία και τον μύθο ιστορικά στοιχεία για τους νεότερους.
Και παρά τα όσα έχουν πολλά γραφεί κατά καιρούς, ωστόσο το «Καποτε στην Άρτα»αποδεικνύει, ότι πάντα υπάρχει μια ακόμη ψηφίδα, που μπορεί να συμπληρώσει το παζλ της ζωής στην Άρτα του πολέμου και της κατοχής.
Εξ άλλου η παρένθεση της ζωής στο κολαστήριο του Νταχάου με την προσπάθεια επιβίωσης και τις συνθήκες που οργάνωσαν το μαζικό κίνημα κατά του κατακτητή, αποτελεί μια κορύφωση ενός δράματος, το οποίο κρατά σε ένταση τον αναγνώστη κι αυτό είναι που δικαιώνει και επιβραβεύει τον συγγραφέα και τη συγγραφή του .
Το τελευταίο μέρος, ολοκληρώνει ένα ερωτικό ρομάντζο, που ξεπερνά τα συνήθη «happy end» χάρη στη δεξιοτεχνία και το συγγραφικό τάλαντο του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη, γνωστού άλλωστε από μια σειρά πεζογραφίας , με την οποία είναι αισθητή η παρουσία του και γενικά η συμμετοχή του στην πνευματική ζωή του τόπου.
Η καταγραφή ακολουθεί αυστηρά τη χρονολογική σειρά των γεγονότων, με ημερολογιακή –σε κάποιες περιπτώσεις με φωτογραφική- ακρίβεια και παρά το ότι εξελίσσεται σε μια περιοχή με δική της ντοπιολαλιά, ωστόσο κρατά τη δική της καθαρή-καθομιλουμένη-δημοτική γλώσσα.
Ωστόσο αυτό που ξεχωρίζει και αναδεικνύει το «Κάποτε στην Άρτα» του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη- κατά την προσωπική μου άποψη- είναι ότι θα διαβαστεί με πολύ ενδιαφέρον με δύο διαφορετικές αναγνώσεις.
Κάποιοι θα το διαβάσουν σαν ερωτικό μυθιστόρημα. Κάποιοι άλλοι πιο υπεύθυνοι – οι ψαγμένοι καθώς λέμε- θα το δουν σαν μια ιστορική απογραφή μιας πολυτάραχης εποχής που μοίρασε τη ζωή το θάνατο στα μερίδια που καθόρισε ο Θεός ,ο Γεχωβά ή η μοίρα ποιος ξέρει!
Σταύρος Ιντζεγιάννης
